Spust drzewa luzem na wodach publicznych śródlądowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1935.62.394

| Akt utracił moc
Wersja od: 21 sierpnia 1935 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA KOMUNIKACJI
z dnia 21 lipca 1935 r.
o spuście drzewa luzem na wodach publicznych śródlądowych.

Na podstawie art. 27 ust. (2) ustawy wodnej z dnia 19 września 1922 r. (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 62, poz. 574) oraz art. 1 i art. 6 lit. d) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 maja 1932 r. w sprawie zniesienia urzędu Ministra Robót Publicznych (Dz. U. R. P. Nr. 51, poz. 479) zarządzam co następuje:
(1)
Za spust drzewa luzem, w rozumieniu rozporządzenia niniejszego, uważa się spławianie z biegiem wody, bądź pojedynczych kloców drzewa, bądź kilku kloców, związanych ze sobą, jednak bez pomocy ludzi, na tem drzewie jadących.
(2)
Spust drzewa luzem na wodach publicznych śródlądowych może odbywać się tylko na podstawie pozwolenia.
Nie wolno dokonywać spustu:
a)
na wodach żeglownych,
b)
na wodach używanych do spławu tratew - w okresach czasu, w których może się odbywać spław tratew,
c)
w okresach czasu, kiedy zachodzi możliwość zamarznięcia kloców i wywołania wskutek tego spiętrzenia wody i zatorów.
(1)
Pozwolenie na spust wydaje wojewódzka władza administracji ogólnej, której podlega państwowy zarząd wodny, sprawujący bezpośredni zarząd wód, na których spust ma być rozpoczęty.
(2)
Jeżeli spust ma być dokonywany na wodach, na których bezpośredni zarząd sprawują państwowe zarządy wodne, podległe dwom lub kilku wojewódzkim władzom administracji ogólnej, wówczas pozwolenie na spust wydaje wojewódzka władza administracji ogólnej, określona w ust. (1), w porozumieniu z innemi interesowanemi wojewódzkiemi władzami administracji ogólnej.
(3)
Wojewódzka władza administracji ogólnej, uprawniona do wydawania pozwoleń na spust, może upoważnić do wydawania tych pozwoleń podległe sobie państwowe zarządy wodne.
(1)
Pozwolenie może być wydane:
a)
na spust określonej ilości drzewa, na określonym odcinku wody,
b)
na spust dowolnej ilości drzewa, na określonym odcinku wody i w ciągu określonego czasu, nie dłuższego jednak niż 3 lata,
c)
na wyłączny spust drzewa, na określonym odcinku wody, w ciągu określonego czasu, nie dłuższego jednak niż 30 lat.
(2)
Pozwolenie na wyłączny spust może być wydane tylko wtedy, gdy dla umożliwienia spustu na danym odcinku muszą być wzniesione znacznym kosztem specjalne urządzenia pomocnicze lub zabezpieczające. Czas trwania uprawnienia do wyłącznego spustu wyznacza się w zależności od trwałości i kosztów wzniesienia urządzeń pomocniczych lub zabezpieczających.
(1)
Jeżeli kilka osób ubiega się o pozwolenie na spust na tym samym odcinku wody, władza - w miarę zachodzących warunków - wydaje pozwolenie bądź na wspólne wykonywanie spustu, bądź oddzielnie, z wyznaczeniem czasu wykonywania dla każdego z ubiegających się. Jeżeli wykonywanie spustu bądź wspólnie, bądź oddzielnie przez kilka osób, ubiegających się o pozwolenie, z jakiegokolwiek powodu nie byłoby możliwe, władza wyda pozwolenie temu, kto ma do spustu drzewo największej wartości, a przy równej wartości drzewa temu, czyje drzewo ma odbyć dłuższą drogę wodą, w stanie luźnym lub związanym w tratwy.
(2)
Jeżeli kilka osób ubiega się o pozwolenie na wyłączne użytkowanie tego samego odcinka wody do spustu drzewa, wówczas pierwszeństwo do uzyskania pozwolenia ma ten, kto zobowiąże się do wzniesienia trwalszych i kosztowniejszych urządzeń pomocniczych lub zabezpieczających, a przedewszystkiem ten, kto ze względów gospodarczych, lub innych natury publicznej, zasługuje na pierwszeństwo.
