Dziennik Ustaw

Dz.U.2018.1369

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2018 r.
Artykuł  16

Procedura wzajemnego porozumiewania się

1.  Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednej lub obu Umawiających się Jurysdykcji powodują lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wówczas może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Umawiających się Jurysdykcji, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi którejkolwiek z Umawiających się Jurysdykcji. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
2.  Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia z właściwym organem drugiej Umawiającej się Jurysdykcji tak, aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Każde osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez prawo wewnętrzne Umawiających się Jurysdykcji.
3.  Właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji podejmą starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać wszelkie trudności lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub stosowaniu Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Mogą one również wspólnie uzgodnić podjęcie środków w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w sytuacjach nieuregulowanych Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
4. 
a)
i) Zdanie pierwsze ustępu 1 będzie miało zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień (lub ich części) Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że jeżeli osoba jest zdania, że działania jednej lub obu Umawiających się Jurysdykcji powodują lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wówczas może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych wprawie wewnętrznym tych Umawiających się Jurysdykcji, przedstawić sprawę właściwemu organowi tej Umawiającej się Jurysdykcji, w której ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, włączając postanowienia, które przewidują, że gdy sprawa przedstawiana przez tę osobę jest uregulowana w postanowieniach Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dotyczących równego traktowania na podstawie obywatelstwa, wówczas sprawa może zostać przedstawiona właściwemu organowi tej Umawiającej się Jurysdykcji, której ta osoba jest obywatelem.
ii) Zdanie drugie ustępu 1 będzie miało zastosowanie w miejsce postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują obowiązek przedstawienia sprawy, o której mowa w zdaniu pierwszym ustępu 1, w określonym terminie krótszym niż okres trzech lat od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja albo w przypadku braku postanowienia w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidywałoby okres w ciągu którego taka sprawa powinna zostać przedstawiona.
b)
i) Zdanie pierwsze ustępu 2 będzie miało zastosowanie w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że właściwy organ, któremu zostanie przedstawiona sprawa przez osobę, o której mowa w ustępie 1, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia z właściwym organem drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, mając na celu zapobieżenie opodatkowaniu niezgodnemu z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
ii) Zdanie drugie ustępu 2 będzie miało zastosowanie w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że każde osiągnięte porozumienie będzie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez prawo wewnętrzne Umawiających się Jurysdykcji.
c)
i) Zdanie pierwsze ustępu 3 będzie miało zastosowanie w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji podejmą starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać wszelkie trudności lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub stosowaniu Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
ii) Zdanie drugie ustępu 3 będzie miało zastosowanie w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji mogą również wspólnie uzgodnić podjęcie środków w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w sytuacjach nieuregulowanych Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
5.  Strona może zastrzec prawo do:
a) niestosowania pierwszego zdania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, na tej podstawie, że zamierza ona spełnić minimalny standard w zakresie usprawnienia rozwiązywania sporów stosownie do Pakietu OECD/G20 BEPS poprzez zapewnienie, że na podstawie każdej z zawartych Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie Konwencja (wyłączając Umowę Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, która pozwala osobie na przedstawienie swojej sprawy właściwemu organowi którejkolwiek z Umawiających się Jurysdykcji), w przypadku gdy osoba jest zdania, że działania jednej lub obu Umawiających się Jurysdykcji powodują lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wówczas może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych wprawie wewnętrznym tych Umawiających się Jurysdykcji, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji, na terytorium której ma miejsce zamieszkania lub siedzibę lub - w przypadku gdy do sprawy przedstawionej przez tę osobę ma zastosowanie postanowienie Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dotyczące równego traktowania z uwagi na obywatelstwo - właściwemu organowi tej Umawiającej się Jurysdykcji, której osoba ta jest obywatelem; wówczas właściwy organ tej Umawiającej się Jurysdykcji, dokona dwustronnej notyfikacji lub uzgodnienia z właściwym organem drugiej Umawiającej się Jurysdykcji w sprawach, w których właściwy organ, któremu przedstawiono sprawę w ramach procedury wzajemnego porozumiewania się, nie uznaje zarzutu podatnika za uzasadniony;
