Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.34.281

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 kwietnia 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA WYZNAŃ RELIGJNYCH I OŚWIECENIA PUBLICZNEGO I MINISTRA ROBÓT PUBLICZNYCH
z dnia 8 lutego 1922 r.
w przedmiocie tymczasowych przepisów egzaminacyjnych na mierniczych przysięgłych (geometrów kl. II w b. Królestwie Polskiem).

Na podstawie p. 3 postanowienia Rady administracyjnej Królestwa Polskiego z dnia 4 grudnia 1832 r. (Zb. przep. adm. Kr. Pol. t. I. r. 1866) zarządza się co następuje:
§  1. Egzaminy na mierniczych przysięgłych (geometrów kl. II) będą się odbywały przed Komisją Egzaminacyjną przy Politechnice Warszawskiej, powołaną przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
§  2. Komisję Egzaminacyjną stanowią:
1) 3 profesorowie Politechniki Warszawskiej, powołani na wniosek Senatu Akademickiego przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego;.
2) delegat Ministerstwa Robót Publicznych, jako zastępca przewodniczącego Komisji;.
3) delegat Głównego Urzędu Ziemskiego;
4) mierniczy przysięgły (geometra kl. II), powołany przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek Stowarzyszenia Mierniczych Polskich w Warszawie.
5) inżynier mierniczy, powołany przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek Stowarzyszenia Techników w Warszawie.

Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej wyznacza Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek Senatu Akademickiego Politechniki z pośród osób wymienionych w p. 1) niniejszego paragrafu.

§  3. Do ważności uchwał Komisji potrzebną jest obecność przynajmniej 4 członków Komisji, w tej liczbie przewodniczącego lub jego zastępcy.

Uchwały Komisji zapadają większością głosów. W razie równego podziału głosów przeważa głos przewodniczącego.

§  4. Podania o dopuszczenie do egzaminu najeży składać do Komisji Egzaminacyjnej.

Do podania należy dołączyć:

1) życiorys własnoręcznie napisany, 2) urzędowe świadectwo nienagannego prowadzenia się, 3) świadectwo złożenia egzaminu państwowego na mierniczego kl. I, względnie świadectwo ukończenia państwowej szkoły mierniczej, nadającej prawa mierniczego kl. I, lub też świadectwo, stwierdzające, że kandydat złożył pierwszy egzamin dyplomowy na jednej z politechnik polskich oraz odrobił ćwiczenia z miernictwa, teorji błędów i rachunku wyrównania; świadectwa zagranicznych zakładów naukowych mogą być uznane za równorzędne ze świadectwami szkół polskich przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, 4) wiarygodne świadectwo, że kandydat po otrzymaniu stopnia mierniczego kl. I, lub ukończenia studjów odbył conajmniej 2-letnią praktykę u mierniczego przysięgłego (geometry kl. II), bądź u inżyniera mierniczego, bądź w państwowych lub samorządowych urzędach mierniczych; w świadectwie tem winny być wymienione samodzielne prace miernicze, wykonane przez kandydata w czasie praktyki. Wraz z podaniem należy wnieść opłatę egzaminacyjną w wysokości mk. 50.000.

§  5. O dopuszczeniu do egzaminu stanowi Komisja Egzaminacyjna.

O uchwale Komisji w sprawie dopuszczenia do egzaminu kandydat winien być powiadomiony pisemnie.

§  6. Przedmiotami egzaminu są:

1) podstawy rachunku różniczkowego i całkowego, 2) zasady geometrji wykreślnej, 3) trygonometrja płaska i postawy trygonometrji kulistej, 4) rachunek wyrównania na podstawie teorji najmniejszych kwadratów, 5) miernictwo: trjangulacja (wybór punktów na gruncie, budowa sygnałów, pomiar podstawy, pomiar kątów instrumentami optycznemi, orjentacja do południka, rozwiązanie i wyrównanie trójkątów), zdjęcia poligonalne i stolikowe, obliczenie i wyrównania spółrzędnych, niwelacja zwykła, ścisła barometryczna i trygonometryczna, tachimetrja, zasady komasacji, parcelacji.' kolonizacji, zdjęcia miast, 6) ogólne ustawodawstwo państwowe i przepisy prawne, dotyczące miernictwa, jak również instrukcja pomiarowe, obowiązujące w b. Królestwie Polskiem.

§  7. Egzamin dzieli się na pisemny, praktyczny i ustny.
§  8. Egzamin pisemny odbywa się pod nadzorem członków wyznaczonych przez Komisją Egzaminacyjną a obejmuje po jednym zadaniu z miernictwa, z rachunku wyrównania i z komasacji.
§  9. Egzamin praktyczny odbywa się w polu pod nadzorem delegowanych w tym celu członków Komisji i obejmuje większe zadania z zakresu miernictwa, niwelacji i trasowania w polu; trwa on nie dłużej niż 5 dni. Komisji przysługuje prawo skrócenia lub przedłużenia terminu egzaminu praktycznego według uznania i zachodzących okoliczności.
§  10. Egzamin ustny odbywa się po stwierdzeniu przez Komisję Egzaminacyjną dodatniego wyniku egzaminu pisemnego i praktycznego. Egzamin ustny obejmuje wszystkie przedmioty wymienione w § 6.
§  11. Komisji Egzaminacyjnej przysługuje prawo częściowego lub zupełnego uwolnienia od egzaminu. Całkowicie uwolnieni od egzaminu mogą być tylko kandydaci, którzy ukończyli akademickie szkoły techniczne.
§  12. Przebieg egzaminu, ocena wyniku oraz uchwały Komisji Egzaminacyjnej są protokułowane przez wyznaczonego w tym celu członka Komisji.
§  13. O wyniku egzaminu decyduje Komisja większością głosów. Oceny egzaminu są następujące: a) kandydat egzamin złożył, b) egzaminu nie złożył. Jeżeli kandydat skutkiem przeszkód, uznanych przez Komisję Egzaminacyjną za istotne, egzamin przerwał, Komisja może odłożyć bądź cały egzamin, bądź część jego do najbliższego terminu.

Uchwały Komisje Egzaminacyjnej w sprawie wyniku egzaminu są ostateczne.

§  14. Kandydat, który nie złożył egzaminu, może być dopuszczony do ponownego zdawania całkowitego lub cząściowego egzaminu, nie wcześniej jednak, niż po upływie pół roku.

Egzamin nie może być ponawiany więcej, niż dwa razy. Za ponowny egzamin winna być złożona całkowita opłata egzaminacyjna.

§  15. Po złożeniu egzaminu z wynikiem pomyślnym kandydat otrzymuje od Komisji Egzaminacyjnej świadectwo według wzoru zatwierdzonego przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Świadectwo to po wpisaniu kandydata na listą mierniczych przysięgłych, prowadzoną w Ministerstwie Robót Publicznych i złożeniu przezeń przysięgi uprawnia do używania tytułu mierniczego przysięgłego (geometry kl. II) oraz wykonywania praktyki zawodowej.
§  16. Komisja Egzaminacyjna posługuje się pieczęcią urzędową z napisem: "Komisja Egzaminacyjna na mierniczych przysięgłych.
§  17. Pod względem administracyjnym Komisja Egzaminacyjna podlega Rektoratowi Politechniki Warszawskiej, który rozporządza opłatami egzaminacyjnemi i pokrywa wszystkie wydatki połączone z czynnościami Komisji.
§  18. Rozporządzenie niniejsze zyskuje moc obowiązującą z dniem 1 kwietnia 1922 roku. Równocześnie tracą moc wszelkie sprzeczne z niem rozporządzenia.