Odpowiedzialność służbowa i dyscyplinarna. - Rozdział 11 - Pracownicy rad narodowych. - Dz.U.1968.25.164 - OpenLEX

Rozdział 11 - Odpowiedzialność służbowa i dyscyplinarna. - Pracownicy rad narodowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1968.25.164

Akt utracił moc
Wersja od: 18 lipca 1968 r.

Rozdział  11.

Odpowiedzialność służbowa i dyscyplinarna.

1.
Pracownicy za naruszenie swoich obowiązków ponoszą odpowiedzialność służbową lub dyscyplinarną.
2.
Odpowiedzialność ta nie wyłącza odpowiedzialności karnej, karno-administracyjnej i cywilnej.
1.
W zakresie odpowiedzialności służbowej stosuje się karę upomnienia.
2.
W zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej stosuje się kary:
1)
nagany,
2)
nagany z pozbawieniem możliwości otrzymania nagrody przez okres do jednego roku,
3)
pozbawienia możliwości awansowania lub powołania na wyższe stanowisko na okres do dwóch lat,
4)
obniżenia wynagrodzenia o kwotę wynoszącą do 10% tego wynagrodzenia na okres do sześciu miesięcy.

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej za czyn podlegający ukaraniu w postępowaniu karnym lub karno-administracyjnym może być prowadzone równocześnie z tym postępowaniem. Postępowanie to może być także zawieszone do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w postępowaniu karnym lub karno-administracyjnym.

1.
Karę upomnienia, a także karę nagany (art. 49 ust. 2 pkt 1) nakłada przewodniczący prezydium rady narodowej lub upoważniony przez niego jeden ze stale urzędujących członków prezydium rady narodowej. Przewodniczący prezydium rady narodowej może upoważnić kierownika wydziału do nakładania kary upomnienia w stosunku do pracowników wydziału.
2.
Przed zastosowaniem kary upomnienia lub kary nagany należy dać pracownikowi możność złożenia wyjaśnień.
3.
O nałożeniu kary upomnienia przewodniczący prezydium (kierownik wydziału) rozstrzyga ostatecznie. Od nałożenia kary nagany pracownikowi służy odwołanie do prezydium rady narodowej, które rozpatrzy odwołanie po zasięgnięciu opinii rady zakładowej.
1.
O zastosowaniu kar przewidzianych w art. 49 ust. 2 pkt 2-4 orzekają:
1)
komisje dyscyplinarne przy prezydiach powiatowych rad narodowych - w sprawach przeciwko pracownikom tych prezydiów oraz prezydiów rad narodowych niższego stopnia,
2)
komisje dyscyplinarne przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych - w sprawach przeciwko pracownikom tych prezydiów oraz kierownikom wydziałów prezydiów powiatowych rad narodowych.
2.
Komisje dyscyplinarne mogą też nakładać karę przewidzianą w art. 49 ust. 2 pkt 1.
3.
Odwołania od orzeczeń:
1)
komisji dyscyplinarnych przy prezydiach powiatowych rad narodowych rozpatrują komisje dyscyplinarne przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych,
2)
komisji dyscyplinarnych przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych, jako organów pierwszej instancji, rozpatrują prezydia wojewódzkich rad narodowych.
1.
Komisje przewidziane w art. 52, zwane dalej komisjami, tworzą:
1)
przewodniczący komisji i jego zastępcy, powołani przez prezydium właściwej rady narodowej spośród członków prezydium tej rady,
2)
członkowie powołani przez:
a)
komisje rady narodowej spośród swoich członków będących radnymi,
b)
radę zakładową spośród jej członków i innych pracowników rady narodowej.
2.
Do składu komisji wymienionej w art. 52 ust. 1 pkt 2, działającej w charakterze instancji odwoławczej, zamiast członków, wymienionych w ust. 1 pkt 2 lit. b), wchodzą członkowie wyznaczeni przez zarząd okręgowy właściwego związku zawodowego.
1.
Komisje rozpoznają sprawy i wydają orzeczenia w komplecie trzech osób.
2.
W skład kompletu orzekającego (ust. 1) wchodzą: przewodniczący kompletu, którym jest przewodniczący komisji lub jego zastępca, oraz dwie osoby powołane przez niego po jednym spośród członków wyznaczonych przez właściwą komisję rady narodowej (art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. a) i członków wyznaczonych przez właściwą organizację związkową (art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. b) i ust. 2).

