Protokół nr 11 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, dotyczący przekształcenia mechanizmu kontrolnego... - Dz.U.1998.147.962 - OpenLEX

Protokół nr 11 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, dotyczący przekształcenia mechanizmu kontrolnego ustanowionego przez Konwencję. Strasburg.1994.05.11.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1998.147.962

Akt jednorazowy
Wersja od: 1 listopada 1998 r.

PROTOKÓŁ NR 11
do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, dotyczący przekształcenia mechanizmu kontrolnego ustanowionego przez Konwencję,
sporządzony w Strasburgu dnia 11 maja 1994 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 11 maja 1994 r. został sporządzony w Strasburgu Protokół nr 11 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, dotyczący przekształcenia mechanizmu kontrolnego ustanowionego przez Konwencję, w następującym brzmieniu:

PROTOKÓŁ NR 11

do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, dotyczący przekształcenia mechanizmu kontrolnego ustanowionego przez Konwencję

Państwa-Członkowie Rady Europy, sygnatariusze niniejszego Protokołu do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (zwanej dalej "Konwencją"),

uznając pilną potrzebę przekształcenia mechanizmu kontrolnego ustanowionego przez Konwencję w celu zachowania i polepszenia skuteczności jej ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, głównie z powodu wzrostu liczby skarg oraz rosnącej liczby członków Rady Europy,

uznając dlatego za pożądaną zmianę niektórych postanowień Konwencji w celu zastąpienia w szczególności istniejącej Europejskiej Komisji i Trybunału Praw Człowieka przez nowy Trybunał o stałym charakterze,

mając na uwadze Rezolucję nr 1 uchwaloną na Europejskiej Konferencji Ministerialnej Praw Człowieka, która odbyła się w Wiedniu 19 i 20 marca 1985 r.,

mając na uwadze Zalecenie 1194 (1992) uchwalone przez Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy dnia 6 października 1992 r.,

mając na uwadze decyzję w sprawie reformy mechanizmu kontrolnego Konwencji, podjętą przez Szefów Państw i Rządów Państw-Członków Rady Europy w Deklaracji Wiedeńskiej z 9 października 1993 r.,

uzgodniły, co następuje:

Obecny tekst rozdziałów II do IV Konwencji (artykuły 19-56) oraz Protokołu nr 2 o nadaniu Europejskiemu Trybunałowi Praw Człowieka kompetencji do wydawania opinii doradczych zastępuje się przez następujący rozdział II Konwencji (artykuły 19-51):

"

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

Utworzenie Trybunału

W celu zapewnienia przestrzegania zobowiązań wynikających dla Wysokich Układających się Stron z Konwencji i jej protokołów tworzy się Europejski Trybunał Praw Człowieka, zwany dalej "Trybunałem". Działa on w sposób stały.

Liczba sędziów

Trybunał składa się z sędziów, których liczba równa jest liczbie Wysokich Układających się Stron.

Artykuł 21

Wymogi sprawowania urzędu

1.
Sędziowie powinni być ludźmi o najwyższym poziomie moralnym i muszą albo posiadać kwalifikacje do sprawowania wysokiego urzędu sędziowskiego, albo być prawnikami o uznanej kompetencji.
2.
Sędziowie zasiadają w Trybunale we własnym imieniu.
3.
W okresie sprawowania urzędu sędziowie nie mogą brać udziału w żadnej działalności, która nie daje się pogodzić z niezawisłością, bezstronnością oraz z wymaganiami piastowania urzędu w pełnym wymiarze czasu; wszelkie kwestie wynikające ze stosowania niniejszego ustępu rozstrzyga sam Trybunał.

Wybór sędziów

1.
Sędziów wybiera Zgromadzenie Parlamentarne w odniesieniu do każdej Wysokiej Układającej się Strony, większością głosów, z listy trzech kandydatów przedstawionych przez Wysoką Układającą się Stronę.
2.
Taką samą procedurę stosuje się w celu uzupełnienia składu Trybunału w przypadku przystąpienia nowych Wysokich Układających się Stron oraz przy obsadzaniu wakujących miejsc.

