Dziennik Ustaw

Dz.U.1984.39.201

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2018 r.

MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA
o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978,
sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu siódmego lipca tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego roku została sporządzona w Londynie Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, wraz z załącznikiem.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją i załącznikiem Rada Państwa uznała je i uznaje za słuszne zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nich zawartych; oświadcza, że są one przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone, oraz przyrzeka, że będą niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.Dano w Warszawie dnia 21 kwietnia 1983 r.

(Tekst konwencji zawiera załącznik do niniejszego numeru)

ZAŁĄCZNIK

MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA

o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978,

sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r.

Strony niniejszej konwencji,

pragnąc podnieść poziom bezpieczeństwa życia i mienia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego przez ustalenie we wspólnym porozumieniu wymagań w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht,

zważywszy, że cel ten najpełniej można osiągnąć przez przyjęcie Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł  I

Zobowiązania ogólne wynikające z konwencji

1. Strony zobowiązują się stosować postanowienia konwencji i załącznika do niej, który stanowi integralną część konwencji. Każde powołanie się na konwencję oznacza jednocześnie powołanie się na załącznik.
2. Strony zobowiązują się wydać niezbędne ustawy, dekrety, zarządzenia i inne przepisy oraz podjąć wszelkie inne kroki konieczne w celu nadania konwencji pełnej i całkowitej skuteczności, jak również zapewnienia, aby pod względem bezpieczeństwa życia i mienia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego marynarze na statkach posiadali odpowiednie kwalifikacje i byli zdolni wykonywać swoje obowiązki.
Artykuł  II

Określenia

W rozumieniu niniejszej konwencji, jeśli wyraźnie nie przewidziano inaczej:

a) "Strona" oznacza państwo, w stosunku do którego konwencja weszła w życie;

b) "administracja" oznacza rząd Strony, której banderę statek ma prawo podnosić;

c) "świadectwo" oznacza ważny dokument, niezależnie od nazwy, pod jaką występuje, wydany przez administrację lub z jej upoważnienia albo też uznany przez administrację, upoważniający posiadacza do pełnienia służby, jaka jest określona w tym dokumencie lub do jakiej dopuszczają przepisy krajowe;

d) "dyplomowany" oznacza osobę mającą właściwe świadectwo;

e) "Organizacja" oznacza Międzyrządową Morską Organizację Doradczą (IMCO) *

f) "Sekretarz Generalny" oznacza Sekretarza Generalnego Organizacji;

g) "statek morski" oznacza statek inny niż te, które pływają wyłącznie na wodach wewnętrznych lub wodach leżących w ich granicach albo ściśle przyległych do nich, na wodach osłoniętych lub obszarach, do których mają zastosowanie przepisy portowe;

h) "statek rybacki" oznacza statek używany do połowu ryb, wielorybów, fok, morsów lub innych żywych zasobów morza;

i) "Przepisy radiowe" oznaczają Przepisy radiowe stanowiące załącznik lub uważane za załącznik do aktualnej Międzynarodowej konwencji telekomunikacyjnej, która będzie obowiązywać w danym czasie.

Artykuł  III

Zastosowanie

Konwencja ma zastosowanie do marynarzy zatrudnionych na statkach morskich uprawnionych do podnoszenia bandery Strony, z wyjątkiem marynarzy zatrudnionych na:

a) okrętach wojennych, statkach pomocniczych marynarki wojennej lub innych statkach stanowiących własność państwa lub eksploatowanych przez państwo i zatrudnionych w służbie państwowej wyłącznie w celach niehandlowych; jednakże każda Strona powinna zapewnić, przez przyjęcie odpowiednich środków nie naruszających zasad eksploatacji ani zdolności eksploatacyjnych takich statków stanowiących własność lub eksploatowanych przez tę Stronę, aby osoby pełniące służbę na tych statkach odpowiadały wymaganiom konwencji w takim zakresie, w jakim jest to słuszne i wykonalne;

b) statkach rybackich;

c) jachtach rekreacyjnych nie uprawiających handlu lub

d) statkach drewnianych o prymitywnej budowie.

Artykuł  IV

Przekazywanie informacji

1. Strony będą przekazywać Sekretarzowi Generalnemu, tak szybko, jak to jest praktycznie możliwe:
a) teksty ustaw, dekretów, zarządzeń i innych przepisów oraz dokumentów wydanych we wszelkich sprawach wchodzących w zakres konwencji;
b) pełne dane szczegółowe, gdy będzie to celowe, dotyczące programu i czasu trwania kursów szkoleniowych, a także państwowych wymagań egzaminacyjnych i innych wymagań w stosunku do każdego świadectwa wydanego zgodnie z konwencją;
c) wystarczającą liczbę wzorów świadectw wydanych zgodnie z konwencją.
2. Sekretarz Generalny zawiadomi wszystkie Strony o otrzymaniu każdej informacji zgodnie z ustępem 1 lit. a) oraz między innymi zgodnie z artykułami IX i X będzie przekazywać Stronom na ich wniosek każdą informację otrzymaną zgodnie z ustępem 1 lit. b) i c).
Artykuł  V

Inne umowy oraz interpretacja

1. Wszystkie wcześniejsze umowy, konwencje i porozumienia odnoszące się do wymagań w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, obowiązujące między Stronami, będą nadal miały pełną i całkowitą moc w przewidzianych dla nich okresach ważności w stosunku do:
a) marynarzy, do których nie stosuje się niniejszej konwencji;
b) marynarzy, do których stosuje się niniejszą konwencję w zakresie spraw wyraźnie przez konwencję nie uregulowanych.
2. Jednakże w takim zakresie, w jakim te umowy, konwencje lub porozumienia są sprzeczne z postanowieniami niniejszej konwencji, Strony dokonają rewizji swoich zobowiązań wynikających z tych umów, konwencji i porozumień, w celu usunięcia sprzeczności między tymi zobowiązaniami a zobowiązaniami wynikającymi z niniejszej konwencji.
3. Wszystkie sprawy, które nie są wyraźnie uregulowane w konwencji, podlegają wewnętrznemu ustawodawstwu Stron.
4. Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie narusza kodyfikacji i rozwoju prawa morza przez Konferencję Prawa Morza Narodów Zjednoczonych, zwołaną na podstawie Rezolucji 2750 C (XXV) Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, ani obecnych lub przyszłych roszczeń i poglądów prawnych jakiegokolwiek Państwa, dotyczących prawa morza oraz charakteru i zasięgu jurysdykcji państwa nadbrzeżnego i państwa bandery.
Artykuł  VI

Świadectwa

1. Świadectwa kapitanów, oficerów lub marynarzy będą wydawane tylko tym kandydatom, którzy spełniają wymagania stawiane przez administrację, dotyczące stażu pracy, wieku, stanu zdrowia, wyszkolenia, kwalifikacji oraz egzaminów, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami załącznika do niniejszej konwencji.
2. Świadectwa kapitanów i oficerów, wydane zgodnie z niniejszym artykułem, powinny być potwierdzone przez administrację, która je wydaje, w formie przewidzianej w prawidle I/2 załącznika. Jeżeli język, w jakim sporządzono świadectwo, nie jest językiem angielskim, to potwierdzenie powinno zawierać tłumaczenie na ten język.
Artykuł  VII

Przepisy przejściowe

1. Świadectwo o kwalifikacjach lub świadectwo o praktyce morskiej na stanowisku, dla którego konwencja wymaga takiego świadectwa, wydane przed wejściem w życie konwencji w stosunku do danej Strony zgodnie z ustawodawstwem tej Strony lub Przepisami radiowymi, będzie uznane za ważne dla wykonywania praktyki po wejściu konwencji w życie w stosunku do tej Strony.
2. Po wejściu konwencji w życie w stosunku do danej Strony jej administracja będzie mogła nadal przez okres nie przekraczający pięciu lat wydawać świadectwa o kwalifikacjach zgodnie z poprzednimi zasadami. W rozumieniu niniejszej konwencji świadectwa te będą uznawane za ważne. W ciągu tego okresu przejściowego świadectwa te będą wydawane tylko tym marynarzom, którzy rozpoczęli praktykę morską przed wejściem konwencji w życie w stosunku do danej Strony w tym dziale służby na statku, do którego się one odnoszą. Administracja zapewni, aby wszyscy inni kandydaci ubiegający się o świadectwa zostali poddani egzaminowi i otrzymali świadectwa zgodnie z konwencją.
3. W ciągu dwóch lat od wejścia w życie konwencji w stosunku do danej Strony może ona wydawać świadectwa o praktyce morskiej marynarzom, którzy nie posiadają ani odpowiedniego świadectwa zgodnego z niniejszą konwencją, ani świadectwa o kwalifikacjach, wydanego na podstawie ustawodawstwa obowiązującego przed wejściem w życie konwencji w stosunku do tej Strony, jeżeli:
a) pracowali na morzu na stanowisku wymagającym świadectwa przez okres co najmniej trzech lat w ciągu siedmiu lat poprzedzających wejście w życie konwencji w stosunku do tej Strony;
b) przedstawili dowód, że wykonywali pracę w sposób zadowalający;
c) spełniają wymagania administracji dotyczące stanu zdrowia, w tym wzroku i słuchu, z uwzględnieniem ich wieku w chwili starania się o świadectwo.

W rozumieniu niniejszej konwencji świadectwo o praktyce morskiej wydane stosownie do niniejszego ustępu będzie uważane za równorzędne ze świadectwem wydanym zgodnie z konwencją.

Artykuł  VIII

Uprawnienia

1. W razie wyjątkowej potrzeby administracje, jeśli - ich zdaniem - nie spowoduje to niebezpieczeństwa dla osób, mienia lub środowiska, mogą przyznać uprawnienie zezwalające określonemu marynarzowi na wykonywanie pracy na określonym statku przez określony czas, nie przekraczający sześciu miesięcy, na stanowisku innym niż radiooficer lub operator radiotelefonu, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w odpowiednich Przepisach radiowych, do którego objęcia nie posiada on odpowiedniego świadectwa, pod warunkiem że osoba, której przyznano to uprawnienie, będzie miała odpowiednie kwalifikacje do wykonywania pracy na nie obsadzonym stanowisku w sposób gwarantujący bezpieczeństwo, zgodnie z wymaganiami administracji. Jednakże uprawnienia takie nie będą przyznawane kapitanowi ani starszemu mechanikowi, z wyjątkiem przypadków siły wyższej i tylko na okres możliwie najkrótszy.
2. Każde takie uprawnienie do objęcia jakiegokolwiek stanowiska może być przyznane jedynie osobie mającej świadectwo uprawniające do objęcia stanowiska tylko o jeden stopień niższego. W razie gdy dla tego niższego stanowiska konwencja nie wymaga świadectwa, można przyznać uprawnienia osobie, której kwalifikacje i doświadczenie, zdaniem administracji, wyraźnie odpowiadają wymaganiom na stanowisko, jakie ma objąć, pod warunkiem że osoba nie mająca właściwego świadectwa powinna być poddana testowi określonemu przez administrację, który wykaże, że takie uprawnienie może być bez obawy przyznane. Ponadto administracje powinny zapewnić, aby stanowisko, o którym mowa, zostało jak najszybciej objęte przez osobę mającą odpowiednie świadectwo.
3. Strony, tak szybko, jak to jest możliwe po 1 stycznia każdego roku, nadeślą Sekretarzowi Generalnemu sprawozdanie informujące o ogólnej liczbie uprawnień na każde ze stanowisk, na które świadectwo jest wymagane, jakie w ciągu roku zostały wydane na statkach morskich, wraz z informacją co do liczby tych statków osobno o pojemności brutto powyżej i poniżej 1.600 RT.
Artykuł  IX

Odpowiedniki

1. Konwencja nie stoi na przeszkodzie zachowaniu lub stosowaniu przez administrację innych form kształcenia i szkolenia, obejmujących także praktykę morską i organizację pracy na statku specjalnie dostosowane do postępu technicznego i do specjalnych typów statków i żeglugi, pod warunkiem że poziom wiedzy i sprawności w zakresie obsługi i ładunku zapewnia właściwy stan bezpieczeństwa na morzu i zapobiega zanieczyszczeniom w stopniu co najmniej odpowiednim z wymaganiami konwencji.
2. Szczegółowe informacje dotyczące tych form kształcenia i szkolenia zostaną przekazane Sekretarzowi Generalnemu tak szybko, jak jest to praktycznie możliwe, który roześle je wszystkim Stronom.
Artykuł  X

Kontrola

1. Statki, z wyjątkiem tych, które zostały wyłączone na mocy artykułu III, gdy znajdują się w portach jednej ze Stron, podlegają kontroli przez funkcjonariuszy odpowiednio uprawnionych przez tę Stronę w celu sprawdzenia, czy wszyscy marynarze zatrudnieni na statku, którzy powinni mieć świadectwa wymagane przez konwencję, rzeczywiście je mają lub mają odpowiednie uprawnienia. Świadectwa te będą uznane za ważne, jeśli nie ma wyraźnych podstaw do przypuszczenia, że którekolwiek ze świadectw zostało uzyskane w drodze oszustwa albo że jego posiadacz nie jest tą osobą, której świadectwo zostało rzeczywiście wydane.
2. W razie stwierdzenia uchybień wymienionych w ustępie 1 lub w trybie określonym w prawidle I/4 - "Postępowanie kontrolne", funkcjonariusz przeprowadzający kontrolę zawiadomi o tym niezwłocznie na piśmie kapitana statku i konsula lub, gdy ich nie ma, najbliższego przedstawiciela dyplomatycznego albo władze morskie kraju, którego banderę statek ma prawo podnosić, w celu podjęcia odpowiedniej akcji. Takie zawiadomienie powinno zawierać szczegóły dotyczące stwierdzonych uchybień oraz wskazywać podstawy, na których Strona oparła się stwierdzając, że uchybienia te stanowią niebezpieczeństwo dla osób, mienia lub środowiska.
3. Przy wykonywaniu kontroli zgodnie z ustępem 1, jeśli, biorąc pod uwagę wielkość i typ statku oraz czas trwania i charakter podróży, uchybienia wymienione w ustępie 3 prawidła I/4 nie zostały usunięte i stwierdzono, że stanowią one niebezpieczeństwo dla osób, mienia lub środowiska, Strona przeprowadzająca kontrolę podejmie kroki w celu zapewnienia, aby statek nie rozpoczął żeglugi dopóty, dopóki te wymagania nie zostaną spełnione w takim zakresie, aby niebezpieczeństwo zostało usunięte. Okoliczności podjętej akcji powinny być niezwłocznie podane do wiadomości Sekretarzowi Generalnemu.
4. Przeprowadzając kontrolę na podstawie niniejszego artykułu należy dołożyć wszelkich starań, aby nie spowodować nieuzasadnionego zatrzymania lub opóźnienia statku. Jeżeli statek zostanie zatrzymany lub opóźniony bez należytego uzasadnienia, ma on prawo do odszkodowania za wynikłe stąd straty lub szkody.
5. Postanowienia niniejszego artykułu powinny być stosowane w taki sposób, aby statki podnoszące banderę państw nie będących Stronami konwencji nie były traktowane w sposób bardziej uprzywilejowany aniżeli statki podnoszące bandery państw będących jej Stronami.
Artykuł  XI

Popieranie współpracy technicznej

1. Strony niniejszej konwencji będą udzielały, w konsultacji z Organizacją i z jej pomocą, poparcia tym Stronom, które zwracają się o pomoc techniczną w zakresie:
a) szkolenia personelu administracyjnego i technicznego;
b) tworzenia instytucji szkolących marynarzy;
c) dostarczania wyposażenia i urządzeń dla instytucji szkoleniowych;
d) rozwijania odpowiednich programów szkoleniowych, łącznie ze szkoleniem praktycznym na statkach morskich, oraz
e) podejmowania innych kroków i stosowania ułatwień służących podnoszeniu kwalifikacji marynarzy,
przede wszystkim opierając się na bazie krajowej, subregionalnej lub regionalnej, dla realizacji celów i zadań niniejszej konwencji, i biorąc pod uwagę specyficzne w tym względzie potrzeby krajów rozwijających się.
2. Organizacja ze swej strony, gdy jest to możliwe, powinna również podejmować wysiłki, o których mowa wyżej, w uzgodnieniu lub wspólnie z innymi organizacjami międzynarodowymi, szczególnie z Międzynarodową Organizacją Pracy.
Artykuł  XII

Poprawki

1. Konwencja może być zmieniona w jeden z następujących sposobów:
a) Poprawki rozpatrywane w ramach Organizacji:

i) każda poprawka zaproponowana przez Stronę zostanie przedstawiona Sekretarzowi Generalnemu, który roześle ją wszystkim członkom Organizacji, wszystkim Stronom oraz Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy co najmniej na sześć miesięcy przed jej rozpatrzeniem;

ii) każda poprawka zaproponowana i rozesłana w ten sposób będzie przekazana Komitetowi Bezpieczeństwa na Morzu Organizacji w celu jej rozpatrzenia;

iii) Strony, niezależnie od tego, czy są, czy też nie są członkami Organizacji, mają prawo uczestniczyć w postępowaniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu mającym na celu rozpatrzenie i uchwalenie poprawek;

iv) poprawki zostaną uchwalone większością dwóch trzecich Stron obecnych i głosujących w Komitecie Bezpieczeństwa na Morzu rozszerzonym zgodnie z lit. a) iii), zwanym dalej rozszerzonym Komitetem Bezpieczeństwa na Morzu, pod warunkiem, że co najmniej jedna trzecia Stron będzie obecna w czasie głosowania;

v) poprawki uchwalone w taki sposób zostaną podane do wiadomości przez Sekretarza Generalnego wszystkim Stronom w celu ich przyjęcia;

vi) poprawka do artykułu będzie uważana za przyjętą w dniu, w którym zostanie przyjęta przez dwie trzecie Stron;

vii) poprawka do załącznika będzie uważana za przyjętą:

- po upływie dwóch lat od daty podania jej do wiadomości Stronom w celu przyjęcia albo

- po upływie innego okresu, który nie może być krótszy niż jeden rok, jeżeli tak zostało ustalone w czasie, gdy ją uchwalono większością dwóch trzecich głosów Stron obecnych i głosujących w rozszerzonym Komitecie Bezpieczeństwa na Morzu;

Jednakże będzie się uważać, że poprawki nie zostały przyjęte, gdy w przewidzianym okresie więcej niż jedna trzecia Stron albo Strony, których łączna flota handlowa stanowi nie mniej niż 50 procent tonażu brutto światowej floty handlowej statków o pojemności brutto 100 RT lub większej, zawiadomią Sekretarza Generalnego, że zgłaszają sprzeciw co do poprawki;

viii) poprawka do artykułu wejdzie w życie w stosunku do tych Stron, które ją przyjęły, po upływie sześciu miesięcy od daty, którą uważa się za datę jej przyjęcia, a w stosunku do każdej Strony, która ją przyjmie po tej dacie - w sześć miesięcy po dacie jej przyjęcia przez tę Stronę;

ix) poprawka do załącznika wejdzie w życie w stosunku do wszystkich Stron, z wyjątkiem tych, które zgłosiły sprzeciw co do poprawki na podstawie lit. a) vii) i nie wycofały tego sprzeciwu, w sześć miesięcy po dacie, którą uważa się za datę jej przyjęcia. Każda Strona może, przed ustaloną datą wejścia poprawki w życie, zawiadomić Sekretarza Generalnego, że uważa się za zwolnioną z obowiązku stosowania tej poprawki przez okres nie dłuższy niż jeden rok, licząc od daty wejścia jej w życie, albo przez okres dłuższy, który może być określony większością dwóch trzecich głosów Stron obecnych i głosujących w rozszerzonym Komitecie Bezpieczeństwa na Morzu, w czasie gdy ją uchwalono;

b) Poprawka rozpatrywana przez konferencję:

i) na wniosek Strony uzgodniony co najmniej z jedną trzecią Stron Organizacja zwoła, wspólnie albo w konsultacji z Dyrektorem Generalnym Międzynarodowego Biura Pracy, konferencję Stron w celu rozpatrzenia poprawek do konwencji;

ii) każda poprawka uchwalona na takiej konferencji większością dwóch trzecich Stron obecnych i głosujących będzie przekazana przez Sekretarza Generalnego wszystkim Stronom w celu jej przyjęcia;

iii) jeżeli konferencja nie postanowi inaczej, poprawka będzie uważana za przyjętą i wejdzie w życie zgodnie z zasadami ustalonymi odpowiednio w lit. a) vi) i a) viii) lub w lit. a) vii) i a) ix), pod warunkiem że powołanie się w tych literach na rozszerzony Komitet Bezpieczeństwa na Morzu będzie oznaczać powołanie się na konferencję.

2. Każde oświadczenie o przyjęciu poprawki lub zgłoszeniu sprzeciwu oraz każde zawiadomienie złożone zgodnie z ust. 1 lit. a) ix) powinno być złożone Sekretarzowi Generalnemu na piśmie, który zawiadomi wszystkie Strony o nim oraz o dacie jego otrzymania.
3. Sekretarz Generalny zawiadomi wszystkie Strony o wszelkich poprawkach, które wejdą w życie, łącznie z datą, w której każda poprawka wchodzi w życie.
Artykuł  XIII

Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie i przystąpienie

1. Konwencja będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 30 listopada 1979 r., a następnie będzie otwarta do przystąpienia. Każde państwo może stać się Stroną przez:
a) podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo
b) podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie, albo
c) przystąpienie.
2. Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następują przez złożenie w tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu.
3. Sekretarz Generalny poinformuje wszystkie Państwa, które podpisały konwencję lub do niej przystąpiły, a także Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy, o każdym podpisaniu lub złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego albo dokumentu przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia oraz o dacie jego złożenia.
Artykuł  XIV

Wejście w życie

1. Konwencja wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia, w którym co najmniej dwadzieścia pięć państw, których floty handlowe stanowią łącznie nie mniej niż 50 procent tonażu brutto światowej floty handlowe statków o pojemności brutto 100 RT lub większej, podpiszą ją bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia lub złożą wymagane dokumenty ratyfikacyjne albo dokumenty przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia zgodnie z artykułem XIII.
2. Sekretarz Generalny zawiadomi wszystkie państwa, które podpisały konwencję lub do niej przystąpiły, o dacie jej wejścia w życie.
3. Każdy dokument ratyfikacyjny albo dokument przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, złożony w ciągu dwunastu miesięcy, o których mowa w ustępie 1, nabiera mocy z chwilą wejścia w życie konwencji lub w trzy miesiące po złożeniu takiego dokumentu, zależnie od tego, która z tych dat jest późniejsza.
4. Każdy dokument ratyfikacyjny albo dokument przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, złożony po dacie wejścia w życie konwencji, nabiera mocy w trzy miesiące od dnia jego złożenia.
5. Po dniu, w którym poprawka uważana jest za przyjętą zgodnie z artykułem XII, każdy złożony dokument ratyfikacyjny albo dokument przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia będzie odnosić się do konwencji wraz z poprawką.
Artykuł  XV

Wypowiedzenie

1. Konwencja może być wypowiedziana przez Stronę w każdym czasie po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie konwencji w stosunku do tej Strony.
2. Wypowiedzenie powinno być dokonane przez pisemne zawiadomienie Sekretarza Generalnego, który poinformuje wszystkie inne Strony oraz Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o każdym takim zawiadomieniu oraz o dacie jego otrzymania, jak również o dacie, w której wypowiedzenie to nabierze mocy.
3. Wypowiedzenie nabierze mocy w dwanaście miesięcy od daty otrzymania przez Sekretarza Generalnego zawiadomienia o wypowiedzeniu albo po upływie dłuższego okresu wskazanego w tym zawiadomieniu.
Artykuł  XVI

Złożenie i rejestracja

1. Konwencja zostanie złożona do depozytu Sekretarzowi Generalnemu, który przekaże uwierzytelnione jej odpisy wszystkim państwom, które podpisały konwencję lub do niej przystąpiły.
2. Z chwilą wejścia w życie konwencji Sekretarz Generalny przekaże jej tekst Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania i opublikowania, zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.
Artykuł  XVII

Języki

Konwencja została sporządzona w jednym egzemplarzu w językach chińskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny. Oficjalne tłumaczenia na języki arabski i niemiecki zostaną sporządzone i złożone wraz z podpisanym oryginałem.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni w tym celu przez swoje Rządy, podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Londynie dnia siódmego lipca tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego roku.

ZAŁĄCZNIK 1

ROZDZIAŁ  I

Postanowienia ogólne

Prawidło I/1

Definicje i wyjaśnienia

1. W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli wyraźnie nie przewidziano inaczej:

1. Prawidła oznaczają prawidła zawarte w Załączniku do Konwencji;

2. Zatwierdzone lub poświadczone oznacza zatwierdzone przez Stronę zgodnie z niniejszymi prawidłami;

3. Kapitan oznacza osobę sprawującą kierownictwo statku;

4. Oficer oznacza członka załogi innego niż kapitan, którego tak określa prawo krajowe lub inne przepisy, lub z braku takiego określenia umowa zbiorowa lub zwyczaj;

5. Oficer pokładowy oznacza oficera posiadającego kwalifikacje zgodne z postanowieniami rozdziału II Konwencji;

6. Starszy oficer oznacza oficera, kolejnego stopniem po kapitanie, na którego spadnie obowiązek kierowania statkiem w razie niezdolności kapitana do pracy;

7. Oficer mechanik oznacza oficera mającego odpowiednie kwalifikacje zgodne z postanowieniami prawidła III/1, III/2 lub III/3 Konwencji;

8. Starszy oficer mechanik oznacza najstarszego stopniem oficera mechanika odpowiedzialnego za mechaniczny napęd statku, za eksploatację i konserwację mechanicznych i elektrycznych instalacji na statku;

9. Drugi oficer mechanik oznacza oficera mechanika, kolejnego stopniem po starszym oficerze mechaniku, na którego spadnie odpowiedzialność za mechaniczny napęd statku, za eksploatację i konserwację mechanicznych i elektrycznych instalacji na statku w razie niezdolności do pracy starszego oficera mechanika;

10. Asystent oficera mechanika oznacza osobę mianowaną na to stanowisko na mocy ustawodawstwa krajowego, odbywającą szkolenie na oficera mechanika;

11. Radiooperator oznacza osobę mającą odpowiednie świadectwo, wydane lub uznane przez Administrację zgodnie z postanowieniami Regulaminu Radiokomunikacyjnego;

12. Operator GMDSS oznacza osobę posiadającą kwalifikacje zgodnie z postanowieniami rozdziału IV Konwencji;

13. Marynarz oznacza członka załogi statku innego niż kapitan lub oficer;

14. Żegluga przybrzeżna oznacza podróże w pobliżu brzegu strony, jak to jest przez tę Stronę określone;

15. Moc napędowa oznacza maksymalną stałą nominalną moc wyjściową w kilowatach całego głównego mechanicznego napędu statku, wymienioną w Certyfikacie okrętowym lub innym dokumencie urzędowym;

16. Służba radiowa obejmuje odpowiednio pełnienie wachty oraz techniczną obsługę i naprawy prowadzone zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, Międzynarodową Konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) z 1974 r. ze zmianami oraz według uznania każdej Administracji z odpowiednimi zaleceniami Organizacji;

17. Zbiornikowiec do przewozu produktów naftowych oznacza statek zbudowany i używany do przewozu luzem ropy naftowej i jej przetworów;

18. Zbiornikowiec do przewozu chemikaliów oznacza statek zbudowany i używany do przewozu luzem wszystkich płynnych chemikaliów wymienionych w rozdziale 17 Międzynarodowego Kodeksu ładunków chemicznych luzem;

19. Zbiornikowiec do przewozu gazów skroplonych oznacza statek zbudowany lub dostosowany i używany do przewozu luzem wszelkich gazów skroplonych lub innych produktów wymienionych w rozdziale 19 Kodeksu międzynarodowego przewozu gazu;

20. Statek pasażerski oznacza statek zgodnie z definicją w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami;

21. Statek pasażerski ro-ro oznacza statek pasażerski z przestrzeniami do ładunków ro-ro lub przestrzeniami na ładunki specjalne, jak to określono w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS) ze zmianami;

22. Miesiąc oznacza miesiąc kalendarzowy lub 30 dni składających się z okresów krótszych niż jeden miesiąc;

23. Kodeks STCW oznacza Kodeks wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw i pełnienia wacht, przyjęty przez Konferencję 1995 rezolucją 2, która może być zmieniona przez Organizację;

24. Funkcja oznacza grupę zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych przez Kodeks STCW, koniecznych dla eksploatacji statku, bezpieczeństwa życia na morzu lub ochrony środowiska morskiego;

25. Przedsiębiorstwo zarządzające oznacza właściciela statku lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę, taką jak zarządzający, lub osobę czarterującą na warunkach "bareboat", która przyjęła odpowiedzialność za eksploatację statku od armatora i która przyjmując taką odpowiedzialność zgodziła się przejąć wszystkie obowiązki i odpowiedzialność nałożoną na przedsiębiorstwa zarządzające przez odpowiednie przepisy;

26. Służba na statkach morskich oznacza służbę pełnioną na pokładzie statku stosownie do wydanego lub odnowionego dyplomu lub innego dokumentu kwalifikacyjnego;

27. Kodeks ISPS oznacza Międzynarodowy Kodeks ochrony statków i obiektów portowych (ISPS) przyjęty w dniu 12 grudnia 2002 r. rezolucją 2 Konferencji Stron Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) z 1974 r., która może zostać zmieniona przez Organizację;

28. Oficer ochrony statku oznacza osobę na pokładzie statku, podlegającą kapitanowi, wyznaczoną przez przedsiębiorstwo zarządzające jako odpowiedzialna za ochronę statku, w tym za wdrożenie i przestrzeganie planu ochrony statku oraz kontakt z oficerem ochrony przedsiębiorstwa zarządzającego oraz oficerami ochrony obiektów portowych;

29. Służba ochrony obejmuje wszelkie zadania i obowiązki w zakresie ochrony na pokładzie statku, jak określono w rozdziale XI-2 Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS 1974, ze zmianami) oraz Międzynarodowym Kodeksem ochrony statków i obiektów portowych (ISPS);

30. Dyplom oznacza dyplom wydany i potwierdzony kapitanom, oficerom oraz świadectwo wydawane operatorom GMDSS zgodnie z postanowieniami rozdziałów II, III, IV lub VII niniejszego Załącznika i uprawniający jego prawnego posiadacza do pełnienia służby i wykonywania funkcji wskazanych na wskazanym w nim poziomie odpowiedzialności;

31. Świadectwo przeszkolenia oznacza dokument certyfikacyjny inny niż dyplom, wydany marynarzowi, potwierdzający, że zostały spełnione określone w Konwencji wymogi w zakresie przeszkolenia, kompetencji lub pełnienia służby na statku morskim;

32. Dokumentacja dowodowa oznacza dokumentację, inną niż dyplom lub świadectwo przeszkolenia, pozwalającą ustalić, że zostały spełnione wymogi Konwencji;

33. Oficer elektroautomatyk oznacza oficera posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła III/6 Konwencji;

34. Starszy marynarz oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła II/5 Konwencji;

35. Starszy motorzysta oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła III/5 Konwencji;

36. Elektromonter oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła III/7 Konwencji.

37. Audyt oznacza systematyczny, niezależny i udokumentowany proces uzyskiwania dowodów i przeprowadzania ich obiektywnej oceny w celu określenia zakresu spełnienia kryteriów audytowych.

38. Program audytowy oznacza program kontroli państw członkowskich IMO ustanowiony przez Organizację i biorący pod uwagę wytyczne opracowane przez Organizację.

39. Kodeks Implementacji oznacza Kodeks Implementacji Instrumentów IMO (III) przyjęty przez Organizację w drodze rezolucji A.1070(28).

40. Standard audytu oznacza Kodeks Implementacji.

41. Kodeks IGF oznacza Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa dla statków stosujących gazy lub inne paliwa o niskiej temperaturze zapłonu, zgodnie z definicją zawartą w Konwencji SOLAS, prawidło II-1/2.29.

42. Kodeks polarny oznacza Międzynarodowy kodeks dla statków eksploatowanych na wodach polarnych, zgodnie z definicją zawartą w Konwencji SOLAS, prawidło XIV/1.1.

43. Wody polarne oznaczają wody arktyczne i/lub obszar Antarktydy, w rozumieniu prawideł XIV/1.2 do XIV/1.4 Konwencji SOLAS.

2. Niniejsze prawidła są uzupełnione przez postanowienia obowiązkowe zawarte w części A Kodeksu STCW, a ponadto:

1. każde odwołanie się do wymagań określonych w prawidle stanowi także odwołanie do odpowiedniej sekcji części A Kodeksu STCW;

2. aby uzyskać jak najbardziej jednolite zastosowanie artykułów Konwencji w skali globalnej oraz wykorzystać je w stopniu możliwie maksymalnym, należy brać pod uwagę w stosowaniu niniejszych prawideł odpowiednie zalecenia i materiały wyjaśniające zawarte w części B Kodeksu STCW;

3. zmiany do części A Kodeksu STCW będą przyjmowane i wprowadzane w życie zgodnie z postanowieniami artykułu XII Konwencji dotyczącego procedury zmian, zastosowanej do Załącznika; oraz

4. część B Kodeksu STCW będzie zmieniana przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu zgodnie z jego regulaminem.

3. Odesłanie uczynione w artykule VI Konwencji do "Administracji" i do "Administracji wydającej" nie powinno być interpretowane jako zakaz, w sposób, który nie pozwalałby jakiejkolwiek ze Stron na wydawanie i potwierdzanie dyplomów zgodnie z postanowieniami tych prawideł.
Prawidło I/2

Dyplomy i potwierdzenia

1. Dyplomy powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację po weryfikacji autentyczności i ważności wszelkiej niezbędnej dokumentacji dowodowej.
2. Świadectwa przeszkolenia wydawane kapitanom i oficerom zgodnie z postanowieniami prawideł V/1-1 i V/1-2 powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację.
3. Dyplomy powinny być sporządzane w języku urzędowym lub w językach urzędowych kraju, który je wydaje. Jeżeli nie jest on sporządzony w języku angielskim, tekst powinien zawierać tłumaczenie na ten język.
4. W odniesieniu do radiooperatorów Strony mogą:

1. do egzaminu na wydanie świadectwa, wymaganego zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, włączyć dodatkowe wiadomości lub:

2. wydać oddzielne świadectwo stwierdzające, że jego posiadacz ma dodatkowe wiadomości wymagane przez odpowiednie prawidła.

5. Potwierdzenie wymagane przez artykuł VI Konwencji, potrzebne do poświadczenia wydania dyplomu, powinno być wydane tylko wtedy, jeśli wszystkie wymagania Konwencji zostaną spełnione.
6. Według uznania Strony, potwierdzenie może być włączone w format dyplomu wydanego tak, jak przewiduje sekcja A-I/2 Kodeksu STCW. Jeśli potwierdzenie będzie tak włączone, forma, którą należy zastosować, znajduje się w sekcji A-I/2 punkt 1. Jeżeli potwierdzenie będzie wydane w innej formie, należy to zrobić tak jak w punkcie 2 tej sekcji.
7. Administracja, która na mocy prawidła I/10 uznaje:

1. dyplom; lub

2. świadectwo przeszkolenia wydawane kapitanom i oficerom zgodnie z postanowieniami prawideł V/1-1 i V/1-2, powinna potwierdzić taki dyplom lub świadectwo w celu poświadczenia jego uznania jedynie po upewnieniu się co do autentyczności i ważności tego świadectwa.

Potwierdzenie powinno być wydane tylko wtedy, jeśli wszystkie wymagania Konwencji zostały spełnione. Forma potwierdzenia powinna być taka, jak to przedstawiono w punkcie 3 w sekcji A-I/2 Kodeksu STCW.

8. Potwierdzenia, o których mowa w punktach 5, 6 i 7:

1. mogą być wydawane jako oddzielne dokumenty;

2. powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację;

3. każde z nich powinno mieć niepowtarzalny numer, z wyjątkiem tych potwierdzeń, zaświadczających o wydaniu dyplomu, które mogą mieć taki sam numer jak dyplom, pod warunkiem że jest to numer niepowtarzalny; oraz

4. wygasają wraz z wygaśnięciem, wycofaniem, zawieszeniem lub unieważnieniem potwierdzonego dyplomu przez Stronę, która go wydała, w żadnym przypadku nie później niż pięć lat od daty wydania.

9. Uprawnienia, do wykonywania których posiadacz dyplomu jest upoważniony, powinny być stwierdzone w formie potwierdzenia na warunkach identycznych jak w wymaganiach Administracji dotyczących bezpiecznej obsady załogą.
10. Administracje mogą użyć formatu innego od formatu podanego w sekcji A-I/2 Kodeksu STCW z zachowaniem minimalnego wymogu, że żądane informacje będą pisane alfabetem łacińskim i arabskimi cyframi, biorąc pod uwagę warianty dozwolone w sekcji w A-I/2.
11. Z zastrzeżeniem prawidła I/10 punkt 5, każdy wymagany przez Konwencję dyplom musi być dostępny w oryginale na statku, na którym pracuje jego posiadacz.
12. Każda Strona powinna zapewnić, aby dyplomy i świadectwa były wydawane wyłącznie kandydatom, którzy spełniają wymogi niniejszego prawidła.
13. Kandydaci do uzyskania dyplomu lub świadectwa powinni przedstawić odpowiednie dowody:

1. swojej tożsamości;

2. wieku, który nie może być niższy niż przewidziany w prawidle regulującym wydanie wnioskowanego dyplomu lub świadectwa;

3. spełnienia norm sprawności zdrowotnej, wyszczególnionych w sekcji A-I/9 Kodeksu STCW;

4. odbycia służby na statku morskim oraz wszelkich związanych z tym obowiązkowych szkoleń, wymaganych prawidłami regulującymi wydanie wnioskowanego dyplomu lub świadectwa; oraz

5. spełnienia standardów kompetencji, przewidzianych niniejszymi prawidłami, w zakresie umiejętności, funkcji i poziomów określonych w potwierdzeniu dyplomu.

14. Każda ze Stron zobowiązuje się prowadzić rejestr lub rejestry wszystkich dyplomów dla kapitanów, oficerów oraz, jeżeli jest to wymagane, dla marynarzy, wydanych, wygasłych, lub których ważność została przedłużona, zawieszonych, unieważnionych lub zgłoszonych jako zagubione lub zniszczone, a także wszelkich wydanych zwolnień.
15. Każda ze Stron zobowiązuje się udostępnić informacje dotyczące statusu dyplomów, potwierdzeń i zwolnień innym Stronom lub przedsiębiorstwom zarządzającym, które zwrócą się o weryfikację autentyczności i ważności dyplomów przedstawionych im przez marynarzy ubiegających się o uznanie ich dyplomów na mocy prawidła I/10 lub o zatrudnienie na pokładzie statku.
16. Od dnia 1 stycznia 2017 r. informacje dotyczące statusu wymaganych informacji, które mają zostać udostępnione zgodnie z punkt 15 niniejszego prawidła, powinny być udostępniane w języku angielskim przy pomocy środków elektronicznych.
Prawidło I/3

Zasady regulujące żeglugę przybrzeżną

1. Każda Strona, definiując żeglugę przybrzeżną w rozumieniu niniejszej Konwencji, nie powinna stawiać marynarzom zatrudnionym na statkach uprawnionych do podnoszenia bandery innej Strony, uprawiających taką żeglugę bardziej surowych wymagań w zakresie wyszkolenia, doświadczenia lub wymagań kwalifikacyjnych, aniżeli w stosunku do marynarzy zatrudnionych na statkach uprawnionych do podnoszenia jej własnej bandery. W żadnym razie Strona taka nie powinna stawiać marynarzom zatrudnionym na statkach uprawnionych do podnoszenia bandery innej Strony wymagań przekraczających wymagania określone w Konwencji w odniesieniu do statków nie uprawiających żeglugi przybrzeżnej.
2. Strona, której statki korzystają z postanowień niniejszej Konwencji dotyczących żeglugi przybrzeżnej, które obejmują także żeglugę w pobliżu innych Stron, w granicach wód przybrzeżnych w rozumieniu tych Stron, powinna zawrzeć porozumienia z zainteresowanymi Stronami, określając szczegóły dotyczące obu obszarów żeglugi, jak i innych odpowiednich warunków.
3. W stosunku do statków uprawnionych do podnoszenia bandery Strony, regularnie uprawiających żeglugę przybrzeżną u wybrzeży innej Strony, Strona, której banderę statek jest uprawniony podnosić, powinna określić wobec marynarzy zatrudnionych na takich statkach wymagania w zakresie wyszkolenia, doświadczenia i wymagań kwalifikacyjnych co najmniej równoważne z wymaganiami Strony, u której wybrzeży statek pływa, z zastrzeżeniem, że wymagania te nie będą większe od wymagań określonych w Konwencji w odniesieniu do statków nie uprawiających żeglugi przybrzeżnej. Marynarze zatrudniani na statku, który przedłuża swą podróż poza granice akwenu żeglugi przybrzeżnej, określonej przez Stronę, i wychodzi na wody nie objęte tym określeniem, powinni spełniać odpowiednie standardy kompetencji określone w Konwencji.
4. Strona może przyznać statkowi uprawnionemu do podnoszenia jej bandery ulgi w zakresie żeglugi przybrzeżnej, wynikające z postanowień Konwencji, jeśli uprawia on regularnie żeglugę przybrzeżną u wybrzeży państwa nie będącego Stroną Konwencji lub uprawia żeglugę przybrzeżną, jak to zostało określone przez Stronę w sposób przez nią przyjęty.
5. Dyplomy marynarzy wydane przez Stronę dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej, zgodnie z definicją tej Strony, mogą zostać uznane przez inne Strony dla potrzeb pełnienia służby w granicach akwenu żeglugi przybrzeżnej w rozumieniu tych Stron, pod warunkiem, że zainteresowane Strony zawrą porozumienie określające szczegóły objętych nim obszarów handlowych oraz ich inne stosowne postanowienia.
6. Strony definiujące żeglugę przybrzeżną według wymagań tego prawidła powinny:

1. spełnić wymogi określone w zasadach regulujących żeglugę przybrzeżną, wyszczególnione w sekcji A-I/3;

2. powiadomić Sekretarza Generalnego o szczegółach przyjętych przepisów, tak jak to określono w prawidle I/7; a także

3. uwzględnić limity żeglugi przybrzeżnej w potwierdzeniach wydawanych zgodnie z prawidłem I/2, punkt 5, 6 lub 7.

7. Żadne z postanowień niniejszego prawidła nie powinno ograniczać w jakikolwiek sposób jurysdykcji jakiegokolwiek Państwa, bez względu na to, czy jest, czy nie jest Stroną Konwencji.
Prawidło I/4

Procedury kontrolne

1. Kontrola wykonywana przez właściwie upoważnionego funkcjonariusza kontroli, w myśl artykułu X, powinna się ograniczać do następujących czynności:

1. sprawdzenia, zgodnie z artykułem X, punkt 1, czy wszyscy zatrudnieni na statku marynarze, którzy powinni posiadać świadectwa zgodne z Konwencją, posiadają ważne dyplomy lub ważne zwolnienia lub przedstawią potwierdzoną dokumentację, iż podanie o potwierdzenie zostało przedstawione Administracji zgodnie z prawidłem I/10, punkt 5;

2. sprawdzenia, czy numery i dyplomy członków załogi zatrudnionych na statku są zgodne ze stosowanymi wymaganiami Administracji odnośnie bezpiecznego obsadzania załogą oraz;

3. oceny, zgodnie z sekcją A-I/4 Kodeksu STCW, zdolności załogi statku do zachowania standardów pełnienia wacht i zapewnienia ochrony według norm wymaganych przez Konwencję, jeżeli istnieją wyraźne powody do przypuszczenia, że te standardy nie są przestrzegane, gdyż miało miejsce co najmniej jedno z następujących zdarzeń:

3.1. statek uczestniczył w kolizji, wszedł na mieliznę lub został wyrzucony na brzeg; lub

3.2. nastąpiło wyrzucenie substancji ze statku będącego w drodze, na kotwicy albo przy nabrzeżu, co stanowi naruszenie prawa zgodnie z dowolną międzynarodową konwencją, lub

3.3. manewrowano statkiem w sposób nieprawidłowy lub niebezpieczny bądź nie stosowano się do zasad korzystania z wyznaczonych przez Organizację tras lub nieprzestrzegania bezpiecznych praktyk i procedur nawigacyjnych, lub

3.4. statek był obsługiwany w taki sposób, że mógł stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi, mienia lub środowiska, lub doszło do naruszenia wymogów ochrony.

2. Uchybienia, które mogły spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi, mienia lub środowiska obejmują:

1. nieposiadanie przez członka załogi odpowiedniego ważnego dyplomu lub ważnego zwolnienia albo nie przedstawienie potwierdzonej dokumentacji, iż podanie o potwierdzenie zostało przedstawione Administracji zgodnie z prawidłem I/10 punkt 5;

2. zaniedbanie przestrzegania stosownych wymagań Administracji odnośnie bezpiecznego obsadzania załogą;

3. zaniedbania w organizacji wacht nawigacyjnych i maszynowych uchybiające wymaganiom ustalonym przez Administrację;

4. brak na wachcie osoby mającej kwalifikacje wymagane do obsługi podstawowego wyposażenia w celu utrzymania bezpiecznej żeglugi, bezpiecznej łączności radiowej lub zapobiegania zanieczyszczeniom; oraz

5. niemożność postawienia osób wypoczętych oraz w innych sposób przygotowanych do pełnienia obowiązków na pierwszej wachcie przy rozpoczynaniu podróży lub na dalszych zmianach wacht.

3. Nie usunięcie uchybień, o których mowa w punkcie 2, jeśli zostało to ustalone przez Stronę przeprowadzającą kontrolę, iż mogą one stwarzać zagrożenie dla ludzi, mienia lub środowiska, powinno być podstawą w myśl artykułu X do zatrzymania statku przez Stronę.
Prawidło I/5

Przepisy krajowe

1. Każda Strona powinna ustalić procedury i działania dla bezstronnego dochodzenia jakiejkolwiek odnotowanej niekompetencji, aktu czy uchybienia wymogom bezpieczeństwa, które mogłoby stwarzać bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa życia lub mienia na morzu lub środowiska morskiego przez posiadaczy dyplomów lub potwierdzeń wydanych przez Stronę w związku z wykonywaniem obowiązków dotyczących wycofania, zawieszania lub unieważniania tych dyplomów z takich przyczyn i dla zapobiegania oszustwom.
2. Każda Strona powinna podjąć i egzekwować stosowne środki w celu zapobiegania oszustwom i innym bezprawnym praktykom dotyczącym wydanych dyplomów i potwierdzeń.
3. Każda Strona powinna określić kary lub środki dyscyplinarne dla przypadku, w którym przepisy jej ustawodawstwa wewnętrznego, wprowadzające w życie Konwencję, nie są przestrzegane przez statki upoważnione do podnoszenia jej bandery lub członków załóg posiadających kwalifikacje oceniane przez tę Stronę.
4. W szczególności takie kary lub środki dyscyplinarne powinny być egzekwowane w przypadkach, gdy:

1. przedsiębiorstwo zarządzające lub kapitan statku zatrudnił osobę nie posiadającą dyplomu lub świadectwa wymaganego przez Konwencję;

2. kapitan zezwolił na sprawowanie funkcji lub wykonywanie pracy, co do której wymagane jest przez prawidła, aby była sprawowana przez osobę posiadającą odpowiedni dyplom, przez osobę nie posiadającą wymaganego dyplomu lub ważnego zwolnienia od jego posiadania lub nie posiadającą potwierdzenia dokumentacji wymaganego przez prawidło I/10 punkt 5 lub;

3. osoba w wyniku sfałszowania lub posługiwania się fałszywymi dokumentami otrzymała upoważnienie do sprawowania funkcji lub pracy w jakimkolwiek charakterze, co do których wymagane jest przez te prawidła, aby były sprawowane przez osobę posiadającą dyplom lub zwolnienie.

5. Strona, w granicach właściwości której znajduje się jakiekolwiek przedsiębiorstwo zarządzające lub osoba, co do której istnieją powody, aby przypuszczać, iż była odpowiedzialna za jakiekolwiek jawne nieprzestrzegania Konwencji lub tego świadoma, jak to określono w punkcie 4, powinna podjąć wszelką możliwą współpracę z jakakolwiek Stroną, której intencją będzie zainicjowanie postępowania według jej właściwości.
Prawidło I/6

Szkolenie i ocena

Każda Strona powinna zapewnić, aby:

1. szkolenie i ocena członków załóg zgodnie z wymaganiami Konwencji były administrowane, nadzorowane i kontrolowane zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/6 Kodeksu STCW oraz;
2. osoby odpowiedzialne za szkolenie i ocenę kompetencji członków załóg według wymagań Konwencji były odpowiednio wykwalifikowane zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/6 Kodeksu STCW dla typu i poziomu określonego szkolenia i związaną z tym oceną.
Prawidło I/7

Przekazywanie informacji

1. Dodatkowo do informacji, których przekazywanie wymagane jest w artykule IV, każda Strona powinna przekazać Sekretarzowi Generalnemu w terminach przewidzianych i formie określonej w sekcji A-I/7 Kodeksu STCW takie informacje, których może wymagać Kodeks, dotyczące innych kroków podjętych przez Stronę, aby w pełni i całkowicie wprowadzić Konwencję w życie.
2. Po otrzymaniu kompletnych informacji przewidzianych w artykule IV i sekcji A-I/7 Kodeksu STCW oraz gdy informacje te potwierdzają pełne i całkowite wprowadzenie w życie postanowień Konwencji, Sekretarz Generalny powinien przedstawić Komitetowi Bezpieczeństwa na Morzu zgłoszenie tego faktu.
3. Po potwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, zgodnie z procedurami przyjętymi przez Komitet, że dostarczone informacje stanowią dowód o pełnym i całkowitym wprowadzeniu w życie postanowień Konwencji:

1. Komitet Bezpieczeństwa na Morzu określi Strony, których to dotyczy;

2. zweryfikuje listy Stron, które przekazały informacje wykazujące, że Strony całkowicie i skutecznie wykonują postanowienia Konwencji dotyczące utrzymania na tej liście wyłącznie Stron zainteresowanych; oraz

3. inne Strony powinny być upoważnione, z uwzględnieniem postanowień prawideł I/4 i I/10, do przyjęcia co do zasady, że dyplomy wydane przez Strony wskazane w punkcie 3.1. lub w ich imieniu są zgodne z Konwencją.

4. Zmiany do Konwencji i Kodeksu STCW, których daty wejścia w życie, późniejsze niż data informacji zostały lub zostaną przekazane Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z postanowieniami punktu 1, nie podlegają postanowieniom sekcji A-I/7, punkty 1 i 2.
Prawidło I/8

Wymogi jakościowe

1. Każda Strona powinna zapewnić, aby:

1. zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/8 Kodeksu STCW wszystkie szkolenia oceny kompetencji, wydawanie dyplomów, potwierdzenia oraz odnawianie dyplomów, w tym także świadectw zdrowia, prowadzone przez agencje pozarządowe lub jednostki pod ich władzą, były ciągle sprawdzane przez system norm jakości dla zapewnienia osiągnięcia określonych celów, w tym dotyczących kwalifikacji oraz doświadczenia instruktorów i egzaminatorów; oraz

2. tam, gdzie rządowe agencje i jednostki prowadzą taką działalność, był wprowadzony system standardów jakości.

2. Każda Strona powinna zapewnić również, aby ocena była podejmowana okresowo zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/8 Kodeksu STCW przez wykwalifikowane osoby, które nie są osobiście zaangażowane w działalność, której to dotyczy. Ocena ta powinna objąć wszelkie zmiany przepisów i procedur krajowych zgodnie ze zmianami Konwencji i Kodeksu STCW, wraz z datami wejścia w życie późniejszymi niż data, w której informację przekazano Sekretarzowi Generalnemu.
3. Sprawozdanie zawierające wyniki oceny, wymagane zgodnie z punktem 2 powinno zostać przekazane Sekretarzowi Generalnemu w formacie określonym w sekcji A-I/7 Kodeksu STCW.
Prawidło I/9

Normy zdrowotne

1. Każda Strona powinna ustanowić normy sprawności zdrowotnej dla członków załóg oraz procedury wystawiania świadectw zdrowia zgodnie z postanowieniami niniejszego prawidła oraz sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.
2. Każda ze Stron powinna zapewnić, aby osoby odpowiedzialne za ocenę sprawności zdrowotnej członków załogi były lekarzami, których Strona uznaje za wykwalifikowanych do badań medycznych marynarzy, zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.
3. Każdy członek załogi pełniący służbę na morzu i posiadający dyplom wydany na mocy niniejszej Konwencji, powinien posiadać również ważne świadectwo zdrowia, wydane zgodnie z postanowieniami niniejszego prawidła i sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.
4. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien:

1. mieć nie mniej niż 16 lat;

2. przedstawić odpowiedni dowód tożsamości;

3. spełnić obowiązujące normy sprawności zdrowotnej ustalone przez Stronę.

5. Świadectwa zdrowia powinny pozostać ważne przez okres co najmniej dwóch lat, chyba że członek załogi nie osiągnął wieku 18 lat. W takim przypadku maksymalny termin ważności świadectwa wyniesie jeden rok.
6. W przypadku, gdy termin ważności świadectwa zdrowia wygaśnie w trakcie podróży, wówczas pozostaje ono ważne aż do najbliższego portu zawinięcia, w którym dostępny jest lekarz uznany przez Stronę, jednakże okres ten nie może przekroczyć trzech miesięcy.
7. W nagłych przypadkach Administracja może zezwolić członkowi załogi na pracę bez ważnego świadectwa zdrowia aż do najbliższego portu zawinięcia, w którym dostępny jest lekarz uznany przez Stronę, pod warunkiem że:

1. termin ważności pozwolenia nie przekroczy trzech miesięcy; oraz

2. członek załogi jest w posiadaniu ostatniego świadectwa zdrowia, którego termin ważności upłynął.

Prawidło I/10

Uznawanie dyplomów

1. Każda Administracja powinna zapewnić, żeby postanowienia tego prawidła były przestrzegane, dla potrzeb uznawania w drodze potwierdzenia zgodnie z prawidłem I/2 punkt 7, dyplomów wydanych przez lub pod zwierzchnictwem innej Strony: kapitanowi, oficerowi lub radiooperatorowi oraz żeby:

1. Administracja potwierdziła poprzez ocenę Strony, co może obejmować inspekcję urządzeń i procedur, że wymogi Konwencji dotyczące standardów kompetencji, szkolenia i wydawania dyplomów zostały całkowicie spełnione; oraz

2. w porozumieniu ze Stroną zainteresowaną było podjęto zobowiązanie, że niezwłocznie zostanie zgłoszona każda istotna zmiana w organizacji szkolenia oraz wydawania dyplomów zgodnie z Konwencją.

2. zostaną ustalone środki do zapewnienia, aby członkowie załóg, którzy przedstawiają do uznania dyplomy wydane na podstawie postanowień prawideł II/2, III/2 lub III/3 lub wydane według VII/1, na poziomie zarządzania, jak określono w Kodeksie STCW, mieli stosowną wiedzę o ustawodawstwie morskim Administracji, odpowiednią do funkcji, które pozwolono im sprawować.
3. Dostarczone informacje i uzgodnienia przyjęte na podstawie niniejszego prawidła zostaną przekazane Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z wymaganiami prawidła I/7.
4. Dyplomy wydawane przez lub pod zwierzchnictwem państwa nie będącego Stroną nie będą uznawane.
5. Bez względu na wymogi prawidła I/2 punkt 7, Administracja może, jeśli wymagają tego okoliczności, z zastrzeżeniem punkt 1, zezwolić członkowi załogi pracować przez okres nie przekraczający trzech miesięcy na pokładzie statku upoważnionego do podnoszenia jej bandery, gdy posiada on odpowiednie i ważne świadectwo wystawione i potwierdzone zgodnie z wymogami drugiej Strony do użycia na pokładzie jej statków, ale które jeszcze nie było potwierdzone, aby przedstawić je jako właściwe do pełnienia służby na pokładzie statków upoważnionych do podnoszenia bandery Administracji. Potwierdzenie dokumentu będzie bez trudu dostępne, gdy podanie o potwierdzenie zostanie przedłożone Administracji.
6. Dyplomy i potwierdzenia wydane przez Administrację zgodnie z postanowieniami niniejszego prawidła, a także uznane lub posiadające atest uznania dyplomu wydanego przez drugą Stronę, nie będą użyte jako podstawa do dalszego uznania przez inną Administrację.
Prawidło I/11

Odnawianie dyplomów

1. Każdy kapitan, oficer i radiooperator posiadający odpowiednio dyplom lub świadectwo wydane lub uznane zgodnie z jakimkolwiek rozdziałem Konwencji innym niż prawidło V/3 lub rozdział VI, pełniący służbę na morzu, lub zamierzający wrócić do pracy na morzu po okresie spędzonym na lądzie, aby nadal kwalifikował się do służby na statku morskim, jest zobowiązany, w odstępach czasu nieprzekraczających pięć lat:

1. spełniać normy zdrowotne określone w prawidle I/9;

2. wykazać ciągłość kompetencji zawodowych zgodnie z sekcją A-1/11 Kodeksu STCW.

2. Każdy kapitan, oficer i radiooperator, w celu kontynuacji praktyki morskiej na pokładach statków, dla których ustalone zostały specjalne międzynarodowe wymagania szkolenia, powinien z pozytywnym wynikiem ukończyć zatwierdzone odpowiednie szkolenie.
3. Każdy kapitan i oficer, w celu kontynuacji służby na pokładach zbiornikowców, powinien spełnić wymogi określone w punkcie 1 niniejszego prawidła, a także w okresach nie przekraczających pięciu lat, wykazywać ciągłość kompetencji zawodowych na zbiornikowce, zgodnie z sekcją A-I/11 punkt 3 Kodeksu STCW.
4. Każdy kapitan lub oficer, w celu dalszej praktyki pływania na statkach eksploatowanych na wodach polarnych, spełnia wymagania określone w pkt 1 niniejszego prawidła i jest zobowiązany, w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat, wykazać ciągłość kompetencji zawodowych w odniesieniu do statków eksploatowanych na wodach polarnych, zgodnie z sekcją A-1/11, pkt 4 Kodeksu STCW.
5. Każda Strona powinna porównać standardy kompetencji, których wymaga się od kandydatów do dyplomów i świadectw wystawionych przed dniem 1 stycznia 2017 r., z tymi określonymi dla odpowiedniego świadectwa w części A Kodeksu STCW i powinna określić potrzebę, aby posiadacze tych świadectw przeszli odpowiednie, utrwalające oraz uaktualniające szkolenie lub ocenę.
6. Strona po konsultacji z zainteresowanymi powinna sformułować lub zorganizować sformułowanie struktury kursów odnawiających i uaktualniających, jak to jest przedstawione w sekcji A-I/11 Kodeksu STCW.
7. W celu uaktualnienia wiedzy kapitanów, oficerów i radiooperatorów każda Administracja powinna zapewnić, żeby teksty ostatnich zmian w miejscowych i międzynarodowych prawidłach, dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego, były dostępne na statkach upoważnionych do podnoszenia ich bandery.
Prawidło I/12

Wykorzystanie symulatorów

1. Standardy działania i inne postanowienia określone w sekcji A-I/12 oraz inne wymagania, przedstawione w części A Kodeksu STCW, dla jakiegokolwiek dyplomu powinny być przestrzegane w odniesieniu do:

1. wszelkich obowiązkowych szkoleń opartych na symulatorach;

2. wszelkich ocen kompetencji wymaganych w części A Kodeksu STCW, które są przeprowadzane przy użyciu symulatorów;

3. wszelkich demonstracji przy użyciu symulatorów, określonych w części A Kodeksu STCW.

Prawidło I/13

Przeprowadzanie prób

1. Niniejsze prawidła nie powinny stać na przeszkodzie Administracji w wydawaniu zezwoleń statkom uprawnionym do podnoszenia jej bandery do uczestnictwa w próbach.
2. W rozumieniu niniejszego prawidła, pojęcie próba oznacza eksperyment lub serię eksperymentów przeprowadzanych w określonym czasie, które mogą dotyczyć użycia zautomatyzowanych lub zintegrowanych systemów w celu sprawdzenia alternatywnych metod wykonywania określonych obowiązków lub wypełniania szczególnych zarządzeń określonych przy Konwencji, które mogłyby zapewnić przynajmniej ten sam stopień bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom, jak to jest zastrzeżone przez te prawidła.
3. Administracja, zezwalając statkom na uczestniczenie w próbach powinna być przekonana, iż te próby będą prowadzone w sposób, który zapewnia co najmniej taki poziom bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom, jak określają to niniejsze prawidła. Powyższe próby powinny być prowadzone zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Organizację.
4. Szczegóły tych prób powinny być zgłaszane Organizacji najwcześniej, jak to możliwe, ale nie mniej niż na sześć miesięcy przed datą, na którą rozpoczęcie prób jest ustalone. Organizacja roześle te informacje do wszystkich Stron.
5. Wyniki prób, na które zezwolono zgodnie z punktem 1 i jakiekolwiek zalecenia, jakie Administracja może mieć odnośnie tych wyników, powinny być zgłoszone Organizacji, która powinna powiadomić wszystkie Strony o wynikach prób i zaleceniach.
6. Każda Strona, mająca jakiekolwiek zastrzeżenia do poszczególnych prób dopuszczonych zgodnie z tym prawidłem, powinna przekazać takie zastrzeżenie do Organizacji najwcześniej, jak to możliwe. Organizacja powinna powiadomić o szczegółach zastrzeżeń wszystkie Strony.
7. Administracja, która zezwoliła na próbę, powinna uwzględnić zastrzeżenia zgłoszone przez pozostałe Strony dotyczące takich prób, polecając statkom upoważnionym do podnoszenia jej bandery, aby nie brały udziału w próbie podczas żeglugi na wodach państwa przybrzeżnego, które zgłosiło Organizacji swoje zastrzeżenia.
8. Administracja, która uzna na podstawie próby, iż dany system zapewni co najmniej ten sam stopień bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom, co określony przez te prawidła, może zezwolić statkom upoważnionym do podnoszenia jej bandery, aby kontynuowały działania w takim systemie przez czas nieokreślony, poddając się następującym wymogom:

1. Administracja powinna, po przekazaniu wyników próby zgodnie z punktem 5, dostarczyć szczegóły takiego zezwolenia, w tym rozpoznanie poszczególnych statków, które mogą otrzymać zezwolenia od Organizacji, która przekaże te informacje wszystkim Stronom;

2. jakiekolwiek działania dopuszczone na podstawie niniejszego ustępu powinny być prowadzone zgodnie z wszelkimi zaleceniami opracowanymi przez Organizację, w tym samym stopniu, w jakim są one stosowane podczas próby;

3. takie działania powinny uwzględniać wszelkie zastrzeżenia otrzymane od pozostałych Stron zgodnie z punktem 7, do momentu, gdy te zastrzeżenia zostaną wycofane; oraz

4. wszelkie działania zatwierdzone na podstawie niniejszego ustępu będą dopuszczalne jedynie do czasu ustalenia przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, czy zmiana do Konwencji będzie odpowiednia i, jeśli tak, czy działanie powinno być zawieszone czy kontynuowane zanim ta zmiana wejdzie w życie.

9. Na żądanie którejkolwiek Strony, Komitet Bezpieczeństwa na Morzu określić datę rozpatrzenia wyników prób i odpowiednich ustaleń
Prawidło I/14

Odpowiedzialność przedsiębiorstw zarządzających

1. Każda Administracja powinna zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/14 uczynić przedsiębiorstwa zarządzające odpowiedzialnymi za zatrudnianie członków załóg do pełnienia służby na ich statkach zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji i powinna wymagać, aby każde przedsiębiorstwo zarządzające zapewniło, że:

1. każdy członek załogi zatrudniony na jakimkolwiek z jego statków będzie posiadać odpowiednie kwalifikacje, zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji i wymogami Administracji;

2. statki przedsiębiorstwa zarządzającego będą obsadzone załogą zgodnie ze stosownymi wymaganiami Administracji w zakresie bezpiecznego obsadzania załogą;

3. członkowie załogi dopuszczeni do pełnienia służby na statkach przedsiębiorstwa zarządzającego przeszli szkolenie doskonalące i aktualizujące, zgodnie z wymogami Konwencji;

4. dokumentacja i dane dotyczące wszystkich marynarzy zatrudnionych na statkach przedsiębiorstwa zarządzającego będą przechowywane i łatwo dostępne i będą zawierać, bez ograniczeń, dokumentację i dane o ich doświadczeniu, szkoleniu, sprawności zdrowotnej i kompetencji w wykonywaniu przypisanych obowiązków;

5. członkowie załóg, będąc zatrudniani na jakimkolwiek ze statków przedsiębiorstwa zarządzającego, zostają zaznajomieni z ich szczególnymi obowiązkami i ze wszystkimi urządzeniami, instalacjami, wyposażeniem, procedurami i cechami charakterystycznymi dla statków, które odpowiadają ich rutynowym obowiązkom, jak również procedurami obowiązującymi w stanie zagrożenia;

6. załoga statku może efektywnie koordynować swoje czynności w sytuacji zagrożenia i wykonywać funkcje istotne dla bezpieczeństwa, ochrony i dla zapobieżenia lub zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska; oraz

7. komunikacja ustna na pokładzie statku przedsiębiorstwa zarządzającego jest przez cały czas efektywna, zgodnie rozdziałem V, prawidło 14, ust. 3 i 4 Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS), ze zmianami.

Prawidło I/15

Postanowienia przejściowe

1. Do dnia 1 stycznia 2017 r. Strona może w dalszym ciągu wydawać, uznawać i potwierdzać dyplomy zgodnie z postanowieniami Konwencji, obowiązującymi bezpośrednio przed dniem 1 stycznia 2012 r. w stosunku do członków załogi, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę na statkach morskich, zatwierdzony program edukacyjny i szkoleniowy lub zatwierdzony kurs szkoleniowy przed dniem 1 lipca 2013 r.
2. Do dnia 1 stycznia 2017 r. Strona może w dalszym ciągu wydawać i odnawiać świadectwa zgodnie z postanowieniami Konwencji, które obowiązywały bezpośrednio przed dniem 1 stycznia 2012 r.
Prawidło I/16

Weryfikacja zgodności

1 Strony będą stosować postanowienia Kodeksu Implementacji przy wypełnianiu ich zobowiązań i obowiązków zawartych w niniejszej Konwencji.
2 Każda Strona podlega okresowym audytom prowadzonym przez Organizację zgodnie ze standardem audytu w celu sprawdzenia zgodności z Konwencją i jej wdrożenia.
3 Za stosowanie Programu Audytowego na podstawie wytycznych opracowanych przez Organizację* jest odpowiedzialny Sekretarz Generalny Organizacji.
4 Każda Strona odpowiada za ułatwianie prowadzenia audytu i wdrażania programu działań mających na celu realizację wniosków w oparciu o wytyczne opracowane przez Organizację *.
5 Audyt wszystkich Stron będzie:

1. oparty o ogólny harmonogram opracowany przez Sekretarza Generalnego Organizacji, biorąc pod uwagę wytyczne opracowane przez Organizację; i

2. prowadzony okresowo, biorąc pod uwagę wytyczne opracowane przez Organizację.

ROZDZIAŁ  II

Kapitan i dział pokładowy

Prawidło II/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

1. Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien:

1. mieć ukończone przynajmniej 18 lat;

2. odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w wymiarze co najmniej jednego roku, która zawiera szkolenie pokładowe spełniające wymogi sekcji A-II/1 Kodeksu STCW i jest udokumentowana w uznanej książce praktyk, lub w innym przypadku - odbyć przynajmniej 36-miesięczną służbę na statku morskim;

3. odbyć, podczas zatwierdzonej służby na statku morskim, okres służby wachtowej na mostku pod nadzorem wykwalifikowanego oficera przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy;

4. spełnić obowiązujące wymogi prawideł w rozdziale IV dotyczące wyznaczonych obowiązków radiooperacyjnych zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, jeżeli jest to wymagane;

5. zakończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-II/1 Kodeksu STCW; oraz

6. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkt 1 do 4, sekcji A-VI/3, punkt 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkt 1 do 3 Kodeksu STCW.

Prawidło II/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów kapitanom i starszym oficerom na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

Kapitan i starszy oficer na statkach o pojemności brutto 3000 lub większej

1. Każdy kapitan i starszy oficer na statku morskim o pojemności brutto 3000 lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien:

1. spełnić wymagania konieczne do uzyskania dyplomu oficera wachtowego na statkach o pojemności brutto 500 lub większej oraz odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w tym zakresie:

1.1. na dyplom starszego oficera - wynoszącą co najmniej 12 miesięcy; a

1.2. na dyplom kapitana - wynoszącą co najmniej 36 miesięcy; okres ten może być jednak skrócony do co najmniej 24 miesięcy, gdy przynajmniej 12 miesięcy z tego okresu pracy na morzu przepracowane było na stanowisku starszego oficera; oraz

2. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełniać standardy kompetencji określone w sekcji A-II/2 Kodeksu STCW dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności brutto 3000 lub większej.

Kapitan i starszy oficer na statkach o pojemności brutto pomiędzy 500 a 3000

3. Każdy kapitan i starszy oficer na statku morskim o pojemności brutto pomiędzy 500 a 3000 powinien mieć odpowiedni dyplom.
4. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien:

1. dla uzyskania dyplomu starszego oficera spełnić wymagania stawiane oficerowi wachtowemu na statkach o pojemności brutto 500 lub większych;

2. dla uzyskania dyplomu kapitana spełnić wymagania stawiane oficerowi wachtowemu na statkach o pojemności brutto 500 lub większych oraz odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w tym charakterze w wymiarze co najmniej 36 miesięcy; okres ten może być jednak skrócony do co najmniej 24 miesięcy, gdy przynajmniej 12 miesięcy z tego okresu przepracowane było na stanowisku starszego oficera; oraz

3. ukończyć zatwierdzone szkolenie i spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-II/2 Kodeksu STCW dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności brutto pomiędzy 500 a 3000.

