Uposażenie pracowników państwowych biur notarialnych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1967.25.112

| Akt utracił moc
Wersja od: 29 czerwca 1967 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 16 czerwca 1967 r.
w sprawie uposażenia pracowników państwowych biur notarialnych.

Na podstawie art. 5, 7, 8 ust. 2 i art. 10 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu pracowników państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:

Przepis ogólny.

§  1.
Przepisom rozporządzenia podlegają zatrudnieni w państwowych biurach notarialnych:
1)
notariusze, asesorzy notarialni i aplikanci notarialni,
2)
pracownicy administracyjni,
3)
pracownicy obsługi.

Notariusze, asesorzy notarialni i aplikanci notarialni.

§  2.
Ustala się dla pracowników wymienionych w § 1 pkt 1 następujące uposażenie zasadnicze:
StanowiskoUposażenie zasadnicze zł

od – do

1. Notariusz2.700 – 4.200
2. Asesor notarialny2.200 – 2.400
3. Aplikant notarialny1.550 – 1.800
§  3.
1.
Uposażenie zasadnicze notariuszom przyznaje Minister Sprawiedliwości, asesorom i aplikantom notarialnym prezes sądu wojewódzkiego.
2.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac określi zasady przyznawania pracownikom wymienionym w ust. 1 uposażenia zasadniczego.
3.
Notariusz uzyskujący stopień naukowy może otrzymać od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po dacie uzyskania stopnia naukowego podwyżkę uposażenia zasadniczego o 300 zł. Podwyżka ta nie może spowodować przekroczenia maksymalnego uposażenia zasadniczego przewidzianego dla notariusza.
4.
Minister Sprawiedliwości może przyznać uposażenie zasadnicze do 10% wyższe od maksymalnego uposażenia zasadniczego przewidzianego w tabeli pracownikowi wymienionemu w § 1 pkt 1, posiadającemu wysokie kwalifikacje oraz praktykę w zakresie czynności ściśle związanych z jego stanowiskiem lub gdy wymagają tego ważne względy służbowe.
5.
Liczba pracowników, którym podwyższono uposażenie (ust. 4), nie może przekroczyć 15% ogółu tych pracowników zatrudnionych w państwowych biurach notarialnych w województwie.
§  4.
Dla pracowników wymienionych w § 1 pkt 1 ustala się sześć stawek dodatku funkcyjnego w następującej wysokości:
Stawka dodatku funkcyjnegoKwota miesięczna dodatku w zł
1600
2500
3400
4350
5250
6200
§  5.
1.
Dodatek funkcyjny przysługuje za pełnienie funkcji:
1)kierownika państwowego biura notarialnego w mieście wojewódzkim (mieście wyłączonym z województwa) lub w innym mieście liczącym ponad 100.000 mieszkańcówwedług stawki 3 – 1
2)notariusza-wizytatorawedług stawki 2 – 1
3)kierownika państwowego biura notarialnego w mieście nie wymienionym w pkt 1według stawki 6 – 3
4)zastępcy kierownika państwowego biura notarialnegowedług stawki 5 – 3
5)kierownika sekcjiwedług stawki 6 – 4
2.
Minister Sprawiedliwości może przyznać dodatek funkcyjny sędziemu lub asesorowi sądowemu delegowanemu do pełnienia w państwowym biurze notarialnym funkcji wymienionych w ust. 1.
§  6.
W razie zbiegu tytułów do dodatku funkcyjnego pracownikowi przysługuje tylko jeden dodatek według wyboru uprawnionego pracownika.
§  7.
Notariusz delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków wizytatora państwowych biur notarialnych otrzymuje na czas pełnienia tych obowiązków uposażenie zasadnicze notariusza i zamiast dodatku funkcyjnego dodatek z tytułu pełnienia funkcji wizytatora w stawkach i na zasadach obowiązujących dla sędziów delegowanych do Ministerstwa Sprawiedliwości i pełniących funkcje wizytatorów.
§  8.
1.
Pracownik może otrzymać wyższe uposażenie zasadnicze tylko w drodze awansowania.
2.
Podwyżka uposażenia zasadniczego przyznana w związku z awansem nie może przekroczyć 300 zł miesięcznie.
§  9.
1.
Notariuszom i asesorom notarialnym przysługuje dodatek za wysługę lat.
2.
Do wysługi lat zalicza się czas pracy na stanowiskach wymienionych w § 2 po dniu 1 stycznia 1952 r.
3.
Minister Sprawiedliwości może zaliczyć do wysługi lat notariuszowi (asesorowi notarialnemu) okresy służby po dniu 22 lipca 1944 r., wymienione w § 12 ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1966 r. w sprawie uposażenia sędziów, asesorów i aplikantów sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 35, poz. 213).
§  10.
Do pracowników wymienionych w § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio przepisy § 6 ust. 2, § 8 ust. 2, § 9, § 10 i § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1966 r. w sprawie uposażenia sędziów, asesorów i aplikantów sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 35, poz. 213).

