Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.23.132

| Akt utracił moc
Wersja od: 17 marca 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH,
z dnia 18 lutego 1920 r.
wydane w porozumieniu z Ministrem Robót Publicznych w przedmiocie organizacji Policji Państwowej, pełniącej służbę na drogach wodnych, na podstawie art. 2 przepisów przejściowych do ust. z dnia 24 lipca 1919 r. o Policji Państwowej (Dz. p.p. № 61 poz. 363).

Art.  1.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego na drogach wodnych, wyznacza się specjalne oddziały Policji Państwowej, których działalność ogranicza się w zasadzie na koryto rzeki, pas nadbrzeżny, przystanie i porty.

Art.  2.

Oddziały te w obrębie danego okręgu policyjnego podlegają służbowo, gospodarczo i administracyjnie bezpośrednio odnośnym okręgowym Komendom Policji Państwowej.

Art.  3.

Stosownie do potrzeb i w zależności od lokalnych warunków oddziały te, w obrębie danej okręgowej komendy, dzielą się na poszczególne komisarjaty Policji rzecznej, obejmujące określone odcinki dróg wodnych.

Art.  4.

Kierownicy komisarjatów Policji rzecznej podlegają okręgowej

Komendzie Policji.

Art.  5.

W zakresie służby bezpieczeństwa i czynności wykonawczych władz państwowych podlegają oddziały Policji Państwowej rzecznej miejscowym władzom administracyjnym państwowym.

Art.  6.

Ogólne ustawy, przepisy i instrukcję oraz regulaminy policyjne obowiązują funkcjonariuszy Policji Państwowej rzecznej.

Art.  7.

Do szczególnych obowiązków funkcjonariuszy Policji Państwowej rzecznej należą:

1) ochrona porządku i bezpieczeństwa publicznego w zakładach i urządzeniach portowych w porozumieniu z organami żeglugi,
2) udzielanie pomocy organom żeglugowym w zakresie ogólnych funkcji policyjnych,
3) zestawianie protokułów w sprawach przekroczeń przepisów, stosownie do instrukcji organów żeglugowych,
4) udzielanie pomocy funkcjonarjuszom rządowym przy spełniania przez nich czynności służbowych,
5) nadzór nad wykonaniem przepisów o ochronie rybołówstwa, zapobieganie zanieczyszczaniu, zamulaniu, oraz zatruwaniu drogi wodnej,
6) czuwanie, by na miejscach uznanych na rzece za niebezpieczne lub zakazane, nie kąpano się lub nie pojono zwierząt,
7) służba ratownicza,
8) ochrona statków, które uległy rozbiciu, lub osiadły na mieliźnie, oraz zabezpieczenie osób, mienia pasażerów i ładunków.

O nieszczęśliwych wypadkach, jak rozbicie statków, osiadanie na mieliźnie lub pożary, Policja zawiadamia natychmiast organy żeglugi.

9) przedsiębranie odpowiednich czynności w celu zabezpieczenia osób i ich mienia w razie powodzi,
10) ochrona przez konwoje transportów rządowych na wyraźne zażądanie odnośnych władz państwowych,
11) utrzymanie porządku w portach i przystaniach, w szczególności przy kasach pasażerskich i bagażowych, po porozumieniu z władzami żeglugi.