Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.52.319

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 lipca 1921 r.

USTAWA
z dnia 30 czerwca 1920 r.
o ulgach w spłacaniu zaległych procentów od intabulowanych wierzytelności tudzież zaległych podatków i danin publicznych w okręgu sądu apelacyjnego we Lwowie.

Rozszerzenie stopnia pierwszeństwa prawa zastawu dla wierzytelności odsetkowych.

Art.  1. 1

W razie dokonania przed dniem 1 lipca 1922 roku przybicia przymusowo sprzedanej nieruchomości, korzystają z równego pierwszeństwa z kapitałem (§ 216 ust. 2 o, e.) odsetki i inne powtarzające się należytości uboczne hipotecznie zabezpieczonych wierzytelności (dodatki na zarząd 1 t. p.), które nie zalegają dłużej niż 9 lat przed dniem dokonania przybicia. Z tego pierwszeństwa nie korzystają jednak odsetki i należytości uboczne, które w dniu 1 sierpnia 1914 r. zalegały już dłużej niż trzy lata.

Umowna przemiana zaległości odsetkowych i kapitałowych na nową wierzytelność.

Art.  2. 2

 

1) Do dnia 30 czerwca 1922 r. włącznie można zaległe odsetki i inne powtarzające się należytości uboczne hipotecznie zabezpieczonej wierzytelności przemienić na podstawie umowy stron na wierzytelność kapitałową (kapitał odsetkowy) i dla niej zaintabulować prawo zastawu z pierwszeństwem równem temu, jakie ma wierzytelność główna. Postanowienie to nie ma zastosowania do odsetek i należytości ubocznych, które w dniu 1 sierpnia 1914 r. zalegały już dłużej niż trzy lata.
2) Kapitał odsetkowy nie powinien przewyższać sumy zaległości w odsetkach i należytościach ubocznych za 81/2 lat. Kapitału odsetkowego nie wolno oprocentowywać wyżej niż po 6 od sta i spłacać go należy w annuitetach albo w równych ratach półrocznych lub rocznych. Okres umorzenia nie może trwać dłużej niż dwadzieścia lat, a przy pretensjach, zaintabulowanych na nieruchomościach w tych gminach, w których sąd ma siedzibę, nie dłużej niż dwadzieścia pięć lat, Dłużnik nie jest obowiązany płacić wyższych rat na kapitał odsetkowy, aniżeli to wypada z planu umorzenia. W razie przymusowej sprzedaży nieruchomości kapitał odsetkowy staje się płatny.
Art.  3.
1) Przy pożyczkach annuitetowych można równocześnie z przemianą odsetek na kapitał odsetkowy na podstawie umowy stron także zaległe kwoty kapitału przemienić na nową wierzytelność kapitałową, którą w ten sam sposób jak kapitał odsetkowy należy hipotecznie zabezpieczyć, oprocentowywać i spłacać.
2) Wysokość przemienionej zaległości kapitałowej i odsetkowej należy podać oddziel nie. Równocześnie z wpisem nowego prawa zastawu dla przemienionej zaległości kapitałowej należy wykreślić dawne prawo zastawu w wysokości tej zaległości.

Przemiana zaległości, odsetkowych i kapitałowych na nową wierzytelność na wniosek dłużnika lub wierzyciela.

Art.  4.
1) 3 Jeżeli dłużnik wskutek wypadków wojennych nie mógł zapłacić w terminie odsetek od intabulowanej wierzytelności, a przy pożyczkach annuitetowych także zaległych rat kapitałowych, może sąd aż do dnia 30 czerwca 1922 roku włącznie na wniosek dłużnika lub wierzyciela pozwolić, aby zaległe odsetki i inne powtarzające się należytości uboczne przemieniono na wierzytelność kapitałową (kapitał odsetkowy) i aby dla niej zaintabulowano prawo zastawu z pierwszeństwem równem temu, jakie ma wierzytelność główna. Przepis ten nie ma zastosowania do odsetek i należytości ubocznych, które w dniu 1 sierpnia 1914 r. zalegały dłużej niż trzy lata.
2) Postanowienie art. 2 ust. 2 i art. 3 mają tu także zastosowanie.
3) Do rozstrzygania o wniosku powołany jest sad, który jest właściwy do wykonania egzekucji co do zastawionej nieruchomości.
4) Jeżeli dłużnik, stawiając wniosek, nie wykazuje, że wierzyciel hipoteczny nań się zgodził, należy przed wydaniem rozstrzygnięcia przesłuchać wierzyciela (§ 56 o. e.). Koszta połączone z przesłuchaniem zwrócić ma dłużnik wierzycielowi, chyba że dłużnik pozasądownie domagał się przemiany i wierzyciel odmówił temu żądaniu, chociaż widocznie było uzasadnione. Przed rozstrzygnięciem zaś o wniosku wierzyciela należy przesłuchać dłużnika (§ 56 o. e.) jeżeli to jest możliwe bez znacznej zwłoki.
5) Od uchwały, która dozwala przemiany zaległych odsetek na kapitał odsetkowy, dopuszczalny jest środek prawny tylko o tyle, o ile ona tyczy się oprocentowania i spłaty kapitału odsetkowego oraz kosztów postępowania.
6) Uchwałą wpisać należy z urzędu do księgi gruntowej.
7) Wniosek o przemianę przerywa przedawnienie.
8) Do postępowania wedle niniejszego artykułu mają zastosowanie przepisy o postępowaniu w cywilnych sprawach spornych.

