Społeczne pośrednictwo pracy.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1924.58.585

| Akt utracił moc
Wersja od: 31 stycznia 1935 r.

USTAWA
z dnia 10 czerwca 1924 r.
o społecznem pośrednictwie pracy.

Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:

Prawo wykonywania pośrednictwa pracy w granicach Rzeczypospolitej Polskiej mają organizacje społeczne o charakterze niezarobkowym, które posiadają zatwierdzone przez władze statuty, przewidujące jako jeden z celów wykonywanie pośrednictwa pracy, oraz które uzyskały od wojewody (Komisarza Rządu na m. st. Warszawę), właściwego ze względu na miejsce działalności społecznego biura pośrednictwa pracy pozwolenie na wykonywanie pośrednictwa pracy.

Przy wykonywaniu pośrednictwa pracy instytucje i organizacje, wymienione w art. 1, muszą:

1)
utworzyć i wyodrębnić z ogólnej swej biurowości specjalny dział pod nazwą "społeczne biuro pośrednictwa pracy", wykonywający funkcje pośrednictwa pracy oddzielnie od innych funkcji w danej organizacji w specjalnie wyznaczonych godzinach i prowadzący oddzielną od innych spraw organizacji biurowość, zawartą w specjalnie do tego przeznaczonych aktach i księgach;
2)
wyznaczyć odpowiedzialnego za prawidłowość czynności kierownika biura;'
3)
w ciągu dwuch tygodni od wejścia w życie niniejszej ustawy, względnie na dwa tygodnie przed rozpoczęciem czynności biura, powiadomić o powstaniu biura z wymienieniem jego kierownika właściwy państwowy urząd pośrednictwa pracy, przyczem zadeklarować, czy pośrednictwo pracy ma być uprawiane wyłącznie dla członków danej instytucji lub organizacji, czy leż i dla osób postronnych.

Wszystkie czynności społecznego biura pośrednictwa pracy winny być wykonywane pod odpowiedzialnością kierownika biura.

Przepisy powyższe dotyczą również filji i oddziałów biur pośrednictwa pracy, zakładanych przez instytucje i organizacje, wymienione w art. 1.

Instytucje i organizacje społeczne, wykonywające pośrednictwo pracy, kierownik i pracownicy społecznego biura pośrednictwa pracy oraz osoby, pozostające z niemi w jednem gospodarstwie domowem, nie mogą jednocześnie być właścicielami, ani zajmować się prowadzeniem następujących przedsiębiorstw: sprzedaży napojów wyskokowych, hoteli i pokojów umeblowanych, wynajmu mieszkań, handlu odzieżą, sprzedaży losów loteryjnych i kart okrętowych, wymiany pieniędzy i zakładów zastawniczych; nadto nie mogą zajmować się prowadzeniem: jadłodajni, kawiarni, mleczarni i handlu żywnością, o ile prowadzą je dla celów zarobkowych.

Społeczne biura pośrednictwa pracy winny uprawiać pośrednictwo z wyłączeniem zysku materjalnego, mogą jednak pobierać tytułem zwrotu kosztów pośrednictwa opłaty jedynie od pracodawców w wysokości 5% pierwszego miesięcznego zarobku osoby zapośredniczonej.

Oprócz tych opłat żadnych innych należności, jak wpisowego, kaucji i t. p. od poszukujących pracy pobierać nie wolno.

Społeczne biura pośrednictwa pracy winny w swej działalności przestrzegać zasad następujących:

1)
każde zgłoszenie poszukujących pracy oraz miejsc wolnych winno być odpowiednio według zawodów zarejestrowane;
2)
utrzymywane w ewidencji zgłoszenia winny być perjodycznie sprawdzane celem usuwania zapisów nieaktualnych;
3)
przy skierowywaniu poszukujących pracy na wolne miejsca winna być uwzględniona w ramach poszczególnych zawodów kolejność zgłoszeń kandydatów; kandydat, kierowany do pracy, winien być zaopatrzony w kartę polecającą biura;
4)
wysokość umówionego zarobku miesięcznego osoby, zapośredniczonej przez biuro, oraz wysokość ewentualnie pobranej za to pośrednictwo całkowitej opłaty winna być uwidoczniona w księgowości biurowej i stwierdzona za pomocą kwitarjuszy lub podpisów stron zainteresowanych;
5)
regularnie co miesiąc, biuro winno przesyłać do właściwego państwowego urzędu pośrednictwa pracy sprawozdanie z akcji pośrednictwa pracy za miesiąc ubiegły, zawierające liczbowe dane, które ustali osobną instrukcją Minister Pracy i Opieki Społecznej.

Państwowe urzędy pośrednictwa pracy winny conajmniej raz na pół roku dokonywać lustracji każdego ze społecznych biur pośrednictwa pracy, znajdujących się w jego obwodzie.

Osoby, winne przekroczenia obowiązków, z niniejszej ustawy wynikających, ulegają w drodze sądowej karze od 10 do 250 zł., o ile czyn odnośny nie stanowi przestępstwa, surowiej karanego w myśl innych obowiązujących ustaw. Niezależnie od powyższego sąd może je pozbawić prawa spełniania czynności w społecznych biurach pośrednictwa pracy na okres czasu do 3 lat za przekroczenia przepisów art. 2 i, 4 oraz pozbawić odnośną instytucję, względnie organizacja społeczną, prawa prowadzenia biura pośrednictwa pracy na okres czasu do 3 lat przez zawieszenie na ten czas odnośnego przepisu statutu, względnie udzielonego zezwolenia.

Właściwe są sądy powiatowe (pokoju).

Instytucje i organizacje, wykonywające pośrednictwo pracy, kierownik i pracownicy biur pośrednictwa pracy oraz wszelkie inne osoby, które poza przysługującemi im normalnemi poborami czerpią z akcji tych biur korzyści materjalna dla siebie, uważani będą za zarobkowych pośredników pracy, uprawiających swój proceder bez pozwolenia i jako tacy karani będą w myśl art. 17 ustawy z dnia 21 października 1921 r. o zarobkowem pośrednictwie pracy (Dz. U. R. P. № 88, poz. 647).

W wypadkach wyjątkowo ciężkich przekroczeń, wymagających natychmiastowych zarządzeń, wojewoda (Komisarz Rządu na m. st. Warszawę), właściwy ze względu na miejsce działalności społecznego biura pośrednictwa pracy ma prawo zawiesić działalność społecznego biura pośrednictwa pracy do czasu wyroku sądowego, winien jednak sprawę skierować niezwłocznie na drogę sądową.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w miesiąc po jej ogłoszeniu. Z chwilą tą tracą moc obowiązującą wszelkie przepisy sprzeczne z postanowieniami tej ustawy.

Na obszarze województwa śląskiego przewidziana w ustawie funkcje państwowych urzędów pośrednictwa pracy wykonywają komunalne urzędy pośrednictwa pracy.

1 Art. 1 zmieniony przez art. 116 pkt 1 rozp. z mocą ustawy z dnia 28 grudnia 1934 r. o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976) z dniem 31 stycznia 1935 r.
2 Art. 6 zmieniony przez art. 116 pkt 2 rozp. z mocą ustawy z dnia 28 grudnia 1934 r. o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976) z dniem 31 stycznia 1935 r.
3 Art. 7 zmieniony przez art. 116 pkt 3 rozp. z mocą ustawy z dnia 28 grudnia 1934 r. o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w niektórych działach administracji państwowej (Dz.U.34.110.976) z dniem 31 stycznia 1935 r.