Małżeństwa oficerów.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1932.29.295

| Akt utracił moc
Wersja od: 7 kwietnia 1932 r.

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 1 kwietnia 1932 r.
o małżeństwach oficerów.

Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 256) oraz art. 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1924 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Polskiej Marynarki Wojennej (Dz. U. R. P. Nr. 64, poz. 626) zarządzam co następuje:
Oficer w stanie czynnym, w stanie nieczynnym, oraz oficer inwalida, pozostający w zakładzie utrzymywanym przez Państwo, powinien na zawarcie małżeństwa uzyskać zezwolenie władzy wojskowej. Zezwolenie to jest jedynie stwierdzeniem, że ze strony wojska nie zachodzą przeszkody do zawarcia małżeństwa.
Zezwoleń na zawarcie małżeństwa udzielają:

I. oficerom w stanie czynnym:

a)
generałom, admirałom, oficerom sztabowym wojska i marynarki wojennej na stanowiskach dowódców pułków (równorzędnych) i wyższych, oraz wszystkim oficerom wojska, pełniącym służbę w instytucjach bezopśrednio podległych Ministrowi Spraw Wojskowych - Minister Spraw Wojskowych, bądź w jego imieniu upoważniony do tego organ;
b)
oficerom sztabowym i młodszym wojska, pełniącym służbę w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych - Generalny Inspektor Sił Zbrojnych;
c)
oficerem sztabowym, i młodszym wojska, pełniącym służbę w Sztabie Głównym i w instytucjach bezpośrednio podległych Szefowi Sztabu Głównego - Szef Sztabu Głównego;
d)
wszystkim innym oficerom, sztabowym i młodszym wojska i marynarki wojennej:

1) w czasie pokoju, oraz w czasie wojny, na obszarze nieobjętym stanem wojennym dowódca okręgu korpusu, względnie - o ile chodzi o oficerów sztabowych i młodszych marynarki wojennej - szef Kierownictwa Marynarki Wojennej;

2) w czasie wojny, na obszarze objętym stanem wojennym-przełożony o uprawnieniach co najmniej dowódcy dywizji;

II. oficerom w stanie nieczynnym, oraz oficerom-inwalidom, pozostającym w zakładzie utrzymywanym przez Państwo:

a)
generałom, admirałom i oficerom sztabowym wojska - Minister Spraw Wojskowych, bądź w jego imieniu upoważniony do tego organ;
b)
oficerom sztabowym i młodszym marynarki wojennej - szef Kierownictwa Marynarki Wojennej;
c)
oficerom młodszym wojska - dowódca tego okręgu korpusu, na którego terenie dany oficer ma miejsce zamieszkania, względnie na którego terenie położony jest zakład, w którym pozostaje proszący o zezwolenie na zawarcie małżeństwa, oficer inwalida.
Do otrzymania zezwolenia na zawarcie małżeństwa wymagane są następujące warunki:
a)
ukończenie przez oficera 24 lat życia, oraz posiadanie stopnia oficerskiego przez okres co najmniej pięciu lat;
b)
dla podporuczników, poruczników i kapitanów (rotmistrzów) wojska i marynarki wojennej, zabezpieczony należycie dochód miesięczny, zwiększający uposażenie przywiązane do danego stopnia oficerskiego co najmniej do poborów samotnego majora (komandora podporucznika) na stanowisku dowódcy baonu (równorzędnego);
c)
nieposzlakowana opinja narzeczonej;
d)
poziom umysłowy i towarzyski narzeczonej, odpowiadające stanowisku żony oficera.

W przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, może Minister Spraw Wojskowych udzielić zezwolenia na zawarcie małżeństwa oficerom nieposiadającym Warunków, wymienionych w punktach a) i b). Powyższe uprawnienie przysługuje w czasie wojny na obszarze objętym stanem wojennym, co do oficerów wymienionych w § 2 p. I lit. d 2 przełożonym o uprawnieniach co najmniej dowódcy armji.

Oficerowie, będący słuchaczami szkół i kursów" wojskowych, nie mogą w czasie odbywania studjów, otrzymać zezwoleń na zawarcie małżeństwa.

Oficer w stanie czynnym, ubiegający się o zezwolenie na zawarcie małżeństwa', powieleń wnieść do dowódcy formacji (równorzędnego), w której pełni służbę, pisemny raport z prośbą o zezwolenie na zawarcie małżeństwa, załączając do raportu dokumenty, wskazane w § 5.

Oficer w stanie nieczynnym oraz oficer inwalida, pozostający w zakładzie, utrzymywanym przez Państwo, wnoszą analogiczne raporty do najbliższego komendanta garnizonu.

W raporcie należy wyszczególnić:
1)
nazwisko i imiona rodziców bądź opiekunów narzeczonej, ich zajęcie, oraz miejsce zamieszkania,
2)
wykształcenie i ewentualne zajęcie narzeczonej.