Prawidło II/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym i kapitanom statków o pojemności brutto poniżej 500

Statki nie uprawiające żeglugi przybrzeżnej

1. Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto poniżej 500, nie uprawiającym żeglugi przybrzeżnej, powinien mieć odpowiedni dyplom uprawniający do pracy na statkach o pojemności brutto 500 lub większych.
2. Każdy kapitan statku morskiego o pojemności brutto poniżej 500, nie uprawiającego żeglugi przybrzeżnej, powinien posiadać dyplom uprawniający do pełnienia funkcji kapitana na statkach o pojemności brutto od 500 do 3000.

Statki uprawiające żeglugę przybrzeżną

Oficer wachtowy

3. Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto poniżej 500, uprawiającym żeglugę przybrzeżną, powinien posiadać odpowiedni dyplom.
4. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera wachtowego na statku morskim o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej, powinien:

1. mieć ukończonych przynajmniej 18 lat ;

2. ukończyć:

2.1. specjalne szkolenie łącznie z odpowiednim okresem pełnienia służby na statku morskim zgodnie z wymaganiami Administracji; lub

2.2. posiadać potwierdzoną pracę na morzu w dziale pokładowym w wymiarze co najmniej 36 miesięcy;

3. spełnić stosowne wymagania prawideł w rozdziale IV, odpowiednio do wypełniania określonych obowiązków radiowych zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym;

4. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić normy kompetencji określone w sekcji A-II/3 Kodeksu STCW dla oficerów wachtowych na statkach o pojemności brutto poniżej 500, uprawiających żeglugę przybrzeżną; oraz

5. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Kapitan

5. Każdy kapitan statku morskiego o pojemności brutto poniżej 500, uprawiającego żeglugę przybrzeżną, powinien posiadać odpowiedni dyplom.
6. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana statku morskiego o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej, powinien:

1. mieć ukończonych przynajmniej 20 lat;

2. odbyć przynajmniej 12-miesięczną zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze oficera wachtowego;

3. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie i sprostać standardowi kompetencji określonemu w sekcji A-II/3 Kodeksu STCW dla kapitanów statków o pojemności brutto poniżej 500, uprawiających żeglugę przybrzeżną; oraz

4. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Zwolnienia

7. Jeśli Administracja uzna, że wielkość statku oraz warunki jego żeglugi powodują, że stosowanie w pełni niniejszego prawidła oraz sekcji A-II/3 Kodeksu STCW jest niepotrzebne lub niewykonalne, to może odpowiednio zwolnić kapitana i oficera wachtowego na takim statku lub klasie statków od niektórych wymagań, mając przy tym na uwadze bezpieczeństwo wszystkich statków na tych wodach.
Prawidło II/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty nawigacyjnej

1. Każdy marynarz wchodzący w skład wachty nawigacyjnej na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większym, poza marynarzami szkolonymi oraz marynarzami, którzy wypełniając obowiązki na wachcie nie wymagają szkolenia, powinien mieć świadectwo o zdolności do wykonywania swych obowiązków.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien:

1. mieć ukończonych przynajmniej 16 lat;

2. ukończyć:

2.1. zatwierdzoną służbę na statku morskim, w tym przez okres co najmniej sześć miesięcy szkolenia i doświadczenia, lub

2.2. specjalne przeszkolenie bądź przed podjęciem pracy na morzu, bądź już na statku obejmujące także zatwierdzony okres służby na statku morskim, który nie może być krótszy niż dwa miesiące; oraz

3. spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-II/4 Kodeksu STCW.

3 Służba pełniona na statku morskim, szkolenie i doświadczenie wymagane na mocy punktów 2.2.1 oraz 2.2.2 mogą być nabyte przez wykonywanie obowiązków związanych z pełnieniem wachty nawigacyjnej, ale tylko pod warunkiem, że obowiązki te są wykonywane pod bezpośrednim nadzorem kapitana, oficera wachtowego lub wykwalifikowanego marynarza.
Prawidło II/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym marynarzom

1. Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większym powinien posiadać odpowiednie świadectwo.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien:

1. mieć ukończone co najmniej 18 lat;

2. spełnić wymogi uzyskania świadectwa marynarza wchodzącego w skład wachty nawigacyjnej;

3. w okresie posiadania kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza wchodzącego w skład wachty nawigacyjnej, odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w dziale pokładowym przez:

3.1. co najmniej 18 miesięcy, lub

3.2. co najmniej 12 miesięcy i odbyć zatwierdzone szkolenie; oraz

4. spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-II/5 Kodeksu STCW.

3. Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagała od starszych marynarzy, dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-II/5 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.
4. Do dnia 1 stycznia 2012 r., Strona będąca jednocześnie stroną Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej świadectw kwalifikacyjnych starszych marynarzy z 1946 r. (nr 74) może w dalszym ciągu wydawać, uznawać i potwierdzać świadectwa zgodnie z jej postanowieniami.
5. Do dnia 1 stycznia 2017 r., Strona będąca jednocześnie stroną Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej świadectw kwalifikacyjnych starszych marynarzy z 1946 r. (nr 74) może w dalszym ciągu przedłużać świadectwa i potwierdzenia zgodnie z jej postanowieniami.
6. Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli pełnili służbę na odpowiednim stanowisku działu pokładowego przez co najmniej 12 miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej Strony.

ROZDZIAŁ  III

Dział maszynowy

Prawidło III/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom mechanikom odpowiedzialnym za wachtą w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni okresowo bezwachtowej

1. Każdy oficer mechanik odpowiedzialny za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczony na mechanika pełniącego służbę w siłowni okresowo bezwachtowej na statkach morskich o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. mieć ukończonych co najmniej 18 lat;

2. odbyć połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 12 miesięcy, jako część zatwierdzonego programu szkoleniowego, obejmującego trening pokładowy, spełniający wymogi sekcji A-III/1 Kodeksu STCW, udokumentowaną w zatwierdzonej książce praktyk morskich, lub w innym przypadku odbyć połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 36 miesięcy, z czego co najmniej 30 miesięcy powinna stanowić służba na statku morskim w dziale maszynowym;

3. w okresie wymaganej służby pełnionej na statku morskim odbywać wachtę w siłowni pod nadzorem starszego oficera mechanika lub wykwalifikowanego oficera mechanika przez okres co najmniej sześciu miesięcy;

4. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/1 Kodeksu STCW; oraz

5. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Prawidło III/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej

1. Każdy starszy oficer mechanik i drugi oficer mechanik na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW i większej powinien mieć odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. spełniać wymagania konieczne do wydania dyplomu oficera odpowiedzialnego za wachtę maszynową na statkach morskich o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej i odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w następującym zakresie:

1.1. dla uzyskania dyplomu drugiego oficera mechanika, co najmniej 12 miesięcy jako wykwalifikowany oficer mechanik; oraz

1.2. dla uzyskania dyplomu starszego oficera mechanika, co najmniej 36 miesięcy; jednakże ten okres może zostać skrócony do 24 miesięcy, w czasie których przynajmniej 12 miesięcy przepracował na stanowisku drugiego oficera mechanika; oraz

2. odbyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/2 Kodeksu STCW.

Prawidło III/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom mechanikom na statkach o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kW a 3000 kW

1. Każdy starszy oficer mechanik i drugi oficer mechanik na statkach o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kW a 3000 kW powinien posiadać odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. spełniać wymagania konieczne do uzyskania dyplomu oficera mechanika kierującego wachtą maszynową oraz:

1.1. dla uzyskania dyplomu drugiego oficera mechanika, powinien odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w wymiarze co najmniej 12 miesięcy jako asystent oficera mechanika lub jako oficer mechanik; oraz

2.2. aby uzyskać dyplom starszego oficera mechanika, powinien odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w wymiarze co najmniej 24 miesięcy, w czasie której przynajmniej 12 miesięcy przepracował posiadając kwalifikacje drugiego oficera mechanika; oraz

2. odbyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/3 Kodeksu STCW.

3. Każdy oficer mechanik posiadający kwalifikacje do pracy jako drugi mechanik na statkach o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej, może pracować jako starszy oficer mechanik na statkach o mocy maszyn głównych mniejszej niż 3000 kW, pod warunkiem że jego dyplom został stosownie potwierdzony.
Prawidło III/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

1. Każdy marynarz wchodzący w skład wachty w maszynowniach obsadzonych załogą lub wyznaczony do wykonywania obowiązków w maszynowniach okresowo bezzałogowych na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej, poza marynarzami będącymi w trakcie szkolenia i tymi, których obowiązki mają charakter pracy niewykwalifikowanej, powinien mieć świadectwo potwierdzające kwalifikacje do sprawowania tych obowiązków.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien:

1. mieć ukończone przynajmniej 16 lat;

2. ukończyć:

2.1. zatwierdzoną służbę na statku morskim, obejmującą co najmniej sześć miesięcy szkolenia i praktyki; lub

2.2. specjalne szkolenie bądź przed podjęciem pracy na morzu, bądź już na statku, włączając w to uznany okres służby na statku morskim nie krótszy niż 2 miesiące; oraz

3. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/4 Kodeksu STCW.

3. Służba pełniona na statku morskim, szkolenie i doświadczenie wymagane przez podpunkty 2.2.1 i 2.2.2 będą związane z pełnieniem wachty maszynowej i obejmą wykonywanie obowiązków pod bezpośrednim nadzorem wykwalifikowanego oficera mechanika lub wykwalifikowanego marynarza.
Prawidło III/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym motorzystom wchodzącym w skład wachty w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

1. Każdy starszy motorzysta pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien posiadać odpowiednie świadectwo.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien:

1. mieć ukończone co najmniej 18 lat;

2. spełnić wymogi uzyskania świadectwa marynarza wchodzącego w skład wachty w maszynowniach obsadzonych załogą i wyznaczonego do wykonywania obowiązków w maszynowniach okresowo bezzałogowych;

3. w okresie posiadania kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza wchodzącego w skład wachty maszynowej, odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w dziale maszynowym przez:

3.1. co najmniej 12 miesięcy; lub

3.2. co najmniej 6 miesięcy i odbyć zatwierdzone szkolenie; oraz

4. spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-III/5 Kodeksu STCW.

3. Wszystkie Strony porównają standardy kompetencji, jakich wymagały od marynarzy w dziale maszynowym, dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-III/5 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określą wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.
4. Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli pełnili służbę na odpowiednim stanowisku działu maszynowego przez co najmniej 12 miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej Strony.
Prawidło III/6

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom elektroautomatykom

1. Każdy oficer elektroautomatyk pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. mieć ukończone co najmniej 18 lat;

2. odbyć co najmniej 12-miesięczne połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 6 miesięcy, jako część zatwierdzonego programu szkoleniowego, obejmującego szkolenie pokładowe, spełniające wymogi sekcji A-III/6 Kodeksu STCW, udokumentowanego w zatwierdzonej książce praktyk morskich, lub w innym przypadku odbyć połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 36 miesięcy, z czego co najmniej 30 miesięcy stanowiła służba na statku morskim w dziale maszynowym;

3. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/6 Kodeksu STCW; oraz

4. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

3. Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagały od oficerów elektroautomatyków, dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi do wydania dyplomu, określonymi w sekcji A-III/6 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.
4. Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli pełnili służbę na odpowiednim stanowisku na pokładzie statku przez co najmniej 12 miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej Strony i spełniają standardy kompetencji określone w sekcji A-III/6 Kodeksu STCW.
5. Bez względu na powyższe postanowienia punktów 1 do 4, Strona może uznać odpowiednio wykwalifikowaną osobę jako zdolną do wykonywania pewnych funkcji określonych w sekcji A-III/6.
Prawidło III/7

Minimalne wymogi do wydawania świadectw elektromonterom

1. Każdy elektromonter pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien posiadać odpowiednie świadectwo.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien:

1. mieć ukończone przynajmniej 18 lat;

2. ukończyć:

2.1. zatwierdzoną służbę na statku morskim, obejmującą co najmniej 12 miesięcy szkolenia i praktyki, lub

2.2. specjalne szkolenie, włączając w to zatwierdzony okres służby na statku morskim nie krótszy niż 6 miesięcy; lub

2.3. posiadać kwalifikacje spełniające kompetencje techniczne określone w tabeli A-III/7 oraz odbyć zatwierdzony okres służby na statku morskim, nie krótszy niż 3 miesiące

3. spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/7 Kodeksu STCW.

3. Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagała od elektromonterów, dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-III/7 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.
4. Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli pełnili służbę na odpowiednim stanowisku na pokładzie statku przez co najmniej 12 miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej Strony i spełniają standardy kompetencji określone w sekcji A-III/7 Kodeksu STCW.
5. Bez względu na powyższe postanowienia punktów 1 do 4, Strona może uznać odpowiednio wykwalifikowaną osobę jako zdolną do wykonywania pewnych funkcji określonych w sekcji A-III/7.

ROZDZIAŁ  IV

Radiokomunikacja i radiooperatorzy

Wyjaśnienie

Obowiązujące postanowienia dotyczące wachty radiowej są zawarte w Regulaminie Radiokomunikacyjnym oraz w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami. Postanowienia dotyczące konserwacji sprzętu radiowego zawarte są w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS) ze zmianami oraz wytycznymi przyjętymi przez Organizację.

Prawidło IV/1

Zastosowanie

1. Z wyjątkiem postanowień punktu 2, postanowienia niniejszego rozdziału dotyczą radiooperatorów na statkach operujących w globalnym morskim systemie bezpieczeństwa i powiadamiania o niebezpieczeństwie (GMDSS), jak postanowiono w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami.
2. Radiooperatorzy na statkach, które nie muszą spełniać wymogów dotyczących GMDSS w rozdziale IV Konwencji SOLAS, nie mają obowiązku spełniania wymogów określonych w niniejszym rozdziale. Radiooperatorzy na tych statkach mają jednak obowiązek spełnienia wymogów Regulaminu Radiokomunikacyjnego. Administracja zapewni, aby odpowiednie świadectwa określone przez Regulamin Radiokomunikacyjny zostały wystawione lub uznane w stosunku do tych radiooperatorów.
Prawidło IV/2

Minimalne wymogi do wydawania świadectw operatorom GMDSS

1. Każda osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków radiokumunikacyjnych lub wykonująca obowiązki radiokomunikacyjne na statku zobowiązanym do uczestnictwa w GMDSS, powinna mieć odpowiednie świadectwo dotyczące GMDSS, wydane lub uznane przez Administrację stosownie do postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.
2. Dodatkowo, każdy kandydat ubiegający się na mocy niniejszego prawidła o uzyskanie świadectwa upoważniającego do pełnienia służby na statku wyposażonym w radiostację w myśl Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami powinien:

1. mieć ukończone co najmniej 18 lat oraz

2. ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie i sprostać standardowi kompetencji określonemu w sekcji A-IV/2 Kodeksu STCW.

ROZDZIAŁ  V

Specjalne wymagania szkoleniowe dla załogi na określonych typach statków

Prawidło V/1-1

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

1. Oficerowie i marynarze wyznaczeni do pełnienia specjalnych obowiązków i odpowiedzialności związanych z ładunkiem i urządzeniami ładunkowymi zbiornikowców do przewozu produktów naftowych lub zbiornikowców do przewozu chemikaliów powinni posiadać świadectwo podstawowego wyszkolenia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów.
2. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo podstawowego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien ukończyć szkolenie podstawowe zgodnie postanowieniami sekcji A-VI/1 Kodeksu STCW, a ponadto odbyć:

1. co najmniej trzymiesięczną potwierdzoną służbę na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych lub do przewozu chemikaliów oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-1 punkt 1 Kodeksu STCW; lub

2. zatwierdzone podstawowe szkolenie w zakresie obsługi ładunków na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-1 punkt 1 Kodeksu STCW.

3. Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie, wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi ładunku takiego zbiornikowca.
4. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu produktów naftowych powinien:

1. spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów; oraz

2. posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien:

2.1. odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych, lub

2.2. odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu produktów naftowych w wymiarze nadliczbowym, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1, oraz

3. odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu ładunków naftowych oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-V/1-1, punkt 2 Kodeksu STCW.

5. Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie, wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcu do przewozu chemikaliów powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi ładunku takiego zbiornikowca.
6. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu chemikaliów powinien:

1. spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów; oraz

2. posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien:

2.1. odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu chemikaliów, lub

2.2. odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu chemikaliów, w nadliczbowym wymiarze, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1, oraz

3. odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu chemikaliów oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-V/1-1, punkt 3 Kodeksu STCW.

7. Administracja powinna zapewnić, aby świadectwa przeszkolenia były wydawane członkom załogi, którzy uzyskali kwalifikacje określone odpowiednio w punktach 2, 4 lub 6; względnie, powinna zapewnić, aby istniejący dyplom lub świadectwo zostały należycie potwierdzone.
Prawidło V/1-2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych

1. Oficerowie i marynarze wyznaczeni do pełnienia specjalnych obowiązków i odpowiedzialności związanych z ładunkiem i urządzeniami ładunkowymi powinni posiadać świadectwo podstawowego wyszkolenia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych.
2. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo podstawowego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych powinien ukończyć szkolenie podstawowe zgodnie postanowieniami sekcji A-VI/1 Kodeksu STCW, a ponadto odbyć:

1. co najmniej trzymiesięczną potwierdzoną służbę na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-2 punkt 1 Kodeksu STCW; lub

2. zatwierdzone podstawowe szkolenie w zakresie obsługi ładunków na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-2 punkt 1 Kodeksu STCW.

3. Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie, wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi ładunku tego zbiornikowca.
4. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych powinien:

1. spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych; oraz

2. posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych:

2.1. odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych, lub

2.2. odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych w wymiarze nadliczbowym, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1; oraz

3. odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku g zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-V/1-2, punkt 2 Kodeksu STCW.

5. Administracja powinna zapewnić, aby świadectwa przeszkolenia były wydawane członkom załogi, którzy uzyskali kwalifikacje określone odpowiednio w punkcie 2 lub 4; względnie, powinna zapewnić, aby istniejący dyplom lub świadectwo zostały należycie potwierdzone.
Prawidło V/2

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu na statkach pasażerskich

1 Niniejsze prawidło stosuje się do kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu na statkach pasażerskich uprawiających żeglugę międzynarodową. Administracje określają stosowanie tych wymogów względem personelu na statkach pasażerskich uprawiających żeglugę krajową.

2 Wszystkie osoby pełniące służbę na statku pasażerskim, przed powierzeniem im obowiązków pokładowych, muszą spełniać wymagania określone w sekcji A-VI/1 pkt 1 Kodeksu STCW.

3 Kapitanowie, oficerowie, marynarze oraz inny personel na statkach pasażerskich muszą ukończyć szkolenie określone w ustępach 5 do 9 poniżej, zgodnie z ich stanowiskiem, obowiązkami i zakresem odpowiedzialności.

4 Kapitanowie, oficerowie, marynarze i inne osoby zobowiązane odbyć szkolenie zgodnie z pkt 7 do 9 poniżej, w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat, podejmują odpowiednie szkolenie odnawiające lub przedkładają dowody osiągnięcia wymaganego poziomu kompetencji w ciągu ostatnich pięciu lat

5 Personel pełniący służbę na statkach pasażerskich przechodzi szkolenie zapoznawcze dotyczące sytuacji zagrożeń na statkach pasażerskich, odpowiednie do ich stanowiska, obowiązków i zakresu odpowiedzialności, określone w sekcji A-V/2 pkt 1 Kodeksu STCW.

6 Personel bezpośrednio obsługujący pasażerów w części pasażerskiej statku przechodzi szkolenie w zakresie bezpieczeństwa określone w sekcji A-V/2 pkt 2 Kodeksu STCW.

7 Kapitanowie, oficerowie i marynarze posiadający kwalifikacje zgodnie z rozdziałami II, III i VII, oraz inny personel wyznaczony w rozkładzie alarmowym do pomocy pasażerom w przypadkach zagrożenia na statkach pasażerskich, przechodzą szkolenie kierowania tłumem na statku pasażerskim określone w sekcji A-V/2 pkt 3 Kodeksu STCW.

8 Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby zgodnie z rozkładem alarmowym odpowiedzialne za bezpieczeństwo pasażerów w sytuacjach zagrożenia na statkach pasażerskich przechodzą zatwierdzone szkolenie w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich, określone w sekcji A-V/2 pkt 4 Kodeksu STCW.

9 Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby bezpośrednio odpowiedzialne za zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, załadunek, wyładunek lub zabezpieczenie ładunku, lub za zamykanie otworów w kadłubie na pokładzie statków pasażerskich typu ro-ro, przechodzą zatwierdzone szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba, określone w sekcji A-V/2 pkt 5 Kodeksu STCW.

10 Administracje zapewniają wydanie dokumentu poświadczającego ukończenie szkolenia wszystkim osobom, których kwalifikacje uznano zgodnie z pkt 6 do 9 niniejszego prawidła.

Prawidło  V/3

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu na statkach podlegających Kodeksowi IGF

1 Niniejsze prawidło stosuje się do kapitanów, oficerów i marynarzy oraz innego personelu na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

2 Marynarze, którym mają być powierzone obowiązki na statkach podlegających Kodeksowi IGF, muszą ukończyć szkolenie wymagane w punktach 4 do 9, odpowiednie do ich stanowiska, obowiązków i odpowiedzialności.

3 Wszyscy marynarze na statkach podlegających Kodeksowi IGF, przed powierzeniem im obowiązków pokładowych, przechodzą odpowiednie szkolenie zapoznawcze dotyczące statku I specjalistycznych urządzeń, określone w prawidle I/14, pkt 1.5.

4 Marynarze odpowiedzialni za bezpieczeństwo związane z przechowywaniem i stosowaniem paliwa, lub działaniem w przypadku zagrożenia związanego z paliwem na statkach podlegających Kodeksowi IGF posiadają świadectwo podstawowego przeszkolenia na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

5 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo podstawowego szkolenia na statkach podlegających Kodeksowi IGF musi ukończyć szkolenie podstawowe zgodnie z przepisami określonymi w sekcji A-V/3, pkt 1 Kodeksu STCW.

6 W przypadku marynarzy odpowiedzialnych za bezpieczeństwo związane z przechowywaniem i stosowaniem paliwa, lub działaniem w przypadku zagrożenia związanego z paliwem na statkach podlegających Kodeksowi IGF, posiadających kwalifikacje i świadectwo wydane zgodnie z prawidłem V/l-2, pkt 2 i 5, lub prawidłem V/l-2, pkt 4 i 5 na zbiornikowce do przewozu gazów skroplonych, należy przyjąć, iż spełniają wymogi określone w sekcji A-V/3, pkt 1, dotyczące podstawowego szkolenia do służby na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

7 Kapitanowie, oficerowie mechanicy i personel bezpośrednio odpowiedzialny za przechowywanie i stosowanie paliwa i za układy paliwowe na statkach podlegających Kodeksowi IGF posiadają świadectwo przeszkolenia wyższego stopnia na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

8 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statkach podlegających Kodeksowi IGF, posiadający świadectwo przeszkolenia opisanego w pkt 4:

1. musi ukończyć zatwierdzone przeszkolenie stopnia wyższego do służby na statkach podlegających Kodeksowi IGF i spełnia standardy kompetencji określone w sekcji A-V/3, pkt 2 Kodeksu STCW; oraz

2. ma co najmniej miesięczną poświadczoną praktykę pływania, w trakcie której uczestniczył w minimum trzech operacjach bunkrowania na statkach podlegających Kodeksowi IGF. Dwie z trzech operacji bunkrowania mogą być zastąpione poświadczonym przeszkoleniem na symulatorze operacji bunkrowania stanowiącym część szkolenia określonego w pkt 8.1 powyżej.

9 Kapitanowie, oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby bezpośrednio odpowiedzialne za przechowywanie paliwa i jego wykorzystanie na statkach podlegających Kodeksowi IGF, posiadający kwalifikacje i świadectwo wydane zgodnie ze standardami kompetencji określonymi w sekcji A-V/l-2 pkt 2 do służby na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych, są uważani jako spełniający wymogi określone w sekcji A-V/3, pkt 2 dotyczącej przeszkolenia stopnia wyższego na statki podlegające Kodeksowi IGF, jeżeli również:

1. spełniają wymogi określone w pkt 6;

2. spełniają wymogi dotyczące bunkrowania określone w pkt 8.2 lub uczestniczyli w prowadzeniu trzech operacji ładunkowych na zbiornikowcu do przewozu skroplonego gazu;

3. mają trzy miesiące praktyki pływania w okresie ostatnich pięciu lat na:

1. statkach podlegających Kodeksowi IGF;

2. zbiornikowcach przewożących jako ładunek paliwa objęte Kodeksem IGF; lub

3. na statkach stosujących paliwo gazowe lub inne o niskiej temperaturze zapłonu.

10 Każda ze Stron porówna standardy kompetencji, których wymagała od osób pełniących służbę na statkach napędzanych paliwem gazowym przed 1 stycznia 2017 r. ze standardami kompetencji w sekcji A- V/3 Kodeksu STCW, oraz w miarę potrzeb określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez personel.

11 Administracje zapewniają wydawanie świadectw przeszkolenia marynarzom którzy posiadają kwalifikacje zgodnie z pkt 4 lub 7,.

12 Marynarze posiadający świadectwa przeszkolenia zgodnie z pkt 4 lub 7, w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat powinni podjąć odpowiednie szkolenie odnawiające lub są zobowiązani do przedstawienia dowodów, że osiągnęli wymagany standard kompetencji w ciągu ostatnich pięciu lat.

Prawidło  V/4

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów i oficerów pokładowych na statki eksploatowane na wodach polarnych.

1 Kapitanowie, starsi oficerowie oraz oficerowie wachtowi na statkach eksploatowanych na wodach polarnych muszą posiadać świadectwo podstawowego szkolenia na statki eksploatowane na wodach polarnych, zgodnie z wymogami zawartymi w Kodeksie polarnym.

2 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia podstawowego na statki eksploatowane na wodach polarnych musi przejść zatwierdzone szkolenie podstawowe na statki eksploatowane na wodach polarnych oraz spełniać standard kompetencji określony w sekcji A-V/4 pkt 1 Kodeksu STCW.

3 Kapitanowie i starsi oficerowie na statkach eksploatowanych na wodach polarnych posiadają świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane na wodach polarnych, zgodnie z wymogami Kodeksu polarnego.

4 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane na wodach polarnych:

.1 spełnia wymogi do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia na statki eksploatowane na wodach polarnych;

.2 ma co najmniej dwa (2) miesiące poświadczonej praktyki pływania w dziale pokładowym na poziomie zarządzania, lub pełnienia obowiązków wachtowych na poziomie operacyjnym na wodach polarnych, lub inną równoważną poświadczoną praktykę pływania; oraz

.3 odbył zatwierdzone zaawansowane szkolenie na statki eksploatowane na wodach polarnych oraz spełnia standard kompetencji określony w sekcji A-V/4 pkt 2 Kodeksu STCW.

5 Administracje zapewniają wydawanie świadectw przeszkolenia marynarzom, którzy posiadają kwalifikacje zgodnie z pkt 2 lub 4..

Przepisy przejściowe

6 Do 1 lipca 2020 r., marynarze którzy rozpoczęli poświadczoną praktykę pływania na wodach polarnych przed 1 lipca 2018 r. powinni wykazać, że spełniają wymogi określone w pkt 2 poprzez:

.1 odbycie poświadczonej praktyki pływania na statku eksploatowanym na wodach polarnych lub równoważnej poświadczonej praktyki pływania, pełniąc obowiązki w dziale pokładowym na poziomie operacyjnym lub zarządzania, przez łączny okres co najmniej trzech miesięcy w okresie ostatnich pięciu lat; lub

.2 ukończenie szkolenia na statki eksploatowane na wodach polarnych, spełniającego wytyczne ustanowione przez Organizację.

7 Do 1 lipca 2020 r., marynarze, którzy rozpoczęli poświadczoną praktykę pływania na wodach polarnych przed 1 lipca 2018 r. powinni wykazać, że spełniają wymogi określone w pkt 4 poprzez:

.1 odbycie poświadczonej praktyki pływania na statku eksploatowanym na wodach polarnych lub równoważnej poświadczonej praktyki pływania, pełniąc obowiązki w dziale pokładowym na poziomie zarządzania, przez łączny okres co najmniej trzech miesięcy w okresie ostatnich pięciu lat; lub

.2 ukończenie szkolenia spełniającego wytyczne ustanowione przez Organizację dla statków eksploatowanych na wodach polarnych1 oraz odbycie poświadczonej praktyki pływania na statku eksploatowanym na wodach polarnych lub równoważnej poświadczonej praktyki pływania, pełniąc obowiązki w dziale pokładowym na poziomie zarządzania, przez łączny okres co najmniej dwóch miesięcy w okresie ostatnich pięciu lat

ROZDZIAŁ  VI

Funkcje związane z bezpieczeństwem zawodowym, ochroną, opieką medyczną oraz ratownictwem

Prawidło VI/1

Wymogi minimalne dotyczące szkolenia zapoznawczego, szkolenia podstawowego i instruktażu dla wszystkich członków załogi w zakresie bezpieczeństwa

1. Członkowie załóg powinni odbyć szkolenie zapoznawcze, podstawowe lub instruktaż zgodnie z sekcją A-VI/1 Kodeksu STCW oraz spełnić zawarte w nich standardy kompetencji.
2. W przypadku, gdy szkolenie podstawowe nie zostało ujęte w zakresie kwalifikacji wymaganych do wydania dyplomu lub świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w kursie z zakresu szkolenia podstawowego.
Prawidło VI/2

Wymogi minimalne do wydawania świadectw przeszkoleń w zakresie jednostek ratunkowych, łodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych

1. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa ratownika na jednostkach ratunkowych i łodziach ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze powinien:

1. mieć ukończone 18 lat;

2. odbyć potwierdzoną służbę na statku morskim nie krótszą niż 12 miesięcy lub ukończyć zatwierdzony kurs szkoleniowy oraz odbyć zatwierdzoną co najmniej 6-miesięczną służbę na statku morskim; oraz

3. spełniać standardy kompetencji dla osób ubiegających się o uzyskanie świadectwa ratownika na jednostkach ratunkowych i łodziach ratowniczych, wyszczególnione w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4 Kodeksu STCW.

2. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo ratownika na szybkich jednostkach ratowniczych powinien:

1. posiadać świadectwo kwalifikacyjne ratownika na jednostkach ratunkowych i łodziach ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze;

2. odbyć odpowiedni kurs szkoleniowy; oraz

3. spełniać standardy kompetencji wymagane do uzyskania świadectwa starszego ratownika określone w sekcji A-VI/2, punkty 7 do 10 Kodeksu STCW.

Prawidło VI/3

Wymogi minimalne w zakresie szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

1. Członkowie załogi, wyznaczeni do kierowania akcjami gaszenia pożarów, powinni ukończyć szkolenie stopnia wyższego dotyczące technik gaszenia pożarów ze szczególnym podkreśleniem roli organizacji, taktyki i dowodzenia, według postanowień zawartych w sekcji A-VI/3 punkty 1 do 4 Kodeksu STCW, a także spełnić standardy kompetencji w niej zawarte.
2. W przypadku, gdy szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego nie zostało ujęte w zakresie kwalifikacji wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w przeciwpożarowym kursie szkoleniowym stopnia wyższego.
Prawidło VI/4

Wymogi minimalne w zakresie pierwszej pomocy medycznej i sprawowania opieki medycznej

1. Członkowie załogi, wyznaczeni do udzielania pierwszej pomocy medycznej na statku, powinni spełniać wymagania kwalifikacyjne w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej określonej w sekcji A-VI/4, punkty 1-3 Kodeksu STCW.
2. Marynarze wyznaczeni do kierowania opieką medyczną na statku powinni spełniać wymagania kwalifikacyjne w zakresie opieki medycznej, określone w sekcji A-VI/4, punkty 4 do 6 Kodeksu STCW.
3. W przypadku, gdy szkolenie z pierwszej pomocy lub opieki medycznej nie zostało ujęte w zakresie kwalifikacji wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w kursie szkoleniowym z pierwszej pomocy medycznej lub sprawowania opieki medycznej.
Prawidło VI/5

Wymogi minimalne w zakresie wydawania świadectw przeszkoleń dla oficerów ochrony statku

1. Każdy kandydat ubiegający się wydanie świadectwa przeszkolenia oficera ochrony statku powinien:

1. odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 12 miesięcy lub odbyć stosowną służbę na statku morskim i posiadać wiedzę na temat funkcjonowania statku; oraz

2. spełnić standardy kompetencji dla wydania dyplomu oficera ochrony statku, określone w sekcji A-VI/5, punkty 1 do 4 Kodeksu STCW.

2. Administracje powinny zapewnić, aby każda osoba uznana za odpowiednio wykwalifikowaną stosownie do postanowień niniejszego prawidła otrzymała dyplom.
Prawidło VI/6

Wymogi minimalne w zakresie instruktażu i szkolenia dotyczącego ochrony statku dla wszystkich członków załogi

1. Członkowie załogi powinni odbyć szkolenie lub instruktaż obejmujący zapoznanie i świadomość zagadnień związanych z ochroną, względnie instruktaż określony w sekcji A-VI/6 punkty 1 do 4 Kodeksu STCW oraz spełniać określony tam standard kompetencji.
2. W przypadku, gdy świadomość zagadnień związanych z ochroną nie została ujęta w kwalifikacjach wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w szkoleniu w zakresie zagadnień związanych z ochroną.
3. Każda Strona porówna normy szkolenia w zakresie ochrony, dla których świadectwa wydano przed wejściem niniejszego prawidła w życie, ze standardami wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-VI/6 punkt 4 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określą wymóg podniesienia przez nich kwalifikacji.

Członkowie załogi z wyznaczonymi obowiązkami w zakresie ochrony

4. Członkowie załogi, którym wyznaczono obowiązki w zakresie ochrony powinni spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-VI/6 punkty 6 do 8 Kodeksu STCW.
5. W przypadku, gdy szkolenie z wykonywania wyznaczonych obowiązków w zakresie ochrony nie zostało ujęte w kwalifikacjach wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w szkoleniu w dotyczącym wyznaczonych obowiązków związanych z ochroną.
6. Każda Strona porówna normy szkolenia w zakresie ochrony, dla których świadectwa wydano przed wejściem niniejszego prawidła w życie, ze standardami wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-VI/6 punkt 8 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb określą wymóg podniesienia przez nich kwalifikacji.

ROZDZIAŁ  VII

Dyplomy alternatywne

Prawidło VII/1

Wydawanie dyplomów alternatywnych

1. Bez względu na wymagania do uzyskania dyplomów, ujętych w rozdziałach II oraz III niniejszego Załącznika, Strony mogą podjąć decyzję o wydawaniu lub zatwierdzeniu wydawania dyplomów innych niż te, które są określone w prawidłach tych rozdziałów, pod warunkiem, że:

1. poziomy odpowiedzialności oraz związane z nimi funkcje, które mają być wyszczególnione w dyplomach alternatywnych i ich potwierdzeniach, są identyczne jak te, które wymienia się w sekcjach A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4, A-II/5, A-III/1, A-III/2, A-III/3, A-III/4, A-III/5 oraz A-IV/2 Kodeksu STCW;

2. kandydaci uzyskali odpowiednie wykształcenie i przeszkolenie oraz spełniają standardy kompetencji, zalecane w stosownych sekcjach Kodeksu STCW oraz wyszczególnione w sekcji A-VII/1 niniejszego Kodeksu, odnoszące się do funkcji i zakresu obowiązków określonych w dyplomie oraz w jego potwierdzeniu;

3. kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu alternatywnego odbyli służbę na statku morskim, odpowiednią do wykonywanych funkcji i zakresu obowiązków określonych w tym dyplomie. Minimalny okres wymaganej służby na statku morskim musi odpowiadać postanowieniom zawartym w rozdziale II i III niniejszego Załącznika. Jednakże minimalny okres wymaganej służby na statku morskim nie może być krótszy od określonego w sekcji A-VII/2 Kodeksu STCW;

4. kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu alternatywnego, którzy zgodnie z jego treścią mają wykonywać funkcje nawigacyjne na poziomie operacyjnym, powinni spełniać stosowne wymagania zawarte w prawidłach rozdziału IV, dotyczące wyznaczonych obowiązków w zakresie radiokomunikacji zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym; oraz

5. dyplomy są wydawane zgodnie z wymaganiami prawidła I/2 i postanowieniami zawartymi w rozdziale VII Kodeksu STCW.

2. Żaden dyplom przewidziany w niniejszym rozdziale nie zostanie wydany, o ile Strona nie przekaże Organizacji stosownej informacji, zgodnie z artykułem IV i prawidłem I/7.
Prawidło VII/2

Wydawanie dyplomów członkom załóg

1. Każdy członek załogi wykonujący jakąkolwiek funkcję lub szereg funkcji określonych w tabelach A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4 lub A-II/5 rozdziału II lub w tabelach A-III/1, A-III/2, A-III/3, A-III/4 lub A-III/5 rozdziału III lub A-IV/2 rozdziału IV Kodeksu STCW powinien posiadać odpowiedni dyplom lub odpowiednie świadectwo przeszkolenia, w zależności od wymogów.
Prawidło VII/3

Zasady regulujące wydawanie dyplomów alternatywnych

1. Każda Strona, która zadecyduje o wydawaniu lub o zatwierdzaniu wydawania alternatywnych dyplomów, zapewni przestrzeganie następujących zasad:

1. żaden alternatywny system wydawania dyplomów nie zostanie wdrożony, jeśli nie zapewni wysokiego poziomu bezpieczeństwa na morzu i nie będzie oddziaływał zapobiegawczo na zanieczyszczenie środowiska w co najmniej równym stopniu co system opisany w innych rozdziałach; oraz

2. wszelkie normy umożliwiające wydawanie dyplomów zgodnie z niniejszym rozdziałem stworzą możliwość wymienialności dyplomów z tymi, które zostały wydane zgodnie z innymi rozdziałami.

2. Zasada wymienialności zawarta w pkt 1 zapewni, że:

1. członkowie załóg, którym wydano dyplomy na podstawie postanowień rozdziałów II i/lub III, oraz członkowie załóg, którym wydano dyplom na podstawie postanowień rozdziału VII, są zdolni do pełnienia służby na statkach z tradycyjnymi lub innymi formami organizacji; oraz

2. członkowie załóg nie są szkoleni pod kątem szczególnej organizacji pracy statku w taki sposób, który zmniejszałby możliwość wykorzystania ich umiejętności gdzie indziej.

3. Wydając jakikolwiek dyplom na podstawie niniejszego rozdziału należy wziąć pod uwagę następujące zasady:

1. wydanie alternatywnego dyplomu nie będzie służyć samo w sobie do:

1.1. zredukowania liczby członków załogi na statku,

1.2. obniżenia kwalifikacji zawodowych lub niewykorzystania w pełni umiejętności członków załogi, lub

1.3. uzasadnienia przydziału łączonych obowiązków wachtowego oficera pokładowego i mechanika jednemu posiadaczowi dyplomu podczas dowolnej wachty; oraz

2. osoba dowodząca powinna zostać mianowana kapitanem; ponadto wdrożenie jakichkolwiek ustaleń dotyczących wydawania dyplomów alternatywnych nie powinno niekorzystnie wpłynąć na prawną pozycję oraz władzę kapitana i innych członków załogi.

4. Zasady zawarte w punktach 1 i 2 niniejszego prawidła zapewnią utrzymanie kwalifikacji zarówno oficerów pokładowych, jak i oficerów mechaników.

ROZDZIAŁ  VIII

Pełnienie wacht

Prawidło VIII/1

Zdolność do pełnienia służby

1. W celu zapobiegania zmęczeniu członków załogi każda Administracja powinna:

1. ustalić i egzekwować okresy odpoczynku dla członków załogi pełniących wachty, a także członków załogi, których wyznaczone obowiązki obejmują bezpieczeństwo, ochronę i zapobieganie zanieczyszczeniom zgodnie z postanowieniami sekcji A-VIII/1 Kodeksu STCW; oraz

2. wymagać, by system wachtowy był tak ustalany, by sprawność osób pełniących wachty nie została osłabiona zmęczeniem i wszystkie obowiązki zostały tak zaplanowane, że pierwsza wachta na początku rejsu, jak i następne były pełnione po wystarczającym wypoczynku i w dobrej kondycji.

2. W celu zapobieżenia spożywaniu alkoholu i zażywaniu narkotyków, każda Administracja zapewni, aby wprowadzono odpowiednie środki zgodnie z postanowieniami sekcji A-VIII/1, przy jednoczesnym uwzględnieniu wytycznych sekcji B-VIII/1 Kodeksu STCW.
Prawidło VIII/2

Organizacja wachty i zasady, których należy przestrzegać

1. Administracje powinny zwrócić uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów, starszych oficerów mechaników oraz wszystkich pełniących wachty na wymagania, zasady i wskazówki zawarte w Kodeksie STCW, które muszą być przestrzegane, aby zapewnić utrzymanie stałego bezpieczeństwa na wachcie lub wachtach, stosownie do panujących okoliczności i warunków na wszystkich statkach morskich i o każdej porze.
2. Administracje powinny wymagać, aby kapitan każdego statku zapewnił układ wacht odpowiedni dla zagwarantowania bezpiecznej wachty lub wacht, biorąc pod uwagę panujące okoliczności i warunki, oraz aby pod ogólnym nadzorem kapitana:

1. oficerowie wachtowi byli przez cały czas odpowiedzialni za bezpieczne kierowanie statkiem podczas swojej służby, w czasie fizycznej obecności na mostku nawigacyjnym lub w bezpośrednio sąsiadujących pomieszczeniach, takich, jak kabina nawigacyjna lub centrala kontrolno-manewrowa;

2. radiooperatorzy byli odpowiedzialni za pełnienie stałego nasłuchu radiowego na odpowiednich częstotliwościach podczas wacht;

3. oficerowie dowodzący wachtą maszynową, jak określono w Kodeksie STCW, pod kierunkiem starszego oficera mechanika, byli niezwłocznie dostępni na wezwanie celem stawienia się w pomieszczeniach maszynowych oraz, gdy sytuacja tego wymaga, byli fizycznie obecni w pomieszczeniach maszynowych w czasie pełnienia swoich obowiązków;

4. wachta lub wachty były przez cały czas pełnione w sposób właściwy i efektywny w celu zapewnienia bezpieczeństwa; podczas gdy statek jest zakotwiczony lub zacumowany, a gdy przewozi niebezpieczny ładunek, organizacja takiej wachty lub wacht powinna uwzględniać rodzaj, ilość, opakowanie i sztauowanie niebezpiecznego ładunku oraz zaistnienie jakichkolwiek specjalnych warunków na statku, na morzu lub na lądzie; oraz

5. w razie konieczności była pełniona wachta lub wachty w celu zapewnienia ochrony.

Rezolucja 3 *

Postanowienia Przejściowe

Konferencja,

Po przyjęciu poprawek z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht (STCW) z roku 1978,

Po uzgodnieniu, że Prawidło I/15 Postanowień Przejściowych zostanie włączone do poprawek, co zapewni stronom pięcioletni okres na wydanie i weryfikowanie dyplomów/świadectw zgodnie z poprawkami przyjętymi przez Konferencję,

Uznając konieczność natychmiastowego podjęcia przez Strony stosownych działań zmierzających do uwzględnienia poprawek w podległym im systemie szkolenia i wydawania dyplomów, aby przed 1 lutego 2002 r. osiągnąć jej pełne zastosowanie, Mając świadomość, że trudności, jakie mogą powstać w związku z wprowadzaniem wymogów poprawionej Konwencji STCW mogą ujemnie wpłynąć na wysokość wymagań co do fachowości w możliwie najkrótszym czasie:

1. Stanowczo zaleca, aby każda Strona na bieżąco informowała Komitet Bezpieczeństwa Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) o stopniu zaawansowania we wprowadzaniu postanowień przejściowych Prawidła I/15 i uwzględniania wymagań wynikających z poprawek do Konwencji STCW przyjętych przez Konferencję, w jej warunkach miejscowych, jak również wszelkich innych trudnościach, które napotyka w związku z tym.

2. Zachęca Komitet Bezpieczeństwa Morskiego do kontrolowania prac zmierzających do wprowadzania Konwencji STCW wraz z poprawkami przez wszystkie Strony, co miałoby na celu wprowadzenie w możliwie najkrótszym czasie najwyższych wymagań zawodowych i usprawnienie procesu oraz wychodzenie naprzeciw trudnościom mogącym zagrozić pełnemu i efektywnemu wdrożeniu systemu.

Rezolucja 4

Szkolenie radiooperatorów dla obsługi Globalnego Morskiego Systemu Bezpieczeństwa i Powiadamiania w Niebezpieczeństwie (GMDSS)

Konferencja,

Po przyjęciu poprawek z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978, pragnąc wzmocnić wprowadzanie w życie Konwencji i tym samym podnieść kwalifikacje członków załóg, a także,

Przyjąwszy wymagania w zakresie wyszkolenia wszystkich oficerów pokładowych, wydawania im świadectw, jako właściwych do pełnienia określonych funkcji radiowych,

Potwierdzając znaczenie skutecznego pełnienia wachty radiowej i utrzymywania łączności radiowej dla zapewnienia bezpieczeństwa życia i mienia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego,

Uwzględniając wymagania Globalnego Morskiego Systemu Bezpieczeństwa i Powiadamiania w Niebezpieczeństwie (GMDSS), określone w Regulaminie Radiokomunikacyjnym i Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) z roku 1974 wraz z poprawkami z roku 1988,

Biorąc pod uwagę, że zgodnie z Prawidłem IV/1 Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) z roku 1974 wraz z poprawkami z roku 1988, każdy statek, wobec którego ma zastosowanie rozdział IV tej Konwencji, będzie, po 1 lutego 1999 roku, zobowiązany do przestrzegania wszystkich odpowiednich wymogów określonych w tym rozdziale, a Globalny Morski System Bezpieczeństwa i Powiadamiania w Niebezpieczeństwie (GMDSS), będzie w pełni wprowadzony w życie.

Uwzględniając, że Prawidło IV/16 Konwencji SOLAS z roku 1974 wraz z poprawkami, stanowi, że personel każdego statku ma być przeszkolony do pełnienia funkcji radiowych w zakresie bezpieczeństwa ku zadowoleniu Administracji, Uwzględniając dalej, że Rezolucja A.769/18/, przyjęta przez Zgromadzenie Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), zaleca, aby Administracje, przed wydaniem świadectwa GMDSS posiadaczowi innego niż GMDSS świadectwa, stosowały wymóg zdania egzaminu co najmniej zgodnie z tokiem postępowania określonym w tej rezolucji, mając jednakże na uwadze, że postanowienia tej rezolucji wygasają 1 lutego 1977 r.,

Uznając również, że System GMDSS określi jedynie sposób przeprowadzania łączności radiowej w zakresie bezpieczeństwa dla większości innych statków, wobec których Konwencja SOLAS z roku 1974, wraz z poprawkami, nie ma zastosowania. Uznając również potrzebę wyszkolenia osób zatrudnionych na pokładzie takich statków i wydania im świadectw zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym i z Międzynarodową Konwencją w Sprawie Norm Szkolenia Członków Załóg, Wydawania Dyplomów i Pełnienia Wacht (STCW) z roku 1978, wraz z poprawkami, Uwzględniając fakt, że powoduje to konieczność wyszkolenia i wydania świadectw przed 1 lutego 1999 r. znacznej liczbie praktykujących już kapitanów, oficerów pokładowych i radiooperatorów do podjęcia funkcji radiooperatorów w systemie GMDSS,

Wyrażając opinię, że w przypadku opóźnienia tego wyszkolenia i wydania świadectw, może dojść do braku radiooperatorów w systemie GMDSS na dużą skalę, w momencie gdy system GMDSS zostanie w pełni wprowadzony w życie,

stanowczo zaleca Administracjom:

1. podjęcie działania w celu zapewnienia wystarczającej liczby osób zdolnych do przejęcia obowiązków radiowej służby bezpieczeństwa na swoich statkach przed 1 lutego 1999 r., nie redukując zakresu wyszkolenia.

2. spowodowanie zainteresowania działających w ich krajach armatorów i marynarzy oraz tych wszystkich osób, które mogą się stać potencjalnymi użytkownikami usług GMDSS, jak również tych, których statki mogą być ich użytkownikami.

Rezolucja 5

Szkolenie osób pracujących na statkach pasażerskich typu Ro-Ro w zakresie kierowania w sytuacjach zagrożenia i w przypadku nietypowych zachowań ludzkich

Konferencja,

Po przyjęciu poprawek z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978, (STCW),

Zważywszy, że Prawidło V/2.8 Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht, wraz z poprawkami, nakłada obowiązek przeszkolenia kapitanów, oficerów, starszego oficera mechanika, drugiego oficera mechanika oraz wszystkich członków załogi ponoszących odpowiedzialność za bezpieczeństwo pasażerów w sytuacjach zagrożenia w zakresie pełnienia funkcji kierowniczych i panowania nad zachowaniem się ludzi,

Zważywszy również, że Przepisy o Szkoleniu Członków Załóg, Wydawaniu Dyplomów i Pełnieniu Wacht wymagają, między innymi, aby szkolenie to było realizowane, ku zadowoleniu Administracji, w oparciu o wymagania opracowane przez Międzynarodową Organizację Morską,

Wskazując na to, że Komitet d/s Bezpieczeństwa Morskiego tej Organizacji, podczas swej 65 Sesji, uzgodnił, że wyszkolenie w zakresie kierowania w sytuacjach zagrożenia i w przypadku nietypowych zachowań ludzkich ma zasadnicze znaczenie dla głównego personelu na statkach pasażerskich typu Ro-Ro i powinno obejmować następujące dziedziny:

- zachowanie się człowieka i jego reakcje,

- udoskonalenie korzystania ze środków ratunkowych,

- opracowanie planów działania w sytuacjach zagrożenia,

- rozwijanie umiejętności kierowania grupą,

- opanowanie stresu oraz

- utrzymanie łączności,

wskazując również na opinię Komitetu Bezpieczeństwa Morskiego, że szczegóły takiego szkolenia winny być opracowane tak, aby zapewniały osiągnięcie wiedzy, znajomości praktycznej i sprawności oraz obejmowały sposób wykazania sprawności oraz kryteria oceny sprawności zanim zostaną włączone do części A Kodu STCW, Zachęca Międzynarodową Organizację Morską do opracowania, w trybie pilnym szczegółowych postanowień dotyczących szkolenia personelu na statkach pasażerskich typu Ro-Ro w zakresie kierowania w sytuacjach zagrożenia i w przypadku nietypowych zachowań ludzkich, celem ewentualnego włączenia ich do Kodu STCW.

Rezolucja 6

Szkolenie personelu na statkach pasażerskich

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978 łącznie z Prawidłem V/2, dotyczącym obowiązującego minimum wiedzy wymaganej od kapitanów, oficerów, marynarzy nie będących oficerami i innego personelu na statkach pasażerskich typu Ro-Ro,

Przewidując, że postanowienia szczegółowe dotyczące szkolenia w znaczącym stopniu doprowadzą do podniesienia stopnia bezpieczeństwa na statkach pasażerskich typu Ro-Ro w sytuacjach zagrożenia,

Uznając, że udział personelu statkowego w bezpiecznej ewakuacji pasażerów w sytuacjach zagrożenia jest ważny,

Uznając, że może zaistnieć sytuacja, w której personel wyznaczony do pomocy pasażerom w sytuacji zagrożenia zostanie zmuszony do udzielania pomocy innym członkom załogi, którzy nie zostali specjalnie przeszkoleni, że może mieć to wpływ na zachowanie się pasażerów w takich sytuacjach,

Mając świadomość, że niektórzy członkowie załóg statków pasażerskich nie mają obowiązku przeszkolenia według tych samych wymagań co personel statków pasażerskich typu Ro-Ro,

1. zachęca Międzynarodową Organizację Morską, aby rozważyła opracowanie odpowiednich postanowień dotyczących szkolenia kapitanów, oficerów, marynarzy i innych osób zatrudnionych na statkach pasażerskich, aby mogły one być włączone do Konwencji STCW z roku 1978 wraz z poprawkami,

2. zachęca Strony Konwencji STCW z roku 1978, aby wzięły pod uwagę możliwość zastosowania odpowiednich postanowień Prawidła V/2 w trybie dobrowolności wobec personelu zatrudnionego na statkach pasażerskich.

Rezolucja 7

Kontrolowanie ewentualnych skutków wydawania dyplomów alternatywnych

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978,

Uznając, że rozdział VII poprawionego Załącznika do Konwencji STCW przewiduje możliwość wydawania dyplomów alternatywnych oraz że tryb wydawania takich dyplomów może być wdrażany w różny sposób przez Strony Konwencji,

Uznając dalej, że działanie takich systemów w praktyce jest w obecnej chwili ograniczone i mogą one znacznie wpłynąć na podział pracy i odpowiedzialności pomiędzy członków załogi,

Wyrażając zapewnienie, że wdrażanie takich systemów nie zaszkodzi w konsekwencji bezpieczeństwu życia na morzu, bezpieczeństwu statku i jego eksploatacji lub ochronie środowiska morskiego,

Zachęca Komitet Bezpieczeństwa Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej do utrzymywania stałej kontroli nad wdrażaniem rozdziału VII poprawionego załącznika do Konwencji STCW i stosownych sekcji Kodu STCW, w celu:

1. identyfikacji systemów dyplomów alternatywnych, wprowadzanych w myśl rozdziału VII,

2. określenia, czy zachodzi konieczność wprowadzenia poprawek do Kodu STCW, aby mieć pewność, że wymagania w zakresie wdrażania tych systemów są adekwatne i efektywne; oraz

3. prowadzenia dalszych prac nad zasadami zawartymi w Prawidle VII/3 i uściślenia ich zastosowania.

Rezolucja 8

Podnoszenie poziomu wiedzy technicznej, umiejętności praktycznych oraz fachowości członków załóg

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978, mając na uwadze wzmocnienie procesu wdrażania Konwencji, a tym samym doskonalenie fachowości członków załóg,

Uznając, że ogólna efektywność procesów doboru, szkolenia i wydawania świadectw może być oceniona jedynie na podstawie umiejętności praktycznych, zdolności i fachowości wykazywanych przez członków załóg podczas pracy na statku,

Zaleca, aby Administracje podjęły starania, aby przedsiębiorstwa żeglugowe:

1. ustaliły kryteria i sposoby doboru personelu tak, aby wykazywał on możliwie najwyższy poziom wiedzy technicznej, umiejętności praktycznych oraz fachowości,

2. kontrolowały aktualny poziom personelu na statkach w zakresie wykonywania obowiązków,

3. zachęcały wszystkich oficerów do aktywnego udziału w szkoleniu młodszego personelu,

4. starannie kontrolowały i często dokonywały oceny postępu w zakresie przyswajania wiedzy technicznej i rozwijania umiejętności praktycznych przez młodszy personel podczas pracy na statku,

5. zapewniły szkolenie podyplomowe i uaktualniające wiedzę w odpowiednich odstępach czasu; oraz

6. podjęły wszelkie stosowne działania w celu podniesienia rangi zawodu i profesjonalizmu wśród podległego im personelu.

Rezolucja 9

Postanowienia w sprawie międzynarodowych wymagań w zakresie stanu zdrowia członków załóg

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978;

Notując brak uzgodnień międzynarodowych w odniesieniu do stanu zdrowia członków załóg;

Uznając, jak ważny jest stan zdrowia kapitanów i członków załóg dla bezpieczeństwa życia i mienia na morzu i ochrony środowiska morskiego;

Biorąc pod uwagę ustalenia Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące badań lekarskich członków załóg;

a także, że Międzynarodowa Organizacja Pracy i Światowa Organizacja Zdrowia podejmują prace nad całościową rewizją aktualnie obowiązujących wymagań w zakresie badań lekarskich członków załóg,

Zachęca Organizację do prowadzenia dalszych prac w zakresie międzynarodowych wymagań dotyczących stanu zdrowia członków załóg we współpracy z Międzynarodową Organizacją Pracy i Światową Organizacją Zdrowia.

Rezolucja 10

Szkolenie pilotów morskich, personelu obsługi ruchu statków i personelu morskiego zatrudnionego na ruchomych jednostkach przybrzeżnych

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978;

Uznając rolę pilotów morskich, personelu obsługi ruchu statków i personelu zatrudnionego na ruchomych jednostkach przybrzeżnych w zachowaniu bezpieczeństwa życia i mienia na morzu oraz ochronie środowiska morskiego; Stwierdzając, że ograniczenia czasowe uniemożliwiłyby rozpatrzenie możliwości włączenia postanowień dotyczących szkolenia i wydawania dyplomów temu personelowi do poprawek do Konwencji STCW z roku 1978 przyjętych przez Konferencję,

Zachęca Międzynarodową Organizację Morską, aby rozpatrzyła możliwość opracowania wymagań w zakresie szkolenia pilotów morskich, personelu obsługi ruchu statków i personelu zatrudnionego na ruchomych jednostkach przybrzeżnych i wydawania dyplomów, celem włączenia ich do Konwencji STCW z roku 1978 lub do innego dokumentu.

Rezolucja 11

Promowanie współpracy technicznej

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978;

Uznając ważność odpowiedniego wykształcenia, przeszkolenia praktycznego i właściwego im doświadczenia praktycznego dla wszystkich członków załóg, Biorąc pod uwagę także, że szczególnie w krajach rozwijających się mogą zaistnieć ograniczone możliwości dostępu do specjalistycznych programów szkoleniowych i uzyskania wymaganej praktyki;

Wyrażając przekonanie, że promowanie współpracy technicznej dopomoże tym krajom, nie mającym jeszcze odpowiednich ekspertyz ani zaplecza do prowadzenia takiego szkolenia, wprowadzić w życie wymagania poprawionej Konwencji STCW:

1. stanowczo zaleca Stronom, aby we współpracy z Międzynarodową Organizacją Morską zapewniły lub dopomogły w zapewnieniu pomocy tym krajom, które mają trudności w sprostaniu zwiększonym wymaganiom Konwencji STCW,

2. zachęca Międzynarodową Organizację Morską do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia krajom pomocy i wprowadzenia do swego programu do spraw współpracy technicznej stosownej klauzuli.

Rezolucja 12

Wkład Światowego Uniwersytetu Morskiego w opracowanie programu poszerzonych wymagań w zakresie szkolenia morskiego

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978;

Przyjąwszy również rezolucję 11 o promowaniu współpracy technicznej;

Mając świadomość, że wiele krajów, a szczególnie kraje rozwijające się, mogą mieć trudności z wprowadzeniem szkolenia i jego oceny na wymaganym przez Konwencję, wraz z poprawkami, poziomie;

Uznając znaczącą rolę wkładu absolwentów Światowego Uniwersytetu Morskiego we wprowadzanie w życie Konwencji STCW wraz z poprawkami i udoskonalonych programów szkolenia, szczególnie w krajach rozwijających się, jak również we wprowadzaniu w życie wymagań włączonych do innych Konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej, związanych z bezpieczeństwem morskim i zanieczyszczeniem środowiska ;

Mając również świadomość, że w międzynarodowej branży morskiej zatrudniony tam personel powinien stale posiadać odpowiedni poziom wiedzy i wyszkolenia praktycznego, aby sprostać dążeniom Organizacji do zapewnienia bezpieczniejszych warunków żeglugi i bardziej czystych oceanów, w jednolity i efektywny sposób na całym świecie;

Uznając, że stałe zapotrzebowanie na personel może być zaspokojone przez Światowy Uniwersytet Morski, który poprzez swoją działalność i przekazywanie programów zaawansowanego szkolenia morskiego przejmuje wiodącą rolę w świecie w pogłębianiu wiedzy praktycznej i wykształcenia morskiego;

1. stanowczo zaleca Organizacji prowadzenie dalszych prac w celu:

1. spożytkowania materiałów i ekspertyz Światowego Uniwersytetu Morskiego do przekazywania wykształcenia morskiego i wiedzy praktycznej wszędzie tam, gdzie jest ona potrzebna, a szczególnie do krajów rozwijających się; oraz

2. zachęcania i udzielania poparcia Światowemu Uniwersytetowi Morskiemu w pełnieniu wiodącej roli w dziedzinie promocji i wprowadzania w życie programów zaawansowanego szkolenia morskiego;

2. usilnie zaleca, aby Administracje nie zaprzestawały popierania i wykorzystywania materiałów Światowego Uniwersytetu Morskiego w zapewnieniu sobie kadr dobrze wyszkolonych urzędników administracyjnych i wykładowców dziedzin morskich;

3. nakłada na Sekretarza Generalnego Organizacji obowiązek przedłożenia niniejszej rezolucji Zgromadzeniu Organizacji i zachęca je do rozważenia przyjęcia podobnej rezolucji.

Rezolucja 13

Rewizja kursów modelowych opublikowanych przez Międzynarodową Organizację Morską

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978,

Uznając dużą rolę kursów modelowych, opublikowanych przez Międzynarodową Organizację Morską, które dostarczyły podstawowych programów opartych na minimalnych wymaganiach wynikających z Konwencji STCW przyjętej w roku 1978, Doceniając znaczenie kursów modelowych, które dopomogły wielu instytucjom szkoleniowym podnieść poziom prowadzonego przez nie szkolenia i są wykorzystywane do ulepszania metod oceniania fachowości,

Dążąc do osiągnięcia większej jednolitości w realizowaniu Prawideł Konwencji, wraz z poprawkami, dotyczących szkolenia i oceniania,

Zachęca:

1. Organizację do podjęcia działań w celu przejrzenia i uaktualnienia tych kursów modelowych, które dostarczają wskazówek odnośnie wprowadzania w życie szkolenia i oceniania zgodnie z przepisami Konwencji wraz z poprawkami,

2. Administrację do finansowania lub też innego wsparcia, przejrzenia i aktualizacji takich kursów modelowych.

Rezolucja 14

Promowanie udziału kobiet w gospodarce morskiej

Konferencja,

Przyjąwszy poprawki z roku 1995 do Międzynarodowej Konwencji o Wymaganiach w Zakresie Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw oraz Pełnienia Wacht z roku 1978,

Przyjmując do wiadomości średnioterminowy plan włączenia kobiet do sektora morskiego, opracowany przez Międzynarodową Organizację Morską, i udzielając Organizacji poparcia w Jej dążeniu do promowania szkolenia kobiet w sektorze morskim,

Dążąc do zapewnienia równego dla kobiet i mężczyzn dostępu do wyszkolenia morskiego i zatrudniania na statkach,

zachęca Administracje do:

1. zwrócenia szczególnej uwagi na zapewnienie równego dla kobiet i mężczyzn dostępu do wszystkich dziedzin gospodarki morskiej,

2. zwrócenia uwagi na rolę kobiet w zawodach morskich oraz promowania ich większego udziału w szkoleniu morskim na wszystkich poziomach.

CZĘŚĆ  A

OBOWIĄZKOWE WYMOGI W ZAKRESIE POSTANOWIEŃ ZAŁĄCZNIKA KONWENCJI STCW

Wstęp

1. Niniejsza część Kodeksu STCW zawiera obowiązkowe postanowienia, do których szczegółowe odwołania zamieszczono w Załączniku Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania świadectw i pełnienia wacht z 1978 r. ze zmianami, zwanej dalej Konwencją STCW. Postanowienia te szczegółowo określają minimalne wymogi, które Strony muszą spełniać w celu skutecznego wypełnienia warunków Konwencji.
2. Część ta zawiera również standardy kompetencji, wymagane od kandydatów starających się o wydanie i odnowienie dyplomów na mocy postanowień Konwencji STCW. By wyjaśnić powiązanie między postanowieniami zawartymi w rozdziale VII, dotyczącym alternatywnego wydawania dyplomów oraz postanowieniami rozdziałów II, III i IV, dotyczących wydawania dyplomów, umiejętności wyszczególnione w standardach kompetencji zostały odpowiednio pogrupowane według następujących siedmiu funkcji:

1. Nawigacja

2. Przeładunek i sztauowanie ładunków

3. Kontrolowanie pracy statku i opieka nad osobami na pokładzie

4. Mechanika okrętowa

5. Elektrotechnika, elektronika, automatyka

6. Konserwacja i naprawy

7. Radiokomunikacja

na następujących poziomach odpowiedzialności:

1. Poziom zarządzania

2. Poziom operacyjny

3. Poziom pomocniczy

Opisy funkcji i poziomów odpowiedzialności stanowią podtytuły w tabelach standardów kompetencji, znajdujących się w rozdziałach II, III i IV niniejszej części. Zakres funkcji na określonym poziomie odpowiedzialności, wskazanym w podtytule, został określony według umiejętności wymienionych w kolumnie 1 tabeli. Znaczenia pojęć: "funkcja" oraz "poziom odpowiedzialności" zostały wyjaśnione w postanowieniach ogólnych, w sekcji A-I/1.

3. Numeracja sekcji niniejszej części odpowiada numeracji prawideł zawartych w załączniku do Konwencji STCW. Treść tych sekcji może być podzielona na ponumerowane części i punkty, ale numeracja taka odnosi się wyłącznie do danego tekstu.

ROZDZIAŁ  I

Standardy w zakresie postanowień ogólnych

Sekcja A-I/1

Definicje i wyjaśnienia

1. Definicje i wyjaśnienia zawarte w Artykule II oraz prawidle I/1 odnoszą się do pojęć użytych zarówno w części A, jak i B niniejszego Kodeksu. Ponadto, następujące definicje uzupełniające odnoszą się wyłącznie do niniejszego Kodeksu:

1. Standard kompetencji oznacza zarówno poziom biegłości, jaki należy osiągnąć, aby odpowiednio wykonywać funkcje na statku zgodnie z kryteriami uzgodnionymi na gruncie międzynarodowym, zgodnie z treścią niniejszego dokumentu, a także wprowadzenie przewidywanych wymogów lub przewidywanego poziomu wiedzy, zrozumienia oraz wykazania umiejętności;

2. Poziom zarządzania oznacza poziom odpowiedzialności związany:

2.1. z pełnieniem służby na statkach morskich na stanowisku kapitana, starszego oficera, starszego mechanika lub drugiego mechanika; oraz

2.2. z zapewnieniem, że wszystkie funkcje są odpowiednio wykonywane w wyznaczonym zakresie odpowiedzialności;

3. Poziom operacyjny oznacza poziom odpowiedzialności związany:

3.1. z pełnieniem służby na stanowisku oficera wachtowego na pokładzie, w maszynowni lub oficera mechanika wyznaczonego do pełnienia wachty w maszynowni okresowo bezzałogowej lub radiooperatora na statku morskim; oraz

3.2. z bezpośrednią kontrolą nad wykonywaniem wszystkich funkcji w wyznaczonym zakresie odpowiedzialności, zgodnie z właściwymi procedurami i pod kierunkiem osoby pełniącej służbę na poziomie zarządzania w granicach odpowiedniego zakresu odpowiedzialności;

4. Poziom pomocniczy oznacza poziom odpowiedzialności związany z wykonywaniem przydzielonych zadań, obowiązków lub odpowiedzialności na statku morskim pod kierunkiem osoby pełniącej służbę na poziomie operacyjnym lub na poziomie zarządzania;

5. Kryteria oceny są pojęciem pojawiającym się w kolumnie 4 tabel w części A "Minimalny standard kompetencji", określającym kryteria, jakimi ma posługiwać się osoba decydująca o tym, czy kandydat może wykonywać określone zadania, obowiązki i odpowiedzialności; oraz

6. Niezależna ocena oznacza ocenę wydaną przez odpowiednio wykwalifikowane osoby, niezależne i będące spoza jednostki lub działalności podlegającej ocenie, w celu skontrolowania, czy procedury administracyjne i operacyjne na wszystkich poziomach są zarządzane, organizowane, podejmowane oraz poddane kontrolowane wewnętrznie tak, aby zapewnić ich poprawność dla osiągnięcia ustalonych celów.

Sekcja A-I/2

Dyplomy i potwierdzenia

1. Tam, gdzie stosownie do postanowień prawidła I/2, punkt 6, potwierdzenie wymagane na mocy artykułu VI Konwencji zostało włączone do treści samego dyplomu, dyplom należy wydać na formularzu zgodnym z poniższym wzorem, pod warunkiem że wyrażenie "lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego dyplomu, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie", widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia dotyczące rejestracji przedłużenia terminu ważności, uwidocznione na odwrocie formularza zostaną pominięte, w przypadku gdy dyplom wymaga wymiany z powodu upływu terminu ważności. Wytyczne dotyczące wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2 niniejszego Kodeksu.

Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

DYPLOM WYDANY NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa................................................... zaświadcza, że ............................................

został uznany za odpowiednio wykwalifikowanego zgodnie z postanowieniami prawidła ............ powyższej Konwencji ze zmianami, i posiada kwalifikacje do wykonywania następujących funkcji, na określonych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ............. lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego dyplomu, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie:

FUNKCJAPOZIOMSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego dyplomu może zajmować następujące stanowisko lub stanowiska wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji, dotyczących bezpiecznego obsadzania statków załogą:

STANOWISKOSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Dyplom nr. ....................................................... wydany w dniu ...........................................

(pieczęć urzędowa) ..............................................................................

Podpis upoważnionego urzędnika

..............................................................................

Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego dyplomu musi być dostępny, podczas gdy posiadacz dyplomu pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu .....................................................................................

Podpis posiadacza dyplomu ..................................................................................................

