Dziennik Ustaw

Dz.U.2020.796 t.j.

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2020 r. do: 31 lipca 2021 r.

Rozdział  3

Stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

Art.  17.  [Warunki stosowania nawozów i środków wspomagających uprawę roślin]
1.  Stosuje się wyłącznie nawozy i środki wspomagające uprawę roślin, które zostały dopuszczone do obrotu na podstawie art. 3 ust. 1 i 2, art. 5 lub rozporządzenia nr 2003/2003.
2.  Nawozy stosuje się w sposób, który nie zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt lub środowisku.
3.  (uchylony).
4.  Środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu stosuje się zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania.
Art.  18. 

(uchylony).

Art.  19.  [Użycie sprzętu agrolotniczego przy stosowaniu nawozów mineralnych]

Do stosowania nawozów mineralnych, w tym nawozów oznaczonych znakiem "NAWÓZ WE", może być użyty sprzęt agrolotniczy, jeżeli:

1) sprzęt ten jest wyposażony w urządzenia służące do tego celu;
2) prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s, a wilgotność względna powietrza wynosi co najmniej 60%;
3) powierzchnia upraw, do nawożenia których stosuje się sprzęt agrolotniczy, wynosi co najmniej 30 ha i uprawy te są położone w odległości co najmniej 500 m od dróg publicznych, budynków, obiektów, w których są utrzymywane zwierzęta, pasiek, upraw zielarskich, ogrodów działkowych, cieków, zbiorników wodnych, rezerwatów przyrody, parków narodowych, uzdrowisk oraz obszarów ochrony uzdrowiskowej, a także innych obiektów i obszarów chronionych na podstawie przepisów odrębnych.
Art.  20.  [Zakaz stosowania nawozów na niektórych glebach]
1.  Zabrania się stosowania nawozów:
1) na glebach zamarzniętych, zalanych wodą, nasyconych wodą, pokrytych śniegiem;
2) naturalnych w postaci płynnej podczas wegetacji roślin przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi.
2.  Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nawożenia stawów wykorzystywanych do chowu lub hodowli ryb.
3.  Za glebę zamarzniętą nie uznaje się gleby, która rozmarza co najmniej powierzchniowo w ciągu dnia.
Art.  20a.  [Zakaz stosowania nawozów amonowo-węglanowych]

Zabrania się stosowania nawozów amonowo-węglanowych.

Art.  21.  [Obowiązkowe szkolenie w razie świadczenia usług w zakresie stosowania nawozów]
1.  Czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające świadectwo ukończenia szkolenia w tym zakresie; wymagania tego nie stosuje się wobec absolwentów szkół rolniczych.
2.  Szkolenie w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą jednostki organizacyjne upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art.  22.  [Delegacja ustawowa]

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy sposób stosowania nawozów, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;
2) jednostki organizacyjne upoważnione do prowadzenia szkoleń z zakresu stosowania nawozów, biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna, aby zapewnić właściwą jakość prowadzonych szkoleń, oraz kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie prowadzonych szkoleń osób zatrudnionych w tych jednostkach.
Art.  22a.  [Kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku]
1.  Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, z uwzględnieniem kodeksu ramowego Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2014 r. dotyczącego dobrej praktyki rolniczej na rzecz redukcji emisji amoniaku, opracuje kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku do dobrowolnego stosowania.
2.  Kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku obejmuje co najmniej zalecenia dotyczące:
1) zarządzania azotem, z uwzględnieniem jego pełnego obiegu w środowisku;
2) sposobów żywienia zwierząt gospodarskich - gatunków, o których mowa w przepisach o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich;
3) technik rozprowadzania nawozów ograniczających emisję amoniaku;
4) sposobów przechowywania nawozów ograniczających emisję amoniaku;
5) sposobów chowu zwierząt gospodarskich gatunków, o których mowa w przepisach o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, ograniczających emisję amoniaku;
6) możliwości ograniczania emisji amoniaku pochodzącego ze stosowania nawozów mineralnych.
3.  Minister właściwy do spraw rolnictwa zamieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku.