Dziennik Ustaw

Dz.U.1966.40.237

| Akt utracił moc
Wersja od: 26 września 1966 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 6 września 1966 r.
w sprawie ubezpieczenia społecznego osób prowadzących zakłady gastronomiczne oraz stacje benzynowe na podstawie umowy zlecenia lub umowy agencyjnej.

Na podstawie art. 47 ustawy z dnia 29 marca 1965 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników (Dz. U. Nr 13, poz. 90) zarządza się, co następuje:
§  1.
1. Obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, zwanym dalej "ubezpieczeniem", obejmuje się osoby, zwane dalej "ubezpieczonymi", które:
1) prowadzą zakłady gastronomiczne jednostek przemysłu gastronomicznego przedsiębiorstw państwowych, organizacji spółdzielczych i społecznych na podstawie umowy zlecenia lub umowy agencyjnej, zawartej na okres dłuższy niż 3 miesiące,
2) prowadzą na podstawie umowy agencyjnej stacje benzynowe Centrali Produktów Naftowych.
2. Ubezpieczeniem obejmuje się również osoby współpracujące z osobami, o których mowa w ust. 1. Za osobę współpracującą uważa się małżonka, najbliższego krewnego lub powinowatego ubezpieczonego (ust. 3), jak również osobę pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, jeżeli za pisemną zgodą zakładu pracy, który zawarł umowę z ubezpieczonym, stale pracuje przy wykonywaniu czynności określonych w ust. 1 w wymiarze co najmniej połowy czasu pracy, jaki obowiązuje pracowników gospodarki uspołecznionej.
3. Najbliższym krewnym lub powinowatym (ust. 2) jest osoba w wieku powyżej 16 lat, wymieniona w art. 5 ust. 3 dekretu z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. z 1958 r. Nr 23, poz. 97 i z 1965 r. Nr 14, poz. 98), zwanego dalej "dekretem".
§  2.
1. Ubezpieczenie nie obejmuje osób, o których mowa w § 1, jeżeli równocześnie są:
1) pracownikami w rozumieniu art. 4 dekretu, zatrudnionymi w wymiarze godzin równym lub wyższym od połowy obowiązującego w danym zawodzie wymiaru czasu pracy, lub podlegają zaopatrzeniu na podstawie przepisów, o których mowa w art. 6 tego dekretu,
2) rencistami z tytułu własnej pracy,
3) właścicielami lub współwłaścicielami przedsiębiorstwa,
4) właścicielami, posiadaczami lub użytkownikami gospodarstwa rolnego, którego wysokość przychodu szacunkowego, ustalona dla wymiaru podatku gruntowego, powoduje zawieszenie w całości prawa do renty według przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
2. Osoby uprawnione do renty inwalidzkiej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin mogą być objęte ubezpieczeniem, jeżeli w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub zawarcia umowy agencyjnej albo umowy zlecenia wystąpią o objęcie ich obowiązkiem ubezpieczenia.
§  3. Ubezpieczenie obejmuje:
1) świadczenia lecznicze,
2) rentę starczą,
3) rentę inwalidzką,
4) rentę rodzinną,
5) dodatki do rent,
6) zasiłek pogrzebowy,
7) świadczenia w naturze dla rencistów.
§  4.
1. Prawo do bezpłatnych świadczeń leczniczych zakładów społecznych służby zdrowia oraz do zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne przysługuje osobom objętym ubezpieczeniem (§ 1) i członkom ich rodzin w zakresie przewidzianym dla pracowników i członków ich rodzin. Za leki i środki opatrunkowe wydawane przez apteki otwarte i punkty apteczne oraz za środki pomocnicze zainteresowani ponoszą pełne opłaty.
2. Prawo do świadczeń leczniczych powstaje z dniem powstania obowiązku ubezpieczenia (§ 6) i przysługuje przez okres ubezpieczenia (§ 7), jak również przez okres niezdolności do pracy z powodu choroby, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy.
3. Przepisy art. 12 i 15 ustawy z dnia 29 marca 1965 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników (Dz. U. Nr 13, poz. 90), zwanej dalej "ustawą", stosuje się odpowiednio.
§  5.
1. Prawo do renty starczej, inwalidzkiej i rodzinnej, do dodatków do rent, zasiłku pogrzebowego oraz świadczeń w naturze przysługuje na zasadach określonych w art. 16-30, 31 ust. 1, 32, 44 i 45 ustawy.
2. Renty przyznane na podstawie rozporządzenia podlegają zawieszaniu na zasadach określonych w przepisach o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z uwzględnieniem przepisu ust. 3.
3. Osobom uprawnionym do rent starczych i inwalidzkich na podstawie niniejszego rozporządzenia, jak również innych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, które z tytułu prowadzenia na podstawie umowy zlecenia lub umowy agencyjnej zakładów gastronomicznych albo stacji benzynowych osiągają miesięcznie dochody 750 zł lub wyższe, wypłaca się renty wraz z przysługującymi dodatkami w połowie.
§  6. Obowiązek ubezpieczenia powstaje z dniem, w którym rozpoczęto wykonywanie czynności określonych w § 1, a ustaje z dniem, w którym wygasła lub została rozwiązana umowa zlecenia lub umowa agencyjna.
§  7. Za okres ubezpieczenia uważa się okres, w którym ubezpieczony lub osoba z nim współpracująca objęci byli obowiązkiem ubezpieczenia.
§  8. Do okresów ubezpieczenia wymaganych do uzyskania renty zalicza się okresy:
1) wykonywania czynności określonych w § 1 przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,
2) przerw w wykonywaniu pracy po wejściu w życie rozporządzenia spowodowanych niezdolnością do pracy, nie więcej jednak niż 3 miesiące w roku kalendarzowym,
3) zatrudnienia w rozumieniu art. 7 dekretu oraz okresy wymienione w art. 8 tegoż dekretu.
§  9.
1. Koszty ubezpieczenia pokrywa się z funduszu tworzonego ze składek opłacanych przez ubezpieczonych za siebie i osoby współpracujące.
2. Składki ubezpieczeniowe przekazuje zakład pracy, na którego rzecz pracuje ubezpieczony lub osoba z nim współpracująca, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym objęci byli oni obowiązkiem ubezpieczenia.
3. W sprawach poboru składek na ubezpieczenie stosuje się przepisy dotyczące poboru składek na ubezpieczenie społeczne za pracowników zatrudnionych w zakładach pracy gospodarki uspołecznionej.
§  10. Podstawę wymiaru rent oraz wysokość składek na ubezpieczenie społeczne określa Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac, po zasięgnięciu opinii Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w porozumieniu z:

- Ministrem Handlu Wewnętrznego, jeżeli chodzi o osoby prowadzące zakłady gastronomiczne,

- Ministrem Przemysłu Chemicznego, jeżeli chodzi o osoby, prowadzące stacje benzynowe.

§  11.
1. Ubezpieczenie wykonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a w zakresie świadczeń leczniczych Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej.
2. Stwierdzenie okresów ubezpieczenia oraz wysokości zarobków dla celów ubezpieczeń społecznych następuje na podstawie zaświadczenia jednostki gospodarki uspołecznionej, na której rzecz ubezpieczony pracuje.
§  12. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala szczegółowy tryb wykonywania ubezpieczenia, wzory zgłoszeń do ubezpieczenia, wzory legitymacji ubezpieczeniowych, tryb wydawania tych legitymacji oraz sposób dokonywania w nich wpisów.
§  13. Okresy ubezpieczenia określone w § 7 zalicza się do okresów zatrudnienia wymaganych do uzyskania renty w myśl przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
§  14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1966 r.