Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.26.159

| Akt utracił moc
Wersja od: 6 maja 1936 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 2 marca 1920 r.
w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych w przedmiocie umundurowania i uzbrojenia policji państwowej.

Niniejszem ustalam na zasadzie art. 40 ustawy z dnia 24 lipca 1919 r. o policji państwowej (Dziennik Praw P. P. № 61 poz. 363) następujące zasady, dotyczące umundurowania i uzbrojenia funkcjonarjuszów Policji Państwowej:
Art.  1. 1

Zasadniczy materjał umundurowania - sukno granatowe. Oznaki i dystynkcje umundurowania policyjnego z sukna niebieskiego (odcień chabrowy), naszyć białych (srebrnych), metalowych lub haftowanych oraz galonów srebrnych. Guziki z białego metalu (srebrne).

Funkcjonariusze policji państwowej, przydzieleni na stałe do szkół policyjnych oraz referatu wyszkolenia w Komendzie Głównej Policji Państwowej otrzymują jako oznakę czerwoną wypustkę po brzegu kołnierza kurtki i płaszcza zamiast niebieskiej, używanej przez pozostałych funkcjonarjuszów policji państwowej.

Art.  2. 2

Niżsi funkcjonarjusze:

a) kurtka kroju półwojskowego, marszczona z tyłu, jak we frenchach, z czterema kieszeniami wewnętrznemi, z kwadratowemi klapami, zapinanemi na jeden guzik (tab. № 1). Naramienniki z tego samego co i kurtka sukna, szerokości 6 cm. u podstawy (przy rękawie) i 4 cm. u góry, gdzie kończą się trójkątnem ścięciem; długość naramiennika od szwu rękawa do kołnierza, przyczem obok szwu rękawa jest on przyszyty, a przy kołnierzu zapięty na mały guzik; naramienniki bez wypustek, na nich u dołu białe jedwabne arabskie liczby okręgu wysokości 2,5 cm., a u funkcjonarjuszów Komendy Głównej Policji Państwowej takież i tejże wysokości litery K. G. Kołnierz stojąco-wykładany, szczelnie zapięty na haftki z niebieską wypustką po brzegu; na rogach kołnierza naszyte z obu stron niebieskie sukienne łapki (parole) tejże co kołnierz szerokości, długości 10 cm. po dolnym i 7 cm. po górnym brzegu, wycięte od tyłu w ząb; na łapkach po przekątnej, skierowanej w róg kołnierza, naszyte palmety z sukna granatowego z białą obwódką, rękawy bez wyłogów i guzika, przestebnowane na wysokości 12 cm. od dolnego brzegu rękawa (fałszywe wyłogi).

Na kołnierzu kurtki funkcjonarjuszów konnej policji naszyte z obu stron proporczyki z niebieskiego sukna długości 7 cm., szerokości 3 cm.; proporczyk naszyty w odległości 15 - 30 mm. od zapięcia i 5 - 15 mm. od górnego brzegu kołnierza. Na proporczykach naszyte po przekątnej palmety z sukna granatowego z białą obwódką.

(Osobisty numer policjanta na łapkach względnie proporczykach kołnierza znosi się),

