Dziennik Ustaw

Dz.U.2018.881 t.j.

| Akt obowiązujący
Wersja od: 11 maja 2018 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 25 sierpnia 2015 r.
w sprawie sposobu ustalania i trybu wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy oraz osobom przeniesionym do rezerwy niebędącym żołnierzami rezerwy

Na podstawie art. 119a ust. 8 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217 oraz z 2018 r. poz. 138 i 398) zarządza się, co następuje:

Rozdział  1

Przepisy ogólne

§  1.  Rozporządzenie określa:
1) sposób ustalania i tryb wypłacania żołnierzowi rezerwy oraz osobie przeniesionej do rezerwy niebędącej żołnierzem rezerwy, którzy odbyli ćwiczenia wojskowe, świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy lub stosunku służbowego albo dochód z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej, które mogliby uzyskać w okresie odbywania ćwiczeń wojskowych, oraz tryb zwrotu wydatków z tego tytułu organom samorządu terytorialnego;
2) tryb postępowania w sprawach określonych w pkt 1.
§  2.  Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa - ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej;
2) żołnierz - żołnierza rezerwy oraz osobę przeniesioną do rezerwy niebędącą żołnierzem rezerwy, którzy odbyli ćwiczenia wojskowe;
3) świadczenie rekompensujące - świadczenie pieniężne rekompensujące utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy lub stosunku służbowego albo dochód z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej.

Rozdział  2

Ustalanie okresu odbytych ćwiczeń wojskowych

§  3. 
1.  Świadczenie rekompensujące wypłaca się żołnierzowi za okres odbytych ćwiczeń wojskowych.
2.  Okres odbytych ćwiczeń wojskowych dowódca jednostki wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym jednostki wojskowej oraz w zaświadczeniu o odbyciu przez żołnierza ćwiczeń wojskowych.
§  4. 
1.  Okres odbytych ćwiczeń wojskowych stanowi suma dni odbytych ćwiczeń wojskowych liczona od dnia stawienia się żołnierza do odbycia ćwiczeń wojskowych do dnia zwolnienia go z tych ćwiczeń.
2.  Do okresu odbytych ćwiczeń wojskowych, za które przysługuje świadczenie rekompensujące, nie wlicza się dni, stwierdzonych w rozkazie dziennym jednostki wojskowej, w których żołnierz:
1) samowolnie opuścił jednostkę lub wyznaczone miejsce przebywania albo samowolnie poza nimi pozostawał;
2) z powodu spożycia alkoholu lub zażycia środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów oraz środków zastępczych był niezdolny do wykonywania obowiązków służbowych;
3) z powodu samookaleczenia lub samouszkodzenia ciała był niezdolny do wykonywania obowiązków służbowych;
4) odmówił uczestnictwa w szkoleniu lub wykonywania obowiązków służbowych;
5) nie odbywał ćwiczeń wojskowych z powodu niestawienia się na nie w terminie lub nieusprawiedliwionego spóźnienia z przepustki, urlopu albo podróży służbowej.

Rozdział  3

Ustalanie wysokości świadczenia rekompensującego

§  5. 
1.  Świadczenie rekompensujące stanowią odpowiednio:
1) kwota miesięcznego wynagrodzenia otrzymanego przez żołnierza ze stosunku pracy lub stosunku służbowego podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
2) kwota dochodu uzyskanego przez żołnierza z prowadzonej działalności gospodarczej za ostatni rok podatkowy poprzedzający okres odbytych ćwiczeń wojskowych, podzielona przez 252 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
3) kwota uzyskana z pomnożenia liczby hektarów przeliczeniowych, w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892), gospodarstwa rolnego, w którym żołnierz prowadzi działalność rolniczą, przez miesięczną wysokość przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ogłoszoną na podstawie art. 18 tej ustawy, podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych. W przypadku współwłasności gospodarstwa rolnego, dochód z pracy współwłaściciela będzie liczony zgodnie z jego udziałem we współwłasności.
2.  W przypadku gdy okresy pozostawania w stosunku pracy, stosunku służbowym, prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności rolniczej są krótsze niż okresy, o których mowa w ust. 1, podstawę wymiaru świadczenia rekompensującego oblicza się proporcjonalnie.
§  6.  W przypadku zbiegu uprawnień do kwot, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, żołnierzowi przysługuje tylko jeden, bardziej korzystny rodzaj świadczenia rekompensującego.
§  7.  W przypadku gdy prowadzona przez żołnierza działalność gospodarcza w okresie, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2, nie przynosiła dochodu lub przynosiła straty lub gdy nie jest możliwe ustalenie wysokości dochodu uzyskiwanego przez żołnierza z prowadzonej działalności gospodarczej, świadczenie rekompensujące przysługuje temu żołnierzowi w kwocie wynikającej z podzielenia przez 21 minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650), obowiązującego w okresie odbywania ćwiczeń, i następnie pomnożenia przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych.
§  8. 
1.  Wysokość kwot, o których mowa w § 5 ust. 1, w przeliczeniu na jeden dzień ćwiczeń wojskowych, na wniosek żołnierza, stwierdza:
1) naczelnik urzędu skarbowego - w stosunku do żołnierzy prowadzących działalność gospodarczą;
2) pracodawca - w stosunku do żołnierzy będących pracownikami lub pozostających w stosunku służby;
3) wójt, burmistrz lub prezydent miasta - w stosunku do żołnierzy utrzymujących się wyłącznie z działalności rolniczej.
2.  Naczelnik urzędu skarbowego, pracodawca, wójt, burmistrz lub prezydent miasta po dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 1, wydaje żołnierzowi zaświadczenie, w którym podaje kwotę dziennego utraconego wynagrodzenia albo dochodu.
3.  Wysokość kwot, o których mowa w § 5 ust. 1, organy wskazane w ust. 1 stwierdzają niezwłocznie, nie później niż w ciągu siedmiu dni od dnia złożenia wniosku.
4.  Jeżeli dzienna kwota świadczenia rekompensującego podana w zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, jest wyższa niż kwota określona na podstawie art. 119a ust. 3 ustawy, żołnierzowi wypłaca się świadczenie rekompensujące w kwocie określonej na podstawie art. 119a ust. 3 ustawy i pomnożonej przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych.

