Dziennik Ustaw

Dz.U.2018.1369

| Akt obowiązujący
Wersja od: 1 lipca 2018 r.
Artykuł  10

Klauzula antyabuzywna dotycząca zakładów położonych na terytoriach trzecich jurysdykcji

1.  W przypadku gdy:
a) przedsiębiorstwo Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, uzyskuje dochód z drugiej Umawiającej się Jurysdykcji i pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja traktuje ten dochód jako przypisany do zakładu przedsiębiorstwa, który jest położony na terytorium trzeciej jurysdykcji; oraz
b) zyski przypisane temu zakładowi, są zwolnione z opodatkowania w pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji, wówczas korzyści przewidziane w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, nie będą przyznane w odniesieniu do jakiejkolwiek części dochodu opodatkowanej w trzeciej jurysdykcji w wysokości mniejszej niż 60% podatku, jaki zostałby nałożony w pierwszej Umawiającej się Jurysdykcji na tę część dochodu, jeżeli ten zakład byłby położony na terytorium pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji. W takim przypadku jakikolwiek dochód, do którego mają zastosowanie postanowienia niniejszego ustępu, pozostanie opodatkowany zgodnie z prawem wewnętrznym drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, bez względu na inne postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
2.  Ustęp 1 nie będzie miał zastosowania w sytuacji, gdy dochód z drugiej Umawiającej się Jurysdykcji opisany w ustępie 1 jest uzyskiwany w związku z aktywnym prowadzeniem działalności gospodarczej przez zakład lub ma charakter incydentalny w stosunku do takiej działalności (mającej inny charakter niż działalność gospodarcza polegająca na dokonywaniu, zarządzaniu lub zwykłym posiadaniu przez przedsiębiorstwo inwestycji na własny rachunek, chyba że takie działania stanowią działalność bankową, ubezpieczeniową lub związaną z obrotem papierami wartościowymi, prowadzoną odpowiednio przez bank, przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe lub licencjonowanego pośrednika w obrocie papierami wartościowymi).
3.  Jeżeli korzyści przewidziane w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w odniesieniu do części dochodu uzyskanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji nie zostają przyznane na podstawie ustępu 1, właściwy organ drugiej Umawiającej się Jurysdykcji może jednak przyznać takie korzyści w odniesieniu do tej części dochodu, jeżeli w odpowiedzi na wniosek takiej osoby organ ten ustali, że przyznanie takich korzyści jest uzasadnione mając na względzie przyczyny, w świetle których taka osoba nie spełniła kryteriów wymienionych w ustępach 1 i 2. Właściwy organ tej Umawiającej się Jurysdykcji, do którego wniosek zgodnie z poprzednim zdaniem został skierowany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, skonsultuje się z właściwym organem tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji zarówno przed uwzględnieniem, jak i odmową uwzględnienia wniosku.
4.  Ustępy od 1 do 3 będą miały zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, odmawiających przyznania korzyści lub ograniczających przyznanie korzyści, które zostałyby przyznane przedsiębiorstwu Umawiającej się Jurysdykcji uzyskującemu dochód z drugiej Umawiającej się Jurysdykcji przypisany do zakładu przedsiębiorstwa, położonego w trzeciej jurysdykcji.
5.  Strona może zastrzec prawo do:
a) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
b) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, o których mowa w ustępie 4;
c) stosowania niniejszego Artykułu wyłącznie w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, o których mowa w ustępie 4.
6.  Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 5 litera a) lub b) notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, i w takim przypadku wskazuje numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez postanowienia ustępów od 1 do 3. W pozostałych przypadkach ustępy od 1 do 3 będą mieć zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z tymi ustępami.