(1)
Ubiegający się o pozwolenie na spust powinien wnieść podanie, co najmniej na miesiąc przed zamierzonem rozpoczęciem spustu, a jeżeli do spustu potrzebne są urządzenia pomocnicze lub zabezpieczające, na miesiąc przed rozpoczęciem wznoszenia tych urządzeń.
(2)
W podaniu należy wskazać:
a)
imię, nazwisko i adres ubiegającego się o pozwolenie,
b)
miejsca, w których spust ma być rozpoczęty i zakończony,
c)
czas trwania spustu,
d)
ilość i rodzaj drzewa, przeznaczonego do spustu,
e)
imię, nazwisko i adres kierownika spustu, jeżeli ubiegający się o pozwolenie nie zamierza osobiście kierować spustem, oraz ilość robotników, przeznaczonych do pomocy przy spuście.
(3)
Jeżeli do spustu potrzebne są urządzenia pomocnicze lub zabezpieczające, wówczas do podania należy dołączyć projekt techniczny i opis zamierzonych urządzeń, wykazujące stosunek tych urządzeń do całego otoczenia, tudzież do innych budowli i zakładów wodnych, już istniejących w granicach zamierzonego spustu. Niema obowiązku przedstawiania projektu technicznego i opisu, jeżeli projektowane urządzenia nie powodują spiętrzenia wody, nie są skomplikowane i są obliczone na krótki okres trwania.
Władza wyda pozwolenie na spust drzewa luzem, jeżeli uzna, że:
a)
spust jest uzasadniony,
b)
wykonywanie spustu nie uniemożliwi powszechnego użytkowania wody, nie udaremni ani nie utrudni regulacji, tudzież nie spowoduje uszkodzenia i nie będzie wymagało usunięcia zakładów wodnych, które ze względów społeczno - gospodarczych mają większe lub równe znaczenie,
c)
ubiegający się o pozwolenie jest w stanie wykonać warunki, zastrzeżone w pozwoleniu, i wynagrodzić szkody, mogące powstać wskutek wykonywania spustu.
(1)
W warunkach pozwolenia należy przewidzieć obowiązek pokrycia szkód, mogących powstać wskutek wykonywania spustu drzewa luzem.
(2)
Władza może uzależnić wykonywanie spustu od złożenia zabezpieczenia na dotrzymanie wymienionych w pozwoleniu warunków, jako też na zaspokojenie pretensyj, mogących powstać w związku z wykonywaniem spustu. Rodzaj i wysokość zabezpieczenia oznacza władza w pozwoleniu.
(1)
Uprawniony do spustu drzewa luzem obowiązany jest zbudować potrzebne urządzenia pomocnicze i zabezpieczyć brzegi, budowle i zakłady wodne od uszkodzeń, mogących powstać wskutek spustu lub wskutek spowodowanego spustem spiętrzenia wody. Urządzenia pomocnicze i zabezpieczające powinny być wzniesione według projektów technicznych, zatwierdzonych przez władzę, która wydała pozwolenie, a w razie braku projektu technicznego, według wskazówek powołanej wyżej władzy i organów nadzorczych nad spławem, oraz powinny być utrzymywane w dobrym stanie.
(2)
Jeżeli właściciel istniejących urządzeń pomocniczych lub zabezpieczających nie użytkuje ich i nie utrzymuje w dobrym stanie, powinien, je bądź sprzedać lub wydzierżawić innemu uprawnionemu do spustu na danym odcinku wody, bądź na żądanie władzy, która wydała pozwolenie i w terminie przez tę władzę wskazanym, usunąć te urządzenia własnem staraniem i własnym kosztem, oraz doprowadzić do pierwotnego stanu brzegi i łożysko wody.
Uprawniony do spustu obowiązany jest oznaczyć cechą spuszczane drzewo, z wyjątkiem polan drzewa opałowego. Cecha powinna być zawczasu podana do wiadomości władzy, która wydała pozwolenie na spust. Przy spuście polan drzewa opałowego zamiast cechy należy podać długość polan.
