[Zajęcie i przepadek towaru na rzecz Skarbu Państwa. Cofnięcie towaru poza obszar celny lub odmowa zezwolenia na opuszczenie... - Dz.U.2022.2073 t.j. - OpenLEX

Art. 31. - [Zajęcie i przepadek towaru na rzecz Skarbu Państwa. Cofnięcie towaru poza obszar celny lub odmowa zezwolenia na opuszczenie tego obszaru] - Prawo celne.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2022.2073 t.j.

Akt obowiązujący
Wersja od: 10 października 2022 r.
Art.  31.  [Zajęcie i przepadek towaru na rzecz Skarbu Państwa. Cofnięcie towaru poza obszar celny lub odmowa zezwolenia na opuszczenie tego obszaru]
1. 
Jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne zakazują posiadania towarów, ich rozpowszechniania lub obrotu nimi albo uzależniają ich posiadanie, rozpowszechnianie lub obrót nimi od spełnienia określonych wymogów, a wymogi te nie zostały spełnione, organ celny w celu uregulowania sytuacji towaru może:
1)
cofnąć towar poza obszar celny Unii lub nie zezwolić na opuszczenie tego obszaru,
2)
zająć towar i wystąpić o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa,
3)
wyrazić zgodę na zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa zgodnie z art. 199 unijnego kodeksu celnego

- chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują inny sposób postępowania.

2. 
O przepadku towaru na rzecz Skarbu Państwa orzeka, na wniosek organu celnego, sąd, stosując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Niemożność ustalenia osoby, na której ciążą obowiązki wynikające z przepisów prawa celnego, nie stanowi przeszkody do wystąpienia z wnioskiem o orzeczenie przepadku towaru i do orzeczenia tego przepadku.
3. 
Przepis ust. 2 stosuje się również, gdy umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują przepadek towaru.
4. 
Wyroby tytoniowe oraz produkty lecznicze, których przepadek orzeczono lub które były przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, podlegają zniszczeniu.
5. 
Napoje alkoholowe oraz produkty kosmetyczne, których przepadek orzeczono lub które były przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, podlegają zniszczeniu w całości albo w części, jeżeli sprzedaż tych towarów jest niemożliwa, znacznie utrudniona lub nieuzasadniona lub towary te nie odpowiadają warunkom dopuszczenia do obrotu określonym w przepisach odrębnych.
6. 
(uchylony).
7. 
W przypadku gdy zajęty towar jest dobrem kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury (Dz. U. z 2019 r. poz. 1591), organ celny przekazuje go w depozyt instytucji kultury wskazanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków.
8. 
Kosztów, o których mowa w art. 198 ust. 3 unijnego kodeksu celnego, w szczególności kosztów zniszczenia towaru lub likwidacji w inny sposób oraz kosztów związanych z jego przechowywaniem nie pobiera się, jeżeli łączna kwota tych kosztów nie przekracza równowartości kwoty 10 euro.