Dziennik Ustaw

Dz. Praw P. Pol.1919.15.203

| Akt utracił moc
Wersja od: 8 lutego 1919 r.

PRZEPISY TYMCZASOWE
o wynagrodzeniu adwokatów.

Art.  1.

Niniejsze przepisy ustalają wynagrodzenie adwokata w stosunku do klijenta w braku umowy w sprawach z powództwa cywilnego.

Art.  2.

Podstawą wynagrodzenia jest wartość przedmiotu sporu.

Art.  3.

Zasadnicze wynagrodzenie może być podwyższone według uznania sądu aż do 50% po nad przepisaną wysokość w sprawach szczególnie trudnych lub wymagających szczególnej pracy adwokata, w razie zmniejszenia ceny powództwa w toku sporu lub zastępstwa więcej niż jednej osoby.

Art.  4.

W sprawach o nadanie aktom klauzuli egzekucyjnej (art. 16124 i 3651 ust. post. cyw.) należy się 1/3 zasadniczego wynagrodzenia.

Art.  5.

W razie umorzenia sprawy:

a) przez sąd z urzędu w wypadkach, przewidzianych w ust. 4 i 5 art. 53 i ust. 1 i 2 art. 584 ust. post. cyw.,
b) na żądanie pozwanego w wypadkach, przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 art. 69 i ust. 1, 2 i 3 art. 571 ust. post. cyw., i
c) wskutek zrzeczenia się przez powoda powództwa

należy się adwokatowi tylko 1/4 część zasadniczego wynagrodzenia bądź za pierwszą instancję, jeżeli sprawa umorzona będzie w tej instancji, bądź za dwie instancje, jeżeli sprawę umorzy instancja apelacyjna lub jeżeli instancja ta zatwierdzi umarzającą decyzję w pierwszej instancji. W razie umorzenia postępowania drugiej instancji wskutek zrzeczenia się przez stronę skargi apelacyjnej, należy się adwokatowi niezależnie od wynagrodzenia za pierwszą instancję 1/4 zasadniczego wynagrodzenia za drugą instancję.

Art.  6.

Jeżeli strona broniona jest przez kilku adwokatów, należy się wszystkim jedno wynagrodzenie.

Art.  7.

Taksa obejmuje wynagrodzenie za wszelkie czynności w danej sprawie i bez względu na jej wynik.

Wydatki ulegają likwidacji osobnej.

Art.  8.

Jeżeli wartość przedmiotu sporu nie da się ustalić, określi sąd wynagrodzenie adwokata według swego uznania do wysokości 10.000 mk. polskich.

Art.  9.

W razie zmiany wartości przedmiotu sporu w toku postępowania, wynagrodzenie adwokata stosuje się do zmienionej sumy, co nie ubliża postanowieniu, zawartemu w art. 3.

Art.  10.

W sprawach przed sądami pokoju otrzymuje adwokat wynagrodzenie według uznania sądu w wysokości od 25 do 150 mk. polskich.

Art.  11.

W sprawach przed sądami okręgowemi otrzymuje adwokat następujące zasadnicze wynagrodzenie:

do 5.000 mk. polskich 61/2%

najmniej jednak 100 mk. polskich;

od 5.000 mk. polskich do 25.000 mk. polskich

za pierwsze 5.000 mk. pol. - 325 mk. pol.

a za resztę 3%

od 25.000 mk. pol. do 100.000 mk.

za pierwsze 25.000 mk. - 925 mk.

a za resztą 11/2%

powyżej 100.000 mk. za pierwsze 100.000 mk. - 2.050 mk.,

a za resztę 1/2%

Art.  12.

Za prowadzenie procesu w drugiej instancji należy się połowa, a w trzeciej instancji 1/3 taksy za pierwszą instancję.

Art.  13.

W razie zakończenia procesu układem pojednawczym przed wszczęciem rozprawy głównej, należy się adwokatowi 1/4 zasadniczego wynagrodzenia, a po wszczęciu rozprawy głównej wynagrodzenie podług norm, wskazanych dla instancji, w której układ zawarty został.

Art.  14.

W razie odwołania pełnomocnictwa bez uzasadnionej przyczyny przed rozpoczęciem rozprawy głównej, należy się adwokatowi 1/4 zasadniczego wynagrodzenia, a po rozpoczęciu rozprawy głównej całe zasadnicze wynagrodzenie za tę instancję, w której odwołanie nastąpiło.

Gdy odwołanie uzasadnione będzie, może być przyznana adwokatowi odpowiednia część wynagrodzenia według uznania sądu.

Art.  15.

W sprawach, nie objętych powyższemi przepisami, sąd w braku umowy ustala wynagrodzenie adwokata według swego uznania.

Art.  16.

W procesach, rozpoczętych przed wejściem w życie niniejszej ustawy wynagrodzenie adwokata ustalone będzie według dotychczasowych przepisów.

Art.  17.

Ustawa niniejsza ma zastosowanie także do obrońców sądowych i obrońców przy sądach pokoju.

Art.  18.

Przepisy niniejsze obowiązują na ziemiach polskich dawnego zaboru rosyjskiego.

Dan w Warszawie, dnia 8 lutego 1919 r.