Służba zdrowia lotnictwa cywilnego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1938.44.365

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 października 1961 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRÓW KOMUNIKACJI I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 27 maja 1938 r.
wydane w porozumieniu z Ministrami Spraw Wojskowych i Spraw Wewnętrznych o służbie zdrowia lotnictwa cywilnego.

Na podstawie art. 8 ust. (2) lit. a) i ust. (3), art. 20 i art. 82 ust. (1) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 marca 1928 r. o prawie lotniczym (Dz. U. R. P. z 1935 r. Nr 69, poz. 437) oraz art. 2 ustawy z dnia 2 marca 1935 r. w sprawie ratyfikacji międzynarodowej konwencji sanitarnej, dotyczącej żeglugi powietrznej, podpisanej w Hadze dnia 12 kwietnia 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 139) zarządza się co następuje:

ORGANIZACJA SŁUŻBY ZDROWIA LOTNICTWA CYWILNEGO.

§  1-12. 1
(uchylone).

ZASADY SŁUŻBY ZDROWIA LOTNICTWA CYWILNEGO.

Sposób badania i wymagane warunki stanu zdrowia kandydatów na członków załogi oraz członków załogi statków powietrznych.

§  13-19. 2
(uchylone).

Bezpieczeństwo i porządek sanitarny w portach i ośrodkach lotniczych.

§  20.
(1)
Na każdym lotnisku komunikacyjnym oraz na innych lotniskach użytku publicznego lub szybowiskach, na których odbywa się stale szkolenie lotnicze albo ciągły ruch lotniczy, powinny się znajdować pogotowia lotniczo - lekarskie, przystosowane w odpowiednim zakresie:
a)
do czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem sanitarnym w obrębie lotniska oraz do zapobiegania szerzeniu się chorób zakaźnych,
b)
do roztaczania opieki lotniczo - lekarskiej nad personelem latającym, należącym do danego lotniska lub szybowiska,
c)
do niesienia pierwszej pomocy lekarsko - sanitarnej w razie nieszczęśliwych wypadków lotniczych w obrębie do 50 kilometrów od granic lotniska,
d)
do roztaczania opieki nad znajdującymi się w klinikach i szpitalach ofiarami wypadków lotniczych, które zdarzyły się na obszarze działania wyznaczonym dla danego pogotowia lekarsko - lotniczego.
(2)
Pogotowia lotniczo - lekarskie na lotniskach paszportowo - celnych powinny nadto być przystosowane do wykonywania zadań, wynikających z międzynarodowych postanowień sanitarnych, dotyczących żeglugi powietrznej.
(3)
W ośrodkach lotniczych, tj., szkołach i obozach szkolnych i treningowych przejściowych, tak w pilotażu silnikowym, jak i szybowcowym, powinny się znajdować tymczasowe pogotowia lotniczo - lekarskie, przystosowane do wykonywania zadań, o których mowa w ust. (1), w zakresie ograniczonym do potrzeb tymczasowych.
§  21.
Pogotowie lotniczo - lekarskie powinno posiadać, stosownie do zakresu spełnianych zadań:
a)
odpowiednie pomieszczenia i urządzenia, umożliwiające tymczasowe umieszczanie chorych lub poszkodowanych,
b)
apteczkę podręczną typu zatwierdzonego przez I. B. L. L.,
c)
urządzenia i przyrządy, umożliwiające udzielanie pierwszej (doraźnej) pomocy lekarskiej,
d)
środki do przenoszenia, a na większych lotniskach do przewożenia osób, które uległy nieszczęśliwemu wypadkowi lub zapadły w czasie lotu na ciężką chorobę,

ponadto

e)
na lotniskach, o których mowa w § 20 ust. (2) - środki i aparaty umożliwiające wykonanie międzynarodowych postanowień sanitarnych, dotyczących żeglugi powietrznej.
§  22.
Personel techniczny i porządkowy portów i ośrodków lotniczych powinien być dostatecznie wyćwiczony w udzielaniu tymczasowej (doraźnej) pomocy w nieszczęśliwych wypadkach,

Ochrona lekarsko v sanitarna ruchu lotniczego.