Kadencja

1.
Sędziowie są wybierani na okres sześciu lat. Mogą oni być wybierani ponownie. Jednak kadencja połowy sędziów wybranych w pierwszych wyborach upływa po trzech latach.
2.
Sędziowie, których kadencja ma upłynąć z końcem początkowego okresu trzech lat, są wyznaczeni w drodze losowania przez Sekretarza Generalnego Rady Europy bezpośrednio po ich wyborze.
3.
Aby zapewnić, jeśli to możliwe, odnowienie kadencji połowy składu sędziowskiego co trzy lata, Zgromadzenie Parlamentarne może przed rozpoczęciem procedury każdych kolejnych wyborów postanowić, że kadencja lub kadencje jednego lub większej liczby sędziów, którzy mają zostać wybrani, będzie inna niż sześcioletnia, jednak nie dłuższa niż dziewięć lat i nie krótsza niż trzy lata.
4.
W przypadkach gdy chodzi o więcej niż jeden mandat i gdy Zgromadzenie Parlamentarne zastosuje poprzedni ustęp, przydział mandatów zostanie dokonany w drodze losowania przez Sekretarza Generalnego Rady Europy bezpośrednio po zakończeniu wyborów.
5.
Sędzia wybrany na miejsce sędziego, którego kadencja jeszcze nie upłynęła, sprawuje swój urząd przez okres pozostający do zakończenia kadencji swego poprzednika.
6.
Kadencja sędziów upływa z chwilą osiągnięcia przez nich wieku 70 lat.
7.
Sędziowie sprawują swój urząd do czasu ich zastąpienia. Zajmują się oni jednak nadal sprawami, które zaczęli rozpoznawać.

Odwoływanie

Żaden sędzia nie może być odwołany ze swojego urzędu, chyba że pozostali sędziowie postanowią większością dwóch trzecich głosów, że przestał on spełniać stawiane wymogi.

Kancelaria i sekretarze prawni

Trybunał posiada Kancelarię, której funkcje i organizację określa regulamin Trybunału. Trybunał korzysta z pomocy sekretarzy prawnych.

Zgromadzenie plenarne Trybunału

Zgromadzenie plenarne Trybunału:

a)
wybiera swojego Przewodniczącego i jednego lub dwóch wiceprzewodniczących na okres trzech lat; mogą oni być wybrani ponownie;
b)
tworzy Izby ustanowione na czas wyznaczony;
c)
wybiera Przewodniczących Izb Trybunału; mogą oni być wybrani ponownie;
d)
uchwala regulamin Trybunału i
e)
wybiera Szefa Kancelarii i jednego lub więcej zastępców Szefa Kancelarii.

Komitety, Izby i Wielka Izba

1.
W celu rozpatrzenia wniesionych spraw Trybunał zasiada w składzie komitetów trzech sędziów, Izb siedmiu sędziów i Wielkiej Izby siedemnastu sędziów. Komitety tworzone są przez Izby Trybunału na czas wyznaczony.
2.
W składzie Izby i Wielkiej Izby zasiada z urzędu sędzia wybrany z ramienia zainteresowanego Państwa-Strony lub, w braku takiego sędziego albo gdy nie jest on w stanie zasiadać, inna osoba wybrana przez zainteresowane Państwo do pełnienia funkcji sędziego.
3.
W składzie Wielkiej Izby zasiada także Przewodniczący Trybunału, wiceprzewodniczący, Przewodniczący Izby oraz inni sędziowie wybrani zgodnie z regulaminem Trybunału. W przypadku przekazania sprawy do Wielkiej Izby w trybie art. 43, żaden sędzia ze składu Izby, która wydała wyrok, nie zasiada w składzie Wielkiej Izby, z wyjątkiem Przewodniczącego Izby i sędziego, który zasiadał z ramienia zainteresowanego Państwa-Strony.

Uznanie niedopuszczalności przez komitety

Komitet może, na zasadzie jednomyślności, uznać za niedopuszczalną lub skreślić z listy spraw skargę indywidualną wniesioną na podstawie art. 34, jeśli taka decyzja może zostać podjęta bez dalszego rozpatrywania. Decyzja taka jest ostateczna.

Decyzje Izby w sprawie dopuszczalności i przedmiotu

1.
Jeżeli żadna decyzja nie została podjęta na podstawie art. 28, decyzję w sprawie dopuszczalności i przedmiotu skargi indywidualnej wniesionej w trybie art. 34 podejmuje Izba.
2.
W sprawie dopuszczalności i przedmiotu skarg międzypaństwowych wniesionych w trybie art. 33 decyduje Izba.
3.
Decyzję w sprawie dopuszczalności podejmuje się odrębnie, chyba że Trybunał, w wyjątkowych przypadkach, postanowi inaczej.

