Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.46.284

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 listopada 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA PUBLICZNEGO
z dnia 11 maja 1920 r.
w przedmiocie taksy aptekarskiej, oraz w przedmiocie wydawania środków leczniczych.

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczej ustawy sanitarnej z dn. 19 lipca 1919 r. (Dziennik Praw Państwa 1919 r. N° 63 poz. 371) zarządzam co następuje:
Art.  1. 1

Aptekarze, dzierżawcy lub odpowiedzialni kierownicy aptek z prawem sprzedaży lekarstw oraz osoby uprawnione na terenie Małopolski do utrzymywania aptek domowych winni ściśle stosować się do taksy aptekarskiej dołączonej do niniejszego rozporządzenia i zaopatrzyć się w jeden jej egzemplarz.

Art.  2.

Cena lekarstwa sporządzonego podług recept oblicza się: przez dodanie cen za wydany materjał, za naczynia, stosownie do ich objętości i za przygotowanie lekarstwa, stosownie do taksy za pracę przy recepturze. Tak samo należy obliczać w razie sporządzenia lekarstwa w zmniejszonej lub zwiększonej ilości. Na recepcie należy uwidocznić ceny poszczególnych pozycji, firmę apteki i datę wydania.

Art.  3.

Ceny na materjały, naczynia i pracę przy recepturze podane w taksie dołączonej do niniejszego rozporządzenia są maksymalne; ceny niższe pobierać można zarówno za lekarstwa sporządzane na podstawie recept jak i wydawane w odręcznej sprzedaży, należy jednak na recepcie oznaczyć cenę podług taksy, oraz cenę faktycznie pobraną.

Ogłaszanie o ustępstwach od taksy jest wzbronione.

Art.  4.

Przy odręcznej sprzedaży, do ceny materjału i naczynia, można doliczać tylko opłatę przewidzianą przez p. 17 taksy za pracę przy recepturze.

Art.  5.

Najniższa cena leku wynosi 5 fen.

Art.  6.

Taksa uwzględnia następujące jednostki wagowe: 0,01, 0,1, 1,0, 10,0 i 100 gr. Jeżeli w taksie oznaczona jest cena tylko dla niższej jednostki wagowej, to dla uzyskania ceny wyższej jednostki wagowej należy ją pomnożyć przez 8, np. dla uzyskania ceny 10 gr. mnoży się cenę grama przez 8; dla uzyskania ceny niższej jednostki wagowej dzieli się cenę wyższej przez 8. Dla uzyskania ceny 250 gr. mnoży się cenę 100 gr. przez 2, dla uzyskania ceny 500 gr. mnoży się cenę 100 gr. przez 4.

Art.  7.

Za każdy decigram ponad jeden gram należy liczyć jedną dziesiątą ceny grama, za każdy gram ponad dziesięć gramów należy liczyć jedną dziesiątą ceny dziesięciu gram., za każdy gram ponad sto gramów należy liczyć jedną setną ceny stu gramów.

Art.  8.

Cena pobierana za kilka decigramów nie może przewyższać ceny oznaczonej dla grama, to samo stosuje się i do innych jednostek wagowych.

Art.  9.

Za środki lekarskie zaordynowane w pewnej ilości kropli, liczy się na jeden gram: 20 kropli olejków tłustych, tynktur, kwasów mineralnych rozcieńczonych i wogóle płynów wodnistych, oraz ciężkich olejków eterycznych, 25 kropli innych olejków eterycznych, eteru octowego, wyskoku eterowego i chloroformu, a 50 kropli czystego eteru.

Art.  10.

Za sproszkowanie substancji, które dają się łatwo proszkować w moździerzu porcelanowym np. Kali bromatum, Ferrum sulfuricum i t. p. nie należy pobierać opłaty, przewidzianej przez p. 8 taksy za pracę przy recepturze.

Art.  11.

Przy taksowaniu recept, w wypadkach przewidzianych przez art. 6 i 7 niniejszego rozporządzenia należy za poszczególne leki liczyć cenę, jaka wypadnie z mnożenia lub dzielenia, przyczem ułamki należy obliczać za jednostkę.

W ogólnej sumie ostatnia cyfra mniejsza od 5 zaokrągla się do 0, większa od 5 do 10.

Art.  12.

Przy powtórnem wydaniu lekarstw ocenionych według taks poprzednich należy pobierać opłatę, podług dołączonej taksy, to samo stosuje się do lekarstw wydawanych za sygnaturami innych aptek.

Art.  13.

Jeżeli lekarz nie poda w recepcie szczegółowo wagi obojętnej części składowej, albo jeżeli do zrobienia lekarstwa w zapisanej formie potrzebny jest dodatek obojętny, w recepcie niepodany, wówczas należność winna być obliczoną za rzeczywiście zużytą ilość, która winna być wypisana na recepcie.

