Uposażenie pracowników naukowych i dydaktycznych zatrudnionych w szkołach wyższych oraz w Polskiej Akademii Nauk i jej... - Dz.U.1956.41.192 - OpenLEX

Uposażenie pracowników naukowych i dydaktycznych zatrudnionych w szkołach wyższych oraz w Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1956.41.192

Akt utracił moc
Wersja od: 1 października 1958 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 22 września 1956 r.
w sprawie uposażenia pracowników naukowych i dydaktycznych zatrudnionych w szkołach wyższych oraz w Polskiej Akademii Nauk i jej placówkach naukowych.

Na podstawie art. 5 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu pracowników państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:
1.
Przepisom rozporządzenia podlegają:
1)
pracownicy nauki posiadający tytuły naukowe profesora zwyczajnego, profesora nadzwyczajnego, docenta, adiunkta, starszego asystenta lub asystenta, zatrudnieni w szkołach wyższych oraz w wydziałach i komitetach Polskiej Akademii Nauk i podległych jej placówkach naukowych,
2)
zastępcy profesora oraz inne osoby pełniące funkcje pracowników nauki w szkołach wyższych,
3)
zastępcy profesora w Polskiej Akademii Nauk i podległych jej placówkach naukowych,
4)
nauczyciele języków obcych - lektorzy, nauczyciele wychowania fizycznego, nauczyciele studium wojskowego oraz inni nauczyciele przedmiotów pomocniczych i nauczyciele zawodu - instruktorzy w szkołach wyższych.
2.
Właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) za zgodą Prezesa Rady Ministrów mogą przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszące się do samodzielnych pracowników nauki zastosować w podległych im placówkach naukowych.
§  2. 1
1.
Stawki uposażenia zasadniczego pracowników nauki wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 1 ustala się, jak następuje:
miesięcznie złotych
profesor zwyczajny4.350
profesor nadzwyczajny3.600
docent3.000
adiunkt2.030
starszy asystent1.680
asystent1.100 lub 1.500
2.
Uposażenie zasadnicze według stawki 1.350 zł przysługuje asystentowi w okresie pierwszych dwóch lat jego pracy na stanowisku pomocniczego pracownika nauki, zaś według stawki 1.500 zł po ukończeniu dwóch lat pracy.
3.
W uzasadnionych wypadkach asystentowi może być przyznane uposażenie zasadnicze według stawki 1.500 zł już w drugim roku jego pracy asystenckiej, a jeżeli ma on za sobą co najmniej jednoroczną praktykę zawodową odbytą po ukończeniu studiów wyższych - także w pierwszym roku tej pracy.
§  3.
1. 2
Stawki uposażenia zasadniczego pracowników wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 2 - 4 ustala się, jak następuje:
Grupa uposażeniaMiesięcznie złotych
1 K2.100
2 K2.030
3 K1.750
4 K1.600
5 K1.500
2. 3
Pracownicy wymienieni w § 1 ust. 1 pkt 2 - 4 otrzymują uposażenie zasadnicze według następujących grup:
Grupa uposażenia
1)zastępca profesora1 K
2)nauczyciel języka obcego - lektor4 K - 2 K
3)nauczyciel przedmiotu pomocniczego w wyższej szkole artystycznej4 K - 2 K
4)nauczyciel wychowania fizycznego4 K - 2 K
5)nauczyciel studium wojskowego5 K - 2 K
6)nauczyciel zawodu - instruktor5 K - 4 K
3.
Zasady zaszeregowania pracowników wymienionych w ust. 2 pkt 2 oraz pkt 4 - 6 ustala Minister Szkolnictwa Wyższego w porozumieniu z ministrami którym podlegają szkoły wyższe.

Zaszeregowanie pracowników wymienionych w ust. 2 pkt 3 oraz pkt 6, jeżeli są zatrudnieni w wyższych szkołach artystycznych, ustali Minister Kultury i Sztuki w porozumieniu z Ministrem Szkolnictwa Wyższego.

