Rozdział 8 - Przepisy przejściowe i końcowe - Specjalizacje lekarzy i lekarzy dentystów.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2005.213.1779

| Akt utracił moc
Wersja od: 5 stycznia 2012 r.

Rozdział  8

Przepisy przejściowe i końcowe

§  42.
1.
Lekarz, który uzyskał specjalizację I stopnia w zakresie: chorób płuc, toksykologii, transfuzjologii oraz uzyskał tytuł specjalisty w odpowiedniej podstawowej dziedzinie medycyny, może odbyć specjalizację w szczegółowej dziedzinie medycyny, odpowiednio w dziedzinie: choroby płuc, toksykologia kliniczna, transfuzjologia, zgodnie z programem tej specjalizacji, uwzględniającym zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych nabytych na podstawie dotychczasowego szkolenia, z tym że czas trwania tej specjalizacji nie może być krótszy niż rok.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, lekarz może złożyć wniosek do WCZP o odbycie specjalizacji, w terminie do dnia 30 listopada 2007 r.
§  43.
Jednostki organizacyjne wpisane na listę prowadzoną przez ministra właściwego do spraw zdrowia na podstawie dotychczasowych przepisów stają się jednostkami organizacyjnymi prowadzącymi specjalizację w rozumieniu rozporządzenia.
§  44.
1. 54
 W dziedzinach otorynolaryngologii dziecięcej, hipertensjologii, ginekologii onkologicznej, urologii dziecięcej i neuropatologii - minister właściwy do spraw zdrowia może powierzyć w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r. określone w rozporządzeniu obowiązki kierownika specjalizacji lekarzowi legitymującemu się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie.
2.
 Obowiązki, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia może powierzyć osobie wskazanej przez kierownika jednostki organizacyjnej, w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim, po zasięgnięciu opinii konsultanta krajowego, na okres trwania specjalizacji.
§  45.
1.
Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający odpowiedni dorobek zawodowy w szczegółowej dziedzinie medycyny wymienionej w wykazie specjalności lekarskich w szczegółowych dziedzinach medycyny określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia może złożyć wniosek o skierowanie go do odbywania tej specjalizacji bez postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek właściwego konsultanta krajowego.
2.
W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 1, kierownik specjalizacji może wystąpić, za pośrednictwem CMKP, do ministra właściwego do spraw zdrowia o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, szczegółowego programu właściwej specjalizacji.
3.
W przypadku lekarza posiadającego stopień naukowy doktora habilitowanego i mającego odpowiedni dorobek zawodowy w szczegółowej dziedzinie medycyny, o której mowa w ust. 1, zakwalifikowanego do odbywania specjalizacji w trybie postępowania kwalifikacyjnego, kierownik specjalizacji w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym może wystąpić, za pośrednictwem CMKP, do ministra właściwego do spraw zdrowia o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, szczegółowego programu specjalizacji.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Dyrektora CMKP, sporządzony na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, może uznać dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza, o którym mowa w ust. 1 i 3, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, szczegółowego programu właściwej specjalizacji, a w przypadku uznania za równoważny w całości - podjąć decyzję o dopuszczeniu tego lekarza do PES.
4a. 55
 Uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza, o którym mowa w ust. 2 i 3, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości szczegółowego programu specjalizacji następuje pod warunkiem, że czas wykonywania przez lekarza, posiadającego specjalizację w podstawowej dziedzinie medycyny, czynności naukowych i zawodowych w pełnym wymiarze godzin nie będzie krótszy niż czas trwania danej specjalizacji, z wyłączeniem specjalizacji w następujących dziedzinach:
  1)
angiologia;
  2)
balneologia i medycyna fizykalna;
  3)
chirurgia onkologiczna;
  4)
diabetologia;
  5)
ginekologia onkologiczna;
  6)
hipertensjologia;
  7)
kardiologia dziecięca;
  8)
medycyna paliatywna;
  9)
medycyna sportowa;
  10)
neurologia dziecięca;
  11)
neuropatologia;
  12)
onkologia i hematologia dziecięca;
  13)
otorynolaryngologia dziecięca;
  14)
seksuologia;
  15)
toksykologia kliniczna;
  16)
transplantologia kliniczna;
  17)
urologia dziecięca.
4b. 56
 Uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza, o którym mowa w ust. 2 i 3, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części szczegółowego programu specjalizacji następuje pod warunkiem, że łączny czas wykonywania przez lekarza, posiadającego specjalizację w podstawowej dziedzinie medycyny, czynności naukowych i zawodowych w pełnym wymiarze godzin oraz czas specjalizacji pozostały do odbycia nie będzie krótszy niż czas trwania danej specjalizacji, z wyłączeniem specjalizacji w następujących dziedzinach:
  1)
angiologia;
  2)
balneologia i medycyna fizykalna;
  3)
chirurgia onkologiczna;
  4)
diabetologia;
  5)
ginekologia onkologiczna;
  6)
hipertensjologia;
  7)
kardiologia dziecięca;
  8)
medycyna paliatywna;
  9)
medycyna sportowa;
  10)
neurologia dziecięca;
  11)
neuropatologia;
  12)
onkologia i hematologia dziecięca;
  13)
otorynolaryngologia dziecięca;
  14)
seksuologia;
  15)
toksykologia kliniczna;
  16)
transplantologia kliniczna;
  17)
urologia dziecięca.
5.
W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4, wchodzą:
  1)
właściwy konsultant krajowy;
  2)
kierownik specjalizacji;
  3)
przedstawiciel właściwego towarzystwa naukowego;
  4)
przedstawiciel NRL posiadający tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.
§  46. 57
 (uchylony).
§  47.
 Lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów został zakwalifikowany do odbywania specjalizacji, odbywa ją zgodnie z programem specjalizacji oraz okresem jej trwania, określonych na podstawie dotychczasowych przepisów, z uwzględnieniem § 17 ust. 3-6 i 8.
§  48.
Lekarz, który nie został zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury w podstawowej dziedzinie medycyny, po odbyciu postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego na podstawie dotychczasowych przepisów, może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zdrowia o przyznanie rezydentury w trybie określonym w § 20.
§  49.
Kierownicy specjalizacji oraz lekarze prowadzący staże kierunkowe, wyznaczeni na podstawie dotychczasowych przepisów, pełnią nadal swoje funkcje.
§  50.
W 2005 r. wnioski, o których mowa w § 20 ust. 1, składa się nie później niż do dnia 15 listopada 2005 r.
§  51.
W 2005 r. jednostka organizacyjna, o której mowa w § 20 ust. 8, zawiera z lekarzem, któremu minister właściwy do spraw zdrowia przyznał rezydenturę, umowę o pracę w terminie do dnia 15 grudnia 2005 r.
§  52.
Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 83, poz. 905 i Nr 148, poz. 1661, z 2003 r. Nr 85, poz. 784 i Nr 205, poz. 1992 oraz z 2004 r. Nr 224, poz. 2284).
§  53.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
54 § 44 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2007 r. (Dz.U.07.13.85) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lutego 2007 r.
55 § 45 ust. 4a dodany przez § 1 pkt 16 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2007 r. (Dz.U.07.13.85) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lutego 2007 r.
56 § 45 ust. 4b dodany przez § 1 pkt 16 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2007 r. (Dz.U.07.13.85) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lutego 2007 r.
57 § 46 uchylony przez § 1 pkt 17 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2007 r. (Dz.U.07.13.85) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lutego 2007 r.