Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.65.431

| Akt utracił moc
Wersja od: 24 kwietnia 1922 r.

USTAWA
z dnia 13 lipca 1920 r.
o uposażeniu wyższych i niższych funkcjonarjuszów policji państwowej.

Art.  1.

Wyżsi funkcjonarjusze policji zaliczają się do następujących policyjnych stopni służbowych:

komendant główny do

I

nadkomisarz

V

nadinspektor

II

komisarz

VI

inspektor

III

podkomisarz

VII

podinspektor

IV

aspirant

VIII

Niżsi zaś:

starszy przodownik do

1

starszy posterunkowy

3

przodownik

2

posterunkowy

4

Do każdego z powyższych stopni służbowych przywiązane jest określone niżej uposażenie.

Art.  2.

Uposażenie to składa się:

a) z pensji zasadniczej,
b) z dodatku za wysługę lat,
c) z dodatku drożyźnianego.
Art.  3.

Ustanawia się następujące zasadnicze place miesięczne w markach polskich według stopni służbowych:

A) Dla funkcjonarjuszów wyższych:
I3.200Mk.V2.100Mk.
II2.900"VI1.600"
III2.600"VII1.400"
IV2.300"VII1.300"
B) Dla funkcjonarjuszów niższych:
1950Mk.3750Mk.
2850"4700"
Art.  4.

Tytułem dodatku za wysługę lat funkcjonarjusz policji otrzymuje za każdy rok służby państwowej 2 1/2% pobieranej w danej chwili płacy zasadniczej.

Funkcjonarjuszowi policji, który wykaże, iż ukończył studja wyższe na jednym wydziale uniwersytetu, lub równorzędnego zakładu naukowego, zakończone przepisanemi egzaminami, dolicza się 5% płacy zasadniczej za każdy rok studjów. Dodatek za studja wyższe nie może przenosić 20% płacy zasadniczej.

Czasu pełnienia normalnej powszechnej powinności wojskowej nie uwzględnia się przy wymiarze dodatku za wysługę lat; inną służbę wojskową zalicza się tylko wówczas, jeżeli funkcjonarjusz policji nie spełniał jej jednocześnie z państwową służbą cywilną.

Funkcjonarjusz policji zaczyna pobierać dodatek za wysługę lat dopiero po upływie roku od zamianowania go furikcjonarjuszem stałym.

Dodatek za następną wysługę przyznaje się corocznie z urzędu, od pierwszego dnia miesiąca, następującego po terminie wysługi.

Dodatek za studja wyższe funkcjonarjusz policji otrzymuje z chwilą mianowania go funkcjonarjuszem stałym.

Art.  5. 1

Przez czas trwania wyjątkowych, wywołanych wojną warunków ekonomicznych, funkcjonarjusz policji pobiera dodatek drożyźniany do płacy zasadniczej, zależnie od stosunków rodzinnych i miejscowości, w której pełni służbę stałą.

Pod wzglądem stosunków rodzinnych funkcjonarjusze policji dzielą się na 4 grupy.

Do pierwszej grupy należą samotni; do drugiej - utrzymujący jednego, lub dwuch członków rodziny (mała rodzina); do trzeciej - utrzymujący do czterech członków rodziny (średnia rodzina); do czwartej - utrzymujący więcej niż czterech członków (duża rodzina),

Przy zaliczaniu do grupy uwzględnia się będących na utrzymaniu funkcjonarjusza policji:

a) żonę, względnie męża,
b) ślubne i uprawnione dzieci, tudzież pasierby do ukończonych lat 18, a o ile uczęszczają do szkół publicznych lub wskutek ułomności fizycznych, umysłowych albo nieuleczalnej choroby nie mogą na swoje utrzymanie zarabiać - do ukończonych lat 24. W wypadkach ułomności fizycznej, umysłowej albo nieuleczalnej choroby, jako-też w wypadkach, gdy studja przewlekły się ponad wiek 24 lat z powodu służby wojskowej, odbytej na skutek zarządzonej mobilizacji lub uzupełnienia do stanu wojennego, albo t powodu pełnionej w tym czasie służby ochotniczej - władza centralna może w drodze wyjątku, w porozumieniu z Ministrem Skarbu, uwzględnić dzieci w wieku ponad 24 lata z tem, że przedłużony do ukończenia nauk w szkołach publicznych okres czasu wynosić może najwyżej lat 4.