Zrzeczenie się właściwości na rzecz Wielkiej Izby

Jeśli w sprawie toczącej się przed Izbą pojawia się poważne zagadnienie dotyczące interpretacji Konwencji lub jej protokołów lub jeśli rozstrzygnięcie takiego zagadnienie może doprowadzić do sprzeczności z wyrokiem wydanym wcześniej przez Trybunał, Izba może, w każdym czasie przed wydaniem swego wyroku, zrzec się swojej właściwości na rzecz Wielkiej Izby, chyba że sprzeciwia się temu jedna ze stron.

Kompetencje Wielkiej Izby

Wielka Izba:

a)
rozstrzyga skargi wniesione albo w trybie artykułu 33 lub 34, jeśli Izba zrzekła się właściwości na podstawie artykułu 30, albo - jeśli sprawa została jej przekazana - w trybie artykułu 43, oraz
b)
rozpatruje wnioski o wydanie opinii doradczych, przedłożone w trybie artykułu 47.

Właściwość Trybunału

1.
Trybunał jest właściwy do rozpoznania wszystkich spraw dotyczących interpretacji i stosowania Konwencji i jej protokołów, które zostaną mu przedłożone na podstawie artykułów 33, 34 i 47.
2.
Spór dotyczący właściwości Trybunału rozstrzyga sam Trybunał.

Sprawy międzypaństwowe

Każda z Wysokich Układających się Stron może wnieść skargę do Trybunału, jeśli uważa, że inna Wysoka Układająca się Strona naruszyła postanowienia Konwencji lub jej protokołów.

Skargi indywidualne

Trybunał może przyjmować skargi każdej osoby, organizacji pozarządowej lub grupy jednostek, która uważa, że stała się ofiarą naruszenia przez jedną z Wysokich Układających się Stron praw zawartych w Konwencji lub jej protokołach. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się nie przeszkadzać w żaden sposób skutecznemu wykonywaniu tego prawa.

Wymogi dopuszczalności

1.
Trybunał może rozpatrywać sprawę dopiero po wyczerpaniu wszystkich środków odwoławczych, przewidzianych prawem wewnętrznym, zgodnie z powszechnie uznanymi zasadami prawa międzynarodowego, i jeśli sprawa została wniesiona w ciągu sześciu miesięcy od daty podjęcia ostatecznej decyzji.
2.
Trybunał nie rozpatruje żadnej skargi wniesionej w trybie artykułu 34, która:
a)
jest anonimowa lub
b)
jest co do istoty identyczna ze sprawą już rozpatrzoną przez Trybunał lub ze sprawą, która została poddana innej międzynarodowej procedurze dochodzenia lub rozstrzygnięcia, i jeśli skarga nie zawiera nowych, istotnych informacji.
3.
Trybunał uznaje za niedopuszczalną każdą skargę indywidualną wniesioną w trybie artykułu 34, jeśli uważa, że skarga nie daje się pogodzić z postanowieniami Konwencji lub jej protokołów, jest w sposób oczywisty nieuzasadniona lub stanowi nadużycie prawa do skargi.
4.
Trybunał odrzuca każdą skargę, którą uzna za niedopuszczalną w myśl niniejszego artykułu. Trybunał może tak zdecydować w każdej fazie postępowania.

Interwencja strony trzeciej

1.
We wszystkich sprawach rozpatrywanych przez Izbę lub Wielką Izbę Wysoka Układająca się Strona, której obywatelem jest skarżący, ma prawo do przedkładania pisemnych uwag i do uczestnictwa w rozprawach.
2.
Przewodniczący Trybunału może, w interesie wymiaru sprawiedliwości, zaprosić każdą Wysoką Układającą się Stronę, która nie jest stroną w postępowaniu, lub każdą zainteresowaną osobę, inną niż osoba skarżąca, do przedkładania pisemnych uwag i do uczestnictwa w rozprawach.

Skreślenie skargi z listy

1.
Trybunał może w każdej fazie postępowania zdecydować o skreśleniu skargi z listy spraw, jeżeli okoliczności prowadzą do wniosku, że:
a)
skarżący nie podtrzymuje swej skargi lub
b)
spór został już rozstrzygnięty, lub
c)
z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi.

