Opłaty za rozpatrywanie obrazów kinematograficznych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.18.120

| Akt utracił moc
Wersja od: 26 lutego 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 12 lutego 1923 r.
w sprawie opłat za rozpatrywanie obrazów kinematograficznych.

Na zasadzie art. 5 dekretu z dn. 7 lutego 1919 r. w przedmiocie przepisów tymczasowych o widowiskach (Dz. P. P. P. № 14, poz. 177) zarządza się co następuje:
Artykuł 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 12 lutego 1919 r. (Monitor Polski 1919 r. № 37) w przedmiocie przepisów wykonawczych do dekretu z dnia 7 lutego 1919 r. otrzymuje brzmienie następujące:

"Za rozpatrywanie obrazów kinematograficznych pobierana są opłaty według taksy poniższej:

a) za obraz naukowy, pedagogiczny lub przedstawiający zdjęcia z natury i kronikę, (przegląd wypadków bieżących) - od każdego metra - 4 mk.

b) za inne obrazy kinematograficzne - 50 mk, od każdego metra.

c) za wystawienie legitymacji filmowej pobiera się 5.000 mk.

Obrazy kinematograficzne, zawierające cykl zdjęć pod jednym tytułem, jak naprz. "Wrażenia z podróży" i t. p., uważane są za jeden całkowity obraz.

Przezrocza latarni czarnoksięskich nie podlegają opłacie".

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 grudnia 1921 r. (Dz. U. R. P. № 101, poz. 732).