Do raportu należy dołączyć:

1)
metryki urodzenia obojga narzeczonych,
2)
akty zejścia (metryki śmierci) poprzedniej żony lub męża, o ile narzeczony lub narzeczona jest wdowcem lub wdową,
3)
dokument, stwierdzający unieważnienie małżeństwa lub uzyskanie rozwodu, o ile poprzedni związek małżeński jednego lub obojga narzeczonych został unieważniony lub nastąpił rozwód,
4)
dokument, stwierdzający w sposób niewątpliwy zabezpieczenie dochodu miesięcznego w wysokości wymaganej w § 3 ust. 1 p. b.
Dowódca formacji (równorzędny) po otrzymaniu raportu, o ile odpowiada on warunkom wymienionym w § 4, ogłasza niezwłocznie na odprawie podległemu korpusowi oficerskiemu prośbę oficera o zezwolenie na zawarcie małżeństwa i podaje dane dotyczące osoby narzeczonej, żądając zgłoszenia do swej wyłącznie wiadomości, ewentualnych zastrzeżeń przeciw projektowanemu małżeństwu.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania raportu, bada dowódca formacji (równorzędny), przy użyciu w razie potrzeby odpowiednich organów wojskowych, lub gdy się tego nie da uniknąć, cywilnych - czy zachodzą warunki udzielenia zezwolenia na zawarcie małżeństwa, wymienione w § 3, oraz ewentualnie ujawnione zastrzeżenia przeciw projektowanemu małżeństwu, poczem po upływie tego terminu składa raport przełożonemu, uprawnionemu do udzielania zezwolenia na zawarcie małżeństwa z wnioskiem przychylnym bądź odmownym, zależnie od wyników przeprowadzonych badań. Wniosek powinien być należycie uzasadniony.

Z raportem oficera w stanie nieczynnym, oraz oficera inwalidy, pozostającego w zakładzie, utrzymywanym przez Państwo, postępuje w analogiczny sposób komendant garnizonu z tern, iż w toku badań ma on zażądać od dowódcy formacji (równorzędnego), w której oficer pełnił ostatnio służbę, opinji podległego korpusu oficerskiego co do projektowanego małżeństwa.

Postanowienia § 6 nie mają zastosowania do próśb wnoszonych przez generałów (admirałów). Raporty oficerów sztabowych wojska lub marynarki wojennej na stanowiskach dowódców formacji (równorzędnych) i wyższych, przedkłada dowódca okręgu korpusu (równorzędny) Ministrowi Spraw Wojskowych ze swoją opinją, do rozstrzygnięcia.
W czasie wojny, na obszarze objętym stanem wojennym, Naczelny Wódz może zarządzić, iż do oficerów wymienionych w § 2 p. I lit. d 2 nie ma być stosowany tryb postępowania, przewidziany w § 6.
Zezwolenia na zawarcie małżeństwa wydaje się na piśmie według załączonego wzoru.
Od odmownej decyzji przełożonego, właściwego w myśl § 2 do udzielenia zezwolenia na zawarcie małżeństwa, niema środka prawnego.

Jeżeli odmowna decyzja opiera się na braku warunków wymienionych w pkt. a) lub b) § 3, należy podać motywy odmowy do wiadomości oficera, a zarazem w przypadkach na to. zasługujących wskazać na postanowienia § 3 ust. 2.

Po załatwieniu prośby o zezwolenie na zawarcie małżeństwa, należy zwrócić oficerowi przedłożone dokumenty, z wyjątkiem dokumentu wymienionego w § 5 ust. 2 p. 4.
Zezwolenie na zawarcie małżeństwa traci swoją moc, jeśli małżeństwo nie zostało zawarte w przeciągu sześciu miesięcy od dnia doręczenia oficerowi zezwolenia.

W przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia lub żałobą, może być czasokres 6 miesięcy na prośbę oficera w stanie czynnym, przedłużony na okres dalszych 3 miesięcy przez dowódcę formacji (równorzędnego), w której dany oficer pełni służbę, względnie - o ile chodzi o oficera w stanie nieczynnym, lub oficera inwalidę - przez komendanta garnizonu, do którego złożono raport z prośbą o zezwolenie na zawarcie małżeństwa. W innych przypadkach, lub na czas dłuższy, decyduje o przedłużeniu zezwolenia przełożony, który udzielił zezwolenia na zawarcie małżeństwa.

O zawarciu małżeństwa powinien oficer w stanie czynnym złożyć dowódcy formacji (równorzędnemu) w terminie dni 14, licząc od dnia ślubu, pisemny raport z dołączeniem odpisu aktu ślubnego (metryki ślubu). Analogiczne raporty składają oficerowie w stanie nieczynnym, oraz oficerowie-inwalidzi, pozostający w zakładzie utrzymywanym przez Państwo temu komendantowi garnizonu, do którego złożyli raport z prośbą o zezwolenie na zawarcie małżeństwa.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Do próśb o zezwolenie na zawarcie małżeństwa, wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - mają zastosowanie przepisy niniejszego rozporządzenia z tern, iż przewidziany w § 6 termin 3 miesięcy nie ma do tych próśb zastosowania.

ZAŁĄCZNIK 

Wzór.

ZEZWOLENIE NA ZAWARCIE MAŁŻEŃSTWA.

Panu .........................................................

(stopień, imię i nazwisko) (przydział służbowy)

zezwalam w myśl rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z

dnia 1 kwietnia 1932 r. o małżeństwach oficerów (Dz. U. R. P.

Nr. 29, poz. 295) na zawarcie małżeństwa z panią .............

..............................................................

(imię i nazwisko narzeczonej)

córką ........................................................

(imiona rodziców, nazwisko panieńskie matki)

dn. ........... 19 ...... r.

....................

(-) podpis

L. S.

(okrągła pieczęć urzędowa)

Ważność niniejszego zezwolenia przedłużam do dnia .... 19.. r.

dn. ........... 19 ...... r.

....................

(-) podpis

L. S.

(okrągła pieczęć urzędowa)