Postanowienia wspólne.

Art.  5. 4

Obok kwoty kapitałowej kapitału odsetkowego można przekazać z ceny licytacyjnej za nieruchomość zaległe odsetki i inne powtarzające się należytości uboczne, przypadające od wierzytelności głównej i od zaległych kwot kapitałowych, przemienionych na nową wierzytelność kapitałową, dalej od kapitału odsetkowego tylko w takiej kwocie, aby te odsetki i należytości uboczne razem z niespłaconą resztą kapitału odsetkowego nie przekraczały dziewięciokrotnej wysokości rocznych odsetek i należytości ubocznych od kwoty wierzytelności głównej, która była intabulowana w czasie wpisania prawa zastawu dla kapitału odsetkowego.

Art.  6.

Prawo zastawu dla kapitału odsetkowego gaśnie z upływem dwu lat od dnia, w którym uiścić należało ostatnią ratą annuitetową, albo ratę kapitału odsetkowego. Wygasłe prawo zastawu należy wykreślić z urzędu w księdze gruntowej.

Art.  7.

O ile kapitał odsetkowy razem z niespłaconą resztą wierzytelności głównej i z doliczeniem zaległości kapitałowych, przemienionych na nową wierzytelność kapitałową, przewyższa intabulowana kwotę wierzytelności głównej, nie może właściciel nawet wtedy rozporządzać prawem zastawu, zaintabulowanem jeszcze dla spłaconej części wierzytelności głównej, gdyby zresztą istniały warunki przeniesienia prawa zastawu na inną wierzytelność.

Art.  8.

Umowy i dokumenty, mające za przedmiot przemianę odsetek i należytości ubocznych na kapitał odsetkowy i przemianę zaległości kapitałowych na nową wierzytelność kapitałową, tudzież odpowiednie wpisy hipoteczne, są wolne od należytości stemplowych i bezpośrednich.

Roszczenie uprzywilejowanego prawa zastawu dla podatków i danin publicznych.

Art.  9. 5

Jeżeli według powyższych postanowień zachodzą warunki, pod któremi z ceny licytacyjnej danej nieruchomości można przekazać więcej niż trzyletnie zaległości w odsetkach z pierwszeństwem wierzytelności głównej, albo jeżeli zaległości odsetkowe przemieniono na kapitał odsetkowy za prawem zastawu, mającem pierwszeństwo wierzytelności głównej, w takich razach z ceny licytacyjnej danej nieruchomości należy przekazać podatki przypadające z tej nieruchomości, włącznie z podatkiem zarobkowym (§ 76, ust. 1 i § 123 ustawy z dnia 25 października 1896 r. Dz. Ust. P. Nr 220) razem z dodatkami, należytości od przeniesienia prawa własności i inne z tej nieruchomości przypadające daniny publiczne, które według obowiązujących przepisów mają ustawowe prawo zastawu lub prawe pierwszeństwa, tudzież odsetki zwłoki od tych podatków i danin z pierwszeństwem, zastrzeżonem w § 216 ust. 1 L. 2 o. e., o ile nie zalecają dłużej niż ośm lat licząc wstecz od dnia dokonania przybicia i jeżeli przybicia dokonano przed dniem 1 lipca 1922 r. Przy należytościach od przeniesienia prawa własności wystarcza, jeżeli ostatni krok egzekucyjny w celu ściągnięcia należytości przedsięwzięto nie wcześniej niż dziewięć lat przed dniem przybicia, chociażby po upływie czasu, do którego prawo pierwszeństwa zresztą jest ograniczone.

Art.  10.

Ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1920 r. Wykonanie jej poleca się Ministrom Sprawiedliwości i Skarbu, 'którzy władni także będą przedłużać drogą rozporządzenia terminy końcowe w art. 1, 2, 4 i 9 niniejszej ustawy oznaczone.

1 Art. 1 zmieniony przez § 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. (Dz.U.21.39.245) zmieniającego nin. ustawę z dniem 1 lipca 1921 r.
2 Art. 2 zmieniony przez § 1 lit. b) rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. (Dz.U.21.39.245) zmieniającego nin. ustawę z dniem 1 lipca 1921 r.
3 Art. 4 ust. 1 zmieniony przez § 1 lit. c) rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. (Dz.U.21.39.245) zmieniającego nin. ustawę z dniem 1 lipca 1921 r.
4 Art. 5 zmieniony przez § 1 lit. d) rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. (Dz.U.21.39.245) zmieniającego nin. ustawę z dniem 1 lipca 1921 r.
5 Art. 9 zmieniony przez § 1 lit. e) rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. (Dz.U.21.39.245) zmieniającego nin. ustawę z dniem 1 lipca 1921 r.