b) Spodnie breechesy do długich butów bez wypustki. Wszyscy niżsi funkcjonarjusze mogą nosić poza służbą długie spodnie bez wypustek do trzewików lub sztybletów,
c) Płaszcz kroju kloszowego z podszewką na plecach, piersiach i w rękawach, jednorzędowy, zapinany na 6 dużych guzików, 5-ty guzik na linji stanu. Ztyłu płaszcza od kołnierza do samego dołu kontrafałd wewnętrzny, niezszywany po stronie zewnętrznej, szerokość założonego kontrafałdu w górze 14 cm., u dołu 16 cm.; kontrafałd jest umocniony pod kołnierzem rygielkiem; na środku kontrafałdu u dołu rozcięcie długości 50-60 cm., zapinane na 4 małe guziki dla policjantów służby pieszej i rozcięcie długości 65 - 75 cm. zapinane na 6 małych guzików dla policjantów służby konnej. Ztyłu przy bocznych szwach pleców przyszyte 2 patki szerokości około 4 cm., długości około 8 cm., o trójkątnem zakończeniu zapinane od góry na duży guzik. Kołnierz z tego samego co i płaszcz sukna z niebieską sukienną wypustką, wykładany, szerokości zprzodu 11 cm. złyłu 9 cm., zapięty zprzodu na 1 haftkę, pod lewym rogiem kołnierza przypięta na 2-ch małych guzikach patka do spinania kołnierza podniesionego, pod prawym rogiem w odpowiedniem miejscu mały guzik do zapięcia patki. Na rogach kołnierza naszyte z obu stron niebieskie sukienne łapki (parole) szerokości 6 cm., długości 10 cm. po dolnym i 7 cm. po górnym brzegu, wycięte od tyłu w ząb. Rękawy wszywane z dwoma szwami, z nieprzyszytemi wyłogami wysokości 16-18 cm. prosto ściętemi bez wypustki i guzików. Rozcięcia kieszeni skośne, szerokości 18-20 cm., przykryte równoległobocznemi klapami, dłuższemi o 3 cm. od rozcięcia kieszeni i przyszytemi 5 cm. powyżej rozcięcia kieszeni; kieszenie są wewnętrzne. Naramienniki z tego samego co i płaszcz sukna, szerokości 6 cm. u podstawy (przy rękawie) i 4 cm. u góry gdzie kończą się trójkątnem ścięciem; długość naramiennika od szwu rękawa do kołnierza, przyczem obok szwu rękawa jest on przyszyty, a przy kołnierzu zapięty na mały guzik; naramienniki bez wypustek, na nich u dołu białe jedwabne arabskie liczby okręgu, wysokości 2,5 cm., a u funkcjonarjuszów Komendy Głównej Policji Państwowej takież i tejże wysokości litery K. G.

Na rogach kołnierza płaszcza funkcjonarjuszów konnej policji naszyte z obu stron proporczyki z niebieskiego sukna długości 7 cm., szerokości 3 cm.; proporczyk naszyty w odległości 15-30 mm. od zapięcia i 5-15 mm. od górnego brzegu kołnierza.

(Osobisty numer policjanta na łapkach względnie proporczykach kołnierza znosi się),

d) czapka koloru munduru, fasonu angielskiego z daszkiem skórzanym czarnym (5 cm. długości) z paskiem skórzanym czarnym z wypustką błękitną dookoła górnego szwu, oraz na górnej części otoku, z orłem państwowym bez tarczy wielkości 4 cm., przymocowanym do górnej części czapki, na otoku czapki, poniżej orła, umieszczony jest numer osobisty policjanta (tab. № 4),
e) hełm przy pełnieniu służby z orłem dużego formatu z numerem osobistym policjanta,
f) Obuwie z czarnej skóry: buty z cholewami, trzewiki sznurowane lub sztyblety, mogą być używane również sztylpy,
g) pas. Przy pasie krótki pałasz, zawieszony na żabce, u policjantów wiejskich torba na papiery i karabin, u policjantów miejskich rewolwer i pałasz w pochwie, temblak u szabli posterunkowych i st. posterunkowych rzemienny żółty, szerokości 20 mm., długości 30 cm. (złożony podwójnie), z małym skórzanym chwastem o krótkich frendzlach długości 30-35 mm.; temblak u szabli przodowników i st. przodowników z taśmy jedwabnej białej, szerokości 20 mm. i długości 40 cm. (złożony podwójnie) o dwóch niebieskich prążkach szerokości 1 mm. w odległości 3 mm. od brzegów, obsada chwasta płaska jedwabna 25 X 25 mm. biała z orłem państwowym na czerwonej tarczy, chwast biały jedwabny pełny (frendzle dołem spięte), w przekroju poziomym eliptyczny 45 X 32 mm., długości 55 mm., spód z niebieskiego sukna
h) Guziki białe (srebrne) duże i małe; wymiary guzika dużego: średnica 22 mm., wypukłość łuku 5,5 mm., wysokość orzełka 16 - 17 mm., rozpięcie skrzydeł 9-10 mm.; wymiary guzika małego: średnica 16 mm., wypukłość łuku 4 mm., wysokość orzełka 13 mm., rozpięcie skrzydeł 8 mm. Duże guziki naszywa się na piersiach kurtki i płaszcza, na rękawach, dragonach, tylnych patkach i kieszeniach, małe guziki naszywa się tylko na naramiennikach i tylnem rozcięciu płaszcza oraz na podpince czapki.
i) (skreślony)
j) broń: karabin lub rewolwer i krótki pałasz, dla policji konnej szabla wzoru kawaleryjskiego,
k) ostrogi i akselbanty: konni policjanci mają prawo używania ostróg i akselbantów (sznurów naramiennych) niebieskich włóczkowych z jednej pletni i sznura zakończonego ołówkiem z ciemno szmelcowanego metalu, noszonych na lewem ramieniu,

