Art. 23. - Ochrona przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1997.157.1027

| Akt utracił moc
Wersja od: 23 grudnia 1997 r.
Art.  23.
1.
Jeżeli w toku postępowania ochronnego Minister Gospodarki stwierdzi, że przywóz towaru na polski obszar celny jest nadmierny, to wobec przywozu takiego towaru, w drodze decyzji, ustanowi ostateczny środek ochronny.
2.
Ostateczny środek ochronny stosuje się do towaru dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze celnym od dnia wejścia w życie decyzji o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego, z zastrzeżeniem art. 24.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności określać:
1)
kod taryfy celnej i nazwę towaru podlegającego ostatecznemu środkowi ochronnemu,
2)
rodzaj ustanowionego środka ochronnego,
3)
okres stosowania środka ochronnego,
4)
sposób, warunki i zakres stosowania ustanowionego środka ochronnego.
4.
Jeżeli ostateczny środek ochronny został ustanowiony na okres dłuższy niż jeden rok, decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również harmonogram stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.
5.
W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie kontyngentu, decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również sposób rozdysponowania kontyngentu.
6.
W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie nieautomatycznej rejestracji przywozu, decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również warunki wydania i wykorzystania pozwoleń na przywóz towaru objętego tą rejestracją. W szczególności warunkiem wykorzystania pozwolenia na przywóz towaru może być zachowanie określonej ceny jednostkowej przywożonego towaru.