§  23.
(1)
Każdy statek powietrzny, używany do regularnej komunikacji lotniczej, powinien posiadać apteczkę pokładową typu zatwierdzonego przez I. B. L. L.
(2)
Inne statki powietrzne powinny posiadać najniezbędniejsze środki opatrunkowo - lecznicze w rozmiarach określonych przez I. B. L. L.
§  24. 3
(uchylony).
§  25.
(1)
Statki powietrzne powinny być utrzymywane w czystości i mieć dobrą wentylację.
(2)
Każdy statek powietrzny komunikacji lotniczej powinien być zaopatrzony na wypadek choroby morskiej u załogi lub podróżnych w odpowiednią ilość pudełek tekturowych lub torebek z papieru nieprzemakalnego.
(3)
Wzbroniony jest dostęp i przewóz na pokładzie statków powietrznych osób, dotkniętych chorobami zakaźnymi oraz przewlekłymi chorobami zakaźnymi, niebezpiecznymi dla otoczenia, jak również osób w stanie nietrzeźwym.
(4)
Sprawę przewozu chorych na pokładzie statków powietrznych lotnictwa sanitarnego normują osobne przepisy.
§  26.
(1)
Statki powietrzne regularnej komunikacji lotniczej powinny być zaopatrzone:
a)
w wodę bieżącą, zdatną do picia,
b)
w ustęp ze szczelnie zamykanym kubłem z metalu, twardego kauczuku lub innego odpowiedniego materiału,
c)
w odpowiednie urządzenia toaletowe.
(2)
Statki te w okresie zimowym należy tak ogrzewać, by ciepłota wewnątrz statku wynosiła co najmniej 14°C.
(3)
Na statkach, posiadających urządzenia do spania, powinno się wydawać dla każdego podróżnego świeżą bieliznę pościelową.
§  27.
(1)
Dowódcy statków powietrznych obowiązani są zgłaszać wszelkie wypadki zachorowania na pokładzie statków powietrznych.
(2)
Zgłoszenia ustne lub pisemne albo też w drodze telekomunikacyjnej powinny być kierowane do pogotowia lotniczo - lekarskiego portu najbliższego lotniska, na którym wyląduje statek powietrzny.
(3)
W razie stwierdzenia przez pogotowie lotniczo - lekarskie choroby zakaźnej lub podejrzenia o nią powinno ono niezwłocznie drogą najkrótszą zawiadomić o tym właściwą dla danego portu powiatową władzę administracji ogólnej oraz wydać odpowiednie zarządzenia.
§  28.
Dowódcy statków powietrznych w ruchu lotniczym międzynarodowym obowiązani są prowadzić zapiski sanitarne w dzienniku podróży, w rubryce "Uwagi".

PRZEPISY KOŃCOWE.

§  29.
W każdym porcie lotniczym w miejscach łatwo dostępnych powinny być, w sposób zwracający uwagę osób zainteresowanych, podane do wiadomości regulaminy i wskazówki co do porządku sanitarnego w obrębie portu, higieny osobistej personelu latającego oraz co do zachowania się podróżnych w czasie lotów i przeciwwskazań lekarskich względem odbycia lotu (choroby serca, naczyń krwionośnych, gruźlica płuc, niektóre cierpienia nerwowe itp.).
§  30.
(1)
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.
(2)
Z dniem wejścia w życie tracą moc obowiązującą:
a)
rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 30 października 1928 r. w sprawie przepisów sanitarnych, higienicznych i ratowniczych, dotyczących żeglugi powietrznej (Dz. U. R. P. Nr 95, poz. 842),
b)
przepisy rozdziału II (§§ 18 - 29) rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 8 lutego 1929 r. o sposobie badania i wymaganych warunkach stanu zdrowia kandydatów na członków załogi oraz członków załogi statków powietrznych, o zakresie egzaminów teoretycznych i praktycznych, o składzie komisji egzaminacyjnej i zakresie uprawnień wypływających ze świadectwa uzdolnienia i upoważnienia (licencji) oraz o warunkach udzielania tudzież cofnięcia i terminach ważności upoważnień (licencyj) (Dz. U. R. P. Nr 35, poz. 323).
..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK 

ORZECZENIE LEKARSKIE

1 § 1-12 uchylone przez § 36 pkt 5 rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 7 września 1961 r. o personelu lotniczym (Dz.U.61.45.236) z dniem 12 października 1961 r.
2 § 13-19 uchylone przez § 36 pkt 5 rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 7 września 1961 r. o personelu lotniczym (Dz.U.61.45.236) z dniem 12 października 1961 r.
3 § 24 uchylony przez § 36 pkt 5 rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 7 września 1961 r. o personelu lotniczym (Dz.U.61.45.236) z dniem 12 października 1961 r.