Jednakże Trybunał kontynuuje rozpatrywanie skargi, jeśli wymaga tego poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej protokołów.

2.
Trybunał może podjąć decyzję o ponownym wpisaniu skargi na listę spraw, jeśli uzna, że okoliczności uzasadniają takie postępowanie.

Rozpatrywanie skarg i procedura polubownego załatwiania

1.
Jeśli Trybunał uzna skargę za dopuszczalną:
a)
kontynuuje on rozpatrywanie sprawy z udziałem przedstawicieli stron i, jeśli zachodzi potrzeba, podejmuje dochodzenie, a zainteresowane państwa udzielą dla jego skutecznego przeprowadzenia wszelkich niezbędnych ułatwień;
b)
pozostaje on do dyspozycji zainteresowanych stron celem polubownego załatwienia sprawy na zasadach poszanowania praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej protokołów.
2.
Postępowanie prowadzone w trybie ustępu 1 lit. b) jest poufne.

Osiągnięcie polubownego załatwienia

Jeśli zdołano doprowadzić do polubownego załatwienia sprawy, Trybunał skreśla skargę z listy spraw w formie decyzji, która ogranicza się do krótkiego przedstawienia faktów i przyjętego rozwiązania.

Publiczne rozprawy i dostęp do dokumentów

1.
Rozprawy są publiczne, chyba że Trybunał zdecyduje inaczej ze względu na wyjątkowe okoliczności.
2.
Dokumenty złożone u Szefa Kancelarii są publicznie dostępne, chyba że Przewodniczący Trybunału zdecyduje inaczej.

Słuszne zadośćuczynienie

Jeśli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie Konwencji lub jej protokołów, oraz jeśli prawo wewnętrzne zainteresowanej Wysokiej Układającej się Strony pozwala tylko na częściowe usunięcie konsekwencji tego naruszenia, Trybunał orzeka, gdy zachodzi potrzeba, słuszne zadośćuczynienie pokrzywdzonej stronie.

Wyroki Izb

Wyroki Izb stają się ostateczne zgodnie z postanowieniami artykułu 44 ustęp 2.

Przekazanie do Wielkiej Izby

1.
W okresie trzech miesięcy od daty wydania wyroku przez Izbę każda ze stron postępowania może, w wyjątkowych przypadkach, wnioskować o przekazanie sprawy do Wielkiej Izby.
2.
Zespół pięciu sędziów Wielkiej Izby przyjmie wniosek, jeśli sprawa ujawnia poważne zagadnienie dotyczące interpretacji lub stosowania Konwencji i jej protokołów lub poważną kwestię o znaczeniu ogólnym.
3.
Jeśli zespół przyjął wniosek, sprawę rozstrzyga Wielka Izba w drodze wyroku.

Ostateczne wyroki

1.
Wyrok Wielkiej Izby jest ostateczny.
2.
Wyrok Izby staje się ostateczny:
a)
jeśli strony oświadczają, że nie będą wnioskować przekazania sprawy do Wielkiej Izby, lub
b)
trzy miesiące od daty wydania wyroku, jeśli nie złożono wniosku o przekazanie sprawy do Wielkiej Izby, lub
c)
jeśli zespół Wielkiej Izby odrzuci wniosek o przekazanie w trybie artykułu 43.
3.
Ostateczny wyrok podlega opublikowaniu.

Uzasadnienie wyroków i decyzji

1.
Wyroki, jak również decyzje uznające skargi za dopuszczalne lub niedopuszczalne, zawierają uzasadnienie.
2.
Jeżeli wyrok w całości lub w części nie wyraża jednomyślnej opinii sędziów, każdy sędzia jest uprawniony do załączenia opinii odrębnej.

Moc obowiązująca oraz wykonanie wyroków

1.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się do przestrzegania ostatecznego wyroku Trybunału we wszystkich sprawach, w których są stronami.
2.
Ostateczny wyrok Trybunału przekazuje się Komitetowi Ministrów, który czuwa nad jego wykonaniem.