Fotografia posiadacza dyplomu
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa)............................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa).........................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
2. Z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w punkcie 1, należy potwierdzić wydanie dyplomu na formularzu zgodnym z poniższym wzorem, pod warunkiem, że wyrażenie "lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie" widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia dotyczące rejestracji przedłużenia terminu ważności, uwidocznione na odwrocie formularza zostaną pominięte w przypadku, gdy potwierdzenie wymaga wymiany z powodu upływu terminu ważności. Wytyczne dotyczące wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2 niniejszego Kodeksu.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE WYDANIA DYPLOMU NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa.................... zaświadcza, że dyplom nr ........ wydano .........................., który został uznany za odpowiednio wykwalifikowanego zgodnie z postanowieniami prawidła ......... powyższej Konwencji ze zmianami i który posiada kwalifikacje do wykonywania następujących funkcji, na wskazanych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ............ lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie:

FUNKCJAPOZIOMSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może zajmować następujące stanowisko lub stanowiska, wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji dotyczących bezpiecznego obsadzania statków załogą:

STANOWISKOSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr. ............................................................. wydane w dniu ...........................

(pieczęć urzędowa) ..................................................................

Podpis upoważnionego urzędnika

..................................................................

Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu .....................................................................................

Podpis posiadacza dyplomu .................................................................................................

Fotografia posiadacza dyplomu
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa)............................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa)........................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
3. Potwierdzenie uznania wydania dyplomu należy wydać na formularzu zgodnym z poniższym wzorem, z wyjątkiem sytuacji, gdy wyrażenie "lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie" widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia dotyczące rejestracji przedłużenia ważności, uwidocznione na odwrocie formularza zostaną pominięte w przypadku, gdy potwierdzenie wymaga wymiany z powodu upływu terminu ważności. Wytyczne dotyczące wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2 niniejszego Kodeksu.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE UZNANIA DYPLOMU WYDANEGO NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa................................... zaświadcza, że dyplom nr................, wydany .................... przez lub w imieniu rządu ........................, został prawomocnie uznany jako zgodny z postanowieniami prawidła I/10 powyższej Konwencji ze zmianami, a jego prawowity posiadacz jest upoważniony do wykonywania następujących funkcji na wyszczególnionych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ............. lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie:

FUNKCJAPOZIOMSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może pełnić obowiązki na następującym stanowisku lub stanowiskach, wyszczególnionych w odpowiednich wymaganiach Administracji dotyczących bezpiecznego obsadzania statków załogą:

STANOWISKOSTOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr. ...................................................... wydane w dniu ..................................

(pieczęć urzędowa) ..................................................................

Podpis upoważnionego urzędnika

..................................................................

Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu .....................................................................................

Podpis posiadacza dyplomu ..................................................................................................

Fotografia posiadacza dyplomu
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa)............................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ..........................................................
(pieczęć urzędowa)............................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia .............. ............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
4. Stosownie do prawidła I/2 punkt 10, w przypadku stosowania formularzy, które mogą się różnić od przedstawionych w niniejszej sekcji, Strony zapewnią, aby w każdym przypadku:

1. wszelkie informacje dotyczące tożsamości oraz rysopisu posiadacza dokumentu, w tym imię i nazwisko, data urodzenia, fotografia i podpis, łącznie z datą wydania dokumentu, były zamieszczone na tej samej stronie dokumentu; oraz

2. wszelkie informacje dotyczące stanowiska lub stanowisk, do pełnienia których posiadacz dokumentu zostaje upoważniony zgodnie ze stosownymi wymaganiami Administracji, dotyczącymi bezpiecznego obsadzania załogami, jak również jakiekolwiek ograniczenia, zostały zamieszczone w widocznym miejscu i można je było łatwo zidentyfikować.

WYDAWANIE I REJESTRACJA DYPLOMÓW

Zatwierdzanie służby na statkach morskich

5. Zatwierdzając służbę na statkach morskich w zakresie wymaganym przez Konwencję, Strony powinny zapewnić, że pełniona służba jest odpowiednia do kwalifikacji objętych wnioskiem o wydanie dyplomu, pamiętając jednocześnie, że celem takiej służby, oprócz wstępnego zaznajomienia się ze służbą na statkach morskich, jest nauczenie się i nabranie wprawy, pod odpowiednim nadzorem, w zakresie właściwego i bezpiecznego postępowania na morzu, a także procedur i codziennej praktyki stosownie dla wnioskowanych kwalifikacji.

Zatwierdzanie kursów szkoleniowych

6. Przy zatwierdzaniu kursów i programów szkoleniowych, Strony powinny mieć na względzie, że różne kursy modelowe IMO mogą być pomocne w przygotowywaniu kursów lub programów szkoleniowych, przy jednoczesnej gwarancji osiągnięcia zalecanych w nich szczegółowych celów nauczania.

Elektroniczny dostęp do rejestrów

7. Dla potrzeb prowadzenia rejestru elektronicznego zgodnie z punktem 15 prawidła I/2, należy ustanowić przepisy mające na celu umożliwienie kontrolowanego dostępu elektronicznego do takiego rejestru lub rejestrów, aby umożliwić Stronom oraz przedsiębiorstwom zarządzającym potwierdzanie:

1. imienia i nazwiska marynarza, któremu wydano dyplom, potwierdzenie lub poświadczono inne kwalifikacje, numerów dokumentów, daty wydania i daty upływu terminu ważności;

2. stanowiska, które posiadacz dokumentów może zajmować oraz wszelkie wskazane ograniczenia; oraz

3. funkcji, jakie posiadacz może wykonywać, dopuszczalny zakres pełnienia obowiązków oraz wszelkie wskazane ograniczenia.

Opracowanie bazy danych dla potrzeb rejestracji dyplomu

8. Dla potrzeb wykonania wymogu opisanego w punkcie 14 prawidła I/2, dla prowadzenia rejestru dyplomów i potwierdzeń nie jest potrzebna standardowa baza danych, pod warunkiem, że wszelkie odpowiednie informacje zostały wprowadzone do rejestru i udostępnione zgodnie z postanowieniami prawidła I/2.
9. Zgodnie z prawidłem I/2 należy wprowadzić do rejestru i udostępnić następujące kategorie informacji, w formie papierowej lub elektronicznej:

1. Status dyplomu

ważny

zawieszony

anulowany

zgłoszono zagubienie

zniszczony

Należy również prowadzić rejestr zmian statusu, z uwzględnieniem dat wprowadzenia zmian.

2. Szczegóły dyplomu

imię i nazwisko marynarza

data urodzenia

obywatelstwo

płeć

preferowane jest, aby dyplom zawierał fotografię

data wydania

data upływu terminu ważności

data ostatniego przedłużenia terminu ważności

szczegóły dotyczące przydziału (przydziałów)

3. Szczegóły dotyczące kompetencji

standard kompetencji STCW (np. prawidło II/1)

stanowisko

funkcja

poziom odpowiedzialności

potwierdzenia

ograniczenia

4. Szczegóły zdrowotne

Data wydania ostatniego świadectwa zdrowia związanego z wydaniem lub odnowieniem dyplomu.

Sekcja A-I/3

Zasady regulujące żeglugę przybrzeżną

1. W przypadku, gdy Strona definiuje żeglugę przybrzeżną, dążąc między innymi do zastosowania zmian w stosunku do wymogów określonych w kolumnie 2 tabel standardu kompetencji, znajdujących się w rozdziałach II i III części A niniejszego Kodeksu, przy wydawaniu dyplomów dla potrzeb pełnienia służby na statkach, które mogą pływać pod banderą danej Strony i wykorzystywanych do tego rodzaju żeglugi, należy wziąć pod uwagę następujące czynniki, mając na uwadze ich wpływ na bezpieczeństwo i ochronę wszystkich statków oraz środowiska morskiego:

1. rodzaj statku i rodzaj działań, do jakich zostaje wykorzystany;

2. pojemność brutto statku oraz moc napędowa głównych maszyn, wyrażona w kilowatach;

3. charakter i długość podróży;

4. maksymalna odległość od portu schronienia;

5. objęty obszar oraz właściwość urządzeń nawigacyjnych określających pozycję;

6. warunki pogodowe przeważające na obszarze żeglugi przybrzeżnej;

7. zapewnienie urządzeń komunikacyjnych na statku i na wybrzeżu dla potrzeb poszukiwawczych i ratowniczych; oraz

8. dostępność wsparcia z brzegu, w szczególności dla potrzeb konserwacji technicznej.

2. Niniejsze postanowienia nie mają na celu umożliwienia statkom uprawiającym żeglugę przybrzeżną żeglugi na nieograniczonym obszarze pod pretekstem, że przez cały czas żeglugi znajdują się w granicach żeglugi przybrzeżnej, wyznaczonych przez sąsiadujące Strony.

Sekcja A-I/4

Procedury kontrolne

1. Procedura oceny zawarta w prawidle I/4, punkt 1.3, wynikająca z sytuacji wspomnianych w niniejszej sekcji, powinna przybrać formę weryfikacji, czy członkowie załogi, którzy obowiązani są posiadać określone kompetencje, rzeczywiście posiadają umiejętności związane z danymi sytuacjami.
2. Dokonując tej oceny należy pamiętać o tym, że procedury pokładowe dostosowane są do Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu (ISM) oraz że postanowienia niniejszej Konwencji ograniczają się do kompetencji pozwalających bezpiecznie przestrzegać tych procedur.
3. Procedury kontrolne wykonywane na mocy Konwencji powinny ograniczać się do standardów kompetencji wymaganych od poszczególnych członków załogi pełniących służbę na statku oraz do ich umiejętności związanych z pełnieniem wachty, tak, jak to zostało ujęte w części A niniejszego Kodeksu. Ocena kompetencji dokonywana na statku powinna rozpocząć się od weryfikacji dyplomów członków załóg.
4. Bez względu na weryfikację dyplomu, ocena dokonywana na mocy prawidła I/4 punkt 1.3 może wymagać, aby członek załogi zademonstrował swoje kompetencje w miejscu wykonywania obowiązków. Tego rodzaju prezentacja kompetencji może obejmować sprawdzenie, czy zostały spełnione wymogi operacyjne w zakresie pełnienia wachty i czy dany członek załogi odpowiednio reaguje na niebezpieczne sytuacje w granicach swojego poziomu kompetencji.
5. Dokonując oceny, należy stosować wyłącznie metody demonstrowania kompetencji łącznie z kryteriami ich oceny oraz zakresem wymogów opisanych w części A niniejszego Kodeksu.
6. Oceną kompetencji w zakresie ochrony należy objąć członków załogi pełniących obowiązki ściśle związane z ochroną jedynie wówczas, gdy istnieją po temu wyraźne powody, przewidziane w rozdziale XI/2 Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS). We wszelkich innych przypadkach ocena zostanie ograniczona do dyplomów oraz/lub potwierdzeń wydanych członkom załogi.

Sekcja A-I/5

Przepisy krajowe

Nie można interpretować postanowień prawidła I/5 jako uniemożliwiających przydzielanie zadań szkoleniowych pod nadzorem lub w przypadkach działania siły wyższej.

Sekcja A-I/6

Szkolenie i ocena

1. Każda Strona powinna zapewnić, aby wszelkie szkolenia i oceny członków załóg w celu wydawania im dyplomów na podstawie Konwencji były:

1. zaplanowane zgodnie z programami w formie pisemnej, z uwzględnieniem takich metod i środków nauczania, procedur oraz materiałów szkoleniowych, które są niezbędne dla osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji; oraz

2. prowadzone, kontrolowane, oceniane i wspierane przez osoby wykwalifikowane, zgodnie z punktami 4, 5 i 6.

2. Osoby prowadzące szkolenie lub ocenę członka załogi podczas pełnienia służby na statku mogą to czynić tylko wtedy, gdy ich działanie nie wpłynie niekorzystnie na normalne funkcjonowanie statku oraz gdy mogą poświęcić czas i uwagę na szkolenie lub ocenę.

Kwalifikacje instruktorów, osób nadzorujących i egzaminatorów

3. Każda ze Stron powinna zapewnić, aby instruktorzy, osoby nadzorujące i egzaminatorzy posiadali kwalifikacje dla poszczególnych rodzajów szkolenia lub oceny kompetencji członków załóg na statku lub na lądzie, zgodnie z wymogami Konwencji oraz postanowieniami niniejszej sekcji.

Szkolenie podczas pełnienia służby

4. Każda osoba prowadząca szkolenie członka podczas pełnienia służby, na statku lub na lądzie, które ma zostać uwzględnione przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie Konwencji, powinna:

1. mieć świadomość założeń programu szkolenia i rozumieć poszczególne cele szkoleniowe dla określonego rodzaju prowadzonego szkolenia;

2. posiadać kwalifikacje w zakresie zadań objętych prowadzonym szkoleniem; oraz

3. w przypadku prowadzenia szkoleń z użyciem symulatora:

3.1. otrzymać odpowiednie wytyczne, dotyczące technik instruktażowych dla potrzeb użycia symulatora, oraz

3.2. posiadać odpowiednie doświadczenie w pracy z poszczególnymi rodzajami wykorzystywanych symulatorów.

5. Każda osoba odpowiedzialna za nadzór nad szkoleniem podczas pełnienia służby dla członków załóg, uwzględnianym przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie Konwencji, powinna w pełni rozumieć program szkoleniowy oraz poszczególne cele każdego rodzaju prowadzonego szkolenia.

Ocena kompetencji

6. Każda osoba przeprowadzająca ocenę kompetencji członka załogi podczas pełnienia służby na statku lub na lądzie, uwzględnianą przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie Konwencji, powinna:

1. posiadać odpowiedni poziom wiedzy oraz zrozumienia kompetencji podlegających ocenie;

2. posiadać kwalifikacje w zakresie zadań podlegających ocenie;

3. otrzymać odpowiednie wytyczne metodologii i praktyki oceniania;

4. posiadać praktyczne doświadczenie w ocenianiu; oraz

5. w przypadku przeprowadzania oceny przy użyciu symulatorów, zdobyć praktyczne doświadczenie w przeprowadzaniu ocen na poszczególnych typach symulatorów; zdobywanie doświadczenia powinno być nadzorowane i pozytywnie ocenione przez doświadczonego egzaminatora.

Szkolenie i ocena w ramach instytucji szkoleniowej

7. Każda Strona, której wymaganiami niezbędnymi do wydania dyplomu wymaganego na podstawie Konwencji objęty jest między innymi kurs szkoleniowy, instytucja szkoleniowa lub kwalifikacje nadane przez instytucję szkoleniową, powinna zapewnić, aby kwalifikacje i doświadczenie instruktorów i egzaminatorów odpowiadały postanowieniom o normach jakości określonych sekcji A-I/8. Wspomniane kwalifikacje, doświadczenie i spełnienie norm jakości powinny obejmować szkolenie w dziedzinie technik instruktażowych oraz metod i praktyki dokonywania oceny, a także spełniać wszelkie obowiązujące wymogi określone w punktach 4 do 6.

Sekcja A-I/7

Przekazywanie informacji

1. Informacje wymagane prawidłem I/7 punkt 1 należy zgłaszać Sekretarzowi Generalnemu w formie przewidzianej w poniższych punktach.

CZĘŚĆ  1

- WSTĘPNE PRZEKAZYWANIE INFORMACJI

2. W terminie jednego roku kalendarzowego od daty wejścia prawidła I/7 w życie, każda ze Stron powinna złożyć sprawozdanie z podjętych kroków zmierzających do pełnego wprowadzenia w życie Konwencji, zawierające następujące dane:

1. szczegółowe dane kontaktowe i schemat organizacyjny ministerstwa, wydziału lub instytucji państwowej odpowiedzialnej za stosowanie Konwencji;

2. zwięzłe wyjaśnienie środków prawnych i administracyjnych przewidzianych i podjętych dla zapewnienia zgodności, szczególnie z prawidłami I/2, I/6 i I/9;

3. wyraźne określenie polityki przyjętej w zakresie kształcenia, szkolenia, egzaminowania, oceny kompetencji i wydawania dyplomów;

4. zwięzłe podsumowanie kursów, programów szkolenia, egzaminów i ocen, przewidywanych dla każdego dyplomu wydanego zgodnie z Konwencją;

5. zwięzły zarys procedur stosowanych dla poświadczenia, uznania lub zatwierdzenia szkolenia i egzaminowania, oceny sprawności zdrowotnej i kompetencji, wymaganych przez Konwencję, łącznie z warunkami i listą udzielonych poświadczeń, uznań i zatwierdzeń;

6. zwięzłe podsumowanie procedur stosowanych przy udzielaniu wszelkich zwolnień w świetle artykułu VIII Konwencji; oraz

7. rezultaty porównań, przeprowadzonych zgodnie z prawidłem I/11 oraz zwięzły zarys obowiązkowego szkolenia uaktualniającego i doskonalącego.

CZĘŚĆ  2

- KOLEJNE SPRAWOZDANIA

3. Każda Strona powinna w ciągu sześciu miesięcy od:

1. zachowania lub przyjęcia jakiegokolwiek równorzędnego programu nauki lub szkolenia, zgodnie z artykułem IX dostarczyć pełen opis danego modelu;

2. uznania dyplomów wydawanych przez inną Stronę dostarczyć sprawozdanie podsumowujące środki podjęte w celu zapewnienia zgodności z prawidłem I/10; oraz

3. poświadczenia zatrudnienia członków załogi posiadających alternatywne dyplomy, wydane zgodnie z prawidłem VII/1, na statkach upoważnionych do pływania pod jej banderą, dostarczyć Sekretarzowi Generalnemu wzorcowe egzemplarze rodzajów bezpiecznego obsadzania statków załogą, wydawanych dla takich statków.

4. Każda Strona powinna złożyć sprawozdanie z każdej oceny wykonanej zgodnie z prawidłem I/8 punkt 2 w ciągu sześciu miesięcy od jej zakończenia. Sprawozdanie z oceny powinno zawierać następujące informacje:

1. kwalifikacje i doświadczenie osób przeprowadzających ocenę; (np. posiadane dyplomy, doświadczenie w pracy członka załogi i niezależnego egzaminatora, doświadczenie w dziedzinie szkolenia i oceny marynarzy, doświadczenie w zarządzaniu systemami wydawania świadectw, lub wszelkie inne odpowiednie kwalifikacje/doświadczenie);

2. kryteria odniesienia do niezależnej oceny oraz do ocen przeprowadzonych przez egzaminatorów;

3. wykaz instytucji/ ośrodków szkoleniowych objętych niezależną oceną; oraz

4. wyniki niezależnej oceny, zawierające:

1. weryfikację, czy:

1.1. wszelkie obowiązujące postanowienia Konwencji oraz Kodeksu STCW ze zmianami zostały objęte systemem wymogów jakościowych Stron, zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3.1; oraz

1.2. wszelkie wewnętrzne środki kontroli zarządzania i nadzoru oraz dalsze działania są zgodne z zaplanowanymi ustaleniami i udokumentowanymi procedurami, a ponadto skutecznie pozwalają osiągnąć zamierzone cele zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3.2;

2. zwięzły opis:

2.1. niezgodności stwierdzonych w trakcie niezależnej oceny, o ile takowe wystąpią,

2.2. środków korygujących zalecanych w odniesieniu do stwierdzonych niezgodności, oraz

2.3. środków korygujących wdrożonych w odniesieniu do stwierdzonych niezgodności.

5. Strony powinny złożyć sprawozdanie z kroków podjętych w celu wdrożenia wszelkich późniejszych obowiązkowych zmian do Konwencji oraz Kodeksu STCW, nieuwzględnionych wcześniej w sprawozdaniu dotyczącym wstępnego przekazania informacji, stosownie do prawidła I/7, lub w jakimkolwiek wcześniejszym sprawozdaniu, stosownie do prawidła I/8. Taką informację należy uwzględnić w kolejnym sprawozdaniu, stosownie do prawidła I/8 punkt 3 po wejściu zmiany w życie.
6. Informowanie o krokach podjętych w celu wdrożenia obowiązkowych poprawek do Konwencji oraz Kodeksu STCW powinno obejmować następujące działania, tam gdzie ma to zastosowanie:

1. zwięzłe wyjaśnienie środków prawnych i administracyjnych przewidzianych i podjętych w celu zapewnienia, że wymogi określone zmianą będą przestrzegane;

2. zwięzłe podsumowanie polityki kursów, programów szkolenia, egzaminów i ocen przeprowadzanych w celu zapewnienia, że wymogi określone zmianą będą przestrzegane;

3. zwięzły zarys procedur stosowanych dla poświadczenia, uznania i zatwierdzania szkoleń i egzaminów, oceny sprawności zdrowotnej i kompetencji, wymaganych na mocy wprowadzonej zmiany;

4. zwięzły zarys wszelkich szkoleń aktualizujących i doskonalących, których przeprowadzenie jest wymagane, aby dochować zgodności z wprowadzoną zmianą;

5. porównanie środków mających na celu wdrożenie zmiany ze środkami istniejącymi, objętymi wcześniejszymi sprawozdaniami zgodnie z prawidłem I/7 punkt 1 oraz/lub prawidłem I/8 punkt 2, tam gdzie ma to zastosowanie.

CZĘŚĆ  3

- ZESPÓŁ ODPOWIEDNIO WYKWALIFIKOWANYCH OSÓB

7. Sekretarz Generalny powinien przechowywać listę odpowiednio wykwalifikowanych osób, zatwierdzoną przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, obejmującą właściwe osoby pozostające do dyspozycji z ramienia Stron lub osoby rekomendowane przez Strony, do których można się zwrócić w celu oceny sprawozdań złożonych na podstawie prawideł I/7 oraz I/8 oraz o pomoc w przygotowaniu sprawozdania wymaganego na mocy prawidła I/7 punkt 2. Osoby te powinny być dyspozycyjne podczas stosowych sesji Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu lub jej organów podporządkowanych, lecz nie muszą one wykonywać swojej pracy wyłącznie podczas tych sesji.
8. W odniesieniu do prawidła I/7 punkt 2, odpowiednio wykwalifikowane osoby powinny znać wymagania Konwencji i przynajmniej jedna z nich powinna posiadać wiedzę w zakresie systemu szkoleniowego i wydawania dyplomów przez daną Stronę.
9. W przypadku otrzymania od którejkolwiek ze Stron sprawozdania na podstawie prawidła I/8 punkt 3, Sekretarz Generalny powinien wyznaczyć odpowiednio wykwalifikowane osoby z listy prowadzonej zgodnie z punktem 7, aby zapoznały się ze sprawozdaniem i wyraziły swoje stanowisko w następującym zakresie:

1. czy sprawozdanie jest kompletne i czy wskazuje, że dana Strona przeprowadziła niezależną ocenę uzyskanej wiedzy, zrozumienia, umiejętności i kompetencji oraz działań w zakresie oceny, a także systemu administrowania wydawaniem dyplomów (z uwzględnieniem potwierdzania i odnawiania), zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3;

2. czy sprawozdanie wystarczy do wykazania, że:

2.1. egzaminatorzy posiadali odpowiednie kwalifikacje,

2.2. zakres wymagań i obowiązków był dostatecznie jasny, aby zapewnić, że:

2.2.1. wszelkie obowiązujące postanowienia Konwencji oraz Kodeksu STCW, z uwzględnieniem zmian, zostały objęte przez systemem norm jakościowych Strony, oraz

2.2.2. możliwa jest weryfikacja sposobu wdrożenia jasno określonych celów, zgodnie z prawidłem I/8 punkt 1 w pełnym zakresie stosownych działań,

2.3. procedury stosowane w trakcie niezależnej oceny były właściwe dla potrzeb określenia wszelkich istotnych niezgodności w stosowanym przez Stronę systemie szkoleniowym, systemie oceny kompetencji oraz wydawania dyplomów dla członków załogi, na ile jest to możliwe w przypadku danej strony,

2.4. podjęto niezwłoczne i właściwe działania korygujące, mające na celu usunięcie wszelkich stwierdzonych niezgodności.

10. Każde spotkanie odpowiednio wykwalifikowanych osób powinno:

1. odbywać się na podstawie decyzji Sekretarza Generalnego;

2. obejmować nieparzystą liczbę uczestników, zwykle nie przekraczającą pięciu;

3. wyznaczyć własnego przewodniczącego; oraz

4. dostarczyć Sekretarzowi Generalnemu uzgodnioną opinię swych członków lub, w przypadku braku osiągnięcia porozumienia, informacji na temat opinii zarówno większości, jak i mniejszości.

11. Odpowiednio wykwalifikowane osoby powinny w sposób tajny wyrazić swoje pisemne opinie w następujących sprawach:

1. porównanie faktów zawartych w informacjach przekazanych Sekretarzowi Generalnemu przez Stronę ze wszystkimi stosownymi wymaganiami Konwencji;

2. sprawozdanie z każdej stosownej oceny dokonanej zgodnie z prawidłem I/8 punkt 3;

3. sprawozdanie z wszelkich kroków podjętych w celu wdrożenia zmian do Konwencji i Kodeksu STCW, złożone zgodnie z punktem 5; oraz

4. wszelkie dodatkowe informacje dostarczone przez Stronę.

CZĘŚĆ  4

- SPRAWOZDANIE DLA KOMITETU BEZPIECZEŃSTWA NA MORZU

12. Przygotowując sprawozdanie dla Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu, wymagane na podstawie prawidła I/7 punkt 2, Sekretarz Generalny powinien:

1. zwracać się o i brać pod uwagę opinie wyrażone przez odpowiednio wykwalifikowane osoby wybrane z ustalonej listy zgodnie z punktem 7;

2. tam, gdzie to konieczne, domagać się wyjaśnień od Strony w każdej sprawie związanej z informacją dostarczoną zgodnie z prawidłem I/7 punkt 1; oraz

3. określić każdą dziedzinę, w której Strona mogłaby się zwrócić o pomoc przy wdrażaniu Konwencji.

13. Zainteresowana Strona powinna być informowana o przygotowaniach do spotkań odpowiednio wykwalifikowanych osób, a jej przedstawiciele powinni być upoważnieni do zaprezentowania i wyjaśnienia wszystkich spraw związanych z dostarczonymi informacjami, zgodnie z prawidłem I/7 punkt 1.
14. W przypadku, gdy Sekretarz Generalny nie jest w stanie dostarczyć sprawozdania wymaganego zgodnie z punktem 2 prawidła I/7, zainteresowana Strona może zwrócić się do Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu o podjęcie działań opisanych w punkcie 3 prawidła I/7, biorąc pod uwagę informację dostarczoną zgodnie z niniejszą sekcją oraz opinie wyrażone zgodnie z punktem 10 i 11.

Sekcja A-I/8

Wymogi jakościowe

Cele państwowe i wymogi jakościowe
1. Każda ze Stron powinna zapewnić, aby cele kształcenia i szkolenia oraz związane z tym standardy kompetencji, które należy osiągnąć, były jasno sprecyzowane i określały poziomy wiedzy, zrozumienia oraz umiejętności, odpowiednie dla wymagań egzaminacyjnych oraz dla oceny, zgodnie z postanowieniami Konwencji. Powyższe cele i stosowne wymagania dotyczące norm jakości mogą być odrębnie wyszczególnione dla różnych kursów i programów szkoleniowych i powinny obejmować zarządzanie systemem wydawania dyplomów.
2. Zakres zastosowania norm jakości powinien obejmować administrowanie systemem wydawania dyplomów, wszelkimi kursami i programami szkoleniowymi, egzaminami oraz ocenami przeprowadzanymi przez Stronę lub z jej upoważnienia, a także kwalifikacjami i doświadczeniem wymaganymi od instruktorów i egzaminatorów, mając na uwadze politykę, systemy, kontrolę i zapewnienie wewnętrznej weryfikacji jakości, ustalone dla potrzeb osiągnięcia wskazanych celów.
3. Każda Strona powinna zapewnić przeprowadzanie niezależnych ocen wiedzy, zrozumienia, biegłości oraz nabywania kompetencji i czynności oceniania, a także administrowania systemem wydawania dyplomów, w odstępach czasu nie przekraczających pięciu lat, w celu zweryfikowania, czy:

1. wszystkie obowiązujące postanowienia Konwencji i Kodeksu STCW, z uwzględnieniem zmian, zostały objęte systemem wymogów jakościowych;

2. wszelkie środki kontroli i nadzoru wewnętrznego, a także działania podejmowane w ich wyniku są zgodne z planowanymi działaniami i udokumentowanymi procedurami i skutecznie pozwalają osiągnąć ustalone cele;

3. wyniki niezależnej oceny są udokumentowane i zwrócono na nie uwagę wszystkich osób odpowiedzialnych za oceniany obszar; oraz

4. w odpowiednim czasie podejmowane jest działanie zmierzające do usunięcia braków.

Sekcja A-I/9

Normy zdrowotne

1. Określając normy sprawności zdrowotnej dla członków załóg, zgodnie z wymogami prawidła I/9, Strony powinny przestrzegać minimalnych wymogów w zakresie prawidłowości wzroku, wskazanych w tabeli A-I/9 oraz wziąć pod uwagę kryteria sprawności fizycznej i psychicznej, określone w punkcie 2. Strony powinny mieć również na względzie wytyczne wymienione w sekcji B-I/9 niniejszego Kodeksu oraz w tabeli B-I/9, dotyczącej oceny minimalnych kwalifikacji psychicznych.

W stopniu określonym przez Strony i bez uszczerbku dla bezpieczeństwa członków załóg lub statku, w ramach rzeczonych norm można dokonywać rozróżnienia pomiędzy osobami, które zamierzają rozpocząć służbę na morzu oraz osobami, które już pełnią służbę na morzu, a także pomiędzy różnorodnymi funkcjami na statku, przy uwzględnieniu różnych obowiązków członków załogi. W normach tych należy również brać pod uwagę wszelkie upośledzenia lub choroby, które ograniczają możliwość wykonywania obowiązków przez członka załogi w okresie ważności świadectwa zdrowia.

2. Normy sprawności fizycznej i psychicznej określone przez Strony powinny zapewnić, aby członkowie załóg spełniali następujące kryteria:

1. fizyczna umiejętność spełnienia wszelkich wymogów podstawowego szkolenia wymaganego postanowieniami sekcji A-VI/1 punkt 2, z zastrzeżeniem punktu 5;

2. poziom słuchu i mowy odpowiedni do prawidłowego przekazania i wykrycia każdego alarmu dźwiękowego;

3. brak uwarunkowań, nieprawidłowości lub upośledzeń zdrowotnych, które uniemożliwiłyby efektywne i bezpieczne wykonywanie zwykłych i nagłych obowiązków na statku w okresie ważności świadectwa zdrowia;

4. brak dolegliwości zdrowotnych, które mogłyby ulec pogorszeniu podczas pełnienia służby na morzu lub doprowadzić członka załogi do niezdolności do pełnienia takiej służby, lub które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa innych osób na statku; oraz

5. nie przyjmowanie leków wywołujących skutki uboczne, mogące niekorzystnie wpływać na ocenę sytuacji, równowagę lub wszelkie inne wymogi efektywnego wykonywania zwykłych i nadzwyczajnych obowiązków na statku.

3. Badania medyczne członków załóg powinny zostać przeprowadzone przez należycie wykwalifikowanych i doświadczonych lekarzy, posiadających stosowne uprawnienia nadane im przez Stronę.
4. Każda ze Stron ustanowi przepisy w zakresie nadawania lekarzom stosownych uprawnień. Strona powinna prowadzić rejestr uprawnionych lekarzy oraz udostępniać go na żądanie innym Stronom, przedsiębiorstwom zarządzającym i członkom załóg.
5. Każda ze Stron powinna ustalić wytyczne wykonywania badań sprawności zdrowotnej oraz wydawania świadectw zdrowia, mając na uwadze postanowienia sekcji B-I/9 niniejszego Kodeksu. W przedmiocie stosowania norm zdrowotnych każda ze Stron określi granice swobodnego uznania przy podejmowaniu decyzji przez uprawnionych lekarzy, z uwzględnieniem zróżnicowanych obowiązków członków załogi oraz z zastrzeżeniem, że w przypadku członków załóg pracujących na pokładach na stanowiskach obserwacyjnych uprawniony lekarz jest pozbawiony możliwości swobodnego uznania w odniesieniu do minimalnych wymogów widzenia dalekiego ze wspomaganiem, widzenia bliskiego oraz postrzegania kolorów, zgodnie z tabelą A-I/9. Strona może dopuścić uznaniowość w stosowaniu tych wymogów w odniesieniu do członków załóg pracujących w maszynowni, pod warunkiem, że członkowie załogi łącznie spełnią wymogi sprawności wzrokowej wymienione w tabeli A-I/9.
6. Każda ze Stron powinna określić środki i procedury umożliwiające ponowne rozpatrywanie spraw marynarzy, którzy według wyników badań nie spełniają wymogów sprawności zdrowotnej lub mają ograniczoną zdolność wykonywania pracy, w szczególności w zakresie czasu, dziedziny pracy lub obszaru działań, zgodnie z przepisami odwoławczymi obowiązującymi u danej Strony.
7. Świadectwo zdrowia, o którym mowa w prawidle I/9, punkt 3 powinno zawierać co najmniej następujące informacje:

1. Organ wydający świadectwo oraz wymogi wydania dokumentu

2. Informacje o marynarzu

2.1. Dane osobowe: (nazwisko, pierwsze imię, drugie imię)

2.2. Data urodzenia: (dzień/miesiąc/rok)

2.3. Płeć: (mężczyzna/kobieta)

2.4. Obywatelstwo

3. Oświadczenie uprawnionego lekarza

3.1. potwierdzenie weryfikacji dokumentów identyfikacyjnych przed przystąpieniem do badania: T/N

3.2. Słuch spełnia wymogi określone sekcji A-I/9: T/N

3.3. Czy słuch bez urządzeń pomocniczych jest zadowalający? T/N

3.4. Czy ostrość widzenia spełnia wymogi określone w sekcji A-I/9? T/N

3.5. Czy postrzeganie kolorów spełnia wymogi określone w sekcji A-I/9? T/N

3.5.1 Data ostatniego badania postrzegania kolorów.

3.6. Czy może pracować na stanowiskach obserwacyjnych? T/N

3.7. Brak zastrzeżeń lub ograniczeń dotyczących sprawności? T/N W przypadku "N" należy opisać ograniczenia lub zastrzeżenia.

3.8. Czy marynarz nie cierpi na żadne dolegliwości natury zdrowotnej, które mogłyby ulec pogłębieniu podczas pełnienia służby na morzu lub doprowadzić członka załogi do niezdolności do wykonywania takiej służby, ani stanowić zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa innych osób na statku? T/N

3.9. Data wydania świadectwa: (dzień/miesiąc/rok)

3.10. Data upływu ważności świadectwa: (dzień/miesiąc/rok)

4. Szczegółowe dane organu wydającego

4.1. Pieczęć urzędowa (z imieniem i nazwiskiem) organu wydającego

4.2. Podpis osoby uprawnionej

5. Podpis marynarza - potwierdzenie, że marynarz został poinformowany o treści świadectwa i prawie do jego weryfikacji zgodnie z punktem 6 sekcji A-I/9

8. Świadectwa zdrowia należy wydawać w języku urzędowym państwa wydającego. Jeżeli nie jest to język angielski, tekst powinien zawierać tłumaczenie na ten język.
Tabela A-I/9

Minimalne normy wzroku do pełnienia służby na morzu

Postanowienie Konwencji STCWKategoria marynarzaDalekie widzenie wspomagane1Bliskie widzenieWidzenie kolorów3Pola widzenia4Ślepota zmierzchowa4Diplopia (widzenie podwójne)4
jedno okodrugie

oko

Oboje oczu razem, wspomagane lub nie
I/11

II/l

II/2

II/3

II/4

II/%

VII/2

Kapitanowie, oficerowie i marynarze, od których wymaga się podjęcia obowiązków obserwatora0,520,5Wzrok wymagany dla nawigacji statkowej (np. korzystanie z map i publikacji nautycznych, używanie instrumentów i sprzętu na mostku oraz identyfikacja pomocy nawigacyjnych)Zob. uwaga 6Normalne pola widzeniaWzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątkówBrak

istotnych warunków

I/11

III/l

III/2

III/3

III/4

III/5

III/6

III/7

VII/2

Wszyscy oficerowie mechanicy, oficerowie elektroautomatycy, elektroautomatycy oraz marynarze i inni członkowie załogi stanowiący część wachty maszynowej0,450,4 (zob. uwaga 5)Wzrok wymagany do odczytywania instrumentów z małej odległości, obsługi sprzętu oraz identyfikacji systemów/składników, w miarę potrzebZob. uwaga 7Wystarczające pole widzeniaWzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątkówBrak istotnych warunków
I/11

IV/2

Operatorzy GMDSS0,40,4Wzrok wymagany do odczytywania instrumentów z małej odległości, obsługi sprzętu oraz identyfikacji systemów/składników, w miarę potrzebZob.

uwaga 7

Wystarczające pole widzeniaWzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątkówBrak istotnych warunków

Uwagi

1 wartości podane w skali dziesiętnej Snellena.

2 zaleca się minimalną wartość 0,7 w jednym oku dla ograniczenia ryzyka ukrytej choroby oczu.

3 zgodnie z definicją Międzynarodowych Zaleceń dla Wymogów Widzenia Kolorów w Transporcie.

4 podlega ocenie okulisty klinicznego, tam gdzie na schorzenie wskazują ustalenia badań wstępnych.

5 łączne widzenie personelu maszynowni powinno wynosić co najmniej 0,4.

6 norma widzenia kolorów wg CIE - 1 lub 2. Mogą być nadal stosowane inne równoważne metody prób potwierdzających aktualnie uznawane przez Administrację.

7 norma widzenia kolorów wg CIE - 1, 2 lub 3. Mogą być nadal stosowane inne równoważne metody prób potwierdzających aktualnie uznawane przez Administrację.

Sekcja A-I/10

Uznawanie dyplomów

1. Postanowień prawidła I/10 punkt 4, dotyczącego nieuznawania dyplomów przez państwo nie będące Stroną, nie należy interpretować jako uniemożliwiania Stronie, wydającej własny dyplom, uznania służby na statku morskim, kształcenia i szkolenia odbytego w państwie nie będącym Stroną, pod warunkiem że Strona wydająca taki dyplom spełni wymogi prawidła I/2 i zapewni, że zostaną spełnione wymogi Konwencji dotyczące pełnienia służby na morzu, kształcenia i szkolenia.
2. W przypadku, gdy Administracja, która potwierdziła dyplom, cofnie swoje potwierdzenie uznania ze względów dyscyplinarnych, powiadomi o zaistniałych okolicznościach Stronę, która ten dyplom wydała.

Sekcja A-I/11

Odnawianie dyplomów

Kompetencje zawodowe
1. Trwałe kompetencje zawodowe wymagane przez prawidło I/11 powinny być ustanowione w drodze:

1. zatwierdzonej służby na statkach morskich, z wykonywaniem funkcji odpowiednich dla posiadanego dyplomu w okresie co najmniej:

1.1. dwunastu miesięcy łącznie, na przestrzeni ostatnich pięciu lat, lub

1.2. trzech miesięcy łącznie, na przestrzeni ostatnich sześciu miesięcy bezpośrednio poprzedzających odnowienie ważności dyplomu;

2. wykonywania funkcji równoważnych z pełnieniem służby na statkach morskich, wymaganej zgodnie z punktem 1.1; lub

3. zdania zatwierdzonego egzaminu; lub

4. Ciągłość kompetencji zawodowych kapitanów i oficerów na statkach eksploatowanych na wodach polarnych, zgodnie z wymogami prawidła I/11, stwierdza sią na podstawie:

.1 poświadczonej praktyki pływania, obejmującej pełnienie funkcji odpowiednich do posiadanego dyplomu, przez łączny okres co najmniej dwóch miesięcy w okresie ostatnich pięciu lat; lub

.2 pełnienie funkcji uważanych za równoważne z praktyką pływania wymaganą zgodnie z pkt 4.1; lub

.3 zdania zatwierdzonego egzaminu; lub

.4 pomyślne ukończenie zatwierdzonego kursu lub kursów szkoleniowych.

5. odbycia potwierdzonej służby na statkach morskich z wykonywaniem funkcji odpowiednich dla posiadanego dyplomu przez okres nie krótszy niż trzy miesiące na stanowisku pozaetatowym lub w niższym stopniu oficerskim niż stopień wskazany w posiadanym ważnym dyplomie, bezpośrednio przed objęciem stanowiska w stopniu, dla którego obowiązuje dyplom.

2. Kursy doskonalące i aktualizujące, wymagane zgodnie z prawidłem I/11, powinny być zatwierdzone i obejmować zmiany w stosownych krajowych i międzynarodowych przepisach dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi oraz ochrony środowiska morskiego i uwzględniać wszystkie aktualizacje obowiązującego standardu kompetencji.
3. Trwałe kompetencje zawodowe na zbiornikowce, wymagane na mocy prawidła I/11 punkt 3, powinny zostać określone przez:

1. zatwierdzoną służbę na statkach morskich, obejmującą wykonywanie funkcji odpowiednich dla posiadanego dyplomu lub potwierdzenia na zbiornikowce, wykonywaną łącznie przez co najmniej 3 miesiące na przestrzenie ostatnich 5 lat; lub

2. pozytywne ukończenie zatwierdzonego kursu lub kursów szkoleniowych.

Sekcja A-I/12

Standardy regulujące wykorzystanie symulatorów

CZĘŚĆ  1

- STANDARDY DZIAŁANIA

Ogólne standardy działania dla symulatorów wykorzystywanych w ramach szkolenia

1. W przypadku, gdy obowiązkowe szkolenie obejmuje zastosowanie symulatora, każda Strona powinna zapewnić, aby wszystkie symulatory:

1. były odpowiednie dla wybranych celów i zadań szkoleniowych;

2. były zdolne do symulowania czynności odpowiednich urządzeń pokładowych, na poziomie fizycznego realizmu odpowiadającego celom szkoleniowym, i obejmowały możliwości, ograniczenia oraz potencjalne błędy takich urządzeń;

3. wykonywały działania w sposób dostatecznie realistyczny, aby umożliwić osobie szkolonej nabycie umiejętności odpowiednich dla celów szkoleniowych;

4. zapewniały kontrolowane środowisko działania, gdzie możliwe jest wywołanie różnych warunków, w tym sytuacji niebezpiecznych, ryzykownych lub nadzwyczajnych;

5. zapewniały interfejs, dzięki któremu osoba szkolona może oddziaływać na wyposażenie, symulowane środowisko oraz/lub porozumiewać się z instruktorem; a także

6. pozwalały instruktorowi sterować, monitować i rejestrować ćwiczenia dla skutecznego nauczania osób szkolonych.

Ogólne standardy działania dla symulatorów wykorzystywanych w ocenie kompetencji

2. Każda Strona powinna zapewnić, aby wszystkie symulatory wykorzystywane do oceny kompetencji wymaganych na mocy Konwencji lub do demonstracji wymaganej ciągłej sprawności działania:

1. mogły spełniać określone cele przeprowadzanej oceny;

2. były zdolne do symulowania czynności odpowiednich urządzeń pokładowych, na poziomie fizycznego realizmu odpowiadającego celom szkoleniowym, i obejmowały możliwości, ograniczenia oraz potencjalne błędy takich urządzeń;

3. wykonywały działania w sposób dostatecznie realistyczny, aby umożliwić osobie szkolonej nabycie umiejętności odpowiednich dla celów szkoleniowych;

4. zapewniały interfejs, dzięki któremu osoba szkolona może oddziaływać na wyposażenie i symulowane środowisko;

5. zapewniały kontrolowane środowisko działania, gdzie możliwe jest wywołanie różnych warunków, w tym sytuacji niebezpiecznych, ryzykownych lub nadzwyczajnych, odpowiednie dla potrzeb przeprowadzanej oceny; oraz

6. pozwalały instruktorowi sterować, monitować i rejestrować ćwiczenia dla skutecznej oceny działania osób szkolonych.

Dodatkowe standardy działania

3. Oprócz spełnienia podstawowych wymogów przedstawionych w punkcie 1 i 2, urządzenia symulacyjne, których dotyczy niniejsza sekcja, powinny spełniać następujące standardy działania, zgodnie z ich poszczególnymi rodzajami.

Symulacja radarowa

4. Urządzenia symulacji radarowej powinny być zdolne do symulowania możliwości operacyjnych radarowych urządzeń nawigacyjnych, które spełniają wszelkie obowiązujące normy działań przyjęte przez Organizację, i obejmują urządzenia ułatwiające:

1. działanie w trybie ruchu względnego oraz ruchów rzeczywistych względem morza oraz lądu;

2. odwzorowanie pogody, prądów pływowych, prądów, sektorów cienia, symulowanych ech i innych efektów propagacyjnych oraz generowanie linii brzegowych, pław nawigacyjnych, a także badawczych i ratunkowych urządzeń radiolokacyjnych; oraz

3. tworzenie środowiska operacyjnego w czasie rzeczywistym, obejmującego co najmniej dwie własne stacje okrętowe z możliwością zmiany kursu i prędkości statku własnego oraz parametry dla co najmniej 20 statków docelowych oraz odpowiednich urządzeń łączności.

Symulacja urządzeń do automatycznego prowadzenia nakresów radarowych (ARPA)

5. Urządzenia do symulacji ARPA powinny być zdolne do symulacji operacyjnych możliwości urządzeń ARPA, które spełniają wszystkie obowiązujące normy działania przyjęte przez Organizację, i powinny spełniać funkcje dla:

1. ręcznego i automatycznego osiągania celu;

2. ukazywania informacji będących wynikiem śledzenia ech;

3. wykorzystania obszarów wyłączonych;

4. wektorowego/graficznego zobrazowania skali czasu i danych; oraz

5. manewrów próbnych.

CZĘŚĆ  2

- INNE POSTANOWIENIA

Cele szkolenia na symulatorach

6. Każda Strona powinna zapewnić, aby zamierzenia i cele szkolenia na symulatorach były określone w ramach całościowego programu szkolenia oraz aby poszczególne cele i zadania szkoleniowe były dobrane w sposób jak najściślej odpowiadający zadaniom i praktyce okrętowej.

Procedury szkoleniowe

7. Podczas prowadzenia obowiązkowego szkolenia na symulatorze instruktorzy powinni zapewniać, aby:

1. przed rozpoczęciem ćwiczenia osoby szkolone były odpowiednio pouczane o jego celach i zdaniach oraz aby zapewnić dostateczną ilość czasu na planowanie przed rozpoczęciem ćwiczenia;

2. osoby szkolone miały wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z symulatorem i jego urządzeniami przed rozpoczęciem każdego ćwiczenia szkoleniowego lub oceniającego;

3. udzielone wytyczne i zachęty do ćwiczenia były odpowiednie do wybranych celów i zadań ćwiczenia oraz do poziomu i doświadczenia szkolonych;

4. ćwiczenia były skutecznie monitorowane, wspierane odpowiednio przez obserwację audio wizualną działalności osób szkolonych oraz przez sprawozdania oceniające przed i po ćwiczeniach;

5. osoby szkolone były skutecznie pouczane, aby zapewnić realizację celów szkoleniowych oraz aby demonstrowana sprawność działania spełniała akceptowalne standardy;

6. podczas odpraw instruktażowych zachęcać do stosowania równych kryteriów oceniania; oraz

7. ćwiczenia na symulatorach były zaprojektowane i testowane w sposób odpowiedni dla szczegółowo określonych celów szkolenia.

Procedury oceny

8. W przypadku wykorzystania symulatorów do oceny możliwości zademonstrowania poziomu kompetencji przez kandydatów, egzaminatorzy powinni zapewniać, aby:

1. kryteria działania zostały określone jasno i jednoznacznie, były prawnie wiążące i dostępne dla kandydatów;

2. kryteria oceny były ustalone jasno i wyraźnie, zapewniały jej rzetelność i jednolitość oraz optymalizowały obiektywne środki oraz kryteria, tak by do minimum ograniczyć subiektywizm oceniania;

3. kandydaci byli zwięźle pouczani co do zadań oraz/lub sprawności podlegających ocenie, a także zadań i kryteriów działania, na podstawie których będą określane ich kompetencje;

4. ocena działania uwzględniała normalne procedury operacyjne oraz wszystkie zachowania wobec innych kandydatów szkolonych na symulatorze lub personelu symulatora;

5. metody punktowania lub stopniowania oceny działania były stosowane z uwagą, zanim zostaną zatwierdzone; oraz

6. najważniejszym kryterium było to, czy kandydat demonstruje zdolność do bezpiecznego i skutecznego wykonywania zadań w sposób zadowalający dla egzaminatora.

Kwalifikacje instruktorów i egzaminatorów

9. Każda Strona powinna zapewniać instruktorów i egzaminatorów odpowiednio wykwalifikowanych i doświadczonych dla poszczególnych typów i poziomów szkolenia oraz odpowiadającej im oceny kompetencji, jak to wyszczególniono w prawidle I/6 i sekcji A-I/6.

Sekcja A-I/13

Przeprowadzanie prób

(Brak postanowień)

Sekcja A-I/14

Odpowiedzialność przedsiębiorstw zarządzających

1. Wszyscy, tj. przedsiębiorstwa zarządzające, kapitanowie i członkowie załóg są odpowiedzialni za zapewnienie pełnego i całkowitego wypełnienia obowiązków przedstawionych w niniejszej sekcji oraz podjęcie wszystkich innych niezbędnych przedsięwzięć zapewniających każdemu członkowi załogi możliwość fachowego, świadomego przyczyniania się do bezpiecznego funkcjonowania statku.
2. Kapitanowi każdego statku, do którego ma zastosowanie Konwencja, przedsiębiorstwo zarządzające powinno dostarczyć pisemną instrukcję, zawierającą politykę i procedury, których należy przestrzegać w celu zapewnienia, aby wszystkim nowo przyjętym na statek członkom załogi stworzono rozsądne okoliczności zapoznania się z urządzeniami okrętowymi, procedurami ich obsługi oraz innymi działaniami niezbędnymi dla właściwego spełniania ich obowiązków, zanim zostaną do nich przydzieleni. Takie kierunki postępowania i procedury powinny obejmować:

1. wyznaczenie rozsądnego okresu czasu, podczas którego nowo zatrudniony członek załogi będzie miał okazję do zapoznania się:

1.1. z charakterystycznymi urządzeniami, których będzie używał lub które będzie obsługiwał; i

1.2. z charakterystycznym dla statku sposobem pełnienia wachty, bezpieczeństwem, ochroną środowiska, a także procedurami ochrony oraz procedurami awaryjnymi i działaniami, które musi znać, aby właściwie wykonywać przydzielone obowiązki; oraz

2. wyznaczenie wyszkolonego członka załogi, który będzie odpowiedzialny i zapewni stworzenie każdej nowo zatrudnionej osobie warunków uzyskania podstawowych informacji w tym języku, jaki dany, nowo zatrudniony członek załogi rozumie.

3. Przedsiębiorstwa zarządzające powinny zapewnić, aby kapitanowie, oficerowie oraz inni członkowie załogi, którym przydzielono określone odpowiedzialności i obowiązki na statkach pasażerskich ro-ro odbyły kompletne szkolenie zaznajamiające, mające na celu uzyskanie kwalifikacji, które są odpowiednie dla posiadanych umiejętności, oraz dla podejmowanych obowiązków i odpowiedzialności, z uwzględnieniem wytycznych ustalonych w sekcji B-I/14 niniejszego Kodeksu.
4 Armatorzy zapewniają ukończenie przez kapitanów i oficerów swoich statków pasażerskich szkolenia zapoznawczego mającego na celu nabycie umiejętności odpowiednich do stanowiska jakie mają zajmować, podejmowanych obowiązków i zakresu odpowiedzialności, biorąc pod uwagę wytyczne podane w sekcji B-I/14, pkt 3 niniejszego Kodeksu

Sekcja A-I/15

Postanowienia przejściowe

(Brak postanowień)

Sekcja A-I/16

Weryfikacja zgodności

1. Do celów Prawidła I /16 obszary podlegające audytowi są wymienione w poniższej tabeli:
OBSZARY PODLEGAJĄCE AUDYTOWI
ODNIESIENIEOBSZARUWAGI I KRÓTKI OPIS

WSTĘPNE PRZEKAZYWANIE INFORMACJI

Artykuł IV, prawidło I/7 oraz sekcja A-I/7, pkt 2Wstępne przekazywanie informacjiCzy strona przekazała informacje na podstawie artykułu IV i prawidła I/7?

Jeśli tak, to czy Komitet Bezpieczeństwa na Morzu potwierdził, że przekazane informacje potwierdzają pełne i całkowite wdrożenie postanowień Konwencji STCW?

KOLEJNE RAPORTY

Artykuł IX oraz sekcja A-I/7, pkt 3.1Równorzędne rozwiązanieCzy administracja zachowała/przyjęła ewentualne równorzędne ustalenia/ rozwiązania dotyczące nauki lub szkoleń od czasu przekazania informacji na podstawie Prawidła I/7? Jeśli tak, to czy szczegółowe informacje o takich rozwiązaniach zostały przekazane Sekretarzowi Generalnemu?
Prawidło I/10 oraz sekcja A-I/7, pkt 3.2Uznawanie dyplomówCzy administracja uznaje dyplomy wydane przez inną Stronę na podstawie Prawidła I/10?

Jeśli tak, czy Strona złożyła sprawozdania dotyczące środków mających na celu zapewnienie zgodności z Prawidłem I/10?

Prawidło VII/1 oraz sekcja A-I/7, pkt 3.3Dyplomy alternatywneCzy Strona zezwala na zatrudnianie marynarzy posiadających dyplomy alternatywne wydane na mocy Prawidła VII/1 na statkach uprawnionych do podnoszenia jej bandery?

Jeśli tak, czy wzór certyfikatu bezpieczeństwa obsługi został przedłożony do Sekretarza Generalnego?

OBSZARY PODLEGAJĄCE AUDYTOWI
NUMER REFERENCYJNYOBSZARUWAGI I KRÓTKI OPIS
Prawidło I/8.3 oraz sekcja A-I/7, pkt 4Przekazywanie informacji dotyczących niezależnej oceny okresowejCzy Strona przekazała sprawozdanie zawierające wyniki oceny wymagane na podstawie Prawidła I/8?
Prawidło I/7.4 oraz sekcja A-I/7, pkt 5 i 6Przekazywanie informacji dotyczących poprawek STCWCzy Strona przekazała sprawozdanie dotyczące wdrożenia kolejnych obowiązkowych zmian do Konwencji i Kodeksu STCW?
Prawidło I/13, pkt 4 i 5Prowadzenie próbCzy administracja zezwoliła statkom uprawnionym do podnoszenia jej bandery na udział w próbach?

Jeśli tak, czy szczegółowe informacje o próbach zostały przekazane Sekretarzowi Generalnemu (pkt 4)?, oraz Jeśli tak, czy wyniki prób zostały przekazane Sekretarzowi Generalnemu (pkt 5)?

Artykuł VIIIZwolnieniaCzy administracja udzieliła zwolnień?

Jeśli tak, czy sprawozdania dotyczące zwolnień wydanych w danym roku zostały przesłane do Sekretarza Generalnego?

PROCEDURY KONTROLNE

Artykuł X i prawidło I/4Kontrola państwa portuCzy Strona sprawuje nadzór nad kontrolą państwa portu? Jeśli tak, czy środki kontrolne przewidziane w Artykule X zostały ustanowione?

ZDOLNOŚĆ DO SŁUŻBY I PEŁNIENIA WACHTY

Prawidło VIII/1, pkt 1 i sekcja A-VIII/1Zapobieganie zmęczeniuCzy administracja ustanowiła środki dla zapewnienia spełnienia wymagań Konwencji i Kodeksu STCW w odniesieniu do zapobiegania zmęczeniu?
Prawidło VIII/1, pkt 2 i sekcja A-VIII/1, pkt 10Zapobieganie spożywaniu alkoholu i zażywaniu narkotykówCzy administracja ustanowiła środki dla zapewnienia spełnienia wymagań Konwencji i Kodeksu STCW w odniesieniu do zapobiegania spożywaniu alkoholu i zażywaniu narkotyków?
Prawidło VIII/2Organizacja wachty i zasady, których należy przestrzegaćCzy Administracja zwróciła uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów, starszych oficerów mechaników oraz wszystkich osób pełniących wachtę na wymagania, zasady i wskazówki zawarte w Kodeksie STCW, które muszą być przestrzegane, aby zapewnić utrzymanie stałego bezpieczeństwa na wachtach, stosownie do panujących okoliczności i warunków na wszystkich statkach morskich i o każdej porze?

ROZDZIAŁ  II

Standardy dotyczące kapitana i działu pokładowego

Sekcja A-II/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/1;

2. posiadać co najmniej odpowiednie świadectwo, upoważniające do posługiwania się radiotelefonem UKF, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Radiokomunikacyjnego; oraz

3. w przypadku wyznaczenia go jako główną osobę odpowiedzialną za radiokomunikację na wypadek zdarzeń niebezpiecznych - posiadać odpowiednie świadectwo wydane lub uznane na podstawie postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/1.
3. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/1 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze oficera wachtowego.
4. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-1 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej, a także powinny uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
5. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/1.

Szkolenie na statku

6. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu dla oficera wachtowego na statkach o pojemności brutto 500 lub większej, którego służba na statkach morskich, zgodnie z punktem 2.2 prawidła II/1, stanowi część programu szkoleniowego spełniającego wymagania tej sekcji, powinien odbyć szkolenie na statku, które:

1. zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat otrzyma systematyczne praktyczne szkolenie i doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności oficera wachtowego z uwzględnieniem wytycznych wskazanych w sekcji B-II/1 niniejszego Kodeksu;

2. jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanych oficerów na statku, na którym pełniona jest potwierdzona służba na statkach morskich; oraz

3. jest odpowiednio udokumentowane w dzienniku szkolenia lub w podobnym dokumencie.

Żegluga przybrzeżna

7. W celu wydania ograniczonego dyplomu dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej, z wykazu wymienionego w kolumnie 2 tabeli A-II/1 można pominąć następujące wymogi, pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach:

1. astronawigacja; oraz

2. te elektroniczne systemy nawigacyjne i określające pozycję statku, które nie znajdują zastosowania na obszarze, do którego jest ograniczona ważność wydanego dyplomu.

Tabela A-II/1

Minimalny standard kompetencji dla oficerów wachtowych na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

Funkcja: Nawigacja na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Planowanie i prowadzenie przejścia oraz określanie pozycjiAstronawigacja

Umiejętność wykorzystania ciał niebieskich do określenia pozycji statku

Nawigacja terrestryczna i przybrzeżna

Umiejętność określenia pozycji statku za pomocą:

1. znaków lądowych

2. oznakowania nawigacyjnego, włączając latarnie morskie, stawy i pławy

3. zliczenia matematycznego, uwzględniającego wiatry, pływy, prądy oraz założoną prędkość

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących elementów:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

wykorzystanie: katalogów map, map, publikacji nawigacyjnych, radiowych ostrzeżeń nawigacyjnych, sekstantu, lustra azymutalnego, elektronicznego sprzętu nawigacyjnego, echosond, kompasu

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych i publikacji są stosowane, interpretowane poprawnie i właściwie zastosowane. Wszystkie potencjalne przeszkody nawigacyjne są dokładnie zidentyfikowane

Podstawowa metoda określania pozycji statku jest najbardziej odpowiednia dla przeważających okoliczności i warunków

Pozycja jest uzależniona od ograniczeń dostępnych środków/błędów systemu

Pewność informacji uzyskanych z głównej metody określenia pozycji jest sprawdzana w odpowiednich odstępach czasu

Gruntowna wiedza i zdolność wykorzystywania map nawigacyjnych i publikacji takich jak locje, tablice pływów, wiadomości żeglarskie, radiowe ostrzeżenia nawigacyjne oraz informacje o trasach przepływu

Elektroniczne systemy nawigacyjne i określania pozycji

Zdolność określenia pozycji statku za pomocą elektronicznych pomocy nawigacyjnych

Obliczenia i pomiary parametru nawigacyjnego są dokładne

Wybrane mapy są w największej skali odpowiedniej dla akwenu nawigacji, zaś na mapy i publikacje nanoszone są poprawki zgodnie z najnowszymi dostępnymi informacjami

Sprawdzanie działania i testowanie systemów nawigacyjnych jest zgodne z zaleceniami producentów i z dobrą praktyką morską

Planowanie i prowadzenie przejścia oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)Echosondy

Zdolność obsługiwania urządzeń i poprawnego stosowania zdobytych informacji

Kompasy - magnetyczne i żyroskopowe
Znajomość zasad działania kompasów magnetycznych i żyroskopowych
Zdolność określania błędów kompasów magnetycznych i żyroskopowych z wykorzystaniem środków astronomicznych i terrestrycznych i uwzględnianie takich błędówBłędy kompasów magnetycznych i żyrokompasów są określane i właściwie stosowane do kursów i namiarów
System kontroli sterowania
Znajomość automatycznych systemów sterowania, procedury obsługi oraz przełączanie ze sterowania ręcznego na automatyczne i odwrotnie. Regulacja urządzeń dla uzyskania optymalnego działania.Wybór trybu sterowania jest najodpowiedniejszy dla przeważających warunków pogodowych, stanu morza oraz warunków ruchu i zamierzonych manewrów
Meteorologia
Umiejętność wykorzystywania i interpretowania informacji uzyskanych z okrętowej aparatury meteorologicznejPomiary i obserwacje warunków pogody są dokładne i odpowiednie dla danego przejścia
Wiedza na temat charakterystyk różnych systemów pogody, procedur sprawozdawczych i systemów zapisu.
Zdolność zastosowania dostępnych informacji meteorologicznychInformacje meteorologiczne są właściwie interpretowane i stosowane
Utrzymywanie bezpiecznej wachty nawigacyjnejPełnienie wachty

Gruntowna znajomość treści, zastosowania i celów Międzynarodowych Przepisów Zapobiegania Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

Gruntowna znajomość podstawowych zasad, które mają być przestrzegane podczas pełnienia wachty nawigacyjnej

Wykorzystanie tras przepływy zgodnie z Ogólnymi Przepisami Regulacji Ruchu Statków

Wykorzystanie informacji pochodzących z urządzeń nawigacyjnych w celu utrzymania bezpiecznej wachty nawigacyjnej

Znajomość technik ślepego pilotażu

Stosowanie powiadamiania zgodnie z Ogólnymi Zasadami Systemu Powiadamiania przez Statki oraz z procedurami służb kontroli ruchu statków (VTS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Prowadzenie, przyjęcie i zdanie wachty odpowiada przyjętym zasadom i procedurom

Odpowiednia obserwacja prowadzona jest przez cały czas i w sposób zgodny z przyjętymi zasadami i procedurami

Światła, znaki i sygnały dźwiękowe są zgodne z wymaganiami zawartymi w Międzynarodowych Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami i są poprawnie rozpoznawane

Częstotliwość i zakres kontrolowania ruchu, statku i środowiska odpowiadają przyjętym zasadom i procedurom

Utrzymywany jest właściwy zapis ruchów i czynności związanych z nawigacją statku.

Odpowiedzialność za bezpieczeństwo nawigacji jest zawsze wyraźnie określona, włączając okresy, kiedy kapitan jest na mostku oraz podczas pilotażu

Utrzymywanie bezpiecznej wachty nawigacyjnej (ciąg dalszy)Nautyczne dowodzenie statkiem

Znajomość zasad nautycznego dowodzenia statkiem, obejmujących:

.1 przydzielanie, przeznaczenie oraz określenie priorytetów zasobów

.2 skuteczna komunikacja

3. asertywność i umiejętności przywódcze

4. powzięcie i utrzymanie świadomości sytuacji

5. uwzględnienie doświadczenia zespołu

Ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczone odbyte szkolenie

.2 poświadczona praktyka morska

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

Dla wykonania niezbędnych zadań zasoby zostają rozmieszczone i wykorzystane w miarę potrzeb, w prawidłowej kolejności

Nadawane i otrzymywane informacje są jasne i jednoznaczne

Wątpliwe decyzje oraz/lub działania skutkują stosowną reakcją i odpowiedzią

Zostają zidentyfikowane skuteczne zachowania przywódcze

Członkowie zespołu wspólnie wykorzystują właściwe zrozumienie aktualnej i przewidywanej pozycji statku, trasy żeglugi oraz okoliczności zewnętrznych

Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi.

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.

To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Nawigacja Radarowa

Znajomość podstaw radaru i urządzeń do automatycznego prowadzenia nakresów radarowych (ARPA)

Umiejętność obsługiwania oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z radaru, włącznie z następującymi elementami:

Działanie obejmujące:

1. czynniki wpływające na działanie i dokładność

2. ustawianie i utrzymywanie zobrazowania

3. wykrywanie błędnych przedstawień informacji, fałszywych ech, odbić od powierzchni morza itd., Rakon i SART

Ocena zaświadczeń uzyskanych po zatwierdzonym szkoleniu na symulatorze radarowym i ARPA oraz praktyki morskiej.Informacje uzyskane z radaru i ARPA są poprawnie interpretowane i analizowane z uwzględnieniem ograniczeń sprzętowych i przeważających okoliczności i warunków
Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi (ciąg dalszy).

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.

To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Wykorzystanie urządzenia obejmujące:

1. odległość i namiar, kurs i prędkość innych statków; czas i odległość największego zbliżenia statków znajdujących się na kursie przecinającym, statków napotykanych i statków wyprzedzających

2. identyfikację ech niebezpiecznych, wykrywanie zmian kursu i prędkości innych statków, skutek zmian kursu oraz/lub prędkości własnego statku

3. zastosowanie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

4. techniki sporządzania wykresów oraz pojęcia ruchu względnego i rzeczywistego

5. linie równolegle

Czynności podejmowane dla uniknięcia nadmiernego zbliżenia i kolizji z innymi statkami są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.

Decyzje dotyczące poprawienia kursu oraz/lub prędkości podejmowane są na czas i zgodnie z przyjętymi procedurami nawigacyjnymi.

Poprawki dokonywane w kursie i prędkości statku utrzymują bezpieczeństwo żeglugi

Komunikacja jest jasna, zwięzła zawsze oraz każdorazowo potwierdzona w sposób wyraźny przyjęty przez marynarzy

Sygnały manewrowe wykonywane są we właściwym czasie i są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi (ciąg dalszy).

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.

To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Główne typy ARPA, charakterystyka monitorów, parametry sprzętu, niebezpieczeństwo nadmiernego polegania na ARPA

Umiejętność obsługiwania oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z ARPA, włącznie z następującymi elementami

1. parametry sprzętu i dokładność, możliwości i ograniczenia śledzenia oraz opóźnienia obliczeń

2. korzystanie z ostrzeżeń operacyjnych i testów systemowych

3. metody wyszukiwania celów i ich ograniczenia

4. wektory ruchu rzeczywistego i względnego, graficzna prezentacja informacji o echach i obszarach zagrożeń

5. analiza informacji, echa niebezpieczne, obszary wyłączone oraz manewry próbne

Wykorzystanie ECDIS dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ECDIS.

To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Nawigacja przy użyciu ECDIS

Znajomość możliwości i ograniczeń funkcjonowania ECDIS, obejmująca:

1. szczegółowe zrozumienie danych z Elektronicznej Mapy Nawigacyjnej (ENC), dokładności danych, zasad prezentacji, możliwości wyświetlania oraz innych formatów danych z mapy

2. niebezpieczeństwo nadmiernego polegania na urządzeniach

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka na statku szkolnym

2. poświadczone szkolenie na symulatorze ECDIS

Monitorowanie informacji na ECDIS w sposób wpływający na bezpieczną żeglugę

Informacje uzyskane z ECDIS (w tym nakładające się informacje z radaru oraz/lub funkcje śledzenia radarowego, tam, gdzie ma to zastosowanie) są poprawnie interpretowane i analizowane z uwzględnieniem ograniczeń sprzętowych, wszelkich podłączonych czujników (w tym radaru i AIS, o ile zostały podłączone) i przeważających okoliczności i warunków

Wykorzystanie ECDIS dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi (ciąg dalszy)3. znajomość funkcji ECDIS wymaganych przez obowiązujące normy działania

Biegłość w obsłudze oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z ECDIS, włącznie z następującymi elementami:

1. wykorzystanie funkcji zintegrowanych z innymi systemami nawigacyjnymi na różnych instalacjach, z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania oraz uzyskanie pożądanych ustawień

2. bezpieczne monitorowanie oraz korygowanie informacji, w tym pozycji własnej, widoku obszaru morskiego, ustawień i orientacji, przedstawionych danych na mapie, monitorowanie trasy, obszarów informacyjnych stworzonych przez użytkownika, kontaktów (w przypadku połączenia z AIS oraz/lub śledzeniem radarowym), a także funkcji nakładania się danych radarowych (tam gdzie jest podłączony)

3. potwierdzenie położenia statku przy użyciu alternatywnych środków

4. efektywne wykorzystanie ustawień w celu zapewnienia zgodności z procedurami operacyjnymi, z uwzględnieniem parametrów alarmowych dla zapobiegania osiadaniu na mieliźnie, bliskości kontaktowej oraz obszarów szczególnych, kompletności danych na mapie oraz aktualności mapy i działań pomocniczych

5. dostosowanie ustawień i wartości tak, aby odpowiadały bieżącym warunkom

6 świadomość sytuacji przy korzystaniu z ECDIS, w tym bezpieczeństwa wód oraz bliskiej odległości od niebezpieczeństw, kierunku i szybkości prądów pływowych, doboru danych i skali mapy, prawidłowość kursu, wykrywanie i zarządzanie kontaktami oraz współdziałanie czujników

Utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki poprawkom do kursu i prędkości statku dzięki funkcjom kontroli utrzymania kursu przez ECDIS (tam, gdzie ma to zastosowanie).

Komunikacja jest jasna, zwięzła oraz każdorazowo potwierdzona w sposób zwyczajowo przyjęty przez marynarzy

Reagowanie na niebezpieczeństwoProcedury na wypadek zagrożenia

Środki ostrożności dla ochrony i bezpieczeństwa pasażerów w sytuacjach zagrożenia

Wstępne działania, jakie należy podjąć po kolizji lub wejściu na mieliznę; wstępna ocena i kontrola uszkodzeń

Dogłębne rozumienie procedur, jakich należy przestrzegać przy podnoszeniu ludzi z morza, udzielaniu pomocy statkowi w niebezpieczeństwie, reagowaniu na niebezpieczeństwo w porcie.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. nauka praktyczna

Typ i skala niebezpieczeństwa jest natychmiast określona.

