Dziennik Ustaw

Dz.U.1961.35.182 t.j.

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1972 r.

USTAWA
z dnia 10 lipca 1952 r.
o obowiązkowych dostawach zbóż.

..................................................

Notka Wydawnictwa Prawniczego "Lex"

Zmiany niniejszej ustawy, wprowadzone zgodnie z art. II § 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 1970 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U.71.12.117) nie zostały naniesione na tekst, gdyż data wejścia tych zmiana jest późniejsza niż data utraty mocy przez niniejszą ustawę.

..................................................

W celu zabezpieczenia stałego i równomiernego zaopatrzenia ludności miast w produkty zbożowe oraz popierania dalszego rozwoju produkcji rolnej postanawia się, co następuje:

Rozdział  1.

Przepisy ogólne.

Art.  1.

Ustala się obowiązek dostaw zbóż z gospodarstw rolnych.

Art.  2.

Obowiązkowi dostaw zbóż podlegają:

1) indywidualne gospodarstwa rolne,
2) spółdzielnie produkcyjne,
3) zespoły uprawowe,
4) państwowe gospodarstwa rolne podległe Ministrowi Rolnictwa,
5) inne uspołecznione gospodarstwa rolne.
Art.  3.

Obowiązek dostaw dotyczy następujących zbóż:

1) żyta,
2) pszenicy,
3) jęczmienia,
4) owsa,
5) mieszanki zbożowej.
Art.  4.
1. Obowiązek dostaw zbóż ustalany będzie dla poszczególnego gospodarstwa rolnego na każdy rok gospodarczy.
2. Rokiem gospodarczym jest okres od dnia 16 lipca do dnia 15 lipca następnego roku.
Art.  5.
1. Rada Ministrów ustala na każdy rok gospodarczy państwowy plan obowiązkowych dostaw zbóż.
2. W ramach państwowego planu sporządza się terenowe plany obowiązkowych dostaw zbóż. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady i tryb sporządzania i zatwierdzania terenowych planów dostaw.
Art.  6.

Ministerstwo Przemysłu Spożywczego i Skupu planuje, organizuje i nadzoruje wykonanie obowiązkowych dostaw zbóż.

Rozdział  2.

Obowiązek dostaw.

Art.  7.

Do dostaw zbóż obowiązany jest właściciel gospodarstwa rolnego, a gdy gospodarstwo zostało wydzierżawione lub jest faktycznie użytkowane przez inną osobę - dzierżawca lub użytkownik.

Art.  8.

Do dostaw zbóż obowiązani są wszyscy, którzy w ciągu roku gospodarczego użytkowali dane gospodarstwo jako właściciele, dzierżawcy lub użytkownicy, z tym że wykonanie obowiązku dostawy przez jednego z zobowiązanych zwalnia pozostałych od tego obowiązku.

Art.  9.

Z gruntów, wniesionych do spółdzielni produkcyjnej, z których nie dokonywa się zespołowych zbiorów na rzecz spółdzielni, obowiązek dostaw ciąży na członkach, którzy dokonują zbiorów indywidualnie.

Art.  10.
1. Wysokość obowiązkowych dostaw zbóż z indywidualnego gospodarstwa rolnego ustala się w zależności od obszaru gruntów ornych, wyrażonego w hektarach przeliczeniowych.
2. Nie uważa się za grunty orne:
1) gruntów pod wodami otwartymi lub zamkniętymi,
2) gruntów leśnych i pod lasami,
3) gruntów pod naturalnymi łąkami i pastwiskami,
4) nieużytków, do których zalicza się lotne piaski, bagna, mokradła, strome stoki i parowy, skały, szutrowiska, okopy, doły po żwirze, glinie, torfie, piasku itp.
Art.  11.

W przypadku gdy właściciel (dzierżawca, użytkownik) gospodarstwa rolnego użytkuje dwa lub więcej gospodarstw rolnych, położonych w jednym województwie, wysokość obowiązkowych dostaw ustala się z łącznego obszaru gruntów ornych przez niego użytkowanych.

Art.  12.

W przypadku gdy dwie lub więcej osób prowadzi na danym gospodarstwie rolnym wspólną gospodarkę, wysokość obowiązkowych dostaw ustala się z całego obszaru gruntów ornych danego gospodarstwa.