Gwizdawka przepisana jest dla wszystkich niższych funkcjonarjuszów, sznurek do niej ma kształt pletni, długości 17 cm., zakończonej z jednej strony pętlą i dwoma żołędziami na krótkich sznureczkach, z drugiej strony pętlą. Cały sznurek z niebieskiej włóczki dla posterunkowych i st. posterunkowych, z niebieskiego jedwabiu dla przodowników i st. przodowników. Pętla z żołędziami zakłada się na pierwszy guzik kurtki lub płaszcza, pętla z gwizdawką zasuwa się pomiędzy drugim a trzecim guzikiem. Sznurek z gwizdawką winien być noszony przez niższych funkcjonarjuszów na kurtce lub na płaszczu.

Oznaki szarż:

1) posterunkowy - na przednim brzegu łapek kurtki i płaszcza względnie wzdłuż zapięcia kołnierza kurtki i płaszcza konnych policjantów naszyty galonik srebrny szerokości 1 cm., długości równej szerokości kołnierza; pozatem przepisowe umundurowanie bez żadnych dodatkowych oznak;
2) st. posterunkowy-na przednim brzegu łapek kurtki i płaszcza względnie wzdłuż zapięcia kołnierza kurtki i płaszcza konnych policjantów naszyte 2 galoniki srebrne-brzeżny szerokości 1 cm., wewnętrzny w odstępie 3 mm. szerokości 5 mm., oba długości równej szerokości kołnierza; na lewym rękawie kurtki i płaszcza naszyty powyżej łokcia kąt rozwartości 60° z sukna niebieskiego szerokości 1,5 cm. o bokach długości 12 cm., zwrócony wierzchołkiem w dół;
3) przodownik - na przednim i dolnym boku łapek względnie samego kołnierza u konnych policjantów tak przy kurtce, jak i przy płaszczu naszyty srebrny galonik szerokości 15 mm. (galonik ten, mający formę kąta ma pionowy bok równy szerokości kołnierza, poziomy bok równy długości dolnego brzegu łapki, a u konnych policjantów długości 10 cm.); na lewym rękawie kurtki i płaszcza naszyty powyżej łokcia kąt rozwartości 60° z galonu srebrnego szerokości 1,5 cm. o bokach długości 12 cm., zwrócony wierzchołkiem wdół;
4) st. przodownik-na przednim i dolnym boku łapek względnie samego kołnierza u konnych policjantów tak przy kurtce, jak i przy płaszczu naszyte 2 srebrne galoniki - brzeżny szerokości 15 mm., wewnętrzny w odstępie 3 mm., szerokości 8 mm. (galoniki te mają formę dwóch kątów, jeden wewnątrz drugiego, pionowy bok brzeżnego równy szerokości kołnierza, poziomy bok brzeżnego równy długości dolnego brzegu łapki, a u konnych policjantów długości 10 cm., wewnętrzny galonik symetryczny do brzeżnego i ścięty u konnych policjantów po jednej z nim linji poziomej i pionowej); na lewym rękawie kurtki i płaszcza naszyte powyżej łokcia 2 kąty rozwartości 60° z galonu srebrnego, szerokości 1,5 cm., jeden wewnątrz drugiego w odstępie 3 mm., oba ścięte po jednej linji poziomej i zwrócone wierzchołkiem wdół; boki zewnętrznego kąta mają długość 12 cm.
Art.  2a. 3