Pracownicy administracyjni i pracownicy obsługi.

§  11.
1.
Ustala się tabelę stanowisk, kwalifikacji i uposażenia pracowników administracyjnych i pracowników obsługi, zwaną dalej "tabelą", stanowiącą załącznik do rozporządzenia.
2.
Tabela dotyczy:
1)
w części A pracowników administracyjnych,
2)
w części B pracowników obsługi.
§  12.
Zakwalifikowania pracowników na stanowiska przewidziane w tabeli dokonują prezesi sądów wojewódzkich.
§  13.
1.
Pracownikowi posiadającemu wysokie kwalifikacje oraz praktykę w zakresie czynności ściśle związanych z jego stanowiskiem lub gdy wymagają tego ważne względy służbowe, Minister Sprawiedliwości może przyznać uposażenie zasadnicze do 10% wyższe od maksymalnego uposażenia zasadniczego przewidzianego w tabeli dla zajmowanego przez pracownika stanowiska.
2.
Liczba pracowników, którym podwyższono uposażenie (ust. 1), nie może przekroczyć 15% ogółu pracowników administracyjnych zatrudnionych w państwowych biurach notarialnych w województwie.
§  14.
Do pracowników wymienionych w § 11 stosuje się odpowiednio przepisy §§ 5, 7 ust. 1-3, §§ 8, 9 ust. 1-4, §§ 11, 14, 15 ust. 1, §§ 16 i 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1966 r. w sprawie uposażenia administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 35, poz. 214).

Fundusz nagród.

§  15.
1.
Dla pracowników państwowych biur notarialnych tworzy się fundusz nagród w wysokości do 23% planowanego dla nich osobowego funduszu płac.
2.
Nagrody nie podlegają podatkowi od wynagrodzeń.
3.
Zasady, tryb i terminy przyznawania nagród określi Minister Sprawiedliwości w uzgodnieniu z Ministrem Finansów, Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac oraz Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych.

Przepisy przejściowe i końcowe.

