Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.51.314

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 września 1934 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRÓW SKARBU ORAZ PRZEMYSŁU I HANDLU
z dnia 11 czerwca 1920 r.
o taryfie celnej. *

Na podstawie uchwały Sejmu Ustawodawczego, z dnia 1 sierpnia 1919 r. i uchwały Rady Ministrów z dnia 26 maja 1919 r. zarządza się, co następuje:
Art.  1. 1

Każdy towar, wprowadzony do obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej, podlega opłacie celnej według obowiązującej taryfy, o ile w niej nie zaznaczono wyraźnie, że jest wolny od cła. Towary wywożone, z obszaru celnego wolne są od cła, o ile cło wywozowe na te towary nie jest w taryfie wyraźnie ustanowione

Taryfę celną uzupełniają wyjaśnienia wydane do niej przez Ministerstwo Skarbu, mające równą moc obowiązującą, jak sama taryfa.

Od towarów, które podlegają opłatom spożywczym lub innym, należy prócz cła przywozowego pobierać wszystkie opłaty wewnętrzne, przypadające w myśl obowiązujących ustaw.

Art.  2. 2

Do wymiaru i poboru ceł oraz do wszystkich czynności przy odprawie celnej towarów powołuje się urzędy celne.

Wymierzone cło winno być uiszczone przed wydaniem towaru do wewnętrznego obrotu. Towar, od którego cło nie zostało w przepisanym terminie uiszczone, winien być sprzedany z urzędu w drodze publicznej licytacji, która odbywa się wzwyż od sum ciążących na nim należności celnych i kolejowych.

Uzyskana ze sprzedaży gotówka, po potrąceniu ciążących na -towarze należności celnych i kolejowych, przypada na rzecz strony.

W razie nieuzyskania w drodze dwukrotnej licytacji sumy wywoławczej, towar przechodzi na rzecz Skarbu Państwa i podlega na podstawie orzeczenia władzy celnej zniszczeniu.

Władza celna może w poszczególnych wypadkach orzec zamiast zniszczenia przekazanie towaru do bezpośredniego spożycia lub zużycia instytucjom o charakterze społecznym lub filantropijnym

Art.  3.

Przywozu i wywozu towarów przez linię celną dozwala się tylko na drogach celnych.

Drogami celnemi są:

a) koleje żelazne, służące do użytku publicznego,
b) przystanie morskie i wjazdy do nich, otwarte dla ogólnego ruchu towarowego,
c) drogi lądowe i wodne, które uznano jako drogi celne i o których podano do wiadomości publicznej.

Wszystkie inne drogi uważa się za uboczne.

Przekraczanie linji celnej z towarami na drodze ubocznej dopuszcza się tylko za zezwoleniem władzy celnej.

Art.  4.

Przewozu towarów przez linję celną dozwala się tylko w porze dziennej, t. j. po wschodzie i przed zachodem słońca.

Tam, gdzie tego wymaga konieczna potrzeba, może władza celna zezwalać na wyjątki.

Przewozu przez linję celną osób i towarów dokonywanego przez publiczne zakłady przewozowe według normalnego rozkładu jazdy, dozwala się zarówno w dzień, jak w nocy.

Ruchu osobowego na drogach kołowych dozwala się tylko w porze" dziennej. Ministerstwo Skarbu może jednak zezwolić na ulgi w tym zakresie.

Art.  5.

Na towary pochodzące z krajów, które towary lub statki morskie polskie traktują gorzej, aniżeli towary lub statki innych państw, można drogą rozporządzenia nałożyć cła odwetowe.

Art.  6.

Przywozu i przewozu artykułów stanowiących przedmiot monopolu państwowego dozwala się tylko na podstawie osobnych pozwoleń.

Osobne przepisy postanawiają, które przedmioty podlegają ograniczeniom monopolowym.

Ministerstwo Skarbu w porozumieniu z interesowanemi Ministerstwami może zakazać lub ograniczyć przywóz i wywóz pewnych towarów ze względów dobra publicznego.

Art.  7. 3

Do zastosowania pozycji taryfy, według której wymierza się cło od towaru miarodajnym jest stan, w jakim się towar znajduje w chwili przejścia przez linję celną.

Art.  8. 4

(uchylony).

Art.  9. 5

Dla niektórych towarów przywożonych z zagranicy ustanawia się cechowanie. Towary, podlegająca cechowaniu będą wydawane do wolnego obrotu jedynie po nałożeniu na nich plomb, lub innych znaków urzędowych.

Spis towarów podlegających cechowaniu ustanawia Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Towary zagranicznego pochodzenia, podlegające urzędowemu cechowaniu, znalezione w wolnym obrocie bez plomb lub innych znaków urzędowych, będą traktowane jako towary przemycane

Art.  10.

W przywozie wolne są od cła następujące przedmioty:

1) 6
a) przedmioty, przeznaczone do bezpośredniego użytku zwierzchników państw obcych oraz ich otoczenia, podczas ich pobytu na polskim obszarze celnym.

Zwierzchnicy ci wraz z otoczeniem wolni są również od rewizji celnej;

b) urządzenie domowe personelu uwierzytelnionych przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych oraz misji zagranicznych, sprowadzane w przeciągu 6 miesięcy od dnia akredytowania, względnie przeniesienia do polskiego obszaru celnego.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych może w wypadkach zasługujących na uwzględnienie termin ten przedłużyć do jednego roku;

c) urządzenie domowe personelu obcych konsulatów, mianowanego z grona urzędników państw zagranicznych, sprowadzone w przeciągu trzech miesięcy od dnia przybycia personelu do polskiego' obszaru celnego;
d) przesyłki wszelkiego rodzaju, przeznaczone do osobistego .użytku osób wymienionych w punkcie b, do łącznej wysokości w przeciągu roku kalendarzowego niżej wymienionych kwot:

dla ambasadora do 6.000 zł.;

dla posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego do 4.000 zł.;

dla ministra rezydenta, charge d'affaires, oraz osób o równorzędnym charakterze dyplomatycznym do 3.000 zł.;

radcom ambasad i legacji, sekretarzom I, II i III klasy, oraz attachés wojskowym i morskim przy poselstwach i misjach do 2.000 zł.;

innym stałym urzędnikom przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, oraz zagranicznych misji, o ile są obywatelami lub poddanymi państw obcych dc 500 zł.;

e) wymienionych ulg celnych udzielać się będzie w stosunkach z temi państwami, które przestrzegają zasady wzajemności.

Uwaga: Niezależnie od wyżej oznaczonych ulg w opłacie należności celnych zwalnia się od rewizji celnej następujące przesyłki:

1) przesyłki wymienione w punkcie b;
2) bagaże, należące do osób zajmujących stanowiska dyplomatyczne, przybywające wraz z niemi do polskiego obszaru celnego;
3) przesyłki urzędowe adresowane do przedstawicielstw i misji dyplomatycznych oraz konsulatów, o ile noszą urzędową pieczęć Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa, obcego, tudzież pieczęć misji zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa obcego
2) 7 Przedmioty przeznaczone wyłącznie do użytku służbowego przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, misji zagranicznych, oraz obcych zawodowych urzędów konsularnych,
3) przedmioty niezbędne potrzebnie przy rokowaniach, rozprawach, dochodzeniach i innych urzędowych czynnościach władz publicznych,
4) ordery i medale wystawowe, nadane przez rządy państw zagranicznych,
5) 8
a) Towary, będące przedmiotem monopolu państwowego, sprowadzane przez zarządy monopolów państwowych;
b) Czołgi, wojenne samoloty i balony, samo" chody pancerne, amunicja, materjały wybuchowe, gazy bojowe, sprzęt przeciwgazowy, różne rodzaje broni oraz ich części, z wyjątkiem broni białej, sprowadzane przez zarządy wojskowe dla potrzeb armji
6) środki płatnicze,
7) zabytki starożytności, dzieła sztuki, nauki i przemysłu, oraz środki i preparaty naukowe, przeznaczone do zbiorów publicznych i zakładów naukowych jakoteż dzieła sztuki artystów polskich,
8) materjał budowlany, przybory potrzebne do utrzymania ruchu i wogóle do wykonania służby na położonych przy linji celnej drogach łącznikowych i stacjach kolei zagranicznych,
9) produkty rolne i gospodarstwa wiejskiego, pochodzące z majątków przeciętych linją celną, których zarząd znajduje się w obrębie polskiego obszaru celnego,
10) 9 wzory i próbki towarów nienadające się do innego użytku.

Ilość i rodzaj towarów monopolowych oraz środków spożywczych, podlegających jako próbki zwolnieniu od da i opłaty wewnętrznej, jak również warunki zwolnienia, ustali Minister Skarbu

11) przedmioty używane, które podróżni, funkcjonarjusze publicznych zakładów przewozowych, woźnice, flisacy i lotnicy mają przy sobie do swego osobistego użytku oraz wykonywania zawodu; żywność i lekarstwa, potrzebne w czasie podróży, o ile przedmioty te pod względem jakości i ilości odpowiadają potrzebie i stosunkom osób podróżujących, jako też przedmioty monopolów państwowych w ograniczonej ilości, oznaczonej w drodze rozporządzenia,
12) środki przewozowe wprowadzone do czasowego użytku jako to: wagony kolejowe, wozy, statki wodne, samochody, rowery i samoloty, wraz z przedmiotami służącemi do ich wewnętrznego urządzenia lub potrzebnemi do utrzymania ich w ruchu, jako też inne środki transportowe, jak: taczki, kosze, sanie, putnie i t. p. uprząż i okrycia zwierząt wierzchowych, pociągowych i jucznych, o ile te środki i przedmioty były już używane, służą wyłącznie do przewozu osób oraz przewozu lub przenoszenia towarów i nie ma podejrzenia, że zamierzono ominąć opłatę celną;