Rozdział  4

Postępowanie w sprawie wypłaty świadczenia rekompensującego

§  9. 
1.  Dowódca jednostki wojskowej w dniu zwolnienia żołnierza z ćwiczeń wojskowych wydaje temu żołnierzowi zaświadczenie, o którym mowa w § 3 ust. 2.
2.  W zaświadczeniu podaje się stopień wojskowy, imię i nazwisko, imię ojca oraz numer PESEL żołnierza, datę rozpoczęcia i zakończenia ćwiczeń wojskowych, sumę dni ćwiczeń wojskowych uznanych za odbyte oraz kwotę uposażenia wypłaconego z tytułu ich odbywania.
§  10. 
1.  Dowódca jednostki wojskowej przesyła w terminie do siedmiu dni od dnia zakończenia ćwiczeń wojskowych do wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego żołnierza lub miejsce jego pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące wykaz żołnierzy uczestniczących w ćwiczeniach wojskowych.
2.  W wykazie, o którym mowa w ust. 1, podaje się stopień wojskowy, imię i nazwisko, imię ojca oraz numer PESEL żołnierzy, datę rozpoczęcia i zakończenia ćwiczeń wojskowych, sumę dni ćwiczeń wojskowych uznanych za odbyte oraz kwotę uposażenia wypłaconego z tytułu ich odbywania.
§  11. 
1.  Wojskowy komendant uzupełnień przesyła wykaz, o którym mowa w § 10 ust. 1, do właściwego szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego.
2.  Wykaz uzupełnia się o nazwy gmin właściwych ze względu na miejsce pobytu stałego żołnierza lub miejsce jego pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące.
§  12. 
1.  Wniosek o ustalenie i wypłatę należnego świadczenia rekompensującego żołnierz składa do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na swoje miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące.
2.  Do wniosku dołącza się zaświadczenia, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 8 ust. 2.
§  13.  Wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie, nie później niż w terminie siedmiu dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w § 8 ust. 1 lub § 12 ust. 1, wypłaca żołnierzowi świadczenie rekompensujące.
§  14. 
1.  Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przesyła w terminach miesięcznych do właściwego terytorialnie szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego zestawienie wypłaconych żołnierzom świadczeń rekompensujących przewidzianych do zwrotu jednostce samorządu terytorialnego.
2.  W zestawieniu podaje się stopień wojskowy, imię i nazwisko, imię ojca, numer PESEL żołnierzy oraz wysokość ustalonych i wypłaconych im świadczeń rekompensujących, a ponadto nazwę lub numer jednostki wojskowej właściwej do spraw finansowych, na której zaopatrzeniu znajduje się wojewódzki sztab wojskowy.
§  15.  Dowódca jednostki wojskowej właściwej do spraw finansowych, na której zaopatrzeniu znajduje się wojewódzki sztab wojskowy, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zestawienia, o którym mowa w § 14 ust. 1, przekazuje środki pieniężne w wysokości wskazanej w zestawieniu na rachunki bankowe organów samorządu terytorialnego.

Rozdział  5

Przepis końcowy

§  16.  Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 1
1 Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 lutego 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania i wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe (Dz.U.2000.13.155), które na podstawie art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2014.773) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.