Dziennik Ustaw

Dz.U.1919.71.422

| Akt utracił moc
Wersja od: 26 września 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA PUBLICZNEGO
w przedmiocie taksy za badanie żywności i przedmiotów użytku publicznego w Państwowych Zakładach badania żywności i przedmiotów użytku. *

Na zasadzie Państwowej Zasadniczej Ustawy Sanitarnej i dekretu o nadzorze nad wyrobem i sprzedażą artykułów zastępczych - surogatów produktów spożywczych i przedmiotów użytku publicznego z dnia 7 lutego 1919 r. (Dz. Praw Nr. 14 poz. 161) oraz w ślad rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia Publicznego z dnia 14 marca 1919 r. (Monitor Polski z dnia 21/III 1919 r. Nr. 66) i rozporządzeń Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 28 lipca 1919 r. № 24888 i z dnia 28 lipca 1919 r. № 24889 zarządzam co następuje:
Art.  1.

Oznacza się dołączoną do niniejszego rozporządzenia taksę, jako obowiązującą za badanie żywności i przedmiotów użytku publicznego w Państwowych Zakładach badania żywności i przedmiotów użytku.

Art.  2.

Taksa niniejsza obowiązuje Państwowe Zakłady badania żywności i przedmiotów użytku przy oznaczeniu opłat za badanie.

Opłaty pobierane są:

a) za badania wykonywane na zlecenie władz i organów państwowych, którym poruczono dozór nad żywnością i przedmiotami użytku publicznego w wypadkach, w których wyniki badań są obciążające,
b) za badania wykonywane na zlecenie innych władz i instytucji państwowych i komunalnych oraz instytucji i osób prywatnych.
Art.  3.

Oznaczone w taksie opłaty za badania obejmują oprócz badania oraz kosztu materjałów i narzędzi, zużytych przy badaniu, również i orzeczenie Zakładu, sformułowane na podstawie wyniku badania, z uwzględnieniem obowiązującego ustawodawstwa.

Art.  4.

Należność za badania chemiczne, mikroskopowe i bakterjologiczne przedmiotów, nieprzewidzianych w taksie, oraz za badania botaniczne, toksykologiczne i doświadczalne na zwierzętach, będzie w każdym poszczególnym wypadku ustanowiona przez dyrektora zakładu lub jego urzędowego zastępcę, w zależności od nakładu pracy i kosztu zużytego materjału pomocniczego.

Art.  5.

W wypadkach, gdy zachodzi konieczność delegowania funkcjonarjuszy Zakładów poza obręb Zakładu, bądź w celach pobrania próby, bądź dokonania rewizji, ekspertyzy lub potrzebnych badań doświadczalnych na miejscu oględzin, wtedy do opłat, przewidzianych w taksie, Zakłady mają prawo doliczania wszelkiej, powstałej w podobnych warunkach pracy, nadwyżki kosztów badania, oraz kosztów związanych z delegacją urzędnika z uwzględnieniem przepisów ustanowionych w tym względzie dla urzędników państwowych (art. 4 rozp. Min. Zdrowia Publicznego z dnia 28 lipca 1919 r. Nr. 24888).

Art.  6.

Osoby prywatne i wszelkie instytucje, oprócz państwowych, winny opłacać zgóry całkowitą należność za badania, jakie na ich zlecenie mają być przez Zakłady wykonane, zaś w wypadkach, gdy opłaty zgóry ustalić nie można, winny wnosić na poczet należności odpowiednią sumę, według uznania dyrektorów Zakładów lub ich urzędowych zastępców, (art. 5 rozp. Min. Zdrowia Publicznego z dnia 28 lipca 1919 Nr 24889 i art. 4 rozp. Min. Zdrowia Publicznego z dnia 28 lipca 1919 r. Nr. 24888).

Art.  7.

Koszty przesyłki przedmiotów do badania nadsyłanych ponoszą całkowicie osoby lub instytucje wysyłające.

Art.  8.

Przedmioty badania nadsyłane do Zakładów winny być czysto, starannie i szczelnie opakowane w celu uchronienia ich od wilgoci lub zanieczyszczenia obcemi ciałami - oraz zabezpieczenia od zmiany ich własności swoistych, jaka wskutek niedbałego opakowania mogłaby nastąpić np. w postaci schnięcia, ulatniania się składników lotnych i t. p. O sposobach pobierania prób artykułów żywności i przedmiotów użytku poucza "Instrukcja Min. Zdrowia Publicznego z dnia 9. VII. 1918 r. o braniu do badania prób produktów spożywczych i przedmiotów użytku".

Art.  9.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje na terenie b. zaboru rosyjskiego, z dniem ogłoszenia.

Warszawa, dnia 28 lipca 1919 r.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  1

TAKSA (uchylona).

* Z dniem 27 lipca 1920 r. wysokość opłat objętych taksą dołączoną do nin. rozporządzenia zostaje podwyższona trzykrotnie t.j. o 200%, zgodne z rozporządzeniem z dnia 1 lipca 1920 r. (Dz.U.20.62.409).

Z dniem 30 sierpnia 1921 r. wysokość opłat objętych taksą dołączoną do nin. rozporządzenia zostaje podwyższona dziesięciokrotnie t.j. o 900%, zgodne z rozporządzeniem z dnia 6 czerwca 1921 r. (Dz.U.21.70.468).

Z dniem 21 stycznia 1922 r. wysokość opłat objętych taksą dołączoną do nin. rozporządzenia zostaje podwyższona pięćdziesięciokrotnie t.j. o 4900%, zgodne z rozporządzeniem z dnia 22 grudnia 1921 r. (Dz.U.22.4.23).

Z dniem 25 sierpnia 1922 r. wysokość opłat objętych taksą dołączoną do nin. rozporządzenia zostaje podwyższona dwustokrotnie za badania, za które opłaty ściągane bywają w drodze postępowania karnego, stokrotnie - we wszystkich innych przypadkach, zgodnie z rozporządzenia z dnia 8 sierpnia 1922 r. (Dz.U.22.69.622).

Z dniem 30 grudnia 1922 r. wysokość opłat objętych taksą dołączoną do nin. rozporządzenia zostaje podwyższona: czterystukrotnie za badania, których opłaty ściągane bywają w drodze postępowania karnego, dwustokrotnie - we wszystkich innych przypadkach, zgodnie z rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1922 r. (Dz.U.22.116.1062).

1 Załącznik uchylony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 1923 r. (Dz.U.23.94.751) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 września 1923 r.