Art. 17. - [Pobieranie opłaty miejscowej i uzdrowiskowej] - Podatki i opłaty lokalne.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2023.70 t.j.

Akt obowiązujący
Wersja od: 1 stycznia 2024 r. do: 31 grudnia 2024 r.
Art.  17.  [Pobieranie opłaty miejscowej i uzdrowiskowej]
1. 
Rada gminy może wprowadzić opłatę miejscową. Opłatę miejscową pobiera się od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych:
1)
w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach,
2)
w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1301 oraz z 2022 r. poz. 2185)

- za każdą rozpoczętą dobę pobytu.

1a. 
Rada gminy może wprowadzić opłatę uzdrowiskową. Opłatę uzdrowiskową pobiera się od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych - za każdą rozpoczętą dobę pobytu.
2. 
Opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się:
1)
pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
od osób przebywających w szpitalach;
3)
od osób niewidomych i ich przewodników;
4)
od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;
5)
od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.
2a. 
Od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się opłaty miejscowej.
3. 
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa minimalne warunki, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, uwzględniając zróżnicowanie warunków regionalnych i lokalnych.
4. 
Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, określa warunki:
1)
klimatyczne;
2)
krajobrazowe;
3)
umożliwiające pobyt osób w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych.
5. 
Rada gminy ustala miejscowości odpowiadające warunkom określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 i 4, w których pobiera się opłatę miejscową.