Najniższe wynagrodzenie za pracę pracowników. - Dz.U.1998.16.74 - OpenLEX

Najniższe wynagrodzenie za pracę pracowników.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1998.16.74

Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 2001 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ
z dnia 29 stycznia 1998 r.
w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników.

Na podstawie art. 774 pkt 1 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:
1. 1
Najniższe wynagrodzenie za pracę, przysługujące pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, obliczone na podstawie przysługujących im stawek wynagrodzeń zasadniczych i innych składników wynagrodzenia, w tym wartości deputatów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi 760 zł miesięcznie.
2.
Składniki wynagrodzenia, wypłacane za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, wlicza się do wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w ust. 1, w wysokości wynikającej z odpowiedniego przeliczenia ostatniej ich wypłaty na okres jednomiesięczny.
3.
Przy ustalaniu wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, wyłącza się:
1)
nagrody jubileuszowe,
2)
odprawy rentowo-emerytalne,
3)
dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracowników jednostek sfery budżetowej (nagrody z zakładowego funduszu nagród) oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,
4)
wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.
4. 2
Pracownikom, których wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy jest niższe od kwoty 760 zł miesięcznie, przysługuje wyrównanie do wysokości tej kwoty. Wyrównanie wypłaca się za okres każdego miesiąca łącznie z wynagrodzeniem.
 
1.
Pracownikom wynagradzanym na podstawie miesięcznych stawek wynagrodzeń zmniejsza się najniższe wynagrodzenie, ustalone zgodnie z § 1, za każdą godzinę pracy, za którą wynagrodzenie nie przysługuje, o kwotę wynikającą z podzielenia kwoty 760 zł przez liczbę godzin pracy stanowiącą pełny miesięczny wymiar czasu pracy obowiązujący pracownika. W razie zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy najniższe wynagrodzenie ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin zatrudnienia, biorąc za podstawę wynagrodzenie w kwocie 760 zł miesięcznie.
2.
Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie wypłaca się za każdą godzinę pracy w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wynagrodzeniem godzinowym wynikającym z podzielenia kwoty 760 zł przez liczbę godzin pracy obowiązującą pracownika w ramach pełnego wymiaru czasu pracy w danym miesiącu a wynagrodzeniem uzyskanym przez pracownika w danym miesiącu, ustalonym zgodnie z § 1, przeliczonym na godzinę pracy.
3.
Pracownikom, których obowiązujący wymiar czasu pracy przekracza 42 godziny przeciętnie na tydzień, najniższe wynagrodzenie miesięczne, o którym mowa w § 1 ust. 1, przysługuje za 42-godzinny tydzień pracy. Za każdą godzinę pracy w miesiącu przekraczającą 42 godziny na tydzień, a przepracowaną w ramach obowiązującego pracownika miesięcznego wymiaru czasu pracy, przysługuje wyrównanie ustalone w wysokości stanowiącej różnicę miedzy wynagrodzeniem godzinowym wynikającym z podzielenia kwoty 760 zł przez liczbę godzin pracy w miesiącu, wynikającą z 42-godzinnego tygodnia pracy, a wynagrodzeniem godzinowym pracownika ustalonym zgodnie z § 1.
Najniższe wynagrodzenie za pracę, o którym mowa w § 1, przysługuje również w razie niewykonywania pracy w związku:
1)
z korzystaniem z urlopu wypoczynkowego,
2)
z korzystaniem ze zwolnień od pracy przewidzianych w przepisach Kodeksu pracy lub innych przepisach prawa, za które pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.
Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do pracowników młodocianych odbywających naukę zawodu bądź przyuczanych do wykonywania określonej pracy.
Traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 czerwca 1996 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników (Monitor Polski Nr 39, poz. 388 i Nr 84, poz. 747 oraz z 1997 r. Nr 1, poz. 7 i Nr 38, poz. 379).
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lutego 1998 r.
1 § 1 ust. 1:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U.98.164.1189) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 października 1999 r. (Dz.U.99.91.1037) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 listopada 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 25 lutego 2000 r. (Dz.U.00.13.174) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 marca 2000 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2000 r. (Dz.U.00.121.1308) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2001 r.

2 § 1 ust. 4:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U.98.164.1189) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 października 1999 r. (Dz.U.99.91.1037) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 listopada 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 25 lutego 2000 r. (Dz.U.00.13.174) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 marca 2000 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2000 r. (Dz.U.00.121.1308) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2001 r.

3 § 2:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U.98.164.1189) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 października 1999 r. (Dz.U.99.91.1037) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 listopada 1999 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 25 lutego 2000 r. (Dz.U.00.13.174) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 marca 2000 r.

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2000 r. (Dz.U.00.121.1308) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2001 r.