Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.15.133

| Akt utracił moc
Wersja od: 10 marca 1922 r.

USTAWA
z dnia 7 lipca 1921 r.
o ratyfikacji porozumienia z państwami, należącemi do konwencji międzynarodowej o ochronie własności przemysłowej, podpisanego w Bernie dnia 30 czerwca 1920 r. w przedmiocie zachowania i przywrócenia praw własności przemysłowej, naruszonych przez wojnę światową,

Art.  1.

Zatwierdza się przystąpienie Polski do porozumienia w przedmiocie zachowania i przywrócenia praw własności przemysłowej, naruszonych przez wojnę. światową, podpisanego w Bernie dnia 30 czerwca 1920 r.

Art.  2.

Sejm upoważnia Naczelnika Państwa do podpisania w imieniu Rzeczypospolitej ratyfikacji wspomnianego powyżej porozumienia.

Art.  3.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Zagranicznych, a wykonanie przepisów rzeczonego porozumienia-Ministrowi Przemysłu i Handlu.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

JÓZEF PIŁSUDSKI

NACZELNIK PAŃSTWA POLSKIEGO

Wszem wobec i każdemu z osobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

W dniu 30 czerwca 1920 r. podpisane zostało między Polską, Niemcami, Francją, Holandją, Portugalją, Szwecją, Szwajcarią i Tunisem, Porozumienie w przedmiocie zachowania lub przywrócenia praw własności przemysłowej, dotkniętych przez wojną światową, oraz protokuł podpisania tego Porozumienia o następującem brzmieniu dosłownem:

Porozumienie

w przedmiocie zachowania i przywrócenia praw własności przemysłowej, dotkniętych przez wojnę, światową.

Niżej podpisani pełnomocnicy krajów, należących do Unji Międzynarodowej dla ochrony własności przemysłowej, upoważnieni należycie przez swoje właściwe Rządy, za wspólną zgodą j z zastrzeżeniem ratyfikacji, ustalili następujący tekst Porozumienia, przeznaczony dla zapewnienia i ułatwienia prawidłowego korzystania z praw własności przemysłowej, dotkniętych przez wojnę światową.

Art.  1.

Terminy pierwszeństwa, przewidziane w artykule 4 Konwencji Międzynarodowej Paryskiej z dnia 20 marca 1883 r., przejrzanej w Waszyngtonie w roku 1911, dotyczące składania lub rejestracji podań o patenty na wynalazki lub modele użytkowe, marek fabrycznych lub handlowych, rysunków i modeli, a które to terminy jeszcze nie wygasły 1-go sierpnia 1914 r., jak również i te, które zaczęły biec podczas wojny lub zaczęłyby biec gdyby nie było wojny, będą przedłużone przez każdą z Wysokich Układających się Stron na rzecz posiadaczy praw, przyznanych przez wymienioną Konwencję, lub na rzecz ich następców prawnych aż do upływu terminu sześciomiesięcznego od uprawomocnienia się niniejszego Porozumienia.

Jednakże to przedłużenie terminu nie będzie naruszało praw którejkolwiek z Wysokich układających się Stron lub jakiejkolwiek osoby, któraby w dobrej wierze posiadała w chwili wejścia w życie niniejszego Porozumienia prawa własności przemysłowej, sprzeczne z żądanemi przy powoływaniu się na prawo pierwszeństwa. Strony te lub osoby zachowują używanie swoich praw, tak osobiście, jak i przez wszelkich przedstawicieli lub właścicieli licencji, którym je ustąpiono przed wejściem w życie niniejszego Porozumienia, tak, że pod żadnym względem nie będą mogły być niepokojone ani ścigane jako podrabiacze.

Art.  2.

Będzie dany przynajmniej roczny termin od wejścia w życie niniejszego Porozumienia posiadadaczom praw przyznanych przez Konwencję dla dokonania, bez żadnych dopłat lub grzywny, wszelkich aktów, dopełnienia wszelkich formalności, uiszczenia wszelkich opłat i wogóle zadośćuczynienia wszelkim obowiązkom, przepisanym przez ustawy i zarządzenia każdego państwa dla zachowania albo uzyskania praw własności przemysłowej, nabytych już w dniu 1 sierpnia 1914 roku albo takich, która mogły być, o ile nie byłoby wojny, nabyte po tym terminie na skutek podania, wniesionego przed wojną lub podczas jej trwania.

Prawa własności przemysłowej, które byłyby utracone wskutek braku dokonania pewnego aktu, niewypełnienia formalności lub nieuiszczenia opłaty, odzyskują moc prawną z zastrzeżeniem, odnośnie do patentów na wynalazki albo modeli użytkowych albo rysunków i modeli przemysłowych, praw osób trzecich, które je posiadają w dobrej wierze.

Art.  3.

Okres czasu od dn. 1-go sierpnia 1914 r. do wejścia w życie niniejszego Porozumienia nie będzie wliczany do terminu, przewidzianego dla wprowadzenia w wykonanie patentu i używania marek fabrycznych albo handlowych lub korzystania z rysunków i modeli przemysłowych; ponadto ustanawia się, że żaden patent, ani marka fabryczna lub handlowa, ani też rysunek lub model przemysłowy, które były jeszcze w mocy dnia 1-go sierpnia 1914 r., nie będą mogły być uznane za utracone lub unieważnione jedynie z racji niewykonania ich lub niekorzystania z nich przed upływem terminu dwuletniego od wejścia w życie niniejszego Porozumienia.

Art.  4.

Postanowienia niniejszego Porozumienia zawierają jedynie minimum ochrony; nie wykluczają one możności domagania się zastosowania przepisów obszerniejszych, o ileby takie były wydane przez prawodawstwo wewnętrzne kraju, zawierającego umowę; pozwalają one również na istnienie układów korzystniejszych, lecz nie sprzecznych, jakie Rządy Krajów, podpisujących niniejsze Porozumienie, zawarły lub zawrą między sobą w formie traktatów poszczególnych lub klauzuli opartych na wzajemności.

Art.  5.

Postanowienia niniejszego Porozumienia nie naruszają w niczem zobowiązań, przyjętych przez kraje prowadzące wojnę, w. Traktatach Pokoju podpisanych w Wersalu dnia 28-go czerwca 1919 r. i w St. Germain dnia 10-go września 1919 r., o ile zobowiązania te zawierają zastrzeżenia, wyjątki lub ograniczenia.

Porozumienie niniejsze zostanie ratyfikowane i ratyfikacja tegoż będzie złożona w Bernie w terminie najdalej trzech miesięcy. Otrzyma ono moc obowiązującą w dniu, w którym protokuł złożenia ratyfikacji będzie sporządzony między Wysokiemi Układającemi się Stronami, które go w ten sposób zatwierdza, dla każdego zaś innego Państwa otrzyma moc w dniu złożenia przez niego ratyfikacji.

Kraje, które nie podpisały niniejszego Porozumienia, mogą doń przystąpić na swe żądanie. Przystąpienie to winno być zakomunikowane pisemnie Rządowi Konfederacji Szwajcarskiej, który zakomunikuje je wszystkim pozostałym. Przystąpienie to pociągnie za sobą niezwłocznie korzystanie z wszelkich praw, zgodą na wszystkie klauzule i dopuszczenie do korzystania ze wszystkich dobrodziejstw, wymienionych w niniejszem Porozumieniu.

Porozumienie będzie miało tą samą moc, co Konwencja ogólna, i przestanie działać przez zwykłe postanowienie Konferencji (art. 14 Konwencji), gdy jego przejściowy cel zostanie osiągnięty.

Porozumienie niniejsze zostanie podpisane w jedynym egzemplarzu, który złożony będzie do archiwum Rządu Konfederacji Szwajcarskiej. Poświadczona kopja będzie przekazana przez wspomniany Rząd każdemu z Rządów Krajów, Porozumienie podpisujących.

