Dziennik Ustaw

Dz. Praw P. Pol.1919.8.117

| Akt utracił moc
Wersja od: 12 stycznia 1925 r.

DEKRET
w przedmiocie organizacji urzędów ochrony lasów

Art.  1. 1

Nadzór ogólny nad wykonywaniem przepisów o ochronie lasów należy do zakresu działania Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  2. 2

Organami Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych w zakresie ochrony lasów są wojewodowie, którym w tym zakresie podlegają: wojewódzki inspektor ochrony lasów, komisarze i podkomisarze ochrony lasów.

Art.  3.

Nadto w celu sprawowania czynności, poniżej w art. 8 wymienionych, wymagających kolegjalnego rozstrzygnięcia, powołane będą komisje ochrony lasów:

a) 3 wojewódzkie - w siedzibie urzędów wojewódzkich
b) główna - przy Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych.
Art.  4. 4

(uchylony).

Art.  5. 5

Wojewódzki inspektor ochrony lasów kieruje działalnością urzędników ochrony lasów w swoim województwie oraz sprawuje nad ich działalnością nadzór techniczny i służbowy. Wojewódzki inspektor ochrony lasów prowadzi kancelarję komisji wojewódzkiej ochrony lasów, uczestniczy w jej posiedzeniach i kieruje biegiem spraw. Do pomocy wojewódzki inspektor ochrony lasów ma sobie przydaną potrzebną liczbę komisarzy, podkomisarzy i referentów. Komisarze zastępować mogą inspektora wojewódzkiego ochrony lasów w poszczególnych czynnościach urzędowych.

Art.  6.

Komisarz ochrony lasów sprawuje nadzór na lasami w swoim obwodzie, a nadto do jego obowiązków należy:

1) prowadzenie statystyki leśnej,
2) dozór nad użytkowaniem i odnowieniem lasu,
3) badanie na gruncie spraw, dotyczących lasów ochronnych,
4) sporządzanie protokułów, stosownie do przepisów ustawy o ochronie lasów,
5) sporządzanie planów gospodarczych i kosztorysów,
6) popieranie produkcji nasion i sadzonek,
7) zachęcanie drobnych właścicieli ziemskich do zakładania szkółek leśnych,
8) udzielanie informacji i porad techniczno-leśnych.
Art.  7.

Do pomocy komisarz ochrony lasów ma sobie przydaną potrzebną liczbę podkomisarzy, którzy zastępować go mogą we wszystkich czynnościach urzędowych.

Art.  8. 6

Do zakresu działania komisji wojewódzkiej ochrony lasów należą sprawy następujące:

1) decyzje w przedmiocie uznania lasów za ochronne lub wodo-ochronne;
2) udzielanie pozwoleń na wyrąb w razach nieodzownych konieczności na terytorjum lasu zamkniętego dla użytkowania;
3) wydawanie decyzji w sprawach zmiany użytkowania leśnego;
4) wstrzymywanie i zmienianie zarządzeń właścicieli lasów, tyczących się pustoszącego cięcia lasów;
5) wydawanie pozwoleń na pasanie bydła w młodnikach, które nie dosięgły ustanowionego wieku lub wzrostu;
6) 7 rozpoznawanie i zatwierdzania planów gospodarstwa leśnego;
7) ustanawianie i wyznaczanie właścicielom lasów terminu do ręcznego odnawiania dokonanych wbrew ustawom wyrębów lub karczunku oraz zatwierdzanie kosztorysów upraw, nakazanych przez urzędy ochrony lasów;
8) wszelkie decyzje i sprawy, jakie będą z mocy ustawy lub rozporządzenia komisjom ochrony lasów przekazane.
Art.  9. 8

Komisję wojewódzką ochrony lasów stanowią:

a) wojewoda jako przewodniczący;
b) wojewódzki inspektor ochrony lasów;
c) przedstawiciel Ministra Reform Rolnych;
d) jeden członek, wyznaczony z pośród urzędników urzędu wojewódzkiego, posiadający wyższe wykształcenie leśne oraz dostateczną znajomość prawa;
e) delegowany do udziału w komisji przez wojewodę urzędnik urzędu wojewódzkiego z wykształceniem prawniczem lub, w braku takiego, delegowany przez prezesa sądu okręgowego sędzia miejscowego sądu okręgowego;
f) co najmniej dwóch członków, zaproszonych na przeciąg 3 lat przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych na przedstawienie zawodowych organizacyj lub instytucyj leśnych albo rolniczych, a wśród nich połowa przedstawicieli drobnej własności ziemskiej
Art.  10. 9

Zastępcą wojewody w przewodniczeniu komisji jest wojewódzki inspektor ochrony lasów.