Art.  13.
1. Wysokość obowiązkowych dostaw zbóż zmniejsza się gospodarstwom rolnym kontraktującym niektóre uprawy (ust. 2), w zależności od obszaru upraw zakontraktowanych przy zastosowaniu norm ustalonych dla danego gospodarstwa. Zmniejszenie stosuje się po wywiązaniu się z umów kontraktacyjnych w terminach określonych w tych umowach.
2. Rada Ministrów ustali w drodze rozporządzenia wykaz upraw, o których mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady stosowania zmniejszeń.
Art.  14.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia:

1) zasady przeliczania gruntów ornych na hektary przeliczeniowe w zależności od jakości i położenia tych gruntów,
2) podział indywidualnych gospodarstw rolnych na grupy,
3) zasady, właściwość władz oraz tryb ustalania i stosowania norm dostaw,
4) właściwość władz oraz sposób i tryb postępowania w sprawach obowiązkowych dostaw zbóż,
5) terminy wykonania dostaw zbóż.
Art.  15.

Obowiązek dostaw zbóż wykonuje się przez dostarczenie któregokolwiek z rodzajów zbóż, określonych w art. 3.

Art.  16.

Zasady, właściwość władz, tryb ustalania norm dostaw oraz postępowanie w sprawach obowiązkowych dostaw zbóż przez spółdzielnie produkcyjne, zespoły uprawowe i inne uspołecznione gospodarstwa rolne określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Art.  17.
1. Wysokość obowiązkowych dostaw zbóż przez państwowe gospodarstwa rolne, podległe Ministrowi Rolnictwa, określa się zgodnie z planem gospodarczym Ministerstwa Rolnictwa.
2. Rada Ministrów określa tryb i sposób opracowania kwartalnych i miesięcznych planów dostaw oraz wykonania dostaw przez poszczególne gospodarstwa, podległe Ministrowi Rolnictwa.

Rozdział  3.

Zwolnienia i obniżenia wysokości dostaw.

Art.  18.

Zwalnia się od obowiązku dostaw zbóż gospodarstwa rolne o obszarze gruntów ornych poniżej 2 hektarów przeliczeniowych.

Art.  19.

Gospodarstwa rolne o obszarze gruntów ornych poniżej trzech hektarów przeliczeniowych zwalnia się od obowiązku dostaw, gdy użytkownikiem tego gospodarstwa jest osadnik rybacki, zatrudniony w uspołecznionym przedsiębiorstwie połowów morskich.

Art.  20.

Gospodarstwo rolne może być częściowo lub całkowicie zwolnione od obowiązku dostaw, jeżeli na skutek nadzwyczajnych okoliczności jego zdolność produkcyjna została w takim stopniu zmniejszona, że zobowiązany nie może bez swej winy wykonać częściowo lub całkowicie obowiązku dostaw.

Art.  21.

Właścicielowi (dzierżawcy, użytkownikowi) gospodarstwa rolnego o obszarze gruntów ornych poniżej pięciu ha przeliczeniowych, a mającemu na utrzymaniu więcej niż troje dzieci do lat 14, przysługuje obniżenie obowiązkowych dostaw zbóż.

Art.  22.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może zwolnić częściowo lub całkowicie od obowiązków dostaw zbóż inne grupy gospodarstw rolnych nie wymienione w artykułach poprzedzających.

Art.  23.

Szczegółowe zasady oraz tryb częściowego lub całkowitego zwalniania od obowiązku dostaw i przyznawania obniżeń określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Rozdział  4.

Wykonanie dostaw.

Art.  24.
1. Zobowiązany powinien dostarczyć zboże na koszt własny do punktu skupu.
2. Dostarczone zboże powinno odpowiadać obowiązującym normom jakościowym (standardom).
Art.  25.

Za dostarczone w ramach obowiązkowych dostaw zboże wypłaca się należność w gotówce, obliczoną według obowiązujących cen.

Art.  26.

Indywidualne gospodarstwa rolne, spółdzielnie produkcyjne i zespoły uprawowe mogą zbywać nadwyżki zbóż po wykonaniu obowiązkowych dostaw.

Art.  27.

Nie wykonane obowiązkowe dostawy podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie postępowania przymusowego w administracji.

Rozdział  5.

Przepisy karne.