Prezydium wojewódzkiej rady narodowej wydaje orzeczenia w postępowaniu odwoławczym (art. 52 ust. 3 pkt 2) po wysłuchaniu opinii zarządu okręgowego właściwego związku zawodowego i przy udziale w posiedzeniu prezydium rady narodowej przewodniczącego tego zarządu.

1.
Przy komisjach dyscyplinarnych działają rzecznicy dyscyplinarni i ich zastępcy, powoływani i odwoływani przez prezydia rad narodowych, przy których działają komisje, spośród pracowników tych rad narodowych.
2.
Do rzecznika dyscyplinarnego należy:
1)
prowadzenie dochodzenia na skutek zawiadomienia o naruszeniu przez pracownika jego obowiązku lub dowiedzenia się o tym w inny sposób,
2)
składanie do komisji wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego,
3)
popieranie oskarżenia przed komisją,
4)
wnoszenie środków odwoławczych od orzeczeń komisji,
5)
czuwanie nad wykonaniem prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych.
3.
Organy rad narodowych oraz pracownicy rad narodowych obowiązani są do udzielania rzecznikom dyscyplinarnym wszelkich informacji i wyjaśnień oraz udostępniania dokumentów niezbędnych dla ustalenia okoliczności sprawy.

Obwiniony może przybrać sobie obrońcę spośród pracowników rad narodowych, a także może wystąpić do przewodniczącego komisji o wyznaczenie obrońcy spośród tych pracowników.

Komisje wydają orzeczenia po przeprowadzeniu rozprawy oraz po wysłuchaniu głosów rzecznika, obrońcy i obwinionego.

Odpis ostatecznego orzeczenia o nałożeniu kary przewidzianej w art. 49 ust. 2 dołącza się do akt osobowych pracownika.

Postępowanie w sprawie nałożenia kary przewidzianej w art. 49 nie może być wszczęte po upływie jednego miesiąca od dnia uzyskania wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego nałożenie kary i po upływie jednego roku od popełnienia takiego czynu. Jeżeli jednak czyn stanowi przestępstwo, okres ten nie może być krótszy od okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa.

1.
Ukaranie karą przewidzianą w art. 49 podlega zatarciu, a odpis orzeczenia o ukaraniu dołączony do akt osobowych pracownika ulega zniszczeniu po upływie:
1)
jednego roku, gdy zastosowano upomnienie,
2)
dwóch lat, gdy zastosowano naganę (art. 49 ust. 2 pkt 1),
3)
trzech lat, gdy zastosowano karę przewidzianą w art. 49 ust. 2 pkt 2-4.
2.
Okresy przewidziane w ust. 1 pkt 1 i 2 liczy się od dnia doręczenia pracownikowi ostatecznego orzeczenia o ukaraniu, zaś okres przewidziany w ust. 1 pkt 3 - od dnia, w którym ustało stosowanie kary.
3.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, gdy w okresach w tym przepisie wymienionych do pracownika ponownie zastosowano taką samą lub surowszą karę. W takich przypadkach przepis ust. 1 stosuje się łącznie do obu kar po upływie okresu wymaganego dla zatarcia ponownego ukarania.

Prezydium wojewódzkiej rady narodowej może uchylić każde ostateczne orzeczenie o nałożeniu kary przewidzianej w art. 49, jeżeli to orzeczenie jest pozbawione podstawy prawnej lub oczywiście niesłuszne. Prezydium wojewódzkiej rady narodowej uchylając orzeczenie równocześnie postanowi, czy i w jakim zakresie postępowanie ma być przeprowadzone w przepisanym trybie.

Prezes Rady Ministrów wyda w drodze rozporządzenia przepisy szczegółowe w zakresie stosowania kar przewidzianych w art. 49, organizacji komisji dyscyplinarnych, trybu postępowania w sprawach odpowiedzialności służbowej i dyscyplinarnej, wykonywania orzeczeń, stosowania przepisów art. 61 oraz uchylania orzeczeń w przypadkach przewidzianych w art. 62.