Dziennik Ustaw

Dz.U.1931.59.476

| Akt utracił moc
Wersja od: 27 czerwca 1931 r.

CZĘŚĆ  IV.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE.

Artykuł  20.

Postanowienia części III niniejszego układu mogą być rozciągnięte na zasadzie porozumienia Rządów układających się Stron także na takie wody bieżące i inne wody, które nie są objęte artykułem 1, ale przecięte są granicą państwową lub pozostają w związku gospodarczym z bieżącemi i stojącemi wodami granicznemi.

Artykuł  21.

Wypadki sporne pomiędzy układającemi się Stronami, które powstaną przy zastosowaniu lub wykładni niniejszego układu, zostaną przekazane miejscowo właściwej komisji mieszanej, przewidzianej w art. 6 konwencji dla uregulowania stosunków granicznych z dn. 27 stycznia 1926 r. Stronom układającym się pozostawia się w takich wypadkach do woli mianować w miejsce jednego z trzech członków komisji rzeczoznawcę rybackiego jako członka tejże komisji. Komisja winna przedłożyć obu Rządom propozycję co do sposobu zgodnego zakończenia zatargu. O ile propozycja nie zostanie złożoną lub zostanie odrzuconą przez jedną ze Stron, oba Rządy porozumieją się co do załatwienia zatargu.

Artykuł  22.

Układ ten, który został sporządzony w 2 oryginałach w polskim i niemieckim języku, ma być ratyfikowany wraz. z protokółem końcowym.

Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Warszawie. Układ nabiera mocy obowiązującej trzydziestego dnia po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych. Układ może być wypowiedziany przez każdą ze Stron układających się na 6 miesięcy przed 1 kwietnia każdego roku.

NA DOWÓD CZEGO obustronni Pełnomocnicy podpisali niniejszy układ i wycisnęli na nim swe pieczątki.

Sporządzono w Berlinie dnia 10 grudnia 1927 r.

PROTOKÓŁ KOŃCOWY.

Przy podpisaniu polsko-niemieckiego układu w sprawie rybołówstwa na bieżących i stojących wodach granicznych, zawartego w dniu dzisiejszym, stwierdzono jednomyślność co do tego, że materjalno-prawna ważność uprawnień do wykonywania rybołówstwa, wyszczególnionych w artykule 2, podlega prawodawstwu tej z układających się Stron, na której obszarze rybołówstwo ma być wykonywane; przy umowach w sprawie przelania uprawnień oraz przy umowach dzierżawnych wystarcza co do formy zastosować się do prawodawstwa, obowiązującego w miejscu zawarcia umowy.

Sporządzono w Berlinie, dnia 10 grudnia 1927 r.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

WZÓR GRANICZNEJ KARTY RYBACKIEJ.

grafika

Strona 4.

WYCIĄG Z UKŁADU.

Artykuł 3, Ustęp 7, Zdanie 1.

W obrębie bieżących i stojących wód granicznych, na które się rozciąga uprawnienie do rybołówstwa, posiadacz granicznej karty rybackiej jest uprawniony w celu wykonywania rybołówstwa przekraczać granicę bez paszportu i wizy i swobodnie poruszać się w obrębie tych bieżących i stojących wód granicznych drugiej Strony, korzystając z ułatwień, przewidzianych w niniejszym układzie.

Artykuł 6.

1. Obywatelom jednej z układających się Stron, uprawnionym do wykonywania rybołówstwa, wolno przybijać do brzegu na bieżących i stojących wodach granicznych na obszarze drugiej układającej się Strony tylko w miejscach, wyznaczonych do tego przez właściwe władze; przy ustanawianiu miejsc do przybijania do brzegu należy, według możności uwzględniać interes rybołówstwa. Rybacy mogą przytem, o ile wykonanie połowu tego wymaga, wstępować na ląd i wprowadzać na lad swoje łodzie, narzędzia rybackie, swoje połowy i swoją żywność z uwolnieniem od cła i innych opłat z warunkiem powrotnego zabrania łodzi, narzędzi rybackich, połowów i niespotrzebowanej żywności.
2. W wypadkach siły wyższej mają przy przymusowem lądowaniu zastosowanie odpowiednie postanowienia drugiego zdania ustępu 1.

Zaznajomiwszy się z powyższym układem, protokółem końcowym i wzorem granicznej karty rybackiej, uznaliśmy je i uznajemy za słuszne zarówno w całości jak i każde z zawartych w nich postanowień; oświadczamy, że są przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone i przyrzekamy, że będą niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 12 maja 1931 r..