Dz.U.2019.248

| Akt obowiązujący
Wersja od: 8 lutego 2019 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1
z dnia 7 lutego 2019 r.
w sprawie należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań w zakresie ochrony placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, a także świadczeń związanych z wykonywaniem tych zadań

Na podstawie art. 172 ust. 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:
§  1.  Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, zwanej dalej "ustawą", w tym sposób ich wypłaty, oraz świadczenia związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy.
§  2.  Użyte w rozporządzeniu skróty oznaczają:
1) SOP - Służbę Ochrony Państwa;
2) Komendant SOP - Komendanta Służby Ochrony Państwa;
3) funkcjonariusz - funkcjonariusza SOP;
4) przełożony - bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.
§  3. 
1.  Funkcjonariusz odbywający podróż służbową na obszarze kraju, zwaną dalej "krajową podróżą służbową", otrzymuje dietę, o której mowa w art. 172 ust. 3 pkt 1 ustawy, w wysokości określonej dla diety przysługującej w czasie podróży krajowej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.), zwanej dalej "Kodeksem pracy", za każdą dobę krajowej podróży służbowej liczoną od wyjazdu ze stałego miejsca pełnienia służby do powrotu do tego miejsca.
2.  Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, jeżeli krajowa podróż służbowa trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
a) od 8 do 12 godzin - stanowi 50%,
b) ponad 12 godzin - stanowi 100%

- diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy;

2) dłużej niż dobę, a niepełna, ale rozpoczęta doba wynosi:
a) do 8 godzin - stanowi 50%,
b) ponad 8 godzin - stanowi 100%

- diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

3.  Wysokość diety, o której mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się o koszty zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie - 25%,
2) obiad - 50%,
3) kolacja-25%

- diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

4.  W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§  4. 
1.  Funkcjonariusz odbywający podróż służbową poza granicami kraju, zwaną dalej "zagraniczną podróżą służbową", otrzymuje dietę, o której mowa w art. 172 ust. 3 pkt 1 ustawy, w wysokości określonej dla diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy, za każdą dobę zagranicznej podróży służbowej liczoną od chwili:
1) przekroczenia granicy polskiej w drodze za granicę do chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze powrotnej do kraju - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji lądowej;
2) startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji lotniczej;
3) wyjścia statku (promu) z portu polskiego do chwili wejścia statku (promu) w drodze powrotnej do portu polskiego - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji morskiej.
2.  Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, za niepełną dobę zagranicznej podróży służbowej wynoszącą:
1) do 8 godzin - stanowi 33,33%,
2) ponad 8 do 12 godzin - stanowi 50%,
3) ponad 12 godzin - stanowi 100%

- diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

3.  Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, jeżeli:
1) funkcjonariuszowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie,
2) funkcjonariusz przebywa w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym

- stanowi 25% diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

4.  Wysokość diety, o której mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się o koszty zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie - 15%,
2) obiad - 30%,
3) kolacja - 30%

- diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.

