Konwencja (Nr 42) o chorobach zawodowych (zrewidowana). Genewa.1934.06.21.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1949.31.235

| Akt obowiązujący
Wersja od: 29 września 1948 r.

KONWENCJA (Nr 42)
o chorobach zawodowych z roku 1934 (zrewidowana).

(Ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 26 czerwca 1948 r. - Dz. U. R. P. Nr 34, poz. 233).

W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

BOLESŁAW BIERUT

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 21 czerwca 1934 r. została przyjęta w Genewie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy Konwencja (Nr 42), dotycząca odszkodowania za choroby zawodowe (zrewidowana).

Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją uznaliśmy ją i uznajemy za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadczamy, że wymieniona Konwencja jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego poleciliśmy wycisnąć na Akcie niniejszym pieczęć Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 30 sierpnia 1948 r.:

KONWENCJA (Nr 42)

dotycząca odszkodowania za choroby zawodowe (konwencja zrewidowana w roku 1934).

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy przy Lidze Narodów,

zwołana w Genewie przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zgromadzona tam w dniu 4 czerwca 1934 r. na swej osiemnastej sesji,

postanowiwszy przyjąć pewne wnioski w sprawie częściowej rewizji konwencji, dotyczącej odszkodowania za choroby zawodowe, przyjęte przez Konferencję na swej siódmej sesji, która to kwestia zawarta jest w piątym punkcie porządku obrad sesji, i

postanowiwszy, że wnioski te mają być ujęte w formę projektu konwencji międzynarodowej,

przyjmuje w dniu 21 czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego roku poniższy projekt konwencji, która nazwana będzie Konwencją (zrewidowaną) o chorobach zawodowych z roku 1934:

1.
Każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy, ratyfikujący niniejszą konwencję, zobowiązuje się do zapewnienia poszkodowanym wskutek chorób zawodowych lub członkom ich rodziny odszkodowania, na zasadach ogólnych swego ustawodawstwa narodowego o odszkodowaniu za wypadki przy pracy.
2.
Wysokość tego odszkodowania nie będzie niższa od przewidzianej w ustawodawstwie narodowym wysokości odszkodowania za szkody, wynikłe z wypadków przy pracy. Z zastrzeżeniem tego postanowienia każdy Członek, ustalając w swym ustawodawstwie narodowym warunki wypłacania odszkodowania za choroby zawodowe oraz stosując do tych chorób swoje ustawodawstwo o odszkodowaniach za wypadki przy pracy, będzie mógł tak je zmienić i dostosować, jak to uzna za odpowiednie.

Każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy, ratyfikujący niniejszą konwencję, obowiązuje się uważać za choroby zawodowe zarówno choroby, jak zatrucia, wywołane substancjami wymienionymi w załączonym niżej wykazie, jeżeli chorobom tym lub zatruciom ulegają pracownicy, zatrudnieni w zawodach, przemysłach lub przy czynnościach wymienionych obok w tymże wykazie, i jeżeli są one skutkiem pracy w przedsiębiorstwie, podlegającym ustawodawstwu narodowemu.

WYKAZ

Spis chorób i substancji Spis odnośnych zawodów,

trujących. przemysłów i czynności.

Zatrucie ołowiem, jego stopami Przerób rud, zawierających

lub związkami oraz bezpośrednie ołów, łącznie z ołowiowymi

następstwa tego zatrucia. produktami odpadkowymi w hutach

cynkowych.

Przetapianie starego cynku i

ołowiu w gąski.

Wyrób przedmiotów ze stopionego

ołowiu i ze stopów, zawierających ołów.

Przemysły poligraficzne.

Wytwarzanie związków ołowiu.

Wyrób i naprawa akumulatorów

elektrycznych.

Przygotowywanie i stosowanie

emalii, zawierających ołów.

Polerowanie za pomocą opiłków

ołowianych i substancyj zawierających

ołów.

Roboty malarskie, związane z przygotowywaniem i używaniem

pokostów, kitów i farb, zawierających

barwniki ołowiowe.

Zatrucie rtęcią, jej Przerób rud rtęciowych.

amalgamatami i związkami oraz Wytwarzanie związków

bezpośrednie następstwa tego rtęciowych.

zatrucia. Wyrób przyrządów pomiarowych

i laboratoryjnych.

Przygotowywanie surowców,

używanych w kapelusznictwie.

Złocenie w ogniu.

Używanie pomp rtęcowych przy

wyrobie żarówek.

Wyrób kapiszonów z piorunianem

rtęci.

Zakażenie wąglikiem. Robotnicy, mający styczność ze

zwierzętami zakażonymi wąglikiem.

Praca przy odpadkach zwierzęcych.

Ładowanie, wyładowywanie lub

przewóz towarów.