Przy wprowadzaniu samochodów, motocykli, rowerów i samolotów, jako środków transportowych, należy zawsze żądać zabezpieczenia cła. Przy wprowadzaniu wszelkich innych środków transportowych takiego zabezpieczenia żądać należy tylko w wypadkach podejrzanych.

13) trumny ze zwłokami, urny z popiołami zwłok wraz z należącemi do nich wieńcami- i kwiatami; wieńce, kwiaty oraz przedmioty, przeznaczone do utrzymania lub ozdoby grobów poległych żołnierzy państw obcych,
14) 10 Towary, od których cło nie przekracza 0,10 złotego,
15) 11 ryby, foki, wieloryby i inne zwierzęta morskie, złowione bezsprzecznie przez rybaków polskich lub gdańskich lub też przez załogi statków polskich i gdańskich, oraz przetwory z tych stworzeń, wytworzone bezsprzecznie na morzu. Wyjęte z pod tego zwolnienia są małże i skorupiaki złowione na obcych wodach przybrzeżnych. Warunki potrzebne do uzyskania zwolnienia od cła, zawarte będą w osobnym regulaminie.
16) 12 materjały, używane do budowy, do naprawy lub do wyposażenia samolotów, statków rzecznych i morskich, w przemyśle budowy samolotów i statków na obszarze Polski i Wolnego Miasta Gdańska, z wyjątkiem urządzeń kajutowych i kuchennych. Wyłączone od tej ulgi są. statki dla żeglugi na jeziorach i rzekach, służące celom luksusowym. Przepisy celem przeprowadzenia tego postanowienia zawarte będą w osobnym regulaminie
Art.  11.

Nadto może Ministerstwo Skarbu zwalniać od cła w drodze osobnego pozwolenia następujące przedmioty:

1) ruchomości używane osób przesiedlających się do obszaru celnego po dłuższym pobycie za granicą, jeżeli służyć mają do ich własnego użytku lub do wykonywania zawodu,
2) wyprawy ślubne osób płci żeńskiej, które wskutek zawarcia związku małżeńskiego z osobą na obszarze celnym stale zamieszkałą, przesiedlają się do tego obszaru,
3) przedmioty używane, otrzymane w spadku,
4) rzeczy przeznaczone do własnego użytku pogorzelców, osób dotkniętych powodzią lub poszkodowanych wskutek innych klęsk elementarnych, jako to: środki spożywcze, ubrania, sprzęty domowe, przedmioty służące do odbudowy lub prowadzenia gospodarstwa, tudzież, aż do odwołania rzeczy niezbędnie potrzebne do celów akcji ratowniczej, prowadzonej przez publiczne krajowe i zagraniczne organizacje filantropijne, instytucje państwowe i komunalne,
5) towary krajowe, które zwrócono z zagranicy do obszaru celnego w stanie niezmienionym.
6) zagraniczne towary oclone, które następnie przeznaczono do powrotu za granicę,
7) używane i opatrzone znakami zwrotne opakowania zewnętrzne i wewnętrzne, jako to: beczki, skrzynie, kufry, butle żelazne, kosze, flaszki, worki i t. p., pochodzące z krajowych przesyłek wywozowych,
8) znakami zaopatrzone opakowania zewnętrzne i wewnętrzne, jako to: beczki, butle żelazne, flaszki, worki i t. p., które nadchodzą z zagranicy, jeżeli wywiezione zostaną napowrót za granicę.
9) 13 W wypadkach nieobjętych powyższemi punktami, o ile za zwolnieniem przemawiać będą wzglądy nadzwyczajne, może przyznawać zwolnienie od należności celnych Minister Skarbu do wysokości Kwoty pięćdziesięciu tysięcy złotych rocznie

W wypadkach, wymienionych w ust. 1-3 zwolnieniu od cła nie podlegają artykuły spożywcze, materjały, półfabrykaty i surowce.