Kandydaci na szeregowych Policji Państwowej mają nosić umundurowanie barwy i kroju wojskowego z tą różnicą, że:

a) na kołnierzu kurtki i płaszcza naszyte są patki z sukna barwy chabrowej, jak u szeregowych Policji Państwowej, bez palmetki;
b) na kołnierzu i rękawie kurtki oraz płaszcza żadnych oznak nie naszywa się;
c) naramienniki kurtki i płaszcza pokryte są suknem barwy chabrowej, a na nich litery K. G. białe haftowane, 2,5 cm wysokie - z zachowaniem rysunku i rozmieszczenia, jak u szeregowych, pozostających na etacie Komendy Głównej Policji Państwowej;
d) czapka barwy i fasonu, jak u szeregowych Policji Państwowej, bez numeru ewidencyjnego; furażerka barwy munduru;
e) obuwie - buty saperki;
f) pas główny i żabka do bagnetu, jak u szeregowych Policji Państwowej;
g) gwizdawka ze sznurkiem, jak u szeregowych Policji Państwowej;
h) pałeczki gumowe, jak u szeregowych Policji Państwowej;
i) rękawiczki, jak u szeregowych Policji Państwowej,

Uzbrojenie kandydatów na szeregowych Policji Państwowej stanowi:

a) karabin,
b) bagnet z pochewką i
c) hełm stalowy typu wojskowego, malowany na barwę granatową, z orłem państwowym na przodzie, bez numeru ewidencyjnego.
Art.  3. 4

Wyżsi funkcjonarjusze:

a) kurtka kroju frencha fracuskiego, zapinana na 7 dużych guzików z czterema kieszeniami naszywanemi i kwadratowemi klapami, zapinanemi na jeden guzik każda. Naramienniki koloru munduru. Kołnierz stojąco-wykładany z błękitną wypustką dookoła. Mankiety przy rękawach zakończone ostremi kątami i obszyte błękitną wypustką (tab. № 7). Pozatem jest dozwolone noszenie kurtki kroju jak u niższych funkcjonarjuszów z tem, że kieszenie są naszywane,
b) spodnie breechesy do butów, spodnie długie z błękitną wypustką. Nadto latem pozwala się nosić spodnie koloru jasno-kawowego również z błękitną wypustką,
c) Płaszcz kroju kloszowego, cały na podszewce, dwurzędowy, zapinający się zprzodu na dwa rzędy po 6 guzików dużych, rozchodzących się łukowato od dołu ku górze; piąta para guzików jest umieszczona w stanie tak, aby służyła za oparcie dla pasa głównego; odległość guzików pierwszej górnej pary od środkowej linji (osi) płaszcza około 14 cm., a szóstej pary około 8,5 cm. Ztyłu płaszcza od kołnierza do samego dołu kontrafałd wewnętrzny niezszywany po stronie zewnętrznej, spięty w stanie dragonem szerokości pośrodku 5 cm., rozszerzającym się łukowato w obie strony do szerokości 6,5 cm. i kończącym się w formie trójkątów równoległobocznych o nieco zaokrąglonych kątach; długość dragona 23-26 cm.; dragon zapina się na 2 duże guziki, przyszyte do listewek, naszytych z obu stron ku środkowi pleców w miejscu zszycia przodu z plecami; listewki długości 23 cm., szerokości 4 cm. wgórze i 6 cm. wdole mają wgięcie ku środkowi i nieco zaokrąglone rogi zewnętrzne; górna krawędź listewek wystaje na 3 cm. ponad zapiętym dragonem. Szerokość założonego kontrafałdu wgórze 14 cm., wdole 16 cm; kontrafałd pod kołnierzem jest wzmocniony rygielkiem, na środku kontrafałdu u dołu rozcięcie długości 50 - 60 cm., zapinane na 4 małe guziki; u wyższych funkcjonarjuszów konnej policji rozcięcie długości 65-75 cm., zapinane na 6 małych guzików. Kołnierz z tego samego co i płaszcz sukna z niebieską sukienną wypustką, wykładany, szerokości zprzodu 11 cm., złyłu 9 cm., zapięty zprzodu na jedną haftkę. Pod lewym rogiem kołnierza przypięta na dwóch małych guzikach patka, pod prawym rogiem w odpowiedniem miejscu mały guzik do zapięcia patki. Na rogach kołnierza naszyte pośrodku równolegle do dolnego brzegu kołnierza łapki równoległoboczne długości 11 cm., szerokości 5 cm. niebieskie sukienne u wyższych funkcjonarjuszów od aspiranta do nadkomisarza włącznie, lub granatowe aksamitne u wyższych funkcjonarjuszów od podinspektora wzwyż, łapki mają przyszyty u tylnego końca duży guzik. Rękawy wszywane z dwoma szwami, wyłogi obszyte niebieską sukienną wypustką bez guzików, wysokości 15-18 cm. od strony wewnętrznej, od strony zewnętrznej wycięte w ząb wysokości 22-25 cm. Rozcięcia kieszeni skośne, szerokości 18-20 cm., przykryte równoległobocznemi klapami, dłuższemi o 3 cm. od rozcięcia kieszeni i przyszytemi 5 cm. powyżej rozcięcia kieszeni, kieszenie są wewnętrzne. Między klapą lewej kuszeni a płaszczem pozostawione rozcięcie przez materjał i podszewkę dla rękojeści szabli; od strony wewnętrznej górna krawędź tego przecięcia opatrzona jest klapą zapinaną na guzik. Naramienniki z tego samego co i płaszcz sukna szerokości 6 cm. u podstawy (przy rękawie) i 4 cm. u góry, gdzie kończą się trójkątnem ścięciem; długość naramiennika od szwu rękawa do kołnierza, przyczem obok szwu rękawa jest on przyszyty, a przy kołnierzu zapięty na mały guzik; naramienniki bez wypustek mają w dolnej części srebrne haftowane arabskie liczby okręgu wysokości 2,5 cm., a u funkcjonarjuszów Komendy Głównej Policji Państwowej srebrne haftowane wiązane litery K. G., wysokości 3 cm., objęte dwiema skrzyżowanemi półkolistemi gałązkami.