b) niestosowania zdania drugiego ustępu 1 w odniesieniu do zwartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które nie stanowią, że sprawa, o której mowa w zdaniu pierwszym ustępu 1, musi zostać przedstawiona w określonym terminie, na tej podstawie, że zamierza ona osiągnąć minimalny standard w zakresie usprawnienia rozwiązywania sporów zgodnie z Pakietem OECD/G20 BEPS poprzez zapewnienie, że zgodnie ze wszystkimi takimi Umowami Podatkowymi, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, podatnik, o którym mowa w ustępie 1, jest uprawiony do przedstawienia sprawy w terminie co najmniej trzech lat od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
c) niestosowania zdania drugiego ustępu 2 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, na tej podstawie, że na potrzeby wszystkich zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja:
i) jakiekolwiek porozumienie osiągnięte w drodze procedury wzajemnego porozumiewania się zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez prawo wewnętrzne Umawiających się Jurysdykcji; lub
ii) zamierza ona spełnić minimalny standard w zakresie usprawnienia rozwiązywania sporów zgodnie z Pakietem OECD/G20 BEPS poprzez przyjęcie w drodze prowadzonych przez nią dwustronnych negocjacji umów, postanowienia umownego przewidującego, że:
A) Umawiające się Jurysdykcje nie dokonają korekty zysków przypisanych zakładowi przedsiębiorstwa jednej z Umawiających się Jurysdykcji, po upływie okresu wspólnie uzgodnionego przez obie Umawiające się Jurysdykcje, liczonego od końca roku podatkowego, w którym zyski zostałyby przypisane zakładowi (postanowienie to nie będzie miało zastosowania w przypadku oszustwa, rażącego zaniedbania lub umyślnego niewykonania zobowiązania); oraz
B) Umawiające się Jurysdykcje nie będą włączały do zysków przedsiębiorstwa, i następnie odpowiednio opodatkowywały, zysków które byłyby osiągnięte przez przedsiębiorstwo, ale z powodu warunków, o których mowa w postanowieniu Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dotyczącym przedsiębiorstw powiązanych, nie zostały w ten sposób osiągnięte, po upływie okresu wspólnie uzgodnionego przez obie Umawiające się Jurysdykcje, liczonego od końca roku podatkowego, w którym zyski zostałyby osiągnięte przez to przedsiębiorstwo (postanowienie to nie będzie miało zastosowania w przypadku oszustwa, rażącego zaniedbania lub umyślnego niewykonania zobowiązania).
6. 
a) Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 5 litera a), notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 4 litera a) punkt i), i w takim przypadku wskazuje numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez zdanie pierwsze ustępu 1. W pozostałych przypadkach zdanie pierwsze ustępu 1 będzie mieć zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z tym zdaniem.
b) Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 5 litera b), notyfikuje Depozytariuszowi:
i) listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawierających postanowienie, które stanowi, że sprawa, o której mowa w zdaniu pierwszym ustępu 1, musi zostać przedstawiona w określonym terminie krótszym niż trzy lata od dnia pierwszego zawiadomienia o czynności powodującej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, jak również numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia; zdanie drugie ustępu 1 zastąpi takie postanowienie tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia; w pozostałych przypadkach, z zastrzeżeniem punktu ii), zdanie drugie ustępu 1 będzie mieć zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne ze zdaniem drugim ustępu 1;
ii) listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawierających postanowienie, które stanowi że sprawa, o której mowa w zdaniu pierwszym ustępu 1, musi zostać przedstawiona w określonym terminie wynoszącym co najmniej trzy lata od dnia pierwszego zawiadomienia o czynności powodującej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, jak również numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia; zdanie drugie ustępu 1 nie będzie mieć zastosowania do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w przypadku, gdy którakolwiek z Umawiających się Jurysdykcji dokona notyfikacji danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
c) Każda ze Stron notyfikuje Depozytariuszowi:
i) listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, niezawierających postanowienia, o którym mowa w ustępie 4 litera b) punkt i); zdanie pierwsze ustępu 2 będzie miało zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
ii) w przypadku gdy Strona nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 5 litera c) - listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, niezawierających postanowienia, o którym mowa w ustępie 4 litera b) punkt ii); zdanie drugie ustępu 2 będzie miało zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
d) Każda ze Stron notyfikuje Depozytariuszowi:
i) listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, niezawierających postanowienia, o którym mowa w ustępie 4 litera c) punkt i); zdanie pierwsze ustępu 3 będzie miało zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
ii) listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, niezawierających postanowienia, o którym mowa w ustępie 4 litera c) punkt ii); zdanie drugie ustępu 3 będzie miało zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.