§  16.
Szczegółowe zasady i tryb przeszeregowania i kwalifikowania pracowników na stanowiska przewidziane w rozporządzeniu i załączonej do niego tabeli ustali Minister Sprawiedliwości w wytycznych uzgodnionych z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych.
§  17.
1.
Dla pracowników objętych rozporządzeniem aktualnie pobierany przejściowy dodatek mieszkaniowy, wprowadzony uchwałą nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego (Monitor Polski Nr 43, poz. 239), ulega z dniem 1 sierpnia 1967 r. trwałemu zmniejszeniu o kwotę równą 50% uzyskanego wzrostu wynagrodzenia netto, nie wyższą jednak od pobieranego dodatku mieszkaniowego.
2.
Przez wzrost wynagrodzenia netto, o którym mowa w ust. 1, rozumie się różnicę pomiędzy wynagrodzeniem netto (zasadniczym powiększonym o dodatki) za miesiąc lipiec 1967 r., zwanym zarobkiem bazowym, a wynagrodzeniem netto - zasadniczym otrzymanym za miesiąc czerwiec 1967 r., powiększonym o kwotę nagród za przekroczenie limitów dochodowości państwowych biur notarialnych, faktycznie włączoną danemu pracownikowi do wynagrodzenia zasadniczego, oraz o dodatki.
3.
Jeżeli w wyniku regulacji płac wynagrodzenie netto wzrośnie o kwotę równą lub wyższą aniżeli 200% dodatku mieszkaniowego, następuje trwała utrata tego dodatku począwszy od dnia 1 sierpnia 1967 r.
4.
Jeżeli w wyniku regulacji wynagrodzenie netto wzrośnie o kwotę niższą niż 200% pobieranego dodatku mieszkaniowego, pozostałą część tego dodatku, po potrąceniu kwoty określonej w ust. 1, wypłaca się do dnia 31 grudnia 1967 r.
5.
Począwszy od dnia 1 stycznia 1968 r. ustalanie wysokości dodatku mieszkaniowego następuje w okresach półrocznych.
6.
Za podstawę do określenia wysokości dodatku mieszkaniowego za każde półrocze począwszy od pierwszego półrocza 1968 r. przyjmuje się porównanie średniomiesięcznego wynagrodzenia netto z poprzedniego półrocza (łącznie z wypłaconymi w tym okresie dodatkami) z wynagrodzeniem bazowym, o którym mowa w ust. 2.
7.
Wzrost wynagrodzenia w stosunku do wynagrodzenia bazowego (ust. 2 i 6) powoduje obniżenie w następnym półroczu dodatku, o którym mowa w ust. 4, w wysokości 50% uzyskanego wzrostu wynagrodzenia netto.
8.
W razie uzyskania w przekroju rocznym, począwszy od 1968 r., średniomiesięcznego wzrostu wynagrodzenia w stosunku do zarobku bazowego, o którym mowa w ust. 2 i 6, w wysokości co najmniej 200% kwoty dodatku, o którym mowa w ust. 4, następuje trwała utrata tego dodatku niezależnie od wysokości wynagrodzeń uzyskiwanych w późniejszych okresach. W tym celu niezależnie od obliczeń półrocznych dokonuje się obliczeń wynagrodzeń osiągniętych w każdym roku kalendarzowym.
§  18.
W zakresie uregulowanym niniejszym rozporządzeniem nie mają zastosowania przepisy uchwały nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego (Monitor Polski Nr 43, poz. 239).
§  19.
Z dniem wejścia w życie rozporządzenia pracownikom objętym rozporządzeniem nie przysługuje:
1)
dodatek określony w uchwale nr 301 Rady Ministrów z dnia 14 września 1963 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku kwartalnego dla pracujących,
2)
dodatek pobierany dotychczas w myśl § 2 ust. 1 uchwały nr 103 Rady Ministrów z dnia 16 marca 1963 r. w sprawie podwyżki wynagrodzeń za pracę najniżej zarabiających pracowników przedsiębiorstw, instytucji i urzędów oraz obniżenia skali podatku od wynagrodzeń (Monitor Polski Nr 25, poz. 124),
3)
dodatek określony w uchwale nr 100 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1953 r. w sprawie przyznawania niektórym kategoriom pracowników państwowych dodatków uzasadnionych specjalnymi kwalifikacjami i warunkami służby (Monitor Polski Nr A-10, poz. 139 z późniejszymi zmianami).
§  20.
1.
W stosunku do pracowników objętych rozporządzeniem tracą moc wszystkie przepisy w zakresie nim uregulowanym, w szczególności:
1)
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 1956 r. w sprawie uposażenia notariuszów, asesorów i aplikantów notarialnych (Dz. U. z 1956 r. Nr 24, poz. 113, z 1957 r. Nr 54, poz. 263 i z 1963 r. Nr 1, poz. 2),
2)
zarządzenie nr 174 Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 grudnia 1951 r. w sprawie tymczasowej tabeli stanowisk oraz dodatków funkcyjnych i służbowych dla pracowników w dziale Ministerstwa Sprawiedliwości (Monitor Polski Nr A-102, poz. 1487),
3)
uchwała nr 346 Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 1957 r. w sprawie nagród dla pracowników państwowych biur notarialnych,
4)
§ 3 uchwały nr 265 Rady Ministrów z dnia 2 czerwca 1956 r. w sprawie niektórych dodatków uzasadnionych specjalnymi kwalifikacjami i warunkami służby oraz nagród przyznawanych pracownikom prezydiów rad narodowych i terenowych organów podległych ministrom (Monitor Polski Nr 53, poz. 585).
2.
Utrzymuje się w mocy § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 1956 r. w sprawie uposażenia notariuszów, asesorów i aplikantów notarialnych (ust. 1 pkt 1) do czasu wydania nowych przepisów o należnościach w razie pełnienia czynności służbowych poza zwykłym miejscem służbowym oraz w razie przeniesienia na inne miejsce służbowe.
§  21.
Wykonanie rozporządzenia porucza się Ministrowi Sprawiedliwości, Ministrowi Finansów i Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac.
§  22.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1967 r.

ZAŁĄCZNIK

Tabela stanowisk, kwalifikacji i uposażenia pracowników administracyjnych i pracowników obsługi państwowych biur notarialnych.

Lp.Nazwa stanowiskaWymagane kwalifikacje w zakresieUposażenie zasadnicze miesięczne w zł w stawkach

od – do

wykształcenialiczby lat praktyki zawodowej
A. Pracownicy administracyjni
1Radca notarialnywyższe21.500–2.700
średnie4
2Starszy referent notarialnyśrednie41.300–2.200
3Referent notarialnyśrednie31.150–2.000
4Fotokopistapodstawowe i umiejętność sporządzania fotokopii dokumentów21.100–1.700
5Maszynistka-referentśrednie11.100–1.700
podstawowe i umiejętność pisania na maszynie2

w tym 1

w notariacie

6Starsza maszynistka poza halą maszynumiejętność pisania na maszynie z szybkością 220 uderzeń na minutę1.050–1.550
7Maszynistka poza halą maszynumiejętność pisania na maszynie z szybkością 180 uderzeń na minutę1.050–1.350
8Praktykantśrednie950–1.250
podstawowe900–1.000
B. Pracownicy obsługi
1Wykwalifikowany rzemieślnik gospodarczy1.000–1.700
2Woźny notarialny2950–1.500
3St. woźny950–1.150
4Woźny850–950
5Sprzątaczka850–900
6Goniec850