Art.  12. 14

W porozumieniu z Ministerstwem Przemysłu i Handlu Ministrstwo Skarbu może zezwalać:

a) na czasowe wprowadzanie z zagranicy bez cła surowców, półfabrykantów i wyrobów przemysłowych w celu uszlachetnienia ich w kraju (wykończenia, przerobu i t. p.) i następnie wywiezienia z powrotem zagranicę (obrót uszlachetniający czynny);
b) na czasowe wprowadzanie z zagranicy bez cła części składowych i materjałów pomocniczych, służących do wyrobu w kraju półfabrykatów i fabrykatów, przeznaczonych do wywozu zagranicą (obrót uszlachetniający czynny);
c) na wywóz zagranicą krajowych towarów celem uszlachetnienia ich (wykończenia, przerobu i t. p.) za zwolnieniem tych towarów przy powrotnym przywozie do kraju w stanie uszlachetnionym od cła całkowicie lub też częściowo (obrót uszlachetniający bierny).

Pozwolenia na tego rodzaju uszlachetnienia mogą być udzielane jedynie dla niektórych kategorji towarów i to tylko w tych wypadkach, gdy uszlachetnienia nie można dokonać w kraju w dostatecznej mierze, lub w równie dobrym stopniu jak zagranicą, oraz w wypadkach, gdy chodzi o doświadczenie w celu wypróbowania nowych procesów fabrykacyjnych lub nowych wzorów;

d) na czasowe wprowadzanie z zagranicy przedmiotów uszkodzonych lub zużytych celem uskutecznienia w kraju naprawy lub doprowadzenia ich do pierwotnego stanu i następnie wywozu z powrotem zagranicę (obrót reparacyjny czynny);
e) na wywóz przedmiotów zagranicę celem naprawy za zwolnieniem ich przy powrotnym przywozie do kraju od eta całkowicie, lub też częściowo (obrót reparacyjny bierny);
f) na czasowe wdrowadzanie z zagranicy bez da towarów, przeznaczonych na niepewną sprzedaż (np. międzynarodowe jarmarki, targi, kontrakty, konkursy przemysłowo-handlowe i t. p.), jak również na wywóz zagranicę w tym samym celu krajowych towarów za zwolnieniem ich od cła przy powrotnym przywozie do kraju;
g) na czasowe wprowadzanie z zagranicy bez cła towarów do przejściowego użytku oraz do wypróbowania lub naśladowania, jak również na wywóz zagranicę w tym samym celu krajowych towarów za zwolnieniem ich od cła przy powrotnym przywozie do kraju.

Warunki na jakich będą udzielane pozwolenia przywozu i wywozu towarów, w wypadkach przewidzianych w p. I. niniejszego artykułu ustali każdorazowo Ministerstwo Skarbu.

Pozwolenia te jednak będą wydawane pod warunkiem złożenia zabezpieczenia celnego i tylko w stosunku z temi państwami, które przestrzegają zasad wzajemności

Art.  13.

W celu obrotu towarów między obszarem nadgranicznym a takim samym obszarem państwa sąsiedniego, może Ministerstwo Skarbu, stosownie do potrzeb miejscowych zezwalać na konieczne ułatwienia.

Art.  14. 15

Cło pobiera się w monecie złotej.

W drodze rozporządzenia ustanawia się, które z obcych monet złotych lub walut można przyjmować przy wpłacaniu cła.

Należności celne mogą być uiszczane również w biletach Banku Polskiego, w monetach zdawkowych i biletach zdawkowych z wyjątkiem wypadków, w których drogą rozporządzenia zastrzeżono opłatę cła wyłącznie w monetach złotych.

W razie uiszczania cła w biletach Banku Polskiego, monetach zdawkowych lub też w biletach zdawkowych może być w drodze rozporządzenia ustanowiona odpowiednia dopłata (agio).

Końcówki sum opłat celnych mniejsze niż 5 groszy, zaokrągla się do 5 groszy, a wyższe ponad 5 groszy - zaokrągla się do 10 groszy

Art.  15. 16

 

