Rozdział 5 - Rozwiązanie stosunku służbowego. - Stosunek służbowy pracowników państwowego przedsiębiorstwa "Polska Poczta, Telegraf i Telefon".

Dziennik Ustaw

Dz.U.1934.4.25

| Akt utracił moc
Wersja od: 16 stycznia 1934 r.

Rozdział  V.

Rozwiązanie stosunku służbowego.

§  53.
(1)
Stosunek służbowy pracownika rozwiązuje się w razie:
1)
dobrowolnego wystąpienia;
2)
zwolnienia ze służby;
3)
wydalenia ze służby;
4)
śmierci pracownika.
(2)
Pracownikowi, z którym rozwiązano stosunek służbowy, wydaje na jego żądanie przełożony zaświadczenie, stwierdzające czas i rodzaj odbytej służby.
(3)
Zwolnienie pracownika ze służby zarządza przełożony uprawniony do jego mianowania.
§  54.
(1)
Pracownik może zgłosić przełożonemu na piśmie swoje wystąpienie ze służby.
(2)
Zgłoszenie wystąpienia wymaga przyjęcia ze strony przełożonego, uprawnionego do mianowania.
(3)
Przed wystąpieniem ze służby pracownik powinien oddać należycie służbę i zwrócić znajdujące się w jego przechowaniu przedmioty, będące własnością P. P. T. T., oraz legitymację służbową.
(4)
Decyzję co do przyjęcia zgłoszenia wystąpienia ze służby można odroczyć tytko wtedy, jeżeli pracownik pozostaje w śledztwie karnem, gdy wszczęto przeciwko niemu dochodzenia służbowe lub gdy zalega z zobowiązaniami, wynikłemi ze stosunku służbowego.
(5)
Jeżeli pracownikowi nie doręczono żadnej decyzji w sprawie zgłoszonego przez niego wystąpienia ze służby w ciągu czterech tygodni, zgłoszenie to uważa się za przyjęte.
(6)
Przez dobrowolne wystąpienie ze służby pracownik i jego rodzina tracą wszelkie, ze stosunku służbowego wynikające, prawa.
§  55.
(1)
Odbywający służbę przygotowawczą może być zwolniony ze służby według swobodnego uznania przełożonego uprawnionego do przyjęcia.
(2)
Przełożony (ust. (1)) powinien zwolnić odbywającego służbę przygotowawczą, gdy uzna, że nie jest on zdatny do pełnienia służby w tym dziale, w którego zakresie odbywa służbę przygotowawczą.
(3)
Odbywający służbę przygotowawczą otrzymuje przy zwolnieniu odprawę w wysokości jedno-miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli nie został uprzedzony na jeden miesiąc naprzód o mającem nastąpić zwolnieniu.
§  56.
(1)
Zwolnienie ze służby pracownika, którego mianowano do odwołania (prowizorycznie), może nastąpić przy zachowaniu postanowień § 9.
(2)
Pracownik taki, zwolniony ze służby bez uprzedniego zawiadomienia o zwolnieniu, otrzymuje uposażenie przez okres czasu, na jaki miał być uprzedzony o zwolnieniu.
§  57.
(1)
Pracownik stały może być zwolniony ze służby jeżeli w ciągu bezpośrednio po sobie następujących trzech lat otrzymał dwukrotnie niedostateczną ocenę kwalifikacyjną.
(2)
Przy zwolnieniu przyznaje się pracownikowi uposażenie emerytalne lub, jeżeli nie nabył jeszcze praw emerytalnych, odprawę.
(3)
Odprawa wynosi przy służbie do lat pięciu - trzymiesięczne uposażenie i wzrasta za każdy następny pełny rok służby o jednomiesięczne uposażenie z tem ograniczeniem, że nie może przekroczyć uposażenia sześciomiesięcznego.
(4)
Pracownikowi, otrzymującemu odprawę przewidzianą w niniejszym paragrafie, nie przysługuje prawo do odprawy na podstawie przepisów emerytalnych.
(5)
Zwolnienie pracownika zarządza przełożony uprawniony do jego mianowania.
§  58.
Pracownika, który utracił obywatelstwo polskie lub obywatelstwo W. M. Gdańska, bez równoczesnego nabycia obywatelstwa polskiego, zwalnia się ze służby z pozbawieniem go wszelkich praw, wynikających ze stosunku służbowego.
§  59.
(1)
Pracownik będzie wydalony ze służby:
1)
jeżeli uzyskał mianowanie na podstawie dokumentów fałszywych lub nieważnych, albo wyjdą na jaw okoliczności niedopuszczające mianowania w myśl obowiązujących przepisów;
2)
jeżeli został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową utraty praw publicznych.
(2)
Wydalenie zarządza przełożony uprawniony do mianowania.