Opinie doradcze

1.
Trybunał może, na wniosek Komitetu Ministrów, wydawać opinie doradcze w kwestiach prawnych dotyczących wykładni Konwencji i jej protokołów.
2.
Powyższe opinie nie mogą dotyczyć treści i zakresu praw i wolności określonych w rozdziale I Konwencji i w jej protokołach ani jakichkolwiek innych zagadnień, które Trybunał lub Komitet Ministrów mogłyby rozpatrywać w wyniku postępowania podjętego na podstawie postanowień Konwencji.
3.
Decyzje Komitetu Ministrów w sprawie wniosku o opinię doradczą Trybunału podejmowane są większością głosów przedstawicieli uprawnionych do zasiadania w Komitecie.

Kompetencja doradcza Trybunału

Trybunał rozstrzyga, czy wniosek o wydanie opinii doradczej przedłożony przez Komitet Ministrów mieści się w jego kompetencji określonej w artykule 47.

Uzasadnienie opinii doradczych

1.
Opinia doradcza Trybunału zawiera uzasadnienie.
2.
Jeżeli opinia doradcza w całości lub w części nie wyraża jednomyślnej opinii sędziów, każdy sędzia jest uprawniony do załączenia opinii odrębnej.
3.
Opinię doradczą przekazuje się Komitetowi Ministrów.

Koszty działalności Trybunału

Koszty działalności Trybunału ponosi Rada Europy.

Przywileje i immunitety sędziów

Sędziowie są uprawnieni w czasie pełnienia swoich funkcji do korzystania z przywilejów i immunitetów przewidzianych w artykule 40 Statutu Rady Europy i w porozumieniach zawartych na jego podstawie."

1.
Rozdział V Konwencji staje się rozdziałem III Konwencji; artykuł 57 Konwencji staje się artykułem 52 Konwencji; uchyla się artykuły 58 i 59 Konwencji, a artykuły 60-66 Konwencji stają się odpowiednio artykułami 53-59 Konwencji.
2.
Rozdział I Konwencji nosi tytuł "Prawa i wolności", a nowy rozdział III nosi tytuł "Postanowienia różne". Artykułom 1-18 oraz nowym artykułom 52-59 Konwencji nadaje się tytuły wyliczone w załączniku do niniejszego protokołu.
3.
W nowym artykule 56 w ustępie 1 po wyrazie "będzie" dodaje się wyrazy ", z zastrzeżeniem ustępu 4 niniejszego artykułu,"; w ustępie 4 wyrazy "Komisji" i "z artykułem 25 niniejszej konwencji" zastępuje się odpowiednio wyrazami "Trybunału" oraz "z artykułem 34 Konwencji". W nowym artykule 58 w ustępie 4 wyrazy "z artykułem 63" zastępuje się wyrazami "z artykułem 56".
4.
Protokół nr 1 do Konwencji podlega następującym zmianom:
a)
artykułom nadaje się tytuły wyliczone w załączniku do niniejszego protokołu oraz
b)
w artykule 4 w zdaniu ostatnim wyrazy "z artykułem 63" zastępuje się wyrazami "z artykułem 56".
5.
Protokół nr 4 podlega następującym zmianom:
a)
artykułom nadaje się tytuły wyliczone w załączniku do niniejszego protokołu;
b)
w artykule 5 w ustępie 3 wyrazy "z artykułem 63" zastępuje się wyrazami "z artykułem 56"; dodaje się nowy ustęp 5, który otrzymuje brzmienie:

"Każde państwo, które złożyło deklarację na podstawie ustępu 1 lub 2 niniejszego artykułu, może w każdym późniejszym czasie uznać w odniesieniu do jednego lub wielu terytoriów wymienionych w tej deklaracji kompetencję Trybunału do przyjmowania skarg od jednostek, organizacji pozarządowych lub grup jednostek, zgodnie z artykułem 34 Konwencji, w stosunku do wszystkich lub niektórych artykułów 1-4 niniejszego protokołu."; oraz

c)
uchyla się ustęp 2 artykułu 6.
6.
Protokół nr 61) podlega następującym zmianom:
a)
artykułom nadaje się tytuły wyliczone w załączniku do niniejszego protokołu;
b)
w artykule 4 wyrazy "artykułu 64" zastępuje się wyrazami "artykułu 57".
7.
Protokół nr 71) podlega następującym zmianom:
a)
artykułom nadaje się tytuły wyliczone w załączniku do niniejszego protokołu;
b)
w artykule 6 w ustępie 4 wyrazy "artykułu 63" zastępuje się wyrazami "artykułu 56"; dodaje się nowy ustęp 6, który otrzymuje brzmienie:

"Każde państwo, które złożyło deklarację na podstawie ustępu 1 lub 2 niniejszego artykułu, może w każdym późniejszym czasie uznać w odniesieniu do jednego lub wielu terytoriów wymienionych w tej deklaracji kompetencję Trybunału do przyjmowania skarg od jednostek, organizacji pozarządowych lub grup jednostek, zgodnie z artykułem 34 Konwencji, w stosunku do wszystkich lub niektórych artykułów 1-5 niniejszego protokołu."; oraz

c)
uchyla się artykuł 7 ustęp 2.
8.
Protokół nr 9 traci moc.
______

1) Teksty tych protokołów zostaną ogłoszone z chwilą ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej.

1.
Niniejszy protokół jest otwarty do podpisu dla Państw-Członków Rady Europy, sygnatariuszy Konwencji, które mogą przyjąć wynikające z niego zobowiązania przez:
a)
podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia lub
b)
podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym taka ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie następuje.
2.
Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia zostaną złożone Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Niniejszy protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie roku od dnia, w którym wszystkie strony Konwencji wyrażą zgodę na związanie się protokołem zgodnie z postanowieniami artykułu 3. Wybór nowych sędziów może nastąpić i wszystkie dalsze niezbędne kroki mogą być podjęte dla utworzenia nowego Trybunału, zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu, począwszy od dnia, w którym wszystkie strony Konwencji wyraziły zgodę na związanie się niniejszym protokołem.

1.
Bez uszczerbku dla poniższych postanowień ustępu 3 i 4 kadencji sędziów, członków Komisji, Szefa Kancelarii i zastępcy Szefa Kancelarii upływa w dniu wejścia w życie niniejszego protokołu.
2.
Skargi wniesione do Komisji, których nie uznano za dopuszczalne do dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, rozpatruje Trybunał zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu.
3.
Skargi, które uznano za dopuszczalne do dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, rozpatrują w dalszym ciągu członkowie Komisji w okresie roku od tej daty. Wszystkie skargi, których rozpatrzenie nie zostało zakończone w podanym wyżej okresie, przekazuje się do Trybunału, który rozpatruje je jako skargi dopuszczalne zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu.
4.
W stosunku do skarg, w sprawie których Komisja przyjęła, po wejściu w życie niniejszego protokołu, sprawozdanie zgodnie z poprzednim artykułem 31 Konwencji, sprawozdanie przekazuje się stronom, które nie mają prawa jego publikacji. Zgodnie z postanowieniami mającymi zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego protokołu sprawa może być przekazana do Trybunału. Zespół Wielkiej Izby zdecyduje, czy jedna z Izb lub Wielka Izba rozpatrzy sprawę. Jeśli sprawę rozpatrzy Izba, decyzja Izby jest ostateczna. Sprawy nie przekazane do Trybunału rozpatruje Komitet Ministrów działający na podstawie postanowień poprzedniego artykułu 32 Konwencji.
5.
Sprawy wniesione do Trybunału, które nie zostały rozpatrzone do dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, przekazuje się do Wielkiej Izby Trybunału, która rozpatruje je zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu.
6.
Sprawy wniesione do Komitetu Ministrów, które nie zostały rozpatrzone zgodnie z poprzednim artykułem 32 Konwencji do dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, rozpatruje w dalszym ciągu Komitet Ministrów, działając na podstawie tego artykułu.

Jeśli Wysoka Układająca się Strona złożyła deklarację uznającą kompetencję Komisji lub właściwość Trybunału w trybie artykułów 25 i 46 Konwencji w stosunku do spraw wynikających lub opartych na faktach następujących po złożeniu takiej deklaracji, takie ograniczenie pozostaje w mocy w odniesieniu do właściwości Trybunału na podstawie niniejszego protokołu.

Sekretarz Generalny Rady Europy notyfikuje Państwom-Członkom Rady Europy:

a)
każde podpisanie;
b)
złożenie każdego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia;
c)
datę wejścia w życie niniejszego protokołu lub któregokolwiek z jego postanowień zgodnie z artykułem 4 oraz
d)
każdy inny akt, notyfikację lub zawiadomienie dotyczące niniejszego protokołu.

Na dowód czego niżej podpisani, będąc do tego należycie upoważnieni, podpisali niniejszy protokół.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 maja 1994 r. w jednym egzemplarzu, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są jednakowo autentyczne; oryginał zostanie złożony w archiwach Rady Europy. Sekretarz Rady Europy przekaże uwierzytelnione odpisy każdemu z Państw-Członków Rady Europy.