§  1.
1) Od wszelkich przesyłek towarowych, z wyjątkami przewidzianemi w § 3 niniejszego artykułu, przywożonych do polskiego obszaru celnego lub wywożonych z tego obszaru, pobiera się, niezależnie od cła, opłatę manipulacyjną.
2) Oprócz opłaty manipulacyjnej mogą być pobierane:
a) akcydencja, jako dodatkowa opłata manipulacyjna,
b) osobna opłata od zaświadczeń, wydawanych na prawo przywozu lub wywozu towarów zakazanych do przywozu lub wywozu,
c) opłata składowa za przechowywanie towarów w urzędowych składach celnych,
d) opłata za strzeżenie i konwojowanie towarów,
e) specjalna opłata za wykonywanie czynności poza godzinami urzędowemi lub poza obrębem miejsca urzędowego.
3) Opłaty wymienione wyżej w pp. 1 i 2 a, b, pobiera się według zasad i norm, ustalonych w niniejszym artykule, opłaty zaś, przewidziane w p. 2 c, d, e - według norm ustalanych przez Ministra Skarbu w drodze rozporządzeń.
4) Opłatę manipulacyjną (p. 1), akcydencję (p. 2 a) i opłatę składową (p. 2 c) pobiera się przy ostatecznej odprawie celnej. Od opłaty składowej wolne są towary przez pierwsze trzy dni przechowywania ich w urzędowym składzie celnym. Sposób pobierania osobnej opłaty od zaświadczeń na prawo przywozu i wywozu ustala Minister Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
5) Przy obliczaniu opłat, ustalonych od wagi lub od tonny, wagę mniejszą od 100 kg przyjmuje się za 100 kg, niepełną tonnę rejestrową - za jedną tonnę rejestrową.
6) Gdy przy odprawie warunkowej kwota opłaty manipulacyjnej od jednej przesyłki wynosi mniej niż 1 złoty, pobiera się 1 złoty od każdej przesyłki.
7) W razie pobierania zabezpieczenia cła, pobiera się również zabezpieczenie odpowiedniej opłaty manipulacyjnej.
2. Opłatę manipulacyjną ustala się w następującej wysokości:
1) od podlegających cłu przywozowemu przesyłek towarowych, przywożonych wszelkiemi drogami 10% od sumy cła;

Uwaga: Ustala się opłatę manipulacyjną w wysokości 5% od sumy cła dla towarów, objętych poz. 53 i poz. 60 p. 3 taryfy celnej przywozowej, oraz opłatę manipulacyjną w wysokości 2% od sumy cła dla towarów, objętych poz. 60 p. 4 taryfy celnej przywozowej - przywożonych drogą morską przez porty polskiego obszaru celnego, o ile towary te nabyto na istniejących w tych portach targach-aukcjach, zorganizowanych na zasadzie obowiązujących przepisów, dotyczących wystaw i targów gospodarczych