5.  W przypadku korzystania przez funkcjonariusza wykonującego czynności służbowe w zagranicznej podróży służbowej z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.
§  5. 
1.  Zwrot kosztów przejazdu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, następuje w wysokości obejmującej cenę biletu wraz z opłatami dodatkowymi i z uwzględnieniem przysługującej funkcjonariuszowi ulgi oraz rodzaju środka transportu właściwego do odbycia podróży służbowej w postaci samolotu, samochodu osobowego, środków publicznego transportu zbiorowego, motocykla lub motoroweru albo statku lub promu.
2.  W przypadku wyrażenia przez Komendanta SOP lub osobę przez niego upoważnioną zgody na przejazd w krajowej podróży służbowej pojazdem niepozostającym w dyspozycji SOP wysokość zwrotu kosztów przejazdu jest określana według stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu nie wyższych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 58, 60 i 125).
§  6. 
1.  Zwrot kosztów noclegu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w krajowej podróży służbowej przysługuje w wysokości stwierdzonej rachunkiem za nocleg w hotelu lub kwaterze prywatnej.
2.  Ryczałt za nocleg, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w krajowej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości 150% diety, o której mowa w § 3 ust. 1, za każdy nocleg trwający co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 2100 i 700.
§  7. 
1.  Zwrot kosztów noclegu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w zagranicznej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości stwierdzonej rachunkiem za nocleg w hotelu, w granicach ustalonego na ten cel limitu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
2.  Ryczałt za nocleg, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w zagranicznej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości odpowiadającej 25% limitu, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg trwający co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 2100 i 700.
§  8.  Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje dieta za czas przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby w wysokości określonej w § 3.
§  9.  Wysokość należności z tytułu zwrotu kosztów przejazdu do miejsca delegowania, na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejsca delegowania i z powrotem, przysługującej funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stanowi równowartość kosztów przejazdu publicznym środkiem komunikacji.
§  10.  Funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje dieta za czas przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby w wysokości określonej w § 4.
§  11.  Funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje zwrot kosztów noclegu albo ryczałt za nocleg, w wysokości określonej w § 7.
§  12.  Funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową, delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje zwrot kosztów, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 5 ustawy, w wysokości wskazanej na oryginale rachunku.
§  13. 
1.  Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych dokonuje wypłaty należności, o których mowa w § 3-12, na podstawie rachunku kosztów sporządzonego przez funkcjonariusza, w formie gotówkowej lub bezgotówkowej na rachunek bankowy wskazany przez funkcjonariusza.
2.  Zapewnienie funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową, delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, bezpłatnego wyżywienia lub wyżywienia w ramach usługi hotelarskiej potwierdza kierownik komórki organizacyjnej SOP zapewniającej te świadczenia lub funkcjonariusz w oświadczeniu złożonym na poleceniu wyjazdu służbowego.
3.  Wypłata należności, o których mowa w § 10 i 11, następuje za pośrednictwem placówki zagranicznej.
4.  W przypadku funkcjonariusza odbywającego krajową podróż służbową lub delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby Komendant SOP może uznać, dla celów rozliczenia kosztów wynikających z tych tytułów, miejscowość zamieszkania funkcjonariusza za stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli spowoduje to ich zmniejszenie.
§  14. 
1.  Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych na wniosek funkcjonariusza odbywającego krajową podróż służbową lub delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wypłaca mu zaliczkę na pokrycie kosztów związanych z tą podróżą lub delegowaniem, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
2.  Funkcjonariusz rozlicza pobraną zaliczkę w terminie 14 dni od dnia zakończenia krajowej podróży służbowej lub upływu okresu delegowania.
§  15. 
1.  Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych wypłaca funkcjonariuszowi odbywającemu zagraniczną podróż służbową lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki obliczonej w walucie obcej według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określanego przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego dzień wypłaty zaliczki.
2.  Rozliczenia kosztów związanych z zagraniczną podróżą służbową lub skierowaniem do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, dokonuje się w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienianej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży lub przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby.
3.  Do rozliczenia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty lub rachunki potwierdzające poszczególne wydatki, z wyjątkiem rozliczenia diet i wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu lub rachunku nie było możliwe, funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.
§  16.  Świadczeniami, o których mowa w art. 172 ust. 1 pkt 2 ustawy, są:
1) ryczałt z tytułu wykonywania czynności służbowych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej - w wysokości 100% diety, o której mowa w § 4, za każdy rozpoczęty dzień skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy;
2) ryczałt na pokrycie kosztów utrzymania - w wysokości 50% diety, o której mowa w § 4, za każdy rozpoczęty dzień skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy;
3) należność zagraniczna za każdy rozpoczęty dzień kalendarzowy skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, w wysokości:
a) 40 euro dla funkcjonariusza pełniącego funkcję dowódcy ochrony,
b) 30 euro dla pozostałych funkcjonariuszy.
§  17.  Świadczenia, o których mowa w § 16, wypłaca się - za pośrednictwem placówki zagranicznej - w formie bezpośredniej do rąk funkcjonariusza lub w formie bezgotówkowej na rachunek bankowy wskazany przez funkcjonariusza.
§  18.  Przepisy rozporządzenia w zakresie wysokości należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, oraz świadczeń związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, mają zastosowanie od dnia 2 lutego 2019 r.
§  19.  Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. 2
1 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 97 i 225).
2 Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Biura Ochrony Rządu należności pieniężnych za podróże służbowe (Dz. U. poz. 1773 oraz z 2015 r. poz. 341), które utraciło moc na podstawie art. 389 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138, 650, 730, 1544, 1562, 1669, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 125).