Normalizacja.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1961.53.298

| Akt utracił moc
Wersja od: 29 marca 1972 r.

USTAWA
z dnia 27 listopada 1961 r.
o normalizacji.

Przepisy ogólne.

1.
Celem działalności normalizacyjnej jest zwiększanie stopnia typizacji i unifikacji produkcji, ułatwianie jej specjalizacji i koncentracji, określanie i podnoszenie jakości oraz obniżanie kosztów; przyśpieszanie postępu technicznego; racjonalne wykorzystywanie materiałów i energii; zwiększanie wydajności, bezpieczeństwa i higieny pracy, podnoszenie zdrowotności publicznej; ułatwianie wzajemnych stosunków gospodarczych z innymi krajami.
2.
Normy ustanowione w wyniku działalności normalizacyjnej określają dla powtarzających się zadań w gospodarce narodowej najodpowiedniejsze jednolite rozwiązania techniczne i ekonomiczne w zakresie rodzajów, stopniowania cech, wymiarów, właściwości przedmiotów i ich części składowych, czynności, procesów technologicznych i metod badań oraz ustalają jednolicie pojęcia i oznaczenia stosowane w dokumentacji technicznej.

Działalność normalizacyjna jest jednym z podstawowych zadań ministerstw i innych organów wymienionych w niniejszej ustawie.

(uchylony)

Prace normalizacyjne.

1.
Prace normalizacyjne prowadzone są na zasadach naukowych i w sposób planowy.
2.
Plany prac normalizacyjnych wchodzą w skład narodowych planów gospodarczych i uwzględniają w pierwszej kolejności potrzeby podstawowych gałęzi gospodarki narodowej.
3.
Na wniosek Ministra Handlu Zagranicznego resorty produkujące artykuły przeznaczone na eksport uwzględnią w planach prac normalizacyjnych opracowania dotyczące artykułów przeznaczonych na eksport.
1.
Ze względu na zakres obowiązywania i znaczenie dla gospodarki narodowej - rozróżnia się:
1)
Polskie Normy - powszechnie obowiązujące,
2)
normy branżowe - obowiązujące w zakresie określonej branży (dziedziny gospodarki) niezależnie od organizacyjnego podporządkowania zakładów pracy,
3)
normy zakładowe - obowiązujące w jednym lub kilku zakładach pracy.
2.
Polskie Normy oznacza się znakiem "PN", normy branżowe - znakiem "BN", a normy zakładowe - znakiem "ZN".
3.
Zainteresowani ministrowie w porozumieniu z Komitetem określają branże (dziedziny gospodarki), w jakich ustanawiane będą normy branżowe.
4. 2
Polski Komitet Normalizacji i Miar w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określa tematy, które ze względu na ich znaczenie dla gospodarki lub zabezpieczenie potrzeb odbiorców powinny być objęte Polskimi Normami.
1.
Projekty Polskich Norm, norm branżowych i norm zakładowych opracowują, zgodnie z planami prac normalizacyjnych, uspołecznione zakłady pracy i jednostki organizacyjne zainteresowanych resortów.
2.
Właściwi ministrowie w porozumieniu z Komitetem powierzą prowadzenie prac normalizacyjnych odpowiednim instytucjom jako ośrodkom normalizacyjnym w danej branży.
1. 3
Polską Normę ustanawia Polski Komitet Normalizacji i Miar.
2.
Normę branżową ustanawia właściwy minister, który może w porozumieniu z Komitetem przekazać to uprawnienie dyrektorowi właściwego branżowo zjednoczenia lub innej jednostki organizacyjnej.
3.
Normę zakładową ustanawia dyrektor zjednoczenia (jednostki równorzędnej), który może przekazać to uprawnienie kierownikowi zakładu pracy.
4. 4
(skreślony).
1.
W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym może być udzielone zezwolenie na odstąpienie od normy. Decyzja zezwalająca na odstąpienie od normy powinna równocześnie określać warunki, jakie mają być zachowane w związku z udzielonym zezwoleniem oraz okres ważności zezwolenia.
2. 5
Zezwolenia na odstąpienie od Polskiej Normy udziela Polski Komitet Normalizacji i Miar na wniosek właściwego ministra uzgodniony z zainteresowanymi ministrami.
3.
Zezwolenia na odstąpienie od normy branżowej udziela, po uzgodnieniu z zainteresowanymi ministrami, organ, który ustanowił tę normę.

