Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.33.274

| Akt utracił moc
Wersja od: 10 maja 1922 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 13 kwietnia 1922 r.
o przewozie spirytusu i wyrobów spirytusowych.

Na mocy § 1 lit. d i § 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1921 r. w przedmiocie opodatkowania spirytusu i wyrobów wódczanych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, (Dz. U. R. P. № 86, poz. 628) zarządza się co następuje:
§  1. Każda przesyłka spirytusu i wyrobów wódczanych z wytwórni lub handlu hurtowego powinna posiadać świadectwo przewozowe z wymienieniem firmy wysyłającej i firmy odbierającej, miejsca przeznaczenia, liczby tary i ilości litrów przesyłanych wyrobów.
§  2. Jeden egzemplarz świadectwa przewozowego wysyła się razem z przesyłką, a przy ekspedycji koleją żelazną lub żeglugą dołącza się do listu przewozowego (frachtu), drugi zaś po sprawdzeniu kontrola skarbowa odsyła za pośrednictwem miejscowego inspektora skarbowego do inspektora w miejscu przeznaczenia przesyłki dla jej sprawdzenia.
§  3. Ma beczkach i skrzyniach przesyłek należy oznaczać firmę wysyłającą i zawartość w litrach lub flaszkach.
§  4. Przesyłki wypuszczane z wytwórni i składów muszą być przewożone do miejsca przeznaczenia w tem opakowaniu, w jakiem wyszły z wytwórni i składów; zabrania się sortowania, przepakowania i t. p. zabiegów w czasie przewozu.
§  5. Ekspedycją wyrobów spirytusowych mogą trudnić się tylko takie firmy ekspedytorskie, które posiadają na to uprawnienie od władzy skarbowej II instancji.

Uprawnienie takie może być w razie niestosowania się. ekspedytora do przepisów skarbowych odebrane przez pomienioną władzą skarbowa na czas jakiś lub na zawsze.

§  6. Wykaz ekspedytorów uprawnionych do przewozu spirytusu i wyrobów spirytusowych ogłasza się w Monitorze Polskim.
§  7. Ekspedytorzy powinni prowadzić rejestr ekspedjowanych przesyłek spirytusu i wyrobów wódczanych z wymienieniem daty przyjęcia i daty odesłania przesyłki, firmy wysyłającej, firmy odbierającej z oznaczeniem miejscowości, numeru i daty świadectwa przewozowego, faktury tudzież Ilości ekspedjowanych skrzyń lub beczek z ich zawartością w litrach lub flaszkach.

Rejestr ekspedytora podlega kontroli władzy skarbowej.

§  8. Przesyłki spirytusu i wyrobów wódczanych nie mające świadectwa przewozowego lub też niezgodne z tym świadectwem ulegają zatrzymaniu przez władze skarbowe lub policyjne, które wdrożą odnośnie do pochodzenia i przeznaczenia przesyłek stosowne dochodzenie i prześlą takowe do rozporządzenia miejscowego inspektora skarbowego.

Zatrzymane przesyłki traktować należy jako dowody rzeczowe i powinny być oddane na przechowanie do załatwienia sprawy osobom odpowiedzialnym.

§  9. Rozporządzenie niniejsze nabiera mocy obowiązującej i dniem 15 maja 1922 r. na obszarze całej Rzeczypospolitej Polskiej.