4.
Wynagrodzenie nauczycieli studium wojskowego będących żołnierzami służby czynnej normują odrębne przepisy.
§  4.
1.
Uposażenie wymienione w §§ 2 i 3 przysługuje pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze zajęć.
2.
Pracownikom nauki oraz zastępcom profesora zatrudnionym w niepełnym wymiarze zajęć odpowiadającym połowie lub trzem czwartym etatu przysługuje uposażenie zasadnicze w wysokości połowy lub trzech czwartych odpowiedniej stawki określonej w §§ 2 i 3.
§  5.
1.
Ustala się dodatek do uposażenia w wysokości 600 zł miesięcznie dla profesora nadzwyczajnego i docenta - posiadających stopień doktora nauk.
2.
Ustala się dodatek do uposażenia w wysokości 300 zł miesięcznie dla:
a)
zastępcy profesora, pomocniczego pracownika nauki i nauczycieli wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 4 - posiadających stopień kandydata nauk,
b)
zastępcy profesora, pomocniczego pracownika nauki, oraz nauczyciela przedmiotu pomocniczego - którzy ukończyli aspiranturę artystyczną.
3.
Dodatek za stopień naukowy przysługuje od dnia pierwszego najbliższego miesiąca po dacie decyzji rady wydziału lub rady naukowej o nadaniu stopnia, jeżeli decyzja taka została zatwierdzona przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną dla Pracowników Nauki.
§  6.
1.
Samodzielnym pracownikom nauki i zastępcom profesora zajmującym określone niżej stanowiska przyznaje się dodatek specjalny w następującej wysokości:
Stanowiskomiesięcznie złotych
1)rektor, zastępca sekretarza wydziału naukowego Polskiej Akademii Nauk (PAN), dyrektor samodzielnej placówki naukowej PAN1.600
2)prorektor, dyrektor biblioteki głównej w szkole wyższej i PAN, dziekan, kierownik pozawydziałowego studium zaocznego, zastępca dyrektora (wicedyrektor) samodzielnej placówki naukowej PAN, kierownik pomocniczej placówki naukowej PAN1.000
3)prodziekan, kierownik oddziału w wydziale szkoły wyższej, kierownik działu doskonalenia kadr naukowych w sekretariacie PAN, kierownik biblioteki głównej w szkole wyższej i PAN, zastępca dyrektora (wicedyrektor) biblioteki głównej w szkole wyższej i PAN, zastępca kierownika pozawydziałowego studium zaocznego, kierownik instytutu w szkole wyższej, kierownik katedry zespołowej, kierownik studium specjalnego (naukowego), kierownik kliniki, kierownik zakładu, działu, oddziału terenowego w samodzielnej placówce naukowej PAN 700
4)sekretarz komitetu naukowego PAN, kierownik eksternatu, zastępca kierownika studium specjalnego (naukowego), kierownik działu lub oddziału w bibliotece głównej szkoły wyższej i PAN, kierownik zatrudniających co najmniej pięciu pracowników: pracowni, sekcji, laboratorium w zakładzie, dziale lub oddziale terenowym samodzielnej placówki naukowej PAN 500
2.
Pracownicy wymienieni w ust. 1 mogą pobierać tylko jeden specjalny dodatek z tytułu zajmowania stanowisk określonych w ust. 1, jednakże samodzielnym pracownikom nauki przysługuje dodatek specjalny z tytułu zajmowania stanowiska kierownika instytutu w szkole wyższej, katedry zespołowej lub kliniki, niezależnie od dodatku specjalnego, pobieranego z tytułu zajmowania innego stanowiska.
§  7.
1.
Nauczycielom wymienionym w § 1 ust. 1 pkt 4 pełniącym określone niżej funkcje przysługuje dodatek za kierownictwo w następującej wysokości:
StanowiskoMiesięcznie złotych
1)kierownik studium języków obcych, kierownik studium wychowania fizycznego420 - 540
2)kierownik studium wojskowego 360
3)zastępca kierownika studium wojskowego, studium wychowania fizycznego 240
4)kierownik zespołu nauczycieli języków obcych 240
2.
Wysokość dodatku dla kierownika studium języków obcych i kierownika studium wychowania fizycznego ustala rektor w granicach określonych w ust. 1 pkt 1, biorąc pod uwagę kwalifikacje pracownika bądź wielkość jednostki organizacyjnej.
3.
Nauczyciele wymienieni w ust. 1 mogą pobierać tylko jeden dodatek za kierownictwo.
§  8.
1.
W razie gdy pracownik powołany na stanowisko określone w § 6 nie pełni z innych powodów niż wymienione w ust. 2 obowiązków związanych z tym stanowiskiem przez okres przekraczający 3 miesiące, właściwa władza przełożona decyduje o wstrzymaniu lub dalszej wypłacie dodatku specjalnego z tytułu zajmowania stanowiska.
2.
W razie niepełnienia obowiązków określonych w ust. 1 z powodu urlopu bezpłatnego lub zawieszenia w pełnieniu funkcji dodatek specjalny z tytułu zajmowania stanowiska nie przysługuje.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do dodatków za kierownictwo określonych w § 7.
§  9.
1.
Pracownicy nauki, zastępcy profesora oraz nauczyciele zawodu - instruktorzy mogą otrzymać dodatek specjalny w wysokości od 10 do 30% uposażenia zasadniczego za pracę w warunkach szczególnie szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.
2.
Szczegółowy wykaz prac, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość procentową dodatku zależną od stopnia szkodliwości i uciążliwości pracy ustalą Prezydium Polskiej Akademii Nauk oraz właściwi ministrowie, którym podlegają szkoły wyższe w porozumieniu z Ministrem Finansów i zarządem głównym właściwego związku zawodowego.
§  10.