Początkowe czynności i jeśli zaistnieje potrzeba, manewrowanie, są zgodne z planami awaryjnymi i są odpowiednie dla danej sytuacji i charakteru niebezpieczeństwa.

Reagowanie na sygnał niebezpieczeństwa na morzuDziałania poszukiwawcze i ratownicze

Znajomość treści Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i ratowania (IAMSAR)

Egzamin i ocena zaświadczeń z praktycznej nauki lub potwierdzonego szkolenia na symulatorze, tam gdzie jest ono wymaganeSygnał alarmowy lub sygnał niebezpieczeństwa zostaje natychmiast zidentyfikowany

Wdrażanie i przestrzeganie planów awaryjnych i instrukcji postępowania w ustalonym porządku

Wykorzystanie Znormalizowanych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych IMO oraz wykorzystanie języka angielskiego w piśmie i w mowieJęzyk angielski

Odpowiednia znajomość języka angielskiego umożliwiająca oficerowi korzystanie z map i innych publikacji nautycznych, zrozumienie informacji meteorologicznych oraz komunikatów dotyczących bezpieczeństwa i działania statku, komunikowanie się z innymi statkami oraz ośrodkami VTS, a także wykonywanie obowiązków oficera również z wielojęzyczną załogą, włączając zdolność korzystania i zrozumienia Standardowych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych IMO (IMO SMCP)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznejPublikacje nautyczne w języku angielskim oraz komunikaty dotyczące bezpieczeństwa statku są poprawnie interpretowane lub sporządzane

Komunikacja jest jasna i zrozumiała

Nadawanie i odbieranie informacji za pomocą sygnalizacji wzrokowejSygnalizacja wzrokowa

Umiejętność wykorzystania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego

Umiejętność nadawania i odbierania, przy pomocy świetlnej sygnalizacji Morse'a, sygnału wzywania pomocy SOS, zgodnie z Załącznikiem IV do Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami oraz z Załącznikiem I do Międzynarodowego Kodu Sygnałowego, a także wzrokowego sygnalizowania pojedynczych sygnałów literowych również wymienionych w Międzynarodowym Kodzie Sygnałowym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej oraz/lub symulacjiKomunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest logicznie pomyślana i skuteczna
Manewrowanie statkiemManewrowanie statkiem i zwrotność

Wiedza na temat:

1. wpływu wyporności, zanurzenia przegłębienia, prędkości i zapasu wody pod stępką na cyrkulację i drogę zatrzymania,

2. wpływu wiatru i prądu na zwrotność statku,

3. manewrów i procedur ratowania człowieka za burtą,

4. osiadania rufy, wpływ płytkiej wody i podobne efekty,

5. właściwych procedur kotwiczenia i cumowania.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na załogowym modelu statku w skali, tam gdzie jest to wymagane.

Przy normalnym manewrowaniu nie zostają przekroczone bezpieczne granice działania napędu statku, systemów sterowniczych i zasilania

Dokonywanie poprawek kursu i prędkości statku w celu utrzymania bezpieczeństwa żeglugi.

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kontrolowanie załadunku, sztauowania, zabezpieczania i wyładunku ładunków oraz dozór nad nimi podczas podróżyPrzeładunek, sztauowanie i zabezpieczanie ładunku

Znajomość wpływu ładunku, w tym także dźwigów do przenoszenia ładunków ciężkich na zdolność żeglugową i stabilność statku

Znajomość bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku, włączając ładunki niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe oraz ich wpływ na bezpieczeństwo życia i statku

Umiejętność stworzenia i utrzymania skutecznej komunikacji podczas załadunku i wyładunku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Operacje z ładunkiem wykonywane są zgodnie z planem ładunkowym lub innymi dokumentami oraz ustanowionymi regułami/przepisami bezpieczeństwa, instrukcjami obsługi urządzeń i ograniczeniami sztauowania na statku.

Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków jest zgodny z międzynarodowymi przepisami i uznanymi normami oraz zasadami bezpiecznej praktyki

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i konsekwentnie skuteczna

Kontrola i zgłaszanie wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw klap ładowni i zejściówek oraz zbiorników balastowychWiedza i umiejętność wyjaśnienia, gdzie szukać najczęściej spotykanych wad i uszkodzeń, ze względu na:

1. czynności w zakresie załadunku i wyładunku

2. korozję

3. niekorzystne warunki pogodowe

Umiejętność wskazania, które części statku należy kontrolować za każdym razem, aby objąć kontrolą wszystkie części w określonym czasie

Wskazanie tych elementów konstrukcji statku, które mają zasadnicze znaczenie dla jego bezpieczeństwa.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Kontrole prowadzone są zgodnie z ustalonymi procedurami, zaś uszkodzenia i awarie zostają wykryte i należycie zgłoszone.

W przypadku niewykrycia uszkodzeń lub awarii, zaświadczenie z przeprowadzonych testów i egzaminów jednoznacznie wskazuje kwalifikacje odpowiednie do obowiązujących procedur i umiejętność rozróżnienia pomiędzy normalnymi a wadliwymi lub uszkodzonymi.

Kontrola i zgłaszanie wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw klap ładowni i zejściówek oraz zbiorników balastowych (ciąg dalszy)Określanie przyczyn korozji w przestrzeniach ładunkowych, zbiornikach balastowych oraz sposobów rozpoznawania korozji i ochrony przed nią

Znajomość procedur przeprowadzania kontroli

Umiejętność wyjaśnienia sposobów wiarygodnego wykrywania wad i uszkodzeń

Zrozumienie celu "programu wzmożonych przeglądów"

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zapewnienie zgodności z wymaganiami, dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniomZapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego oraz procedury w zakresie zapobiegania zanieczyszczeniom

Znajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem

Procedury w celu zapobiegania skażeniom i wszystkie związane z tym urządzenia

Znaczenie aktywnych sposobów, mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymaganiami MARPOL są w pełni przestrzegane

Działania w celu zapewnienia utrzymania dobrej opinii w zakresie ochrony środowiska

Utrzymanie zdolności żeglugowej statkuStateczność statku

Biegła znajomość i stosowanie tablic stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz schematów urządzeń do obliczania naprężeń

Zrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w razie częściowej utraty pływalności w stanie nieuszkodzonym

Zrozumienie podstaw wodoszczelności

Budowa statku

Ogólna wiedza na temat głównych elementów statku i właściwych nazw różnych jego części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO, dotyczącymi stateczności statku w stanie nieuszkodzonym przy uwzględnieniu wszystkich warunków załadowania

Czynności zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statkuZapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarów

Umiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają się z procedurami i planami awaryjnymi statku
Znajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszących

Znajomość systemów zwalczania pożarów

Znajomość czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi systemy paliwowe

Procedury ewakuacji, awaryjnego zatrzymania i odłączenia są odpowiednie do charakteru zagrożenia i zostają natychmiast wykonane

Zachowanie właściwego porządku oraz poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowychRatowanie życia

Umiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania, a także ich wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/2 punkty 1 do 4Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków, i są zgodne z przyjętymi praktykami i normami, dotyczącymi bezpieczeństwa
Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statkuPomoc medyczna

Praktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając umiejętność podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4 punkty 1 do 3Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości ran lub stanu zdrowia są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia
Kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymiPodstawowa praktyczna znajomość stosownych Konwencji IMO, dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiegoOcena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub potwierdzonego szkoleniaPrawne wymagania dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego są poprawnie rozpoznawane
Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespolePraktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia go

Znajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów prawa krajowego

Umiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:

1. planowania i koordynacji

2. podziału zadań pośród załogi

3. ograniczenia czasu i zasobów

4. ustalania priorytetów

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego zarządzania zasobami:

1. rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów zasobów

2. skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem

3. decyzje odzwierciedlają uwzględnienie doświadczenia zespołu

4. asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie

5. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka morska

3. praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.

Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności oraz wymogów operacyjnych.

Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole (ciąg dalszy)Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji

1. ocena sytuacji i ryzyka

2. określenie i rozważenie pojawiających się opcji

3. wybór sposobu działania

4. ocena skutków

Decyzje są najbardziej efektywne do sytuacji
Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statkuZnajomość technik samodzielnego przeżycia

Wiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarów

Znajomość podstaw pierwszej pomocy

Wiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie poświadczonego szkolenia i doświadczenia, jak określono w sekcji A-VI/1 punkt 2Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę personelu oraz statku

Przez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego

Początkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem są właściwe dla ustalonych procedur reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-II/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów kapitanom i starszym oficerom na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana lub starszego oficera na statkach o pojemności brutto 500 lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie na poziomie zarządzania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/2.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-D/2. Kolumna ta obejmuje, rozwija i pogłębia zagadnienia wyszczególnione kolumnie 2 tabeli A-II/1 dla oficerów wachtowych.
3. Mając na uwadze fakt, że kapitan ponosi całkowitą odpowiedzialność za bezpieczeństwo i ochronę statku, jego pasażerów, załogę i ładunek oraz za ochronę środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem przez statek, oraz że starszy oficer powinien być w stanie przejąć tę odpowiedzialność w każdym momencie, ocena w tym przedmiocie powinna być nakierowana na sprawdzenie ich zdolności do przyswojenia wszystkich dostępnych informacji, mających wpływ na bezpieczeństwo i ochronę statku, jego pasażerów, załogi i ładunku lub na ochronę środowiska morskiego.
4. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/2 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze kapitana lub starszego oficera.
5. Poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości wymagane w różnych sekcjach w kolumnie 2 tabeli A-II/2 może być różny w zależności od tego, czy dyplom ma obowiązywać na statkach o pojemności brutto 3000 lub większej, czy na statkach o pojemności brutto pomiędzy 500 a 3000.
6. Szkolenie i praktyka konieczna dla osiągnięcia niezbędnego poziomu wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać stosowne wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
7. Od każdego kandydata do otrzymania dyplomu powinno się wymagać przedstawienia dowodu osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami, określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/2.

Żegluga przybrzeżna

8. Administracja może wydać dyplom ograniczony dla potrzeb pracy na statkach uprawiających żeglugę przybrzeżną, przy czym dla potrzeb wydania takich dyplomów może pominąć wymogi, które nie mają zastosowania na wodach lub statkach, o których mowa, pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach.
Tabela A-II/2

Minimalny standard kompetencji dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności brutto 500 lub większej

Funkcja: Żegluga na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Planowanie podróży i prowadzenie żeglugiPlanowanie podróży oraz żeglugi we wszystkich warunkach, przyjętymi metodami wykreślania tras oceanicznych uwzględniając, np.:

1. wody o ograniczonym dostępie,

2. warunki meteorologiczne,

3. zalodzenie,

4. ograniczoną widzialność,

5. systemy rozgraniczenia ruchu,

6. obszary służby kontroli ruchu statków (VTS)

7. akweny rozległego oddziaływania pływów

Wyznaczanie tras zgodnie z Ogólnymi Zasadami Wyznaczania Tras,

Składanie meldunków zgodnie z Poradnikiem i Kryteriami Statkowych Systemów Meldunkowych.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Korzystanie z: katalogów map, map, publikacji nautycznych i szczegółowych danych statku.

Wyposażenie, mapy i publikacje nautyczne potrzebne do podróży są przygotowane i odpowiednie do bezpiecznego prowadzenia podróży.

Uzasadnienie zaplanowanej trasy poparte jest faktami i danymi statystycznymi uzyskanymi ze stosownych źródeł i publikacji.

Obliczenia pozycji, kursów, odległości i czasu są poprawne w granicach przyjętych norm dokładności dla wyposażenia nawigacyjnego.

Wszystkie potencjalne niebezpieczeństwa żeglugi są dokładnie rozpoznane.

Określenie pozycji i dokładności wynikłe z określania pozycji dowolnymi środkamiOkreślanie pozycji we wszystkich warunkach:

1. za pomocą obserwacji ciał niebieskich,

2. za pomocą obserwacji terrestrycznych, w tym zdolność wykorzystania odpowiednich map, wiadomości żeglarskich i

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska,

2. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane,

Główna metoda wybrana dla określenia pozycji statku jest najodpowiedniejsza w przeważających warunkach i okolicznościach.

Pozycja uzyskana z obserwacji ciał niebieskich jest w granicach przyjętego poziomu dokładności.

innych publikacji do oceny dokładności wynikowej określania pozycji,

3. wykorzystanie nowoczesnych, elektronicznych pomocy nawigacyjnych, ze szczegółową wiedzą, dotyczącą zasad ich działania, ograniczeń, źródeł błędów, wykrywania błędnego przedstawiania informacji oraz metod poprawiania w celu uzyskania dokładnej pozycji.

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

użycie:

1. map, roczników nautycznych, nakresów, chronometru, sekstantu i kalkulatora,

2. map, publikacji nautycznych i instrumentów (lustro azymutalne, sekstant, log, urządzenia do sondowania, kompas) oraz podręczników producenta,

3. radaru, terrestrycznych systemów elektronicznych, ustalających położenie, systemów nawigacji satelitarnej oraz odpowiednich map nawigacyjnych i publikacji.

Pozycja uzyskana z obserwacji terrestrycznych jest w granicach przyjętego poziomu dokładności.

Dokładność pozycji wynikowej jest oszacowana właściwie.

Pozycja uzyskana za pomocą elektronicznych pomocy nawigacyjnych jest w zakresie norm dokładności używanego systemu. Możliwe błędy wpływające na dokładność pozycji wynikowej są stwierdzone, a metody minimalizacji wpływu błędów systemowych na pozycję wynikowi zastosowane są właściwie.

Określanie i uwzględnianie błędów kompasuZdolność określenia i uwzględnienia błędów kompasu magnetycznego i żyroskopowego.

Znajomość zasad działania kompasów magnetycznych i żyroskopowych.

Rozumienie systemów kierowanych głównym żyrokompasem oraz umiejętność obsługi i konserwacji głównych typów żyrokompasów.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Metoda i częstotliwość sprawdzania błędów kompasu magnetycznego i żyroskopowego zapewnia dokładność informacji.
Wykorzystanie:

1. obserwacji ciał niebieskich,

2. namiarów terrestrycznych i porównania między kompasem magnetycznym a żyroskopowym.

Koordynacja działań poszukiwawczych i ratowniczych.Gruntowna znajomość i zdolność zastosowania procedur zawartych w Międzynarodowym lotniczym i morskim poradniku poszukiwania i ratowania (IAMSAR)Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

użycie: odpowiednich publikacji, map, danych meteorologicznych, szczegółowych danych statku, urządzeń radiokomunikacyjnych i innych dostępnych urządzeń oraz jednego lub więcej z następujących wymagań:

1. poświadczonych kursów szkoleniowych SAR,

2. poświadczonego szkolenia na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane,

3. poświadczonego szkolenia na urządzeniach laboratoryjnych.

Plan koordynacji akcji poszukiwania i ratowania jest zgodny z międzynarodowymi wytycznymi i normami.

Radiokomunikacja jest nawiązana i poprawne procedury komunikacyjne są przestrzegane na wszystkich etapach działań poszukiwawczych i ratowniczych.

Ustanowienie porządku i procedury pełnienia wachtyGruntowna znajomość treści, zastosowania i celów Międzynarodowych Przepisów oEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:Organizacja i procedury pełnienia wachty są ustanowione i utrzymane zgodnie z
Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.

Gruntowna znajomość treści, stosowania i założeń zasad, które mają być przestrzegane przy pełnieniu wachty nawigacyjnej

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

międzynarodowymi przepisami i wytycznymi w celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, ochrony środowiska morskiego oraz bezpieczeństwa statku i osób na pokładzie.
Utrzymywanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki wykorzystaniu informacji pozyskiwanych z urządzeń i systemów nawigacyjnych pomocnych przy wydawaniu poleceń.

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od tych, którzy pełnią służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA. To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu członkowi załogi.

Ocena błędów systemowych i gruntowne zrozumienie aspektów działania nowoczesnych systemów nawigacyjnych.

Przewidywanie ślepego pilotażu.

Ocena informacji nawigacyjnych uzyskanych ze wszystkich źródeł, włączając radar i ARPA, w celu wydawania i wykonywania poleceń w celu uniknięcia kolizji i dla kierowania bezpieczną żeglugą statku.

Wewnętrzne powiązania i optymalne wykorzystanie wszystkich dostępnych danych nawigacyjnych dla prowadzenia żeglugi.

Egzamin i ocena poświadczonego szkolenia na symulatorze radarowym i ARPA oraz spełnienie jednego lub kilku z następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Informacje uzyskane z urządzeń nawigacyjnych są poprawnie interpretowane i analizowane, biorąc pod uwagę ograniczenia urządzeń i przeważające okoliczności i warunki.

Czynności podejmowane w celu uniknięcia nadmiernego zbliżenia lub kolizji z innym statkiem są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.

Utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki wykorzystaniu ECDIS oraz pokrewnych systemów nawigacyjnych pomocnych przy wydawaniu poleceń

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ECDIS. To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu członkowi załogi.

Zarządzanie procedurami operacyjnymi, plikami i danymi systemowymi, w tym:

1. zarządzanie pozyskiwaniem, udzielaniem pozwoleń oraz aktualizacją danych mapy oraz oprogramowania systemu w celu dostosowania się do ustalonych procedur

2. aktualizacja systemu i informacji, z uwzględnieniem aktualizacji wersji systemu ECDIS stosownie do

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze ECDIS

Procedury operacyjne wykorzystania ECDIS zostały ustalone, są stosowane i monitorowane.

Działania podejmowane w celu zminimalizowania ryzyka dla bezpieczeństwa żeglugi.

doskonalenia produktu przez sprzedającego

3. skonfigurowanie i zachowanie systemu oraz plików zapasowych

4. utworzenie i utrzymanie plików rejestracyjnych zgodnie z ustalonymi procedurami

5. utworzenie i utrzymanie plików planu trasy zgodnie z ustalonymi procedurami

6. korzystanie z funkcji książki rejestrowej i historii ścieżek ECDIS dla potrzeb kontroli funkcji systemowych, ustawień alarmowych oraz reakcji użytkownika

Korzystanie z funkcji odtwarzania ECDIS dla potrzeb analizy przepłyniętej drogi, planowania trasy i analizy funkcji systemowych

Prognozowanie pogody i warunków oceanograficznychUmiejętność zrozumienia i interpretacji map synoptycznych oraz prognozowania pogody na danym obszarze, biorąc pod uwagę miejscowe warunki pogodowe i informacje uzyskane przez radiofaks.

Wiedza o cechach charakterystycznych różnych systemów pogodowych, w tym cyklonów tropikalnych oraz unikania ośrodków sztormowych i unikania niebezpiecznych kwadrantów.

Wiedza o systemie prądów oceanicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na sprzęcie laboratoryjnym.

Przewidywanie prawdopodobnych warunków pogodowych w danym okresie, na podstawie wszelkich dostępnych informacji.

Działania podejmowane w celu utrzymania bezpieczeństwa żeglugi minimalizują wszelkie ryzyko dla bezpieczeństwa statku.

Podejmowane działania mają uzasadnione oparcie w danych statystycznych i obserwacji rzeczywistych warunków pogodowych

Umiejętność wyliczenia warunków pływowych

Wykorzystanie wszelkich odpowiednich publikacji nautycznych, dotyczących pływów i prądów

Reakcja na zagrożenie dla żeglugiŚrodki ostrożności podczas przybijania statku do brzegu

Działania, które należy podjąć w przypadku nieuchronnego osiadania oraz po znalezieniu się statku na mieliźnie

Zepchnięcie statku z mielizny z pomocą, i bez pomocy

Działania, które należy podjąć w przypadku nieuchronności zderzenia oraz po zderzeniu lub w przypadku naruszenia szczelności kadłuba z dowolnej przyczyny

Ocena kontroli uszkodzeń Sterowanie awaryjne

Ustawienie holu awaryjnego oraz procedury holownicze

Egzamin oraz ocena zaświadczeń uzyskanych z instrukcji praktycznych, praktyki morskiej oraz praktycznych ćwiczeń stosowania procedur w przypadkach zagrożeniaNastępuje niezwłoczna identyfikacja rodzaju oraz skali problemu, zaś decyzje i działania minimalizuj ą skutki wszelkich wadliwych działań systemów statku

Komunikacja jest skuteczna i zgodna z ustalonymi procedurami

Decyzje i działania zapewniają najwyższy możliwy stopień bezpieczeństwa ludzi na pokładzie

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkachManewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach, włączając:

1. manewry podczas podchodzenia do stacji pilotowej oraz przyjmowania i oddawania pilotów z odpowiednim uwzględnieniem pogody, pływu, inercji oraz drogi zatrzymania

2. obsługa statku na rzekach, w ujściach i na wodach o ograniczonym dostępie, przy uwzględnieniu oddziaływania prądu, wiatru i wody o ograniczonym dostępie na reakcję steru.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze,

tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie na załogowym modelu statku w skali, tam gdzie jest to wymagane

Wszystkie decyzje dotyczące cumowania i kotwiczenia oparte są o właściwą ocenę właściwości manewrowych statku i cech silnika oraz sił, których wystąpienia należy oczekiwać podczas cumowania burtą lub stawania na kotwicy.

W ruchu dokonywana jest pełna ocena możliwych wpływów wód płytkich i zakazanych, lodu, brzegów, warunków pływowych przechodzących statków oraz fali dziobowej i rufowej własnego statku w taki sposób, że statkiem

3. zastosowanie technik stałej prędkości zwrotu,można bezpiecznie manewrować w różnych warunkach załadowania i pogody.
4. manewrowanie na płytkiej wodzie, włączając redukcję zapasu wody pod stępką na skutek osiadania i kołysania wzdłużnego i poprzecznego,
5. wzajemne oddziaływanie między mijającymi się statkami oraz między własnym statkiem i pobliskimi brzegami (efekt kanałowy),
6. cumowanie i odcumowanie w różnych warunkach wiatru, pływu prądu z holownikami i bez,
7. wzajemne oddziaływanie statku i holownika,
8. wykorzystania systemów napędowych i manewrowych,
Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach (ciąg dalszy)9. wybór kotwicowiska, kotwiczenie na jednej lub dwóch kotwicach na ograniczonym kotwicowisku oraz czynniki wpływające na określenie długości łańcucha kotwicznego, jaki ma być użyty

10. wleczenie kotwicy, uwalnianie splątanej kotwicy

11. dokowanie w suchym doku, zarówno z uszkodzeniami, jak i bez

.12 kierowanie i obsługa statku w złych warunkach pogodowych, włączając udzielanie pomocy statkowi lub samolotowi w niebezpieczeństwie, operacje holownicze, środki utrzymania statku, którym nie można kierować dziobem do fali, zmniejszanie dryfu i użycie oleju

13. środki ostrożności podczas manewrowania w celu wodowania łodzi ratowniczych lub jednostek ratunkowych podczas złej pogody

14. metody brania na pokład rozbitków z łodzi ratowniczych i jednostek ratunkowych

15. umiejętność określenia manewrowych cech charakterystycznych i napędu pospolitych typów statków ze specjalnym odniesieniem do inercji i cyrkulacji przy różnych zanurzeniach i prędkościach

16. znaczenie żeglugi przy obniżonej prędkości w celu uniknięcia uszkodzeń spowodowanych falą dziobową i falą rufową własnego statku

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach (ciąg dalszy)17. praktyczne środki, które należy podjąć podczas żeglugi w lodzie lub w pobliżu lodu, względnie w warunkach gromadzenia się lodu na pokładzie

18. wykorzystanie planów rozgraniczenia ruchu oraz manewrowanie w ich granicach oraz w pobliżu, a także na obszarach objętych służbą kontroli ruchu statków (VTS)

Obsługa zdalnego sterowania instalacją napędową oraz systemy i obsługa maszynZasady obsługi siłowni morskich

Maszyny pomocnicze na statku

Ogólna znajomość morskiej terminologii maszynowej

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Zespół napędowy, maszyny pomocnicze i urządzenia są zawsze obsługiwane zgodnie ze specyfikacją techniczną i w granicach bezpiecznego działania.

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Planowanie i zapewnienie bezpiecznego załadunku, sztauowania, zabezpieczenia, dozór nad nimi podczas podróży i wyładowania ładunku.Znajomość i zdolność stosowania odpowiednich międzynarodowych przepisów, kodów i norm, dotyczących bezpiecznego załadunku, sztauowania, zabezpieczania i transportu ładunków

Znajomość wpływu ładunku i operacji ładunkowych na przegłębienie i stateczność.

Wykorzystanie diagramów stateczności i przegłębienia oraz urządzeń obliczających naprężenia, włączając urządzenia automatyczne, oparte na bazie danych (ADB) oraz znajomość załadunku i balastowania w celu utrzymania naprężeń kadłuba w akceptowalnych granicach

Sztauowanie i zabezpieczanie ładunków na pokładzie statku, włączając urządzenia przeładunkowe i zabezpieczające oraz urządzenia mocujące

Czynności załadunku i wyładunku, ze specjalnym uwzględnieniem transportu ładunków zidentyfikowanych w Kodeksie Bezpiecznego Postępowania przy Rozmieszczeniu i Mocowaniu Ładunków.

Ogólna znajomość zbiornikowców i czynności na zbiornikowcach.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

wykorzystanie: tablic i diagramów stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz urządzeń obliczających naprężenia.

Częstotliwość i zakres kontrolowania stanu ładunku są odpowiednie do jego charakteru i przeważających warunków.

Niedopuszczalne lub nieprzewidziane zmiany stanu lub specyfikacji ładunku są natychmiast rozpoznawane oraz zostają podjęte czynności zaradcze nakierowane na zapewnienie bezpieczeństwa statku i ludzi.

Operacje ładunkowe są planowane i wykonywane zgodnie z ustanowionymi procedurami i wymaganiami prawnymi

Sztauowanie i zabezpieczenie ładunków zapewnia, że warunki stateczności i naprężeń pozostaną zawsze podczas podróży w bezpiecznych granicach

Znajomość ograniczeń operacyjnych i konstrukcyjnych masowców

Umiejętność wykorzystania wszelkich dostępnych danych pokładowych związanych z załadunkiem, przewozem i wyładunkiem ładunków luzem

Umiejętność ustalenia procedur bezpiecznej obsługi ładunków, zgodnie z regulacjami zawartymi w stosownych instrumentach, takich jak Kodeks IMDG, Kodeks IMSBC, MARPOL 73/78 Załącznik III i V oraz innymi właściwymi informacjami

Umiejętność wyjaśnienia podstawowych zasad ustalenia skutecznej komunikacji oraz doskonalenia kontaktów pomiędzy personelem statku i terminalu

Ocena zgłoszonych wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw włazów i zbiorników balastowych oraz podejmowanie właściwych działańZnajomość granic siły żywotnych elementów konstrukcji typowego masowca oraz umiejętność interpretacji przedstawionych danych dotyczących momentów gnących i sił tnących

Umiejętność wyjaśnienia, w jaki sposób uniknąć szkodliwych skutków korozji, zmęczenia materiału oraz niewłaściwego przewożenia ładunku na zbiornikowcu

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

wykorzystanie: tablic i diagramów stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz urządzeń obliczających naprężenia.

Oceny oparte są na przyjętych zasadach, dobrze uzasadnione oraz prawidłowo przeprowadzone. Podejmowane decyzje są akceptowalne i mają na względzie bezpieczeństwo statku oraz przeważające okoliczności
Przewożenie towarów niebezpiecznychMiędzynarodowe przepisy, normy, kody i zalecenia dotyczące przewożenia ładunków niebezpiecznych, włączając Kodeks Morskich TowarówEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

Planowany rozkład ładunku oparty jest na wiarygodnych informacjach i jest zgodny z ustanowionymi wytycznymi i wymaganiami
Niebezpiecznych (IMDG) oraz Międzynarodowy Morski Kodeks Stałych Ładunków Masowych (Kodeks IMSBC)

Przewożenie niebezpiecznych, ryzykownych i szkodliwych ładunków, środki ostrożności podczas ładowania i wyładunku oraz opieka podczas podróży.

2. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

3. poświadczone szkolenie specjalistyczne.

prawnymi.

Informacje dotyczące niebezpieczeństw, ryzyk i szczególnych wymogów są zapisane w formacie odpowiednim dla łatwego korzystania w przypadku awarii.

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kontrolowanie przegłębienia, stateczności i naprężeńZrozumienie podstawowych zasad konstrukcji statku i teorii oraz czynników wpływających na przegłębienie i stateczność, a także środków niezbędnych dla zachowania odpowiedniego przegłębienia i stateczności

Znajomość wpływu uszkodzenia, a w konsekwencji zatopienia przedziału na przegłębienie i stateczność statku oraz środki przeciwdziałania, jakie należy podjąć.

Znajomość zaleceń IMO dotyczących stateczności statku.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Warunki stateczności i naprężeń są utrzymane zawsze w bezpiecznych granicach.
Monitorowanie i kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi oraz z przedsięwzięciami zapewniającymi bezpieczeństwo życia na morzu, ochronę żeglugi i ochronę środowiska morskiegoZnajomość międzynarodowego prawa morskiego zawartego w międzynarodowych porozumieniach i konwencjach.

Należy zwrócić szczególną uwagę na następujące zagadnienia:

1. dyplomy i inne dokumenty, które muszą znajdować się na statku zgodnie z wymogami konwencji międzynarodowych, sposób ich uzyskania oraz ich termin ważności

2. odpowiedzialność w świetle stosownych wymagań Międzynarodowej Konwencji w sprawie Linii Ładunkowych z 1966 r. ze zmianami

3. odpowiedzialność w świetle stosownych wymagań Międzynarodowej Konwencji w sprawie Bezpieczeństwa Życia na Morzu z 1974 r. ze zmianami

4. odpowiedzialność w świetle Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczaniu Morza przez Statki ze zmianami

5. morska deklaracja zdrowia i wymagania Międzynarodowych Przepisów Zdrowia

6. odpowiedzialność w świetle międzynarodowych instrumentów wpływających na

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

.3poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Procedury monitorowania działań i konserwacji są zgodne z wymaganiami prawnymi.

Potencjalne niezgodności są identyfikowane niezwłocznie i całkowicie.

Planowane odnowienie i przedłużanie ważności certyfikatów zapewnia ciągłą ważność badanych przedmiotów i urządzeń.

bezpieczeństwo statku, pasażerów, załogi i ładunku

7. metody i środki zapobiegania skażeniom środowiska morskiego przez statki

8. prawodawstwo krajowe dla wykonania międzynarodowych porozumień i konwencji

Utrzymanie bezpieczeństwa i ochrony załogi i pasażerów statku, a także warunków operacyjnych dla systemów ratowania życia, przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwaGruntowna znajomość przepisów, dotyczących urządzeń ratunkowych (Międzynarodowa Konwencja w sprawie Bezpieczeństwa Życia na Morzu)

Organizacja ćwiczeń przeciwpożarowych i ćwiczeń opuszczania statku.

Utrzymanie sprawności działania systemów ratunkowych, przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwa

Czynności, które należy podjąć, aby ochronić i zabezpieczyć wszystkie osoby na statku przed zagrożeniami

Czynności ograniczające uszkodzenia i ratujące statek, podejmowane w następstwie pożaru, wybuchu, kolizji lub wejścia na mieliznę

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej oraz poświadczonego szkolenia i praktyki morskiejProcedury monitorowania wykrytego pożaru i systemy bezpieczeństwa zapewniają, że wszystkie alarmy są wykrywane natychmiast i zostają podjęte działania zgodne z ustanowionymi procedurami awaryjnymi
Opracowanie planu awaryjnego i planu ochrony przeciwawaryjnej oraz planu opanowywania sytuacji awaryjnychPrzygotowanie planów awaryjnych w odpowiedzi na zagrożenia

Budowa statku, z uwzględnieniem kontroli uszkodzeń

Metody i środki zapobiegania pożarom, wykrywanie i gaszenie

Funkcje i wykorzystanie urządzeń ratunkowych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej i poświadczonego szkolenia i praktyki morskiejProcedury awaryjne są zgodne z ustanowionymi planami działania w sytuacjach awaryjnych
Stosowanie umiejętności przywódczych i kierowniczychWiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia go

Znajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów prawa krajowego

Umiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:

1. planowania i koordynacji

2. podziału zadań pośród załogi

3. ograniczenia czasu i zasobów

4. ustalania priorytetów

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:

1. rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi

2. skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem

3. decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu

4. asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie

5. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka morska

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.

Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności oraz wymogów operacyjnych.

Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.

Planowanie działań oraz rozmieszczenie załogi następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Stosowanie umiejętności przywódczych i kierowniczych (ciąg dalszy)Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji

1. ocena sytuacji i ryzyka

2. określenie i rozważenie pojawiających się opcji

3. wybór sposobu działania

4. ocena skuteczności wyników

Opracowanie, wdrożenie oraz nadzór nad standardowymi procedurami.

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Podejmowane decyzje są optymalne dla sytuacji

Podejmowane działania są skuteczne i zgodne z obowiązującym prawem

Organizacja i kierowanie zapewnieniem opieki medycznej na statku.Gruntowna wiedza na temat wykorzystania i treści następujących publikacji:

1. Międzynarodowy Poradnik Medyczny dla Statków lub równoważne publikacje krajowe,

2. Sekcja medyczna Międzynarodowego Kodu Sygnałowego,

3. Poradnik Pierwszej Pomocy Medycznej do stosowania w wypadkach z udziałem Materiałów Niebezpiecznych

Egzamin i ocena zaświadczeń z poświadczonego szkolenia.Podejmowane czynności i procedury są realizowane przy prawidłowym i pełnym wykorzystaniu dostępnych porad

Sekcja A-II/3

Wymogi minimalne do wydawania dyplomów oficerom wachtowym i kapitanom statków o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej

OFICER WACHTOWY

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien:

1. zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/3;

2. posiadać co najmniej odpowiednie świadectwo, upoważniające do posługiwania się radiotelefonem UKF, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Radiokomunikacyjnego; oraz

3. w przypadku wyznaczenia go jako główną osobę odpowiedzialną za radiokomunikację na wypadek zdarzeń niebezpiecznych - posiadać odpowiednie świadectwo wydane lub uznane na podstawie postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/3.
3. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/3 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze oficera wachtowego.
4. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-1 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej, a także powinno uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
5. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/3.

Specjalne szkolenie

6. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera wachtowego na statkach o pojemności brutto mniejszej niż 500 w żegludze przybrzeżnej, który zgodnie z punktem 4.2.1 prawidła II/3, obowiązany jest do odbycia specjalnego szkolenia, powinien odbyć na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które:

1. zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat otrzyma systematyczne praktyczne szkolenie i zdobędzie doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności oficera wachtowego z uwzględnieniem wytycznych podanych w sekcji B-II/1 niniejszego Kodeksu;

2. jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanych oficerów na statku, na którym pełniona jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

3. jest odpowiednio udokumentowane w dzienniku szkolenia lub w podobnym dokumencie.

KAPITAN

7. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana statków o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej powinien spełniać przedstawione poniżej wymogi oficera wachtowego. Ponadto należy od niego zażądać przedstawienia dowodu wiedzy i zdolności do wykonywania wszystkich obowiązków kapitana wskazanej jednostki.
Tabela A-II/3

Minimalny standard kompetencji dla kapitanów i oficerów wachtowych na statkach o pojemności brutto mniejszej niż 500 w żegludze przybrzeżnej

Funkcja: Żegluga na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycji

Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią służbę wyłącznie na statkach niewyposażonych w ECDIS. To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Nawigacja

Umiejętność określania pozycji statku poprzez wykorzystanie:

1. znaków lądowych

2. pomocy nawigacyjnych, włączając latarnie morskie, stawy i pławy

3. zliczenie matematyczne, z uwzględnieniem wiatrów, pływów, prądów i zakładanej prędkości

Gruntowna znajomość i zdolność do wykorzystania map nawigacyjnych i publikacji takich jak locje, tablice pływów, wiadomości żeglarskie, radiowe ostrzeżenia nawigacyjne oraz informacje o trasach statków.

Meldowanie zgodnie z Ogólnymi Przepisami o Meldowaniu Statków i procedurami VTS.

Uwaga: Ten punkt jest wymagany tylko do wydania dyplomu kapitana.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

użycie: katalogów map, map, publikacji nawigacyjnych, radiowych ostrzeżeń nawigacyjnych, sekstantu, namiernika, elektronicznych urządzeń nawigacyjnych, echosond, kompasu

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych i publikacji są odpowiednie, interpretowane poprawnie i właściwie stosowane.

Podstawowa metoda określania pozycji statku jest najodpowiedniejsza w istniejących okolicznościach i warunkach.

Pozycja jest określana w granicach dopuszczalnych błędów instrumentów lub błędów systemowych.

Wiarygodność informacji uzyskiwanych z głównej metody określania pozycji jest sprawdzana w odpowiednich odstępach czasu.

Obliczenia i pomiary parametrów nawigacyjnych są dokładne.

Wybór map i publikacji jest na danym statku najobszerniejszy dla danego akwenu nawigacji a mapy są unowocześniane zgodnie z najnowszymi dostępnymi informacjami.

Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)Planowanie podróży oraz nawigacji we wszystkich warunkach przyjętymi metodami wykreślania tras oceanicznych uwzględniając, np:
1. wody o ograniczonym dostępie,
2. warunki meteorologiczne,
3. zalodzenie,
4. ograniczoną, widzialność,
5. systemy rozgraniczenia ruchu,
.6 Obszary służby kontroli i nadzoru ruchu statków (VTS)
7. akweny rozległego oddziaływania pływów
Uwaga: Ten punkt jest wymagany tylko do wydania dyplomu kapitana.

Gruntowna wiedza i umiejętność użycia ECDIS

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:
1. poświadczona praktyka morska
2. poświadczone szkolenie na symulatorze ECDIS
Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)Pomoce i urządzenia nawigacyjne

Umiejętność bezpiecznej obsługi i określenie położenia statku przy pomocy wszelkich pomocy i urządzeń nawigacyjnych powszechnie stosowanych na pokładach tych statków

Kompasy

Znajomość błędów i korygowanie kompasów magnetycznych

Umiejętność określenia błędów kompasu przy wykorzystaniu środków terrestrycznych oraz uwzględnianie tych błędów

Pilot automatyczny

Znajomość systemów automatycznego pilotażu i procedur; przełączanie sterowania ręcznego na automatyczne i z powrotem; regulacja sterowania dla uzyskania optymalnego działania

Meteorologia

Umiejętność wykorzystania i interpretowania informacji uzyskanych z okrętowych przyrządów meteorologicznych

Umiejętność charakteryzowania różnych rodzajów pogody, meldowania, znajomość sposobów rejestrowania

Umiejętność stosowania dostępnych informacji meteorologicznych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z zatwierdzonego symulatora radarowegoSprawdzanie działania i przetestowania systemów nawigacyjnych zgodnie z zaleceniami producentów, dobrą praktyką nawigacyjną i zgodnie z postanowieniami IMO, dotyczącymi norm działania dla urządzeń nawigacyjnych.

Interpretacja i analiza informacji uzyskanych z radaru są zgodne z przyjętą praktyką nawigacyjną i uwzględniają ograniczenia i dokładność radaru.

Błędy kompasów magnetycznych są określane i stosowane poprawnie w stosunku do kursów i namiarów.

Wybór trybu sterowania jest najodpowiedniejszy dla istniejących warunków stanu morza, ruchu statku, zamierzonych manewrów.

Pomiary i obserwacje warunków pogody są dokładne i odpowiednie dla danego przejścia.

Dokonywana jest ocena informacji meteorologicznych i są one stosowane w celu zapewnienia bezpiecznego przejścia statku

Pełnienie bezpiecznej wachty nawigacyjnejPełnienie wachty

Gruntowna znajomość treści, stosowania i celów Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

Znajomość treści zasad, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej

Wykorzystywanie systemu kierowania ruchem zgodnie z Ogólnymi Postanowieniami w Sprawie Tras Żeglugowych

Meldowanie zgodnie z Ogólnymi Przepisami o Meldowaniu Statków i procedurami VTS

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

. 1 poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Pełnienie, przekazywanie i zdawanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i procedurami

Odpowiednia obserwacja jest prowadzona cały czas i w sposób zgodny z przyjętymi zasadami i procedurami

Światła, znaki i sygnały dźwiękowe są zgodne z wymaganiami zawartymi w Międzynarodowych Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami i są poprawnie rozpoznawane

Częstotliwość i zakres kontrolowania ruchu statku i środowiska jest zgodna z przyjętymi zasadami i procedurami

Czynności dla uniknięcia nadmiernego zbliżenia i kolizji z innymi statkami są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

Decyzje dotyczące poprawienia kursu oraz/lub prędkości podejmowane są na czas i zgodnie z przyjętymi procedurami nawigacyjnymi

Prowadzone są właściwe zapisy dotyczące ruchów i działalności odnoszącej się do żeglugi statku

Odpowiedzialność za bezpieczną nawigację jest zawsze wyraźnie określona, włączając okresy, kiedy na mostku znajduje się kapitan oraz podczas pilotowania

Reakcja na niebezpieczeństwoProcedury awaryjne, obejmujące:

1. środki ostrożności dla ochrony i bezpieczeństwa pasażerów w sytuacjach awaryjnych

2. wstępną ocenę uszkodzeń i kontrolę uszkodzeń

3. działania, jakie należy podjąć po kolizji

4. działania, jakie należy podjąć po wejściu na mieliznę

Ponadto następujące zagadnienia powinny być włączone dla uzyskania dyplomu kapitana.

1. sterowanie awaryjne

2. procedury holowania i procedury bycia holowanym

3. ratowanie ludzi na morzu

4. pomoc statkowi w niebezpieczeństwie

5. podejmowanie działań na wypadek niebezpieczeństwa powstałego w porcie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. nauka praktyczna

Typ i skala niebezpieczeństwa jest natychmiast określona

Początkowe czynności i jeśli zaistnieje potrzeba, manewrowanie, są zgodne z planami awaryjnymi i są odpowiednie dla danej sytuacji i charakteru niebezpieczeństwa

Reakcja na sygnał niebezpieczeństwa na morzuDziałania poszukiwawcze i ratownicze

Znajomość treści Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i ratowania (IAMSAR)

Egzamin i ocena zaświadczeń z praktycznej nauki lub potwierdzonego szkolenia na symulatorze, tam gdzie jest ono wymaganeSygnał alarmowy lub sygnał niebezpieczeństwa zostaje natychmiast zidentyfikowany

Plany awaryjne i instrukcje postępowania w odpowiednim porządku są wdrożone i przestrzegane

Manewrowanie statkiem i obsługa siłowni małego statkuManewrowanie statkiem i obsługa statku

Znajomość czynników wpływających na bezpieczne manewrowanie i obsługę statku

Obsługa siłowni małego statku i mechanizmów pomocniczych

Właściwe procedury kotwiczenia i cumowania

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Bezpieczne granice działania napędu statku, systemu sterowego i zasilania nie są przekraczane przy normalnym manewrowaniu

Poprawki dokonywane w kursie i prędkości statku utrzymują bezpieczeństwo żeglugi

Siłownia, mechanizmy pomocnicze i urządzenia są zawsze obsługiwane zgodnie z wymogami technicznymi w granicach bezpiecznego działania

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kontrolowanie załadunku, sztauowania, zabezpieczania i wyładunku ładunków oraz dozór nad nimi podczas podróżyPrzeładunek, sztauowanie i zabezpieczanie ładunku

Znajomość bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku, włączając ładunki niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe oraz ich wpływ na bezpieczeństwo życia i statku

Wykorzystanie Międzynarodowego Morskiego Kodeksu Ładunków Niebezpiecznych (IMDG)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Operacje z ładunkiem wykonywane są zgodnie z planem ładunkowym lub innymi dokumentami oraz ustanowionymi regułami/przepisami bezpieczeństwa, instrukcjami obsługi urządzeń i ograniczeniami sztauowania na statku.

Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków jest zgodny z międzynarodowymi przepisami i uznanymi normami oraz zasadami bezpiecznej praktyki

Funkcja: Kontrolowanie pracy statku i opieka nad osobami na pokładzie na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniomZapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego oraz postępowanie w zakresie przeciwdziałania tym zanieczyszczeniom

Znajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem oraz zasad postępowania w zakresie przeciwdziałania tym zanieczyszczeniom

Procedury przeciwdziałania zanieczyszczeniom oraz wszelkie związane z tym wyposażenie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymaganiami MARPOL są w pełni przestrzegane
Utrzymanie zdolności żeglugowej statkuStateczność statku

Biegła znajomość i stosowanie tablic stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz schematów urządzeń do obliczania naprężeń

Zrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w razie częściowej utraty pływalności w stanie nieuszkodzonym

Zrozumienie podstaw wodoszczelności

Budowa statku

Ogólna znajomość głównych elementów statku i właściwych nazw różnych jego części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczone szkolenie na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO dotyczącymi stateczności statku w stanie nieuszkodzonym przy uwzględnieniu wszystkich warunków załadowania

Czynności zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statkuZapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarów

Umiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowych

Znajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszących

Znajomość systemów przeciwpożarowych

Zrozumienie czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają się z procedurami i planami awaryjnymi statku

Ewakuacja, zasady awaryjnego zatrzymania statku i odłączenia są odpowiednie do charakteru zagrożenia i są natychmiast wykonywane

Zachowanie właściwego porządku, poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań, jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowychRatowanie życia

Umiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania, a także ich wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/2, punkty 1-4Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami i normami dotyczącymi bezpieczeństwa
Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statkuPomoc medyczna

Praktyczne stosowanie medycznych zaleceń i radiowych porad, włączając zdolność do podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości uszkodzeń ciała lub stanu zdrowia są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia
Kontrolowanie zgodności z wymogami prawnymiPodstawowa praktyczna znajomość stosownych konwencji IMO dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiegoOcena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub poświadczonego szkoleniaWymogi prawne, dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego są poprawnie rozpoznawane
Wkład w bezpieczeństwo załogi i statkuZnajomość technik samodzielnego przeżycia

Wiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarów

Znajomość podstaw pierwszej pomocy

Wiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie zatwierdzonego szkolenia i doświadczenia, jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę załogi oraz statku

Przez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego

Początkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem odpowiadają ustalonym procedurom reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-II/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty nawigacyjnej

Standard kompetencji

1. Każdy marynarz wchodzący w skład wachty nawigacyjnej na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji nawigacyjnych na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-II/4.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza wchodzącego w skład nawigacyjnej na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/4.
3. Każdy kandydat ubiegający się o otrzymanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu na spełnienie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/4. Pojęcie "sprawdzian praktyczny" zamieszczone w kolumnie 3 może oznaczać uznane szkolenie na lądzie, gdzie kandydaci zostają poddani praktycznemu sprawdzianowi.
4. W przypadku braku tabel kompetencyjnych w celu wypełniania pewnych funkcji na poziomie pomocniczym, na Administracji nadal spoczywa odpowiedzialność określenia wymagań odpowiedniego szkolenia, oceniania i wydawania świadectw w odniesieniu do członków załóg wyznaczonych do wypełniania funkcji na poziomie pomocniczym.
Tabela A-II/4

Minimalny standard kompetencji dla marynarzy wchodzących w skład wachty

nawigacyjnej

Funkcja: Żegluga na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Sterowanie statkiem i wykonywanie komend na ster także w języku angielskimWykorzystanie kompasów magnetycznych i żyroskopowych

Komendy na ster

Przełączanie z automatycznego pilota na sterowanie ręczne i odwrotnie

Ocena zaświadczeń uzyskanych z:

1. testów praktycznych lub

.2 poświadczonej praktyki morskiej lub

3. poświadczonego szkolenia na statku szkolnym

Utrzymywany jest stały kurs w dopuszczalnych granicach z uwzględnieniem akwenu pływania oraz stanu morza. Zmiany kursu są łagodne i przebiegają pod kontrolą

Porozumiewanie się jest zawsze wyraźne i zwięzłe a komendy są potwierdzane w sposób przyjęty na statkach

Utrzymywanie właściwej obserwacji wzrokowej i słuchowejOdpowiedzialność wachty na oku, włącznie ze zgłaszaniem przybliżonego namiaru sygnału dźwiękowego, światła lub innego przedmiotu w stopniach lub rumbachOcena zaświadczeń uzyskanych z:

. 1 testów praktycznych lub

.2 poświadczonej praktyki morskiej lub

3. poświadczonego szkolenia na statku szkolnym

Sygnały dźwiękowe, światła i inne przedmioty są natychmiast wykrywane, a ich odpowiednie namiary w stopniach lub rumbach meldowane oficerowi wachtowemu
Działanie na rzecz kontrolowania i bezpiecznego kierowania wachtąOkrętowe pojęcia i definicje

Wykorzystanie odpowiednich, wewnętrznych systemów łączności i systemów alarmowych

Umiejętność zrozumienia rozkazów i porozumiewania się z oficerem wachtowym w sprawach związanych z pełnieniem obowiązków wachtowych

Procedury zdania, pełnienia i przyjęcia wachty

Informacje wymagane do pełnienia bezpiecznej wachty

Podstawowe procedury ochrony środowiska

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonej praktyki morskiej lub potwierdzonego szkolenia na statku szkolnymPorozumiewanie się jest wyraźne i zwięzłe, a od oficera wachtowego oczekuje się rady lub wyjaśnień, gdy informacje lub instrukcje dotyczące pełnienia wachty nie zostały wyraźnie zrozumiane

Pełnienie, przyjęcie i przekazanie wachty jest zgodne z przyjętą praktyką i procedurami.

Obsługa urządzeń awaryjnych i stosowanie procedur awaryjnychZnajomość obowiązków w razie awarii oraz sygnałów alarmowych

Znajomość pirotechnicznych sygnałów alarmowych, satelitarnych EPIRB i SART

Unikanie fałszywych alarmów wzywania pomocy oraz czynności, jakie należy podjąć na wypadek przypadkowego ich uruchomienia

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonej praktyki morskiej lub poświadczonego szkolenia na statku szkolnymPoczątkowe czynności po uświadomieniu sobie niebezpieczeństwa lub nienormalnej sytuacji są zgodne z ustaloną praktyką i zasadami.

Porozumiewanie się jest zawsze wyraźne i zwięzłe, a komendy są potwierdzane w sposób przyjęty na statkach.

Integralność systemów awaryjnych i systemów alarmowania o niebezpieczeństwie jest ciągle utrzymywana.

Sekcja A-II/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym marynarzom

Standard kompetencji

1. Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji nawigacyjnych na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-II/5.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od starszego marynarza na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/5.
3. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/5.
Tabela A-II/5

Minimalny standard kompetencji dla starszych marynarzy

Funkcja: Żegluga na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz pełnienia bezpiecznej wachty nawigacyjnejUmiejętność zrozumienia rozkazów i porozumiewania się z oficerem wachtowym w sprawach związanych z pełnieniem obowiązków wachtowych

Procedury zdania, pełnienia i przyjęcia wachty

Informacje wymagane do pełnienia bezpiecznej wachty

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonej praktyki morskiej lub egzaminów praktycznychPorozumiewanie się jest wyraźne i zwięzłe

Pełnienie, przyjęcie i przekazanie wachty są zgodne z przyjętą praktyką i procedurami.

Działanie na rzecz zatrzymywania, kotwiczenia i innych czynności cumowania statkuWiedza praktyczna w zakresie systemu cumowniczego oraz procedur powiązanych, z uwzględnieniem

1. funkcji lin cumowniczych i holowniczych oraz sposobu, w jaki każda lina działa w ramach systemu jako całości

2. wydajności, bezpiecznych obciążeń roboczych oraz wytrzymałości na zerwanie sprzętu cumowniczego, z uwzględnieniem linek cumowniczych, lin syntetycznych i włókiennych, wyciągarek, wind kotwicznych, kabestanów, pachołków, podstawek klinowych oraz słupków cumowniczych

3. procedury i porządek czynności dla zamocowania i zwalniania lin cumowniczych i ciągnących, z uwzględnieniem lin holowniczych

4. procedury i porządek czynności dla wykorzystania kotwic przy różnych działaniach

Praktyczna wiedza w zakresie procedur oraz porządku czynności związanych z cumowaniem przy boji lub bojach

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

5. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania są przeprowadzane zgodnie z ustaloną praktyką bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi sprzętu

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz przeładunku towarów i zapasówZnajomość procedur bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku i zapasów, włączając niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe substancje i płyny

Podstawowa wiedza na temat poszczególnych rodzajów ładunków oraz środki ostrożności, których należy przestrzegać w przedmiocie poszczególnych rodzajów ładunków, a także identyfikacja oznakowania IMDG

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

5. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania z ładunkiem i zapasami wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi urządzeń

Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków lub zapasów jest zgodny z przyjętą praktyką bezpieczeństwa

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi sprzętów i maszyn pokładowychZnajomość sprzętu pokładowego, w tym:

1. funkcji oraz wykorzystania zaworów i pomp, podnośników, dźwigów, bomów i podobnego sprzętu

2. funkcji oraz wykorzystania wciągarek, wind kotwicznych, kabestanów i podobnego sprzętu

3. włazów, drzwi wodoszczelnych, otworów przelotowych i podobnego sprzętu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi urządzeń
4. lin włókiennych i drucianych, kabli i łańcuchów, w tym ich konstrukcji, użycia, oznakowania, utrzymania i prawidłowego sztauowania
5. umiejętność stosowania i rozumienia podstawowych sygnałów do obsługi sprzętu, w tym wciągarek, wind kotwicznych, dźwigów i podnośnikówOcena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracjiKomunikacja w granicach odpowiedzialności obsługującego jest niezmiennie skuteczna
6. umiejętność obsługi sprzętu kotwicznego w różnych warunkach, takich jak kotwiczenie, podnoszenie kotwicy, zabezpieczanie na morzu oraz w sytuacjach alarmowychOcena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracjiSprzęt obsługiwany jest bezpiecznie i zgodnie z ustalonymi procedurami
Znajomość następujących procedur i umiejętność:

1. zbrojenie i rozbrajanie ławeczki bosmańskiej i pomostu roboczego

2. zbrojenie i rozbrajanie trapów pilotowych, podnośników, tarcz przeciw szczurom i schodniOcena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracjiDemonstracja prawidłowych metod zbrojenia i rozbrajania, zgodnie z bezpieczną praktyką roboczą
3. stosowanie marynarskich umiejętności szkutniczych, w tym prawidłowe korzystanie z węzłów, splotów i korków
Używanie i obsługa urządzeń i sprzętu pokładowego i do przenoszenia towarów:

1. urządzenia dostępu, włazy i pokrywy włazowe, rampy, drzwi lub windy boczne/dziobowe/rufowe

2. systemy rurociągowe - zezowe oraz balastowe rurociągi ssące i studnie

3. dźwigi, żurawie masztowe, wciągarki

Demonstracja prawidłowego tworzenia i użycia węzłów, splotów, korków, opasek, motowiązań, jak również prawidłowego okrywania brezentem
Wiedza o wciąganiu i opuszczaniu flag oraz znajomość głównych pojedynczych sygnałów flagowych. (A, B, G, H, O, P, Q)Demonstracja prawidłowych metod użycia klocków i wielokrążków

Demonstracja prawidłowych metod obsługi lin, linek, kabli i łańcuchów

Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracyWiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa na pokładzie, z uwzględnieniem:

1. pracy na wysokości

2. pracy za burtą

3. pracy w zamkniętych przestrzeniach

4. systemów zezwalania na pracę

5. użycia lin

.6 techniki podnoszenia przedmiotów i techniki zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa

7. bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych

8. bezpieczeństwa urządzeń mechanicznych

9. bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego

10. osobistego sprzętu bezpieczeństwa

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę załogi oraz statku

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

Stosowanie środków ostrożności oraz Działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska morskiegoZnajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem

Znajomość użycia i obsługi urządzeń służących do przeciwdziałania zanieczyszczeniom

Znajomość zatwierdzonych metod usuwania środków zanieczyszczających morze

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

. 1 poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przestrzegane przez cały czas
Obsługa jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczychUmiejętność obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, ich urządzeń i przyrządów uruchamiających oraz wyposażenia

Znajomość technik przeżycia na morzu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonych szkoleń i doświadczenia, o których mowa w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami i normami dotyczącymi bezpieczeństwa

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz konserwacji i naprawy pokładuUmiejętność użycia materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczenia

Umiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczych

Znajomość technik przygotowania powierzchni

Zrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowych

Umiejętność bezpiecznego usuwania odpadów

Umiejętność stosowania, konserwacji i używania narzędzi ręcznych i elektrycznych

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie demonstracji praktycznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Czynności konserwacyjne i naprawcze wykonywane są zgodnie z wyszczególnieniem technicznym, wymogami proceduralnymi i bezpieczeństwa.

ROZDZIAŁ  III

Standardy dotyczące działu maszynowego

Sekcja A-III/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom mechanikom odpowiedzialnym za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym na mechaników pełniących służbę w siłowni okresowo bezwachtowej

Szkolenie

1. Kształcenie i szkolenie wymagane w punkcie 2.4 prawidła III/1 powinno obejmować szkolenie mechanicznych i elektrycznych umiejętności warsztatowych, objętych zakresem obowiązków oficera mechanika.

Szkolenie na statku

2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera mechanika odpowiedzialnego za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonego na mechanika pełniącego służbę w siłowni okresowo bezwachtowej na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej, którego służba na morzu, pełniona zgodnie z punktem 2.2. prawidła III/1, stanowi część programu szkoleniowego, który podlega zatwierdzeniu tytułem spełnienia wymogów niniejszej sekcji, powinien odbyć na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które:

1. zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat odbywa systematyczne szkolenie praktyczne w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności oficera odpowiedzialnego za wachtę w maszynowni, z uwzględnieniem wytycznych wskazanych w sekcji B-III/1 niniejszego Kodeksu;

2. jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanego oficera mechanika na statku, na którym wykonywana jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

3. jest odpowiednio dokumentowane w książce praktyk.

Standard kompetencji

3. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera odpowiedzialnego za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonego na mechanika pełniącego służbę w siłowni okresowo bezwachtowej na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym zadań, obowiązków i odpowiedzialności na poziomie operacyjnym, określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/1.
4. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/1.
5. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/1 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w zakresie kierowania wachtą.
6. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-2 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty maszynowej, i które również powinny uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
7. Kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu uprawniającego do pełnienia służby na statkach, gdzie kotły parowe nie stanowią części maszynowni, mogą pominąć odpowiednie wymagania w tabeli A-III/1. Dyplom przyznany na takiej podstawie nie będzie upoważniał do pełnienia służby na statkach, gdzie kotły parowe stanowią część maszynowni okrętowej statku, dopóki oficer mechanik nie spełni wymagań pominiętych uprzednio z tabeli A-III/1. Wszystkie takie ograniczenia powinny być stwierdzone na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.
8. Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie będzie upoważniał do obsługi żadnego typu instalacji maszynowej, która została pominięta, dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy. Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.
9. Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/1.

Żegluga przybrzeżna

10. Wymagania punktów 22. do 2.5 prawidła III/1, dotyczące poziomu wiedzy, zrozumienia i biegłości, niezbędnych na mocy różnych sekcji wymienionych kolumnie 2 tabeli A-III/1, mogą być inne dla oficerów mechaników na statkach o mocy maszyn głównych mniejszej niż 3000 kW, uprawiających żeglugę przybrzeżną, w miarę konieczności i pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach. Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie i w jego potwierdzeniu.
Tabela A-III/1

Minimalny standard kompetencji dla oficerów mechaników odpowiedzialnych za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni okresowo bezwachtowej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Pełnienie bezpiecznej wachty maszynowejGruntowna znajomość podstawowych zasad przy pełnieniu wachty maszynowej, w tym:

1. obowiązków związanych z przyjmowaniem i potwierdzaniem przyjęcia wachty

2. Podejmowanie rutynowych obowiązków w czasie wachty.

3. Prowadzenie dziennika maszynowego i znaczenie dokonywanych odczytów.

4. Obowiązki związane z przekazywaniem wachty

Procedury bezpieczeństwa i postępowania w nagłych wypadkach. Przejście ze sterowania zdalnego/ automatycznego do ręcznego kierowania wszystkimi systemami

Podjęcie środków bezpieczeństwa w czasie wachty, natychmiastowe działanie na wypadek pożaru lub awarii ze szczególnym uwzględnieniem paliw instalacji paliwowych i olejowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

. 1 poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Pełnienie, przekazywanie i zdawanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i procedurami

Częstotliwość i zakres monitorowania układów i urządzeń maszynowych jest zgodny z zaleceniami producentów i przyjętymi zasadami i procedurami, z uwzględnieniem procedur obowiązujących przy pełnieniu wachty maszynowej.

Prawidłowe prowadzenie i zapisywanie ruchów i czynności w odniesieniu do systemów maszynowych statku.

Zarządzanie zasobami maszynowni

Znajomość zasad dowodzenia załogą maszynowni, w tym:

1. rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi

2. skuteczna komunikacja

3. asertywność i umiejętności przywódcze

4. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

5. uwzględnienie doświadczenia zespołu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka

morska

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Wątpliwe decyzje oraz/lub działania spotykają się z właściwym sprzeciwem i reakcją

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji maszynowni i jej systemów powiązanych oraz środowiska zewnętrznego

Użycie języka angielskiego w formie pisemnej i ustnejZnajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym oficerowi korzystanie z wydawnictw technicznych oraz wykonywanie obowiązków mechanikaEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego szkoleniaAnglojęzyczne wydawnictwa techniczne istotne dla obowiązków mechanika są prawidłowo interpretowane

Polecenia są wyraźne i zrozumiałe

Używanie wewnętrznego systemu komunikacjiPosługiwanie się wszelkimi wewnętrznymi systemami komunikacji na pokładzieEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Niezmiennie efektywne nadawanie i odbieranie wiadomości

Rejestry komunikacyjne są kompletne, poprawne i zgodne z wymogami prawnymi.

Obsługa maszyn głównych i pomocniczych oraz związanych z nimi systemów sterowaniaPodstawowa konstrukcja i obsługa systemów maszynowych, obejmująca:

1. wysokoprężny silnik okrętowy

2. okrętową turbinę parową

3. okrętową turbinę gazową

4. kocioł okrętowy

5. linię wałów, w tym śrubę

6. inne urządzenia pomocnicze, obejmujące różnorodne pompy, kompresor powietrza, wirówkę, wytwornicę słodkiej wody, wymiennik ciepła, systemy chłodzenia, klimatyzacji i wentylacji,

7. urządzenie sterowe

8. automatyczny system kontroli

9. przepływ płynu oraz cechy charakterystyczne smarów, paliw oraz systemów chłodzenia

10. maszyny pokładowe

Procedury bezpieczeństwa i procedury awaryjne napędowych systemów maszynowych, z uwzględnieniem systemów kontroli

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań;

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Umiejętność zrozumienia i wyjaśnienia budowy i funkcjonowania mechanizmów przy pomocy rysunków/instrukcji
Przygotowanie, obsługa, wykrywanie uszkodzeń oraz środki niezbędne w celu zapobiegania uszkodzeniom następujących urządzeń maszynowych i systemów sterowania:

1. silnik główny i urządzenia pomocnicze

2. kocioł parowy oraz urządzenia pomocnicze i systemy parowe

3. dodatkowe źródła napędu i systemy połączone

4. inne urządzenia pomocnicze, obejmujące systemy chłodzenia, klimatyzacji i wentylacji

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działania i unikanie zanieczyszczenia środowiska morskiego

Odchylenia od normy zostają niezwłocznie zidentyfikowane

Wydajność systemów instalacyjnych jest przez cały czas zgodna z wymogami, z uwzględnieniem rozkazów z mostka dotyczących zmiany prędkości i kierunku

Przyczyny wadliwego działania maszyn zostają niezwłocznie zidentyfikowane, zaś działania mają na celu zapewnienie ogólnego bezpieczeństwa statku i instalacji, przy uwzględnieniu dominujących okoliczności i warunków

Obsługa układu paliwowego, układu smarowania, układu balastowego i innych układów pompowych oraz połączonych z nimi systemów sterowaniaCechy działania układów pompowych i rurowych, w tym układów sterowania

Działanie układów pompowych:

1. rutynowa praca pomp

2. działanie systemu pomp zęzowych, balastowych i towarowych

Odolejacze ( lub podobny sprzęt) wymagania i działanie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działania i unikanie zanieczyszczenia środowiska morskiego

Odchylenia od normy zostają niezwłocznie zidentyfikowane oraz niezwłocznie zostają podjęte odpowiednie działania

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Obsługa systemów elektrycznych, elektronicznych oraz układów sterowaniaPodstawowe zasady konfiguracji i obsługi następujących urządzeń elektrycznych, elektronicznych i sterujących:

1. urządzenia elektryczne.

a. generator i układy rozdzielcze.

b. przygotowanie, uruchamianie, włączanie do pracy równoległej i zamiana generatorów

c. silniki elektryczne, z uwzględnieniem sposobów uruchomienia

d. instalacje wysokiego napięcia

e. sekwencyjne obwody sterownicze oraz powiązane urządzenia systemowe

2. urządzenia elektroniczne

a. cechy podstawowych elementów obiegu elektronicznego

b. sieć przepływu systemu automatycznego i systemu sterowania

c. funkcje, cechy charakterystyczne i właściwości systemów sterowania urządzeniami maszynowymi, obejmujące kontrolę funkcjonowania głównych instalacji napędowych oraz automatyczną kontrolę kotła parowego

3. systemy sterowania:

a. różne sposoby i cechy charakterystyczne sterowania automatycznego

b. cechy sterowania PID (proporcjonalno-całkująco-różniczkującego) oraz powiązane urządzenia systemowe dla sterowania procesem

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania są planowe i wykonywane zgodnie z ustanowionymi przepisami i zasadami zapewniającymi ich bezpieczeństwo

Systemy kontroli elektrycznej i elektronicznej są zrozumiałe i wyjaśnione przy pomocy rysunków/instrukcji

Konserwacja i naprawa urządzeń elektrycznych i elektronicznychSpełnienie wymogów bezpieczeństwa elektrycznych systemów pokładowych, w tym izolowanie sprzętu elektrycznego przed dopuszczeniem personelu do pracy na nim

Konserwacja i naprawa urządzeń systemu elektrycznego, tablic rozdzielczych, silników elektrycznych, generatora oraz systemów i sprzętu elektrycznego prądu stałego

Wykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz środki w celu zapobieżenia uszkodzeniom

Budowa i obsługa elektrycznych urządzeń testujących i pomiarowych

Działanie i testowanie następujących urządzeń oraz ich konfiguracja:

1. systemy monitorowania

2. systemy automatycznego sterowania

3. urządzenia ochronne

interpretacja diagramów elektrycznych i prostych diagramów elektronicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych

2. poświadczone doświadczenie praktyczne i testy

3. poświadczona praktyka morska

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Zapewniono odpowiednie środki bezpieczeństwa do pracy

Prawidłowy dobór i użycie narzędzi ręcznych, instrumentów pomiarowych oraz urządzeń testujących, a także prawidłowa interpretacja wyników

Demontaż, sprawdzenie, naprawa i ponowny montaż sprzętu są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Ponowny montaż i przeprowadzanie testów są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Prawidłowe użycie narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowych do konstrukcji i napraw pokładowychCechy i ograniczenia materiałów użytych do budowy i naprawy statków i wyposażenia

Cechy i ograniczenia procesów stosowanych do konstrukcji i napraw

Właściwości i parametry uwzględniane przy konstrukcji i naprawie systemów i części składowych

Sposoby bezpiecznego przeprowadzania napraw nagłych/tymczasowych

Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć w celu zapewnienia bezpiecznego środowiska pracy oraz do używania narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowych

Użycie narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowych

Użycie różnego rodzaju szczeliw i uszczelek

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych

2. poświadczone doświadczenie praktyczne i testy

3. poświadczona praktyka morska

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Określenie istotnych parametrów konstrukcji typowych części składowych związanych ze statkiem jest prawidłowe

Dobór materiałów jest właściwy

Konstrukcje wykonywane są we wskazanych granicach tolerancji

Użycie sprzętu oraz narzędzi ręcznych, urządzeń maszynowych i instrumentów pomiarowych jest właściwe i bezpieczne

Konserwacja i naprawa maszyn pokładowych i sprzętu pokładowegoŚrodki bezpieczeństwa, które należy podjąć przy naprawach i konserwacji, w tym bezpieczna izolacja maszyn pokładowych i sprzętu pokładowego

Podstawowa właściwa wiedza i umiejętności w zakresie mechaniki

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych

2. poświadczone doświadczenie praktyczne i testy

3. poświadczona praktyka morska

Stosowane procedury bezpieczeństwa są właściwe

Dobór narzędzi i urządzeń zapasowych jest właściwy

Konserwacja i naprawa maszyn pokładowych i sprzętu pokładowego (ciąg dalszy)Konserwacja i naprawa, taka jak demontaż, regulacja i ponowny montaż maszyn i urządzeń

Użycie właściwych narzędzi specjalistycznych i urządzeń pomiarowych

Cechy konstrukcyjne oraz dobór materiałów w konstrukcji wyposażenia

Interpretacja rysunków i podręczników do maszyn

Interpretacja diagramów instalacji rurowych, hydraulicznych i pneumatycznych

4. poświadczona praktyka na statku szkolnymDemontaż, kontrola, naprawa i ponowny montaż sprzętu jest zgodny z podręcznikami i dobrą praktyką

Ponowny rozruch i testy wydajnościowe są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Dobór materiałów i części jest właściwy

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi ochrony przed zanieczyszczeniamiZapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego

Znajomość środków ostrożności, jakie należy podjąć, aby zapobiegać zanieczyszczaniu środowiska morskiego

Zasady zapobiegania zanieczyszczeniom i wszystkie związane z tym urządzenia

Znaczenie aktywnych sposobów, mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań okrętowych i zgodności z wymaganiami MARPOL są w pełni przestrzegane

Prowadzone są działania w celu utrzymania dobrej reputacji w dziedzinie ochrony środowiska

Utrzymywanie zdolności żeglugowej statkuStateczność statku

Praktyczna znajomość i zastosowanie tabel stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz schematów i urządzeń obliczających

Zrozumienie podstaw wodoszczelności

Zrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w przypadku częściowej utraty pływalności początkowej

Budowa statku

Ogólna znajomość zasadniczych części składowych statku i właściwych nazw jego różnych części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO dla stateczności początkowej we wszystkich możliwych warunkach załadowania

Czynności zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie zwalczania pożarów na statkachZapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarów

Umiejętność organizacji ćwiczeń przeciwpożarowych

Znajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszących

Znajomość systemów przeciwpożarowych

Czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru oraz pożary obejmujące systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów i z praktycznego doświadczenia jak wykazano w sekcji A-VI/3, punkty 1 do 3Rodzaj i wielkość zagrożenia są natychmiast lokalizowane a wstępne czynności są zgodne z procedurami i planami awaryjnymi statku

Ewakuacja, zasady awaryjnego odłączenia są właściwe do charakteru zagrożenia i są natychmiast wykonywane

Właściwy porządek oraz kolejność sporządzanych sprawozdań jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do rodzaju niebezpieczeństwa i odzwierciedlają wagę zagrożenia

Obsługa urządzeń ratunkowychRatowanie życia

Umiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku, znajomość obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania, wyposażenia radiowego, urządzeń ratunkowych, satelitarne EPIRB, SART, kombinezonów ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów i z praktycznego doświadczenia jak wskazano w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4Czynności związane z opuszczaniem statku w sytuacjach akcji ratunkowych są odpowiednie do zagrożenia, zgodne z przyjętymi praktykami i normami bezpieczeństwa
Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statkuPomoc medyczna

Praktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając zdolność do podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych i potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VII/4, punkty 1 do 3Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości uszkodzeń ciała lub stanu zdrowia jest szybkie, a pomoc medyczna zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia
Kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymiPodstawowa praktyczna znajomość stosownych Konwencji IMO dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiegoOcena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub poświadczonego szkoleniaPrawne wymagania dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego są poprawnie rozpoznawane
Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespolePraktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia go

Znajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów prawa krajowego

Umiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:

1. planowania i koordynacji

2. podziału zadań pośród załogi

3. ograniczenia czasu i zasobów

4. ustalania priorytetów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka morska

3. praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich

Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności oraz wymogów operacyjnych

Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:

1. rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi

2. skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem

3. decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu

4. asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie

5. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji

1. ocena sytuacji i ryzyka

2. określenie i rozważenie pojawiających się opcji

3. wybór sposobu działania

4. ocena skutków

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Decyzje są najbardziej odpowiednie dla sytuacji

Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statkuZnajomość technik samodzielnego przeżycia

Wiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarów

Znajomość podstaw pierwszej pomocy

Wiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie zatwierdzonego szkolenia i doświadczenia, jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę personelu oraz statku

Przez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego

Początkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem odpowiadają ustalonym procedurom reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-III/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera mechanika i drugiego oficera mechanika na statkach napędzanych napędem głównym o mocy 3000 kW lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie zarządzania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/2.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/2. Kolumna ta obejmuje, rozwija i pogłębia zagadnienia wyszczególnione kolumnie 2 tabeli A-III/1 dla oficerów odpowiedzialnych za wachtę maszynową.
3. Mając na uwadze fakt, że drugi oficer mechanik w każdym momencie powinien być w stanie przejąć odpowiedzialność starszego oficera mechanika, ocena powyższego powinna być nakierowana na sprawdzenie zdolności kandydata do przyswojenia wszystkich dostępnych informacji mających wpływ na bezpieczne działanie mechanizmów statku oraz na ochronę środowiska morskiego.
4. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze starszego oficera mechanika lub drugiego oficera mechanika.
5. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny być oparte na stosownych wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
6. Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie będzie obowiązywał dla żadnej kategorii instalacji maszynowej, która została pominięta, dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy. Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.
7. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/2.