Art.  11. 10

Dla prawomocności decyzji komisji niezbędna jest obecność 4 osób, a mianowicie:

1) przewodniczącego lub jego zastępcy;
2) wojewódzkiego inspektora ochrony lasów lub członka komisji-leśnika;
3) przedstawiciela Ministra Reform Rolnych;
4) jednego przedstawiciela organizacji zawodowych lub instytucji leśnych.
Art.  12.

Instytucje (organizacje) powołane do przedstawienia kandydatów oraz ich liczbę ustala Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych - co trzy lala.

Z pomiędzy przedstawionych kandydatów Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych zaprasza połowę na członków komisji, a pozostałych na ich zastępców.

Członkowie komisji, zaproszeni przez ministra stosownie do niniejszego artykułu, powołani będą na posiedzenia kolejno po dwóch na każde posiedzenie. Członkowie komisji, wezwani na posiedzenie, winni stawić się w oznaczonym terminie lub usprawiedliwić swoją nieobecność wobec przewodniczącego komisji zawczasu, aby dać możność powołania następnego z kolei członka lub zastępcy.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo pociąga za sobą nałożenie przez przewodniczącego komisji kary pieniężnej do stu marek. Ponadto członek komisji, nie przybywający na posiedzenie komisji poraz trzeci, będzie wykreślony z listy członków komisji.

Art.  13. 11

W razie niemożności przybycia na posiedzenie komisji, wojewódzki inspektor ochrony lasów może delegować jednego z podwładnych sobie komisarzy ochrony lasów. Delegowany komisarz uczestniczy w posiedzeniu z prawem głosu.

Art.  14.

Na posiedzenia komisji powołani będą komisarze ochrony lasów w celu dawania potrzebnych wyjaśnień i referowania spraw przez siebie prowadzonych; będą oni mieli jedynie głos doradczy.

Komisja może powołać na posiedzenie biegłych z głosem doradczym.

Art.  15. 12

Główna komisja ochrony lasów rozstrzyga w drugiej instancji sprawy, przychodzące pod jej rozpoznawanie wskutek odwołania się stron od decyzji wojewódzkiej komisji ochrony lasów lub w drodze art. 34 przepisów niniejszych, rozpoznaje sprawy, oddane sobie do zdecydowania lub zaopinjowania przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  16. 13

Główną komisję ochrony lasów przy Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych stanowią:

a) Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych jako przewodniczący;
b) naczelnik wydziału ochrony lasów w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych;
c) przedstawiciel Ministra Reform Rolnych;
d) dwóch członków, delegowanych z pośród urzędników Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, posiadających wyższe wykształcenie leśnicze i dostateczną znajomość prawa, oraz jeden z urzędników Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych z wykształceniem prawniczem;
e) co najmniej dwóch członków, zaproszonych na przeciąg 3 lat przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych na przedstawienie organizacyj lub instytucyj zawodowych leśnych lub rolnych, a wśród nich polowa przedstawicieli drobnej własności ziemskiej.
Art.  17.

W przedmiocie powołania do udziału w głównej komisji ochrony lasów i uczestniczenia w jej posiedzeniach przedstawicieli organizacji zawodowych ma zastosowanie art. 12 przepisów niniejszych.

Art.  18. 14

Dla prawomocności decyzji głównej komisji ochrony lasów potrzebna jest obecność przynajmniej 5 osób, w tej liczbie przewodniczącego lub jego zastępcy, przedstawiciela Ministerstwa Reform Rolnych, członka z wykształceniem prawniczem, oraz dwóch przedstawicieli organizacyj zawodowych.

W razie nieobecności przewodniczącego zastępuje go naczelnik wydziału ochrony lasów. Naczelnika wydziału ochrony lasów może zastąpić z upoważnienia Ministra inny urzędnik ministerstwa

Art.  19.

Główna komisja ochrony lasów może wzywać na posiedzenia urzędników ochrony lasów oraz biegłych w celu wysłuchania ich wyjaśnień. Wezwani nie mają prawa głosu w komisji.

Art.  20. 15

(uchylony).

Art.  21.

Zakres działania urzędów ochrony lasów obejmuje sprawy, dotyczące lasów, znajdujących się w ich województwach.

Art.  22.