Prezydium Polskiej Akademii Nauk oraz właściwy minister, któremu podlega szkoła wyższa, może w granicach przeznaczonych na ten cel kredytów budżetowych przyznać samodzielnemu pracownikowi nauki, zastępcy profesora, adiunktowi dodatek specjalny do uposażenia z tytułu szczególnych osiągnięć w pracy badawczej lub dydaktycznej albo z tytułu wyjątkowych zasług na polu organizacji i rozwoju nauki oraz szkolnictwa wyższego. Dodatek ten nie może przewyższać 50% uposażenia zasadniczego.
§  11.
Dodatki do uposażenia wymienione w §§ 5, 9 i 10 mogą być przyznawane mimo pobierania dodatku z tytułu zajmowania niektórych stanowisk lub dodatku za kierownictwo.
§  12.
1.
Samodzielnym pracownikom nauki oraz tym osobom pełniącym ich funkcje, które uzyskały tytuł zastępcy profesora przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia przyznaje się dodatek za wysługę lat w wysokości 5% uposażenia za każde pełne pięciolecie służby od dnia otrzymania ostatniego tytułu naukowego bądź tytułu zastępcy profesora.
2.
Dodatek za wysługę lat nie może przekraczać 15% uposażenia.
3.
Za podstawę obliczenia dodatku za wysługę lat przyjmuje się uposażenie zasadnicze z dodatkiem za stopień naukowy.
§  13.
1.
Osoby pełniące w szkołach wyższych funkcje samodzielnych lub pomocniczych pracowników nauki w zakresie zajęć dydaktycznych i organizacyjnych stosownie do przepisów rozporządzenia, wydanego na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 1961 r. o szkolnictwie wyższym i o pracownikach nauki (Dz. U. z 1952 r. Nr 6, poz. 38 i z 1956 r. Nr 41, poz. 185), otrzymują następujące wynagrodzenie ryczałtowe:
StanowiskoMiesięcznie złotych
1)wykładowca1.350
2)prowadzący ćwiczenia (z wynagrodzeniem ryczałtowym) 850
3)zastępca asystenta zatrudniony w szkole wyższej w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia 850
2.
W wypadku zatrudnienia w warunkach określonych w § 9 wynagrodzenie wymienione w ust. 1 zwiększa się o dodatek, którego wysokość ustala się na zasadach określonych w § 9 ust. 2.
3.
Oprócz wynagrodzenia określonego w ust. 1 i 2 wykładowcy prowadzący ćwiczenia (z wynagrodzeniem ryczałtowym) i zastępcy asystenta mogą otrzymywać dodatkowe wynagrodzenie za egzaminy, ocenę (recenzowanie) prac oraz inne zajęcia ponadwymiarowe, określone w przepisach o wymiarze zajęć.
§  14.
1.
Wynagrodzenie pracowników określonych w § 1 za zajęcia ponadwymiarowe wykonywane w tej samej szkole wyższej, w której pracownik zajmuje stanowisko etatowe, ustala się w następujących stawkach za jedną godzinę zajęć:
WykładyĆwiczenia i inne zajęcia praktyczneZajęcia wojskowe
1)samodzielny pracownik nauki, zastępca profesora, wykładowca (z wynagrodzeniem ryczałtowym)50 zł40 zł-
2)adiunkt45 zł35 zł-
3)prowadzący ćwiczenia (z wynagrodzeniem ryczałtowym), nauczyciel języka obcego - lektor, nauczyciel wychowania fizycznego, nauczyciel przedmiotu pomocniczego w wyższej szkole artystycznej-35 zł-
4)starszy asystent, asystent-25 zł-
5)nauczyciel studium wojskowego--15 zł
2.
Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach szkoła wyższa zleca starszemu asystentowi lub asystentowi prowadzenie wykładów, otrzymują oni wynagrodzenie w wysokości 45 zł za jedną godzinę wykładu.
3.
Wymienione w ust. 1 stawki wynagrodzenia stosuje się również przy wymiarze wynagrodzeń wypłacanych pracownikom określonym w § 1 za wykonywanie zajęć zleconych w szkole wyższej, w której nie zajmują oni stanowisk etatowych.
§  15.
Wynagrodzenie za wykłady oraz ćwiczenia i inne zajęcia praktyczne zlecone przez szkołę wyższą osobom nie zajmującym stanowisk etatowych w szkołach wyższych, w instytutach naukowych, ani w Polskiej Akademii Nauk i podległych jej placówkach naukowych, a zaangażowanych wyłącznie do pełnienia zajęć dydaktycznych w określonej liczbie godzin, ustala się w następujących stawkach za jedna godzinę zajęć:
1)za wykłady40 zł
2)za ćwiczenia i inne zajęcia praktyczne z wyłączeniem ćwiczeń wojskowych30 zł
3)za ćwiczenia wojskowe10 zł
§  16.
Samodzielnym pracownikom nauki kierującym pracą naukową więcej niż 2 osób przygotowujących prace kandydackie lub prace dyplomowe na aspiranturze artystycznej wypłaca się dodatkowe wynagrodzenie w wysokości po 120 zł miesięcznie za kierowanie pracą trzeciej i każdej następnej osoby.
§  17.
1.
Za pracę leczniczo-usługową w klinikach i zakładach szkół wyższych wykonywaną poza wymiarem zajęć dydaktycznych przez pracowników nauki i zastępców profesora, będących lekarzami, lekarzami dentystami, lekarzami weterynarii, farmaceutami, chemikami lub biologami, wypłaca się dodatkowe wynagrodzenie według stawek przewidzianych w przepisach o uposażeniu pracowników zatrudnionych w społecznych zakładach służby zdrowia.
2.
Wynagrodzenie określone w ust. 1 przysługuje za każdą rzeczywiście przepracowaną godzinę, nie więcej jednak niż za dwie godziny dziennie.
3.
Właściwi ministrowie ustalą odpowiednie grupy uposażenia, stanowiące podstawę określenia stawki za jedną godzinę pracy leczniczo-usługowej.
§  18.
Wynagrodzenia wypłacane na zasadzie postanowień §§ 6 i 10 nie podlegają podatkowi od wynagrodzeń.
§  19.
1.
Samodzielni pracownicy nauki i zastępcy profesora mogą być - w wypadkach uzasadnionych potrzebą społeczną - zatrudnieni w dodatkowych miejscach pracy.
2.
Zezwolenia na dodatkowe zatrudnienie udziela na wniosek rektora minister, któremu podlega szkoła wyższa lub placówka naukowa, stanowiąca główne miejsce zatrudnienia pracownika.