(1)
Uprawniony do spustu obowiązany jest, po przybyciu drzewa do miejsca ukończenia spustu, wydobyć je niezwłocznie na brzeg, albo związać w tratwy, jeżeli w ten sposób ma być ono dalej transportowane.
(2)
Drzewo, przeznaczone do spustu, jak również wydobyte z wody, może być składane na brzegu tylko w miejscach na to przeznaczonych przez organa nadzorcze, z zastrzeżeniem przestrzegania przepisów prawa wodnego i wydanych na jego podstawie rozporządzeń, tudzież praw właścicieli gruntów nadbrzeżnych lub osób trzecich.
(3)
Drzewo, zatopione podczas spustu, oraz drzewo, które się zatrzymało po drodze, powinno być zebrane i usunięte z koryta rzeki, w czasie wyznaczonym w pozwoleniu na dokonanie spustu, a jeżeli pozwolenie na spust zostało wydane na czas dłuższy niż 1 okres nawigacyjny, przed końcem okresu nawigacyjnego, względnie przed zamarznięciem wód.
(1)
Właściciel urządzeń pomocniczych i zabezpieczających do spustu obowiązany jest, na żądanie osób, które uzyskały pozwolenie na spust na danym odcinku wody, pozwolić na korzystanie z tych urządzeń, za odpowiedniem wynagrodzeniem, jeżeli sam nie dozna przez to przeszkody w ich używaniu. Obowiązek ten nie dotyczy uprawnionych do wyłącznego spustu.
(2)
Uprawniony do wyłącznego spustu na danym odcinku wody obowiązany jest, na żądanie innych osób, przyjąć ich drzewo do spustu na tym odcinku wody, za odpowiedniem wynagrodzeniem, jeżeli to nie będzie stanowiło przeszkody w spuście własnego drzewa. Jeżeli drzewo wszystkich ubiegających się nie może być przyjęte, wówczas pierwszeństwo służy temu, kto ma drzewo złożone najbliżej zapasów drzewa uprawnionego do wyłącznego spustu.
Właściciele zakładów wodnych, znajdujących się na odcinku wody, na którym spust drzewa jest dozwolony, powinni utrzymywać swe zakłady w stanie zdatnym do spustu drzewa, zachowywać przepisany poziom piętrzenia oraz przepuszczać drzewo na warunkach wymienionych w księdze wodnej lub ustalonych dodatkowo przez właściwą władzę wodną.
(1)
Spust drzewa luzem powinien odbywać się szybko, bez przerw i zatrzymywania się, a przytem tak, aby nie powodował spiętrzenia wody ponad normy ustalone przez władzę w pozwoleniu.
(2)
Zastawy do łapania spuszczanego luzem drzewa mogą być robione w takich tylko miejscach, w których zatrzymywane drzewo nie będzie powodowało wylewów wody, ze szkodą dla okolicznych mieszkańców.
(3)
Zatory, utworzone wskutek spustu, należy niezwłocznie rozebrać.
(4)
Nie wolno nagle spuszczać nagromadzonej wody, jeżeliby skutkiem tego mogły być bądź cudze grunta, budowle lub zakłady wodne zagrożone albo uszkodzone, bądź utrzymanie wolnego odpływu wody utrudnione.
(5)
W razie, gdy spustu pewnej ilości drzewa nie można doprowadzić do miejsca przeznaczenia, należy to drzewo niezwłocznie wyładować na brzeg.
Władza, która wydała pozwolenie na spust, może je cofnąć, bez odszkodowania, w razie, gdy posiadacz pozwolenia nie stosuje się do przepisów rozporządzenia niniejszego, do warunków zastrzeżonych w pozwoleniu lub do zarządzeń organów nadzorczych nad spławem. W tym przypadku władza zarządza natychmiastowe wstrzymanie dalszego spustu i wydobycie drzewa z wody na koszt winnego.
Wojewódzkie władze administracji ogólnej mogą w razie potrzeby wydać na podstawie niniejszego rozporządzenia szczegółowe przepisy odnośnie do spustu drzewa na poszczególnych drogach wodnych lub ich odcinkach.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1936 r.