Dziennik Ustaw

Dz. Praw P. Pol.1919.44.314

| Akt utracił moc
Wersja od: 6 czerwca 1919 r.

USTAWA
z dnia 30 maja 1919 r.
w przedmiocie udzielania gwarancji Skarbu Państwa do sumy mk. 50.000.000 za ulgowe pożyczki dla drobnych przemysłowców, rzemieślników oraz ich organizacji wytwórczych.

Art.  1.

Sejm upoważnia Rząd do przyjęcia gwarancji Skarbu Państwa do sumy mk. 50.000.000 (pięćdziesięciu miljonów) za pożyczki ulgowe dla drobnych przemysłowców, rzemieślników, ich organizacji wytwórczych, oraz przemysłu ludowo-domowego, udzielane na podstawach następujących:

1. Kredyty ulgowe będą przyznawane przez utworzone przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu i lokalnych organach tegoż Ministerstwa specjalne komisje, przy szczególnem uwzględnieniu zrzeszeń przemysłowo-wytwórczych: rzemieślniczych, robotniczych i włościańskich.

2. Kredyt będzie przyznawany po uprzedniem zbadaniu warunków technicznych, finansowych i gospodarczych danego przedsiębiorstwa.

3. Po zbadaniu warunków (punkt 2) decyzje o przyznanie kredytu powezmą:

a) Komisja Główna z siedzibą w Warszawie, składająca się z przedstawiciela Ministerstwa Przemysłu i Handlu, jako przewodniczącego, przedstawiciela Ministerstwa Skarbu, Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej, oraz pięciu przedstawicieli sfer rzemieślniczych, a na wypadek ich nieobecności - z tyluż zastępców i dwóch przedstawicieli instytucji kredytowych, które będą kredytu tego udzielały.
b) Komisje miejscowe przy urzędach przemysłowych lub instytucjach w tym celu przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu wyznaczonych, składające się z delegata Ministerstwa Przemysłu i Handlu, jako przewodniczącego, przedstawiciela Ministerstwa Skarbu, pięciu przedstawicieli miejscowych organizacji rzemieślniczych i współdzielczo-wytwórczych, a na wypadek ich nieobecności - z tyluż zastępców i dwu przedstawicieli miejscowych instytucji kredytowych.

4. Wszelkie podania o pożyczkę mają być wnoszone do komisji miejscowej. Komisje miejscowe mają prawo przyznawania kredytu do wysokości marek 5.000, zaś dla kooperatyw wytwórczych do wysokości 10.000 marek. Zgłoszenia o kredyt wyższy ponad sumę 5.000 marek przesyłają komisje miejscowe, wraz ze swoją opinją, do komisji Głównej w Warszawie.

Komisja Główna może być też równocześnie komisją miejscową w Warszawie.

Przewodniczący zarówno w Komisji Głównej, jako też i w miejscowych, ma prawo sprzeciwu na decyzję komisji; w takim razie decyzja będzie wstrzymana aż do rozstrzygnięcia sprzeciwu przez Ministra Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem Pracy i Opieki Społecznej.

5. Kredyt ulgowy będzie udzielany przez instytucje kredytowe, których listy zatwierdza Minister Przemysłu i Handlu i Minister Skarbu. Powołane instytucje kredytowe będą miały prawo udzielania tegoż specjalnego kredytu ulgowego ponad normę, przewidzianą w ich ustawach, w stosunku ich zobowiązań do ich kapitałów własnych.

6. Oprócz sposobów zabezpieczenia kredytu, przewidzianych w dotychczasowym prawie obowiązującem i w ustawach instytucji kredytowych, ulgowy kredyt może być również udzielany pod zastaw towarów, maszyn i narzędzi wytwórczych, pozostających w posiadaniu i użytkowaniu korzystającego z kredytu, pod jego opieką i odpowiedzialnością, bez obowiązku sporządzania aktu urzędowego. Wierzyciel nabywa, mimo odmiennych postanowień ustaw ogólnych, prawo zastawu (przywilej) na danych przedmiotach. Za wyzbycie się maszyn, narzędzi i urządzeń, pozostających pod zastawem, jak również za brak określonej ilości zastawionych przedmiotów, pożyczający podlega odpowiedzialności karnej.

7. Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa dyskontuje instytucjom kredytowym zobowiązania, powstałe z tytułu udzielonego kredytu ulgowego, ponad normę kredytu zwykłego, udzielanego im przez tę Kasę.

8. Wysokość pobieranych przez instytucje kredytowe odsetek od dłużników oznaczy, w porozumieniu z temi instytucjami, Minister Przemysłu i Handlu. Odsetki te nie mogą być wyższe niż odsetki przy kredycie 75.000.000 mk.

9. Skarb Państwa przyjmuje wobec instytucji kredytowych, udzielających na mocy niniejszej ustawy kredytu ulgowego, gwarancję do wysokości całego kapitału, procentów i kosztów. Gwarancja ta może być jednak zrealizowana dopiero po wyczerpaniu wszelkich środków prawnych przez instytucje kredytowe w celu ściągnięcia należności od dłużników, poręczycieli i żyrantów włącznie z przeprowadzeniem egzekucji sądowej, o ile w poszczególnym wypadku niewypłacalności dłużnika Minister Przemysłu i Handlu nie zwolni instytucji kredytowej od przedsiębrania niektórych środków prawnych, lub też nie spowoduje wcześniejszego zrealizowania gwarancji. Zobowiązania, zapłacone na podstawie gwarancji przez Skarb Państwa, będą scedowane na rzecz tegoż Skarbu.

Art.  2.

Podania i załączniki do nich w sprawie kredytu, udzielane na zasadzie niniejszej ustawy, są wolne od wszelkich opłat skarbowych i stemplowych.

Art.  3.

Wykonanie tej ustawy poleca się Ministrowi Przemysłu i Handlu, który, w porozumieniu z Ministrem Skarbu ma wydać do niej przepisy wykonawcze.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.