W stosunku do pracowników zatrudnionych w placówkach Polskiej Akademii Nauk uprawnienia te przysługują Prezydium Polskiej Akademii Nauk.

3.
Za główne miejsce zatrudnienia w rozumieniu przepisów ust. 2 uważa się szkołę wyższą, w której pracownik jest zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć. Jeżeli pracownik nauki lub zastępca profesora zatrudniony jest w pełnym wymiarze zajęć więcej niż w jednej szkole wyższej, za główne miejsce zatrudnienia uważa się tę szkołę wyższą, w której stosunek służbowy pracownika ma charakter stały. Zatrudnienie w gospodarstwie pomocniczym szkoły wyższej traktuje się jako zatrudnienie w dodatkowym miejscu pracy.
4.
Obciążenie w czasie samodzielnego pracownika nauki oraz zastępcy profesora, wynikające z zajęć w dodatkowych miejscach pracy, nie może przekraczać jednego etatu.
5.
Samodzielny pracownik nauki oraz zastępca profesora zatrudniony w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w dodatkowym miejscu pracy za zgodą właściwej władzy przełożonej powinien ubiegać się ponownie o taką zgodę na zasadach określonych w ust. 2 - 4.
§  20.
1.
Pomocniczy pracownik nauki może być - w wypadkach szczególnie uzasadnionych - zatrudniony w dodatkowym miejscu pracy.
2.
Zezwolenia na dodatkowe zatrudnienie pomocniczego pracownika nauki udziela rektor na wniosek rady wydziałowej.