Działo się w Bernie, dnia 30-go czerwca 1920 r.

Za Niemcy: KÖCHER.

" Francję: H. ALIZÉ.

" Niderlandy: VAN PRNHUYS.

" Polskę: J. PERŁOWSKI.

" Portugalję: A. M. BARTHOLOMEUFERREIRA.

" Szwecję: P. DE ADLERCREUTZ.

(Z zastrzeżeniem wspomnianem w protokule).

" Szwajcarję: MOTTA.

" Czecho-Słowację: dr. CYRILL DUĈEK.

" Tunis: H. ALLIZÉ.

Protokuł podpisania.

Niżej podpisani pełnomocnicy, należycie do tego upoważnieni, zebrali się w dniu dzisiejszym w celu przystąpienia do podpisania Porozumienia w przedmiocie zachowania lub przywrócenia praw własności przemysłowej, naruszonych przez wojnę światową.

Przed podpisaniem przyjęli oni do wiadomości następującą Deklarację wyjaśniającą, odczytaną przez P. Pełnomocnika Szwajcarji:

"Na skutek prośby kilku Rządów, skierowanej do Rady Związkowej Szwajcarskiej, stwierdza się formalnie, że jak to zostało przedstawione w nocie Rady Związkowej z dnia 29 maja 1920 r., data pierwszej wymiany ratyfikacji będzie uważana za punkt wyjścia rozlicznych terminów, przewidzianych w niniejszem Porozumieniu dla wszystkich krajów, przystępujących do niego, lub tych, które doń przystąpią w przyszłości".

P. Pełnomocnik Szwecji odczytał następnie deklarację poniższą:

"Szwecja przystępuje do niniejszego Porozumienia tylko w stosunku do patentów na wynalazki i modeli użytkowych, z wyjątkiem marek fabrycznych lub handlowych oraz rysunków i modeli przemysłowych, a to z zastrzeżeniami następującemi:

1) Zgodnie z obowiązującem w Szwecji prawodawstwem, które nie może być zmienione bez udziału Parlamentu, termin pierwszeństwa, o czem mowa w artykule pierwszym niniejszego Porozumienia, wygasa w dniu 30 czerwca 1920 r.
2) Według prawa szwedzkiego, które dopiero co zostało uchwalone, prośba, by zgłoszenie patentu na wynalazek, który miał być utracony lub unieważniony, została ponownie zbadana, winna być złożona przed pierwszym dniem stycznia 1921 r. lub, jeśli zawiadomienie o utracie czy też unieważnieniu zostało wydane po dniu 30 czerwca 1920 r., w ciągu sześciu miesięcy od daty wydania decyzji.

Zgodnie z tem samem prawem, prośba o wznowienie patentu na wynalazek winna być złożona przed dniem 1 stycznia 1921 r. Wszelako przewidzianem jest, jako zasada ogólna, że te terminy mogą być przedłużone na sześć miesięcy".

Na dowód czego, niżej podpisani Pełnomocnicy przyjęli niniejszy protokuł.

Sporządzono w Bernie trzydziestego czerwca 1921 r.

Za Niemcy: KÖCHER.

Za Francję: H. ALLUZÉ.

Za Holandję: VAN PANHUYS.

Za Polskę: J. PERŁOWSKI

Za Portugalję:

A. M. BARTHOLOMEU FERREIRA.

Za Szwecję: P. de ADLERCREUTZ.

Za Szwajcarję: MOTTA.

Za Czechosłowację:

Dr. CYRILL DUĈEK.

Za Tunis: H. ALLIZE.

Zaznajomiwszy się z pomienionemi dokumentami, uznaliśmy je i uznajemy za słuszne, zarówno w całości jak i każde z zawartych w nich postanowień; oświadczamy, że są przyjęte, ratyfikowane i zatwierdzone i przyrzekamy, że będą ściśle stosowane.

Na dowód czego, wydaliśmy akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

W Warszawie dnia 13 września 1921 roku.