Dozwolone jest watowanie płaszczów tak wyższych jak i niższych funkcjonarjuszów, względnie podszywanie na zimę futrem oraz przyszywanie lub nakładanie kołnierza z dowolnego futra tegoż co kołnierz płaszcza kroju. Zamiast płaszcza lub na płaszczu mogą tak wyżsi jak i niżsi funkcjonarjusze nosić płaszcz z paskiem lub pelerynę nieprzemakalną koloru granatowego, popielatego lub bronzowo-zielonkawego. Na nieprzemakalnym płaszczu lub pelerynie naramienników ani oznak stopni służbowych nie naszywa się.

d) czapka wzoru jak u niższych funkcjonarjuszów z paskiem (podpinką) srebrną. Na czapce, jako oznaka wyższych funkcjonarjuszów, gwiazda srebrna czteroramienna (tab. № 4),
e) pas z paskiem pomocniczym przez prawe ramię, przy pasie pałasz na rapciach skórzanych z temblakiem z taśmy srebrnej szerokości 2 cm., długości 40 cm. (złożony podwójnie) o dwóch niebieskich prążkach szerokości 1 mm. w odległości 3 mm. od brzegu, obsada chwasta również z szychu srebrnego, płaska 25 X 25 mm. ze srebrnym orłem państwowym na czerwonej tarczy, chwast pełny srebrny (frendzle dołem spięte) w przekroju poziomym eliptyczny, 45 X 32 mm., długi 55 mm., spód z niebieskiego aksamitu, nadto pochwa do rewolweru.

Poza służbą wolno nosić pałasz na pasku pod surdutem.

Oficerowie Policji Państwowej noszą salonowy pas oficerski oraz rapcie oficerskie do noszenia szabli pod kurtką według następującego wzoru.

Salonowy pas oficerski jest wykonany z matowej jedwabnej tkaniny granatowej podwójnie tkanej w podłużne prążki (około 30 prążków w całej szerokości pasa) z dwoma szlakami po brzegach, szerokich na 4 mm każdy w odległości 7,5 mm od brzegów, tkanych granatowym błyszczącym jedwabiem, i z klamry okrągłej, o średnicy 5,25 cm, wykonanej z metalu koloru szmelcowanej stali z odcieniem niebieskim.

Pas wykończony jest tkanym brzegiem. Szerokość całego pasa wynosi 5 cm.

