Potrącenia z uposażenia i zaopatrzenia emerytalnego osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1933.58.439 t.j.

| Akt utracił moc
Wersja od: 3 sierpnia 1948 r.

USTAWA
z dnia 2 kwietnia 1925 r.
o potrąceniach z uposażenia i zaopatrzenia emerytalnego osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej. *

Potrącenia z uposażenia oficerów i szeregowych zawodowych oraz funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej opierają się na:

a)
postanowieniach ustaw;
b)
tytułach egzekucji sądowej, zaopatrzonych klauzulą wykonalności;
c)
zarządzeniach właściwych administracyjnych władz wojskowych i cywilnych;
d)
dobrowolnem obciążeniu uposażenia w granicach, określonych przez niniejszą ustawę.

Na podstawie zarządzeń administracyjnych potrącenia mogą być dokonywane jedynie celem zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa z tytułu stosunku służbowego oraz należności i danin.

Zarządzenia administracyjne mogą być zaskarżone przed Najwyższym Trybunałem Administracyjnym.

Potrącenia, wyszczególnione w art. 1 niniejszej ustawy, nie mogą przekraczać:

a)
o ile są dokonywane na podstawie tytułów egzekucji sądowej-10 % uposażenia, a o ile mają one za podstawę wypływający z ustawy obowiązek alimentacji - 30 % uposażenia;
b)
o ile są dokonywane na podstawie zarządzeń administracyjnych - 10% uposażenia;
c)
o ile w rachubę wchodzą potrącenia na podstawie tytułów egzekucji sądowej oraz zarządzeń administracyjnych, to łącznie nie mogą przekraczać 10%, a w wypadkach obowiązku alimentacji 30% uposażenia; o ile roszczenie alimentacyjne przysługuje osobie, na którą wojskowy lub funkcjonarjusz państwowy pobiera dodatek ekonomiczny w myśl art. 4 ustawy z dnia 9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924), wówczas dodatek ten ma być wypłacony odnośnej osobie niezależnie od potrąceń z uposażenia;
d)
potrącenia, opierające się na dobrowolnem obciążeniu uposażenia na rzecz instytucyj kredytowych celem zabezpieczenia zaciągniętych w tych instytucjach za zgodą władzy przełożonej pożyczek - 20 % uposażenia;
e)
wszelkie inne potrącenia, wynikające z dobrowolnego obciążenia uposażenia, nie mogą przekraczać 3 % uposażenia po potrąceniu opłaty emerytalnej i podatku.

Co do wysokości dopuszczalnych potrąceń z uposażenia funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej na podstawie tytułów egzekucji sądowej stosuje się przepisy prawa o sądowem postępowaniu egzekucyjnem. W razie zbiegu potrąceń na podstawie tytułów egzekucji sądowej z potrąceniami na podstawie zarządzeń władz administracyjnych wojskowych lub cywilnych, łączna suma potrąceń nie może przekraczać jednej piątej części, a w przypadkach obowiązku alimentacji - drugiej piątej części uposażenia funkcjonarjusza państwowego, zatrudnionego w administracji wojskowej.

Za odwołalną zgodą zawodowego wojskowego lub funkcjonarjusza państwowego w administracji wojskowej potrącenia z tytułu obowiązku alimentacyjnego, stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądowym, mogą być uskuteczniane aż do wysokości ustalonych w wyroku sądowym rat alimentacyjnych.

W czasie wojny mogą wojskowi zawodowi oraz funkcjonarjusze państwowi zatrudnieni w administracji wojskowej, jeśli pełnią służbę w formacjach polowych, obciążać dobrowolnie uposażenie na rzecz swych rodzin, pozostających w kraju, do dowolnej wysokości uposażenia, przypadającego im do wypłaty po dokonaniu dopuszczalnych potrąceń.

Poza granicami, w art. 3 określonemi, uposażenie służbowe osób, wymienionych w art. 1, nie podlega zajęciom sądowym oraz administracyjnym, ani innym środkom zabezpieczenia.

Potrąceń dokonywa się z uposażenia, wypłaconego na zasadzie art. 3 ustawy z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924), ostatniego ustępu art. 4 oraz art. 118 tejże ustawy, po odliczeniu kwoty, potrącanej tytułem opłaty emerytalnej i podatku. Potrąceń z uposażenia funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej na podstawie tytułów egzekucji sądowej dokonywa się w myśl zasad, obowiązujących w prawie o sądowem postępowaniu egzekucyjnem.

Potrąceń dokonywa się w wysokości, przewidzianej w art. 3, również z odpraw, wypłacanych wojskowym zawodowym oraz funkcjonarjuszom państwowym w administracji wojskowej, przy uwzględnieniu jako podstawy dla potrącenia części wymiarowych uposażenia, określonych w ustępie pierwszym niniejszego artykułu.

Postanowienia niniejszej ustawy nie mają zastosowania:

a)
do spłaty rat zaliczek zwrotnych, zaciągniętych na uposażenie;
b)
do spłaty nie rozliczonych zaliczek, pobranych na koszty podróży służbowych, delegacyj (odkomenderowań) oraz przeniesień;
c)
do opłat za kwatery stałe, za wypożyczony sprzęt pomieszczeniowy, oraz za oświetlenie kwatery stałej;
d)
do opłat za świadczenia Skarbu Państwa w naturze na rzecz osób, objętych niniejszą ustawą.

Pośmiertne nie ulega potrąceniom.

