Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.38.222

| Akt utracił moc
Wersja od: 13 maja 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA WYZNAŃ RELIGIJNYCH I OŚWIECENIA PUBLICZNEGO
z dnia 15 marca 1920 r.
do art. 2 i 7 ustawy z dn. 27 maja 1919 r. Dz. P. P. P. № 44, poz. 311 oraz art. 1 lit. A. B. D. E. ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. Dz. Ust. Rzp. Polsk. 1920 r. № 2, poz. 6 o ustalaniu i wynagradzaniu nauczycieli publicznych szkól powszechnych, dotyczące nauczycieli religji katolickiej w szkołach powszechnych.

Na zasadzie art. 2 ustawy z dnia 27 maja 1919 r. Dz. P. P. P. № 44, poz. 311 zarządzam co następuje:
Art.  1.

Wymaganą do ustalenia kwalifikację naukową etatowych duchownych nauczycieli religji katolickiej publicznych szkół powszechnych stanowi dyplom ukończenia studjów teologicznych w seminarjach duchownych i misja kanoniczna udzielona przez właściwy Ordynarjat biskupi, a upoważniająca do udzielania nauki religji katolickiej w publicznych szkołach powszechnych, względnie pewnych oddziałach tych szkół.

Art.  2.

Prawo do otrzymania płacy o dwie kategorje wyższej, przy równych innych warunkach, mają, w myśl art. 7 przytoczonej ustawy, ci duchowni nauczyciele religji katolickiej, którzy posiadają:

1) stopień naukowy uniwersytecki doktora, magistra lub kandydata;
2) dyplom ukończenia studjów uniwersyteckich na fakultetach teologicznych:
a) byłej Akademji Duchownej w Petersburgu,
b) w Warszawie, Lwowie (kapłani obrządku rzymsko-katolickiego, ormiańskiego i grecko-katolickiego) w Poznaniu, Krakowie, Wilnie i Lublinie,
c) w Rzymie (Uniwersitas Gregoriana i Pontificium Institutum Biblicum, w Paryżu Institut Catholique, w Lowanjum (Louvain), lnnsbruku, Fryburgu (Szwajcarja), Wiedniu, Monachjum, Wrocławiu lub Strasburgu;
3) dyplom ukończenia studjów teologicznych w diecezjalnych semi-nafjach duchownych:
a) w Tarnowie,
b) w Przemyślu (obrządku rzymsko i grecko-katolickiego),
c) w Poznaniu lub
d) w Stanisławowie (obrządku grecko-katolickiego).

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może w poszczególnych przypadkach uznać także dyplomy ukończenia innych zagranicznych fakultetów teologicznych lub innych duchownych seminarjów, znajdujących sią na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, za równorzędne z powyższemi dyplomami.

Art.  3.

Dla świeckich nauczycieli religji rzymsko-katolickiej stanów, prawem przepisaną kwalifikacje, naukową:

a) świadectwo ukończenia średniej szkoły (gimnazjum lub seminarjum nauczycielskie),
b) świadectwo ukończenia prowadzonych przez władze duchowne kursów katechetycznych i złożenia z pomyślnym wynikiem egzaminu przed jedną z kurji biskupich oraz
c) dowód uzyskania od właściwego Ordynarjatu biskupiego misji kanonicznej do udzielania nauki religji rzymsko-katolickiej w szkołach powszechnych.
Art.  4.

Świeckim nauczycielom religji, którzy nie ukończyli szkoły średniej, lecz posiadają warunki wymienione w art. 3 pod b. i c, przyznaną będzie narazie przez analogję do art. 22 § 3 przytoczonej ustawy płaca określona w art. 6 ustawy z dnia 27 maja 1919 r. Dz. P. P. P. № 44, poz. 311 w brzmieniu ustawy z 18 grudnia 1919 r. Dz. Ust. Rzp. Polsk. z r. 1920 № 2, poz. 6, z tem zastrzeżeniem, że przed' dniem 31 stycznia 1925 r. złożą przed jedną z komisji egzaminacyjnych, w tym celu wyznaczonych, egzamin z przedmiotów ogólnokształcących. Warunki tego egzaminu będą osobno określone.

Nauczyciele ci, do czasu złożenia egzaminu uzupełniającego, są nauczycielami tymczasowymi, lecz w zakresie przewidzianym w ustawie o urzędach dyscyplinarnych, w zakresie praw emerytalnych i zwalniania dzieci od opłaty za naukę w szkołach państwowych traktowani będą jako stali.

Art.  5.

Jeżeli w publicznej szkole powszechnej lub znajdujących się w tej samej miejscowości publicznych szkołach powszechnych liczba godzin nauki religji katolickiej nie dosięga przepisanych w art. 13 ustawy o ustalaniu i wynagradzaniu nauczycieli publicznych szkół powszechnych w brzmieniu ustawy z dn. 18 grudnia 1919 r. Dz. Ust. Rzp. Pol. 1920, № 2, poz. 6 liczby 30 godzin, w takim razie powierza sieją nieetatowemu nauczycielowi religji, który pobiera za swą prace; wynagrodzenie w wysokości, zależnej od liczby udzielanych godzin nauki, licząc po 240 mk. za godzinę w stosunku rocznym, bez jakichkolwiek dodatkowych uposażeń i równoważników pieniężnych.

Za nieetatowych nauczycieli religji należy uważać również ks. proboszczów i wikarjuszów, którzy udzielają nauki religji w szkołach powszechnych obok swych obowiązków duszpasterskich w parafji.

Proboszczowie i wikarjusze nie otrzymują osobnej nominacji Ministerstwa na nieetatowych nauczycieli religji ani specjalnego zezwolenia przełożonych władz duchownych.