Klamra wykonana z metalu koloru szmelcowanej stali z odcieniem niebieskim, o grubości brzegów 3 mm, nieco wklęsła ku środkowi, ma obwódkę szerokości 7,5 mm w utworzonem zaś w ten sposób kole o średnicy 3,75 cm znajduje się płaskorzeźba wyobrażająca pojedyńczą stylizowaną palmetę o 12 liściach. Wypukłość płaskorzeźby wynosi 3 mm. Klamrę przytwierdza się do pasa zapomocą dwóch kabłąków, wykonanych z drutu grubości 2 mm z tego samego metalu co i klamra. Klamra jest przytwierdzona do prawego kabłąka na stałe, a do lewego przypina się na skobelek, umieszczony pod spodem klamry.

Kabłąki o wysokości 5,5 cm, szerokości 1,75 cm wgięte z boku, przymocowuje się do pasa w ten sposób, że końce pasa przechodzą przez kabłąki, następnie zaginają się od wewnątrz (pod spód) i przechodzą przez zaciskaną przesuwkę.

Rapcie oficerskie do noszenia szabli pod kurtką składają się: z paska z klamrą i dwiema przesuwkami do zapinania w talji, z dwóch pasków podłużnych (ruków) do przypięcia szabli, oraz z łańcuszka z haczykiem do podpinania szabli. Łańcuszek i haczyk wykonane są z metalu koloru szmelcowanej stali z odcieniem niebieskim.

Pasek do zapinania w talji, na którym zawiesza się ruki rapci, wykonany z taśmy (gurtu) ; konstrukcje z metalu koloru szmelcowanej stali z odcieniem niebieskim, ujęte w oprawę skórzaną, zamszową; dziurkowana część pasa ma podkładkę zamszową, oba paski podłużne (ruki) są wykonane z tkaniny granatowej jedwabnej, podwójnie tkanej analogicznie, jak pas salonowy, przyczem oba szlaki brzeżne tkane granatowym błyszczącym jedwabiem mają szerokość 2 mm każdy i są umieszczone w odległości 5 mm od brzegu. Szerokość paska podłużnego (ruka) wynosi 20 mm. Szerokość paska zapinanego w talji - 35 mm, długość zaś zależna od stanu. Łańcuszek z hakiem do podpinania szabli, długi około 10 cm, winien być wykonany z ogniwek drobnych.

Paski podłużne (ruki) są przypinane zapomocą guzików z metalu koloru szmelcowanej stali z odcieniem niebieskim o podłużnych głowicach. Pierwszy ruk umocowany do paska w talji na stałe w odległości 25 - 30 cm od klamry, drugi ruk (dłuższy) przesuwany na pasku w celu regulowania pozycji szabli, przyczem odległość pomiędzy rukami powinna wynosić od 20 do 25 cm.

Długość ruk powinna być taka, by zawieszona na niej szabla nie podnosiła poły kurtki.

f) Guziki białe (srebrne) duże i małe; wymiary guzika dużego: średnica 22 mm., wypukłość łuku 5,5 mm., wysokość orzełka 16 - 17 mm., rozpięcie skrzydeł 9-10 mm.; wymiary guzika małego: średnica 16 mm., wypukłość łuku 4 mm., wysokość orzełka 13 mm., rozpięcie skrzydeł 8 mm. Duże guziki naszywa się na piersiach kurtki i płaszcza, na rękawach, dragonach, tylnych patkach i kieszeniach, małe guziki naszywa się tylko na naramiennikach i tylnem rozcięciu płaszcza oraz na podpince czapki,
g) broń: pałasz i rewolwer,
h) ostrogi i akselbanty: sznury naramienne (akselbanty) srebrne lub granatowe z matowej plecionki:
1) od podinspektorów wzwyż z dwóch pletni i sznurów zakończonych dwoma srebrnemi ołówkami do noszenia na prawem ramieniu,
2) dla wyższych funkcjonarjuszów policji służby inspekcyjnej w stopniach niższych od podinspektora i dla adjutanta Komendanta Głównego w stopniu niżej podinspektora z pojedynczej pletni i sznura, zakończonego jednym srebrnym ołówkiem, do noszenia na prawem ramieniu,
3) dla wyższych funkcjonarjuszów konnej policji w stopniach niżej podinspektora z pojedynczej pletni i sznura, zakończonego jednym srebrnym ołówkiem, do noszenia na lewym ramieniu. Prawo noszenia ostróg przysługuje tym wszystkim wyższym funkcjonarjuszom, którzy noszą akselbanty i tym, dla których przewidziane są dla użytku konie,

Wyżsi funkcjonarjusze obowiązani są nosić gwizdawkę ukrytą, bez widocznego na kurtce lub płaszczu sznurka do niej

i) oznaki szarż na kołnierzu munduru i na rękawach munduru i płaszcza:

X kat. na parolu kołnierza wyhaftowana jedna srebrna palmeta, pozatem żadnych oznak na kołnierzu i rękawach (tab. № 9).