Polski Komitet Normalizacji i Miar w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określi tryb opracowywania, uzgadniania i ustanawiania norm, zasady i sposób prowadzenia ich rejestru oraz tryb udzielania zezwolenia na odstąpienie od normy.

Artykuły wykonane zgodnie z Polskimi Normami i z normami branżowymi powinny być oznaczane znakiem zgodności z normą na zasadach i w sposób określony przez Polski Komitet Normalizacji i Miar.

Minister Finansów w porozumieniu z Komitetem oraz z Komitetem do Spraw Techniki określa źródła i sposób finansowania prac normalizacyjnych w uspołecznionych zakładach pracy.

Prezes Rady Ministrów na wniosek Komitetu określi organy obowiązane do przeprowadzania kontroli prac normalizacyjnych oraz stałej i doraźnej kontroli stosowania norm, jak również zakres i sposób przeprowadzania tej kontroli.

Przepisy karne.

1.
Kto, będąc kierownikiem zakładu pracy bądź osobą odpowiedzialną za działalność produkcyjną lub usługową albo za kontrolę techniczną, nie stosuje w procesie produkcji Polskich Norm i norm branżowych, dopuszcza do wykonania prac niezgodnych z tymi normami lub wprowadza do obrotu artykuły nie odpowiadające tym normom albo też nie zachowuje szczególnych warunków ustanowionych w związku z zezwoleniem udzielonym na odstąpienie od tych norm

- podlega karze aresztu do 3 miesięcy lub karze grzywny do 4.500 złotych.

2.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1, następuje w trybie przepisów o orzecznictwie karno-administracyjnym.
1.
Osoba określona w art. 15 ust. 1, która w wyniku niestosowania Polskiej Normy lub normy branżowej naraża życie lub zdrowie człowieka na niebezpieczeństwo albo powoduje powstanie poważnej szkody dla interesów gospodarczych Państwa

- podlega karze więzienia do lat trzech.

2.
Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie

- podlega karze aresztu do 6 miesięcy lub karze grzywny do 10.000 złotych.

1.
Kto wbrew obowiązującym przepisom nie oznacza artykułów znakiem zgodności z normą lub używa tych znaków niezgodnie z przepisami

- podlega karze grzywny do 4.500 złotych.

2.
Orzekanie następuje w trybie przepisów o orzecznictwie karno-administracyjnym.

Przepisy przejściowe i końcowe.

1.
Dotychczasowe normy państwowe obowiązujące stają się Polskimi Normami w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe normy państwowe zalecane i normy resortowe pozostają w mocy do czasu ich unieważnienia przez organ, który je ustanowił, bądź do czasu ustanowienia ich jako Polskie Normy lub normy branżowe w rozumieniu niniejszej ustawy.
1.
Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do norm - wskaźników pracy i płacy, zaspokajania potrzeb, zużycia materiałów i energii, ubytków naturalnych, kosztorysów, zaopatrzenia i obrotu.
2.
Wskaźników wymienionych w ust. 1 nie należy nazywać normami bez jednoczesnego określania ich rodzaju.

Normy dotyczące narzędzi mierniczych, podlegające obowiązkowi legalizacji lub uwierzytelnienia, nie mogą być sprzeczne z przepisami dekretów z dnia 19 kwietnia 1951 r. o organach administracji miar oraz o miarach i narzędziach mierniczych (Dz. U. z 1951 r. Nr 26, poz. 195 i z 1956 r. Nr 54, poz. 244) oraz przepisami na jego podstawie wydanymi.

Ustawa nie narusza uprawnień Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w zakresie jakości środków farmaceutycznych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrach lub resortach, rozumie się przez to również komisje i komitety sprawujące funkcje naczelnych organów administracji oraz urzędy centralne.

Traci moc dekret z dnia 4 marca 1953 r. o normach i o Polskim Komitecie Normalizacyjnym (Dz. U. z 1953 r. Nr 15, poz. 61 i z 1956 r. Nr 54, poz. 244).

Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia.

1 Rozdział 2 uchylony przez art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
2 Art. 7 ust. 4 zmieniony przez art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
3 Art. 9 ust. 1 zmieniony przez art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
4 Art. 9 ust. 4 skreślony przez art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
5 Art. 10 ust. 2 zmieniony przez art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
6 Art. 11 zmieniony przez art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.
7 Art. 12 zmieniony przez art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o zniesieniu Centralnego Urzędu Jakości i Miar i Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (Dz.U.72.11.83) z dniem 29 marca 1972 r.