Żegluga przybrzeżna

8. Poziom wiedzy, zrozumienia i biegłości, wymagany w różnych sekcjach wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2, może być zmieniony dla oficerów statków z ograniczoną mocą napędu, uprawiających żeglugę przybrzeżną, w stopniu uznanym za niezbędny, pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach. Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie i w jego potwierdzeniu.
Tabela A-III/2

Minimalny standard kompetencji dla starszych oficerów mechaników i drugich oficerów mechaników na statkach z napędem głównym o mocy 3000 kW i większej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zarządzanie obsługą maszyn napędowychCechy konstrukcji oraz działających mechanizmów następujących maszyn i urządzeń powiązanych:

1. morskie wysokoprężne silniki spalinowe

2. morskie turbiny parowe

3. morskie turbiny gazowe

4. morskie kotły parowe

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na

urządzeniach laboratoryjnych

Planowanie i przygotowanie czynności jest dostosowane do parametrów projektowych urządzeń napędowych i do wymagań danej podróży
Planowanie i sporządzanie harmonogramów czynnościWiedza teoretyczna

Termodynamika i wymiana ciepła

Mechanika i mechanika cieczy

Cechy napędowe wysokoprężnych silników spalinowych, turbin parowych i gazowych, z uwzględnieniem prędkości, wydajności i zużycia paliwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Planowanie i przygotowanie czynności jest dostosowane do parametrów projektowych urządzeń napędowych i do wymagań danej podróży
Obieg cieplny, sprawność cieplna oraz równowaga cieplna następujących urządzeń:

1. morskie wysokoprężne silniki spalinowe

2. morskie turbiny parowe

3. morskie turbiny gazowe

4. morskie kotły parowe

Urządzenia chłodnicze i wydajność chłodnicza

Fizyczne i chemiczne właściwości paliw i smarów

Technologia materiałów

Budownictwo okrętowe i konstrukcja statku w tym kontrola uszkodzeń

Obsługa, nadzór, ocena działania oraz utrzymanie bezpieczeństwa instalacji napędowej i urządzeń pomocniczychWiedza praktyczna

Uruchamianie i wyłączanie maszyn napędowych i pomocniczych, w tym systemów powiązanych

Ograniczenia funkcjonowania instalacji napędowej

Efektywna obsługa, nadzór, ocena działania

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Sposoby przygotowania do rozruchu oraz dystrybucji paliw, smarów, wody chłodniczej i powietrza chłodzącego są najbardziej właściwe

Kontrole ciśnienia, temperatury i obrotów podczas uruchomienia i nagrzewania są zgodne ze specyfikacjami technicznymi i uzgodnionymi planami pracy

Nadzór nad główną instalacją napędową i systemami pomocniczymi jest właściwy dla potrzeb utrzymania bezpiecznych warunków operacyjnych

Sposoby przygotowania do wyłączenia

oraz utrzymanie bezpieczeństwa instalacji napędowej i urządzeń pomocniczychoraz nadzorowania chłodzenia silnika są najbardziej prawidłowe

Sposoby pomiaru ładowności silników są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Funkcjonowanie i mechanizm automatycznego sterowania maszynami pomocniczymi, w tym między innymi:Kontrola zgodności postępowania z rozkazami z mostka

Poziomy wydajności są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

1. układów rozdzielczych generatora.

2 kotłów parowych

3. filtra olejowego

4. systemu chłodniczego

5. systemów pomp i instalacji rurowych

6. układów sterowniczych

7. sprzętu i maszyn pokładowych do przenoszenia ładunków

Kierowanie działaniami w zakresie paliwa, smarów i balastuObsługa i utrzymanie mechanizmów łącznie z systemami pomp i rurociągówEgzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania w zakresie paliwa i balastu spełniają wymogi operacyjne i są wykonywane tak, aby chronić środowisko morskie przed zanieczyszczeniami

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kierowanie obsługą elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterującychWiedza teoretyczna

Elektrotechnika, elektronika, energoelektronika, mechanika automatycznego sterowania oraz urządzenia zabezpieczające na statku

Cechy konstrukcyjne i konfiguracje systemów w urządzeniach automatycznego sterowania oraz urządzeniach zabezpieczających dla:

1. silnika głównego

2. generatora i układu rozdzielczego

3. kotła parowego

Cechy konstrukcyjne i konfiguracje systemu urządzeń sterowania operacyjnego w silnikach elektrycznych

Cechy konstrukcyjne instalacji wysokiego napięcia

Cechy urządzeń sterowania hydraulicznego i pneumatycznego

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługi

Poziomy osiągów są zgodne z opisem technicznym

Kierowanie wykrywaniem i usuwaniem usterek, ponowne doprowadzenie elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących do stanu używalnościWiedza praktyczna

Wykrywanie i usuwanie elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Testy funkcjonalne elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących oraz przyrządów bezpieczeństwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania konserwacyjne są prawidłowo planowane zgodnie ze specyfikacjami technicznymi, prawnymi, bezpieczeństwa i proceduralnymi

Sprawdzanie, testowanie oraz wykrywanie i usuwanie usterek sprzętu jest prawidłowe

Wykrywanie i usuwanie usterek systemów monitorujących

Kontrolowanie wersji oprogramowania

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Organizowanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawyWiedza teoretyczna

Praktyka okrętowej techniki maszynowej

Wiedza praktyczna

Organizacja i przeprowadzenie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawy

Planowanie konserwacji, przy uwzględnieniu wymogów ustawowych i klasowych

Planowanie napraw

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie techniczne

Czynności konserwacyjne są poprawnie zaplanowane i wykonywane zgodnie z warunkami technicznymi, prawnymi, bezpieczeństwa i proceduralnymi

Dostępne są odpowiednie plany, specyfikacje, materiały i urządzenia konieczne do utrzymania i naprawy

Podjęto czynności prowadzą do regeneracji instalacji najodpowiedniejszą metodą

Wykrywanie i rozpoznawanie wadliwego funkcjonowania mechanizmów i korygowanie usterekWiedza praktyczna

Wykonywanie wadliwego funkcjonowania mechanizmów, umiejscawianie usterek i czynności zapobiegające uszkodzeniom

Sprawdzanie i dostosowanie sprzętu

Nieniszczące badanie

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Metody porównywania rzeczywistych warunków pracy są zgodne z zalecaną praktyką i procedurami.

Czynności i decyzje są zgodne z technicznymi warunkami eksploatacyjnymi i ograniczeniami

Zapewnienie bezpiecznej pracy w praktyceWiedza praktyczna

Bezpieczna praca w praktyce

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Praktyka pracy jest zgodna z wymaganiami prawnymi kodeksami praktyki, zezwoleniami na pracę i wymogami środowiska

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie zarządzania

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kontrola przegłębienia, stateczności i naprężeńZrozumienie podstawowych zasad konstrukcji statku oraz teoria i czynniki wpływające na przegłębienie i stateczność, środki zaradcze niezbędne dla zachowania przegłębienia i stateczności

Znajomość wpływu na przegłębienie i stateczności statku w przypadku uszkodzenia i zalania przedziału i środki zaradcze jakie należy podjąć

Znajomość zaleceń IMO dotyczących stateczności statku

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Warunki stateczności i naprężenia są zawsze utrzymywane w granicach bezpieczeństwa
Monitorowanie i kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi oraz środki zaradcze zapewniające bezpieczeństwo życia na morzu i ochronę środowiska morskiegoZnajomość stosownego międzynarodowego prawa morskiego zawartego w międzynarodowych porozumieniach i konwencjach.

Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące tematy:

1. certyfikaty i inne dokumenty, których posiadanie na statku jest wymagane przez międzynarodowe konwencje, metody ich uzyskiwania i okres ich prawnej ważności

2. odpowiedzialność związana z wymaganiami Międzynarodowej Konwencji o Liniach Ładunkowych z 1966 r. ze zmianami

3. Odpowiedzialność związana z wymaganiami Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu z 1974 r. ze zmianami

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Procedury kontroli działań i konserwacji, odpowiadające wymaganiom prawnym.

Potencjalna niezgodność jest natychmiast i w pełni rozpoznawana.

Wymagania dotyczące odnawiania i przedłużania certyfikatów zapewniają ciągłą ważność dokonywanych przeglądów podzespołów i urządzeń

4. Odpowiedzialność w świetle Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczeniom Morza przez Statki ze zmianami

5. Międzynarodowa deklaracja zdrowia i wymagania Międzynarodowych Przepisów Zdrowia

6. Odpowiedzialność w świetle międzynarodowych dokumentów wpływających na bezpieczeństwo statków, pasażerów, załogi lub ładunku

7. Metody i środki zabezpieczające zanieczyszczenia środowiska przez statki

8. Znajomość krajowych przepisów prawnych dotyczących spełniania międzynarodowych porozumień i konwencji

Utrzymywanie bezpieczeństwa i ochrony statku, załogi i pasażerów oraz eksploatacyjne warunki ratowania życia, zwalczania pożarów i inne systemy bezpieczeństwaGruntowna znajomość przepisów o środkach ratunkowych Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu

Organizacja ćwiczeń przeciwpożarowych i opuszczania statku

Utrzymywanie funkcjonalności systemów ratunkowych, przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej instrukcji oraz poświadczonego szkolenia i praktyki morskiejCzynności kontrolowania systemów wykrywania pożaru i bezpieczeństwa zapewniają, że wszystkie alarmy są wykrywane natychmiast a czynności są zgodne z ustanowionymi procedurami alarmowymi
Czynności, jakie należy podjąć w celu ochrony i zabezpieczenia wszystkich osób na statku w stanie zagrożenia

Czynności ograniczające uszkodzenie i ratujące statek podejmowane w następstwie pożaru, wybuchu, zderzenia lub wejścia na mieliznę

Opracowywanie planów awaryjnych i nadzór nad uszkodzeniami oraz postępowanie w sytuacjach awaryjnychBudowa statku w tym kontrola uszkodzeń

Metody i środki zapobiegające pożarom i ich wykrywanie i gaszenie

Funkcje i wykorzystanie środków ratunkowych

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej instrukcji oraz poświadczonego szkolenia i praktyki morskiejProcedury awaryjne są zgodne z ustanowionymi planami sytuacji awaryjnych
Stosowanie umiejętności przywódczych oraz kierowniczychWiedza na temat szkolenia personelu pokładowego i zarządzania nim

Znajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów prawa krajowego

Umiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:

1. planowania i koordynacji

2. podziału zadań pośród załogi

3. ograniczenia czasu i zasobów

4. ustalania priorytetów

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:

. 1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi

2. skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem

3. decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

. 1 poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka morska

3. poświadczenie szkolenie na symulatorze

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.

Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności oraz wymogów operacyjnych.

Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

4. asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie

5. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji

1. ocena sytuacji i ryzyka

2. określenie i rozważenie pojawiających się opcji

3. wybór sposobu działania

4. ocena skutków

Opracowanie, wdrożenie i kontrolowanie standardowych procedur operacyjnych

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Decyzje są najbardziej odpowiednie dla sytuacji

Działania okazują się skuteczne i zgodne z obowiązującymi zasadami.

Sekcja A-III/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kW a 3000 kW

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu starszego oficera mechanika i drugiego oficera mechanika na statkach z napędem głównym o mocy napędowej pomiędzy 750 kW a 3000 kW powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie zarządzania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/2.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/2. Tabela ta obejmuje, rozwija i zagadnienia wyszczególnione w kolumnie 2 tabeli A-III/1 dla oficerów odpowiedzialnych za wachtę maszynową w maszynowniach obsadzanych załogą lub wyznaczonych na dyżurnych mechaników w maszynowniach okresowo bezzałogowych.
3. Mając na uwadze fakt, że drugi oficer mechanik w każdym momencie powinien być w stanie przejąć odpowiedzialność starszego oficera mechanika, ocena powyższego powinna być nakierowana na sprawdzenie zdolności kandydata do przyswojenia wszystkich dostępnych informacji mających wpływ na bezpieczne działanie mechanizmów statku oraz na ochronę środowiska morskiego.
4. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2 może zostać obniżony, ale powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze starszego oficera mechanika lub drugiego oficera mechanika na statkach z napędem głównym o zakresie mocy wyszczególnionym w niniejszej sekcji.
5. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny być oparte na stosownych wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.
6. Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie będzie obowiązywał dla żadnej kategorii instalacji maszynowej, która została pominięta, dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy. Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.
7. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/2.

Żegluga przybrzeżna

8. Poziom wiedzy, zrozumienia i biegłości, wymagany w różnych sekcjach wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2 i wymaganiach punktów 2.1.1 i 2.1.2 prawidła III/3 może być zmieniony dla oficerów statków uprawiających żeglugę przybrzeżną, w stopniu uznanym za niezbędny pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach. Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie i w jego potwierdzeniu.

Sekcja A-III/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

Standard kompetencji:

1. Każdy marynarz wchodzący w skład wachty maszynowej na statku morskim powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji maszynowych na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-III/4.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza wchodzącego w skład wachty maszynowej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/4.
3. Każdy kandydat ubiegający się o otrzymanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu na spełnienie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/4. Pojęcie "sprawdzian praktyczny" zamieszczone w kolumnie 3 może oznaczać uznane szkolenie na lądzie, gdzie kandydaci zostają poddani praktycznemu sprawdzianowi.
4. W przypadku braku tabel kompetencyjnych w celu wypełniania pewnych funkcji na poziomie pomocniczym, na Administracji nadal spoczywa odpowiedzialność określenia wymagań odpowiedniego szkolenia, oceniania i wydawania świadectw w odniesieniu do członków załóg wyznaczonych do wypełniania funkcji na poziomie pomocniczym.
Tabela A-III/4

Minimalny standard kompetencji dla marynarzy pełniących wachtę maszynową

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody przedstawiania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Wykonywanie codziennych czynności wachtowych właściwych dla obowiązków marynarza wchodzącego w skład wachty maszynowej

Rozumienie poleceń i bycie rozumianym w kwestiach związanych z obowiązkami wachtowymi

Określenia używane w pomieszczeniach maszynowych oraz nazwy mechanizmów i urządzeń

Procedury pełnienia wachty maszynowej

Zasady bezpiecznej pracy odnoszące się do czynności w maszynowni

Podstawowe procedury ochrony środowiska

Użycie odpowiednich wewnętrznych systemów łączności

Systemy maszynowni i zdolność do rozróżnienia rożnych alarmów, co w szczególności dotyczy alarmów związanych z gaszeniem pożarów gazowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub

3. sprawdzian praktyczny

Porozumiewanie jest zrozumiałe i zwięzłe a informacje wachtowe lub instrukcje nie są wyraźnie zrozumiałe.

Utrzymanie, objęcie i zdanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i procedurami

Dla pełnienia wachty kotłowej:

Utrzymywanie poprawnych poziomów wody i ciśnień pary

Bezpieczna obsługa kotłówOcena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub

3. sprawdzian praktyczny; lub

4. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

Ocena stanu kotła jest dokładna i oparta na odpowiednich informacjach uzyskiwanych z miejscowych i zdalnych wskaźników i bezpośrednich kontroli

Kolejność i czasokres regulacji utrzymuje bezpieczną i optymalną skuteczność

Obsługa urządzeń awaryjnych i zastosowanie procedur alarmowychZnajomość obowiązków alarmowych

Drogi ewakuacji z pomieszczeń maszynowych

Znajomość rozmieszczenia i użycia urządzeń przeciwpożarowych w pomieszczeniach maszynowych

Ocena zaświadczenia uzyskanego w wyniku demonstracji i poświadczonej praktyki morskiej lub poświadczonej praktyki na statku szkolnymPoczątkowe czynności po uświadomieniu sobie zagrożenia lub nienormalnej sytuacji zgodne z ustalonymi procedurami

Porozumiewanie się jest zawsze zrozumiałe i zwięzłe a polecenia są potwierdzone w sposób wyraźny

Sekcja A-III/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym motorzystom wchodzącym w skład wachty w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

Standard kompetencji

1. Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim zasilanym główną maszynerią napędową o mocy napędowej 750 kW lub wyższej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-III/5.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od starszego motorzysty pełniącego służbę na statku morskim zasilanym główną maszynerią o mocy napędowej 750 kW lub wyższej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/5.
3. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/5.
Tabela A-III/5

Minimalny standard kompetencji dla starszych motorzystów wchodzących w skład wachty w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz bezpiecznej wachty maszynowejUmiejętność zrozumienia poleceń oraz komunikacji z oficerem wachtowym w kwestiach związanych z obowiązkami wachtowymi

Procedury zwalniania, trzymania i przejmowania wachty

Informacje wymagane dla trzymania bezpiecznej wachty

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktyki morskiej lub sprawdzianu praktycznegoKomunikacja jest jasna i jednoznaczna

Trzymanie, przekazywanie i zwalnianie wachty jest zgodna z przyjętą praktyką i procedurami

Działanie na rzecz monitorowania i kontrolowania wachty maszynowejPodstawowa wiedza o funkcjach i działaniu głównych maszyn napędowych i maszyn pomocniczych

Podstawowe zrozumienie kontroli ciśnienia, temperatury i poziomów w głównych maszynach napędowych i maszynach pomocniczych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub

3. sprawdzian praktyczny

Częstotliwość i zakres monitorowania głównych maszyn napędowych i maszyn pomocniczych są zgodne z przyjętymi zasadami i procedurami

Odchylenia od normy zostają zidentyfikowane

Warunki niebezpieczne lub potencjalne niebezpieczeństwo zostają natychmiast rozpoznane, zgłoszone i skorygowane przed ponownym podjęciem pracy

Działanie na rzecz uzupełniania paliwa i wymiany olejuWiedza o funkcjach i działaniu systemu paliwowego oraz wymiany oleju, w tym:

1. przygotowanie do uzupełniania paliwa i wymiany oleju

2. procedury podłączania i rozłączania przewodów paliwowych i przelewowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Czynności wymiany przeprowadzane są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa oraz instrukcjami obsługi sprzętu

Przewożenie płynów niebezpiecznych i szkodliwych jest zgodne z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa

3. procedury związane z sytuacjami nietypowymi, które mogą wyniknąć w trakcie tankowania lub wymiany

4. zabezpieczenie przed czynnościami tankowania i wymiany

5. umiejętność prawidłowego pomiaru i zgłoszenia poziomów w zbiornikach

Ocena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracjiKomunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna
Udział w czynnościach związanych z systemami zęzowym i balastowymZnajomość bezpiecznego funkcjonowania, obsługi i konserwacji systemów zęzowego i balastowego, w tym:

1. zgłaszanie sytuacji nietypowych związanych z czynnościami przemieszczenia

2. umiejętność prawidłowego pomiaru i zgłoszenia poziomów w zbiornikach

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Ocena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracji

Działania i konserwacja prowadzone są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa oraz instrukcjami obsługi sprzętu, a ponadto udaje się uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego

Komunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Udział w obsłudze urządzeń i maszynBezpieczna obsługa urządzeń, w tym:

1. zaworów i pomp

2. podnośników i urządzeń dźwigowych

3. włazów, drzwi wodoszczelnych, otworów przelotowych i urządzeń powiązanych

Umiejętność używania i zrozumienia podstawowych sygnałów dźwigów, wciągarek i podnośników

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Ocena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracji

Działania prowadzone są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa oraz instrukcjami obsługi sprzętu

Komunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody przedstawiania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Bezpieczne użycie urządzeń elektrycznychBezpieczne użycie i obsługa urządzeń elektrycznych, w tym:

1. środki ostrożności przed podjęciem pracy lub naprawy

2. procedury izolacji

3. procedury alarmowe

4. zróżnicowane napięcie na statku

Wiedza o przyczynach wstrząsów elektrycznych i środkach ostrożności, jakich należy przestrzegać, aby zapobiec wstrząsom

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Rozpoznawanie i zgłaszanie zagrożeń elektrycznych oraz niezabezpieczonego sprzętu

Zrozumienie bezpiecznego napięcia sprzętu urządzeń ręcznych

Zrozumienie ryzyka związanego z urządzeniami wysokiego napięcia oraz pracami pokładowymi

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody przedstawiania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w konserwacjach i naprawach na statkuUmiejętność używania materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczenia

Umiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczych

Znajomość technik przygotowania powierzchni

Wiedza na temat bezpiecznego usuwania odpadów

Zrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania konserwacyjne prowadzone są zgodnie z wymogami technicznymi, bezpieczeństwa i proceduralnymi

Wybór oraz użycie sprzętu i narzędzi jest właściwe

Wiedza o stosowaniu, konserwacji i użyciu narzędzi ręcznych oraz narzędzi ręcznych napędzanych mechanicznie, a także instrumentów pomiarowych i urządzeń maszynowych

Wiedza o obróbce metali

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody przedstawiania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w przewożeniu zapasówWiedza o procedurach bezpiecznego przenoszenia, sztauowania i zabezpieczenia zapasówOcena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Operacje z ładunkiem przeprowadzane są zgodnie z ustaloną praktyką bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi sprzętu

Przewożenie zapasów niebezpiecznych i szkodliwych jest zgodne z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa

Komunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Stosowanie środków ostrożności i działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska morskiegoWiedza na temat środków bezpieczeństwa, jakie należy podjąć w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom środowiska morskiego

Umiejętność użycia i obsługi urządzeń przeciwdziałających zanieczyszczeniom

Znajomość zatwierdzonych metod usuwania morskich zanieczyszczeń

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przez cały czas przestrzegane
Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracyWiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa na pokładzie, z uwzględnieniem:

1. bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych

2. systemu stanu energii zerowej

3. bezpieczeństwa urządzeń mechanicznych

4. systemu zezwalania na pracę

5. pracy na wysokości

6. pracy w przestrzeniach zamkniętych

7. technik podnoszenia przedmiotów i technik zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa

8. bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego

9. sprzętu bezpieczeństwa osobistego

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę załogi oraz statku

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

Sekcja A-III/6

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom elektroautomatykom

Szkolenie

1. Kształcenie i szkolenie wymagane w punkcie 2.3 prawidła III/6 powinno obejmować szkolenie elektronicznych i elektrycznych umiejętności technicznych, objętych zakresem obowiązków oficera elektroautomatyka.

Szkolenie na statku

2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera elektroautomatyka powinien odbyć na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które:

1. zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat uzyska systematyczne praktyczne szkolenie i doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności oficera elektroautomatyka;

2. jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanego oficera na statku, na którym wykonywana jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

3. jest odpowiednio dokumentowane w dzienniku szkolenia.

Standard kompetencji

3. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera elektroautomatyka powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/6.
4. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych do uzyskania dyplomu jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/6 i powinien również uwzględniać wytyczne wskazane w części B niniejszego Kodeksu.
5. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu ma obowiązek przedstawienia dowodu spełnienia wymaganego standardu kompetencji, określonego w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/6.

Tabela A-III/6

Minimalny standard kompetencji dla oficerów elektroautomatyków

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody przedstawiania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Monitorowanie działania systemów elektrycznych, elektronicznych i systemów sterowaniaPodstawowe zrozumienie funkcjonowania systemów maszynowych, obejmujących:

1. silniki napędzające, w tym główna instalacja napędowa

2. maszyny pomocnicze w maszynowni

3. układy sterownicze

4. systemy przewożenia towarów

5. maszyny na pokładzie

6. systemy hotelowe

Podstawowa wiedza o przesyłaniu ciepła, mechanice i hydromechanice

Wiedza na temat:

Teorii elektrotechniki i maszyn elektrycznych

Podstaw elektroniki i energoelektroniki

Elektrycznych paneli rozdzielczych i sprzętu elektronicznego

Podstaw automatyzacji, automatycznych systemów i technologii sterowania

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługi

Poziomy osiągów są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Systemu oprzyrządowania, systemu alarmowego i systemu monitorowania

Napędów elektrycznych

Technologii materiałów elektrycznych

Systemów kontroli elektrohydraulicznej i elektropneumatycznej

Oceny niebezpieczeństwa i środków ostrożności wymaganych dla obsługi systemów zasilania o napięciu powyżej 1000 wolt

Monitorowanie obsługi układów automatycznego sterowania maszynami napędowymi i pomocniczymiPrzygotowanie układów sterowania maszynami napędowymi i pomocniczymi do funkcjonowaniaEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Nadzór nad układem głównej instalacji napędowej i układami pomocniczymi jest wystarczający do zapewnienia bezpiecznych warunków działania
Obsługa generatorów i układów rozdzielczychSprzęganie, dzielenie obciążenia oraz wymiana generatorów

Łączenie i usuwanie połączeń pomiędzy tablicami i panelami rozdzielczymi

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działania

Rozdzielcze układy elektryczne są zrozumiałe i wyjaśnione przy pomocy rysunków/instrukcji

Obsługa i konserwacja układów zasilania o napięciu przekraczającym 1000 woltWiedza teoretyczna

Technologia wysokiego napięcia

Środki i procedury bezpieczeństwa

Elektryczny napęd statków, silników elektrycznych i układów sterowania

Wiedza praktyczna

Bezpieczna obsługa i konserwacja układów wysokiego napięcia, z uwzględnieniem wiedzy na temat szczególnych typów technicznych układów wysokiego napięcia i niebezpieczeństw wynikających z napięcia operacyjnego przekraczającego 1000 wolt.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania są planowe i wykonywane zgodnie z ustanowionymi przepisami i zasadami zapewniającymi ich bezpieczeństwo
Obsługa komputerów i sieci komputerowych na statkuZrozumienie:

1. najważniejszych cech przetwarzania danych

2. konstrukcji i wykorzystania sieci komputerowych na statkach

3. użycie komputerów na mostku, w maszynowni i komputerów komercyjnych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Sieci komputerowe i komputery są prawidłowo sprawdzane i obsługiwane
Użycie języka angielskiego w formie pisemnej i ustnejZnajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym oficerowi korzystanie z wydawnictw technicznych oraz wykonywanie obowiązków oficeraEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego szkoleniaAnglojęzyczne wydawnictwa techniczne istotne dla obowiązków mechanika są prawidłowo interpretowane

Komunikaty są wyraźne i zrozumiałe

Używanie wewnętrznego systemu komunikacjiPosługiwanie się wszelkimi wewnętrznymi systemami komunikacji na pokładzieEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Niezmiennie efektywne nadawanie i odbieranie wiadomości

Rejestry komunikacyjne są kompletne, poprawne i zgodne z wymogami ustawowymi.

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Konserwacja i naprawa urządzeń elektrycznych i elektronicznychWymogi bezpieczeństwa dla pracy przy układach elektrycznych statku, z uwzględnieniem bezpiecznej izolacji urządzeń elektrycznych, które muszą zostać spełnione przed dopuszczeniem personelu do pracy na takich urządzeniach

Konserwacja i naprawa urządzeń układu elektrycznego, tablic rozdzielczych, silników elektrycznych, generatorów oraz układów i urządzeń elektrycznych napędzanych prądem stałym

Wykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz środki zapobiegania uszkodzeniom

Konstrukcja i działanie elektrycznych urządzeń testowych i pomiarowych

Funkcje i wykonywanie testów następujących urządzeń oraz ich konfiguracja

1. systemy monitorujące

2. urządzenia automatycznego sterowania

3. urządzenia ochronne

Interpretacja diagramów elektrycznych i elektronicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie umiejętności warsztatowych

2. poświadczone doświadczenie i sprawdziany praktyczne

3. poświadczona praktyka morska

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Środki bezpieczeństwa stosowane przy pracy są właściwe

Dobór i użycie narzędzi ręcznych, instrumentów pomiarowych oraz urządzeń testujących jest właściwe, zaś interpretacja wyników jest prawidłowa

Demontaż, sprawdzenie, naprawa i ponowny montaż sprzętu jest zgodny z podręcznikami i dobrą praktyką

Ponowny montaż oraz przeprowadzane testy są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Konserwacja i naprawa systemów automatycznych i sterujących głównych maszyn napędowych i maszyn pomocniczychWłaściwa wiedza i umiejętności w zakresie elektryki i mechaniki

Procedury bezpieczeństwa i procedury alarmowe

Wymagana bezpieczna izolacja urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu do pracy na takich instalacjach lub urządzeniach

Wiedza praktyczna w zakresie testowania, konserwacji, wykrywania usterek i napraw

Testowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane, rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnione

Izolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia użyteczności układom automatyki i sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej odpowiednich i właściwych do przeważających okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa urządzeń nawigacyjnych na mostku i systemów komunikacyjnych statkuWiedza na temat zasad i procedur konserwacji urządzeń nawigacyjnych oraz systemów komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej

Wiedza teoretyczna

Funkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnych

Wiedza praktyczna

Przeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawy

Wykrywanie wadliwego działania maszyn, lokalizacja usterek oraz działania w celu zapobiegania uszkodzeniom

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane, rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnione

Izolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia użyteczności układom automatyki i sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej odpowiednich i właściwych dla przeważających okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa układów elektrycznych, elektronicznych i układów sterowania maszyn pokładowych oraz urządzeń do przenoszenia towarówOdpowiednia wiedza i umiejętności w zakresie mechaniki i elektryki

Procedury bezpieczeństwa i procedury alarmowe

Wymagana bezpieczna izolacja urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu do pracy na takich instalacjach lub urządzeniach

Wiedza praktyczna w zakresie testowania, konserwacji, wykrywania usterek i napraw

Testowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane, rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnione

Izolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia użyteczności układom automatyki i sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej odpowiednich i właściwych do przeważających okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa układów sterowania i układów bezpieczeństwa wyposażenia hotelowegoWiedza teoretyczna

Funkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnych

Wiedza praktyczna

Przeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawy

Wykrywanie wadliwego działania maszyn, lokalizacja usterek oraz działania w celu zapobiegania uszkodzeniom

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane, rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnione

Izolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia użyteczności układom automatycznym i układom sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej odpowiednich i właściwych do przeważających okoliczności i warunków

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniomZapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego

Znajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem

Procedury w celu zapobiegania skażeniom i wszystkie związane z tym urządzenia

Znaczenie aktywnych sposobów mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymogami zapobiegania zanieczyszczeniom są w pełni przestrzegane

Utrzymywanie działań w celu zachowania dobrej opinii w zakresie ochrony środowiska

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statkuZapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarów

Umiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowych

Znajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszących

Znajomość systemów przeciwpożarowych

Znajomość czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3, punkty 1 do 3Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają się z procedurami i planami awaryjnymi statku

Ewakuacja, zasady awaryjnego zatrzymania statku i odłączenia są odpowiednie do charakteru zagrożenia i są natychmiast wykonywane

Zachowanie właściwego porządku oraz poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowychRatowanie życia

Umiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania, wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami i normami dotyczącymi bezpieczeństwa
Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statkuPomoc medyczna

Praktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając umiejętność podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4 punkty 1 do 3Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości ran lub stanu zdrowia są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia
Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespolePraktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia go

Znajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów prawa krajowego

Umiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:

1. planowania i koordynacji

2. podziału zadań pośród załogi

3. ograniczenia czasu i zasobów

4. ustalania priorytetów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie

2. poświadczona praktyka morska

3. praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.

Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności oraz wymogów operacyjnych.

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole (ciąg dalszy)Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:

1. rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi

2. skuteczna komunikacja na statku oraz z ładem

3. decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu

4. asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie

5. zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji

1. ocena sytuacji i ryzyka

2. określenie i rozważenie pojawiających się opcji

3. wybór sposobu działania

4. ocena skutków

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia priorytetów w celu wykonania koniecznych zadań

Komunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Decyzje są najbardziej efektywne dla zaistniałej sytuacji

Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statkuZnajomość technik samodzielnego przeżycia

Wiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarów

Znajomość podstaw pierwszej pomocy

Wiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie poświadczonego szkolenia i doświadczenia, jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę personelu oraz statku

Przez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego

Początkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem są właściwe dla ustalonych procedur reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-III/7

Minimalne wymogi do wydawania świadectw elektromontera

Standard kompetencji

1. Każdy marynarz pełniący służbę elektromontera na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-III/7.
2. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza pełniącego służbę elektromontera na statku morskim zasilanym główną maszynerią o mocy napędowej 750 kW lub wyższej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/7.
3. Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/7.

Tabela A-III/7

Minimalny standard kompetencji dla elektromonterów

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Bezpieczne użycie urządzeń elektrycznychBezpieczne użycie i obsługa urządzeń elektrycznych, w tym:

1. środki bezpieczeństwa przed podjęciem pracy lub naprawy

2. procedury izolacji

3. procedury alarmowe

4. zróżnicowane napięcie na pokładzie

Wiedza o przyczynach wstrząsów elektrycznych i środkach ostrożności, jakich należy przestrzegać, aby zapobiec wstrząsom

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Zrozumienie i przestrzeganie instrukcji bezpieczeństwa urządzeń i maszyn elektrycznych

Rozpoznawanie i zgłaszanie zagrożeń elektrycznych oraz niezabezpieczonego sprzętu

Zrozumienie bezpiecznego napięcia sprzętu urządzeń ręcznych

Zrozumienie ryzyka związanego z urządzeniami wysokiego napięcia oraz pracami pokładowymi

Działanie na rzecz monitorowania działania układów i maszyn elektrycznychPodstawowa wiedza na temat funkcjonowania systemów maszynowych, obejmujących:

1. silniki napędzające, w tym główną instalację napędową

2. maszyny pomocnicze w maszynowni

3. układy sterownicze

4. systemy przewożenia towarów

5. maszyny na pokładzie

6. systemy hotelowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Wiedza, która zapewnia, że:

1. obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługi

2. poziomy osiągów są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Podstawowa znajomość:

1. teorii elektrotechniki i maszyn elektrycznych

2. elektrycznych paneli rozdzielczych i sprzętu elektronicznego

3. podstaw automatyzacji, automatycznych systemów i technologii sterowania

4. systemu oprzyrządowania, systemu alarmowego i systemu monitorowania

5. napędów elektrycznych

6. systemów kontroli elektrohydraulicznej i elektropneumatycznej

7. sprzęgania, podziału obciążenia i zmian w konfiguracjach elektrycznych

Użycie narzędzi ręcznych, elektrycznych i elektronicznych urządzeń pomiarowych w celu znalezienia usterek, czynności konserwacji i naprawyWymogi bezpieczeństwa dla pracy na systemach elektrycznych statku

Stosowanie w praktyce zasad bezpieczeństwa pracy

Podstawowa wiedza na temat:

1. konstrukcji i cech operacyjnych sprzętu i urządzeń napędzanych prądem zmiennym i prądem stałym na statku

2. użycia instrumentów pomiarowych, urządzeń mechanicznych, a także narzędzi ręcznych i narzędzi ręcznych z napędem mechanicznym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczone szkolenie umiejętności warsztatowych

2. poświadczone doświadczenie i sprawdziany praktyczne

Wdrażanie procedur bezpieczeństwa jest zadowalające

Dobór i użycie urządzeń testujących jest właściwe, zaś interpretacja wyników jest prawidłowa

Wybór procedur przeprowadzania napraw i konserwacji jest zgodny z instrukcjami i dobrą praktyką

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w konserwacjach i naprawach pokładowychUmiejętność używania materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczenia

Wiedza na temat bezpiecznego usuwania odpadów

Umiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczych

Zrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. szkolenie praktyczne

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania konserwacyjne prowadzone są zgodnie z wymogami technicznymi, bezpieczeństwa i proceduralnymi

Wybór oraz użycie sprzętu i narzędzi jest właściwe

Udział w konserwacji i naprawie systemów elektrycznych i maszyn na statkuProcedury bezpieczeństwa i procedury alarmowe

Wymagana podstawowa wiedza na temat rysunków elektrotechnicznych oraz bezpiecznej izolacji urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu do pracy na takich instalacjach lub urządzeniach

Testowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Funkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnych

Przeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawy

Podstawy systemu wykrywania ognia na statku

Przeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacyjnych i naprawczych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane

4. poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane, rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnione

Izolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi

Udział w konserwacji i naprawie systemów elektrycznych i maszyn na statku (ciąg dalszy)Wykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz działania w celu zapobiegania uszkodzeniom

Konserwacja i naprawa opraw oświetleniowych oraz systemów zasilania

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz przewożenia zapasówZnajomość procedur bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania zapasów,Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania z zapasami wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi urządzeń

Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych zapasów jest zgodny z przyjętymi zasadami bezpiecznej praktyki

Komunikacja w granicach odpowiedzialności obsługującego jest niezmiennie skuteczna

Stosowanie środków ostrożności oraz działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom środowiska morskiegoZnajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem

Znajomość użycia i obsługi urządzeń/środków służących do przeciwdziałania zanieczyszczeniom

Znajomość zatwierdzonych metod usuwania środków zanieczyszczających morze

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przestrzegane przez cały czas
Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracyWiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa na pokładzie, z uwzględnieniem:

1. bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych

2. pracy za burtą

3. obsługiwania lin

4. systemów zezwalania na pracę

5. pracy na wysokości

6. pracy w zamkniętych przestrzeniach

7. technik podnoszenia przedmiotów i techniki zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa

8. bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego

9. sprzętu osobistego bezpieczeństwa

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. praktyczne szkolenie

3. egzamin

4. poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu ochronę załogi oraz statku

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

ROZDZIAŁ  IV

Standardy dotyczące radiooperatorów

Sekcja A-IV/1

Zastosowanie

(Brak postanowień)

Sekcja A-IV/2

Minimalne wymogi do wydawania świadectw operatorom GMDSS

Standard kompetencji

1. Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymagany dla wydawania świadectw GMDSS powinny być wystarczające, aby operatorzy mogli wykonywać swoje obowiązki w zakresie radiokomunikacji. Wiedza wymagana dla uzyskania każdego typu świadectwa, określona w Regulaminie Radiokomunikacyjnym, powinna być zgodna z jego postanowieniami. Ponadto każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-IV/2.
2. Wiedza, zrozumienie i biegłość dla potwierdzania, na podstawie postanowień Konwencji, świadectw wydanych w oparciu o Regulamin Radiokomunikacyjny zostały określone w kolumnie 2 tabeli A-IV/2.
3. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-IV/2 powinien być wystarczający, aby kandydat mógł wykonywać swoje obowiązki.
4. Każdy kandydat powinien przedstawić dowód osiągnięcia wymaganych standardów kompetencji poprzez:

1. zademonstrowanie kompetencji umożliwiających wykonywanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-IV/2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tej tabeli; oraz

2. egzaminowanie lub stałe ocenianie w ramach zatwierdzonego kursu szkoleniowego opartego na materiale zamieszczonym w kolumnie 2 tabeli A-IV/2.

Tabela A-IV/2

Minimalny standard kompetencji dla operatorów GMDSS

Funkcja: Radiokomunikacja na poziomie operacyjnym

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Nadawanie i odbieranie informacji przy wykorzystaniu podsystemów i urządzeń GMDSS oraz urządzeń spełniających wymogi funkcjonalne GMDSSOprócz wymagań Regulaminu Radiokomunikacyjnego, znajomość:

1. radiokomunikacji w poszukiwaniu i ratownictwie, włączając procedury z Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i ratowania (IAMSAR)

2. środków zapobiegania fałszywym alarmom oraz działań łagodzących skutki takich alarmów

3. systemów meldowania statków

4. radiowej służby medycznej

5. wykorzystywania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego i Znormalizowanych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych

6. języka angielskiego zarówno w piśmie, jak i w mowie dla przekazywania informacji związanych z bezpieczeństwem życia na morzu

Uwaga: Ten wymóg może zostać zredukowany w przypadku ograniczonego świadectwa radiooperatora

Egzamin i ocena zaświadcz uzyskanych z praktycznej demonstracji procedur operacyjnych, z wykorzystaniem:

1. zatwierdzonych urządzeń

2. symulatora komunikacji GMDSS, tam gdzie jest to wymagane

3. radiokomunikacyjnych urządzeń laboratoryjnych

Nadawanie i odbiór komunikatów jest zgodny z międzynarodowymi przepisami i procedurami i jest prowadzony sprawnie i skutecznie

Komunikaty w języku angielskim, odnoszące się do bezpieczeństwa statku, ochrony żeglugi oraz osób na pokładzie, a także ochrony środowiska morskiego, obsługiwane są poprawnie

Zapewnienie służby radiokomunikacyjnej w sytuacjach alarmowychZapewnienie służby radiowej w sytuacjach alarmowych, takich jak:

1. opuszczanie statku

2. pożar na statku

3. częściowa lub całkowita awaria instalacji radiowych

Środki ochrony dla bezpieczeństwa statku i personelu w związku z ryzykami odnoszącymi się do sprzętu radiowego, włączając ryzyka elektryczne i promieniowanie niejonizujące

Egzamin i ocena zaświadcz uzyskanych z praktycznej demonstracji procedur operacyjnych, z wykorzystaniem:

1. zatwierdzonych urządzeń

2. symulatora komunikacji GMDSS, tam gdzie jest to wymagane

3. radiokomunikacyjnych urządzeń laboratoryjnych

Reagowanie następuje w sposób sprawny i skuteczny

ROZDZIAŁ  V

Wymagania dotyczące specjalnego szkolenia dla członków załóg na niektórych typach statków

Sekcja A-V/1-1

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia podstawowego w zakresie obsługi zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien zostać zobowiązany do:

1. zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-1; oraz

2. przedstawienia dowodu uzyskania:

2.1. minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-1; oraz

2.2. wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-1.

2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych powinien zostać zobowiązany do:

1. zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-2; oraz

2. przedstawienia dowodu uzyskania:

2.1. minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-2; oraz

2.2. wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-2.

3. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu chemikaliów powinien zostać zobowiązany do:

1. zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-3; oraz

2. przedstawienia dowodu uzyskania:

2.1. minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-3; oraz

2.2. wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-3.

Tabela A-V/1-1-1

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia podstawowego w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliówPodstawowa znajomość zbiornikowców:

1. typy zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

2. ogólna budowa i układ

Podstawowa znajomość obsługi ładunku:

1. rurociągi i zawory

2. pompy ładunkowe

3. załadunek i rozładunek

4. czyszczenie zbiorników ładunkowych, usuwanie ładunku, odgazowywanie i zobojętnianie

Podstawowa znajomość własności fizycznych ropy naftowej i chemikaliów:

1. ciśnienie i temperatura, w tym stosunek ciśnienia pary do jej temperatury

2. rodzaje generowania ładunków elektrostatycznych

3. symbole chemiczne

Znajomość i zrozumienie kultury bezpieczeństwa zbiornikowca i zarządzania bezpieczeństwem

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i skuteczna

Obsługa ładunków prowadzona jest zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami bezpieczeństwa

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniomPodstawowa znajomość zagrożeń związanych z eksploatacją zbiornikowców, w tym:

1. zagrożeń zdrowia

2. zagrożeń dla środowiska

3. niebezpieczeństw reakcji

4. niebezpieczeństw korozji

5. niebezpieczeństwa wybuchu i zapalenia

6. źródeł zapłonu, w tym zagrożeń elektrostatycznych

7. niebezpieczeństw związanych z toksycznością

8. wydostawanie się pary i oparów

Podstawowa znajomość opanowywania zagrożeń

1. zobojętnianie, napełnianie wodą, środki osuszające i techniki kontroli

2. przedsięwzięcia antystatyczne

3. wentylacja

4. segregacja

5. stosowanie inhibitorów ładunku

6. znaczenie porównywalności materiałów

7. kontrola atmosferyczna

8. testowanie gazów

Rozumienie informacji w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Prawidłowo identyfikuje, korzystając z MSDS, związane z ładunkiem zagrożenia dla statku i załogi, oraz podejmuje odpowiednie działania zgodnie z ustalonymi procedurami

Identyfikacja i działania po pozyskaniu wiedzy o niebezpieczeństwie wypełniają ustalone procedury oraz są zgodne z dobrymi praktykami

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwaFunkcjonowanie i właściwe użytkowanie aparatury do pomiaru gazów oraz podobnych urządzeń Właściwe użytkowanie środków ochrony i zabezpieczeń, w tym:

1. aparatów oddechowych i urządzeń ewakuacyjnych na zbiornikowcu

2. odzieży i sprzętu ochronnego

3. aparatów do sztucznego oddychania

4. urządzeń ratunkowych i ewakuacyjnych

Podstawowa znajomość praktyk i procedur bezpiecznej pracy, zgodnie z ustawodawstwem i wytycznymi branżowymi oraz bezpieczeństwem osobistym na statku, odnoszących się do zbiornikowców do transportu ropy naftowej i chemikaliów, w tym:

1. środków ostrożności, jakie należy podjąć przy wejściu do zamkniętych przestrzeni

2. środków ostrożności, jakie należy podjąć przed i podczas napraw i prac konserwacyjnych

3. środków bezpieczeństwa dotyczących prac zimnych i gorących

4. bezpieczeństwa elektrycznego

5. listy kontrolnej bezpieczeństwa na statku/nabrzeżu

Podstawowa znajomość zasad pierwszej pomocy z odniesieniem do Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane.

Procedury oraz praktyki bezpiecznej pracy stworzone w celu ochrony załogi i statku są zawsze przestrzegane

Odpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa są stosowane prawidłowo

Zasady, jakimi należy kierować się przy udzielaniu pierwszej pomocy

Przeprowadzenie działań przeciw pożarowychOrganizacja ochrony przeciwpożarowej zbiornikowca oraz podejmowane działania.

Zagrożenia pożarowe związane z obsługą ładunku i transportem niebezpiecznych i szkodliwych cieczy luzem.

Środki przeciwpożarowe wykorzystywane do gaszenia pożarów ropy naftowej i chemikaliów.

Działanie stacjonarnych systemów gaszenia pianą.

Działanie przenośnych systemów gaszenia pianą.

Działanie stacjonarnego systemu gaszenia proszkiem.

Ograniczenie rozlewu w związku z działaniami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i realistycznych warunkach szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe i ma to zastosowanie, w ciemnościCzynności wstępne i następujące podjęte po pozyskaniu wiedzy o pożarze na pokładzie są zgodne z przyjętymi praktykami i procedurami.

Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest odpowiednie do charakteru sygnalizowanej sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.

Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.

Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków.

Gaszenie pożarów przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.

Reakcja na niebezpieczeństwoPodstawowa znajomość procedur awaryjnych, w tym również awaryjnego wyłączenia.Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są zgodne z procedurami i planami awaryjnymi
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom środowiska spowodowanym uwolnieniem ropy naftowej lub chemikaliówPodstawowa znajomość wpływu skażenia ropą naftową i chemikaliami na życie ludzkie i morskie

Podstawowa znajomość procedur statku dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom.

Podstawowa wiedza o środkach, jakie należy podjąć w przypadku wycieku, w tym również konieczności:

1. przekazania odpowiednich informacji osobom odpowiedzialnym

2. pomocy we wdrażaniu procedur statku dotyczących izolacji wycieków

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury określone w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane

Tabela A-V/1-1-2

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu produktów naftowych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie obsługi ładunkuBudowa i cechy zbiornikowca do przewozu produktów naftowych

Znajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu produktów naftowych, w tym:

1. ogólna budowa i układ

2. rozmieszczenie pomp oraz urządzeń sterujących

3. rozmieszczenie zbiorników, rozmieszczenie systemów rurociągów i odpowietrzania zbiorników

4. systemy pomiarowe i alarmy

5. systemy ogrzewania ładunku

6. systemy czyszczenia zbiorników ładunkowych, odgazowywania i zobojętniania

7. system balastowy

8. odpowietrzanie komór ładunkowych i wentylacja pomieszczeń mieszkalnych

9. układ zbiorników na popłuczyny

10. systemy powrotu pary

11. związane z ładunkiem kontrolne systemy elektryczne i elektroniczne

12. wyposażenie ochrony środowiska, w tym Urządzenia do Monitoringu Wyładunku Ropy Naftowej (ODME)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skuteczna.

Operacje ładunkowe są realizowane w sposób bezpieczny, uwzględniający budowę, systemy i wyposażenie zbiornikowca.

Operacje ładunkowe są planowane, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia skażenia środowiska morskiego.

Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie identyfikowana i eliminowana.

Właściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek towarów sprawia, że warunki stateczności i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.

Działania i procedury, a także urządzenia statku, wykorzystywane do obsługi ładunku, stosowane są właściwie. Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są z procedurami i praktykami operacyjnymi.

13. powłoka zbiornika

14. temperatura zbiornika i systemy kontroli ciśnienia

15. systemy przeciwpożarowe

Znajomość zasad działania i cech pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz ich bezpiecznego użytkowania

Biegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania systemu zarządzania bezpieczeństwem

Znajomość i zrozumienie systemów monitoringu i bezpieczeństwa, w tym wyłączenia awaryjnego

Załadunek, rozładunek, przewóz i opieka nad ładunkiem

Zdolność do wykonywania pomiarów i obliczeń ładunkowych

Znajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność konstrukcji na zniszczenie

Znajomość i zrozumienie czynności związanych z obsługą produktów naftowych, w tym:

1. plany załadunku i rozładunku

2. balastowanie i usuwanie balastu

3. operacje czyszczenia zbiornika

4. zobojętnianie

5. odgazowywanie

Procedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi procedurami awaryjnymi
6. przeładunek ze statku na statek

7. procedury załadunku "load on top"

8. płukanie ropy naftowej

Tworzenie i stosowanie planów działań ładunkowych, procedur i list kontrolnych.

Zdolność do kalibracji i użytkowania systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu i wykrywania gazu.

Zdolność do zarządzania personelem i nadzorowania go przy obowiązkach związanych z ładunkiem.

Personel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy, jakich należy przestrzegać, w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej pracy
Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunków naftowychZnajomość i zrozumienie fizycznych i chemicznych właściwości ładunków naftowych

Rozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i cech produktów naftowych oraz powiązanych gazów, a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko i funkcjonowanie statku są wykorzystywane w sposób skuteczny
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniomZnajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z obsługą ładunku zbiornikowca do przewozu produktów naftowych, w tym:

1. toksyczność

2. łatwopalność i wybuchowość

3. zagrożenia dla zdrowia

4. skład gazu obojętnego

5. zagrożenia elektrostatyczne

Znajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z obsługą ładunku zbiornikowca do przewożenia produktów naftowych, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane są właściwe działania kontrolne
Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracyZnajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa osobistego na statku, odpowiednich dla zbiornikowców do przewozu ropy naftowej:

1. środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni, w tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów oddechowych

2. środki ostrożności, jakie należy podjąć przed i podczas napraw i prac konserwacyjnych

3. środki ostrożności przy pracach zimnych i na gorących

4. środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym

5. użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzegane

Praktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa

Zasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na pracę i regulacjami środowiskowymi

Prawidłowe używanie aparatów oddechowych

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane

Reakcja na niebezpieczeństwoZnajomość i zrozumienie procedur alarmowych na zbiornikowcu do przewozu produktów naftowych, obejmujących:

1. plany awaryjne statku

2. awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku

3. działania, jakie mają. zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych dla obsługi ładunku

4. działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych

5. działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni

6. wykorzystanie Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku.

Znajomość medycznych procedur pierwszej pomocy na pokładzie zbiornikowców do przewozu produktów naftowych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymi

Porządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania załogi na pokładzie, odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają nagłość problemu. Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie

Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi

Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiskaZrozumienie procedur zapobiegających skażeniu atmosfery i środowiskaEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na celu uniknięcie skażenia środowiska
Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymiZnajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczaniu Morza przez Statki (MARPOL), ze zmianami, oraz innych instrumentów IMO, wytycznych branżowych i powszechnie stosowanych uregulowań portowychEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem jest zgodny z odpowiednimi instrumentami IMO oraz ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Tabela A-V/1-1-3

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu chemikaliów

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie obsługi ładunkuBudowa i cechy zbiornikowca do przewozu chemikaliów

Znajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu produktów naftowych, w tym:

1. ogólna budowa i układ

2. rozmieszczenie pomp oraz urządzeń sterujących

3. budowa i układ zbiorników.

4. systemy rurociągów i drenażu

5. systemy oraz alarmy kontroli ciśnienia i temperatury zbiornika oraz rurociągu ładunkowego

6. systemy i alarmy kontroli pomiarowej

7. systemy wykrywania gazu

8. systemy podgrzewania i schładzania ładunku

9. systemy oczyszczania zbiorników

10. systemu kontroli środowiska zbiorników ładunkowych

11. systemy balastowe

12. odpowietrzanie komór ładunkowych i wentylacja pomieszczeń mieszkalnych

13. systemy powrotu/odzysku pary

14. systemy przeciwpożarowe

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skuteczna

Operacje ładunkowe są realizowane w sposób bezpieczny, uwzględniając budowę, systemy i wyposażenie zbiornikowca

Operacje ładunkowe są planowane, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia skażenia środowiska morskiego

15. materiał i powłoki zbiorników, rurociągów i elementów mocujących

.16 zarządzanie zbiornikami na popłuczyny

Znajomość zasad działania i cech pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz ich bezpiecznego użytkowania

Biegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania systemu zarządzania bezpieczeństwem

Znajomość i zrozumienie systemów monitoringu i bezpieczeństwa, w tym systemu wyłączenia awaryjnego

Załadunek, rozładunek, przewóz i opieka nad ładunkiem

Zdolność do wykonywania pomiarów i obliczeń ładunkowych

Znajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność konstrukcji na zniszczenie

Znajomość i zrozumienie operacji związanych z obsługą chemikaliów, w tym, m.in.:

1. plany załadunku i rozładunku

2. balastowanie i usuwanie balastu

3. operacje czyszczenia zbiornika

4. kontrola atmosfery zbiornika

Procedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi procedurami

Właściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek towarów sprawia, że warunki stateczności i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.

Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie identyfikowana i eliminowana

Działania i procedury, a także urządzenia statku, wykorzystywane do obsługi ładunku, identyfikowane i stosowane są właściwie

5. zobojętnianie

6. odgazowywanie

7. przeładunek ze statku na statek

8. wymogi w zakresie hamowania reakcji chemicznych oraz stabilizacji

9. wymogi w zakresie ogrzewania i schładzania oraz konsekwencje dla ładunków sąsiednich

10. zgodność i segregacja ładunku

11. ładunek o wysokiej lepkości

.12 działania dotyczące pozostałości ładunku

.13 wejście do zbiornika

Opracowanie i stosowanie planów działań związanych z ładunkiem, procedur i list kontrolnych

Zdolność do kalibracji i użytkowania systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu i wykrywania gazu

Zdolność do zarządzania personelem i nadzorowania go przy obowiązkach związanych z ładunkiem

Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są z procedurami i praktykami operacyjnymi dotyczącymi bezpieczeństwa

Personel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy, jakich należy przestrzegać, w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej pracy

Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunków chemicznychZnajomość i zrozumienie fizycznych i chemicznych właściwości płynnych substancji szkodliwych, obejmujące:

1. kategorie ładunków chemicznych (żrące, toksyczne, łatwopalne, wybuchowe)

2. grupy produktów chemicznych i zastosowanie przemysłowe

3. reakcyjność ładunku

Rozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i charakterystyk płynnych substancji szkodliwych oraz powiązanych gazów, a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko i funkcjonowanie statku są wykorzystywane w sposób skuteczny
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniomZnajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z funkcjonowaniem zbiornikowca do przewozu chemikaliów, w tym.:

1. palność i wybuchowość

2. toksyczność

3. zagrożenia dla zdrowia

4. skład gazu obojętnego

5. zagrożenia elektrostatyczne

6. reakcyjność

7. właściwości żrące

8. ładunek o niskiej temperaturze wrzenia

9. ładunek o wysokiej gęstości

10. ładunek tężejący

11. ładunek polimeryzujący

Znajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z obsługą ładunku zbiornikowca do przewożenia chemikaliów, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane są właściwe działania kontrolne
Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracyZnajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa osobistego na statku, odpowiednich dla zbiornikowców do przewozu chemikaliów:

1. środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni, w tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów oddechowych

2. środki ostrożności, jakie należy podjąć przez i podczas napraw i prac konserwacyjnych

3. środki ostrożności przy pracach zimnych i gorących

4. środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym

5. użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzegane

Praktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa

Zasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na pracę i regulacjami środowiskowymi

Prawidłowe używanie aparatów oddechowych

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane

Reakcja na niebezpieczeństwoZnajomość i zrozumienie procedur alarmowych na zbiornikowcu do przewozu produktów naftowych, obejmujących:

1. plany awaryjne statku

2. awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku

3. działania, jakie mają zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych dla obsługi ładunku

4. działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu chemikaliów

5. działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni

6. reakcyjność ładunku

7. wyrzucenie ładunku za burtę

8. wykorzystanie Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku

Znajomość medycznych procedur pierwszej pomocy na pokładzie zbiornikowców do przewozu chemikaliów, w odniesieniu do Wytycznych o Pierwszej Pomocy Medycznej do Wykorzystania przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne (MFAG)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymi.

Porządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania załogi na pokładzie odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają nagłość problemu.

Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie.

Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi.

Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiskaZrozumienie procedur zapobiegających skażeniu atmosfery i środowiskaEgzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na celu uniknięcie skażenia środowiska
Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymiZnajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zapobiegania Skażeniom ze Statków (MARPOL), oraz innych instrumentów IMO, wytycznych branżowych oraz powszechnie stosowanych uregulowań portowych

Biegłość w korzystaniu z Kodeksu IBC oraz powiązanych dokumentów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem jest zgodny z odpowiednimi instrumentami IMO oraz ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Sekcja A-V/1-2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących służbę na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia podstawowego w zakresie obsługi zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych powinien zostać zobowiązany do:

1. zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-2-1; oraz

2. przedstawienia dowodu uzyskania:

2.1. minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-2-1; oraz

2.2. wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-2-1.

2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych powinien zostać zobowiązany do:

1. zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-2-2; oraz

2. przedstawienia dowodu uzyskania:

2.1. minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-2-2; oraz

2.2. wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-2-2.

Tabela A-V/1-2-1

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia podstawowego w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz bezpiecznego funkcjonowania zbiornikowca do przewozu gazów skroplonychBudowa i charakterystyka operacyjna zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Podstawowa znajomość zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1. typy zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

2. ogólna budowa i układ

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i skuteczna

Obsługa ładunków prowadzona jest zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami bezpieczeństwa

Podstawowa znajomość obsługi ładunku:.

1 rurociągi i zawory

2. urządzenia do obsługi ładunku

3. załadunek, rozładunek oraz dbałość podczas przewozu

4. system awaryjnego wyłączenia (ESD)

5. czyszczenie zbiorników ładunkowych, usuwanie ładunku, odgazowywanie i zobojętnianie

Podstawowa znajomość właściwości fizycznych gazów skroplonych:.

1. właściwości i cechy

2. ciśnienie i temperatura, w tym stosunek ciśnienia pary do jej temperatury

3. rodzaje generowania ładunków elektrostatycznych

4. symbole chemiczne

Znajomość i zrozumienie kultury bezpieczeństwa zbiornikowca i zarządzania bezpieczeństwem

4. poświadczony program szkoleniowy
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniomPodstawowa znajomość zagrożeń związanych z eksploatacją zbiornikowców, w tym:

1. zagrożenia zdrowia

2. zagrożenia dla środowiska

3. niebezpieczeństwa reakcji

4. niebezpieczeństwa korozji

5. niebezpieczeństwa wybuchu i zapłonu

6. źródła zapłonu

7. zagrożenia elektrostatyczne

8. niebezpieczeństwa związane z toksycznością,

9. wydostawanie się par i oparów

10. ekstremalnie niskie temperatury

11. zagrożenia związane z ciśnieniem

Podstawowa znajomość opanowywania zagrożeń

1. techniki zobojętniania, osuszania i monitorowania

2. przedsięwzięcia antystatyczne

3. wentylacja

4. segregacja

5. stosowanie inhibitorów ładunku

6. znaczenie porównywalności materiałów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Prawidłowo identyfikuje, korzystając z MSDS, zagrożenia dla statku i załogi związane z ładunkiem oraz podejmuje odpowiednie działania zgodnie z ustalonymi procedurami

Identyfikacja i działania po pozyskaniu wiedzy o niebezpieczeństwie wypełniają ustalone procedury oraz są zgodne z dobrymi praktykami

7. kontrola atmosferyczna

8. badanie gazów

Rozumienie informacji w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwaFunkcjonowanie i właściwe użytkowanie aparatury do pomiaru gazów oraz podobnych urządzeń

Właściwe użytkowanie środków ochrony i zabezpieczeń, w tym:

1. aparatów oddechowych i urządzeń ewakuacyjnych na zbiornikowcu

2. odzieży i wyposażenia ochronnego

3. aparatów do sztucznego oddychania

4. urządzeń ratowniczych i ewakuacyjnych

Podstawowa znajomość praktyk i procedur bezpiecznej pracy zgodnie z ustawodawstwem i wytycznymi branżowymi oraz bezpieczeństwem osobistym na statku, odnoszącymi się do zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych, w tym:

1. środków ostrożności, jakie należy podjąć przy wejściu do zamkniętych przestrzeni

2. środków ostrożności, jakie należy podjąć przez i podczas napraw i prac konserwacyjnych

3. środków bezpieczeństwa dotyczących prac zimnych i gorących

4. bezpieczeństwa elektrycznego

5. listy kontrolnej bezpieczeństwa na statku/nabrzeżu

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane

Procedury oraz praktyki bezpiecznej pracy stworzone w celu ochrony załogi i statku są zawsze przestrzegane

Odpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa są używane prawidłowo

Podstawowa znajomość zasad pierwszej pomocy z odniesieniem do Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)Zasady, jakimi należy kierować się przy udzielaniu pierwszej pomocy
Przeprowadzanie działań przeciwpożarowychOrganizacja ochrony przeciwpożarowej zbiornikowca oraz podejmowane działania

Specjalnie zagrożenia związane z obsługą ładunku i przewozem gazów płynnych luzem.

Środki przeciwpożarowe wykorzystywane do gaszenia pożarów gazów.

Działanie stacjonarnych systemów gaszenia pianą.

Działanie przenośnych systemów gaszenia pianą.

Działanie stacjonarnego systemu gaszenia proszkiem.

Podstawowa znajomość sposobów izolacji wycieków w związku z działaniami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych warunkach szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe i ma to zastosowanie, w ciemnościCzynności wstępne i następujące podjęte po pozyskaniu wiedzy o zagrożeniu są zgodne z przyjętymi praktykami i procedurami.

Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.

Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.

Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków.

Pożar zostaje ugaszony przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.

Reakcja na niebezpieczeństwoPodstawowa znajomość procedur awaryjnych, w tym również awaryjnego wyłączenia.Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są zgodne z procedurami i planami awaryjnymi
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom środowiska spowodowanym uwolnieniem gazów skroplonychPodstawowa znajomość wpływu skażenia na życie ludzkie i morskie

Podstawowa znajomość procedur statku dotyczących zapobiegania skażeniom

Podstawowa wiedza o środkach, jakie należy podjąć w przypadku wycieku, w tym również konieczności:

1. przekazania odpowiednich informacji osobom odpowiedzialnym

2. pomocy we wdrażaniu procedur statku dotyczących izolacji wycieków

3. zapobiegania pęknięciom kruchym

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane

Tabela A-V/1-2-2

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich działań w zakresie obsługi ładunkuBudowa i cechy zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Znajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych, w tym:

1. rodzaje zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych oraz budowa zbiorników ładunkowych

2. ogólna budowa i układ

3. systemy izolacji ładunku, w tym materiały konstrukcyjnego i izolacyjne

4. urządzenia i aparatura do obsługi ładunku, w tym:

1. pompy ładunkowe i ich rozmieszczenie

2. rurociągi ładunkowe i zawory

3. urządzenia rozprężające 4. ekrany płomieni

5. systemy monitorowania temperatury

6. zbiornik ładunkowy -systemy monitorowania poziomu

7. systemy monitorowania i kontroli ciśnienia w zbiorniku

5. system utrzymywania temperatury ładunku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skuteczna.

Obsługa ładunku wykonywana jest w sposób bezpieczny, przy uwzględnieniu budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych.

Operacje przepompowywania są realizowane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami i odpowiednio do rodzaju ładunku.

Obsługa ładunku jest planowana, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia skażenia środowiska morskiego.

6. kontrola atmosfery w zbiorniku (gaz obojętny, azot), w tym systemy składowania, generowania i dystrybucji

7. systemy ogrzewania koferdamu

8. systemy wykrywania gazu

9. system balastowy

10. systemy odparowywania

11. systemy ponownego skraplania

12. system awaryjnego zamknięcia ładunku (ESD)

13. systemy przepływu nadzorowanego

Znajomość zasad działania i charakterystyk pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz ich bezpiecznego użytkowania

Załadunek, rozładunek, obsługa ładunku Znajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność konstrukcji na zniszczenie

Biegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania wymogów zarządzania bezpieczeństwem

Właściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek gazów skroplonych sprawia, że warunki stateczności i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.

Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie identyfikowana i eliminowana.

Działania i procedury prawidłowo identyfikują i w pełni wykorzystują odpowiednie urządzenia statku.