Podania, zażalenia i skargi składać można w urzędach ochrony lasów na piśmie lub ustnie. W razie ustnego zgłoszenia urzędnik, ktoremu podanie, zażalenie lub skargę zgłoszono, sporządza protokuł, który podpisuje zgłaszający lub, jeśli ten jest niepiśmiennny, inna osoba przy sporządzeniu protokułu obecna.

Art.  23.

Urzędy ochrony lasów mogą podejmować wykonywanie wszelkich czynności techniczno - leśnych, dotyczących zarówno urządzenia jak i odnawiania i pielęgnowania lasów, za opłatą podług taksy, wydawane przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  24.

Plany gospodarstwa leśnego dla lasów ochronnych sporządzać mają państwowe urzędy leśne.

Zasady sporządzenia planu gospodarstwa leśnego wskażą specjalne instrukcje, wydane przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  25. 16

Przy urządzaniu lasów nieuznanych za ochronne, pociągającem za sobą koszt dla właściciela, stosowaną ma być taksa, zatwierdzona przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych w razie, jeżeli plany gospodarstwa leśnego sporządzać mają technicy państwowi. Wszelkie uzupełnienia i zmiany, dotyczące instrukcji i taksy, podawane będą do ogólnej wiadomości w dzienniku urzędowym.

Art.  26. 17

Każdy plan gospodarstwa leśnego podlega rejestracji i zatwierdzeniu wojewódzkiej komisji ochrony lasów. Zatwierdzenie nastąpić powinno przed upływem roku, jeżeli decyzja uznania lasu za ochronny zapadła przed 1 marca i nie później jak w następnym roku - jeżeli decyzja ta zapadła po 1 marca. Plan gospodarstwa leśnego ma być przed zatwierdzeniem przedłożony właścicielowi lasu lub jego zarządzającemu, którym służy prawo odwołania się do wojewódzkiej komisji ochrony lasów w ciągu miesiąca od daty okazania planu.

Art.  27.

Do składania wniosków o uznanie lasów za ochronne są uprawnieni:

1) urzędy administracji leśnej i policji;
2) władze samorządowe na terytorjum swoich obwodów, oraz
3) każdy zagrożony szkodą.
Art.  28. 18

Wnioski składać należy do właściwego urzędu wojewódzkiego. Uznanie lasu za ochronny oraz decyzje, dotyczące powstrzymania lub zakazu wyrębów pustoszących, ma poprzedzać zbadanie przez komisarza wszystkich okoliczności sprawy na gruncie. Plan gospodarstwa leśnego ma być przed zatwierdzeniem przedłożony właścicielowi lasu lub jego pełnomocnikowi, którym służy prawo odwołania się do wojewódzkich komisyj ochrony lasów w ciągu miesiąca od daty okazania planu. Zatwierdzenie planu winno nastąpić najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od daty okazania planu.

Art.  29.

O terminie mającego się odbyć badania na gruncie właściciel lasu, a w jego nieobecności zarządzający lasem, ma być zawczasu zawiadomiony co najmniej na 7 dni.

Niestawienie się tych osób nie wstrzymuje badania.

Art.  30.

Przy każdem badaniu sprawy ma być sporządzony na gruncie protokuł, do którego zapisuje się wszelkie zebrane wiadomości. Odpis protokułu ma być zakomunikowany właścicielowi lasu, jego pełnomocnikowi lub zarządzającemu lasem, poczem bezzwłocznie przesłany do wojewódzkiej komisji ochrony lasów.

Art.  31.

Właściciel lasu lub zarządzający ma prawo odwołać się w ciągu miesiąca od daty sporządzenia protokułu do komisji ochrony lasów z zastrzeżeniami przeciw treści protokułu.

Art.  32.

Po upływie miesięcznego terminu, wskazanego w art. 26 i 31, o ile nie zaszła potrzeba badania uzupełniającego, przewodniczący komisji ochrony lasów wyznaczy posiedzenie komisji do rozpoznania sprawy.

O terminie posiedzenia otrzyma zawiadomienie właściciel lasu. Właściciel lasu i osoby wymienione w art. 27 mają prawo brać udział w postępowaniu przed urzędami ochrony lasów osobiście lub powierzyć zastępstwo pełnomocnikom na zasadach postępowania w urzędach ziemskich. Wyjaśnienia właściciela lub jego pełnomocnika lub zarządzającego oraz innych osób uczestniczących w sprawie, dawane w toku rozprawy, mają być wciągane do protokułu posiedzenia.

Nieobecność tych osób nie wstrzymuje biegu sprawy.

Art.  33.

W każdej sprawie ma zapadać decyzja, szczegółowo uzasadniona, z wyłuszczeniem wszelkich okoliczności. Decyzja ta ma być zakomunikowana właścicielowi lasu w drodze urzędowej.