2) od towarów wolnych od cła przywozowego:
a) objętych poz. poz. 148; 149; 150; 177 pp. la I, c, d; 2, 3, 4, 5, 6; 179; 473 p. 3b; 927 p. 3- 2 gr od 100 kg wagi surowej,
b) objętych poz. poz. 492; 589 p. 2a; 590 p. la; 626; 747 pp. 3, 4, 5 - 60 gr od 100 kg wagi surowej;
c) innych, oprócz wymienionych powyżej pod a i b-30 gr od 100 kg wagi surowej;
3) od towarów podlegających cłu wywozowemu 10 % od sumy cła;
4) od towarów, sprowadzanych z zagranicy oraz wywożonych zagranicę w obrocie uszlachetniającym czynnym lub biernym jako też w obrocie reperacyjnym czynnym lub biernym, z wyjątkiem statków morskich (poz. 1154 pp. l, 2, 3 tar. celnej) po 2 gr od 100 kg wagi surowej (w obu kierunkach);
5) od morskich: statków, doków, pontonów, holowników, pogłębiarek i t. p. (poz. 1154 pp. 1, 2, 3 tar. celn.) odprawianych warunkowo - 10 gr od tonny rejestrowej brutto;
6) od przesyłek pocztowych odprawianych warunkowo - 1 zł od jednej paczki;
7) w innych, aniżeli wymienione w pp. 4, 5, 6 nin. paragrafu w wypadkach odprawy warunkowej - 10 gr od 100 kg wagi surowej.
3. Wolne od opłat manipulacyjnych są:
1) wszelkie towary przewożone tranzytem przez polski obszar celny;
2) towary niepodlegające cłu wywozowemu;
3) towary wolne lub też zwalniane od cła, przywożone drogą morską przez porty polskiego obszaru celnego;
4) przywożone drogą morską przez porty polskiego obszaru celnego towary objęte poz. 589 p. 2a; 590 p. 1a; 606 pp. 1, 2a, uwaga;
5) wolne od cła przesyłki pocztowe;
6) towary wolne od cła, przywożone drogą powietrzną;
7) węgiel kamienny, brunatny, torfowy, brykiety, koks, torf oraz przeznaczone dla kopalni węgla piasek i glina;
8) wszelkiego rodzaju wolne od cła żywe zwierzęta, ptactwo, owady, ryby;
9) podlegające cłu materjały i towary dodawane w procesie obrotów uszlachetniającego lub reperacyjnego;
10) towary zwalniane od cła w ruchu podróżnych (w tem i przesyłki bagażowe) oraz w małym ruchu granicznym;
11) towary i przedmioty zwalniane od cła w myśl art. 10 oraz 11 pp. l, 2, 3, 4, 5, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia;
12) towary wolne od cła przywozowego a przeznaczone dla instytucji i osób, wymienionych w art. 11 p. 4 niniejszego rozporządzenia;
13) przedmioty, przewożone na zasadzie umów o ewakuacji, rewindykacji, repatrjacji i reparacji (odszkodowaniu);
14) towary zagraniczne, wywożone zpowrotem zagranicę a zwalniane od cła na podstawie art. 11 p. 6 niniejszego rozporządzenia;
15) towary, omyłkowo przywiezione z zagranicy lub wywiezione zagranicę z winy przedsiębiorstwa przewozowego.
4.
1) Akcydencję (§ 1 p. 2a) pobiera się, niezależnie od cła i opłaty manipulacyjnej, od przesyłek zadeklarowanych na piśmie w sposób niezupełny lub też niezadeklarowanych we właściwym terminie.
2) Wysokość akcydencji wynosi:
a) przy towarach podlegających cłu - 5% od sumy przypadającego cła,
b) przy towarach wolnych od cła - 0,5% wartości towaru.
3) Minister Skarbu ustala w jakich wypadkach pobiera się akcydencję przy odprawie towarów na podstawie ustnego zgłoszenia.
5. Nie podlegają akcydencji towary, wolne od opłaty manipulacyjnej w myśl § 3 nin. art., z wyjątkiem towarów, wymienionych pod p. 14 tegoż § 3. Zwolnienia od tych ostatnich można dokonać w wyjątkowych, zasługujących na uwzględnienie wypadkach i tylko za każdorazowem zezwoleniem ministra Skarbu.
6.
1) Zaświadczenia na prawo przywozu z zagranicy lub wywozu zagranicę towarów zakazanych do przywozu lub wywozu z wyjątkami przytoczonemi niżej w § 7 niniejszego artykułu podlegają osobnej opłacie (§ 1 p. 2b), której wysokość w procentowym stosunku do wartości krajowej towarów objętych pozwoleniem ustala się, jak następuje;
a) od zaświadczeń wydawanych instytucjom o charakterze dobroczynnym - 0,1% w art. kraj. towar.
b) od zaświadczeń na przywóz nasion i owoców oleistych oprócz osobno wymienionych (poz. 24 tar. cel), kopry (poz. 26 tar. cel.), minerałów zawierających bór (poz. 161 p. 2 tar. cel.), tłuszczów zwierzęcych surowych, topionych, tłoczonych, oprócz osobno wymienionych; tłuszczów odpadkowych; tłuszczów kostnych bez względu na zawartość wolnych kwasów tłuszczowych (poz. 215 tar. cel.), wszelkich tłuszczów zestalonych o zawartości wolnych kwasów tłuszczowych 2,5% i wyżej o punkcie krzepnięcia 38 stopni C i wyżej oraz ich kwasów (poz. 222 p. l lit. a tar. cel.), ekstraktów quebrachowych (poz. 424 tar. cel.), fosforytów (poz. 473 p. 3 tar. cel.), skór surowych: suchych, mokro-solonych, sucho-solonych (poz. 492 tar. cel.), wełny pranej i niepranej (poz. 589 p. 1 lit. a i b tar. cel.) - 0,25% w art. kraj. towar.
c) we wszystkich innych wypadkach, oprócz wymienionych pod a) i b) - 1% w art. kraj. towar
2) Wartość krajową towarów określa Minister Przemysłu i Handlu.
3) W razie niewykorzystania zaświadczeń, pobranych opłat nie zwraca się.
4) Każdy wniosek o prolongatę zaświadczenia uważa się za nowe podanie i podlega całkowitej opłacie.
5) w razie nieprawidłowego wystawienia zaświadczenia z winy petenta, za każde nowe wystawione w zmienionej formie zaświadczenie pobiera się opłatę w wysokości połowy pierwotnie pobranej opłaty, nie więcej jednak niż 30 zł.
7. §Od osobnej opłaty od zaświadczeń na prawo przywozu i wywozu (§ 1 p. 2b) zwalnia się;
a) zaświadczenia, wydawane zakładom naukowym oraz państwowym urzędom i instytucjom,
b) zaświadczenia na prawo przywozu z zagranicy drobnych przesyłek o wadze do 5 kg włącznie, zawierających przedmioty nieprzeznaczone na handel
Art.  16. 17

Orzekanie w sprawach stosowania taryfy i przepisów celnych należy wyłącznie do władz skarbowych. Dochodzenie roszczeń drogą sądową jest niedopuszczalne.