Biegłość w stosowaniu bezpiecznych przygotowań, procedur i list kontrolnych wobec wszystkich działań w zakresie obsługi ładunku, w tym:

1. po dokowaniu i załadunku:

1. badanie zbiorników

2. zobojętnianie (redukcja tlenu, redukcja punktu rosy)

3. napełnienie

4. schłodzenie

5. załadunek

6. usuwanie balastu

7. próbkowanie, w tym próbkowanie w układzie zamkniętym

2. podróż morska:

1. schłodzenie

2. utrzymywanie ciśnienia

3. odparowywanie

4. hamowanie reakcji

3. rozładunek:

1. rozładunek:

2. balastowanie

3. systemy demontażu i oczyszczania

4. systemy usuwania cieczy ze zbiornika

4. przygotowania przed dokowaniem:

1. podgrzanie

2. zobojętnianie

3. odgazowywanie

5. przeładunek ze statku na statek

Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są z procedurami i praktykami operacyjnymi dotyczącymi bezpieczeństwa

Procedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi procedurami

Biegłość w wykonywaniu pomiarów i obliczeń ładunkowych, w tym:

1. faza ciekła

2. faza gazowa

3. Ilość na pokładzie (OBQ)

4. Ilość pozostała na pokładzie (ROB)

5. obliczenia dotyczące odparowywania ładunku

Biegłość w zarządzaniu i nadzorowaniu personelu w zakresie odpowiedzialności związanych z ładunkiem

Personel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy, jakich należy przestrzegać w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej pracy
Znajomość i zrozumienie podstawowych zagadnień chemicznych i fizycznych, a także definicji związanych z bezpiecznym masowym przewozem gazów płynnych, w tym:

1. budowa chemiczna gazów

2. właściwości i cechy gazów płynnych (w tym CO2) oraz ich par, w tym:

1. proste prawa dotyczące gazów

2. stany skupienia

3. gęstości cieczy i oparów

4. dyfuzja i mieszanie gazów

5. sprężanie gazów

6. skraplanie i chłodzenie gazów

7. temperatura krytyczna i ciśnienie gazu

8. temperatura zapłonu, dolna i górna granica wybuchu, temperatura samozapłonu

9. kompatybilność, reakcyjność i pozytywna segregacja gazów

10. polimeryzacja

11. ciśnienie pary nasyconej/temperatura odniesienia

.12 punkt rosy i punkt wrzenia

.13 smarowanie sprężarek

.14 powstawanie wodzianów

3. właściwości cieczy

4. charakter i właściwości roztworów

5. wielkości termodynamiczne

6. podstawowe prawa termodynamiki i schematy

7. właściwości materiałów

8. wpływ niskiej temperatury - pęknięcia kruche

Rozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i charakterystyk gazów płynnych, a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko i funkcjonowanie statku są wykorzystywane w sposób skuteczny
Podejmowanie Środków ostrożności w celu zapobieżenia zagrożeniomZnajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z funkcjonowaniem zbiornikowca do przewozu gazu płynnego, w tym m.in.:

1. palność

2. wybuchowość

3. toksyczność

4. reakcyjność

5. właściwości żrące

6. zagrożenia zdrowia

7. skład gazu obojętnego

8. zagrożenia elektrostatyczne

9. ładunki polimeryzujące

Biegłość w kalibracji i użytkowaniu systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu i wykrywania gazu.

Znajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z operacjami ładunkowymi zbiornikowca do przewozu gazu płynnego, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane są właściwe działania kontrolne

Sposób użytkowania urządzeń do wykrywania gazu jest zgodny z instrukcjami i dobrą praktyką.

Stosowanie środków ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracyZnajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa osobistego na statku w zakresie zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych, w tym:

1. środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni (takich jak pomieszczenia sprężarek), w tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów oddechowych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzegane.

Praktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa.

Zasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na pracę i regulacjami środowiskowymi.

Prawidłowe używanie aparatów oddechowych.

2. środki ostrożności, jakie zostaną podjęte przed i w trakcie prac naprawczych i konserwacyjnych, w tym prace dotyczące pomp, rurociągów, systemów elektrycznych i sterujących

3. środki ostrożności dotyczące obróbki na zimno i na gorąco

4. środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym

5. użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE)

6. zabezpieczenia przed oparzeniem zimnem i odmrożeniem

7. właściwe użycie osobistych środków do monitorowania toksyczności

Reakcja na niebezpieczeństwoZnajomość i zrozumienie procedur awaryjnych dotyczących zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych, w tym:

1. Plany awaryjne statku

2. awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku

3. awaryjne zamknięcie zaworu ładunkowego

4. działania, jakie mają zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych dla obsługi ładunku

5. działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu gazu płynnego

6. wyrzucenie ładunku za burtę

7. działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni

Ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka

morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymi.

Porządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania załogi na pokładzie, odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają nagłość problemu.

Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie.

Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku oraz spowinięcia statku przez toksyczne lub łatwopalne opary
Znajomość medycznych procedur pierwszej pomocy i odtrutek na pokładzie zbiornikowców do przewozu gazu płynnego, w odniesieniu do Wytycznych o Pierwszej Pomocy Medycznej do Wykorzystania przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne (MFAG)Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi
Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiskaZrozumienie procedur zapobiegających skażeniu środowiskaOcena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na celu uniknięcie skażenia środowiska
Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymiZnajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zapobiegania Skażeniom ze Statków (MARPOL) oraz innych instrumentów IMO, wytycznych branżowych oraz powszechnie stosowanych uregulowań portowych

Biegłość w korzystaniu z Kodeksu IBC i IGC oraz powiązanych dokumentów

Ocena dowodów uzyskanych z jednego lub więcej z poniższych:

1. poświadczona praktyka morska

2. poświadczona praktyka na statku szkolnym

3. poświadczone szkolenie na symulatorze

4. poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem gazu płynnego jest zgodny z odpowiednimi instrumentami IMO oraz ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Sekcja A-V/2

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu na statkach pasażerskich

Szkolenie zapoznawcze dotyczące zagrożeń na statkach pasażerskich

1 Przed przydzieleniem obowiązków, każdy członek załogi statków pasażerskich uprawiających żeglugę międzynarodową uzyskuje umiejętności odpowiednie do swoich obowiązków i zakresu odpowiedzialności:

Udział w realizacji planów awaryjnych, instrukcji i procedur

.1 zapoznanie się z:

.1.1 ogólnymi środkami bezpieczeństwa na statku;

.1.2 rozmieszczeniem niezbędnego wyposażenia zapewniającego bezpieczeństwo i wyposażenia awaryjnego, obejmującego środki ratunkowe;

.1.3 znaczeniem własnego zachowania w sytuacji zagrożenia; oraz

.1.4 ograniczeniami w korzystaniu z wind podczas zagrożenia.

Udział w skutecznej komunikacji z pasażerami w sytuacji zagrożenia

.2 Zdolność do:

.2.1 porozumiewania się w języku roboczym używanym na statku;

.2.2 niewerbalnego przekazywania informacji dotyczących bezpieczeństwa; oraz

.2.3 rozumienia jednego z języków, w których komunikaty o zagrożeniu mogą być ogłaszane na statku w sytuacji zagrożenia lub podczas alarmów próbnych.

Szkolenie dotyczące bezpieczeństwa dla personelu bezpośrednio obsługującego pasażerów w części pasażerskiej

2 Przed przydzieleniem obowiązków na statku, dodatkowe szkolenia w zakresie bezpieczeństwa wymagane przez prawidło V/2, pkt 6, zapewnia osiągnięcie przez personel następujących umiejętności:

Komunikacja

.1 Zdolność do porozumiewania się z pasażerami w sytuacji zagrożenia, biorąc pod uwagę;

.1.1 język lub języki jakimi pasażerowie posługują się najczęściej na danej trasie;

.1.2 prawdopodobieństwo, iż umiejętność posługiwania się podstawowym zasobem słów w języku angielskim przy udzielaniu instrukcji może umożliwić porozumiewanie się z pasażerem potrzebującym pomocy, bez względu na to czy pasażer i członek załogi posługują się wspólnym językiem;

.1.3 ewentualną potrzebę porozumiewania się w sytuacji zagrożenia w inny sposób, np. poprzez demonstrację, sygnały ręczne lub zwracanie uwagi na rozmieszczenie instrukcji, miejsc zbiórki, środków ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, kiedy komunikacja ustna jest niepraktyczna;

.1.4 zakres, w jakim pełne instrukcje dotyczące bezpieczeństwa zostały przekazane pasażerom w ich ojczystym języku lub językach;

.1.5 języki, w jakich komunikaty o zagrożeniu mogą być nadawane w sytuacji zagrożenia, lub podczas alarmów ćwiczebnych, aby przekazać pasażerom istotne wskazówki i ułatwić członkom załogi udzielanie pomocy pasażerom.

Środki ratunkowe

.2 Umiejętność zademonstrowania pasażerom, jak korzystać z indywidualnych środków ratunkowych.

Procedury okrętowania pasażerów

.3 Zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, ze zwróceniem szczególnej uwagi na osoby niepełnosprawne i wymagające pomocy.

Szkolenie w zakresie kierowania tłumem na statku pasażerskim

3 Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, oficerowie, marynarze, posiadający kwalifikacje zgodne z rozdziałami II, III i VII oraz personel wyznaczony w rozkładzie alarmowym do pomocy pasażerom w przypadkach zagrożenia muszą:

.1 przejść szkolenie w zakresie kierowania tłumem zgodnie z wymogami prawidła V/2, pkt 7, jak określono w tabeli A-V/2-1;

.2 spełnić wymóg okazania dowodów, iż ukończyli szkolenie zgodnie z wymaganiami zawartymi w tabeli A-V/2-1.

Szkolenie w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich

4 Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy oraz wszystkie inne osoby wyznaczone w rozkładzie alarmowym jako odpowiedzialne za bezpieczeństwo pasażerów w sytuacjach zagrożenia muszą:

.1 pomyślnie ukończyć zatwierdzone szkolenie z zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich wymagane prawidłem V/2, pkt 8, jak określono w tabeli V/2-2;

.2 spełniać wymóg okazania dowodów, że osiągnęli wymagany standard kompetencji zgodnie z metodami i kryteriami oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 w tabeli V/2 -2.

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów, ładunku i szczelności kadłuba

5 Przed przydzieleniem obowiązków na statku, kapitanowie, starsi oficerowie, starsi oficerowie mechanicy, drudzy oficerowie mechanicy i osoby bezpośrednio odpowiedzialne za okrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, załadunek, wyładunek i zabezpieczenie ładunku, lub za zamykanie otworów w kadłubie na statkach pasażerskich typu ro-ro, jak wymaga tego prawidło V/2, pkt 9, muszą ukończyć szkolenie gwarantujące co najmniej osiągnięcie umiejętności odpowiednich do swoich obowiązków i zakresu odpowiedzialności:

Procedury załadunkowe i okrętowania

.1 umiejętność prawidłowego stosowania procedur ustanowionych dla statku dotyczące:

.1.1 załadunku i wyładunku pojazdów, wagonów kolejowych i innych jednostek transportujących ładunek, oraz związanej z tym komunikacji;

.1.2 opuszczania i podnoszenia ramp;

.1.3 układania i składowania chowanych pokładów samochodowych; oraz

.1.4 okrętowania i wyokrętowania pasażerów, ze zwróceniem szczególnej uwagi na osoby niepełnosprawne i wymagające pomocy.

Przewóz towarów niebezpiecznych.

.2 Umiejętność stosowania specjalnych zabezpieczeń, procedur oraz spełniania wymagań dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych na statkach pasażerskich typu ro-ro.

Mocowanie ładunków

.3 Umiejętność:

.3.1 prawidłowego stosowania przepisów Kodeksu bezpiecznego postępowania przy rozmieszczaniu i mocowaniu ładunków odnośnie pojazdów, wagonów kolejowych i innych jednostek transportujących ładunek;

.3.2 właściwego użycia sprzętu i materiałów do mocowania ładunku, biorąc pod uwagę ich ograniczenia.

Obliczenia stateczności, przegłębienia i naprężeń

.4 Umiejętność:

.4.1 właściwego korzystania z dostępnych informacji o stateczności i naprężeniach;

.4.2 obliczenia stateczności i przegłębienia dla różnych warunków załadowania, korzystając z dostępnych kalkulatorów załadunku lub programów komputerowych;

.4.3 obliczania współczynników obciążenia pokładów; oraz

.4.4 obliczenia wpływu przepompowania balastu i paliwa na stateczność, przegłębienie i naprężenia.

Otwieranie, zamykanie i zabezpieczanie otworów w kadłubie

.5 Umiejętność:

.5.1 prawidłowego stosowania ustalonych procedur otwierania, zamykania i zabezpieczania furty dziobowej, rufowej i furt bocznych oraz ramp, a także prawidłowego obsługiwania związanych z nimi systemów; oraz

.5.2 przeprowadzania kontroli uszczelnień.

Skład atmosfery na pokładach ro-ro

.6 Umiejętność:

.6.1 wykorzystania urządzeń, jeśli są na wyposażeniu statku, do monitorowania składu atmosfery pomieszczeń ro-ro; oraz

.6.2 prawidłowego stosowania ustalonych dla statku procedur wentylacji pomieszczeń ro-ro podczas załadunku i wyładunku pojazdów, podczas podróży i w sytuacji zagrożenia.

Tabela A-V/2

Minimalny standard kompetencji w zakresie kierowania tłumem na statku pasażerskim

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w realizacji statkowych planów awaryjnych i procedur zbiórki i ewakuacji pasażerów.Znajomość statkowych planów awaryjnych, instrukcji i procedur związanych z kierowaniem i ewakuacją pasażerów.

Znajomość technik stosowanych podczas kierowania tłumem i odpowiednich urządzeń używanych do pomocy pasażerom w sytuacji awaryjnej.

Znajomość rozkładów alarmowych i instrukcji awaryjnych.

Ocena dowodów uzyskanych po przeszkoleniu i/lub instruktażu.Działania podejmowane w przypadku sytuacji zagrożenia są odpowiednie i zgodne z ustalonymi procedurami.
Pomoc pasażerom w drodze do miejsca zbiórki i stanowisk łodziowych.Umiejętność wydawania jasnych i uspokajających poleceń.

Umiejętność kierowania pasażerami na korytarzach, klatkach schodowych i przejściach.

Zrozumienie znaczenia i umiejętność utrzymywania pełnej drożności dróg ewakuacyjnych.

Znajomość dostępnych metod ewakuacji osób niepełnosprawnych i wymagających szczególnej pomocy.

Znajomość metod przeszukiwania pomieszczeń pasażerskich i ogólnodostępnych.

Umiejętność sprowadzania pasażerów na ląd, ze zwróceniem szczególnej uwagi na

Ocena dowodów uzyskanych po szkoleniu praktycznym i/lub instruktażu.Podjęte działania są zgodne z planami awaryjnymi, instrukcjami i procedurami.

Informacje przekazywane osobom, sekcjom awaryjnym i pasażerom są dokładne, istotne i aktualne.

osoby niepełnosprawne i wymagające pomocy.

Znaczenie skutecznych procedur dotyczących zbiórki, w tym:

.1 znaczenie utrzymania porządku.

.2 umiejętność stosowania procedur w celu zmniejszenia i unikania paniki.

.3 umiejętność korzystania w stosownych przypadkach z list pasażerów w celu ich policzenia przed ewakuacją.

.4 znaczenie, o ile to możliwe, odpowiedniej odzieży pasażerów podczas zbiórki; oraz

.5 umiejętność sprawdzenia, czy pasażerowie poprawnie założyli swoje kamizelki ratunkowe.

Tabela A-V/2-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Organizacja procedur awaryjnych na statku.Znajomość:

.1 ogólnego planu i budowy statku.

.2 przepisów bezpieczeństwa.

.3 planów awaryjnych Procedur.

Znaczenie zasad opracowania procedur awaryjnych dla określonego statku, w tym:

.1 konieczność wstępnego zaplanowania i wypróbowania statkowych procedur awaryjnych.

.2 potrzeba znajomości i jak najściślejszego przestrzegania przez cały personel zaplanowanych procedur awaryjnych w przypadku sytuacji zagrożenia.

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, ćwiczeń na podstawie jednego lub kilku przygotowanych planów awaryjnych oraz praktyczna demonstracja.Procedury awaryjne na statku zapewniają stan gotowości do działania w sytuacji zagrożenia.
Optymalne wykorzystanie zasobów.Umiejętność optymalnego wykorzystania zasobów, biorąc pod uwagę:

.1 to, że zasoby dostępne w sytuacji zagrożenia mogą być ograniczone.

.2 potrzebę pełnego wykorzystania personelu i urządzeń bezpośrednio dostępnych i, gdy zajdzie potrzeba, improwizowania.

Umiejętność zorganizowania realistycznych alarmów

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.W planach awaryjnych dostępne zasoby są optymalnie wykorzystane.

Przydzielanie zadań i obowiązków odpowiada znanym kompetencjom poszczególnych osób.

Role i obowiązki sekcji i poszczególnych osób są jasno określone.

ćwiczebnych w celu utrzymania stanu gotowości, biorąc pod uwagą doświadczenia z poprzednich wypadków z udziałem statków pasażerskich; omówienie przebiegu ćwiczeń.
Kontrola reagowania na zagrożenia.Umiejętność dokonania wstępnej oceny i zapewnienia skutecznej reakcji na sytuacje zagrożenia zgodnie z ustalonymi procedurami awaryjnymi.

Umiejętności przywódcze

Umiejętność przewodzenia i kierowania innymi w sytuacjach zagrożenia, w tym potrzeba;

.1 dawania przykładu w sytuacjach zagrożenia.

.2 skupienia się na podejmowaniu decyzji, biorąc pod uwagę potrzebę szybkiego działania w sytuacji zagrożenia.

.3 motywowania, zachęcania i uspokojenia pasażerów i innych osób.

Radzenie sobie ze stresem

Umiejętność identyfikacji objawów nadmiernego stresu u siebie i u innych członków sekcji awaryjnej.

Zrozumienie, że stres spowodowany sytuacjami zagrożenia może wpływać na funkcjonowanie osób i ich zdolność do postępowania według instrukcji i procedur.

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.Procedury i działania są zgodne z ustalonymi zasadami i planami zarządzania kryzysowego na statku.

Cele i strategia są odpowiednie do charakteru zagrożenia, biorąc pod uwagę ewentualności i optymalnie wykorzystują dostępne zasoby.

Działania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i kontroli.

Kontrola nad pasażerami i innymi osobami w sytuacjach zagrożenia.Zachowania i reakcje ludzkie

Umiejętność panowania nad pasażerami i innymi osobami w sytuacjach zagrożenia, w tym:

.1 świadomość ogólnych wzorców reakcji pasażerów i innych osób w sytuacjach zagrożenia, uwzględniająca następujące prawidłowości:

1.1 na ogół upływa trochę czasu zanim (udzie przyjmą fakt istnienia sytuacji zagrożenia;

1.2 niektórzy mogą panikować i nie zachowywać racjonalnie, że ich zdolność rozumienia może być zaniżona i mogą nie reagować na instrukcje tak, jak w sytuacjach braku zagrożenia.

.2 świadomość, że pasażerowie i inne osoby mogą między innymi:

.2.1 zacząć szukać krewnych, znajomych i/lub swoich rzeczy w reakcji na to, że dzieje się coś złego;

.2.2 szukać schronienia w swoich kabinach lub innych miejscach na statku, gdzie, jak sądzą, mogą uniknąć zagrożenia;

.2.3 z reguły przechodzą na wyżej położoną burtę, gdy statek ma przechył.

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, praktycznej demonstracji i przeszkolenia na statku oraz ćwiczeń procedur awaryjnych.Działania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i kontroli.
.3 ocena ewentualnej paniki wynikającej z rozdzielenia członków rodziny.
Nawiązanie i utrzymywanie skutecznej komunikacji.Umiejętność nawiązywania i utrzymywania skutecznej komunikacji, w tym:

.1 znaczenie jasnych i zwięzłych instrukcji i meldunków.

.2 potrzebę zachęcenia pasażerów i innych osób do przekazywania informacji i udzielania odpowiedzi.

Umiejętność przekazywania istotnych informacji pasażerom i innym osobom w sytuacji zagrożenia, aby na bieżąco powiadamiać ich o ogólnej sytuacji i komunikować im jakie czynności mają podjąć, biorąc pod uwagę:

.1 język lub języki, jakimi posługuje się większość pasażerów i innych osób na danej trasie.

.2 ewentualną potrzebę porozumiewania się w sytuacji zagrożenia w inny sposób, np. poprzez demonstrację, sygnały ręczne lub zwracanie uwagi na lokalizację instrukcji, miejsc zbiórki, urządzeń ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, kiedy komunikacja ustna jest niepraktyczna.

.3 język w którym komunikaty o zagrożeniu

Ocena dowodów uzyskanych z zatwierdzonego szkolenia, ćwiczeń i praktycznej demonstracji.Informacje ze wszystkich dostępnych źródeł są otrzymywane, oceniane i potwierdzone jak najszybciej

i weryfikowane w trakcie zagrożenia.

Informacje przekazywane osobom, sekcjom awaryjnym i pasażerom są dokładne, istotne i aktualne.

Pasażerowie cały czas otrzymują informacje o charakterze zagrożenia i czynnościach, jakie mają wykonywać.

mogą być nadawane w sytuacji zagrożenia lub ćwiczenia aby przekazać pasażerom kluczowe wskazówki i ułatwić członkom załogi udzielanie pasażerom pomocy.

Sekcja  A-V/3

Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy oraz innego personelu na statki podlegające Kodeksowi IGF

Podstawowe szkolenie na statki podlegające Kodeksowi IGF

1 Każdy kandydat na świadectwo podstawowego przeszkolenia do służby na statkach podlegających Kodeksowi IGF:

.1.1 powinien pomyślnie ukończyć zatwierdzone szkolenie podstawowe, wymagane prawidłem V/3, pkt 5, zgodnie ze swoim stanowiskiem, obowiązkami i zakresem odpowiedzialności, jak określono w tabeli A-V/3-1; oraz

.1.2 jest zobowiązany do przedstawienia dowodów, że osiągnął wymagany standard kompetencji zgodnie z metodami i kryteriami oceny kompetencji zestawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/3-1; lub

.2 powinien przejść odpowiednie szkolenie i uzyskać świadectwo zgodnie z wymaganiami do służby na zbiornikowcach do przewozu skroplonego gazu określonymi w prawidle V/3, pkt 6.

Szkolenie wyższego stopnia na statki podlegające Kodeksowi IGF

2 Każdy kandydat na świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego do służby na statkach podlegających Kodeksowi IGF musi:

.1.1 pomyślnie ukończyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie wymagane prawidłem V/3, pkt 8, zgodnie ze swoim stanowiskiem, obowiązkami i odpowiedzialnością, jak określono w tabeli A-V/3-2; oraz

.1.2 przedstawić dowody, że osiągnął wymagany standard kompetencji zgodnie z metodami i kryteriami oceny kompetencji zestawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/3-2; lub

.2 przejść odpowiednie szkolenie i uzyskać świadectwo zgodnie z wymaganiami do służby na zbiornikowcach do przewozu skroplonego gazu określonymi w prawidle V/3, ust 9.

Zwolnienia

3 Administracja może, w odniesieniu do statków o pojemności brutto mniejszej niż 500, z wyjątkiem statków pasażerskich, jeżeli uzna, że rozmiar statku oraz czas trwania i charakter podróży czynią stosowanie pełnych wymogów niniejszej sekcji nieuzasadnionym lub niewykonalnym, zwolnić marynarzy na takim statku lub klasie statków z niektórych wymagań, mając na uwadze bezpieczeństwo ludzi i mienia na pokładzie statku oraz ochrony środowiska morskiego.

Tabela A-V/3-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia podstawowego na statki podlegające Kodeksowi IGF

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w bezpiecznej eksploatacji statku podlegającego Kodeksowi IGF.Konstrukcja i charakterystyka eksploatacyjna statków podlegających Kodeksowi IGF.

Podstawowa znajomość statków podlegających Kodeksowi IGF, ich układy paliwowe i systemy przechowywania paliwa:

.1 paliwa o których mowa w Kodeksie IGF.

.2 rodzaje układów paliwowych podlegających Kodeksowi IGF.

.3 przechowywanie paliwa w zwykłej atmosferze, kriogeniczne lub sprężone na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

.4 ogólna konstrukcja systemów przechowywania paliwa na pokładzie statków podlegających Kodeksowi IGF.

.5 strefy i obszary zagrożeń.

.6 typowy plan bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

.7 systemy monitorowania, kontroli i bezpieczeństwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Podstawowa znajomość paliw i działania systemów przechowywania paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF:

.1 systemy rurociągów i zawory.

.2 przechowywanie w zbiornikach atmosferycznych, kriogenicznych i ciśnieniowych.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest zrozumiała i skuteczna.

Operacje związane ze

statkami podlegającymi

Kodeksowi IGF są

przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami

i procedurami, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji.

.3 systemy odpowietrzania i ekrany ochronne.

.4 podstawowe operacje i systemy bunkrowania.

.5 ochrona przed wypadkami kriogenicznymi.

.6 monitorowanie i wykrywanie wycieku paliwa.

Podstawowa znajomość właściwości fizycznych paliw na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym:

.1 właściwości i charakterystyki.

.2 ciśnienie i temperatura, zależności ciśnienia i temperatury pary.

Wiedza i zrozumienie wymogów bezpieczeństwa i zarządzania bezpieczeństwem na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom na statku podlegającym Kodeksowi IGF.Podstawowa znajomość zagrożeń związanych z operacjami na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym zagrożenia:

.1 dla zdrowia.

.2 dla środowiska.

.3 związane z substancjami reaktywnymi.

.4 korozyjne.

.5 związane z zapłonem, wybuchowością i łatwopalnością.

.6 związane ze źródłami zapłonu.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Prawidłowa identyfikacja na karcie charakterystyki (SDS), istotne zagrożenia dla statku i personelu, i podejmowanie odpowiednich działań zgodnie z ustalonymi procedurami.

Identyfikacja i działania po stwierdzeniu niebezpiecznej sytuacji są zgodne z ustalonymi procedurami zgodnie z najlepszymi praktykami.

.7 elektrostatyczne.

.8 toksyczne.

.9 związane z wyciekami i chmurami oparów.

.10 związane z bardzo niskimi temperaturami.

.11 związane z ciśnieniem.

.12 związane z różnicami w partiach paliwa.

Podstawowa znajomość kontroli zagrożeń:

.1 metody opróżniania, zobojętniania, osuszania i monitorowania.

.2 środki antystatyczne.

.3 wentylacja,

.4 segregacja.

.5 opóźnianie reakcji.

.6 środki zapobiegania zapłonowi, pożarom i wybuchom.

.7 kontrola składu atmosfery.

.8 badanie gazów.

.9 ochrona przed uszkodzeniami kriogenicznymi (LNG).

Zrozumienie właściwości paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF podanych na kartach charakterystyki (SDS).

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa.Znajomość przyrządów do pomiaru gazu i podobnych urządzeń:

.1 badanie gazów.

Właściwe korzystanie ze specjalistycznego sprzętu ochronnego i zabezpieczającego, w tym:

.1 aparat do oddychania.

.2 odzież ochronna.

.3 sprzęt do resuscytacji.

.4 wyposażenie ratunkowe i ewakuacyjne.

Podstawowa znajomość zasad bezpiecznej pracy i procedur zgodnych z przepisami prawa i wytycznymi branżowymi oraz własne bezpieczeństwo na pokładzie dotyczące statków podlegających Kodeksowi IGF w tym:

.1 środki ostrożności, które należy podjąć przed wejściem do pomieszczeń i rejonów niebezpiecznych.

.2 środki ostrożności, które należy podjąć przed i podczas naprawy i prac konserwacyjnych.

.3 środki bezpieczeństwa przy robotach na gorąco i na zimno.

Podstawowa znajomość pierwszej pomocy w odniesieniu do karty charakterystyki (SDS).

Egzamin lub ocena dowodów uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań: .1 poświadczona praktyka Pływania.

.2 zatwierdzone szkolenie doświadczenie na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze Szkolenia.

.4 zatwierdzone szkolenie program.

Procedury oraz praktyki bezpiecznej pracy stworzone w celu ochrony załogi i statku są zawsze przestrzegane.

Odpowiedni sprzęt ochronny i zabezpieczenia są prawidłowo stosowane.

Pierwsza pomoc: co robić, a czego nie.

Przeprowadzenie akcji przeciwpożarowej na statku podlegającym Kodeksowi IGF.Organizacja ochrony i działania ppoż., jakie należy podjąć na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Szczególne zagrożenia związane z układami paliwowymi i postępowanie z paliwem na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Środki gaszące i metody stosowane do opanowania i gaszenia pożarów w związku z różnymi paliwami znajdującymi się na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Działanie systemów przeciwpożarowych.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych, prawdziwie realistycznych warunkach szkolenia (np. symulowane warunki statkowe) oraz, kiedy to możliwe i wykonalne, w ciemności.Początkowe i kolejne działania po stwierdzeniu zagrożenia są zgodne z ustalonymi praktykami i procedurami.

Działania podjęte po identyfikacji sygnałów zbiórki są odpowiednie do wskazanego zagrożenia i zgodne z ustalonymi procedurami.

Odzież i sprzęt są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych

Czas i kolejność poszczególnych czynności są odpowiednie do panujących warunków i okoliczności.

Ugaszenie ognia osiągnięte przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków.

Reagowanie na sytuacje awaryjne.Podstawowa znajomość procedur awaryjnych, w tym awaryjne wyłączenia.Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Rodzaj i wpływ zagrożenia są natychmiast identyfikowane, a przeciwdziałanie jest zgodne z procedurami i planami zastępczymi.
Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska z powodu ulatniania się paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Podstawowa znajomość środków, które należy podjąć w przypadku wycieku / rozlewu / odgazowania paliw ze statków podlegających Kodeksowi IGF, w tym potrzebę:

.1 zgłaszania istotnych informacji osobom odpowiedzialnym.

.2 znajomość statkowych procedur reagowania w przypadku rozlewu / wycieku / odgazowania paliw.

.3 świadomość odpowiedniej ochrony osobistej podczas reagowania na rozlew / wyciek paliw o których mowa w Kodeksie IGF.

Egzamin lub ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Procedury opracowane w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane.

Tabela A-V/3-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia wyższego stopnia na statki podlegające Kodeksowi IGF

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Znajomość właściwości fizycznych i chemicznych paliw na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Podstawowa znajomość i zrozumienie prostych zasad fizyki i chemii, definicje związane z bezpiecznym bunkrowaniem i wykorzystaniem paliw używanych na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym:

.1 struktura chemiczna różnych paliw stosowanych na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

.2 właściwości i charakterystyka paliw używanych na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym:

.2.1 proste prawa fizyki.

.2.2 stany skupienia materii

.2.3 gęstość cieczy i pary.

.2.4 pary skroplonego paliwa i wietrzenie paliwa kriogenicznego.

.2.5 sprężanie i dławienie gazów.

.2.6 krytyczne ciśnienie i temperatura gazów.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Skuteczne wykorzystanie zasobów informacji do identyfikacji właściwości i charakterystyki paliw o których mowa w Kodeksie IGF i ich wpływ na bezpieczeństwo, ochronę środowiska i eksploatację statku.
.2.7 temperatura zapłonu, górna dolna granica palności, temperatura samozapłonu.

.2.8 prężność pary nasyconej / temperatura nasycenia.

.2.9 punkt rosy i temperatura wrzenia.

.2.10 tworzenie się) wodzianów (hydratów).

.2.11 właściwości spalania: ciepło spalania.

.2.12 liczba metanowa / spalanie stukowe.

.2.13 charakterystyki zanieczyszczeń w paliwach o których mowa w Kodeksie IGF.

.3 właściwości pojedynczych cieczy.

.4 charakter fizykalny i właściwości roztworów.

.5 jednostki termodynamiczne.

.6 podstawowe prawa i wykresy termodynamiczne.

.7 właściwości materiałów.

.8 wpływ niskiej temperatury paliw kriogenicznych na materiały, w tym kruche pękanie.

Zrozumienie informacji zawartych w karcie charakterystyki (SDS) o paliwach o których mowa w Kodeksie IGF.

Operowanie elementami sterowania paliwem związanymi z układem napędowym, systemami i obsługą techniczną, oraz urządzeń zabezpieczających na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Zasady działania siłowni okrętowych.

Okrętowe maszyny pomocnicze.

Znajomość terminologii mechaniki okrętowej.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Siłownia, maszyny pomocnicze i urządzenia są eksploatowane zgodnie ze specyfikacją techniczną, w granicach bezpiecznej eksploatacji, przez cały czas.
Umiejętność bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich operacji związanych z paliwami stosowanych na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Konstrukcja i charakterystyka statków podlegających Kodeksowi IGF.

Znajomość konstrukcji statku, systemów i urządzeń znajdujących się na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym:

.1 układy paliwowe różnych silników napędowych.

.2 ogólny plan i budowa statku.

.3 systemy przechowywania paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym materiały konstrukcyjne i izolacyjne.

.4 urządzenia i przyrządy do obsługi paliwa na statkach:

.4.1 pompy paliwowe i systemy pomp.

4.2 rurociągi paliwowe.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Komunikacja jest jasna i zrozumiała.

Prawidłowe operacje na statku przy użyciu paliwa o których mowa w Kodeksie IGF są przeprowadzane w sposób bezpieczny,

z uwzględnieniem konstrukcji statku, systemów i urządzeń.

Operacje pompowania są przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami oraz są odpowiednie do rodzaju paliwa.

Operacje są planowane z uwzględnieniem zagrożeń i przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji i aby uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego.

.4.3 urządzenia rozprężne.

.4.4 osłony przeciwogniowe.

.4.5 systemy monitorowania Temperatury.

.4.6 systemy wskazujące poziom paliwa.

.4.7 systemy monitorowania i regulacji ciśnienia w zbiornikach.

.5 utrzymanie temperatury i ciśnienia w chłodzonych zbiornikach paliwa.

.6 systemy kontroli atmosfery w układzie paliwowym (gaz obojętny, azot), w tym przechowywanie, wytwarzanie i dystrybucja.

.7 systemy wykrywania gazów toksycznych i łatwopalnych.

.8 system awaryjnego odcinania paliwa (ESD).

Teoretyczna znajomość układów i charakterystyk paliw, w tym typy pomp w układach paliwowych i ich bezpieczna eksploatacja na statkach podlegających Kodeksowi IGF:

.1 pompy niskiego ciśnienia.

.2 pompy wysokiego ciśnienia.

.3 odparowywacze.

.4 ogrzewacze.

.5 urządzenia podnoszące ciśnienie. Znajomość bezpiecznych procedur i list kontrolnych do włączania i wyłączania zbiorników paliwa z eksploatacji, w tym:

.1 zobojętnianie.

.2 schładzanie.

.3 wstępny załadunek.

.4 kontrola ciśnienia.

.5 podgrzewanie paliwa.

.6 systemy opróżniania.

Planowanie i monitorowanie bezpiecznego bunkrowania, przechowywania i zabezpieczenia paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Ogólna wiedza o statkach podlegających Kodeksowi IGF. Umiejętność wykorzystania wszystkich dostępnych na statku danych dotyczących tankowania, przechowywania i zabezpieczenia paliw o których mowa w Kodeksie IGF.

Umiejętność nawiązania jasnej i zwięzłej komunikacji między statkiem a terminalem, cysterną albo statkiem dostarczającym paliwo.

Znajomość procedur bezpieczeństwa i procedur awaryjnych w eksploatacji maszyn, układów paliwowych i sterowania statków podlegających Kodeksowi IGF.

Sprawna obsługa systemów bunkrowania na statkach podlegających Kodeksowi IGF:

.1 procedury bunkrowania.

.2 procedury awaryjne.

.3 interfejs statek-ląd lub statek-statek.

.4 zapobieganie przewróceniu się statku.

Sprawne wykonywanie pomiarów i obliczeń dotyczących paliwa, w tym:

.1 maksymalna ilość.

.2 Ilość w zbiornikach i rurociągach (OBQ).

.3 Minimalna ilość pozostająca na statku (ROB).

.4 obliczenia zużycia paliwa.

Umiejętność zapewnienia bezpiecznego kierowania operacjami tankowania paliwa i innymi związanymi z paliwem objętym Kodeksem IGF operacjami wykonywanymi równocześnie z innymi operacjami w porcie i na morzu.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.3 zatwierdzony program szkolenia.

.4 zatwierdzone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych lub obserwowanie operacji bunkrowania.

Jakość i ilość paliwa jest określana z uwzględnieniem aktualnych warunków i podjęciem niezbędnych bezpiecznych środków naprawczych.

Procedury monitorowania systemów bezpieczeństwa w celu natychmiastowego wykrywania wszystkich alarmów i działania zgodnego z ustalonymi procedurami.

Operacje są planowane i przeprowadzane zgodnie z instrukcjami i procedurami przepompowywania paliwa, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji i uniknąć szkód spowodowanych rozlewem i zanieczyszczenia środowiska.

Personel jest informowany o przydzielonych mu obowiązkach, procedurach i standardach pracy jakie należy przestrzegać, w sposób odpowiedni do zainteresowanych osób i zgodnie z procedurami bezpiecznej pracy.

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska z powodu wypuszczania paliwa ze statków podlegających Kodeksowi IGF.Znajomość wpływu zanieczyszczeń na człowieka i środowisko. Znajomość środków, które należy podjąć w przypadku rozlewu/ wycieku/ odpowietrzenia.Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Procedury opracowane w celu ochrony środowiska są przestrzegane cały czas.
Monitorowanie i kontrola zgodności z wymogami prawnymi.Znajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki (MARPOL),

z późniejszymi zmianami oraz inne istotne instrumenty IMO, branżowe wytyczne i przepisy portowe powszechnie stosowane.

Biegłość w stosowaniu Kodeksu IGF i powiązanych dokumentów.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzone szkolenie.

Postępowanie z paliwami na statkach podlegających Kodeksowi IGF jest zgodne z odpowiednimi instrumentami IMO oraz ustalonymi normami branżowymi i kodeksami zasad bezpiecznej pracy.

Operacje są planowane i przeprowadzone zgodnie z zatwierdzonymi procedurami i wymogami prawnymi.

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom.Znajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z eksploatacją układów/ systemów paliwowych na statkach podlegających Kodeksowi IGF, w tym:

.1 łatwopalność.

.2 wybuchowość.

.3 toksyczność.

.4 reaktywność.

.5 korozyjność.

.6 zagrożenia dla zdrowia.

.7 skład gazu obojętnego.

.8 zagrożenia elektrostatyczne.

.9 gazy pod ciśnieniem.

.10 niska temperatura.

Sprawna kalibracja i stosowanie systemów, przyrządów i urządzeń do monitorowania i wykrywania paliwa na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Znajomość i zrozumienie zagrożeń z powodu nieprzestrzegania odpowiednich zasad/przepisów.

Znajomość i zrozumienie metody analizy oceny ryzyka na statkach podlegających Kodeksowi IGF.

Umiejętność szczegółowego opracowania analizy ryzyka i zagrożeń związanych ze statkami podlegającymi Kodeksowi IGF.

Umiejętność szczegółowego opracowania planów bezpieczeństwa i instrukcji dotyczących bezpieczeństwa dla statków podlegających Kodeksowi IGF.

Znajomość procedur prac gorących, pomieszczeń zamkniętych i wejścia do zbiornika, w tym procedur udzielania pozwoleń.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Istotne zagrożenia dla statku i personelu związane z operacjami prowadzonymi na statkach podlegających Kodeksowi IGF są prawidłowo identyfikowane i właściwe środki kontroli są podejmowane.

Stosowanie urządzeń do wykrywania łatwopalnych i toksycznych gazów jest zgodne z instrukcjami i dobrymi praktykami.

Stosowanie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy na statku podlegającym Kodeksowi IGF.Właściwe użycie sprzętu ratowniczego oraz urządzeń ochronnych, takich jak:

.1 aparat do oddychania i urządzenia ewakuacyjne.

.2 odzież i sprzęt ochronny.

.3 sprzęt do resuscytacji.

.4 urządzenia ratunkowe i ewakuacyjne.

Znajomość zasad bezpiecznej pracy i procedur zgodnie z przepisami i wytycznymi branżowymi oraz własne bezpieczeństwo na statku, w tym:

.1 środki ostrożności, które należy podjąć przed, podczas i po naprawie i konserwacji układów paliwowych o których mowa w Kodeksie IGF.

.2 bezpieczeństwo elektryczne (patrz normy IEC 600079-17).

.3 lista kontrolna bezpieczeństwa statek/ląd.

Podstawowa znajomość pierwszej pomocy w odniesieniu do karty charakterystyki (SDS) dla paliw o których mowa w Kodeksie IGF.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Odpowiedni sprzęt ratowniczy i ochronny jest prawidłowo stosowany.

Procedury opracowane w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane.

Zasady pracy są zgodne z wymogami prawnymi, kodeksami postępowania, pozwoleniami na pracę i ochroną środowiska.

Pierwsza pomoc: co robić, a czego nie robić.

Znajomość systemów zapobiegania, kontroli, zwalczania i gaszenia pożarów na statkach podlegających Kodeksowi IGF.Znajomość metod i środków przeciwpożarowych do wykrywania, opanowania i ugaszenia pożarów paliw o których mowa w Kodeksie IGF.Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań: .1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku.

.3 zatwierdzone szkolenie na symulatorze.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Rodzaj i skala problemu są natychmiast identyfikowane, a początkowe działania są zgodne z procedurami awaryjnymi dotyczącymi paliw o których mowa w Kodeksie IGF.

Ewakuacja, procedury awaryjnego wyłączenia i odizolowania paliwa są odpowiednie do paliw o których mowa w Kodeksie IGF.

Sekcja  A-V/4

"Obowiązkowe minimalne wymagania dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów i oficerów pokładowych na statkach eksploatowanych na wodach polarnych.

Standard kompetencji

1 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia podstawowego na statki eksploatowane na wodach polarnych jest zobowiązany do:

.1 wykazania kompetencji do podjęcia zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/4-1; oraz

.2 przedłożenia dowodów na osiągnięcie:

.1 minimalnej wiedzy, zrozumienia i umiejętności wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/4-1; oraz

.2 wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania kompetencji oraz kryteriów oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/4-1.

2 Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo przeszkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane na wodach polarnych jest zobowiązany do:

.1 wykazania kompetencji do podjęcia zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/4-2; oraz

.2 przedłożenia dowodów na osiągnięcie:

.1 minimalnego poziomu wiedzy, zrozumienia i umiejętności wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/4-2; oraz

.2 wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania kompetencji oraz kryteriów oceny kompetencji określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/4-2.

Tabela A-V/4-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia podstawowego na statki eksploatowane na wodach polarnych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udział w bezpiecznej eksploatacji statku na wodach polarnych.Podstawowa znajomość właściwości lodu i akwenów gdzie mogą występować różne rodzaje lodu w rejonie eksploatacji statku:

.1 fizyka lodu, warunki, powstawanie, wzrost, starzenie i faza topnienia.

.2 rodzaje i koncentracja kry lodowej.

.3 napór i rozmieszczenie lodu.

.4 tarcie o lód pokryty śniegiem.

.5 skutki oblodzenia od bryzgów fal; ryzyko oblodzenia; środki ostrożności aby uniknąć oblodzenia i procedury postępowania podczas oblodzenia.

.6 reżimy lodowe w różnych regionach; znaczne różnice między Arktyką a Antarktyką, lód jednoroczny i wieloletni, lód morski i lądowy.

.7 wykorzystanie zdjęć zalodzenia w celu rozpoznania skutków szybkich zmian lodu i warunków pogodowych.

.8 znajomość zjawiska poświaty lodowej i nieba bez poświaty.

.9 znajomość zróżnicowanego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Identyfikacja i charakterystyka właściwości lodu i ich znaczenie dla bezpiecznej eksploatacji statku.

Informacje uzyskane od służb informujących o lodach i z publikacji są interpretowane prawidłowo i właściwie wykorzystane.

Wykorzystanie zdjęć satelitarnych w paśmie widzialnym i w podczerwieni.

Korzystanie z map o odwzorowaniu owalnym.

Łączenie danych meteorologicznych i oceanograficznych z danymi o lodach.

Pomiary i obserwacje pogody i warunków lodowych są dokładne i odpowiednie do planowania bezpiecznego przejścia.

przepływu gór lodowych i paku lodowego.

.10 znajomość pływów i prądów w lodach.

.11 znajomość wpływu wiatru i prądu na lód.

Podstawowa znajomość zachowania się statku w lodach i niskiej temperaturze powietrza:

.1 charakterystyka statku.

.2 typy statków, konstrukcje kadłuba.

.3 wymagania techniczne dotyczące eksploatacji statku w lodach.

.4 wymagania dotyczące wzmocnienia lodowego.

.5 ograniczenia klas lodowych.

.6 przygotowanie statku do żeglugi w warunków polarnych i gotowość statku, w tym pokładu i maszyny.

.7 działanie systemów niskotemperaturowych.

.8 ograniczenia maszyn i urządzeń w warunkach lodowych i niskiej temperaturze powietrza.

.9 monitorowanie naporu lodu na kadłub.

.10 zawory zaburtowe, pobór wody, izolacja nadbudówki i systemy specjalne.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Identyfikacja charakterystyk statku i ograniczeń w różnych warunkach lodowych i wpływ otaczającego zimna.

Procedury oceny ryzyka są opracowywane przed wejściem w lody.

Świadomość zamarzania słodkiej wody balastowej w zbiornikach balastowych.

Działania są

przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu przygotowania statku i załogi na operacje w lodach i niskiej temperaturze powietrza.

Komunikacja jest cały czas jasna, zwięzła i skuteczna i prowadzona fachowo.

Stosowanie Kodeksu polarnego i podręcznika eksploatacji statku na wodach polarnych do prawidłowego określenia zalecanych procedur do za/wyładunku i/lub wy/okrętowania pasażerów w niskich temperaturach, monitorowania wody balastowej czy nie zamarza.

Monitorowanie temperatur silnika, wachty kotwicznej w lodach, i przejścia statku w pobliżu akwenów zalodzonych.

Interpretacja i analiza informacji z radaru są zgodne z procedurami prowadzenia obserwacji,

Podstawowa znajomość i umiejętność operowania i manewrowania statkiem w lodach;

.1 bezpieczna prędkość w obecności lodu i gór lodowych.

.2 monitorowanie zbiorników balastowych.

.3 operacje ładunkowe na wodach polarnych

.4 świadomość obciążeń i problemów chłodzenia silnika.

.5 procedury bezpieczeństwa podczas przejścia w lodach.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

ze szczególną uwagą w celu identyfikacji niebezpiecznych form zalodzenia.

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych, w tym map elektronicznych i publikacji są istotne, analizowane, interpretowane prawidłowo i właściwie wykorzystane.

Główna metoda określania pozycji jest często stosowana i najbardziej odpowiednia do panujących warunków i planowania trasy przez lody.

Sprawdzanie działania i testy systemów nawigacyjnych i łączności są zgodne z zaleceniami dla operacji na dużej szerokości geograficznej i w niskich temperaturach powietrza.

Monitorowanie i zapewnienie zgodności z wymogami prawnymi.Podstawowa znajomość przepisów:

.1 Traktat antarktyczny i Kodeks polarny.

.2 raporty powypadkowe dotyczące statków na wodach polarnych.

.3 standardy IMO dotyczące eksploatacji statku na odległych akwenach.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

3. poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Znajdowanie i stosowanie odpowiednich części podręcznika eksploatacji statku na wodach polarnych.

Komunikacja jest zgodna z lokalnymi/regionalnymi i międzynarodowymi standardowymi procedurami.

Wymogi prawne związane z odpowiednimi przepisami, kodeksami i praktykami są identyfikowane.

Stosowanie zasad bezpiecznej pracy, reagowanie na sytuacje zagrożenia.Podstawowa znajomość przygotowania załogi warunków pracy i bezpieczeństwa:

.1 uznanie ograniczeń odpowiedzialności i gotowości służb poszukiwawczych i ratowniczych, obejmujących obszar morski A4 i ograniczenia urządzeń łączności w poszukiwaniu i ratowaniu.

.2 świadomość planowania awaryjnego.

.3 jak opracować i wdrożyć specjalne procedury bezpiecznej pracy dla załóg w warunkach środowiska polarnego, takich jak niskie temperatury, oblodzone powierzchnie, środki ochrony osobistej, system koleżeński i skracanie czasu pracy.

.4 rozpoznanie zagrożeń w sytuacjach ekspozycji załogi na niskie temperatury.

.5 czynniki ludzkie, w tym zmęczenie od zimna, aspekty pierwszej pomocy medycznej, dobre warunki bytowe załogi.

.6 warunki przetrwania, w tym stosowanie osobistych i grupowych środków ratunkowych.

.7 świadomość najczęstszych uszkodzeń kadłuba i wyposażenia i sposoby ich unikania.

.8 oblodzenie nadbudówki i pokładu,

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Identyfikacja i początkowe działania po stwierdzeniu sytuacji niebezpiecznych dla statku i poszczególnych członków załogi.

Działania są

przeprowadzane zgodnie z podręcznikiem eksploatacji statku na wodach polarnych, przyjętymi zasadami i procedurami, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji i aby uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego.

Zasady bezpiecznej pracy są przestrzegane i cały czas stosowane jest odpowiednie wyposażenie ochronne.

Reagowanie na zagrożenie jest zgodne z ustalonymi planami i odpowiednie do sytuacji i charakteru zagrożenia.

Poprawna identyfikacja i stosowanie wymogów prawnych związanych z odpowiednimi przepisami, kodeksami i praktykami.

Odpowiedni sprzęt ochronny i zabezpieczenia są prawidłowo stosowane.

Usterki i uszkodzenia są wykrywane i poprawnie zgłaszane.

w tym wpływ na stateczność i przegłębienie.

.9 zapobieganie oblodzeniu i usuwanie lodu, w tym czynniki narastania oblodzenia.

.10 rozpoznawanie problemów zmęczenia z powodu hałasu i drgań.

.11 identyfikacja potrzeby dodatkowych zapasów, takich jak paliwo, żywność i dodatkowa odzież.

Zapewnienie przestrzegania wymagań związanych z zapobieganiem zanieczyszczeniom i zagrożeniom dla środowiska.Podstawowa znajomość czynników środowiskowych i przepisów w zakresie:

.1 Identyfikacji szczególnie wrażliwych obszarów morskich w związku ze zrzutami.

.2 identyfikacji akwenów zakazanych dla żeglugi lub których należy unikać.

.3 obszarów specjalnych określonych w Konwencji MARPOL.

.4 znajomości ograniczeń sprzętu do rozlewów olejowych.

.5 planu radzenia sobie ze zwiększoną ilością śmieci, wód zęzowych, ścieków, itp.

.6 braku infrastruktury.

.7 wycieku oleju i zanieczyszczenia w lodach i jego skutki.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Wymogi prawne związane z odpowiednimi przepisami, kodeksami i praktykami są identyfikowane.

Prawidłowa identyfikacja/wybór ograniczeń w dokonywaniu zrzutów ze statku określonych w Kodeksie polarnym.

Właściwe stosowanie podręcznika eksploatacji statku na wodach polarnych/planu zagospodarowania odpadów w celu ustalenia ograniczeń w zrzutach ze statku i planowania składowania odpadów.

Identyfikacja publikacji zawierających informacje o obszarach których należy unikać, np. ostoje dzikiej przyrody, parki dziedzictwa ekologicznego, szlaki migracyjne, itp. (MARPOL, Traktat antarktyczny, itp.)

Identyfikacja czynników jakie trzeba rozważyć w celu zarządzania strumieniem odpadów podczas podróży polarnych.

Tabela A-V/4-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie szkolenia stopnia wyższego na statki eksploatowane na wodach polarnych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i umiejętnościMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Planowanie i prowadzenie podróży na wodach polarnych.Znajomość planowania podróży i meldowania

.1 źródła informacji.

.2 systemy zgłaszania się na wodach polarnych.

.3 opracowanie bezpiecznego wyznaczania trasy i planowanie przejścia w celu ewentualnego uniknięcia lodów.

.4 umiejętność rozpoznawania ograniczeń informacji hydrograficznych i map rejonów polarnych, oraz ustalania czy informacje są przydatne do celów bezpiecznej żeglugi.

.5 odchylenia i modyfikacje w planowaniu przejścia ze względu na dynamiczne warunki lodowe.

Znajomość ograniczeń urządzeń

.1 rozumienie i identyfikacja zagrożeń związanych z ograniczonymi naziemnymi pomocami nawigacyjnymi w rejonach polarnych.

.2 rozumienie i rozpoznawanie błędów kompasu z powodu

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań;

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Urządzenia, mapy i publikacje nawigacyjne wymagane na podróż są wymienione i odpowiednie do bezpiecznego przebiegu podróży.

Uzasadnienie planowanej trasy jest poparte faktami uzyskanymi z odpowiednich źródeł i publikacji, danych statystycznych i ograniczeniami systemów łączności i nawigacyjnych.

Plan podróży prawidłowo uwzględnia odpowiednie systemy regulacyjne dla rejonów polarnych i potrzebę pilotażu w lodach i/lub pomoc lodołamacza.

Wszystkie potencjalne zagrożenia nawigacyjne są prawidłowo identyfikowane.

Obliczenia pozycji, kursów, odległości i czasu są poprawne w granicach akceptowanych standardów dokładności dla urządzeń nawigacyjnych.

dużej szerokości geograficznej.

.3 zrozumienie i identyfikacja ograniczeń w rozróżnianiu obiektów na radarze i form lodowych spowodowanych zakłóceniami od lodu.

.4 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń elektronicznych systemów pozycjonowania na dużej szerokości geograficznej.

.5 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń na mapach morskich i w locjach.

.6 zrozumienie i rozpoznanie ograniczeń systemów łączności.

Kierowanie bezpieczną eksploatacją statków na wodach polarnych.Znajomość i umiejętność operowania i manewrowania statkiem w lodach:

.1 przygotowanie i ocena ryzyka przed zbliżeniem się do akwenu lodowego, w tym obecność gór lodowych, oraz uwzględnienie wiatru, ciemności, martwej fali, mgły i naporu lodu.

.2 utrzymanie łączności z lodołamaczem, innymi statkami na akwenie i ośrodkami koordynującymi akcje ratownicze.

.3 zrozumienie i opis warunków bezpiecznego wejścia na akwen lodowy lub wolny od zalodzenia i wyjście

z niego, np. przejście w kanałach i szczelinach, unikanie gór lodowych i niebezpiecznych warunków lodowych, utrzymanie bezpiecznej odległości do gór lodowych.

.4 zrozumienie i opis procedur taranowania lodu, w tym podwójne i pojedyncze łamanie lodu.

.5 rozpoznanie i określenie potrzeby zwiększenia obsady mostka stosownie do warunków otoczenia, wyposażenia statku, klasy lodowej statku.

.6 rozpoznawanie przedstawionych na radarze różnych warunków lodowych.

.7 rozumienie terminologii i zwrotów stosowanych w konwoju z lodołamaczem, podążanie za lodołamaczem w konwoju.

.8 sposoby unikania utknięcia statku w lodach oraz skutków takiego utknięcia.

.9 zrozumienie zasad holowania i ratowania w lodach, łącznie z ryzykiem związanym z takimi operacjami.

.10 prowadzenie statku w różnych stanach zwartości lodu i pokrywy lodowej, w tym ryzyko związane z nawigacją w lodach, oraz unikanie zwrotów i zawracania.

.11 stosowanie różnych typów napędu i steru, w tym ograniczenia w celu uniknięcia uszkodzenia podczas pracy w lodach.

.12 użycie systemów kontroli przechyłu i przegłębienia, zagrożenia związane z balastem i przegłębieniem w lodach.

.13 dokowanie i wydokowanie na wodach pokrytych lodem, w tym zagrożenia związane z taką operacją i różnymi technikami bezpiecznego dokowania i wydokowania na wodach pokrytych lodem.

.14 kotwiczenie w lodach, w tym zagrożenia dla systemu kotwiczenia - oblodzenie kluzy kotwicznej i urządzeń kotwicznych.

.15 rozpoznanie czynników które wpływają na widzialność w rejonie polarnym i mogą wskazywać lokalne warunki lodowe i wodne, w tym dymienie morza, odblask lodowy i refrakcja.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kliku następujących wymagań;

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

Wszystkie decyzje dotyczące nawigacji w lodach są podejmowane na podstawie odpowiedniej oceny charakterystyk manewrowych statku, maszyny i działania sił, jakie mogą występować na wodach polarnych.

Wykazanie umiejętności komunikacji, zwrócenie się o wyznaczenie trasy w lodach, wykreślenie trasy i rozpoczęcie podróży w lodach.

Wszystkie potencjalne zagrożenia w lodach są prawidłowo identyfikowane.

Wszystkie decyzje dotyczące cumowania, kotwiczenia, operacji ładunkowych

i balastowych są podejmowane z uwzględnieniem charakterystyk manewrowych i napędowych (działania przewidywanych sił, zgodnie z wytycznymi Kodeksu polarnego i obowiązujących umów międzynarodowych.

Zademonstrowanie bezpiecznego posuwania się statku w lodach, manewrowanie statkiem przez lód o umiarkowanej koncentracji lodu (w zakresie 1/10 do 5/10)

Zademonstrowanie bezpiecznego posuwania się statku w lodach, manewrowanie statkiem przez duże koncentracje lodu (w zakresie 1/10 do 5/10)

Operacje są planowane i przeprowadzane zgodnie z ustalonymi zasadami i procedurami, aby zapewnić bezpieczeństwo operacji i uniknąć zanieczyszczenia środowiska morskiego.

Bezpieczeństwo nawigacji jest utrzymywane poprzez strategię nawigacji i dostosowanie prędkości statku i kursu przez różne rodzaje zalodzenia.

Zrozumienie działań pozwalających na użycie systemu kotwiczenia w niskich temperaturach

Działania są

przeprowadzane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami w celu przygotowania holowania przez lodołamacz, w tym holowanie na holu krótkim.

Zapewnianie bezpieczeństwa załogi i pasażerów, a także sprawności systemów ratunkowych, przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwa.Znajomość zasad bezpieczeństwa:

.1 zrozumienie procedur i technik opuszczenia statku i przetrwania na lodzie i na wodach pokrytych lodem.

.2 rozpoznanie ograniczeń systemów

przeciwpożarowych i środków ratunkowych z powodu niskiej temperatury powietrza.

.3 zrozumienie szczególnych problemów podczas prowadzenia alarmów ćwiczebnych w lodach i niskich temperaturach.

.4 zrozumienie szczególnych problemów w trakcie reagowania na zagrożenia w lodach i niskiej temperaturze powietrza i wody.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:

.1 poświadczona praktyka pływania.

.2 poświadczona praktyka na statku

Środki reagowania są zgodne z ustalonymi planami i procedurami, odpowiednie do sytuacji i charakteru zagrożenia.
szkolnym.

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, stosownie do przypadku.

.4 zatwierdzony program szkolenia.

ROZDZIAŁ  VI

Wymagania dotyczące zagrożenia, bezpieczeństwa pracy, opieki medycznej i czynności ratowania

Sekcja A-VI/1

Wymogi minimalne dotyczące szkolenia zapoznawczego, szkolenia podstawowego i instruktażu dla wszystkich członków załogi w zakresie bezpieczeństwa

Szkolenie zapoznawcze z zakresu bezpieczeństwa

1. Przed podjęciem obowiązków służbowych na statku wszystkie osoby zatrudnione lub związane z pracą na statku morskim, inne niż pasażerowie, powinny przejść zatwierdzone szkolenie zapoznawcze w zakresie indywidualnych technik ratunkowych lub otrzymać wystarczające informacje i instrukcje, uwzględniające wytyczne zawarte w części B, tak aby mogły:

1. porozumiewać się z innymi osobami odnośnie elementarnych spraw bezpieczeństwa, rozumieć informacyjne symbole bezpieczeństwa, znaki i sygnały alarmowe;

2. wiedzieć co robić, w razie:

2.1. wypadnięcia człowieka za burtę,

2.2. wykrycia ognia lub dymu; lub

2.3. sygnału alarmu pożarowego lub alarmu opuszczenia statku;

3. rozpoznać miejsca zbiórek i zaokrętowania ewakuacji do środków ratunkowych, a także rozpoznawać drogi ewakuacyjne;

4. zlokalizować i założyć pasy ratunkowe;

5. wszczynać alarm oraz posiadać podstawową wiedzę w zakresie używania przenośnych gaśnic przeciwpożarowych;

6. podejmować niezwłoczne działania po stwierdzeniu wypadku lub innej sytuacji zagrożenia zdrowia, przed wezwaniem dalszej pomocy medycznej na statek; oraz

7. zamykać i otwierać drzwi przeciwpożarowe, wodoszczelne i strugoszczelne, w które wyposażone są statki, inne niż furty kadłubowe.

Szkolenie podstawowe

2. Członkowie załogi, zatrudnieni lub w inny sposób związani z praca na statku, obsadzeni na stanowiskach związanych z bezpieczeństwem lub zapobieganiem zanieczyszczeniom, przed przydzieleniem im jakichkolwiek obowiązków powinni:

1. otrzymać odpowiednie, uznane szkolenie podstawowe lub instruktaż w zakresie:

1.1. indywidualnych technik ratunkowych, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-1,

1.2. zapobiegania pożarom i zwalczania ich, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-2,

1.3. podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-3;oraz

1.4. bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności zespołowej, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-4;

2. zostać zobowiązani do przedstawienia dowodów osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji umożliwiającego podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabel A-VI/1-1, A-VI/1-2, A-VI/1-3, oraz A-VI/1-4, poprzez:

2.1. zademonstrowanie kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianych tabel, oraz

2.2. egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia, obejmującego zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 wyżej wspomnianych tabel.

3. Członkowie załogi, którzy odbyli szkolenie podstawowe zgodnie z punktem 2 powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych w kolumnie 1 tabel A-VI/1-1 oraz A-VI/1-2.
4. Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania wymaganego standardu kompetencji w poniższych obszarach:

1. indywidualnych technik ratunkowych według zestawienia w tabeli A-VI/1 -1:

1.1. zakładanie pasa ratunkowego;

1.2. przechodzenie z założonym pasem ratunkowym ze statku na pokład jednostki ratunkowej;

1.3. podejmowanie wstępnych działań na pokładzie łodzi ratunkowej w celu zwiększenia szansy na przetrwanie;

1.4. postawienie dryfkotwy lub kotwicy pływającej łodzi ratunkowej;

1.5. obsługa wyposażenia jednostki ratunkowej; oraz.

1.6. obsługa urządzeń lokacyjnych, w tym sprzętu radiowego;

2. zapobieganie pożarom i zwalczanie ich, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-2:

2.1. użycie samodzielnych aparatów do oddychania na sprężone powietrze; oraz

2.2. prowadzenie czynności ratowniczych w wypełnionej dymem przestrzeni, korzystając na pokładzie z zatwierdzonego urządzenia generującego dym, przy jednoczesnym użyciu aparatu oddechowego.

Zwolnienia

5. Administracja może zwolnić niektórych członków załogi ze szkolenia w pełnym zakresie wymagań, lecz tylko wtedy, gdy uzna je za niepraktyczne ze względu na wielkość statku czy rodzaj podróży, mając jednak na uwadze bezpieczeństwo osób znajdujących się na statku, statku i jego wyposażenia oraz ochronę środowiska morskiego. Zwolnienie to nie dotyczy statków pasażerskich o pojemności brutto 500 lub większej, odbywających podróże międzynarodowe, a także zbiornikowców.

Tabela A-VI/1-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie osobistych technik ratunkowych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Ratowanie się na morzu w wypadku opuszczenia statkuTypy sytuacji awaryjnych, które mogą. się zdarzyć, takich jak kolizja, pożar, zatonięcie statku.

Typy urządzeń ratunkowych będących na standardowym wyposażeniu statku.

Wyposażenie jednostki ratunkowej.

Lokalizacja osobistych środków ratunkowych.

Zasady dotyczące ratowania, obejmujące:

1. ważność szkolenia i ćwiczeń

2. osobiste ubrania ochronne i sprzęt

3. konieczność gotowości na wszelkie sytuacje zagrożenia

4. czynności, jakie należy wykonać na wypadek wezwania na stanowiska do jednostek ratunkowych

5. czynności, jakie należy wykonać na wypadek potrzeby opuszczenia statku

6. czynności, jakie należy wykonać znajdując się w wodzie

7. czynności, jakie należy wykonać znajdując się na pokładzie jednostki ratunkowej

8. główne zagrożenia dla rozbitków

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia w zatwierdzonym kursie lub z poświadczonej praktyki morskiej i z egzaminu, włączając praktyczną demonstrację kompetencji w zakresie:

1. zakładania pasa ratunkowego

2. zakładania i użycia kombinezonu ratunkowego

3. bezpiecznego skoku z wysokości do wody

4. postawienia przewróconej tratwy ratunkowej, mając założony pas ratunkowy

5. pływania z założonym pasem ratunkowym

6. utrzymywania się na powierzchni wody bez pasa ratunkowego

7. wejścia na pokład jednostki ratunkowej ze statku i z wody, z założonym pasem ratunkowym

8. podejmowania początkowych czynności po wejściu na pokład jednostki ratunkowej dla zwiększenia szansy uratowania

9. postawienia dryfkotwy lub kotwicy pływającej

10. obsługi wyposażenia jednostki ratunkowej

11. obsługi urządzeń lokacyjnych, włączając w to sprzęt radiowy

Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.

Ramy czasowe i kolejność indywidualnych czynności są odpowiednie dla przeważających okoliczności i warunków i minimalizują potencjalne niebezpieczeństwa i zagrożenia dla ratowania.

Metoda wchodzenia na pokład jednostki ratunkowych jest odpowiednia i nie stwarza zagrożenia dla innych rozbitków.

Początkowe czynności po opuszczeniu statku oraz procedury i czynności w wodzie minimalizują zagrożenie dla rozbitków

Tabela A-VI/1 -2

Minimalny standard kompetencji w zakresie zapobiegania pożarom i zwalczania pożarów

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Minimalizowanie ryzyka pożaru i utrzymywanie stanu gotowości do zareagowania na sytuacje awaryjne związane z pożaremOrganizacja działań przeciwpożarowych na statku

Rozmieszczenie urządzeń przeciwpożarowych i awaryjne drogi ewakuacyjne.

Elementy pożaru i wybuchu (trójkąt pożarowy).

Typy i źródła zapłonu.

Materiały palne, ryzyko pożaru i rozprzestrzenianie się pożaru.

Potrzeba ciągłej czujności.

Czynności, jakie należy podjąć na statku.

Wykrywanie ognia i dymu oraz automatyczne systemy alarmowe.

Klasyfikacja pożarów i stosowane czynniki gaśnicze.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia w zatwierdzonym kursieWstępne czynności podejmowane powzięciu wiadomości o zagrożeniu są zgodne z przyjętą praktyką i procedurami

Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami

Zwalczanie i gaszenie pożarówSprzęt przeciwpożarowy i jego rozmieszczenie na statku Instruktaż w zakresie następujących zagadnień:

1. instalacje stałe

2. ubiór strażaka

3. wyposażenie osobiste

4. urządzenia i wyposażenie przeciwpożarowe

5. metody zwalczania pożarów

6. środki gaśnicze

7. procedury zwalczania pożarów

8. wykorzystanie aparatów oddechowych w działaniach przeciwpożarowych i wynikających z niej akcjach ratowniczych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia w zatwierdzonym kursie, włączając praktyczną demonstrację następujących umiejętności w przestrzeniach, które zapewniają realistyczne warunki szkolenia (np. symulowane warunki statkowe) oraz w ciemności, tam gdzie to możliwe:

1. użycia różnych typów przenośnych gaśnic

2. użycia niezależnych aparatów oddechowych

3. gaszenia małych pożarów, np. pożarów elektrycznych, ropy naftowej, propanu

4. gaszenia rozległych pożarów wodą z użyciem dysz strumieniowych i rozpylających

5. gaszenia pożarów pianą, proszkiem lub dowolnym innym, wygodnym czynnikiem chemicznym

6. wejścia i zejścia z liną ratowniczą, ale bez aparatu oddechowego przez przedział, do którego została wprowadzona piana o wysokim stopniu rozprężania

7. zwalczania pożaru w wypełnionej dymem, zamkniętej przestrzeni, będąc ubranym w niezależny aparat oddechowy

8. gaszenia pożaru mgłą wodną lub dowolnym innym, wygodnym czynnikiem gaśniczym w pomieszczeniu mieszkalnym lub w symulowanej maszynowni z ogniem i silnym dymem

9. gaszenia pożaru ropy naftowej dozownikiem mgły i dyszami rozpylającymi, suchym proszkiem chemicznym lub dozownikami plany

10. przeprowadzenia akcji ratowniczej w przestrzeni wypełnionej dymem, mając założony aparat

oddechowy

Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.

Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków.

Pożar został ugaszony przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.

Procedury i techniki użycia aparatów oddechowych są zgodne z przyjętymi praktykami i procedurami.

Tabela A-VI/1-3

Minimalny standard kompetencji w zakresie podstawowej pierwszej pomocy

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Podjęcie natychmiastowych działań po zaistnieniu wypadku lub innego zagrożenia medycznegoOcena potrzeb ofiar oraz zagrożeń własnego bezpieczeństwa.

Zrozumienie budowy i funkcji ciała.

Zrozumienie natychmiastowych działań podejmowanych w przypadkach zagrożenia, włączając umiejętność:

1. ułożenia ofiary wypadku

2. zastosowania technik reanimacyjnych

3. powstrzymania krwawienia

4. zastosowania odpowiednich przedsięwzięć z zakresu podstawowego postępowania w szoku

5. zastosowania odpowiednich działań w wypadku oparzeń, włączając wypadki spowodowane prądem elektrycznym

6. ratowania i transportu ofiary wypadku

7. improwizowania opatrunków i wykorzystania materiałów znajdujących się w zestawie awaryjnym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia w zatwierdzonym kursieSposób i ramy czasowe wszczynania alarmu są odpowiednie do okoliczności wypadku lub zagrożenia medycznego.

Identyfikacja prawdopodobnej przyczyny charakteru i rozległości ran jest natychmiastowa i kompletna, zaś priorytet i kolejność czynności są proporcjonalne do wszelkich potencjalnych zagrożeń życia

Ryzyko poniesienia dalszych szkód przez udzielającego pomocy i ofiary wypadku jest zawsze minimalizowane.

Tabela A-VI/1-4

Minimalny standard kompetencji w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zgodność z procedurami awaryjnymiTypy zagrożeń, które mogą. zaistnieć, takie jak kolizja, pożar, zatonięcie.

Znajomość planów awaryjnych statku dla przeciwdziałania zagrożeniom.