IX kat. na parolu kołnierza wyhaftowana jedna srebrna palmeta; wewnętrzny koniec parolu błękitnego zakończony srebrnym kątem szerokości 0,6 cm., na rękawach jeden kąt srebrnym ostrzem do góry, szerokości 1 cm. (tab. № 10).

VIII kat. na kołnierzu jedna palmeta, parol zakończony 2 srebrnemi kątami, z których pierwszy zewnętrzny szerokości 0,6 cm., drugi 0,4 cm., na obu rękawach munduru i płaszcza dwa srebrne kąty zwrócone ostrzem do góry z których zewnętrzny 1 cm., wewnętrzny pół cm. szerokości (tab. № 11).

VII kat. na kołnierzu jedna palmeta, parol zakończony 3 srebrnemi kątami; na rękawach trzy srebrne kąty (tab. №12).

VI kat. na kołnierzu podwójna palmeta, parol zakończony kątem z jednym węzłem (tab. № 13), na rękawach kąt z jednym węzłem.

Vb kat. na kołnierzu podwójna palmeta, parol zakończony kątem z pojedyńczym węzłem i jednym kątem zwykłym, na rękawach kąt z węzłem pojedynczym i 1 kąt zwykły (tab. № 14).

Va kat. na kołnierzu podwójna palmeta, parol zakończony kątem z pojedynczym węzłem i dwoma kątami zwykłemi. Ma rękawach kąt z węzłem pojedynczym i dwa kąty zwyczajne (tab. № 15).

IV kat. na kołnierzu potrójna palmeta, parol zakończony kątem z potrójnym węzłem; na rękawach 1 kąt z potrójnym węzłem (tab. № 16).

Na kołnierzu płaszcza u wszystkich wyższych funkcjonarjuszów, zamiast dystynkcji, naszyte patki prostokątne, sukienne, koloru dystynkcji (błękitne), długości 10 cm., szerokości 5 cm., z guzikiem.

j) Obuwie z czarnej skóry: buty z cholewami, trzewiki sznurowane lub sztyblety, mogą być używane również sztylpy.
Art.  4.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia poleca się Komendantowi Głównemu Policji.

Art.  5.

Rozporządzenie niniejsze otrzymuje moc obowiązującą z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Przepisy przejściowe.

Art.  1. 5

().

Art.  2. 6

Tymczasowo aż do odwołania z powodu braku sukna granatowego.

Art.  3. 7

().

Art.  4.

Termin wprowadzenia hełmów i przepisy, dotyczące ich noszenia na służbie, zostaną ustalone rozporządzeniem późniejszem.

Tablica 1. - 16.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

Sprostowanie.

Do ustawy z dnia 4 marca 1920 r. o rejestracji i zabezpieczeniu majątków niemieckich (Dz. Ust. R. P. № 25 poz. 153).

W № 25 Dziennika Ustaw z r. 1920, na stronicy 414 w artykule 2-im w wierszu 5-ym zamiast "1 lipca 1919 r." winno być "1 lipca 1914 r.".

1 Art. 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.
2 Art. 2 zmieniony przez § 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.
3 Art. 2a dodany przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 1936 r. (Dz.U.36.35.276) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 maja 1936 r.
4 Art. 3:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1920 r. (Dz.U.20.55.339) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 lipca 1920 r.

- zmieniony przez § 13,14,15,16,17,18,19 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 października 1933 r. (Dz.U.33.88.681) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 7 listopada 1933 r.

5 Art. 1 skreślony przez § 20 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.
6 Art. 2 zmieniony przez § 20 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.
7 Art. 3 skreślony przez § 20 rozporządzenia z dnia 3 listopada 1927 r. (Dz.U.27.99.862) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 listopada 1927 r.