Zażalenie przeciw postępowaniu przy odprawie celnej i przeciw niewłaściwemu stosowaniu taryfy celnej, należy zgłaszać protokularnie zaraz przy ocleniu. Pozatem jest zażalenie takie dopuszczalne w przeciągu 30 dni od chwili oclenia, o ile tożsamość towaru reklamowanego z towarem oclonym zostanie niewątpliwie udowodniona. Przeprowadzenie wobec właściwej władzy celnej dowodu towaru. która winna być stwierdzona urzędownie, należy do żalącego się.

Do protokułu dołącza się próbki, fotografje, opisy i t. d., których tożsamość powinna być stwierdzona zarówno przez urzędnika rewidującego, jak i przez stronę.

Urząd celny uwzględnia bezpośrednio zażalenia, które uznaje za uzasadnione, wszystkie zaś inne przedstawia bezzwłocznie do rozstrzygnięcia Ministerstwu Skarbu, które wydaje orzeczenie w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu lub z Ministrem Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

W razie nieuwzględnienia zażalenia, strona interesowana ponosi koszty postępowania.

Koszty te ściąga się w drodze administracyjnej.

Zażalenia przeciwko administracyjnym zarządzeniom urzędów celnych, nie będącym w związku z taryfą celną, należy wnosić na piśmie w tym urzędzie, który wydał zarządzenie, będące przedmiotem zażalenia.

Do czasu urządzenia sądownictwa administracyjnego decyzje Ministra: Skarbu w sprawach celnych są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.

Art.  17.

W zastępstwie strony interesowanej na jej zlecenie mogą załatwiać formalności celne przy odprawach w urzędach celnych prawnie przez nią upoważnione osoby prywatne, przedsiębiorstwa przewozowe lub ekspedycyjne, które w tych wypadkach ponoszą całkowitą odpowiedzialność przed władzą skarbową za naruszenie obowiązujących przepisów celnych. O ile wymienione przedsiębiorstwa nie znajdują się pod zarządem państwowym, a trudnią się załatwianiem formalności celnych zawodowo, to do czasu ustawodawczego uregulowania sprawy powinny poddać się specjalnym przepisom administracyjnym, ustalającym warunki na jakich przedsiębiorstwa podobne mogą prowadzić swe czynności w urzędach celnych.

Art.  18.

Aż do wydania jednolitych przepisów o karaniu przemytnictwa, uchylenia się od cła lub jego ukrócenia oraz przekroczeń przepisów celnych, w szczególności popełnianych przez nieprawidłowe i niedokładne deklarowanie towarów, należy na obszarze b. zaboru austrjackiego i b. dzielnicy pruskiej stosować przepisy i ustawy tamże dotąd obowiązujące, na obszarze zaś b. zaboru rosyjskiego ustawy i przepisy obowiązujące tam w dniu 1 sierpnia 1914 roku.

Art.  19.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje na wszystkich ziemiach, należących do obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej.

Art.  20.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie od dnia 1 lipca 1920 r.

Jednocześnie uchyla się moc obowiązującą rozporządzenia Ministrów Skarbu oraz Przemyślu i Handlu z dnia 4 listopada 1919 r. o taryfie celne} (Dz. Ust. Nr 90 poz. 510 z dn. 22 XII 1919 r.), z wyjątkiem postanowienia ust. 2 art. 19, dotyczącego uchylenia mocy obowiązującej, Austr. węgier. ustawy o taryfie celnej z dn. 13 lutego 1906 r., niemieckiej ustawy o taryfie celnej z dn. 25 grudnia 1902 r., ros. taryfy celnej z dn. 13(26) stycznia 1903 r., dalej wszystkich taryf celnych, wydanych przez okupantów, wreszcie wszystkich wydanych do tych ustaw i taryf przepisów wykonawczych, instrukcji, rozporządzeń i t. p., które to postanowienie pozostaje w mocy.

Art.  21.

Szczegółowe przepisy o wykonaniu niniejszego (rozporządzenia wyda Minister Skarbu.

Warszawa, dn. 11 czerwca 1920 r.
* Z dniem 17 marca 1924 r. nin. rozporządzenie zostaje zmienione przez rozporządzenie z dnia 10 marca 1924 r. (M.P.24.64.179). Zmiany nie zostały naniesione ze względu na bezprzedmiotowość.
1 Art. 1:

- zmieniony przez rozporządzenie z dnia 27 lipca 1920 r. (Dz.U.20.79.532) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 4 września 1920 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 6 sierpnia 1924 r. (Dz.U.24.73.727) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 sierpnia 1924 r.