Sygnały alarmowe i szczególne obowiązki przydzielone członkom załogi w rozkładzie alarmowym; stanowiska alarmowe, poprawne wykorzystanie osobistego wyposażenia ratunkowego.

Czynności podejmowane z chwilą wykrycia potencjalnych zagrożeń, włączając pożar, kolizję, zatonięcie oraz wdarcie się wody do wnętrza statku.

Czynności podejmowane po usłyszeniu sygnałów alarmowych

Znaczenie szkolenia i ćwiczeń.

Znajomość dróg ewakuacyjnych oraz wewnętrznej łączności i systemów alarmowych.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursiePoczątkowe czynności po powzięciu wiedzy o zagrożeniu są zgodne z ustanowionymi procedurami przeciwdziałania zagrożeniom.

Informacje udzielane przy ogłaszaniu alarmu są natychmiastowe, właściwe, kompletne i wyraźne.

Podjęcie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu środowiska morskiegoPodstawowa znajomość wpływu żeglugi na środowisko morskie oraz skutków wynikających z działalności lub przypadkowego skażenia środowiska morskiego.

Podstawowe procedury ochrony środowiska.

Podstawowa znajomość złożoności i różnorodności środowiska morskiego.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieOrganizacyjne procedury opracowane w celu zabezpieczenia środowiska morskiego są zawsze przestrzegane
Przestrzeganie zasad bezpiecznego wykonywania pracyZnaczenie przestrzegania zasad bezpiecznego wykonywania pracy.

Urządzenia zabezpieczające i ochronne dostępne w celu ochrony przed potencjalnymi zagrożeniami na statku.

Środki ostrożności, jakie należy podjąć przed wejściem do przestrzeni zamkniętych.

Zapoznanie z międzynarodowymi środkami w zakresie zapobiegania wypadkom oraz bezpieczeństwa i higieny pracy

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieZasady bezpiecznego wykonywania pracy są zawsze przestrzegane, a sprzęt ochronny jest zawsze prawidłowo używany
Wkład w skuteczną komunikację na statkuZrozumienie zasad i barier skutecznej komunikacji pomiędzy osobami i zespołami na statku.

Umiejętność ustanowienia i utrzymania skutecznej komunikacji.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieKomunikacja jest zawsze jasna i skuteczna
Działanie na rzecz skutecznych stosunków międzyludzkich na statkuZnaczenie utrzymywania dobrych stosunków międzyludzkich i stosunków pracy na statku.

Podstawowe zasady i praktyka pracy zespołowej, w tym rozwiązywanie konfliktów.

Odpowiedzialność zespołowa; warunki zatrudnienia, osobiste prawa i obowiązki, niebezpieczeństwo nadużywania narkotyków i alkoholu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieOczekiwane normy pracy i zachowania są zawsze przestrzegane
Zrozumienie i podejmowanie niezbędnych działań w celu panowania nad zmęczeniemZnaczenie właściwego wypoczynku.

Wpływ snu, harmonogramów oraz rytmu dobowego na zmęczenie.

Skutek fizycznych czynników stresogennych na załogę statku. Skutki środowiskowych czynników stresogennych na statku i poza nim oraz ich wpływ na członków załogi.

Wpływ zmian harmonogramu na zmęczenie załogi statku

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieWłaściwe praktyki zarządzania zmęczeniem są zawsze realizowane i podejmowane są odpowiednie działania

Sekcja A-VI/2

Wymogi minimalne do wydawania świadectw przeszkoleń w zakresie jednostek ratunkowych, łodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych

BIEGŁOŚĆ W ZAKRESIE OBSŁUGI JEDNOSTEK RATUNKOWYCH ORAZ ŁODZI RATOWNICZYCH INNYCH NIŻ SZYBKIE ŁODZIE RATOWNICZE

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia dotyczącego jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1.
2. Poziom wiedzy dotyczącej zagadnień wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-1 powinien być wystarczający, aby kandydat potrafił zwodować i dowodzić jednostkami ratunkowymi oraz łodziami ratowniczymi w sytuacjach zagrożenia.
3. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego Kodeksu.
4. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji poprzez:

1. zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podejmowanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

2. egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia obejmującego zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-1.

5. Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 4 odbyli szkolenie w zakresie obsługi jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1.
6. Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/2-1 w poniższych dziedzinach:

1. kierowanie jednostką ratunkową lub łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniu

1.1. interpretowanie oznaczeń jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych odnośnie ilości osób, jaką mogą one pomieścić;

1.2. wydawanie poprawnych rozkazów opuszczenia i wejścia na pokład jednostek ratunkowych, odpłynięcie od burty statku oraz przenoszenie i wyładunek osób z jednostki ratunkowej;

1.3. przygotowanie i bezpieczne wodowanie jednostek ratunkowych oraz szybkie oddalenie się od burty statku; oraz

1.4. bezpieczne przywracanie jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych do normalnego stanu;

2. kierowanie rozbitkami oraz jednostką ratunkową po opuszczeniu statku:

2.1. wiosłowanie i sterowanie łodzią oraz sterowanie według kompasu;

2.2. wykorzystanie poszczególnych składników wyposażenia jednostki ratunkowej, za wyjątkiem środków pirotechnicznych; oraz

2.3. wykorzystanie wyposażenia do ułatwienia lokalizacji;

3. wykorzystanie urządzeń lokacyjnych, w tym instrumentów komunikacyjnych i sygnalizacyjnych:

3.1. użycie przenośnego sprzętu radiowego dla jednostek ratunkowych; oraz

4. udzielanie rozbitkom pierwszej pomocy

BIEGŁOŚĆ W ZAKRESIE OBSŁUGI SZYBKICH ŁODZI RATOWNICZYCH

Standard kompetencji

7. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa przeszkolenia w zakresie obsługi szybkich łodzi ratowniczych powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-2.
8. Poziom wiedzy dotyczącej zagadnień wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-2 powinien być wystarczający, aby kandydat potrafił zwodować i dowodzić szybką łodzią ratowniczą w sytuacjach zagrożenia.
9. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego Kodeksu.
10. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji poprzez:

1. zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podejmowanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

2. egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia obejmującego zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-2.

11. Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 10 odbyli szkolenie w zakresie obsługi szybkich łodzi ratowniczych powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-2
12. Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/2-2 w poniższych dziedzinach:

1. kierowanie szybką łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniu:

1.1. kierowanie bezpiecznym wodowaniem szybkiej łodzi ratowniczej i przywracaniem jej do normalnego stanu;

1.2. obsługiwanie szybkiej łodzi ratowniczej w panujących warunkach pogodowych i morskich;

1.3. wykorzystanie sprzętu łączności i sygnalizacji między szybką łodzią ratowniczą, helikopterem i statkiem;

1.4. wykorzystanie posiadanego sprzętu awaryjnego; oraz

1.5. realizacja schematów poszukiwania, przy uwzględnieniu czynników środowiskowych.

Tabela A-VI/2-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie obsługi jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kierowanie jednostką ratunkową lub łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniuKonstrukcja i osiągi jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych oraz poszczególne części składowe ich wyposażenia.

Cechy i urządzenia jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych.

Różne typy urządzeń do wodowania jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych.

Metody wodowania jednostek ratunkowych na wzburzonym morzu.

Metody wciągania jednostek ratunkowych Stanina burtę statku.

Czynności jakie należy podjąć po opuszczeniu statku.

Metody opuszczania na wodę i przywracania łodzi ratowniczych do normalnego stanu na wzburzonym morzu.

Zagrożenia związane z użyciem mechanizmów zwalniających pod obciążeniem.

Znajomość procedur konserwacji.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji umiejętności:

1. postawienia przewróconej tratwy ratunkowej, mając założony pas ratunkowy

2. interpretowanie oznaczeń jednostek ratunkowych odnośnie ilości osób, jaką mogą one pomieścić

3. wydawanie poprawnych rozkazów opuszczenia i wejścia na pokład jednostek ratunkowych, oddalenie się od burty statku oraz przenoszenie i wyładunek osób z jednostki ratunkowej;

4. przygotowania i bezpiecznego wodowania jednostek ratunkowych i szybkiego oddalenia się od burty statku oraz obsługi mechanizmów zwalniających bez obciążenia i pod obciążeniem

5. bezpiecznego przywracania jednostek ratunkowych lub łodzi ratowniczych do normalnego stanu, w tym prawidłowego ponownego ustawienia mechanizmów zwalniających bez obciążenia i pod obciążeniem

użycie: pneumatycznych tratw ratunkowych oraz otwartych lub zamkniętych łodzi ratunkowych z silnikiem umieszczonym w osi symetrii lub poświadczonego szkolenia na symulatorze, tam gdzie ma to zastosowanie

Przygotowanie, wejście na pokład i opuszczenie jednostek ratunkowych mieści się w ramach ograniczeń sprzętowych i umożliwia jednostkom ratunkowym bezpiecznie opuścić statek.

Początkowe czynności po opuszczeniu statku minimalizuj ą zagrożenie dla przeżycia.

Przywracanie jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych do normalnego stanu mieści się w ramach ograniczeń sprzętowych.

Wyposażenie obsługiwane jest zgodnie z instrukcjami producenta w zakresie zwalniania i ponownego ustawiania.

Obsługa silnika jednostki ratunkowejMetody uruchamiania i obsługi silnika jednostki ratunkowej i jego dodatkowego wyposażenia wraz z Gaśnicą.Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do uruchomienia i obsługi położonego w osi symetrii silnika, jaki jest na wyposażeniu otwartej lub zamkniętej łodzi ratunkowejNapęd jest zapewniony i utrzymywany stosownie do potrzeb manewrowych
Kierowanie rozbitkami oraz jednostką ratunkową po opuszczeniu statkuManewrowanie jednostką ratunkową przy burzliwej pogodzie.

Wykorzystanie falenia, dryfkotwy i wszystkich innych urządzeń.

Podział żywności i wody na jednostce ratunkowej.

Czynności podejmowane w celu zmaksymalizowania możliwości wykrycia i zlokalizowania jednostki ratunkowej.

Metoda ratownictwa przy użyciu helikoptera.

Skutki hipotermii i jej zapobieganie, wykorzystanie powłok ochronnych i ubiorów, włącznie z kombinezonami ratunkowymi i środkami ochrony termicznej.

Wykorzystanie łodzi ratowniczych i motorowych łodzi ratunkowych do zbierania w zestawy tratw ratunkowych oraz ratowania rozbitków i osób z morza.

Sprowadzanie jednostek ratunkowych na brzeg.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do:

1. wiosłowania i sterowania łodzią oraz sterowania według kompasu

2. wykorzystanie poszczególnych składników wyposażenia jednostki ratunkowej

3. wykorzystania wyposażenia do ułatwienia lokalizacji

Kierowanie akcją ratunkową jest odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków
Wykorzystanie urządzeń do lokalizacji, w tym instrumentów komunikacyjnych i sygnalizacyjnych oraz środków pirotechnicznychRadiowe urządzenia ratunkowe znajdujące się na jednostkach ratunkowych, włączając satelitarne EPIRB i SART.

Pirotechniczne sygnały wzywania pomocy.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do:

1. wykorzystania przenośnych urządzeń radiowych dla jednostek ratunkowych

2. wykorzystania urządzeń sygnalizacyjnych włącznie ze środkami pirotechnicznymi

Wykorzystanie i wybór aparatury łączności i sygnalizacyjnej są odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków
Zastosowanie pierwszej pomocy w stosunku do rozbitkówWykorzystanie zestawu pierwszej pomocy i technik reanimacyjnych.

Postępowanie z rannymi, włącznie z tamowaniem krwotoku i wyprowadzaniem z szoku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do obchodzenia się z rannymi zarówno podczas, jak i po opuszczeniu statku, z wykorzystaniem zestawu pierwszej pomocy i techniki reanimacyjnejIdentyfikacja prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości obrażeń lub warunków jest natychmiastowa i dokładna.

Priorytet i kolejność leczenia minimalizują wszelkie zagrożenia dla życia.

Tabela A-VI/2-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie obsługi szybkich łodzi ratowniczych

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zrozumienie budowy, konserwacji, naprawy i wyposażenia szybkich łodzi ratowniczychKonstrukcja i wyposażenie szybkich łodzi ratowniczych oraz poszczególne części składowe ich wyposażenia.

Znajomość konserwacji, napraw awaryjnych, zwyczajnego pompowania i spuszczania powietrza z komór pływalnościowych pneumatycznej szybkiej łodzi ratowniczej.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażuMetoda przeprowadzania rutynowych prac konserwacyjnych i naprawczych.

Identyfikacja komponentów i wymaganego wyposażenia dla szybkich łodzi ratowniczych.

Kierowanie urządzeniami i środkami do opuszczania i podnoszenia szybkich łodzi ratowniczychOcena gotowości urządzeń i przyrządów do wodowania szybkiej łodzi ratowniczej do natychmiastowego zwodowania i działania.

Zrozumienie funkcjonowania i ograniczeń wciągarki, hamulców, faleni, kompensacji ruchu oraz innych mechanizmów powszechnie montowanych.

Środki bezpieczeństwa podczas opuszczania i podnoszenia szybkiej łodzi ratowniczej.

Opuszczanie i podnoszenie szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych i niesprzyjających warunkach pogodowych i stanie morza.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do kierowania bezpiecznym opuszczeniem na wodę i przywracaniem szybkiej lodzi ratowniczej do normalnego stanu przy użyciu zainstalowanego wyposażeniaUmiejętność przygotowania i kierowania mechanizmami i przyrządami do opuszczania szybkiej łodzi ratowniczej podczas opuszczania na wodę i odzyskiwania
Kierowanie podnoszeniem i opuszczaniem powszechnie stosowanej szybkiej łodzi ratowniczej.Ocena gotowości szybkich łodzi ratowniczych oraz powiązanego wyposażenia do natychmiastowego opuszczenia i działania.

Środki bezpieczeństwa podczas opuszczania i podnoszenia szybkiej łodzi ratowniczej.

Opuszczanie i podnoszenie szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych niesprzyjających warunkach pogodowych i stanie morza.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do przeprowadzenia bezpiecznego opuszczenia na wodę i odzyskania szybkiej łodzi ratowniczej przy użyciu zainstalowanego wyposażeniaZdolność do kierowania szybką łodzią ratowniczą podczas jej opuszczania na wodę i odzyskiwania
Kierowanie szybką łodzią ratowniczą po jej opuszczeniuSzczegółowe charakterystyki, wyposażenie i ograniczenia szybkich łodzi ratowniczych.

Procedury stawiania przewróconych szybkich łodzi ratowniczych.

Jak obsługiwać szybką łódź ratowniczą w korzystnych i niesprzyjających warunkach pogodowych i stanie morza.

Sprzęt nawigacyjny i ratunkowy dostępny na szybkiej łodzi ratowniczej.

Schematy poszukiwania i czynniki środowiskowe wpływające na ich wykonywanie.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji umiejętności:

1. postawienia przewróconej szybkiej łodzi ratowniczej

2. obsługiwania szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych warunkach pogodowych i stanie morza

3. pływania w specjalnym ekwipunku

4. wykorzystanie sprzętu łączności i sygnalizacji między szybką łodzią ratowniczą, helikopterem i statkiem

5. wykorzystania posiadanego sprzętu ratunkowego

6. wyciągania ofiar z wody i przekazywania ich na helikopter ratowniczy oraz/lub macierzysty statek lub do bezpiecznego miejsca

7. realizowania schematu poszukiwania z uwzględnieniem czynników środowiskowych

Demonstracja działania szybkich łodzi ratowniczych w ramach ograniczeń sprzętowych i w korzystnych warunkach pogodowych
Obsługa silnika szybkiej łodzi ratowniczejMetody uruchamiania i obsługiwania silnika szybkiej łodzi ratowniczej i jej akcesoriówOcena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do uruchomienia i obsługiwania silnika szybkiej łodzi ratowniczejSilnik jest uruchamiany i obsługiwany zgodnie z wymogami poprawnego manewrowania

Sekcja A-VI/3

Wymogi minimalne w zakresie szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

Standard kompetencji

1. Członkowie załogi, wyznaczeni do kierowania działaniami przeciwpożarowymi, powinni pomyślnie ukończyć szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji, taktyki i dowodzenia, zaś każdy z nich powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/3.
2. Poziom wiedzy i zrozumienia tematów wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/3 powinien być wystarczający dla skutecznego kierowania działaniami przeciwpożarowymi na statkach.
3. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego Kodeksu.
4. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu potwierdzającego uzyskanie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/3.
5. Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 4 odbyli szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych w kolumnie 1 tabel A-VI/3.
6. Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/3 w poniższych dziedzinach:

1. Kierowanie działaniami przeciwpożarowymi na pokładzie statku;

1.1. Procedury zwalczania pożarów na morzu i w porcie, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji, taktyki i kierowania;

1.2. Łączność i koordynacja podczas działań przeciwpożarowych;

1.3. Sterowanie wentylacją, włącznie z wyciągami dymu;

1.4. Kontrola układu paliwowego i systemu elektrycznego;

1.5. Zagrożenia związane ze zwalczaniem pożaru (sucha destylacja, reakcje chemiczne, pożary dymnicy kotłowej);

1.6. Przeciwpożarowe środki ostrożności i zagrożenia związane z magazynowaniem i obsługą materiałów;

1.7. Zarządzanie i kierowanie rannymi; oraz

1.8. Procedury koordynacji z brzegowymi jednostkami przeciwpożarowymi.

Tabela A-VI/3

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Kierowanie działaniami przeciwpożarowymi na pokładzie statkuProcedury zwalczania pożarów na morzu i w porcie, ze szczególnym podkreśleniem organizacji, taktyki i kierowania.

Wykorzystanie wody do gaszenia pożaru, wpływ na stateczność statku, środki ostrożności i procedury naprawcze.

Komunikacja i koordynacja podczas działań przeciwpożarowych.

Sterowanie wentylacją, włącznie z pochłaniaczami dymu.

Kontrola układu paliwowego i systemu elektrycznego.

Zagrożenia dotyczące procesu zwalczania pożarów (sucha destylacja, reakcje chemiczne, pożary dymnicy kotłowej, itp.)

Zwalczanie pożarów ładunków niebezpiecznych.

Środki ochrony przeciwpożarowej i zagrożenia związane z magazynowaniem i obsługą materiałów (farby, itp.)

Zarządzanie i kierowanie rannymi

Procedury koordynacji z brzegowymi jednostkami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych warunkach szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe i ma to zastosowanie, w ciemnościCzynności podejmowane w celu opanowania pożarów oparte są na pełnej i dokładnej ocenie tego przypadku, z wykorzystaniem wszystkich dostępnych źródeł informacji.

Kolejność priorytetów, ramy czasowe i kolejność czynności są odpowiednie do ogólnych wymagań danego przypadku i dla minimalizacji uszkodzeń i potencjalnych uszkodzeń statku, zranień personelu i zmniejszenia operacyjnej skuteczności statku.

Przekazywanie informacji jest natychmiastowe, dokładne, kompletne i wyraźne.

Osobiste bezpieczeństwo podczas czynności związanych z opanowywaniem pożaru jest zawsze zapewnione.

Zorganizowanie i przeszkolenie zespołów przeciwpożarowychPrzygotowanie planów awaryjnych

Skład i przydział personelu do drużyn pożarowych

Strategia i taktyka opanowywania pożarów w różnych częściach statku

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych warunkach szkolenia (np. symulowane warunki okrętowe)Skład i organizacja drużyn pożarowych zapewniają natychmiastowe i skuteczne wdrożenie planów awaryjnych i procedur
Kontrola i obsługa urządzeń do wykrywania pożaru oraz systemów i sprzętu gaśniczegoSystemy wykrywania pożaru; stałe systemy gaszenia pożaru, przenośny i ruchomy sprzęt do gaszenia pożaru, włącznie z urządzeniami, pompami i sprzętem ratunkowym, ratowniczym, ochrony osobistej i łączności.

Wymagania kontroli ustawowych i klasyfikacyjnych.

Praktyczne ćwiczenia z wykorzystaniem zatwierdzonego sprzętu i systemów w realistycznym środowisku szkoleniowymOperacyjna skuteczność wszystkich systemów i urządzeń do wykrywania i gaszenia pożarów jest zawsze utrzymywana zgodnie ze specyfikacjami działania i wymaganiami prawnymi
Badanie i sporządzanie sprawozdań w sprawie wypadków obejmujących pożaryOcena przyczyn wypadków obejmujących pożaryPraktyczne ćwiczenia w realistycznym środowisku szkoleniowymPrzyczyny pożarów są identyfikowane, a skuteczność środków zaradczych jest oceniana

Sekcja A-VI/4

Wymogi minimalne w zakresie pierwszej pomocy medycznej i sprawowania opieki medycznej

Standard kompetencji dla członków załogi wyznaczonych do udzielania pierwszej pomocy medycznej na statku

1. Każdy członek załogi, wyznaczony do udzielania pierwszej pomocy medycznej na statku, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/4-1.
2. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/4-1 powinien być wystarczający, aby umożliwić wyznaczonemu członkowi załogi wszczęcie natychmiastowych skutecznych działań w razie wypadku lub choroby, które mogą mieć miejsce na statku.
3. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa zgodnie z wymaganiami prawidła VI/4, punkt 1, powinien przedstawić dowód potwierdzający, że wymagany standard kompetencji został osiągnięty zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/4-1.

Standard kompetencji dla członków załogi wyznaczonych do kierowania opieką medyczną nad chorym na statku

4. Każdy członek załogi, wyznaczony do kierowania opieką medyczną nad chorym na statku, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/4-2.
5. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/4-2 powinien być wystarczający, aby umożliwić wyznaczonemu członkowi załogi wszczęcie natychmiastowych skutecznych działań w razie wypadku lub choroby, które mogą mieć miejsce na statku.
6. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa zgodnie z wymaganiami prawidła VI/4, punkt 2, powinien przedstawić dowód potwierdzający, że wymagany standard kompetencji został osiągnięty zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/4-2.

Tabela A-VI/4-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie udzielania pierwszej pomocy

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Udzielenie natychmiastowej pierwszej pomocy w razie wypadku lub choroby na statkuZestaw medyczny pierwszej pomocy.

Budowa ciała i jego funkcje.

Zagrożenia toksykologiczne na statku, włącznie z wykorzystaniem Wytycznych o Pierwszej Pomocy Medycznej do Wykorzystania przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne (MFAG) lub ich krajowych odpowiedników.

Badanie ofiary lub pacjenta. Uszkodzenia kręgosłupa.

Oparzenia, opalenia i skutki działania gorąca i zimna.

Złamania, przemieszczenia oraz uszkodzenia mięśni.

Opieka medyczna nad uratowanymi osobami.

Radiowe poradnictwo medyczne.

Farmakologia.

Sterylizacja.

Zatrzymanie pracy serca, utonięcie i uduszenie z braku tlenu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażuIdentyfikacja prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości obrażeń jest natychmiastowa, kompletna i zgodna z aktualną praktyką udzielania pierwszej pomocy.

Ryzyko zaszkodzenia sobie lub innym jest zawsze minimalizowane.

Leczenie obrażeń i kondycja pacjentów są odpowiednie, zgodne z przyjętą praktyką udzielania pierwszej pomocy i międzynarodowymi wytycznymi.

Tabela A-VI/4-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie opieki medycznej

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Zapewnienie opieki medycznej chorym i rannym w czasie ich pobytu na statkuOpieka nad ofiarami wypadków, obejmująca:

1. uszkodzenia głowy i kręgosłupa

2. uszkodzenia uszu, nosa, gardła i oczu

3. krwotoki wewnętrzne i zewnętrzne

4. opalenia, oparzenia i odmrożenia

5. złamania, przemieszczenia oraz uszkodzenia mięśni

6. rany, gojenie się ran i infekcje

7. uśmierzania bólu

8. techniki szycia i klamrowania

.9 postępowanie w ostrych stanach brzusznych

10. leczenie chirurgiczne lżejszych przypadków

11. opatrunki i bandażowanie

Aspekty pielęgniarstwa:.

1. zasady ogólne.

2. opieka pielęgniarska Choroby, włącznie z:

1. warunkami medycznymi i zagrożeniami

2. chorobami przenoszonymi drogą płciową

3. chorobami tropikalnymi i zakaźnymi

Nadużywanie alkoholu i narkotyków

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażu i demonstracji.

Poświadczone doświadczenie praktyczne w szpitalu lub podobnej placówce, tam gdzie jest to wymagane.

Identyfikacja objawów oparta jest na koncepcji badań klinicznych i historii choroby. Zapobieganie infekcji i rozszerzaniu się chorób jest kompletne i skuteczne.

Postawa osobista jest spokojna, pewna i uspokajająca.

Leczenie obrażeń lub stanu jest odpowiednie i zgodne z przyjętą praktyką medyczną i stosowanymi krajowymi i międzynarodowymi wytycznymi medycznymi. Dozowanie i stosowanie narkotyków i medykamentów jest zgodne z zaleceniami producentów i przyjętą praktyką medyczną. Znaczenie zmian w stanie pacjenta jest natychmiast rozpoznawane.

Opieka stomatologiczna

Ginekologia, ciąża i narodziny dziecka

Opieka medyczna nad uratowanymi osobami

Śmierć na morzu

Higiena

Zapobieganie chorobom, obejmujące:

1. dezynfekcję, dezynsekcję i deratyzację

2. szczepienia

Prowadzenie zapisów i utrzymywanie kopii stosowanych przepisów:

1. Prowadzenie zapisów medycznych

2. Międzynarodowe i krajowe morskie przepisy medyczne

Udział w koordynowanych planach udzielania pomocy medycznej statkomPomoc zewnętrzna obejmująca:

1. radiowe poradnictwo medyczne

2. transport chorych i rannych włącznie z ewakuacją przy użyciu helikoptera

3. opieka medyczna nad chorymi członkami załóg, wymagająca współpracy z portowymi władzami medycznymi lub placówkami medycznymi w porcie

Procedury badań klinicznych są kompletne i zgodne z otrzymanymi instrukcjami.

Metoda i przygotowanie do ewakuacji są zgodnie z uznanymi procedurami i są zaplanowane tak, aby zadbać maksymalnie o dobro pacjenta.

Procedury uzyskania radiowej porady medycznej są zgodne z ustanowioną praktyką i zaleceniami.

Sekcja A-VI/5

Wymogi minimalne w zakresie wydawania świadectw przeszkolenia dla oficerów ochrony statku

Standard kompetencji

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa przeszkolenia oficera ochrony statku powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/5.
2. Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/5 powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi działanie w charakterze wyznaczonego oficera ochrony statku.
3. Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne wskazane w części B-VI/5 niniejszego Kodeksu.
4. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami zademonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/5.
Tabela A- VI/5

Minimalny standard kompetencji dla oficerów ochrony statku

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Utrzymywanie i nadzorowanie wdrażania planu ochrony statkuZnajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności rządów, przedsiębiorstw zarządzających i wyznaczonych osób, w tym elementów, które mogą odnosić się do piractwa i rozboju.

Znajomość celu i elementów planu bezpieczeństwa statku, powiązanych procedur oraz zapisów utrzymaniowych, w tym tych, które mogą odnosić się do piractwa i rozboju.

Znajomość procedur mających zastosowanie przy wdrażaniu planu ochrony statku oraz raportowaniu przypadków naruszenia zasad ochrony.

Znajomość poziomów bezpieczeństwa morskiego oraz wynikających z nich środków ochrony i procedur stosowanych na pokładzie statku oraz w środowisku portowym.

Znajomość wymogów i procedur dotyczących przeprowadzania audytów wewnętrznych, inspekcji na miejscu, kontroli i monitoringu czynności dotyczących ochrony, określonych w planie ochrony statku.

Znajomość wymogów i procedur dotyczących raportowania oficerowi bezpieczeństwa statku oraz wszelkich niedoskonałości i braków zgodności zidentyfikowanych podczas wewnętrznych audytów, okresowych przeglądów oraz kontroli ochrony.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminuProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Wymogi legislacyjne dotyczące ochrony są prawidłowo identyfikowane.

Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony na morzu.

Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i zrozumiała.

Znajomość metod i procedur wykorzystywanych do zmiany planu ochrony statku.

Znajomość planów awaryjnych związanych z ochroną oraz procedur dotyczących reakcji na zagrożenie ochrony lub naruszenie ochrony, co obejmuje zapisy dotyczące utrzymania krytycznych operacji interfejsu statek/port, w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Robocza znajomość pojęć i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Ocena ryzyka, zagrożenia i braków ochronyWiedza na temat oceny ryzyka oraz znajomość narzędzi oceny ryzyka.

Znajomość dokumentacji oceny ochrony, w tym Deklaracji Bezpieczeństwa.

Znajomość technik wykorzystywanych do ominięcia środków ochrony, w tym tych wykorzystywanych przez piratów i rozbójników.

Wiedza umożliwiająca, w sposób nie dyskryminujący, rozpoznanie osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla ochrony.

Wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń, a także świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.

Znajomość technik zarządzania i kierowania tłumem, tam gdzie jest to wymagane.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia, lub poświadczonego doświadczenia i egzaminu, włączając praktyczną demonstrację kompetencji w zakresie:

1. przeprowadzania fizycznych przeszukiwań

2. przeprowadzania nieinwazyjnych inspekcji

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony na morzu.

Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i zrozumiała

Znajomość postępowania z informacjami wrażliwymi, związanych z ochroną, oraz wiedza na temat komunikacji związanej z ochroną.

Znajomość przeprowadzania i koordynacji przeszukiwań.

Znajomość metod przeszukiwań fizycznych w ramach inspekcji nieinwazyjnych.

Podejmowanie regularnych kontroli statku w celu upewnienia się, że zostały wdrożone i są utrzymywane właściwe środki ochronyZnajomość wymogów dotyczących wyznaczania i monitorowania obszarów o ograniczonym dostępie.

Wiedza dotycząca kontrolowania dostępu do statku i obszarów na statku o ograniczonym dostępie.

Znajomość metod skutecznego monitorowania obszarów pokładu i obszarów otaczających statek.

Znajomość aspektów bezpieczeństwa związanych z obsługą ładunku i składów statku z innymi członkami załogi oraz odpowiednimi oficerami bezpieczeństwa obiektów portowych.

Znajomość metod kontrolowania procesu okrętowania, opuszczania pokładu i dostępu podczas przebywania na pokładzie oraz ich skutków.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminuProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony na morzu.

Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i zrozumiała.

Zapewnienie prawidłowej obsługi, sprawdzania i kalibrowania systemów i wyposażenia ochrony, o ile takowe występująZnajomość różnych rodzajów wyposażenia i systemów ochrony oraz ich ograniczeń, w tym takich, które mogą zostać użyte w przypadku ataku piratów oraz rozbójników.

Znajomość procedur, instrukcji oraz wytycznych dotyczących użytkowania alarmowych systemów ochrony statku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminuProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.
Znajomość metod testowania, kalibracji i konserwacji urządzeń i systemów ochrony, zwłaszcza podczas pobytu na morzu
Promowanie świadomości problematyki ochrony i czujnościZnajomość wymogów dotyczących szkoleń, alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach obowiązujących konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym tych dotyczących działań przeciwko piractwu i rozbojom.

Znajomość metod zwiększenia świadomości problematyki bezpieczeństwa i czujności na pokładzie.

Znajomość metod oceny skuteczności alarmów próbnych i ćwiczeń.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminuProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i zrozumiała.

Sekcja A-VI/6

Wymogi minimalne w zakresie instruktażu i szkolenia dotyczącego ochrony statku dla wszystkich członków załogi

Standard kompetencji w zakresie szkolenia zapoznawczego dotyczącego ochrony

1. Przed wyznaczeniem obowiązków na statku, wszystkie osoby zatrudnione lub zaangażowane na statku morskim, który musi wypełnić zapisy Kodeksu ISPS, inni niż pasażerowie, powinni odbyć zatwierdzone szkolenie zapoznawcze z tematyki ochrony, uwzględniające wytyczne zawarte w części B, aby móc:

1. zgłaszać incydent dotyczący ochrony, w tym m.in. zagrożenie lub atak piracki lub rozbójniczy;

2. znać procedury, których należy przestrzegać w przypadku rozpoznania zagrożenia ochrony; oraz

3. uczestniczyć w dotyczących ochrony procedurach awaryjnych i alarmowych

2. Członkowie załogi, którym przydzielono obowiązki związane z ochroną, zaangażowani lub zatrudnieni na statku morskim, przed oddelegowaniem do takich obowiązków otrzymają szkolenie zapoznawcze z tematyki bezpieczeństwa w ramach przydzielonych im zadań i obowiązków, uwzględniające wytyczne zawarte w części B.
3. Szkolenie zapoznawcze z tematyki ochrony powinno zostać przeprowadzone przez oficera ochrony statku lub osobę posiadającą równoważne kwalifikacje.

Standard kompetencji dla szkolenia ze świadomości problematyki ochrony

4. Zanim członkowie załogi - zatrudnieni lub zaangażowani w dowolnym charakterze na statku, który w ramach swojej działalności musi spełnić wymogi postanowień Kodeksu ISPS, stanowiący część składu bez wyznaczonych obowiązków w zakresie ochrony - otrzymają obowiązki związane z pełnieniem służby na statku, powinni:

1. odbyć odpowiednie poświadczone szkolenie lub instruktaż z tematyki świadomości problematyki bezpieczeństwa, zgodnie z tabelą A-VI/6-1;

2. zostać zobowiązani do dostarczenia dowodu na osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji umożliwiającego podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-1:

2.1. poprzez zademonstrowanie kompetencji zgodnie z metodami oraz kryteriami oceny przedstawione w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/6-1; oraz

2.2. poprzez egzaminowanie lub ciągle ocenianie w ramach poświadczonego programu szkolenia w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/6-1.

Postanowienia przejściowe

5. Do dnia 1 stycznia 2014 r. członkowie załogi, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę na statku morskim przed datą wejścia niniejszego artykułu w życie, będą mogli wykazać, iż spełniają wymogi punktu 4 poprzez:

1. zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze załogi statku, łącznie trwającą co najmniej sześć miesięcy w okresie poprzedzających trzech lat; lub

2. pełnienie funkcji związanych z ochroną, uznanych za równoważne służbie na statku morskim, wymaganej zgodnie z punktem 5.1; lub

3. zdanie zatwierdzonego testu; lub

4. ukończenie poświadczonego szkolenia z wynikiem pozytywnym.

Standard kompetencji dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie ochrony

6. Każdy członek załogi, wyznaczony do wykonywania zadań z zakresu ochrony, w tym czynności przeciwdziałającym piractwu i rozbojom, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2.
7. Poziom znajomości zagadnień z kolumny 2 tabeli A-VI/6-2 powinien być wystarczający, aby kandydat mógł wykonywać na statku zadania z zakresu ochrony, w tym czynności przeciwdziałania piractwu i rozbojom.
8. Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien być zobowiązany do przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji poprzez:

1. zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny kompetencji przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

2. egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia, obejmującego zagadnienia wyszczególnione w kolumnie 2 tabeli A-VI/6-2.

Postanowienia przejściowe

9. Do dnia 1 stycznia 2014 r. członkowie załogi, wyznaczeni do wykonywania zadań z zakresu ochrony, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę na statku morskim przed datą wejścia niniejszego artykułu w życie, mogą zademonstrować kompetencje umożliwiające podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wyszczególnionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2 poprzez:

1. zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze personelu z wyznaczonymi obowiązkami w zakresie ochrony, łącznie trwającą co najmniej sześć miesięcy w okresie poprzedzających trzech lat; lub

2. pełnienie funkcji związanych z ochroną, uznanych za równoważne służbie na statku morskim, wymaganej zgodnie z punktem 9.1; lub

3. zdanie zatwierdzonego testu; lub

4. ukończenie poświadczonego szkolenia z wynikiem pozytywnym.

Tabela A-VI/6-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie świadomości problematyki ochrony

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Działanie na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa morskiego dzięki większej świadomościPodstawowa znajomość robocza terminów i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Podstawowa znajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności rządów, przedsiębiorstw zarządzających i poszczególnych osób.

Podstawowa znajomość poziomów ochrony na morzu oraz ich wpływu na środki ochrony i procedury stosowane na statku oraz w obiektach portowych.

Podstawowa znajomość procedur dotyczących raportowania z zakresu ochrony.

Podstawowa znajomość planów awaryjnych związanych z ochroną.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieWymogi dotyczące zwiększonego poziomu ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane
Rozpoznawanie zagrożeń ochronyPodstawowa znajomość technik wykorzystywanych do omijania środków ochrony.

Podstawowa wiedza umożliwiająca rozpoznanie potencjalnych zagrożeń bezpieczeństwa, w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Podstawowa wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń, a także świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.

Podstawowa znajomość postępowania z informacjami dotyczącymi ochrony oraz wiedza na temat komunikacji związanej z ochroną.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieZagrożenia ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane
Zrozumienie potrzeby i metod utrzymywania świadomości problematyki ochrony i czujnościPodstawowa znajomość wymogów dotyczących szkoleń, alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach obowiązujących konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym tych dotyczących przeciwdziałania piractwu i rozbojom.Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieWymogi dotyczące zwiększonego poziomu ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane

Tabela A-VI/6-2

Minimalny standard kompetencji dla członków załóg z wyznaczonymi obowiązkami w zakresie ochrony

Kolumna 1Kolumna 2Kolumna 3Kolumna 4
KompetencjeWiedza, zrozumienie i biegłośćMetody demonstrowania kompetencjiKryteria oceny kompetencji
Utrzymywanie warunków określonych w planie ochrony statkuPraktyczna znajomość pojęć i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Znajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności rządów, przedsiębiorstw zarządzających i osób, w tym praktyczna znajomość czynników, które mogą odnosić się do piractwa i rozboju.

Znajomość poziomów ochrony na morzu oraz ich wpływu na środki ochrony i procedury stosowane na statku oraz w obiektach portowych.

Znajomość procedur dotyczących raportowania z zakresu bezpieczeństwa

Znajomość procedur i wymogów dotyczących alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach obowiązujących konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym praktyczna znajomość tych dotyczących piractwa i rozbojów.

Znajomość procedur dotyczących przeprowadzania inspekcji i oględzin oraz kontroli i monitoringu czynności dotyczących ochrony, określonych w planie ochrony statku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Wymogi legislacyjne dotyczące ochrony są prawidłowo identyfikowane.

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i zrozumiała

Znajomość związanych z ochroną planów awaryjnych oraz procedur dotyczących reakcji na zagrożenie lub naruszenie ochrony, w tym postanowień dotyczących utrzymania krytycznych działań połączenia statek/port, a także praktyczna znajomość tych czynników, które mogą dotyczyć piractwa oraz rozboju
Rozpoznawanie zagrożeń i potencjalnych zagrożeń ochronyZnajomość dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa, w tym Deklaracji Bezpieczeństwa.

Znajomość technik wykorzystywanych do ominięcia środków ochrony, w tym tych wykorzystywanych przez piratów i rozbójników.

Wiedza umożliwiająca rozpoznanie potencjalnych zagrożeń dla ochrony.

Wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń, a także świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.

Znajomość technik zarządzania i kierowania tłumem, tam gdzie jest to wymagane.

Znajomość postępowania z informacjami dotyczącymi ochrony oraz wiedza na temat komunikacji związanej z ochroną.

Znajomość metod przeszukiwań fizycznych w ramach inspekcji nieinwazyjnych.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami
Podejmowanie regularnych kontroli ochrony statkuZnajomość technik monitorowania obszarów o ograniczonym dostępie.

Wiedza dotycząca kontrolowania dostępu do statku i obszarów na statku o ograniczonym dostępie.

Znajomość metod skutecznego monitorowania obszarów pokładu i obszarów otaczających statek.

Znajomość metod kontroli ładunku i składów statku.

Znajomość metod kontrolowania procesu okrętowania, opuszczania pokładu i dostępu osób przebywających na pokładzie oraz ich skutków.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieProcedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz Konwencję SOLAS ze zmianami
Prawidłowe użytkowanie urządzeń i systemów ochrony, jeżeli występująOgólna znajomość różnych rodzajów wyposażenia i systemów bezpieczeństwa oraz ich ograniczeń, w tym takich, które mogą zostać użyte w przypadku ataku piratów oraz rozbójników.

Wiedza dotycząca potrzeby testowania, kalibracji i konserwacji urządzeń i systemów bezpieczeństwa, zwłaszcza podczas pobytu na morzu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym kursieUrządzenia i systemy są wykorzystywane zgodnie z ustalonymi instrukcjami dotyczącymi użytkowania sprzętu, z uwzględnieniem ograniczeń urządzeń i systemów.

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS z 1974 r. ze zmianami.

Rozdział  VII

Standardy dotyczące wydawania dyplomów alternatywnych

Sekcja A-VII/1

Wydawanie dyplomów alternatywnych

1. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie operacyjnym na mocy postanowień rozdziału VII załącznika do Konwencji powinien zostać zobowiązany do uzupełnienia odpowiedniego wykształcenia i praktyki w celu osiągnięcia standardu kompetencji do wykonywania wszystkich funkcji określonych w tabelach A-II/1 lub A-III/1. Funkcje odpowiednio określone w tabelach A-II/1 lub A-III/1 mogą zostać uzyskane, o ile kandydat uzupełni dodatkowe niezbędne wykształcenia teoretyczne i praktyczne zgodne ze standardami kompetencji określonymi w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.
2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie zarządzania, jako osoba kierująca statkiem o pojemności brutto 500 lub więcej, albo jako osoba, na której w przypadku niezdolności osoby dowodzącej może spocząć dowodzenie takim statkiem, zobowiązany jest dodatkowo, oprócz osiągnięcia standardów kompetencji określonych w tabeli A-II/1, do uzupełnienia niezbędnego wykształcenia i praktyki oraz osiągnięcia standardu kompetencji dla wszystkich funkcji określonych w tabeli A-II/2. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach rozdziału III niniejszej części, o ile uzupełni dodatkowe, niezbędne kształcenie i szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.
3. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie zarządzania jako osoba odpowiedzialna za napęd mechaniczny statku z napędem głównym o mocy 750 kW lub większej lub osoba, na której może spocząć taka odpowiedzialność w przypadku niezdolności osoby odpowiedzialnej za napęd mechaniczny statku, zobowiązany jest dodatkowo, oprócz spełnienia standardów kompetencji określonych w tabeli A-III/1, do uzupełnienia niezbędnego wykształcenia i praktyki i spełnienia standardów kompetencji dla wszystkich funkcji określonych w tabeli A-III/2. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach rozdziału II niniejszej części, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie kształcenie i szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.
4. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie pomocniczym:

1. w zakresie żeglugi lub w zakresie maszynowym powinien ukończyć odpowiednie szkolenie i osiągnąć standardy kompetencji dla funkcji określonych w tabeli A-II/4 lub A-III/4. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach A-III/4 lub A-II/4, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji;

2. jako starszy marynarz powinien, oprócz zgodności ze standardem kompetencji określonym w tabeli A-II/4, ukończyć odpowiednie szkolenie i spełnić standard kompetencji dla wszystkich funkcji określonych w tabeli A-II/5. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach A-III/4 lub A-III/5, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji; oraz

3. jako starszy motorzysta powinien, oprócz zgodności ze standardem kompetencji określonym w tabeli A-III/4, ukończyć odpowiednie szkolenie i spełnić standard kompetencji dla wszystkich funkcji opisanych w tabeli A-III/5. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach A-II/4 lub A-II/5, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.

Sekcja A-VII/2

Wydawanie dyplomów członkom załóg

1. Zgodnie z wymaganiami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu zgodnie z ustaleniami rozdziału VII na poziomie operacyjnym w zakresie funkcji wyszczególnionych w tabelach A-II/1 lub A-III/1 powinien:

1. odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim, nie krótszą niż 12 miesięcy, która powinna obejmować okres przynajmniej sześciu miesięcy pełnienia obowiązków w maszynowni pod nadzorem wykwalifikowanego oficera mechanika lub - w zakresie funkcji związanych z żeglugą - okres przynajmniej sześciu miesięcy wykonywania obowiązków w zakresie pełnienia wachty na mostku pod nadzorem wykwalifikowanego oficera wachtowego; oraz

2. posiadać ukończone, podczas pełnienia tej służby, szkolenie pokładowe według programów, które zostały zatwierdzone jako spełniające stosowne wymagania sekcji A-II/1 i A-III/1 i udokumentowane w zatwierdzonym dzienniku szkolenia.

2. Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu zgodnie z postanowieniami rozdziału VII na poziomie zarządzania w zakresie połączenia funkcji wyszczególnionych w tabelach A-II/2 i A-III/2 powinien odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w zakresie funkcji, które należy wskazać w potwierdzeniu dyplomu w sposób następujący:

1. dla osób innych niż osoby dowodzące lub odpowiedzialne za napęd mechaniczny statku - 12 miesięcy wykonywania obowiązków na poziomie operacyjnym odpowiednio stosownie do prawideł III/2 lub III/3 oraz tam, gdzie jest wymagana funkcja nawigacyjna na poziomie zarządzania, co najmniej 12 miesięcy wykonywania obowiązków w zakresie pełnienia wachty na mostku na poziomie operacyjnym;

2. dla osób dowodzących lub odpowiedzialnych za napęd mechaniczny statku - nie mniej niż 48 miesięcy, z uwzględnieniem postanowień punktu. 2.1. niniejszej sekcji, wykonywania w charakterze dyplomowanego oficera obowiązków w zakresie funkcji, należy wskazać w potwierdzeniu dyplomu. Ze wskazanych 48 miesięcy 24 miesiące powinny obejmować funkcje wymienione w tabeli A-III/1, zaś 24 miesiące - funkcje wymienione w tabelach A-III/1 i A-III/2.

3. Zgodnie z wymogami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu zgodnie z postanowieniami rozdziału VII na poziomie pomocniczym w zakresie funkcji określonych w tabelach A-II/4 i A-III/4 powinien odbyć:

1. zatwierdzoną służbę na statku morskim, nie krótszą niż 12 miesięcy, obejmującą:

1.1. nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia wachty nawigacyjnej; oraz

1.2. nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków w maszynowni; lub

2. specjalnie szkolenie, przed wyjściem w morze lub na pokładzie statku, obejmujące poświadczony okres służby na statku morskim nie krótszy niż 4 miesiące, obejmujący:

2.1. nie mniej niż 2 miesiące pełnienia wachty nawigacyjnej; oraz

2.2. nie mniej niż 2 miesiące pełnienia obowiązków w maszynowni;

3. służba na statku morskim, szkolenie i praktyka wymagane w ramach punktu 3.1 lub 3.2 powinny być zrealizowane pod bezpośrednim nadzorem odpowiednio wykwalifikowanego oficera lub marynarza.

4. Zgodnie z wymaganiami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na mocy postanowień rozdziału VII na poziomie pomocniczym w zakresie funkcji wyszczególnionych w tabelach A-II/5 i A-III/5 powinien - przy jednoczesnym posiadaniu kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza pełniącego wachtę nawigacyjną lub wachtę w maszynowni - spełniać standardy kompetencji określone w sekcjach A-II/5 i A-III/5 Kodeksu STCW oraz odbyć:

1. zatwierdzoną służbę na morzu, nie krótszą niż 30 miesięcy, obejmującą:

1.1. nie mniej niż 18 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza, oraz

1.2. nie mniej niż 12 miesięcy pełnienia obowiązków starszego motorzysty; lub

2. zatwierdzony program szkoleniowy oraz okres służby na statku morskim nie krótszy niż 18 miesięcy, obejmujący:

2.1. nie mniej niż 12 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza, oraz

2.2. nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków starszego motorzysty; lub

3. poświadczony zintegrowany program szkoleniowy obejmujący zakres służby na pokładzie i w maszynowni, obejmującej nie mniej niż 12 miesięcy poświadczonej służby na statku morskim w ramach połączonych obowiązków na pokładzie i w maszynowni, obejmujący:

3.1. nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza, oraz

3.2. nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków członka starszego motorzysty.

Sekcja A-VII/3

Zasady regulujące wydawanie dyplomów alternatywnych

(Brak postanowień)

ROZDZIAŁ  VIII

Standardy dotyczące pełnienia wachty

Sekcja A-VIII/1

Zdolność do pełnienia służby

1. Administracje powinny brać pod uwagę zagrożenie powstałe wskutek zmęczenia członków załogi, zwłaszcza tych, od których zależy bezpieczne funkcjonowanie statku.
2. Każda osoba, której powierzono obowiązki oficera wachtowego lub marynarza wchodzącego w skład wachty, oraz osoba, której obowiązki obejmują zadania związane z bezpieczeństwem i zapobieganiem zanieczyszczeniom powinna mieć zapewniony odpoczynek nie krótszy niż:

1. minimum 10 godzin odpoczynku w 24-godzinnym okresie czasu; oraz

2. 77 godzin w okresie 7-dniowym.

3. Godziny odpoczynku mogą być podzielone na nie więcej niż dwa okresy, z których jeden powinien trwać przynajmniej 6 godzin, a przerwy pomiędzy następującymi po sobie okresami wypoczynku nie powinny przekraczać 14 godzin.
4. Wymagania dotyczące okresów odpoczynku wyszczególnione w punktach 2 i 3 nie muszą być utrzymane w przypadku zaistnienia sytuacji zagrożenia, ćwiczeń lub w innych, nadrzędnych warunkach działania. Zbiórki, ćwiczenia przeciwpożarowe oraz ćwiczenia z jednostkami ratunkowymi, a także ćwiczenia nakazane prawem oraz międzynarodowymi regulacjami, prowadzone powinny być w sposób, który w sposób jak najmniejszy zakłóca okresy wypoczynku i nie powoduje wzrostu poziomu zmęczenia.
5. Administracje powinny wymagać, by rozkłady wacht były wywieszane w miejscach łatwo dostępnych. Rozkłady powinny być tworzone w znormalizowanym formacie, w języku roboczym lub w językach roboczych używanych na statku oraz w języku angielskim.
6. W przypadku dyżuru członka załogi, np. w sytuacji braku obsady maszynowni, członek załogi uprawniony jest do odpowiedniego, dodatkowego okresu wypoczynku, jeżeli jego standardowy okres wypoczynku został zakłócony poprzez wezwanie na stanowisko pracy.
7. Administracje powinny wymagać, by rejestry codziennych godzin wypoczynku członków załogi były prowadzone w znormalizowanym formacie, w języku roboczym lub językach roboczych używanych na statku oraz w języku angielskim, by umożliwić monitorowanie i weryfikację zgodności z zapisami niniejszej sekcji. Członkowie załogi powinni otrzymać kopię rejestrów ich dotyczących, zatwierdzonych przez kapitana lub przez osobę upoważnioną przez kapitana i członków załogi.
8. Żaden zapis niniejszej sekcji nie może być interpretowany jako ograniczający prawo kapitana statku do żądania od członka załogi pracy w dowolnym godzinach, gdy jest to niezbędne do zapewnienia bezpośredniego bezpieczeństwa statku, osób na pokładzie lub ładunku, lub w celu zapewnienia pomocy innym statkom lub osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie na morzu. Odpowiednio, kapitan może zawiesić rozkład godzin wypoczynku i żądać od członka załogi wykonywania pracy do czasu przywrócenia normalnych warunków. Tak szybko, jak to możliwe po przywróceniu normalnych warunków, kapitan zapewni, by wszyscy członkowie załogi, którzy wykonywali pracę w okresie wypoczynku, otrzymali odpowiedni okres wypoczynku.
9. Strony mogą uzgodnić odstępstwa od wymaganych godzin wypoczynku określonych w punktach 2.2 i 3 powyżej, pod warunkiem, że okres wypoczynku nie będzie krótszy niż 70 godzin w każdym 7-dniowym okresie.

Odstępstwa od tygodniowego okresu wypoczynku, określonego w punkcie 2.2, są dozwolone dla maksymalnie dwóch następujących po sobie tygodni. Przerwy między dwoma okresami odstępstw na pokładzie nie powinny być krótsze niż dwukrotność czasu trwania wyjątku.

Godziny wypoczynku określone w punkcie 2.1 mogą zostać podzielone na nie więcej niż trzy okresy, z których jeden powinien trwać co najmniej 6 godzin, i żaden z dwóch pozostałych okresów nie powinien trwać krócej niż jedna godzina. Przerwy pomiędzy następującymi po sobie okresami wypoczynku nie powinny przekraczać 14 godzin. Odstępstwa nie powinny wykraczać poza dwa 24-godzinne okresy w każdym okresie 7 dni.

Odstępstwa powinny, jeśli to możliwe, uwzględniać wytyczne dotyczące zapobiegania zmęczeniu, określone w sekcji B-VIII/1.

10. Każda Administracja określi, w celu zwalczania nadużywania alkoholu, limit poziomu alkoholu we krwi (BAC) nie większy niż 0,05% lub 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, względnie ilość alkoholu skutkującą takim stężeniem, w odniesieniu do kapitanów, oficerów oraz innych członków załogi, podczas pełnienia obowiązków z zakresu bezpieczeństwa, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego.

Sekcja A-VIII/2

Organizacja wachty i zasady, których należy przestrzegać

CZĘŚĆ  1

- WYDAWANIE DYPLOMÓW

1. Oficer wachtowy, kierujący wachtą pokładową lub nawigacyjną powinien mieć należyte kwalifikacje, zgodnie z zapisami rozdziału II lub VII, odpowiednio do obowiązków związanych z wachtą nawigacyjną lub wachtą na pokładzie.
2. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien mieć należyte kwalifikacje określone w rozdziale III lub VII, odpowiednio do obowiązków związanych z wachtą maszynową.

CZĘŚĆ  2

- PLANOWANIE PODRÓŻY

Wymagania ogólne

3. Zamierzona podróż powinna być zaplanowana z wyprzedzeniem i z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych informacji, zaś każdy wykreślony kurs powinien zostać sprawdzony przed jej rozpoczęciem.
4. Starszy oficer mechanik powinien po konsultacji z kapitanem określić z wyprzedzeniem potrzeby związane z zamierzoną podróżą, biorąc pod uwagę wymagania dotyczące paliwa, wody, smarów, środków chemicznych, części zamiennych zużywalnych i innych części zamiennych, narzędzi, zapasów oraz inne wymagania.

Planowanie przed każdą podróżą

5. Przed każdą podróżą kapitan statku powinien się upewnić, czy trasa z portu wyjściowego do pierwszego portu docelowego jest zaplanowana zgodnie z odpowiednimi mapami i publikacjami morskimi niezbędnymi podczas planowania podróży, zawiera dokładne, całkowite i aktualne informacje dotyczące tych ograniczeń nawigacyjnych i ryzyka, które są stałe i możliwe do przewidzenia oraz niezbędne do bezpiecznej nawigacji statku.

Weryfikacja i zobrazowanie planowanej trasy

6. Gdy planowanie trasy z uwzględnieniem wszystkich odnoszących się do niej informacji jest zakończone, planowana trasa powinna być naniesiona na odpowiednie mapy i powinna być cały czas dostępna dla oficera wachtowego, aby ten mógł zaznaczać zmiany kursu.

Odchylenia od planowanej trasy

7. Jeśli podczas podróży zostanie podjęta decyzja o zmianie kolejnego portu na planowanej trasie lub jeśli statek musi znacznie zboczyć z planowanej trasy z innych powodów, to poprawioną trasę należy zaplanować przed wykonaniem znacznego odchylenia od trasy, która została pierwotnie przewidziana.

CZĘŚĆ  3

- OGÓLNE ZASADY DOTYCZĄCE WACHTY

8. Wachty powinny być pełnione w oparciu o poniższe zasady zarządzania potencjałem pokładowym i maszynowni:

1. należy zapewnić właściwą organizację personelu wachtowego, w zależności od sytuacji;

2. podczas wyznaczania personelu wachtowego należy uwzględniać wszelkie ograniczenia w posiadanych kwalifikacjach czy przydatności poszczególnych osób;

3. osoby pełniące wachtę powinny rozumieć swoje indywidualne role i odpowiedzialności, a także role zespołowe;

4. kapitan, starszy oficer mechanik oraz oficer odpowiedzialny za wyznaczanie zadań wachtowych powinni zapewnić prawidłową wachtę, w sposób najbardziej efektywny wykorzystując dostępne zasoby, takie jak informacje, instalacje/wyposażenie oraz inny personel;

5. personel pełniący wachtę powinien rozumieć funkcje oraz sposób działania instalacji/wyposażenia, a także posiadać wiedzę na temat ich obsługi;

6. personel pełniący wachtę powinien rozumieć informacje oraz wiedzieć, jak zareagować na informacje pochodzące z każdej stacji/instalacji/wyposażenia;

7. cały personel pełniący wachtę powinien wymieniać się informacjami pochodzącymi ze stacji/instalacji/wyposażenia;

8. personel pełniący wachtę powinien w każdej sytuacji utrzymywać prawidłową komunikację; oraz

9. personel pełniący wachtę powinien bez wahania powiadomić kapitana/starszego oficera mechanika/oficera odpowiedzialnego za przydział zadań wachtowych w przypadku wątpliwości, co do tego, jakie należy podjąć działania na rzecz bezpieczeństwa.

CZĘŚĆ  4

- PEŁNIENIE WACHTY NA MORZU

Ogólne zasady dotyczące wachty

9. Strony powinny skierować uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów, starszych mechaników i personelu wachtowego na przedstawione poniżej zasady, których należy przestrzegać w celu stałego utrzymania bezpieczeństwa wacht.
10. Kapitan statku jest zobowiązany do upewnienia się, że wprowadzone ustalenia dotyczące wachty są odpowiednie do utrzymania bezpiecznej wachty nawigacyjnej lub ładunkowej. Pod ogólną kontrolą kapitana oficerowie wachtowi są odpowiedzialni za bezpieczną żeglugę statku podczas pełnienia swojej służby, zwłaszcza unikanie kolizji i wejście na mieliznę.
11. Starszy oficer mechanik jest zobowiązany w konsultacji z kapitanem do upewnienia się, że ustalenia dotyczące wachty są odpowiednie do utrzymania bezpiecznej wachty maszynowej.

Ochrona środowiska morskiego

12. Kapitan, oficerowie i marynarze powinni pamiętać o poważnych skutkach operacyjnych lub przypadkowych zanieczyszczeń środowiska morskiego i powinni podejmować wszelkie możliwe środki ostrożności, by zapobiec tym zanieczyszczeniom, zwłaszcza w ramach obowiązujących międzynarodowych i portowych przepisów.

CZĘŚĆ  4-1

- ZASADY, KTÓRYCH NALEŻY PRZESTRZEGAĆ PODCZAS PEŁNIENIA WACHTY NAWIGACYJNEJ

13. Oficer wachtowy reprezentuje kapitana statku i jest odpowiedzialny za bezpieczną nawigację statku oraz przestrzeganie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.

Obserwacja wzrokowa

14. Zgodnie z prawidłem 5 Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r., przez cały czas należy utrzymywać dokładną obserwację wzrokową, służącą następującym celom:

1. utrzymanie ciągłego stanu czujności za pomocą wzroku i słuchu oraz innych dostępnych środków w odniesieniu do wszelkich znaczących zmian w środowisku działania;

2. pełna ocena sytuacji i ryzyka kolizji, wejścia na mieliznę i innych niebezpieczeństw dla żeglugi; oraz

3. wykrywanie statków i samolotów znajdujących się w niebezpieczeństwie, rozbitków, wraków, szczątków i innych niebezpieczeństw zagrażających bezpieczeństwu żeglugi.

15. Obserwator musi być w stanie poświęcić całą uwagę właściwej obserwacji i żadne inne obowiązki, które mogłyby zakłócać wykonywanie tego zadania nie powinny mu być zlecane ani przez niego podejmowane.
16. Obowiązki obserwatora i sternika są oddzielne i sternik nie powinien prowadzić obserwacji wzrokowej podczas sterowania, z wyjątkiem małych statków, na których z pozycji sternika roztacza się widok pełny, niezakłócony warunkami nocnymi, ani innymi przeszkodami. Oficer wachtowy może być jedynym obserwatorem w dzień, pod warunkiem, że w każdym takim wypadku:

1. sytuacja została starannie oceniona i ustalono bez żadnych wątpliwości, że jest to bezpieczne;

2. wzięto pod uwagę wszystkie ważne fakty, uwzględniając, ale nie ograniczając się do:

- stanu pogody;

- widzialności;

- intensywności ruchu statków;

- bliskości niebezpieczeństw dla żeglugi; oraz

- zachowania niezbędnej uwagi podczas nawigacji w lub w pobliżu systemu rozgraniczenia ruchu; i

3. jest zapewniona możliwość wezwania i uzyskania natychmiastowej pomocy na mostku, jeśli jakakolwiek zmiana sytuacji tego wymaga.

17. Aby ustalić, czy skład wachty nawigacyjnej jest odpowiedni w celu zapewnienia ciągłej dokładnej obserwacji wzrokowej, kapitan powinien uwzględnić wszystkie ważne czynniki, zarówno opisane w niniejszej sekcji Kodeksu, jak również przedstawione poniżej:

1. widoczność, stan pogody i morza;

2. natężenie ruchu i inne działania występujące w rejonie, w którym statek się porusza;

3. zachowanie niezbędnej uwagi podczas żeglugi w granicach lub w pobliżu systemów rozgraniczenia ruchu lub innych środków regulacji ruchu;

4. dodatkowe obciążenia spowodowane charakterem funkcji statku, wymaganiami natychmiastowego działania oraz przewidywanymi manewrami;

5. gotowość do podjęcia obowiązków na wezwanie, przez wszystkich członków załogi, którzy zostali wyznaczeni jako członkowie wachty;

6. znajomość i zaufanie do zawodowych kompetencji oficerów i załogi;

7. doświadczenie każdego oficera wachtowego, znajomość przez tego oficera urządzeń, procedur i możliwości manewrowych statku;

8. czynności odbywające się na statku w każdym momencie, włącznie z czynnościami radiokomunikacyjnymi i możliwości asystowania na mostku w każdej chwili, kiedy jest to wymagane;

9. stan działania instrumentów i przyrządów kontrolnych na mostku, włącznie z systemami alarmowymi;

10. kontrola steru i śruby oraz właściwości manewrowe statku;

11. wielkość statku i zakres widoczności z punktu kierowania kursem statku;

12. konfiguracja mostka w zakresie, w jakim mogłaby przeszkodzić członkowi wachty w wykryciu wzrokiem lub słuchem wszelkich zewnętrznych wydarzeń; oraz

13. wszystkie inne stosowne normy, procedury lub wytyczne odnoszące się do organizacji pełnienia wachty i zdolności do pełnienia obowiązków przyjętych przez Organizację.

Organizacja wachty

18. Podczas ustalania składu wachty na mostku, która może obejmować odpowiednio wykwalifikowanych marynarzy, powinny być uwzględnione między innymi następujące czynniki:

1. w żadnym momencie mostek nie może być pozostawiony bez dozoru;

2. warunki pogodowe, widoczność oraz to, czy jest to dzień czy noc;

3. bliskość zagrożeń dla żeglugi, które mogą wymusić podjęcie przez oficera wachtowego dodatkowych obowiązków nawigacyjnych;

4. wykorzystanie i obsługa pomocy nawigacyjnych takich jak ECDIS, radar lub elektronicznych urządzeń wskazujących pozycję oraz wszelkich innych urządzeń wpływających na bezpieczeństwo nawigacji statku;

5. czy statek jest wyposażony w automatyczne sterowanie;

6. czy należy wykonywać obowiązki radiokomunikacyjne;

7. kontrola pracy siłowni bezwachtowej (UMS), alarmów i wskaźników na mostku, procedury i ograniczenia ich użycia; oraz

8. jakiekolwiek nadzwyczajne wymagania wachty nawigacyjnej, które mogą wyniknąć w rezultacie szczególnych okoliczności działania.

Przejmowanie wachty

19. Oficer wachtowy nie może przekazać obowiązków zmieniającemu go oficerowi, jeśli jest powód, by przypuszczać, że ten ostatni nie może efektywnie wypełniać obowiązków, o czym musi być powiadomiony kapitan.
20. Oficer przejmujący wachtę powinien się upewnić, że członkowie załogi przejmujący wachtę są w pełni zdolni do wykonywania swoich obowiązków, szczególnie jeśli chodzi o ich dostosowanie do nocnego widzenia. Oficerowie przejmujący wachtę nie powinni przejmować wachty, dopóki ich wzrok nie będzie w pełni dostosowany do warunków oświetlenia.
21. Przed przejęciem wachty oficerowie przejmujący wachtę powinni zapoznać się z przewidywaną lub rzeczywistą pozycją statku, jego planowaną trasą, kursem i prędkością, urządzeniami sterującymi i kontrolnymi siłowni bezwachtowej i powinni zwrócić uwagę na wszelkie niebezpieczeństwa dla żeglugi, które mogą wystąpić podczas ich wachty.
22. Oficerowie przejmujący wachtę powinni osobiście upewnić się odnośnie:

1. stałych rozkazów i innych specjalnych instrukcji kapitana dotyczących żeglugi statku;

2. pozycji, kursu, prędkości i zanurzenia statku;

3. aktualnych i przewidywanych pływów, prądów, pogody, widoczności i wpływu tych czynników na kurs i prędkość;

4. procedur wykorzystania głównych silników do manewrowania, w przypadku sterowania głównymi silnikami z mostka, oraz

5. sytuacji nawigacyjnej, obejmującej ale nie ograniczającej się do:

5.1. stanu operacyjnego wszystkich urządzeń nawigacyjnych i bezpieczeństwa, które są lub mogą być używane podczas wachty;

5.2. błędów żyrokompasów i kompasów magnetycznych;

5.3. obecności i ruchu statków widocznych lub o których wiadomo, że znajdują się w pobliżu;

5.4. warunków i niebezpieczeństw, które mogą wystąpić podczas wachty; oraz

5.5. możliwych wpływów przechyłu, przegłębienia, gęstości wody i osiadania na rezerwę wody pod stępką.

23. Jeżeli oficer wachtowy ma zostać zmieniony podczas manewrów lub w trakcie innych działań podjętych w celu uniknięcia zagrożenia, zmiana tego oficera powinna być odłożona aż do zakończenia akcji.

Pełnienie wachty nawigacyjnej

24. Oficer wachtowy powinien:

1. pełnić wachtę na mostku;

2. w żadnych okolicznościach nie opuszczać mostku do czasu właściwej zmiany wachty; oraz

3. w dalszym ciągu być odpowiedzialny za bezpieczną nawigację statku, niezależnie od obecności kapitana na mostku, chyba że zostanie wyraźnie poinformowany, że kapitan przejmuje odpowiedzialność i jest to wzajemnie zrozumiane.

25. Podczas wachty utrzymywany kurs, pozycja i prędkość powinny być sprawdzane w wystarczająco krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych, niezbędnych pomocy nawigacyjnych, aby zapewnić to, że statek płynie zgodnie z wyznaczonym kursem.
26. Oficer wachtowy powinien się orientować w rozmieszczeniu i działaniu urządzeń nawigacyjnych i środków bezpieczeństwa znajdujących się na pokładzie i zdawać sobie sprawę z operacyjnych ograniczeń tych urządzeń.
27. Oficer wachtowy nie może mieć zlecanych obowiązków ani ich podejmować, jeśli zakłócałyby one bezpieczną żeglugę statku.
28. Podczas używania radaru oficer wachtowy powinien przestrzegać w każdym czasie zaleceń związanych z używaniem radaru, określonych w Międzynarodowych Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.
29. Gdy zachodzi taka potrzeba, oficer wachtowy bez wahania powinien użyć przyrządów układu sterowniczego, silnika i urządzeń sygnałowych. Jednakże odpowiednia informacja o planowanych zmianach w prędkości powinna być podana wcześniej, o ile jest to możliwe, lub też powinny być efektywniej wykorzystane urządzenia zdalnie sterujące pracą siłowni, zgodnie z odpowiednimi procedurami.
30. Oficerowie wachtowi powinni znać charakterystyki manewrowe statku, w tym drogę zatrzymywania oraz pamiętać, że inne statki mogą się charakteryzować innymi możliwościami manewrowania.
31. Podczas wachty powinien być prowadzony odpowiedni zapis ruchu i czynności dotyczących żeglugi statku.
32. Szczególnie ważne jest, aby oficer wachtowy upewnił się, że jest utrzymywana odpowiednia obserwacja. Jeśli na statku znajduje się kabina nawigacyjna, oficer wachtowy może, jeśli jest to niezbędne, wstąpić do niej na krótko w celu realizacji obowiązków nawigacyjnych, ale dopiero po upewnieniu się, że jest to bezpieczne i że jest prowadzona dokładna obserwacja.
33. Sprawdzanie urządzeń nawigacyjnych znajdujących się na statku powinno być przeprowadzane na morzu tak często, jak tylko pozwalają na to możliwe do przewidzenia okoliczności, zwłaszcza jeśli są spodziewane warunki niebezpieczne dla nawigacji. Gdy jest to konieczne, testy te powinny być rejestrowane. Testy takie powinny być również przeprowadzane przed wejściem do portu i po opuszczeniu go.
34. Oficer wachtowy powinien przeprowadzać regularne kontrole, aby się upewnić czy:

1. osoba sterująca statkiem lub pilot automatyczny utrzymuje właściwy kurs;

2. przynajmniej raz podczas trwania wachty jest określony błąd kompasu głównego i kiedy to możliwe, po każdej ważniejszej zmianie kursu; kompasy główny i żyrokompas są porównywane, a powtarzacze są zsynchronizowane z kompasem głównym;

3. pilot automatyczny jest sprawdzany ręcznie przynajmniej raz podczas trwania wachty;

4. światła nawigacyjne, sygnałowe i inne urządzenia nawigacyjne działają właściwie;

5. urządzenia radiowe działają właściwie i zgodnie z punktem 86 niniejszej sekcji; oraz

6. urządzenia kontrolne, alarmy i wskaźniki siłowni bezwachtowej działają właściwie.

