Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.2.4

| Akt utracił moc
Wersja od: 23 czerwca 1920 r.

USTAWA
z dnia 18 grudnia 1919 r.
w przedmiocie rozszerzenia ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów z r. 1831 i 1863 także na weteranów z 1848 roku.

Art.  1.

Tytuł ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów powstania 1831 i 1863 r. otrzymuje brzmienie następujące:

Ustawa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów powstania 1831, 1848 i 1863 r.

Art.  2. 1

Art. 1 otrzymuje brzmienie następujące:

Weteranom powstania 1831, 1848 i 1863 r., jak również pozostałym po nich wdowom przyznaje się prawo, począwszy od 1-go lipca 1919 r., do dożywotniej pensji ze Skarbu Państwa na poniżej wymienionych zasadach.

Art.  3.

Art. 4 otrzymuje brzmienie następujące:

Dla uzyskania prawa do pensji dożywotniej, oraz dla ustalenia stopnia oficerskiego, uczestnik powstania powinien wylegitymować się z czynnego udziału w szeregach lub w organizacji powstania przed specjalną komisją kwalifikacyjną przy centralnym zarządzie uczestników powstania 1863 roku w Warszawie, który przedstawia Ministerstwu Spraw Wojskowych imienny wykaz weteranów dla wciągnięcia kandydatów na listę uczestników powstania 1831, 1848 i 1863 r.

Art.  4.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Art.  5.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

1 Art. 2 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 1920 r. (Dz.U.20.50.306) zmieniającej nin. ustawę z dniem 23 czerwca 1920 r.