2 Art. 2 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 1924 r. (Dz.U.24.63.618) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 lipca 1924 r.
3 Art. 7 zmieniony przez art. 7 rozp. z mocą ustawy z dnia 23 sierpnia 1932 r. o ustanowieniu taryfy celnej przywozowej (Dz.U.32.85.732) z dniem 11 października 1933 r.
4 Art. 8 uchylony przez art. 7 rozp. z mocą ustawy z dnia 23 sierpnia 1932 r. o ustanowieniu taryfy celnej przywozowej (Dz.U.32.85.732) z dniem 11 października 1933 r.
5 Art. 9 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 1 grudnia 1923 r. (Dz.U.23.132.1078) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 stycznia 1924 r.
6 Art. 10 pkt 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 1924 r. (Dz.U.24.60.608) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 lipca 1924 r.
7 Art. 10 pkt 2 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 1924 r. (Dz.U.24.60.608) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 lipca 1924 r.
8 Art. 10 pkt 5:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 10 maja 1924 r. (Dz.U.24.42.447) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 5 czerwca 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 1924 r. (Dz.U.24.68.663) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 sierpnia 1924 r.

9 Art. 10 pkt 10 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 30 listopada 1922 r. (Dz.U.23.3.13) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 11 stycznia 1923 r.
10 Art. 10 pkt 14:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 10 maja 1924 r. (Dz.U.24.42.447) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 5 czerwca 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 1924 r. (Dz.U.24.68.663) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 sierpnia 1924 r.

11 Art. 10 pkt 15 dodany przez § 2 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1921 r. (Dz.U.22.2.12) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 11 stycznia 1922 r.
12 Art. 10 pkt 16 dodany przez § 2 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1921 r. (Dz.U.22.2.12) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 11 stycznia 1922 r.
13 Art. 11 pkt 9 dodany przez § 1 rozporządzenia z dnia 23 maja 1924 r. (Dz.U.24.44.471) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 maja 1924 r.
14 Art. 12 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1923 r. (Dz.U.23.137.1145) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 grudnia 1923 r.
15 Art. 14:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 1923 r. w przedmiocie uiszczania należności celnych, wymierzonych w złotych frankach. (Dz.U.23.135.1124) z dniem 1 stycznia 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 24 kwietnia 1924 r. (Dz.U.24.35.372) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 28 kwietnia 1924 r.

16 Art. 15:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 1921 r. Częściowa zmiana rozporządzenia z dnia 11 czerwca 1920 r. o taryfie celnej. (Dz.U.21.67.444) z dniem 13 sierpnia 1921 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 6 lutego 1922 r. (Dz.U.22.14.130) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 13 marca 1922 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 26 maja 1923 r. (Dz.U.23.59.422) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 czerwca 1923 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 7 października 1923 r. (Dz.U.23.110.873) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 7 listopada 1923 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 1923 r. (Dz.U.23.135.1127) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1924 r.

- zmieniony przez § 2 rozporządzenia z dnia 24 kwietnia 1924 r. (Dz.U.24.35.372) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 28 kwietnia 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 10 maja 1924 r. (Dz.U.24.42.447) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 5 czerwca 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 1924 r. (Dz.U.24.68.663) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 sierpnia 1924 r.

- zmieniony przez § 1 i 2 rozporządzenia z dnia 23 września 1924 r. (Dz.U.24.84.811) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 30 września 1924 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 31 grudnia 1924 r. w sprawie zmiany niektórych norm opłat manipulacyjnych, pobieranych przy odprawie celnej towarów. (Dz.U.25.3.29) z dniem 21 stycznia 1925 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 14 marca 1925 r. (Dz.U.25.31.219) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 marca 1925 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 24 września 1925 r. (Dz.U.25.106.757) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 19 października 1925 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 14 lipca 1926 r. (Dz.U.26.76.435) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 10 sierpnia 1926 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 30 listopada 1926 r. (Dz.U.26.124.716) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 grudnia 1926 r.

- zmieniony przez § 1 i 2 rozporządzenia z dnia 5 października 1929 r. (Dz.U.29.74.562) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 3 listopada 1929 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 11 lipca 1931 r. (Dz.U.31.64.526) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 sierpnia 1931 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 31 grudnia 1931 r. (Dz.U.32.2.12) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 14 stycznia 1932 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 28 lipca 1932 r. (Dz.U.32.66.620) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 5 sierpnia 1932 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 31 maja 1933 r. (Dz.U.33.55.417) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 24 lipca 1933 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 8 marca 1934 r. (Dz.U.34.23.172) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 20 marca 1934 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 25 maja 1934 r. (Dz.U.34.52.481) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 25 czerwca 1934 r.

17 Art. 16:

- zmieniony przez § 3 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1921 r. (Dz.U.22.2.12) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 11 stycznia 1922 r.

- zmieniony przez okólnik z dnia 2 czerwca 1926 r. w sprawie terminu do zażaleń przeciw postępowaniu przy odprawie celnej i przeciw niewłaściwemu stosowaniu taryfy celnej (M.P.26.131.379) z dniem 12 czerwca 1926 r.