Jeżeli oboje małżonkowie pozostają w służbie państwowej, nie uwzględnia się żony przy wymiarze dodatku drożyźnianego dla męża.

Dzieci i pasierbów, które weszły w związki małżeńskie lub które się same utrzymują, jakoteż pasierbów, posiadających własne zaopatrzenie, nie uwzględnia się przy wymiarze dodatku drożyźnianego.

Podstawę do obliczenia dodatku drożyźnianego stanowi płaca zasadnicza.

Wysokość miesięcznego dodatku drożyźnianego, obliczonego w markach polskich, ustala się, mnożąc procentową część płacy zasadniczej, stanowiącej mnożną, przez mnożnik jednakowy dla wszystkich stopni służbowych, a różny dla poszczególnych klas miejscowości.

Mnożna wynosi dla funkcjonarjuszy samotnych:

A) Dla funkcjonarjuszów wyższych:
płacy

zasadniczej

płacy

zasadniczej

w stopniuI1,0%w stopniuV1,2%
"II1,1%"VI1,4%
"III1,2%"VII1,5%
"IV1,3%VIII1,6%
B) Dla funkcjonarjuszów niższych:
w stopniu11,9%w stopniu32,0%
"21,9%"42,0%
Mnożnata powiększa się:
dlamałejrodzinyo4jednostki
"średniej""7jednostek
"dużej""10"

Tak wypośrodkowaną cyfrę mnoży się przez ustalony mnożnik. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy, ustala się mnożnik dla najwyższej klasy miejscowości na 150.

Podziału miejscowości na klasy dokona Rada Ministrów, na wniosek Ministra Skarbu, biorąc pod uwagę różnice warunków ekonomicznych.

W zależności od zmiany warunków ekonomicznych, jakoteż od zmiany stosunków, które stanowiły podstawę zaliczenia miejscowości do poszczególnych klas, Rada Ministrów, na wniosek Ministra Skarbu władną będzie podwyższać albo obniżać stopę mnożnika i zarządzać zmiany w zaliczeniu miejscowości do poszczególnych klas.

Art.  6.

Jeżeli funkcjonariusz policji otrzymuje osobne mieszkanie w naturze - wartość tego mieszkania potrąca się z uposażenia.

Art.  7.

Funkcjonarjusze policji, pełniący służbę śledczą, otrzymują nadto dodatek śledczy w wysokości 20% od pensji zasadniczej z odpowiednim dodatkiem drożyźnianym dla samotnych.

Art.  8.

Funkcjonarjusz policji otrzymuje ze Skarbu Państwa tylko jedno stałe uposażenie służbowe; może jednak za spełnianie funkcji urzędowych, nie związanych ściśle ze służbą policyjną, otrzymywać w innej formie dodatkowe wynagrodzenie, którego wysokość ustala właściwa władza centralna w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Art.  9.

Dla wstępujących do służby policyjnej, czy to po raz pierwszy, czy ponownie, prawo do otrzymywania uposażania rozpoczyna się, o ile istotne objęcie służby nastąpiło przed 15 dniem miesiąca - od 1 dnia tego miesiąca, o ile zaś nastąpiło po 15 dniu miesiąca - od 15 tegoż miesiąca kalendarzowego; w pozostałych wypadkach - z pierwszym dniem najbliższego kalendarzowego miesiąca po dniu mianowania na nowe stanowisko, względnie po powstaniu warunków, uzasadniających zmianę w wymiarze uposażenia.

Atoli w razie takiej zmiany miejsca służbowego, która pociąga za sobą zmianę w wysokości uposażenia, funkcjonariuszowi policji przysługuje prawo do uposażenia, odpowiadającego nowemu miejscu służbowemu, od pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, następującego po uwolnieniu go od poprzednich obowiązków służbowych.

W razie śmierci funkcjonarjusza policji, wstrzymuje się wypłatę uposażenia z ostatnim dniem kalendarzowego miesiąca, w którym śmierć nastąpiła, a w razie rozwiązania stosunku służbowego w inny sposób - z ostatnim dniem tego kalendarzowego miesiąca, w którym stosunek ten istotnie ustał.

Art.  10.