Pylica, z gruźlicą lub bez Przemysły lub czynności uznane

gruźlicy krzemowej, o ile przez ustawodawstwo narodowe

pylica jest przyczyną, za narażające na ryzyko pylicy.

powodującą niezdolność lub

śmierć.

Zatrucia fosforem lub jego Wszystkie czynności, związane

związkami wraz z bezpośrednimi z produkcją, wydobywaniem lub

skutkami tego zatrucia. używaniem fosforu lub jego związków.

Zatrucie arsenem lub jego Wszystkie czynności, związane

związkami wraz z bezpośrednimi z produkcją, wydobywaniem lub

skutkami tego zatrucia. używaniem arsenu lub jego

związków.

Zatrucia benzolem lub jego Wszystkie czynności, związane

homologami i ich pochodnymi z produkcją, wydobywaniem lub

wraz z bezpośrednimi skutkami używaniem benzolu lub jego

tego zatrucia. homologów i ich pochodnych.

Zatrucie chloropochodnymi Wszystkie czynności, związane

węglowodorów szeregu tłuszczowego z produkcją, wydobywaniem lub

używaniem chloropochodnych

węglowodorów szeregu tłuszczowego,

ustalone przez ustawodawstwo

narodowe.

Zmiany chorobowe wywołane: Wszystkie czynności, narażające

a) radem lub innymi na działanie radu,

substancjami promienio- substancji promieniotwórczych

twórczymi, lub promieni Rentgena.

b) promieniami Rentgena.

Zachorowanie na nabłoniaki Wszystkie czynności, związane

skóry. z zajęciem lub zatrudnieniem przy smole,

paku, asfalcie, olejach mineralnych,

parafinie oraz przy wszelkich

połączeniach, produktach, lub

pozostałościach tych substancji.

Dokumenty ratyfikacyjne niniejszej konwecji będą przesłane Sekretarzowi Generalnemu Ligi Narodów i przez niego rejestrowane.

1.
Niniejsza Konwencja obowiązywać będzie tylko tych Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, których dokumenty ratyfikacyjne zostały zarejestrowane przez Sekretarza Generalnego.
2.
Konwencja wejdzie w życie po upływie 12 miesięcy po zarejestrowaniu przez Sekretarza Generalnego dokumentów ratyfikacyjnych dwóch Członków.
3.
Następnie konwencja ta wejdzie w życie dla każdego Członka po upływie 12 miesięcy od daty zarejestrowania jego dokumentu ratyfikacji.

Z chwilą, gdy ratyfikacje dwóch Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy zostaną zarejestrowane w Sekretariacie, Sekretarz Generalny Ligi Narodów poda ten fakt do wiadomości wszystkich Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy. Zawiadomi on również Członków o zarejestrowaniu ratyfikacji, przesłanych mu poźniej przez innych Członków Organizacji.

1.
Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, może po upływie okresu pięcioletniego, od daty pierwotnego wejścia jej w życie, wypowiedzieć ją aktem, który prześle do zarejestrowania Sekretarzowi Generalnemu Ligi Narodów. Wypowiedzenie to nabiera mocy dopiero po upływie roku od daty zarejestrowania w Sekretariacie.
2.
Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, a który w terminie rocznym po upływie okresu pięcioletniego, wymienionego w paragrafie poprzednim, nie uczyni użytku z możności wypowiedzenia, przewidzianego w niniejszym artykule, będzie związany na nowy okres pięcioletni, a następnie będzie mógł wypowiedzieć niniejszą konwencję po upływie każdego okresu pięcioletniego w warunkach, przewidzianych w niniejszym artykule.

Po upływie każdego okresu dziesięcioletniego począwszy od wejścia w życie niniejszej konwencji Rada Administracyjna Międzynarodowego Biura Pracy powinna złożyć Konferencji Ogólnej sprawozdanie o stosowaniu niniejszej konwencji i postanowić, czy należy umieścić na porządku obrad Konferencji sprawę całkowitej lub częściowej rewizji konwencji.

1.
W przypadku, gdyby Konferencja przyjęła nową konwencję, zmieniającą całkowicie lub częściowo niniejszą konwencję, i o ile nowa konwencja nie postanowi inaczej:
a)
ratyfikacja przez Członka nowej, zmienionej konwencji, pociągnęłaby z samego prawa, niezależnie od postanowień art. 6, natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej konwencji z zastrzeżeniem, że nowa, zmieniona konwencja weszła w życie,
b)
począwszy od daty wejścia w życie nowej, zmienionej konwencji, niniejsza konwencja przestałaby być otwarta do ratyfikacji Członków.
2.
Niniejsza konwencja pozostałaby jednakże w mocy, zarówno co do formy, jak i treści, w stosunku do Członków, którzy ją ratyfikowali, a którzy nie ratyfikowali nowej, zmienionej konwencji.

Za tekst autentyczny niniejszej konwencji uznaje się obydwa jej brzmienia: francuskie i angielskie.