Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.49.303

| Akt utracił moc
Wersja od: 22 czerwca 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WOJSKOWYCH W POROZUMIENIU Z MINISTREM SKARBU
z dnia 22 czerwca 1920 r.
w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 4 lutego 1920 r. o przyznaniu dla byłych wojskowych armji rosyjskiej i austrjackiej, jak też dla wdów i sierot po nich pozostałych, nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego do zasiłków emerytalnych.

Na zasadzie art. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 13, z 1920 r. poz. 68) zarządza się co następuje:
§  1. Za pobory emerytalne, pensję wdowią, lub sierocą uważać należy w znaczeniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1920 r. zaopatrzenie przyznane odnośnym osobom, bądź to na zasadzie wojskowych przepisów emerytalnych ogólnie w Rosji w dniu 1 listopada 1917 r. i w Austrji w dniu 1 listopada 1918 r. obowiązujących, bądź też na zasadzie specjalnych norm ustanowionych dla pewnych kategorji osób wojskowych, nieobjętych ogólnemi przepisami emerytalnemi (majstrzy arsenału, pobierający zasiłki z Komitetu Aleksandrowskiego i Komitetu Aleksiejewskiego, kawalerowie krzyża i medalu św. Jerzego i t. p.).

Pod darami z łaski należy natomiast rozumieć wszelkie czasowe lub stałe zaopatrzenie, udzielane poza obowiązującemi przepisami na podstawie upoważnienia właściwej władzy państwowej.

§  2. Nadzwyczajny dodatek drożyźniany obliczać należy emerytom, wdowom i sierotom, pobierającym już dodatki drożyźniane - tylko od zasadniczego zaopatrzenia według podanej w art. 2 ust. a, ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. P. P. №r 65 z 1919 r., poz. 392) skali procentowej, zmienionej ustawą z dnia 8 stycznia 1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 4 z 1920 r. poz. 18).

Dla emerytów oraz wdów i sierot, którym nie przyznano dotychczas żadnych dodatków drożyźnianych, nadzwyczajny dodatek drożyźniany wynosić będzie:

250%przyrocznej pensjizasadniczejdo200mk.włącznie
200%"""""300""
150%"""""600""
100%"""""1000""
70%"""""2000""
30%"""""2000""
§  3. Przy wypłacie nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego emerytom, którym zaopatrzenie przyznano w rublach, t. j. byłym wojskowym armji rosyjskiej, oraz wdowom i sierotom po nich pozostałym, należy liczyć za jeden rubel - 2 marki 16 fen.

Przy wypłacie nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego emerytom, którym zaopatrzenie przyznano w koronach, t. j. byłym wojskowym armji austrjackiej oraz wdowom i sierotom po nich pozostałym, należy liczyć za jedną koronę - 70 fenigów.

§  4. Gdyby obliczone w powyższy sposób zaopatrzenie danego stopnia okazało się niższem od obliczonego w ten sam sposób zaopatrzenia niższego stopnia - wówczas zaopatrzenie wyższego stopnia należy zrównać z zaopatrzeniem bezpośrednio niższego stopnia.

Pobierający np. emeryturą w. kwocie 650 mk. nie otrzyma wraz z należącym mu się ustawowo 100% dodatkiem kwoty 1300 mk. (650+650) lecz kwotę 1500 mk., ponieważ najwyższy wymiar dodatku nadzwyczajnego bezpośrednio niższego stopnia (600 mk.) wynosi 900 marek, a więc emerytura razem z dodatkiem 600+900 mk.=1500 mk.

§  5. Wypłatą nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego dla byłych wojskowych armji rosyjskiej oraz wdów i sierot po nich pozostałych, zamieszkałych na terytorjum b. zaboru rosyjskiego zarządzają Izby Skarbowe, do których przypisano odnośne zaopatrzenie, przez właściwe Powiatowe Kasy Skarbowe.

Wypłatą nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego dla byłych wojskowych armji rosyjskiej oraz wdów i sierot po nich pozostałych a zamieszkałych na terytorjum b. zaboru austrjackiego, jak również wypłatą dla byłych wojskowych armji austrjackiej oraz wdów i sierot po nich pozostałych, - zarządza Sekcja Wojenno-Likwidacyjna Ministerstwa Spraw Wojskowych za pośrednictwem Pocztowej Kasy Oszczędności w Warszawie.

§  6. Wszystkie za czas od 1 lipca 1919 r. przypadające raty miesięcznie nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego wyasygnować należy bezzwłocznie.
§  7. W celu uzyskania prawa do poboru nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego interesowane osoby powinny wnieść podania bez opłaty skarbowej do władz wymienionych w §. 5 niniejszego rozporządzenia, dołączyć do nich poświadczenia, wystawione przez zwierzchność gminną miejsca zamieszkania i potwierdzone przez miejscową władzą administracyjną (komisarz rządowy, starosta, w miastach zaś Warszawie, Łodzi, Lublinie, Lwowie i Krakowie naczelnik policji), w których powinno być stwierdzone, iż petenci opowiadają przewidzianym w art. 5 ust. a i b ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. P. P. № 65 z 1919 r. poz. 392) warunkom.
§  8. Jeżeli uprawniony do odbioru zasiłku zmarł przed odebraniem nadzwyczajnego dodatku, należy zaległe raty wypłacić pozostałym spadkobiercom na ich żądanie po poprzedniem stwierdzeniu ich praw do dziedziczenia.
§  9. Potrzebny na pokrycie nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego wydatek zarachowuje się we właściwej rubryce emerytur, (wojskowi b. służby rosyjskiej, wojskowi b. służby austrjackiej) pod osobną pozycją:

"Dodatek nadzwyczajny, wprowadzony ustawą z dnia 4 lutego 1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 13 z 1920 r. poz. 68)."

§  10. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.