Dziennik Ustaw

Dz.U.2018.1369

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2018 r.
Artykuł  9

Zyski z tytułu przeniesienia udziałów lub akcji lub innych praw w podmiotach, których wartość pochodzi głównie z majątku nieruchomego

1.  Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub innych praw w podmiocie mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji pod warunkiem, że większa niż określona część wartości tych udziałów lub akcji lub praw pochodzi z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (lub pod warunkiem, że większa niż określona część majątku tego podmiotu składa się z takiego majątku nieruchomego (nieruchomości)):
a) będą miały zastosowanie, jeżeli warunek odpowiedniej wartości progu jest spełniony w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności; oraz
b) będą miały zastosowanie w odniesieniu do udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście (w zakresie, w jakim takie udziały lub akcje lub prawa nie zostały już objęte), oprócz jakichkolwiek udziałów lub akcji lub praw już objętych przez te postanowienia.
2.  Okres, o którym mowa w ustępie 1 litera a), będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku w przepisach Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, okresu dla dokonania oceny, czy zostało spełnione kryterium odpowiedniej wartości progu, o którym mowa w ustępie 1.
3.  Strona może także dokonać wyboru stosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
4.  Dla celów Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności tych udziałów lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 50% z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
5.  Ustęp 4 będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zgodnie z którymi zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub innych praw z tytułu udziału w podmiocie mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, pod warunkiem że większa niż określona część wartości tych udziałów lub akcji lub praw pochodzi z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, lub pod warunkiem że większa niż określona część majątku tego podmiotu składa się z takiego majątku nieruchomego (nieruchomości).
6.  Strona może zastrzec prawo do:
a) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
b) niestosowania ustępu 1 litera a) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
c) niestosowania ustępu 1 litera b) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
d) niestosowania ustępu 1 litera a) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia w typie postanowień określonych w ustępie 1, wskazujące na okres dla dokonania oceny, czy kryterium odpowiedniego progu wartości zostało spełnione;
e) niestosowania ustępu 1 litera b) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia w typie postanowień określonych w ustępie 1, które stosuje się do przeniesienia własności praw innych niż udziały lub akcje;
f) niestosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, o których mowa w ustępie 5.
7.  Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 6 litera a), notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 1, i w takim przypadku wskazuje numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia. Ustęp 1 będzie miał zastosowanie do postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia.
8.  Każda ze Stron, która dokonuje wyboru stosowania ustępu 4, notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór. Ustęp 4 będzie miał zastosowanie w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały wyboru w zakresie jego stosowania. W takim przypadku ustęp 1 nie będzie miał zastosowania w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. W przypadku Strony, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 6 litera f) i złożyła zastrzeżenie na podstawie ustępu 6 litera a), taka notyfikacja będzie także zawierała listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 5, jak również numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji na podstawie niniejszego ustępu lub ustępu 7 w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione ustępem 4. W pozostałych przypadkach ustęp 4 będzie miał zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z ustępem 4.