W stosunku do pracowników zatrudnionych w placówkach Polskiej Akademii Nauk uprawnienia te przysługują Prezydium Polskiej Akademii Nauk.

3.
Obciążenie w czasie pomocniczego pracownika nauki, wynikające z zajęć dodatkowych, nie może przekraczać pół etatu.
4.
Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do pomocniczych pracowników nauki zatrudnionych w akademiach medycznych, dla których dopuszczalny czas dodatkowych zajęć określi Minister Zdrowia w porozumieniu z Ministrem Finansów.
§  21.
1.
W zakresie unormowanym niniejszym rozporządzeniem traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 1954 r. w sprawie uposażenia pracowników nauki (Dz. U. Nr 42, poz. 187).
2.
Uchyla się moc obowiązującą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 1954 r. w sprawie uposażenia zastępców profesora zatrudnionych w szkołach wyższych, Polskiej Akademii Nauk i podległych jej placówkach naukowych oraz osób pełniących funkcje pracowników nauki, nauczycieli przedmiotów pomocniczych i nauczycieli zawodu w szkołach wyższych (Dz. U. Nr 42, poz. 188).
§  22.
Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz zainteresowanym ministrom.
§  23.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1956 r.
1 § 2 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 19 września 1958 r. (Dz.U.58.58.289) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 października 1958 r.
2 § 3 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 19 września 1958 r. (Dz.U.58.58.289) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 października 1958 r.
3 § 3 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 19 września 1958 r. (Dz.U.58.58.289) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 października 1958 r.