Art.  34. 19

Decyzje komisji wojewódzkiej zapadają zwykłą większością głosów członków, obecnych na posiedzeniu. Przewodniczący głosuje ostatni i przy równym podziale głosów jego zdanie rozstrzyga.

W protokule - zamieszczane być winny oświadczenia tych członków, niezgadzających się z decyzją komisji, którzy tego zażądaja.

Jeżeli decyzja zapadła wbrew głosom lub głosowi (jeżeli na posiedzeniu był tylko jeden) technika leśnego lub przedstawiciela Ministerstwa Reform Rolnych, sprawa winna być skierowana do głównej komisji ochrony lasów, która poweźmie decyzję ostateczną.

Art.  35.

Wszelkie decyzje w komisji ochrony lasów obowiązują właścicieli od dnia następującego po dniu ogłoszenia decyzji w przepisanym trybie.

Art.  36. 20

Osoby, biorące udział w postępowaniu, mają prawo odwołać się od decyzji komisji wojewódzkiej do głównej komisji ochrony lasów. Zażalenia składane być mają w ciągu 3 miesięcy po ogłoszeniu decyzji za pośrednictwem właściwych komisji wojewódzkich, które są obowiązane w terminie dwutygodniowym, licząc od dnia otrzymania zażalenia, przesłać akta sprawy wraz z wyjaśnieniami.

Art.  37. 21

Decyzje głównej komisji ochrony lasów są ostateczne i zaskarżeniu nie ulegają.

Art.  38. 22

Wykonanie decyzji w komisji ochrony lasów należy do inspektora wojewódzkiego ochrony lasów i podwładnych mu urzędów.

Art.  39.

Urzędnicy ochrony lasów mają prawo, w celu wykonywania swych czynności, wstępu do lasu w każdym czasie. Właściciele lasów tudzież osoby zawiadujące lub zarządzające lasami nie mogą stawiać przeszkód urzędom ochrony lasów przy pełnieniu przez nich obowiązków służbowych, lecz obowiązani są udzielać wszelkich wiadomości i okazywać żądane współdziałanie.

Przepisy przechodnie.

Art.  40. 23

Czynności nadzorcze byłych rosyjskich urzędników lasów państwowych, policji i komisarzy włościańskich w zakresie ochrony lasów przechodzą na komisarzy ochrony lasów; czynności b. komitetów ochrony lasów i gubernjalnych komisji do spraw włościańskich w tymże zakresie - na komisje wojewódzkie ochrony lasów; czynności Rady głównozarządzającego rolnictwem i wydziału ziemskiego w zakresie ochrony lasów - na główne komisje ochrony lasów.

Art.  41.

Postępowanie, rozpoczęte i niezakończone do dnia objęcia zarządu ochrony lasów przez władze państwowe polskie, będzie zakończone przez te władze polskie stosownie do przepisów niniejszych oraz ustaw i rozporządzeń, jakie będą w tym przedmiocie wydane.

Art.  42.

Rozporządzenia wykonawcze oraz szczegółowe instrukcje i przepisy w przedmiocie postępowania w urzędach ochrony lasów wyda Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Dan w Warszawie, d. 16 stycznia 1919 r.

1 Art. 1 zmieniony przez art. 2 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
2 Art. 2 zmieniony przez art. 3 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
3 Art. 3 lit. a) zmieniona przez art. 4 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
4 Art. 4 uchylony przez art. 5 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
5 Art. 5 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
6 Art. 8 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
7 Art. 8 pkt 6 zmieniony przez art. 6 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
8 Art. 9 zmieniony przez art. 7 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
9 Art. 10 zmieniony przez art. 8 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
10 Art. 11 zmieniony przez art. 1 i 9 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
11 Art. 13 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
12 Art. 15 zmieniony przez art. 1 i 10 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
13 Art. 16 zmieniony przez art. 11 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
14 Art. 18 zmieniony przez art. 12 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
15 Art. 20 uchylony przez art. 13 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
16 Art. 25 zmieniony przez art. 14 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.
17 Art. 26 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
18 Art. 28 zmieniony przez art. 15 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
19 Art. 34 zmieniony przez art. 1 i 16 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
20 Art. 36 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
21 Art. 37 zmieniony przez art. 17 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
22 Art. 38 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.
23 Art. 40 zmieniony przez art. 1 ustawy z dnia 14 listopada 1924 r. (Dz.U.24.106.958) zmieniającej nin. dekret z dniem 12 stycznia 1925 r.