W razie zbiegu potrąceń na zasadzie niniejszej ustawy z umniejszeniem uposażenia, przewidzianem w art. 82, 83 i 84 ustawy z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) lub w art. 65 b) ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej w brzmieniu, zmienionem rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 87, poz. 737), potrącenia, zarządzone na zasadzie niniejszej ustawy, ulegają zawieszeniu do czasu przywrócenia pełnego uposażenia.

Powyższe postanowienie nie stosuje się w razie zbiegu potrąceń z tytułu alimentacji z umniejszeniem uposażenia w przypadkach, przewidzianych w art. 82 ustawy o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska lub w art. 65 b) ustawy o państwowej służbie cywilnej.

Ustąpienie z jakiegokolwiek tytułu prawa do pobierania uposażenia służbowego osób, wymienionych w art. 1 i 5, z wyjątkiem przypadków, przewidzianych w punkcie d) art. 3 oraz w art. 4, jest wzbronione. Wszelka umowa, przeciwna temu postanowieniu, jest nieważna.

Żołd oraz wszelkie inne należności służbowe i uboczne niezawodowych podoficerów i szeregowców nie podlegają potrąceniom. Zarządzenia i umowy przeciwne temu postanowieniu są nieważne.

O porządku zaspokojenia wierzytelności, przewidzianych w art. 1 pkt. b), c) niniejszej ustawy, rozstrzyga termin doręczenia władzom, wypłacającym uposażenie, tytułu egzekucji sądowej, względnie zarządzenia właściwej władzy administracyjnej, przyczem roszczenia Skarbu Państwa mają bez względu na czas ich powstania pierwszeństwo przed innemi. Wyjątek stanowią roszczenia o alimenta, które winny być traktowane narówni z roszczeniami Skarbu Państwa.

Odpis prawomocnego tytułu egzekucji sądowej, względnie zarządzenia administracyjnego, winien być równocześnie przez sąd, względnie władzę administracyjną, wysłany instytucji, dokonywującej potrącenia, oraz osobie, której potrącenie dotyczy.

W czasie wojny nie uskutecznia się potrąceń z uposażenia osób wojskowych i funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej, pełniących służbę w formacjach polowych.

Nie dotyczy to jednak potrąceń z tytułu:

a)
alimentacji;
b)
dobrowolnego obciążenia uposażenia na rzecz rodzin, pozostających w kraju (ust. 2 art. 4);
c)
należności Skarbu Państwa z tytułu podatków i opłat;
d)
roszczeń Skarbu Państwa z tytułu błędnie wypłaconych należności pieniężnych lub nie uznanych przez kontrolę wojskową wydatków rzeczowych.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Potrącenia, zarządzone na zasadzie niniejszej ustawy z uposażenia zawodowych wojskowych lub funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej, pozostających w czynnej służbie, uskutecznia się również z zaopatrzenia emerytalnego tych osób w przypadku przejścia ich w stan spoczynku, w wysokości i na zasadach, przewidzianych w niniejszej ustawie.

Z zaopatrzenia emerytalnego dokonywa się potrąceń tylko z tytułu:

a)
alimentacji;
b)
należności Skarbu Państwa, oraz
c)
celem zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa z tytułu stosunku służbowego (art. 2 ust. 1), ustalonych prawomocnem zarządzeniem właściwej administracyjnej władzy wojskowej (art. 1 pkt. c) w czasie pełnienia czynnej służby przez wojskowego zawodowego lub funkcjonarjusza państwowego w administracji wojskowej.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości i Skarbu, określi władze właściwe do uskuteczniania potrąceń z zaopatrzenia emerytalnego oraz tryb postępowania w tych sprawach.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Z dniem tym tracą moc obowiązującą wszystkie ustawy i przepisy w przedmiocie, objętym niniejszą ustawą.

* Z dniem 30 września 1939 r. zawiesza się moc obowiązującą nin. ustawy w stosunku do żołnierzy jednostek organizacyjnych Polskich Sił Zbrojnych poza granicami Państwa Polskiego na czas trwania wojny, zgodnie z art. 3 dekretu z dnia 25 lutego 1941 r. o uposażeniu oraz potrąceniach z uposażenia żołnierzy jednostek organizacyjnych Polskich Sił Zbrojnych poza granicami Państwa Polskiego (Dz.U.41.2.3).

Z dniem 9 maja 1945 r. przywraca się moc obowiązującą nin. ustawy w stosunku do żołnierzy jednostek organizacyjnych Polskich Sił Zbrojnych poza granicami Państwa Polskiego, zgodnie z art. 3 dekretu z dnia 25 lutego 1941 r. o uposażeniu oraz potrąceniach z uposażenia żołnierzy jednostek organizacyjnych Polskich Sił Zbrojnych poza granicami Państwa Polskiego (Dz.U.41.2.3).

1 Art. 13 uchylony przez art. 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1948 r. o odpowiedzialności i trybie postępowania w sprawach szkód w majątku wojskowym (Dz.U.48.36.246) z dniem 3 sierpnia 1948 r.
2 Art. 14 uchylony przez art. 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1948 r. o odpowiedzialności i trybie postępowania w sprawach szkód w majątku wojskowym (Dz.U.48.36.246) z dniem 3 sierpnia 1948 r.
3 Art. 15 uchylony przez art. 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1948 r. o odpowiedzialności i trybie postępowania w sprawach szkód w majątku wojskowym (Dz.U.48.36.246) z dniem 3 sierpnia 1948 r.