Art.  28.
1. Kto nie wykonywa ciążącego na nim obowiązku dostaw zbóż lub powoduje obniżenie jakości dostarczonych zbóż - podlega karze grzywny do 3.000 złotych.
2. Orzekanie następuje w trybie postępowania karno-administracyjnego.
3. Postępowanie, wszczęte na podstawie ust. 1, może być umorzone, jeżeli sprawca przed zapadnięciem orzeczenia przedłoży władzy orzekającej dowód wykonania obowiązkowych dostaw.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli sprawca w bieżącym lub poprzednim roku gospodarczym był karany za niewykonanie obowiązkowych dostaw zbóż lub innych obowiązkowych dostaw.
5. Kierownik państwowego gospodarstwa rolnego podległego Ministrowi Rolnictwa, który nie wykonywa obowiązku dostaw zbóż lub powoduje obniżenie ich jakości (ust. 1), podlega karze pieniężnej do 1.000 zł, a o ile czyn jego zawiera znamiona przestępstwa, określonego w art. 29 - podlega karze w tym artykule przewidzianej.
6. Karę pieniężną (ust. 5) nakłada kierownik właściwego do spraw skupu organu prezydium wojewódzkiej rady narodowej.
7. Minister Przemysłu Spożywczego i Skupu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa określi tryb postępowania przy nakładaniu kary pieniężnej (ust. 5).
Art.  29.

Kto złośliwie uchyla się od wykonania obowiązkowych dostaw, utrudnia lub udaremnia wykonanie obowiązkowych dostaw przez inne osoby albo publicznie nawołuje do uchylania się od wykonania obowiązkowych dostaw - podlega karze więzienia do lat trzech lub karze aresztu do lat trzech.

Rozdział  6.

Przepisy przejściowe i końcowe.

Art.  30.

Gospodarstwom rolnym, które w 1951 r. nie wykonały zobowiązań w planowym skupie zbóż, podwyższa się wysokość obowiązkowych dostaw o zaległości, przeniesione na 1952 r.

Art.  31.
1. Gospodarstwa rolne przydzielone osiedleńcom zwolnione są od obowiązku dostaw zbóż w roku, w którym nastąpiło osiedlenie, i w roku następnym.
2. Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia przedłużyć dla niektórych gospodarstw rolnych przydzielonych osiedleńcom okres zwolnienia od obowiązku dostaw zbóż (ust. 1).
Art.  32.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia ulgi oraz zwolnienia gospodarstw rolnych od obowiązkowych dostaw, przysługujące z tytułu zagospodarowania odłogów i innych nie zagospodarowanych użytków rolnych.

Art.  33.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia:

1) gatunki zbóż oraz inne płody rolne, jakie mogą być przyjmowane zamiast zbóż, określonych w art. 3, oraz normy zamiany,
2) zasady i tryb zniesienia na terenie powiatów obowiązku uiszczenia opłat za przemiał zbóż w naturze (miarki) oraz obowiązku odstępowania przy przemiale gospodarczym niektórych rodzajów zbóż na rzecz Państwa (odsypy),
3) zasady tworzenia funduszu nagród na cele premiowania akcji obowiązkowych dostaw zbóż oraz przyznawania nagród.
Art.  34.
1. Posiadacze pomieszczeń, nadających się do przechowywania zbóż, obowiązani są oddać je na określony czas za opłatą do dyspozycji jednostek gospodarczych, powołanych do przyjmowania obowiązkowych dostaw.
2. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia władze właściwe do wydawania decyzji, tryb postępowania oraz zasady ustalania opłat za zajęte pomieszczenia.
Art.  35.
1. Traci moc dekret z dnia 23 lipca 1951 r. o planowym skupie zbóż (Dz. U. Nr 39, poz. 297).
2. Przepisy rozporządzeń i zarządzeń, wydanych na podstawie dekretu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nie są sprzeczne z postanowieniami niniejszej ustawy, zachowują moc do czasu zastąpienia ich nowymi rozporządzeniami i zarządzeniami, wydanymi na podstawie niniejszej ustawy.
3. W sprawach wszczętych na podstawie przepisów art. 19, 22 lub 23 dekretu z dnia 23 lipca 1951 r. o planowym skupie zbóż (Dz. U. Nr 39, poz. 297) i nie zakończonych prawomocnie do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy postępowanie toczy się do końca według przepisów dotychczasowych.