Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.83.558

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 stycznia 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE
z dnia 23 sierpień 1920 r.
Ministra Spraw Wojskowych, Ministra Skarbu i Ministra b. Dzielnicy Pruskiej do Ustawy Sejmowej z dnia 9 lipca 1920 r. (Dz. U. № 61 z 1920 r., poz. 385) w sprawie uzupełnienia ustawy z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie nadzwyczajnych dodatków do tymczasowych zasiłków dla inwalidów wojskowych (Dz. U. № 31 z 1920 r., poz. 182).

Na mocy art. 2 ustawy z dnia 9 lipca 1920 r. w sprawie uzupełnienia ustawy z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie nadzwyczajnego dodatku do tymczasowych zasiłków dla inwalidów wojskowych zarządza się, co następuje:
§  1. Zasiłki dla objętych wyżej wspomnianą ustawą inwalidów-szeregowych łącznie z nadzwyciajnemi dodatkami według ustawy sejmowej z dnia 26 marca 1920 r. wynoszą miesięcznie:
przyutraciezdolnościdozawoduod15% do25% - 140 Mk.
""""""26%"40% - 200"
""""""41%"60% - 350"
""""""61%"80% - 66"
""""""81%"100% -1000"
§  2. Nadzwyczajne dodatki, wynoszące według art. 1 ustawy sejmowej z dnia 9 lipca 1920 r.
dlainwalidówVkategorji-40Mk.
""IV"-60"
""III"-150"
""II"-400"
""I"-680"

należy przyznać tylko inwalidom, będącym w niedostatku.

Ustalone art. 1 ustawy dodatki nadzwyczajne nie mogą być przyznane w szczególności następującym inwalidom:

a) inwalidom, zajmującym posady państwowe (komunalne),
b) inwalidom, których przeciętny zarobek dzienny równa się lub przewyższa zarobek dzienny niewykwalifikowanego robotnika w miejscu zamieszkania inwalidy,
c) inwalidom, przyjętym do zakładu inwalidzkiego, o ile nie posiadają rodziny, znajdującej się bez środków do utrzymania,
d) inwalidom, posiadającym kapitał w jakiejkolwiekbądź formie, mogący im zapewnić dochód w wysokości, określonej pkt. b,
e) inwalidom, posiadającym ruchomy lub nieruchomy majątek, z którego dochód równa się, lub przewyższa zarobek niewykwalifikowanego robotnika w miejscu zamieszkania inwalidy, lub który w razie sprzedaży może zapewnić im takież utrzymanie.
§  3. 1 Każdy inwalida, ubiegający się o nadzwyczajny dodatek według ustawy sejmowej z dnia 9 lipca 1920 r., winien dołączyć do podania wypełniony formularz według wzoru do niniejszego §.

Wypełniony i podpisany przez inwalidę formularz winien być poświadczony przez właściwy urząd gminny (magistrat). Wraz z formularzem składa inwalida przynależnej Ekspozyturze Sekcji Opieki podanie o przyznanie nadzwyczajnego dodatku.

§  4. Inwalidzi, którzy nie odpowiedzą warunkom, wymienionym w § 2 niniejszego rozporządzenia, pobierają nadal zasiłki, unormowane rozkazem Ministerstwa Spraw Wojskowych № 585 (Dz. r. w № 17/1919), oraz nadzwyczajny dodatek według ustawy sejmowej z dnia 26 marca 1920 r. (Dz. U. № 31, poz. 182), o ile inne przepisy tego nie wykluczają.
§  5. Nadzwyczajne dodatki do zasiłków inwalidzkich, unormowane Ustawą Sejmową z dnia 9 lipca 1920 r. przyznają i wypłacają Okręgowe Ekspozytury Sekcji Opieki, tudzież Generalne Ekspozytury w podległych sobie okręgach terytorjalnych.
§  6. W wypadkach reklamacji na decyzję Okręgowych Ekspozytur Sekcji Opieki instancją odwoławczą są Generalne Ekspozytury, od których decyzji odwołać się można do Ministerstwa Spraw Wojskowych.
§  7. Jeżeli uprawniony do poboru niniejszeao dodatku inwalida zmarł przed pobraniem tegoż, należy zaległe raty nadzwyczajnego dodatku wypłacić na żądanie pozostałym najbliższym członkom rodziny.
§  8. Sprawa podwyższenia rent inwalidów wojskowych na obszarze b. Dzielnicy Pruskiej zostanie unormowana osobnym rozporządzeniem.
§  9. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z ważnością wstecz od 1 lipca 1920 r.

Wzór do § 3.

FORMULARZ

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

1 § 3 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 stycznia 1921 r. (Dz.U.21.9.53) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 22 stycznia 1921 r.