Uposażenie wypłaca się funkcjonariuszowi policji w ratach miesięcznych zgóry w pierwszym dniu każdego miesiąca.

O ile pierwszy dzień miesiąca jest niedzielą, lub uroczystem świętem - wypłata uposażenia następuje w ostatnim dniu poprzedniego miesiąca.

Art.  11.

Postanowienia powyższych artykułów z wyjątkiem art. 4 (dodatek za wysługę lat i studja wyższe) stosują się analogicznie do funkcjonarjuszów prowizorycznych.

Art.  12.

Normy wszelkich niestałych i ubocznych poborów, jak: djety, dodatki za kierownictwo, dodatki funkcyjne, ryczałty rozjazdowe i t. p określi rozporządzenie Rady Ministrów.

Postanowienia przejściowe.

Art.  13.

Ustawie niniejszej podlegają wszyscy funkcjonarjusze policji, mianowani na zasadzie ustawy z dnia 24 lipca 1919 r. (Dz. Praw №. 61, poz. 363).

Art.  14.

Przy wymiarze dodatku za wysługę lat czas służby funkcjonarjusza policji w rozumieniu ustawy niniejszej liczy się od dnia rzeczywistego objęcia służby w Państwie Polskiem.

W czasie przejściowym, komisje weryfikacyjne, ustanowione:

a) dla funkcjonarjuszów wyższych - przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych;
b) dla funkcjonarjuszów niższych - przy okręgowych komendach policji państwowej,

- będą mogły zaliczyć do czasu wysługi pewną liczbę lat tym funkcjonarjuszom, którzy obecnie są w policyjnej służbie państwowej polskiej lub wstąpią do tej służby najpóźniej w trzy miesiące po wejściu w życie niniejszej ustawy, a którzy:

a) pozostawali w służbie, państwowej państw obcych, lub też w służbie samorządowej w tychże państwach, albo
b) udowodnią, że pracą zawodową przed wstąpieniem do policyjnej służby państwowej polskiej nabyli kwalifikacji i doświadczenia, uzdalniających ich do lej służby. Zaliczyć można w ten sposób do wysługi z poprzedniej służby lub pracy zawodowej najwyżej lat 20, co jednak nie przesądza zaliczenia czasu służby lub pracy do emerytury.

Komisje weryfikacyjne będą mogły zaliczyć funkcjonarjuszom policji, którzy wstąpili do policyjnej służby państwowej po dniu pierwszym października 1920 r. poprzedni czas służby tylko wówczas, jeżeli funkcjonarjusz wykaże, że zaszły ważne okoliczności, które uniemożliwiły mu wcześniejsze wstąpienie do służby państwowej polskiej.

W wypadkach dłuższego urlopu bez uposażenia, odliczenia pewnego czasu na mocy orzeczenia dyscyplinarnego, czasu dobrowolnej służby wojskowej i t. p. wstrzymuje się decyzję co do przyznania dodatku za wysługę lat za te czasokresy aż do wejścia w życie ustawy o służbie w policji państwowej.

Emerytowi, który zostanie przyjęty do czynnej policyjnej służby państwowej lub samorządowej może być zaliczony czas służby, odbytej w państwie obcem przed przeniesieniem go na emeryturę.

Decyzję w innych wypadkach zastrzega się Radzie Ministrów.

Art.  15.

Postanowienia niniejszej ustawy nie dotyczą znajdujących się w policyjnej służbie państwowej pracowników, przyjętych na podstawie osobnych z nimi zawartych umów.

Art.  16.

Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia 1 lipca 1920 r.

Z dniem 1 lipca 1920 r. tracą moc obowiązującą wszystkie ustawy i przepisy w przedmiocie objętym niniejszą ustawą. Wypłaty, dokonane w marcu, w kwietniu, maju i czerwcu 1920 r. ponad ustawowe uposażenie, uważa się za dodatek bezzwrotny regulacyjny po dzień 30 czerwca 1920 r.

Art.  17.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Prezydentowi Ministrów i Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych, a o ile chodzi o b. dzielnicę pruską - także Ministrowi b. Dzielnicy Pruskiej.

1 Art. 5:

- zmieniony przez art. 3 ustawy z dnia 25 lutego 1921 r. (Dz.U.21.20.111) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 lutego 1921 r.

- zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. (Dz.U.22.28.227) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 kwietnia 1922 r.