35. Oficer wachtowy powinien pamiętać, aby cały czas przestrzegać wymagań Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) z 1974 r. Oficer wachtowy powinien wziąć pod uwagę:

1. potrzebę wyznaczenia osoby do sterowania statkiem i poddanie tego sterowania ręcznej kontroli w odpowiednim czasie, tak by można było bezpiecznie przeciwdziałać jakiejkolwiek potencjalnie niebezpiecznej sytuacji; oraz

2. że na statku sterowanym automatycznie może dojść do niebezpiecznej sytuacji, w której oficer wachtowy samodzielnie pełniący wachtę musi przerwać obserwację i podjąć natychmiastowe działanie.

36. Oficerowie wachtowi powinni być dokładnie zaznajomieni z użytkowaniem wszystkich elektronicznych pomocy nawigacyjnych, ich możliwościami i ograniczeniami oraz powinni używać tych pomocy w razie potrzeby, a także powinni pamiętać, że echosonda jest bardzo cenną pomocą nawigacyjną.
37. Oficer wachtowy powinien używać radaru, kiedykolwiek występuje lub jest spodziewana ograniczona widoczność i zawsze na akwenach o wzmożonym ruchu statków, mając na uwadze ograniczenia tych urządzeń.
38. Oficer wachtowy powinien się upewnić, że stosowane zakresy pracy radaru są odpowiednio często zmieniane tak, aby jak najwcześniej wykryć echa odbite od obiektów. Powinien przy tym pamiętać, że słabe echo może nie zostać wykryte.
39. Zawsze, gdy używany jest radar, oficer wachtowy powinien wybrać odpowiedni zakres pracy, obserwować uważnie obraz i zadbać, aby nakres radarowy lub systematyczna analiza rozpoczęła się odpowiednio wcześnie.
40. Oficer wachtowy powinien niezwłocznie zawiadomić kapitana:

1. jeżeli występuje lub jest spodziewana ograniczona widoczność;

2. jeśli warunki ruchu i przemieszczanie innych statków powodują niepokój;

3. jeśli zachodzą trudności w utrzymywaniu kursu;

4. w przypadku niepowodzenia w dostrzeżeniu lądu, znaku nawigacyjnego lub uzyskaniu wyników sondowania w spodziewanym czasie;

5. jeśli niespodziewanie dostrzeżono ląd lub znak nawigacyjny lub gdy występuje zmiana sondowanej głębokości;

6. w przypadku awarii silników, zdalnej kontroli urządzeń napędowych, urządzeń sterowniczych lub innych podstawowych urządzeń nawigacyjnych, alarmu lub wskaźnika;

7. jeśli urządzenie radiowe funkcjonuje wadliwie;

8. podczas ciężkich warunków pogodowych lub w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących możliwości powstania uszkodzeń na skutek pogody;

9. jeśli statek napotyka niebezpieczeństwo takie jak lód lub wrak statku; oraz

10. w każdej innej sytuacji zagrożenia lub w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

41. Oprócz wymagań dotyczących powiadomienia kapitana w okolicznościach wymienionych powyżej, oficer wachtowy powinien dodatkowo podjąć bez wahania natychmiastowe działanie związane z bezpieczeństwem statku, jeśli okoliczności tego wymagają.
42. Oficer wachtowy powinien udzielić personelowi pełniącemu wachtę odpowiednich instrukcji i informacji, które zapewnią bezpieczną wachtę, w tym odpowiednią obserwację.

Pełnienie wachty w różnych warunkach i na różnych akwenach

Dobra pogoda

43. Oficer wachtowy powinien przeprowadzać częste i dokładne namiary kompasowe na zbliżające się statki, jako środek wczesnego wykrycia ryzyka kolizji, i pamiętać, że takie ryzyko może czasem istnieć nawet wówczas, gdy znaczna zmiana namiaru jest ewidentna, szczególnie przy zbliżaniu się bardzo dużego statku lub zespołu holowniczego lub zbliżaniu się statku będącego w małej odległości. Oficer wachtowy powinien także podjąć wczesne i określone działanie zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami oraz upewnić się, że takie działanie przyniosło spodziewany skutek.
44. Podczas dobrej pogody, o ile jest to możliwe, oficer wachtowy nawigacyjną powinien wykonywać ćwiczenia radarowe.

Ograniczona widoczność

45. W przypadku ograniczonej widoczności lub gdy jest ona spodziewana, pierwszym zadaniem oficera wachtowego jest przestrzeganie stosownych zapisów Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami, ze szczególnym uwzględnieniem słuchania sygnałów mgłowych, poruszania się z bezpieczną prędkością i utrzymywania silników w gotowości do natychmiastowego manewrowania. Ponadto oficer wachtowy powinien:

1. informować kapitana;

2. zapewnić właściwą obserwację;

3. zapalić światła nawigacyjne; oraz

4. uruchomić i wykorzystać radar.

Podczas ciemności

46. Kapitan i oficer wachtowy, organizując służbę obserwacyjną, powinni w należytym stopniu uwzględniać urządzenia na mostku i pomoce nawigacyjne dostępne do wykorzystania, ich ograniczenia, procedury i wprowadzone zabezpieczenia.

Wody przybrzeżne i o dużym natężeniu ruchu

47. Należy używać map o największej skali, jakie znajdują się na statku, odpowiednich dla danego rejonu i poprawionych według najnowszych dostępnych informacji. Określanie pozycji powinno następować często i powinno być wykonywane więcej niż jedną metodą, zawsze jeśli pozwalają na to okoliczności. Podczas wykorzystywania ECDIS należy używać elektronicznych map nawigacyjnych z odpowiednim kodem użytku (skalą), zaś pozycja statku powinna być sprawdzana regularnie za pomocą niezależnych środków ustalania pozycji.
48. Oficer wachtowy powinien obowiązkowo identyfikować wszystkie stosowne znaki nawigacyjne.

Żegluga z pilotem na pokładzie

49. Mimo wykonywania obowiązków przez pilotów, ich obecność na pokładzie nie zwalnia kapitana ani oficera wachtowego z ich obowiązków zapewnienia bezpieczeństwa statkowi. Kapitan i pilot powinni wymieniać informacje dotyczące procedur nawigacyjnych, warunków miejscowych i charakterystyki statku. Kapitan oraz/lub oficer wachtowy powinni ściśle współpracować z pilotem i kontynuować dokładne sprawdzanie pozycji statku i jego ruchu.
50. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do działań lub zamiarów pilota oficer wachtowy powinien starać się je wyjaśnić z pilotem, a jeśli wątpliwości pozostaną, powinien natychmiast powiadomić kapitana i podjąć wszelkie niezbędne czynności, zanim przybędzie kapitan.

Statek na kotwicy

51. Jeśli kapitan uzna to za niezbędne, należy kontynuować ciągłą wachtę nawigacyjną na kotwicy. Podczas postoju na kotwicy oficer wachtowy powinien:

1. określić i wykreślić pozycję statku na odpowiedniej mapie tak szybko, jak jest to możliwe;

2. jeżeli okoliczności na to pozwalają, sprawdzać wystarczająco często, czy statek pozostaje bezpiecznie na kotwicy - przez wykonywanie namiarów na stałe znaki nawigacyjne lub łatwe do identyfikacji obiekty brzegowe;

3. zapewnić utrzymanie właściwej obserwacji;

4. zapewnić okresowe wykonywanie obchodów inspekcyjnych statku;

5. obserwować warunki meteorologiczne i pływowe oraz stan morza;

6. powiadomić kapitana i przedsięwziąć wszystkie niezbędne środki, jeśli statek wlecze kotwicę;

7. zapewnić, aby stan gotowości silników głównych i innych mechanizmów był zgodny z instrukcjami kapitana;

8. jeśli pogarsza się widoczność, powiadomić kapitana;

9. zapewnić, aby statek miał zapalone odpowiednie światła, podniesione odpowiednie znaki i aby były nadawane odpowiednie sygnały dźwiękowe zgodnie ze wszystkimi stosowanymi przepisami; oraz

10. przedsięwziąć środki mające na celu ochronę przed zanieczyszczeniem środowiska przez statek i przestrzegać stosowanych przepisów dotyczących skażenia.

CZĘŚĆ  4-2

- ZASADY, KTÓRYCH NALEŻY PRZESTRZEGAĆ PODCZAS PEŁNIENIA WACHTY MASZYNOWEJ

52. Pojęcie wachta maszynowa, użyte w częściach 4-2, 5-2 i 5-4 niniejszej sekcji oznacza albo osobę albo grupę personelu stanowiącego wachtę lub też okres odpowiedzialności dla oficera, podczas którego fizyczna obecność tego oficera w pomieszczeniach maszynowni może być wymagana lub nie.
53. Oficer mechanik kierujący wachtą maszynową jest przedstawicielem starszego oficera mechanika i przede wszystkim jest zawsze odpowiedzialny za bezpieczne i skuteczne działanie oraz utrzymanie urządzeń wpływających na bezpieczeństwo statku i jest odpowiedzialny za przegląd, obsługę i testowanie wszystkich mechanizmów i urządzeń wchodzących w zakres odpowiedzialności wachty maszynowej.

Organizacja wachty

54. Skład wachty maszynowej powinien być zawsze odpowiedni dla zapewnienia bezpiecznego działania wszystkich mechanizmów wpływających na działania statku, zarówno w trybie automatycznym, jak i ręcznym i być odpowiedni do aktualnych okoliczności i warunków.
55. Podczas ustalania składu wachty maszynowej, która może obejmować odpowiednio wykwalifikowanych marynarzy, powinny być uwzględnione, m.in. następujące czynniki:

1. typ statku oraz typ i stan mechanizmów;

2. odpowiedni i ciągły nadzór nad mechanizmami wpływającymi na bezpieczne działanie statku;

3. wszelkie szczególne stany działania podyktowane przez warunki takie jak pogoda, lód, zanieczyszczona woda, płycizna, stan zagrożenia, opanowanie uszkodzeń lub zmniejszenie zanieczyszczenia;

4. kwalifikacje i doświadczenie wachty maszynowej;

5. bezpieczeństwo życia, statku, ładunku i portu oraz ochronę środowiska;

6. przestrzeganie przepisów międzynarodowych, krajowych i miejscowych, oraz

7. utrzymywanie normalnego działania statku.

Przejmowanie wachty

56. Oficer kierujący wachtą maszynową nie może przekazać obowiązków zmieniającemu go oficerowi, jeśli jest powód, by przypuszczać, że ten ostatni nie może efektywnie wypełniać obowiązków wachtowych, o czym musi być powiadomiony starszy oficer mechanik.
57. Oficer przejmujący wachtę maszynową powinien się upewnić, że członkowie przejmujący wachtę maszynową są wyraźnie w pełni zdolni do skutecznego wykonywania swoich obowiązków.
58. Oficer przejmujący wachtę maszynową przed jej przejęciem powinien się zorientować przynajmniej w następującym zakresie:

1. stałych poleceń i specjalnych instrukcji starszego mechanika dotyczących działania systemów statkowych i mechanizmów;

2. rodzaju wszystkich czynności wykonywanych aktualnie przy mechanizmach i systemach, zajętego tym personelu i potencjalnym ryzyku;

3. poziomu, a gdzie ma to zastosowanie, stanu wody lub pozostałości w zęzach, zbiornikach balastowych, zbiornikach na pozostałości ładunków płynnych, zbiornikach rezerwowych, zbiornikach wody pitnej, zbiornikach ścieków sanitarnych oraz wszelkich specjalnych wymagań co do wykorzystania lub dysponowania ich zawartością;

4. stanu i poziomu paliwa w zbiornikach zapasowych, zbiorniku osadowym, zbiorniku rozchodowym i innych urządzeniach do przechowywania paliwa;

5. wszelkich specjalnych wymagań dotyczących opróżniania systemu sanitarnego;

6. stanu i trybu działania różnych głównych i pomocniczych systemów, włącznie z systemem dystrybucji energii elektrycznej;

7. gdzie ma to zastosowanie, stanu urządzeń konsoli do monitoringu i sterowania, a także, które z urządzeń jest obsługiwane ręcznie;

8. gdzie ma to zastosowanie, stanu i trybu działania automatycznych urządzeń sterujących pracą kotłów, takich, jak systemy sterujące zabezpieczeniem płomieni, systemy kontrolne ograniczające, systemy kontrolne spalania, systemy kontrolne dystrybucji paliwa i innego sprzętu, który jest powiązany z działaniem kotłów parowych;

9. wszelkich potencjalnie niesprzyjających warunków, wynikających ze złej pogody, lodu, zanieczyszczonej lub płytkiej wody;

10. wszelkich specjalnych trybów działania związanych z zawodnością sprzętu lub niesprzyjającymi warunkami statkowymi;

11. meldunków marynarzy z maszynowni odnoszących się do przydzielonych im obowiązków;

12. dostępności urządzeń przeciwpożarowych; oraz

13. stanu wypełnienia dziennika maszynowego.

Pełnienie wachty maszynowej

59. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien zadbać o utrzymanie ustalonej organizacji wachty oraz o to, aby pod jego kierownictwem marynarze z maszynowni, stanowiący część wachty maszynowej, pomagali przy bezpiecznej i skutecznej obsłudze mechanizmów napędowych i sprzętu pomocniczego.
60. Oficer kierujący wachtą maszynową jest odpowiedzialny za pomieszczenie maszynowni pomimo obecności starszego mechanika w przedziale maszynowym, aż do chwili specjalnego poinformowania, że starszy mechanik przejął odpowiedzialność i zostało to wzajemnie zrozumiane.
61. Wszyscy członkowie wachty maszynowej powinni być zaznajomieni z przydzielonymi im obowiązkami wachtowymi. Ponadto, każdy członek, w odniesieniu do statku, na którym pełni służbę, powinien posiadać wiedzę w zakresie:

1. wykorzystania odpowiednich wewnętrznych systemów porozumiewania;

2. dróg ewakuacji z przedziałów maszynowych;

3. systemów alarmowych maszynowni i być w stanie rozróżnić alarmy ze szczególnym uwzględnieniem alarmu przeciwpożarowego; oraz

4. ilości, lokalizacji i typów sprzętu przeciwpożarowego oraz urządzeń przeciwawaryjnych w pomieszczeniach siłowni, wraz z ich wykorzystaniem i różnymi środkami ostrożności z zakresu bezpieczeństwa, których należy przestrzegać.

62. Należy zwrócić uwagę na każdy mechanizm, który nie funkcjonuje właściwie, lub jest podejrzenie, że działa wadliwie lub wymaga specjalnej obsługi, notując zarazem wszystkie czynności już podjęte. Należy sporządzić plany dalszych czynności według potrzeb.
63. Jeśli pomieszczenia maszynowni są obsadzone załogą, oficer kierujący wachtą maszynową powinien być przygotowany do obsługi urządzeń napędowych, reagując w przypadku zaistnienia konieczności zmiany kierunku lub prędkości.
64. Jeśli pomieszczenia siłowni pozostają okresowo bezwachtowe, wyznaczony dyżurny oficer, kierujący wachtą maszynową, powinien być natychmiast osiągalny na wezwanie w celu doglądania tych pomieszczeń.
65. Wszystkie polecenia z mostku powinny być natychmiast wykonywane. Zmiany kierunku lub prędkości głównych zespołów napędowych powinny być rejestrowane, z wyjątkiem tych przypadków, gdy Administracja uzna, że rozmiar lub cechy danego statku czynią takie zapisy niepraktycznymi. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien zadbać o to, aby urządzenia sterowania głównym zespołem napędowym, kiedy znajdzie się on w trybie ręcznego obsługiwania, były ciągle dozorowane w stanie gotowości lub manewrowania.
66. Należy zwrócić właściwą uwagę na bieżącą konserwację i obsługę wszystkich mechanizmów, włącznie z systemami mechanicznymi, elektrycznymi, elektronicznymi, hydraulicznymi i pneumatycznymi, ich aparaturą kontrolną i związanym z nimi wyposażeniem bezpieczeństwa i wszystkimi systemami urządzeń znajdującymi się w kabinach oraz zapis rozchodów magazynowych, części i urządzeń zapasowych.
67. Starszy oficer mechanik powinien zadbać o to, aby oficer kierujący wachtą maszynową był poinformowany o wszystkich pracach konserwacyjnych z zakresu przeciwawaryjnego lub działaniach remontowych, które mają być wykonane podczas wachty maszynowej. Oficer kierujący wachtą maszynową odpowiedzialny jest za izolację, obejście i regulowanie wszystkich mechanizmów, na których należy pracować, znajdujących się w zakresie odpowiedzialności wachty maszynowej, oraz powinien prowadzić zapis wszystkich wykonywanych prac.
68. W przypadku pozostawania maszynowni w stanie gotowości, oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że wszystkie mechanizmy i urządzenia, które mogą być wykorzystywane podczas manewrowania są w stanie natychmiastowej gotowości i czy jest przewidziana odpowiednia rezerwa zasilania dla urządzenia sterowego i dla innych potrzeb.
69. Oficerowie kierujący wachtą maszynową nie powinni mieć przydzielanych ani nie powinni podejmować żadnych obowiązków, które mogłyby zakłócać ich obowiązki nadzorowania głównego systemu napędowego i urządzeń pomocniczych. Powinni oni nadzorować główny zespół napędowy i systemy pomocnicze aż do momentu zmiany, a także okresowo dokonywać przeglądu mechanizmów znajdujących się pod ich nadzorem. Powinni również upewnić się, czy przeprowadzane są stosowne obchody mechanizmów i pomieszczeń urządzenia sterowego w celu obserwacji i meldowania usterek i awarii, wykonania lub pokierowania rutynowymi, wymaganymi konserwacjami lub innymi niezbędnymi czynnościami.
70. Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni poinformować każdego innego członka wachty maszynowej o potencjalnym zagrożeniu, które może ujemnie wpłynąć na pracę mechanizmów lub zagrozić bezpieczeństwu życia lub statku.
71. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że wachta w przedziale maszynowym jest nadzorowana i powinien zorganizować personel zastępczy na wypadek niezdolności kogoś z personelu wachty maszynowej. Wachta maszynowa nie powinna pozostawiać pomieszczeń siłowni bez dozoru, w sposób, który uniemożliwiałby ręczną obsługę instalacji maszynowni lub nastaw urządzeń.
72. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien podejmować czynności niezbędne do opanowania skutków uszkodzeń wynikających z awarii sprzętu, pożaru, zalania, pęknięcia, kolizji, wejścia na mieliznę lub innych przyczyn.
73. Przed zdaniem obowiązków oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że wszystkie wydarzenia odnoszące się do mechanizmów i urządzeń pomocniczych, które zaistniały podczas wachty maszynowej, są w odpowiedni sposób zapisane.
74. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien współpracować z każdym oficerem mechanikiem kierującym pracami konserwacyjnymi podczas wszystkich konserwacji zapobiegawczych, ochrony przeciwawaryjnej lub napraw. Czynności te powinny obejmować, m.in.:

1. izolowanie i ominięcie pracujących urządzeń mechanicznych;

2. wyregulowanie pozostałych zespołów tak, aby funkcjonowały odpowiednio i bezpiecznie podczas okresu konserwacji;

3. rejestrowanie, w dzienniku maszynowym lub innym dokumencie, urządzeń, na których pracowano, i personelu przy tym zatrudnionego oraz jakie środki bezpieczeństwa zostały przyjęte i przez kogo, na rzecz oficera przejmującego wachtę i dla celów archiwizacji; oraz

4. testowanie i oddawanie do użytku, jeśli istnieje potrzeba, remontowanych mechanizmów i sprzętu.

75. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że każdy marynarz w maszynowni, który wykonuje obowiązki konserwacyjne, jest gotów do udzielenia pomocy przy ręcznej obsłudze mechanizmów na wypadek awarii urządzeń automatycznych.
76. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien pamiętać, że zmiany prędkości, wynikające ze złego działania urządzeń, lub utrata możliwości sterowania, mogą zagrozić bezpieczeństwu statku i życia na morzu. Należy natychmiast powiadomić mostek w przypadku pożaru, o każdej zamierzonej czynności w przedziałach maszynowych, która może spowodować zmniejszenie prędkości statku, nieuchronną utratę możliwości sterowania, zatrzymanie systemu napędowego statku lub jakiekolwiek zmiany w wytwarzaniu energii elektrycznej oraz podobne zagrożenia bezpieczeństwa. To powiadomienie, jeżeli możliwe, należy wykonać przed przeprowadzeniem zmian, w celu zapewnienia mostkowi jak najwięcej czasu na podjęcie odpowiednich czynności dla uniknięcia potencjalnego wypadku na morzu.
77. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien niezwłocznie powiadomić starszego oficera mechanika:

1. jeżeli pojawi się uszkodzenie lub awaria silnika, takiego rodzaju, że może to zagrażać bezpiecznemu działaniu statku;

2. jeżeli pojawi się niewłaściwe działanie, które w przekonaniu oficera kierującego wachtą może spowodować uszkodzenie lub awarię mechanizmów napędowych, pomocniczych lub systemów kontroli i sterowania; oraz

3. w każdej sytuacji zagrożenia lub w razie wątpliwości, jaką decyzję lub kroki zaradcze należy podjąć.

78. Mimo wymogu powiadomienia starszego oficera mechanika w powyższych okolicznościach oficer kierujący wachtą maszynową nie powinien się wahać z podjęciem natychmiastowych czynności zapewniających bezpieczeństwo statku, jego urządzeń i załogi, jeżeli okoliczności tego wymagają.
79. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien udzielić personelowi wachtowemu odpowiednich instrukcji i informacji w celu zapewnienia bezpiecznego pełnienia wachty maszynowej. Rutynowe konserwacje urządzeń, wykonywane w czasie bezpiecznej wachty jako uboczne zadania, powinny być ujęte jako integralna część rutyny wachtowej. Szczegółowe konserwacje połączone z naprawą, obejmujące remonty sprzętu elektrycznego, mechanicznego, hydraulicznego, pneumatycznego lub elektronicznego na całym statku powinny być wykonywane za wiedzą oficera kierującego wachtą maszynową i starszego mechanika. Takie naprawy powinny być zapisywane.

Pełnienie wachty maszynowej w różnych warunkach i na różnych akwenach

Ograniczona widoczność

80. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić, że dostępne jest stałe ciśnienie powietrza lub pary dla sygnałów dźwiękowych oraz że polecenia wydawane z mostka, odnoszące się do prędkości i kierunku ruchu statku, są wykonywane natychmiast, a ponadto, że urządzenia pomocnicze wykorzystywane do manewrowania są gotowe do użytku.

Wody przybrzeżne i o dużym natężeniu ruchu

81. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić, że wszystkie urządzenia używane podczas manewrów statku można natychmiast przestawić na ręczne sterowanie po powiadomieniu, że statek znajduje się na wodach o dużym natężeniu ruchu. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien także upewnić się, że jest dostępne rezerwowe zasilanie urządzeń sterowych i innych urządzeń potrzebnych w czasie manewrowania. Sterowanie awaryjne i inny sprzęt pomocniczy powinny być gotowe do natychmiastowego użytku.

Statek na kotwicy

82. Na nie osłoniętym kotwicowisku starszy oficer mechanik powinien skonsultować z kapitanem, czy utrzymywać taką samą wachtę maszynową, jak podczas ruchu.
83. Kiedy statek stoi na kotwicy na otwartej redzie lub w warunkach zbliżonych do warunków na pełnym morzu, oficer mechanik kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić, że:

1. utrzymywana jest sprawna wachta maszynowa;

2. regularnie sprawdzane są wszystkie działające i będące w pogotowiu urządzenia;

3. urządzenia główne i pomocnicze utrzymywane są w stanie gotowości zgodnie z komendami z mostku;

4. podjęto środki chroniące środowisko przed zanieczyszczeniem przez statek i są przestrzegane odpowiednie przepisy o ochronie przed zanieczyszczeniami; oraz

5. wszystkie systemy przeciwawaryjne i przeciwpożarowe są w gotowości.

CZĘŚĆ  4-3

- ZASADY, KTÓRYCH NALEŻY PRZESTRZEGAĆ PODCZAS PEŁNIENIA WACHTY RADIOWEJ

Przepisy ogólne

84. Administracje powinny skierować uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów i personelu pełniącego wachtę radiową na przestrzeganie następujących przepisów w celu zapewnienia, że podczas pobytu statku na morzu jest pełniona bezpieczna wachta radiowa. Przy przestrzeganiu niniejszego Kodeksu należy uwzględnić także Regulamin Radiokomunikacji.

Organizacja wachty

85. Decydując o składzie wachty radiowej, kapitan każdego statku morskiego powinien:

1. upewnić się, że wachta radiowa jest pełniona zgodnie ze stosownymi wymogami Regulaminu Radiokomunikacyjnego i Konwencji SOLAS;

2. upewnić się, czy główne obowiązki związane z pełnieniem wachty nie są narażone na szwank w wyniku komunikacji radiowej niezwiązanej z bezpiecznym ruchem statku i bezpieczeństwem żeglugi; oraz

3. uwzględnić sprzęt radiowy, w jaki wyposażony jest statek oraz stan techniczny sprzętu.

Pełnienie wachty radiowej

86. Radiooperator wykonujący obowiązki związane z pełnieniem wachty radiowej powinien:

1. upewnić się, że wachta jest pełniona na częstotliwościach określonych w Regulaminie Radiokomunikacyjnym i Konwencji SOLAS; oraz

2. podczas wachty regularnie sprawdzać działanie sprzętu radiowego i jego źródła zasilania oraz meldować kapitanowi o wszystkich zaobserwowanych usterkach tego sprzętu.

87. Należy przestrzegać wymogów Regulaminu Radiokomunikacyjnego i Konwencji SOLAS dotyczących prowadzenia dziennika radiotelegraficznego lub radiowego.
88. Prowadzenie zapisów radiowych, spełniające wymagania Regulaminu Radiokomunikacyjnego i Konwencji SOLAS, jest obowiązkiem radiooperatora, wyznaczonego jako główny odpowiedzialny za łączność radiową w akcjach ratowniczych. Zapisywane powinny być następujące fakty oraz czas, w którym się wydarzyły:

1. zestawienia przeprowadzonej łączności radiowej wzywania pomocy i łączności bezpieczeństwa;

2. ważne wypadki odnoszące się do służby radiowej;

3. pozycja statku, tam gdzie jest to wymagane, co najmniej raz na dzień; oraz

4. zestawienie stanu instalacji radiowej i źródeł jego zasilania.

89. Zapisy radiowe powinny być dokonywane w miejscu prowadzenia łączności ratowniczej i powinny być udostępniane:

1. kapitanowi dla potrzeb kontroli; oraz

2. upoważnionym urzędnikom Administracji i innym urzędnikom wykonującym kontrolę zgodnie z artykułem X Konwencji.

CZĘŚĆ  5

- PEŁNIENIE WACHTY W PORCIE

Zasady odnoszące się dopełnienia wszystkich wacht

Ogólne

90. Na każdym statku bezpiecznie zacumowanym lub bezpiecznie stojącym na kotwicy w normalnych okolicznościach w porcie, kapitan powinien zorganizować pełnienie odpowiedniej, sprawnej wachty w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Mogą zaistnieć szczególne wymagania w odniesieniu do specjalnych typów statkowych systemów napędowych lub urządzeń pomocniczych oraz dla statków przewożących niebezpieczne, toksyczne lub łatwo palne materiały lub inne, specjalne typy ładunku.

Organizacja wachty

91. Wachta pokładowa podczas postoju statku w porcie powinna zawsze być zorganizowana tak, żeby:

1. zapewnić bezpieczeństwo życia, statku, portu i środowiska oraz bezpieczne działanie wszystkich urządzeń związanych z obsługą ładunków;

2. były przestrzegane międzynarodowe, krajowe i miejscowe przepisy; oraz

3. był utrzymywany porządek i normalne funkcjonowanie statku.

92. Kapitan powinien decydować o składzie i czasie trwania wachty pokładowej w zależności od warunków cumowania, typu statku i charakteru obowiązków.
93. Jeśli kapitan uzna to za konieczne, wykwalifikowany oficer będzie kierował wachtą pokładową.
94. Niezbędny sprzęt powinien być przygotowany w taki sposób, aby zapewnić sprawne pełnienie wachty.
95. Starszy oficer mechanik, po konsultacji z kapitanem, powinien zapewnić utrzymanie bezpiecznej wachty maszynowej w porcie. Przy decydowaniu o składzie wachty maszynowej, która może angażować motorzystów, należy uwzględnić, co następuje:

1. na wszystkich statkach o mocy napędu 3000 kW i więcej wachtą maszynową powinien zawsze kierować oficer;

2. na statkach o mocy napędu mniejszej niż 3000 kW, w zależności od decyzji kapitana skonsultowanej ze starszym oficerem mechanikiem, wachtą maszynową nie musi kierować oficer; oraz

3. oficerom, podczas kierowania przez nich wachtą maszynową, nie powinno się przydzielać ani nie powinni oni podejmować żadnych dodatkowych zadań lub obowiązków, które mogłyby zakłócić nadzorowanie przez nich urządzeń statku.

Przejmowanie wachty

96. Oficer wachtowy lub kierujący wachtą maszynową nie powinien przekazywać wachty oficerowi przejmującemu wachtę, jeżeli ma jakiekolwiek powody by uważać, że niewątpliwie nie jest on zdolny do sprawnego pełnienia wachty; w tym przypadku należy powiadomić odpowiednio, kapitana lub starszego oficera mechanika. Oficerowie przejmujący wachtę pokładową lub maszynową powinni upewnić się, że wszyscy członkowie ich wachty są w widoczny sposób w pełni zdolni do sprawnego wykonywania swoich obowiązków.
97. Jeżeli w momencie przekazywania wachty pokładowej lub maszynowej jest wykonywana ważna czynność, powinna być ona zakończona przez oficera zdającego wachtę, jeżeli kapitan lub starszy mechanik nie zarządzi inaczej.

CZĘŚĆ  5-1

- PRZEKAZYWANIE WACHTY POKŁADOWEJ

98. Przed przyjęciem wachty pokładowej, oficer przejmujący powinien zostać poinformowany przez oficera kierującego wachtą pokładową o:

1. głębokości wody w miejscu postoju, zanurzeniu statku, poziomie i czasie wysokiej i niskiej wody, zamocowaniu cum, układzie kotwic i długości łańcucha kotwicznego oraz o innych urządzeniach cumowniczych ważnych dla bezpieczeństwa statku; stanie maszyn głównych i ich gotowości do awaryjnego wykorzystania;

2. wszystkich pracach wykonywanych na statku; charakterze, ilości i rozkładzie ładunku przyjętego lub pozostałego i wszystkich resztkach pozostałych na pokładzie po rozładowaniu statku;

3. poziomie wody w zęzach i zbiornikach balastowych;

4. nadawanych sygnałach lub zapalonych światłach;

5. ilości członków załogi potrzebnych na statku i obecności innych osób;

6. stanie urządzeń do ochrony przeciwpożarowej;

7. wszystkich szczególnych przepisach portowych;

8. stałych i specjalnych zarządzeniach kapitana;

9. środkach łączności między statkiem a personelem brzegowym, włączając władze portowe, na wypadek powstania zagrożenia lub potrzebnej pomocy;

10. wszystkich innych okolicznościach mających znaczenie dla bezpieczeństwa statku, jego załogi, ładunku lub ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem; oraz

11. procedurach powiadamiania odpowiednich władz o wszelkich zanieczyszczeniach środowiska wynikłych z działalności statku.

99. Przejmujący oficerowie, przed przyjęciem kierowania wachtą pokładową, powinni sprawdzić, czy:

1. zamocowanie cum i łańcucha kotwicznego są odpowiednie;

2. są właściwie nadawane odpowiednie sygnały i zapalone światła;

3. są przestrzegane przepisy bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej;

4. mają świadomość co do charakteru wszystkich ładowanych lub wyładowanych ładunków ryzykownych lub niebezpiecznych oraz odpowiednich czynności, które należy podjąć na wypadek rozlewu lub pożaru; oraz

5. żadne zewnętrzne warunki lub okoliczności nie narażają na niebezpieczeństwo statku, a także czy statek nie naraża innych.

CZĘŚĆ  5-2

- PRZEJMOWANIE WACHTY MASZYNOWEJ

100. Przed przyjęciem wachty maszynowej, oficer przejmujący powinien zostać poinformowany przez oficera kierującego wachtą maszynową o:

1. stałych zarządzeniach dnia, wszelkich specjalnych zarządzeniach dotyczących działania statku, funkcji konserwacyjnych, remontów mechanizmów statkowych lub sprzętu kontrolnego;

2. charakterze wszystkich prac wykonywanych na mechanizmach i systemach statku, personelu biorącym w nich udział, a także o potencjalnych zagrożeniach;

3. poziomie i stanie, gdzie jest to właściwe, wody lub pozostałości w zęzach, zbiornikach balastowych, zbiornikach na pozostałości ładunków płynnych, zbiornikach ścieków sanitarnych, zbiornikach zapasowych oraz specjalnych wymaganiach dotyczących wykorzystania lub usuwania ich zawartości;

4. wszelkich specjalnych wymagań dotyczących opróżniania systemu sanitarnego;

5. stanie i gotowości przenośnego sprzętu ochrony przeciwpożarowej oraz stałych instalacji przeciwpożarowych i systemów wykrywania ognia;

6. upoważnionym personelu remontowym na statku zajętym czynnościami technicznymi, miejscu jego prac i funkcjach naprawczych oraz innych upoważnionych osobach na statku i o potrzebnej załodze;

7. wszelkich przepisach portowych odnoszących się do wycieków ze statku, wymaganiach ochrony przeciwpożarowej i gotowości statku, szczególnie podczas spodziewanej złej pogody;

8. środkach komunikacji między personelem statku a personelem brzegowym, włączając władze portowe, na wypadek powstania zagrożenia lub potrzebnej pomocy;

9. wszystkich innych okolicznościach mających znaczenie dla bezpieczeństwa statku, jego załogi, ładunku lub ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem; oraz

10. procedurach powiadamiania odpowiednich władz o wszelkich zanieczyszczeniach środowiska wynikłych z czynności technicznych.

101 Oficerowie zmieniający, przed przyjęciem kierowania wachtą maszynową powinni sprawdzić, czy są w pełni poinformowani przez oficera zdającego o powyższych zagadnieniach; oraz:

1. zaznajomieni z istniejącymi i potencjalnymi źródłami zasilania, ogrzewania i oświetlenia oraz ich dystrybucją;

2. znają dostępność i stan paliwa na statku, smarów i wszystkich rodzajów zaopatrzenia w wodę; oraz

3. są gotowi do przygotowania statku i jego mechanizmów, tak dalece jak to jest możliwe, do stanu pogotowia lub warunków zagrożenia, jeśli zajdzie taka potrzeba.

CZĘŚĆ  5-3

- WYKONYWANIE WACHTY POKŁADOWEJ

102. Oficer kierujący wachtą pokładową powinien:

1. dokonywać obchodów w celu przeprowadzenia kontroli statku, w odpowiednich odstępach czasu;

2. zwracać szczególną uwagę na:

2.1. stan i zabezpieczenie trapu, łańcucha kotwicznego i cum, szczególnie przy zmianie kierunku pływu i w miejscach postoju z dużymi różnicami poziomu wody, jeżeli trzeba, podejmując kroki zapewniające im normalne warunki pracy;

2.2. zanurzenie, zapas wody pod stępką i ogólny stan statku, aby uniknąć niebezpiecznego przechyłu bocznego lub przegłębienia podczas operacji ładunkowych lub balastowania,

2.3. pogodę i stan morza,

2.4. przestrzeganie wszystkich przepisów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej,

2.5. poziom wody w zęzach i zbiornikach,

2.6. wszystkie osoby na statku i ich miejsce pobytu, szczególnie w odległych lub zamkniętych przestrzeniach; oraz

2.7. zapalanie świateł i nadawanie sygnałów;

3. podczas złej pogody lub po otrzymaniu ostrzeżenia sztormowego, podjąć niezbędne kroki w celu ochrony statku, osób na pokładzie i ładunku;

4. podjąć wszelkie środki ostrożności, aby zapobiec zanieczyszczeniu środowiska przez statek;

5. w sytuacjach awaryjnych zagrażających bezpieczeństwu statku wszcząć alarm, poinformować kapitana, podjąć wszelkie możliwe kroki zapobiegające jakimkolwiek uszkodzeniom statku, jego ładunku i osób znajdujących się na pokładzie, oraz, jeśli to konieczne, zażądać pomocy od władz brzegowych lub statków sąsiadujących;

6. znać warunki stateczności statku aby, na wypadek pożaru, poinformować brzegowe władze pożarnicze o przybliżonych ilościach wody, którą można wpompować na statek bez narażenia go na niebezpieczeństwo;

7. zaoferować pomoc statkom lub osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie;

8. podjąć niezbędne środki zaradcze, aby zapobiec wypadkom lub uszkodzeniom, w przypadku, kiedy mają być obracane śruby; oraz

9. zapisywać w odpowiednim dzienniku wszystkie ważne wydarzenia mające wpływ na statek.

CZĘŚĆ  5-4

- WYKONYWANIE WACHTY MASZYNOWEJ

103. Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni zwracać szczególną uwagę na:

1. przestrzeganie wszystkich zarządzeń, specjalnych procedur działania i przepisów dotyczących niebezpiecznych warunków i zapobieganiu im we wszystkich dziedzinach będących w zakresie ich obowiązków;

2. instrumenty i systemy sterowania, kontrolowanie wszystkich źródeł zasilania, działające systemy i ich części;

3. techniki, metody i procedury niezbędne dla zapobiegania naruszeniom przepisów o zanieczyszczeniach, wydanych przez władze lokalne; oraz

4. stan zęz.

104. Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni:

1. w sytuacjach awaryjnych wszcząć alarm, kiedy w ich przekonaniu, sytuacja tego wymaga, oraz podjąć wszystkie możliwe kroki zapobiegające uszkodzeniom statku, osób na pokładzie i ładunku;

2. mieć świadomość potrzeb oficera pokładowego w odniesieniu do urządzeń niezbędnych przy prowadzeniu prac przeładunkowych i dodatkowych wymagań dotyczących systemu balastowego i innych systemów kontroli stateczności statku;

3. dokonywać częstych obchodów inspekcyjnych, aby określić możliwe usterki i awarie sprzętu i podjąć natychmiastowe czynności zaradcze zapewniające bezpieczeństwo statku, obsługi ładunku, portu i środowiska;

4. zapewnić, aby były podjęte niezbędne środki zaradcze, w zakresie poszczególnych odpowiedzialności, zapobiegające wypadkom lub uszkodzeniom różnych systemów elektrycznych, elektronicznych, hydraulicznych, pneumatycznych i mechanicznych statku; oraz

5. zapewnić, aby wszystkie ważne wydarzenia wpływające na działanie, regulacje lub remonty mechanizmów statkowych zostały zadowalająco zapisane.

CZĘŚĆ  5-5

- WACHTA W PORCIE NA STATKACH PRZEWOŻĄCYCH MATERIAŁY NIEBEZPIECZNE

Postanowienia ogólne

105. Kapitan każdego statku przewożącego ładunek niebezpieczny, czy to wybuchowy, łatwopalny, trujący, zagrażający zdrowiu, czy zanieczyszczający środowisko, powinien upewnić się, że jest utrzymywany bezpieczny skład i właściwa organizacja pełnionej wachty. Na statkach przewożących niebezpieczny ładunek luzem będzie to osiągane przez utrzymywanie w gotowości na statku odpowiednio wykwalifikowanego oficera lub oficerów oraz, gdzie zajdzie taka potrzeba, marynarzy, nawet wtedy, gdy statek jest bezpiecznie zacumowany lub bezpiecznie stoi na kotwicy w porcie.
106. Na statkach przewożących ładunki niebezpieczne inne niż luzem kapitan powinien w pełni uwzględnić charakter, ilość, rodzaj opakowania i sztauowanie niebezpiecznego ładunku oraz wszystkie specjalne warunki na statku, na morzu i lądzie.

CZĘŚĆ  5-6

- WACHTA ŁADUNKOWA

107. Oficerowie odpowiedzialni za planowanie i realizację obsługi ładunku powinni upewnić się, że takie operacje wykonywane są w sposób bezpieczny, kontrolując określone zagrożenia, w tym również w sytuacjach angażujących osoby nie wchodzące w skład personelu statku.

CZĘŚĆ  B

WYTYCZNE W ZAKRESIE POSTANOWIEŃ KONWENCJI STCW I ZAŁĄCZNIKA DO NIEJ

Wstęp

1. Niniejsza część Kodeksu STCW zawiera zalecane wytyczne, mające na celu ułatwienie Stronom Konwencji STCW i tym, którzy będą ją wprowadzać w życie, stosowania ich w praktyce i egzekwowania ich wykonania, by Konwencja była dokumentem w pełni i jednakowo skutecznym.
2. Sugerowane środki nie są obligatoryjne, a podane przykłady służą wyłącznie do zilustrowania, jak należałoby spełnić określone wymogi Konwencji. Ogólnie biorąc, zalecenia te przedstawiają jednak stanowisko wobec poruszonych problemów, które zostało poddane harmonizacji w drodze dyskusji na forum IMO, jak również, tam gdzie to miało uzasadnienie, w drodze konsultacji z Międzynarodową Organizacją Pracy, Międzynarodową Unią Telekomunikacyjną i Światową Organizacją Zdrowia.
3. Przestrzeganie wytycznych przedstawionych w niniejszej części pomoże Organizacji osiągnąć jej cel polegający na utrzymaniu możliwie najwyższego poziomu kompetencji załóg wszystkich narodowości i statków pod każdą banderą.
4. Wskazówki zawarte w niniejszej części dotyczą określonych artykułów Konwencji oraz uzupełniają wytyczne do przepisów zawartych w załączniku. Numeracja sekcji występujących w niniejszej części odpowiada numeracji artykułów i postanowień Konwencji. Tak jak to wskazano w części A, tekst każdej sekcji może być podzielony na numerowane części i ustępy, ale taka numeracja dotyczy tylko tej części tekstu.

WYTYCZNE DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ POSZCZEGÓLNYCH ARTYKUŁÓW

Sekcja B-I

Wytyczne dotyczące ogólnych obowiązków wynikających z Konwencji

(Brak postanowień)

Sekcja B-II

Wytyczne dotyczące definicji i wyjaśnień

1. Definicje zawarte w artykule II Konwencji oraz definicje i wyjaśnienia zawarte w Prawidle I/1 jej Załącznika dotyczą terminologii użytej w części A i B niniejszego Kodeksu. Uzupełniające definicje, które stosuje się tylko do postanowień niniejszego Kodeksu, są zawarte w Sekcji A-I/1.
2. Pojęcie świadectwo pojawiające się w artykule II lit. c) może dotyczyć trzech sytuacji:

1. Administracja może wydać dyplom/świadectwo;

2. Administracja może zlecić wydanie dyplomu/świadectwa z jej upoważnienia; lub

3. Administracja może uznać dyplom/świadectwo wydane przez inną Stronę, jak to przewiduje prawidło 1/10.

Sekcja B-III

Wytyczne dotyczące stosowania Konwencji

1. O ile definicja statek rybacki, zawarta w artykule II, lit. h) wyklucza statki używane do połowu ryb, wielorybów, fok, morsów lub innych żywych zasobów morza z obowiązku stosowania postanowień Konwencji, statki nie trudniące się połowem nie mogą skorzystać z takiego przywileju.
2. Konwencja wyklucza wszystkie drewniane statki o prymitywnej konstrukcji łącznie z dżonkami.

Sekcja B-IV

Wytyczne dotyczące przekazywania informacji

1. W punkcie 1 lit. b) artykułu IV, wyrażenie "gdy będzie to celowe" obejmują:

1. uznanie dyplomu/świadectwa wydanego przez inną Stronę; lub

2. wydanie własnego dyplomu/świadectwa przez Administrację, o ile to ma zastosowanie, na podstawie uznania dyplomu/świadectwa wydanego przez inną Stronę.

Sekcja B-V

Wytyczne dotyczące innych umów i ich interpretacji

Wyraz "porozumienia", występujący w punkcie 1 artykułu V, ma również dotyczyć wcześniej ustalonych uzgodnień międzypaństwowych, dotyczących wzajemnego uznawania dyplomów/świadectw.

Sekcja B-VI

Wytyczne dotyczące dyplomów

Zobacz wytyczne określone w sekcjach B-I/2 i B-II.

Przedsiębiorstwa zarządzające, eksploatujące statki pod banderą danej Administracji, powinny zostać poinformowane o wprowadzanych przepisach, zarysie procedur i polityce ich egzekwowania.

Sekcja B-VII

Wytyczne dotyczące postanowień przejściowych

Dyplomy uprawniające do zajmowania stanowiska, które są obecnie uznawane przez Strony poświadczające odpowiednie kwalifikacje do objęcia innego stanowiska, jak np. dyplom starszego oficera uprawniający do zajęcia stanowiska kapitana, powinny być nadal uznane jako ważne w myśl Artykułu VII. W podobny sposób powinny być uznawane dyplomy wydane w świetle postanowień punktu 2 Artykułu VII.

Sekcja B-VIII

Wytyczne dotyczące wydawania zwolnień

Określenie polityki oraz zarys procedur, których należy przestrzegać należy opublikować dla potrzeb poinformowania przedsiębiorstw zarządzających, eksploatujących statki pod banderą Administracji. Osoby uprawnione przez Administrację do wydawania zwolnień powinny otrzymać wytyczne. Informacje o podjętych działaniach należy streścić we wstępnym sprawozdaniu, przekazywanym do Sekretarza Generalnego, zgodnie z wymaganiami Sekcji A-I/7.

Sekcja B-IX

Wytyczne dotyczące równoważności dyplomów

Dyplomy Marynarki Wojennej mogą nadal być akceptowane i wyciągi pływania mogą nadal być wydawane oficerom Marynarki Wojennej jako równoważne na podstawie Artykułu IX, pod warunkiem; że spełniają wymagania Konwencji.

Sekcja B-X

Wytyczne dotyczące kontroli

(Brak postanowień - patrz Sekcja B-I/4).

Sekcja B-XI

Wytyczne dotyczące promowania współpracy technicznej

1. Rządy, przy współpracy z IMO, powinny udzielić, ewentualnie zaaranżować udzielenie pomocy krajom mającym problemy ze spełnianiem wymagań Konwencji, o ile wystąpią o taką pomoc.
2. Podkreśla się znaczenie odpowiedniego wyszkolenia kapitanów i innego personelu zatrudnionego na tankowcach, chemikaliowcach, gazowcach i pasażerskich statkach ro-ro. W niektórych wypadkach mogą występować trudności w zdobyciu wymaganego doświadczenia i przeprowadzaniu odpowiednich szkoleń specjalistycznych, a zwłaszcza w krajach rozwijających się.

Baza danych dla wymagań egzaminacyjnych

3. Zachęca się Strony, których szkoły morskie lub ośrodki szkoleniowe kształcą absolwentów z różnych krajów, i które pragną utworzyć bazę danych z pytaniami i odpowiedziami egzaminacyjnymi, do utworzenia takiej bazy danych na zasadzie dwustronnej wymiany materiałów egzaminacyjnych z krajem lub krajami, które już takimi danymi dysponują.

Dostępność morskich symulatorów szkoleniowych

4. Sekretariat IMO prowadzi spis morskich symulatorów szkoleniowych w charakterze źródła informacji dla Stron i innych, udzielając w ten sposób informacji o dostępności różnych typów symulatorów do szkolenia załóg, uwzględniając w szczególności załogi z krajów, które nie posiadają takich środków szkolenia.
5. Zdecydowanie zaleca się Stronom, by informowały Sekretariat IMO o posiadanych morskich symulatorach szkoleniowych i uaktualnianiu informacji w wypadku jakichkolwiek zmian lub uzyskania nowego sprzętu.

Informacja o współpracy technicznej

6. W Sekretariacie Generalnym IMO, mieszczącym się pod adresem: 4 Albert Embankment, London. SE1 7SR, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, można uzyskać informację o technicznych służbach doradczych, dostępie do międzynarodowych instytucji szkoleniowych związanych z IMO oraz technicznych stowarzyszeniach i o współpracy technicznej.

(Brak wytycznych odnoszących się do artykułów od XII do XVII.)

WYTYCZNE DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ ZAŁĄCZNIKA KONWENCJI STCW

ROZDZIAŁ  I

Wytyczne dotyczące postanowień ogólnych

Sekcja B-I/1

Wytyczne dotyczące definicji i wyjaśnień

1. Definicje zawarte w artykule II Konwencji oraz definicje i ich interpretacje zawarte w prawidle I/1 załącznika do Konwencji dotyczą również pojęć używanych w części A i B niniejszego Kodeksu. Uzupełniające definicje, które mają zastosowanie tylko do postanowień niniejszego Kodeksu są zawarte w sekcji A-I/1.
2. Oficerów posiadających umiejętności objęte postanowieniami rozdziału VII, można mianować jako "oficerów wielofunkcyjnych", "oficerów dwufunkcyjnych" lub wyznaczyć im inną funkcję, zatwierdzonej przez Administrację, zgodnie z terminologią stosowaną w odpowiednich wymaganiach, dotyczących bezpiecznego obsadzania załogami.
3. Marynarzy posiadających kwalifikacje objęte postanowieniami rozdziału VII, można mianować jako "marynarzy wielofunkcyjnych", lub wyznaczyć im inną funkcję, zatwierdzonej przez Administrację, zgodnie z terminologią stosowaną w odpowiednich wymaganiach, dotyczących bezpiecznego obsadzania załogami.

Sekcja B-I/2

Wytyczne dotyczące dyplomów i potwierdzeń

1. W przypadku, gdy potwierdzenie stanowi integralną część dyplomu, jak to podano w Sekcji A-I/2 punkt 1, należy odpowiednią informację umieścić na dyplomie, zgodnie z niżej podanym wzorem, z pominięciem pola o numerze.2. W przeciwnym razie przygotowując potwierdzenie wydania dyplomu, miejsca numerowane od .1 do .17 powinny być wypełnione tak, jak to uwidoczniono na niżej zamieszczonym przykładzie:

1. Wpisać nazwę państwa wydającego dyplom.

2. Wpisać kolejny numer dyplomu nadany przez Administrację.

3. Wpisać nazwisko i imiona członka załogi, któremu jest wystawiany dyplom. Dane osobowe powinny być identyczne z danymi występującymi w paszporcie członka załogi, w dowodzie osobistym członka załogi i w innych urzędowych dokumentach wydawanych przez Administrację.

4. Miejsce na podanie numeru lub numerów prawideł Konwencji STCW, zgodnie z którymi członek załogi uzyskał kwalifikacje, na przykład:

4.1. "Prawidło II/1", jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera wachtowego;

4.2. "Prawidło III/1", jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera mechanika odpowiedzialnego za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni okresowo bezwachtowej;

4.3. "Prawidło IV/2", jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje radiooperatora;

4.4. "Prawidło VII/1", jeżeli dyplom upoważnia do pełnienia funkcji, a kwalifikacje członka załogi odpowiadają funkcjom wymienionym w części A tego Kodeksu, na przykład: funkcja oficera mechanika na poziomie zarządzania; oraz

4.5. "Prawidła III/1 i V/1", jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera mechanika kierującego wachtą w maszynowni obsadzanej załogą lub wyznaczonego do pełnienia służby w maszynowni okresowo bezzałogowej na zbiornikowcach (zobacz: ograniczenia w podpunktach .8 oraz .10 poniżej)

5. Wpisać datę upływu ważności potwierdzenia dyplomu. Data na potwierdzeniu nie powinna być późniejsza od daty upływu ważności dyplomu, do którego zostało wystawione. Termin ważności potwierdzenia nie może być dłuższy niż pięć lat od daty wydania.

6. W tej kolumnie powinny być wymienione funkcje, do pełnienia których posiadacz dyplomu uzyskał kwalifikacje wyszczególnione w części A Kodeksu. Funkcje i związane z nimi zakresy odpowiedzialności są wyszczególnione w tabelach zakresu kompetencji przedstawionych w rozdziałach II, III i IV w części A niniejszego Kodeksu oraz zostały spisane w wykazie we wstępie do części A. Nie zachodzi konieczność wymieniania wszystkich funkcji, jeśli zamieszczono adnotacje przy punkcie .4 dotyczące prawideł w rozdziałach II, III i IV.

7. W tej kolumnie powinien zostać określony zakres odpowiedzialności, na jakim posiadacz dyplomu posiada kwalifikacje do pełnienia funkcji wymienionych w kolumnie .6. Zakres odpowiedzialności jest wymieniony w tabelach kompetencji przedstawionych w rozdziałach II, III i IV części A Kodeksu, a także - dla ułatwienia w odwoływaniu się - oddzielnie wymienionych w wykazie we wstępie do części A.

8. Ogólne ograniczenia takie jak obowiązek noszenia szkieł korekcyjnych podczas pełnienia obowiązków powinny być wyraźnie wymienione na samym początku kolumny do wpisu ograniczeń. Ograniczenia dotyczące funkcji i wymienione w kolumnie .6 powinny być wpisane w odpowiedni wiersz, obok funkcji, której dotyczą, np:

8.1. "nie uprawnia do pełnienia służby na zbiornikowcach", jeśli nie posiada uprawnień wymienionych w rozdziale V;

8.2. "nie uprawnia do pełnienia obowiązków na zbiornikowcach innych niż zbiornikowce do przewozu produktów naftowych" - o ile posiada uprawnienia do pracy na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych, zgodnie z rozdziałem V;

8.3. "nie uprawnia do pełnienia obowiązków na statkach, na których kotły parowe są integralną częścią maszynerii statku" - o ile uzyskane doświadczenie nie uprawnia posiadacza do pełnienia obowiązków na statkach parowych zgodnie z postanowieniami Kodeksu STCW, oraz

8.4. "Ważne tylko dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej" - o ile pominięto określone wymogi dotyczące wiedzy, zgodnie z Kodeksem STCW.

Uwaga: Ograniczenia pojemności i zasilania nie muszą być umieszczane w kolumnach ograniczeń, jeśli zostały wyszczególnione w nazwie dyplomu/świadectwa i w części wkładki w kolumnie .9 dotyczącej stanowiska.

9. Stanowisko lub stanowiska wymienione w kolumnie .9 powinny być równoznaczne z wymienionymi w tytule odpowiedniego prawidła STCW lub prawideł dotyczących dyplomów/świadectw wydawanych zgodnie z rozdziałem II i III i zgodne z przepisami o bezpiecznym obsadzaniu statku załogą, zatwierdzonymi przez Administrację.

10. Ogólne ograniczenia takie jak: obowiązek noszenia szkieł korekcyjnych podczas wykonywania obowiązków powinny być wyraźnie wymienione na samym początku kolumny. Ograniczenia umieszczone w kolumnie .10 powinny być zgodne z ograniczeniami wymienionymi w kolumnie .8 dla pełnienia funkcji na określonym stanowisku.

11. Numer umieszczony w tym polu powinien być identyczny z numerem dyplomu, tak, aby zarówno dyplom, jak i jego potwierdzenie posiadało ten sam niepowtarzalny numer, pod którym byłoby umieszczone w spisie dyplomów i potwierdzeń oraz innych załączników.

12. Miejsce na umieszczenie daty wydania pierwszego potwierdzenia. Data wydania potwierdzenia może, ale nie musi, być identyczna z datą wydania dyplomu, zależnie od okoliczności.

13. Miejsce na nazwisko osoby upoważnionej do wydania potwierdzenia. Nazwisko należy wypisać drukowanymi literami poniżej podpisu upoważnionego urzędnika.

14. Miejsce na wpisanie daty urodzenia, która powinna być zgodna z datą urodzenia występującą w archiwum Administracji lub w jakiś inny sposób udokumentowaną.

15. Właściciel potwierdzenia dyplomu powinien podpisać je w obecności urzędnika. Istnieje też możliwość dołączenia części formularza zgłoszeniowego z uprzednio złożonym podpisem właściciela potwierdzenia, przy czym podpis musi zostać należycie złożony i zweryfikowany.

16. Fotografia powinna być standardową fotografią paszportową, czarno-białą lub kolorową z ujęciem głowy i ramion, dostarczoną w dwóch egzemplarzach, z czego jedna pozostaje w rejestrze dyplomów.

17. O ile potwierdzenie posiada miejsca na odnowienie (zobacz: Sekcja A-I/2 punkt 1), Administracja może je odnowić przez wypełnienie odpowiedniego miejsca, po ponownym zweryfikowaniu zdolności posiadacza dyplomu do wykonywania zawodu, zgodnie z prawidłem I/11.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE WYDANIA DYPLOMU NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa........ 1 ....... zaświadcza, że dyplom nr ........ 2 ....... wydano ....... 3........, który został uznany za odpowiednio wykwalifikowanego zgodnie z postanowieniami prawidła......... 4 ........ powyższej Konwencji ze zmianami i który posiada kwalifikacje do wykonywania następujących funkcji, na wskazanych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia....... 5 ........ lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie:

.6 FUNKCJA7. ZAKRES8. STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może zajmować następujące stanowisko lub stanowiska wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji dotyczących bezpiecznej obsady statków załogą:

.9 STANOWISKO10. STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr ......................... .11 ....................... wydane w dniu ............. .12...............

(pieczęć urzędowa) .....................................................................

Podpis upoważnionego urzędnika

........................................ .13 .....................

Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu....................... .14 ........................................................

Podpis posiadacza dyplomu................................... .15 .........................................................

Fotografia posiadacza dyplomu16.
Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do .............................................
(pieczęć urzędowa)........................................ ................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia ........................ .17..........................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do .......................................
(pieczęć urzędowa)......................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia ...... .17.............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
2. Potwierdzenie wydania dyplomu może zostać dołączone do potwierdzonego dyplomu jako jego część, lub może być wydane jako osobny dokument (zobacz: STCW prawidło I/2, punkt 8 ). Wszelkie adnotacje powinny być wpisane alfabetem łacińskim i cyframi arabskimi (zobacz: STCW prawidło I /2, punkt 10). Pola numerowane od .1 do .17 należy wypełniać zgodnie z załączonym poniżej formularzem, w podobny sposób, jak to przedstawiono w powyższym punkcie 1, z wyjątkiem poniższych podpunktów:

2. w przypadku gdy należy wpisać numer nadany przez Stronę, która wydała uznawany dyplom;

3. w przypadku gdy wpisywane imię i nazwisko powinno być to samo, co na uznawanym dyplomie;

4. w przypadku gdy należy wpisać nazwę Strony wydającej uznawany dyplom;

9. w przypadku gdy należy wybrać wpisane stanowisko lub stanowiska, odpowiednio, spośród wymienionych w wymogach bezpiecznego obsadzania statku załogą, wydanych przez Administrację uznającą dyplom;

11. w przypadku gdy wprowadzony numer potwierdzenia powinien być unikalny, zarówno dla potrzeb powołania się, jak i wyszukania w rejestrze potwierdzeń; oraz

12. w przypadku gdy należy wpisać datę pierwszego wydania potwierdzenia.

(pieczęć urzędowa)

(KRAJ)

POTWIERDZENIE UZNANIA DYPLOMU WYDANEGO NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa........ 1 ........ zaświadcza, że dyplom nr ....... .2........ wydany ....... .3........ przez lub w imieniu rządu .........4........ został prawomocnie uznany jako zgodny z postanowieniami prawidła I/10 powyższej Konwencji ze zmianami, a jego prawowity posiadacz jest upoważniony do wykonywania następujących funkcji na wyszczególnionych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ........ 5......... lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie:

.6 FUNKCJA7. ZAKRES8. EWENTUALNE OGRANICZENIA

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może pełnić obowiązki na następującym stanowisku lub stanowiskach, wyszczególnionych w odpowiednich wymaganiach Administracji dotyczących bezpiecznej obsady statków załogą:

.9 STANOWISKO10. EWENTUALNE OGRANICZENIA

Potwierdzenie nr.......... .11..........wydane dnia .........

.12...........

(Pieczęć urzędowa) ...............................................................................................................

Podpis upoważnionego urzędnika

........................................... .13 ..................

Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu......................................... .14 ......................................

Podpis posiadacza dyplomu....................................................... .15 .....................................

Fotografia posiadacza dyplomu16.
Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do .............................................
(pieczęć urzędowa)........................................ ................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia ........................ .17..........................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do .......................................
(pieczęć urzędowa)......................................................................
Podpis upoważnionego urzędnika
Data odnowienia ...... .17............................................................................................
Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika
3. W wypadku wystawiania duplikatu dyplomu lub jego potwierdzenia, których oryginały uległy zaginięciu lub zniszczeniu, Strony powinny wydać duplikat o nowym numerze, aby uniknąć pomyłek w rozróżnianiu oryginału i duplikatu.
4. Jeśli wniosek o przedłużenie ważności został złożony na mniej niż sześć miesięcy przed datą upływu ważności potwierdzenia, to potwierdzenie, o którym mowa w art. 5, 6 i 7 prawidła I/2 może zostać przedłużone:

1. o kolejne pięć lat od jego dotychczasowej daty ważności, lub od daty przedłużenia ważności potwierdzenia; lub

2. do dnia upływu ważności potwierdzonego świadectwa, w zależności od tego, który z tych terminów upływa wcześniej

5. Gdy wydawane jest świadectwo przeszkolenia, to powinno ono zawierać przynajmniej następujące informacje:

1. nazwy wystawiającej świadectwo Strony oraz organu;

2. numer przydzielony świadectwu przez organ wystawiający;

3. imię i nazwisko oraz datę urodzenia członka załogi, dla którego świadectwo jest wystawiane. Nazwisko i data urodzenia powinny zgadzać się z danymi osobowymi znajdującymi w paszporcie członka załogi lub innym jego dokumencie identyfikacyjnym.

4. nazwa świadectwa. Na przykład - jeśli dokument został wystawiony w oparciu o prawidło VI/3, punkt 2, to jego nagłówek powinien zawierać sformułowanie "ochrona przeciwpożarowa stopnia wyższego", a jeśli został wystawiony w oparciu o prawidło VI/5, punkt 1, to powinien zawierać sformułowanie "oficer ochrony statku";

5. numer lub numery postanowień Konwencji lub rozdziału sekcji Kodeksu STCW, zgodnie z którymi zakwalifikowano członka załogi;

6. datę wystawienia oraz datę upływu ważności świadectwa. Jeśli świadectwo jest wystawiane na czas nieograniczony, wówczas - na użytek przejrzystości sformułowań - przed datą upływu ważności należy wpisać słowo "nieograniczona";

7. jeśli jest to wymagane - ograniczenia, sformułowane jako ograniczenia ogólne (takie, jak wymóg noszenia szkieł korekcyjnych), jako ograniczenia dla danego typu statku (takie, jak "ważne tylko na statkach o pojemności brutto większej niż 500") lub ograniczenia dotyczące rodzaju rejsów (takie, jak "ważne tylko w odniesieniu do żeglugi przybrzeżnej");

8. imię, nazwisko i podpis urzędnika upoważnionego do wystawienia świadectwa;

9. fotografię członka załogi. Fotografia powinna być standardową fotografią paszportową, czarno-białą lub kolorową z ujęciem głowy i ramion;

10. jeśli świadectwo może być przedłużane, to - miejsce na datę dokonania przedłużenia, okres przedłużenia ważności, nazwisko i podpis upoważnionej osoby;

11. szczegóły dotyczące kontaktu z organem wystawiającym dokument.

Tabela B-I/2

Wykaz świadectw lub dokumentacji dowodowej wymaganych na podstawie Konwencji STCW

Poniższy wykaz obejmuje wszystkie dyplomy, świadectwa lub udokumentowane dowody opisane w Konwencji, które upoważniają jego posiadacza do pełnienia określonych funkcji na pokładzie statku. Dyplomy i świadectwa podlegają wymogom językowym prawidła I/2 odnośnie języka i muszą być dostępne w postaci oryginałów.

Wykaz zawiera także odsyłacze do stosownych prawideł oraz wymagania, dotyczące potwierdzania rejestrowania i przedłużania ważności.

PrawidłaRodzaj i krótki opis świadectwaPotwierdzenie poświadczające uznanie świadectwa1Wymóg zarejestrowania2Przedłużanie ważności świadectwa3
II/1, II/2, II/3, III/1, III/2, III/3, III/6, IV/2, VII/2Dyplom - dla kapitanów, oficerów i operatorów GMDSSTakTakTak
II/4, III/4,

VII/2

Świadectwo przeszkolenia - dla członków załogi posiadających świadectwo uprawniające do pełnienia służby w charakterze członka wachty nawigacyjnej lub maszynowejNieTakNie
II/5, III/5, III/7, VII/2Świadectwo przeszkolenia - dla członków załogi posiadających świadectwo starszego marynarza, starszego motorzysty lub elektromonteraNieTakNie
V/1-1, V/1-2Świadectwo przeszkolenia lub potwierdzenie dyplomu -dla kapitanów i oficerów na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych, chemikaliów lub gazu skroplonegoTakTakTak
V/1-1, V/1-2Świadectwo przeszkolenia - dla marynarzy na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych, chemikaliów lub gazu skroplonegoNieTakNie
V/2Dokumentacja dowodowa - szkolenie dla kapitanów, oficerów, członków załogi i pozostałego personelu, pełniących służbę na statkach pasażerskichNieNieNie4
VI/1Świadectwo przeszkolenia5- szkolenie podstawoweNieTakTak
VI/2Świadectwo przeszkolenia5- jednostki ratunkowe, łodzie ratownicze i szybkie łodzie ratowniczeNieTakTak6
VI/3Świadectwo przeszkolenia5 - szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższegoNieTakTak6
VI/4Świadectwo przeszkolenia5 - szkolenie w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej i sprawowania opieki medycznejNieTakNie
VI/5Świadectwo przeszkolenia- oficer ochrony statkuNieTakNie
VI/6Świadectwo przeszkolenia7 - szkolenie z wiedzy w zakresie ochrony lub szkolenie w zakresie ochrony dla członków załogi, którym wyznaczono tego rodzaju zadaniaNieTakNie

Uwagi:

1 Potwierdzenie uznania świadectwa - oznacza potwierdzenie wystawione zgodnie z prawidłem I/2, punkt 7.

2 Wymóg rejestrowania - oznacza element wykazu lub wykazów zgodnie z prawidłem I/2, punkt 14.

3 Odnowienie świadectwa - oznacza odpowiednio potwierdzenie ciągłości kompetencji zawodowych zgodnie z prawidłem I/11 lub utrzymania spełniania wymaganych standardów kompetencji zgodnie z sekcjami A-VI/1 do A-VI/3.

4 Na podstawie wymagań prawidła V/2, punkt 3, członkowie załogi, mający ukończone przeszkolenie w zakresie "kierowania tłumem", "dowodzenia w sytuacjach kryzysowych i wiedzy o zachowaniach ludzkich" oraz "bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba", powinni w okresach nie dłuższych niż pięć lat, uczestniczyć w stosownych przeszkoleniach aktualizujących albo uzyskać potwierdzenie spełniania wymaganych standardów kompetencji w ostatnich pięciu latach.

5 Dyplomy kwalifikacyjne, wystawiane zgodnie z prawidłami II/1, II/2, II/3, III/1, III/2, III/3, III/6 i VII/2 spełniają wymagania dotyczące przeszkoleń w zakresie "szkolenia podstawowego", "kierowania jednostkami ratunkowymi oraz łodziami ratowniczymi innymi niż szybkie łodzie ratunkowe", "szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego" oraz "udzielania pierwszej pomocy medycznej", dlatego od posiadaczy wyżej wymienionych dyplomów nie wymaga się dostarczania świadectw przeszkolenia w odniesieniu do kompetencji, o których mowa w rozdziale VI.

6 Zgodnie z sekcjami A-VI/1, A-VI/2 and A-VI/3, członkowie załogi powinni przedstawiać dowód spełniania wymaganych standardów kompetencji co pięć lat.

7 Dotyczy przypadku, gdy szkolenie z zakresu podstawowej wiedzy i umiejętności z dziedziny ochrony lub szkolenie z zakresu wyznaczonych obowiązków z dziedziny ochrony nie jest objęte kwalifikacją dla wydawanego świadectwa (dyplomu).

Sekcja B-I/3

Wytyczne dotyczące podróży przybrzeżnych

Państwa nadbrzeżne mogą ustanawiać "ograniczenia dotyczące żeglugi przybrzeżnej" poprzez zawieranie porozumień dwustronnych lub wielostronnych. Szczegóły takich porozumień powinny być dostarczane Sekretarzowi Generalnemu, który będzie je rozsyłał do wszystkich Stron.

Sekcja B-I/4

Wytyczne dotyczące procedur kontrolnych

Wstęp

1. Celem procedur kontrolnych określonych prawidłem I/4, jest upewnienie się przez urzędników, stosownie uprawnionych przez władze portowe danej Strony, że członkowie załogi statku posiadają wystarczające kompetencje, zapewniające bezpieczną, pewną i nie zagrażającą środowisku żeglugę.
2. Cele tych kontroli w zasadzie nie różnią się od okresowo przeprowadzanych kontroli elementów konstrukcji i wyposażenia statku. Istotą tych kontroli jest uzyskanie oceny całościowego systemu bezpieczeństwa i ochrony statku oraz zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska.

Ocena

3. Przez uściślenie wytycznych oceny, tak jak to wskazano w Sekcji A-I/4, subiektywność ocen, będąca elementem nieuniknionym we wszelkiego rodzaju kontrolach, zostanie zredukowana do minimum, do poziomu występującego w innych rodzajach inspekcji kontrolnych.
4. Wyraźne wytyczne podane w prawidle I/4, punkt 1.3 w zasadzie wystarczą, by skierować uwagę inspektora na zakresy kompetencji. Idąc za wskazówkami wytycznych, inspektorzy mogą sprawdzić dowody umiejętności nabyte na szkoleniach. W wypadku gdy dokumentacja budzi wątpliwości lub jest niekompletna, inspektor może zarządzić demonstrację danej umiejętności.
5. Inspektor, znajdujący się na pokładzie statku, badający przebieg zdarzenia, jak podano w prawidle I/4, lub p