Po zapoznaniu się z powyższym protokołem w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

-
został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych,
-
jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony,
-
będzie niezmienne zachowywany.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 10 kwietnia 1997 r.

ZAŁĄCZNIK

TYTUŁY ARTYKUŁÓW PODLEGAJĄCE WŁĄCZENIU DO TEKSTU KONWENCJI O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI ORAZ JEJ PROTOKOŁÓW2

Artykuł 1 - Obowiązek przestrzegania praw człowieka

Artykuł 2 - Prawo do życia

Artykuł 3 - Zakaz tortur

Artykuł 4 - Zakaz niewolnictwa i pracy przymusowej

Artykuł 5 - Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego

Artykuł 6 - Prawo do rzetelnego procesu sądowego

Artykuł 7 - Zakaz karania bez podstawy prawnej

Artykuł 8 - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego

Artykuł 9 - Wolność myśli, sumienia i wyznania

Artykuł 10 - Wolność wyrażania opinii

Artykuł 11 - Wolność zgromadzania się i stowarzyszania się

Artykuł 12 - Prawo do zawarcia małżeństwa

Artykuł 13 - Prawo do skutecznego środka odwoławczego

Artykuł 14 - Zakaz dyskryminacji

Artykuł 15 - Uchylanie stosowania zobowiązań w stanie niebezpieczeństwa publicznego

Artykuł 16 - Ograniczenia działalności politycznej cudzoziemców

Artykuł 17 - Zakaz nadużycia praw

Artykuł 18 - Granice stosowania ograniczeń praw

[...]

Artykuł 52 - Zasięganie informacji przez Sekretarza Generalnego

Artykuł 53 - Ochrona uznanych praw człowieka

Artykuł 54 - Kompetencje Komitetu Ministrów

Artykuł 55 - Wyłączenie innych środków rozstrzygania sporów

Artykuł 56 - Terytorialny zakres stosowania

Artykuł 57 - Zastrzeżenia

Artykuł 58 - Wypowiedzenie

Artykuł 59 - Podpisanie i ratyfikacja

Protokół (nr 1)

Artykuł 1 - Ochrona własności

Artykuł 2 - Prawo do nauki

Artykuł 3 - Prawo do wolnych wyborów

Artykuł 4 - Terytorialny zakres stosowania

Artykuł 5 - Stosunek do Konwencji

Artykuł 6 - Podpisanie i ratyfikacja

Protokół nr 4

Artykuł 1 - Zakaz pozbawiania wolności za długi

Artykuł 2 - Prawo do swobodnego poruszania się

Artykuł 3 - Zakaz wydalania obywateli

Artykuł 4 - Zakaz zbiorowego wydalania cudzoziemców

Artykuł 5 - Terytorialny zakres stosowania

Artykuł 6 - Stosunek do Konwencji

Artykuł 7 - Podpisanie i ratyfikacja

Protokół nr 6

Artykuł 1 - Zniesienie kary śmierci

Artykuł 2 - Kara śmierci w czasie wojny

Artykuł 3 - Zakaz uchylania stosowania zobowiązań

Artykuł 4 - Zakaz składania zastrzeżeń

Artykuł 5 - Terytorialny zakres stosowania

Artykuł 6 - Stosunek do Konwencji

Artykuł 7 - Podpisanie i ratyfikacja

Artykuł 8 - Wejście w życie

Artykuł 9 - Funkcje depozytariusza

Protokół nr 7

Artykuł 1 - Gwarancje proceduralne dotyczące wydalania cudzoziemców

Artykuł 2 - Prawo do odwołania w sprawach karnych

Artykuł 3 - Odszkodowanie za niesłuszne skazanie

Artykuł 4 - Zakaz ponownego sądzenia lub karania

Artykuł 5 - Równość małżonków

Artykuł 6 - Terytorialny zakres stosowania

Artykuł 7 - Stosunek do Konwencji

Artykuł 8 - Podpisanie i ratyfikacja

Artykuł 9 - Wejście w życie

Artykuł 10 - Funkcje depozytariusza.

___________

2) Tytuły do nowych artykułów 19-51 Konwencji zostały już dodane przez niniejszy protokół.