Art.  14. 2

(uchylony).

Art.  15.

Dla ustalenia ceny sprzedażnej specyfików, wód mineralnych i wogóle artykułów niewymagających rozważania i zmiany opakowania oraz środków opatrunkowych można doliczać 50% do ceny zakupu.

Do ceny sprzedażnej środków opatrunkowych doliczać nadto można rzeczywiście wyłożone koszta opakowania.

Art.  16. 3

(uchylony).

Art.  17.

Doliczanie do cen preparatów spirytusowych, zamieszczonych w taksie, podaktu konsumcyjnego pobieranego przez Zarządy miejskie od wwożonego spirytusu dopuszczalnem jest jedynie za zezwoleniem Dyrektorów Wojewódzkich (Okręgowych) Urzędów Zdrowia.

Art.  18.

Artykuły oznaczone w taksie krzyżykiem x mogą być wydawane jedynie za receptami lekarzy i lekarzy weterynarji, wyjątek od tego stanowią: siarczan cynku, siarczan miedzi, kwas karbolowy i formalina o ile te materjały mają być użyte nie jako lekarstwa, lecz jako środki odkażające, w którym to jednak razie przeznaczenie ma być uwidocznione na etykiecie naczynia wyraźnym napisem "do dezynfekcji".

Art.  19.

Jeżeli w recepcie zapisano truciznę lub środek silnie działający w dozie przewyższającej podaną w obowiązujących farmakopeach i przytem nie słowami i bez wykrzyknika, to lekarstwo nie może być wydane bez uprzedniego porozumienia się z lekarzem.

W razie niemożności porozumienia się z lekarzem, należy wydać lek silnie działający w takiej ilości, aby dawka dzienna nie przewyższała podanej w farmakopei.

Art.  20.

Lekarstwa, w skład których wchodzą środki silnie działające ze spisu A, nie mogą być wydawane w większej ilości od zapisanej w recepcie.

Art.  21.

Lekarstwa według recept przyrządzać należy kolejno za wyjątkiem oznaczonych dopiskiem "cito-statim", w którym to wypadku lekarstwo należy przyrządzić i wydać poza kolejką; w wypadkach otruć żądane antidotum winno być wydane niezwłocznie.

Art.  22.

Przy wydawaniu z aptek lekarstw złożonych, które nie są uwzględnione w obowiązującej farmakopei, lub przyrządzonych według innego przepisu, aniżeli podane w farmakopei, należy na recepcie podać przepis według którego przyrządzono wydane lekarstwo.

Art.  23. 4

(uchylony).

Art.  24.

Dotychczasowe przepisy, o ile są sprzeczne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia, tracą moc obowiązującą.

Wszystkie inne przepisy, a wśród nich i przepisy przyznające określonym przez siebie osobom większe udogodnienia przy nabywaniu lekarstw, zachowują moc obowiązującą.

Art.  25. 5

(uchylony).

Art.  26.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje w b. zaborze rosyjskim i w b. zaborze austrjackim od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Warszawa, dnia 11 maja 1920 r.

ZAŁĄCZNIK  6

art. 1.

Taksa za środki lecznicze.
..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

1 Osoby wymienione w nin. artykule mogą pobierać za pracę przy recepturze (taxa laborum) opłatę podług cennika załączonego do rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1920 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej (Dz.U.20.118.784) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 23 grudnia 1920 r. - zob. art. 1 ww. rozporządzenia.
2 Art. 14 uchylony przez § 5 rozporządzenia z dnia 27 października 1921 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej oraz wydawania środków leczniczych (Dz.U.21.89.664) z dniem 12 listopada 1921 r.
3 Art. 16 uchylony przez art. 3 rozporządzenia z dnia 29 listopada 1920 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej (Dz.U.20.116.767) z dniem 21 grudnia 1920 r.
4 Art. 23 uchylony przez § 2 rozporządzenia z dnia 8 października 1921 r. w przedmiocie utrzymywania na składzie przez apteki surowic i szczepionek (Dz.U.21.85.627) z dniem 30 listopada 1921 r.
5 Art. 25 uchylony przez § 6 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej, oraz wydawania środków leczniczych (Dz.U.21.40.247) z dniem 21 maja 1921 r.
6 Załącznik:

-cennik opłat za pracę przy recepturze został unieważniony przez art. 2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1920 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej (Dz.U.20.118.784) z dniem 23 grudnia 1920 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 1921 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej, oraz wydawania środków leczniczych (Dz.U.21.40.247) z dniem 21 maja 1921 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.