Dziennik Ustaw

Dz.U.1922.19.159

| Akt obowiązujący
Wersja od: 14 stycznia 1921 r.

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE
o przystąpieniu Polski do konwencji międzynarodowej o zakazie używania białego (żółtego) fosforu przy wyrobie zapałek, podpisanej w Bernie 26 września 1906 roku.

Podaje się niniejszem do wiadomości, że w wykonaniu artykułu 19 aneksu 1 Traktatu między Państwami Sprzymierzonemi i Stowarzyszonemi a Polską, podpisanego w Wersalu dnia 28 czerwca 1919 r., a ratyfikowanego przez Polską zgodnie z ustawą z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. U. R. P. r. 1920 Nr. 110 poz. 728), Rząd Polski przystąpił w dniu 14 stycznia 1921 r. do konwencji międzynarodowej o zakazie używania białego (żółtego) fosforu przy wyrobie zapałek, podpisanej w Bernie dnia 26 września 1906 roku, o treści następującej:
Konwencja Międzynarodowa

o zakazie używania białego (żółtego) fosforu do fabrykacji zapałek.

Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiecki, Król Pruski; Jego Królewska Mość Król Duński; Prezydent Rzeczypospolitej Francuskiej; Jego Królewska Mość Król Włoski; Jego Książęca Wysokość Wielki Książę Luksemburski, Książę de Nassau; Jej Królewska Mość Królowa Holenderska; Rada Związkowa Szwajcarska,

Pragnąc ułatwić rozwój ochrony robotników przez przyjęcie zobopólnych postanowień, zdecydowali zawrzeć w tym celu konwencję, dotyczącą używania białego (żółtego) fosforu do fabrykacji zapałek, i mianowali swych Pełnomocników, którymi są:

W imieniu Jego Cesarskiej Mości Cesarza Niemieckiego, Króla Pruskiego: Jego Ekscelencja p. Alfred de Bülow, Jego Szambelan i Rzeczywisty Radca Tajny, Poseł nadzwyczajny i Minister Pełnomocny w Bernie; p. Cespar, Dyrektor Urzędu Spraw Wewnętrznych Cesarstwa; p. Frick, Wyższy Tajny Radca Rządu i Radca Referent Pruskiego Ministerstwa Handlu i Przemysłu; p. Eckardt, Rzeczywisty Radca Legacyjny i Radca Referent Urzędu Spraw Zagranicznych Cesarstwa;

w imieniu Jego Królewskiej Mości Króla Duńskiego: p. Henrik Vedel, Naczelnik Biura Ministerstwa Spraw Wewnętrznych;

w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Francuskiej: Jego Ekscelencja p. Paul Revoil, Ambasador w Bernie; p. Arthur Fontaine, Dyrektor Pracy Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Pracy;

w imieniu Jego Królewskiej Mości Króla Włoskiego: Jego Ekscelencja Hrabia Roberto Magliano di Villar San Marco, Poseł Nadzwyczajny i Minister Pełnomocny w Bernie; p. Profesor Giovanni Montemartini, Dyrektor Urzędu Pracy przy Królewskiem Ministerstwie Rolnictwa i Handlu;

w imieniu Jego Książęcej Wysokości Wielkiego Księcia Luksemburskiego, Księcia de Nassau: p. Henri Neuman, Radca Stanu;

w Imieniu Jej Królewskiej Mości Królowej Holenderskiej: p. Hrabia de Rechteren Limpurg Almelo, Jej Szambelan, Minister Rezydent w Bernie; p. Dr. L. H. W. Regout, Członek Pierwszej Izby Stanów Generalnych;

w imieniu Szwajcarskiej Rady Związkowej: p. Emile Frey, były Radca Związkowy; p. Dr. Franz Kaufmann, Naczelnik Wydziału Przemysłowego Departamentu Związkowego Handlu, Przemysłu i Rolnictwa; p. Adrien Lachenal, były Radca Związkowy, Poseł do Rady Kantonów; p. Joseph Schobinger, Radca Narodowy; p. Henri Scherrer, Radca Narodowy; p. John Syz, Prezes Szwajcarskiego Stowarzyszenia Przędzalników, Tkaczy i Gremplarzy;

Którzy po wzajemnem przedstawieniu swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i należyte co do formy, zgodzili się na następujące postanowienia:

Art.  1.

Wysokie Układające się Strony zobowiązują się do zakazania na swem terytorjum wyrobu, wwozu i wprowadzania do sprzedaży zapałek, zawierających biały (żółty) fosfor.

Art.  2.

Każde z układających się Państw wyda zarządzenia administracyjne, niezbędne dla zapewnienia ścisłego stosowania postanowień niniejszej Konwencji, na jego terytorjum.

Rządy będą sobie komunikowały w drodze dyplomatycznej ustawy i rozporządzenia w przedmiocie niniejszej Konwencji, obowiązujące obecnie lub wchodzące w życie w przyszłości w ich krajach, jak również dostarczać sobie będą sprawozdań z wykonania tych ustaw i rozporządzeń.

Art.  3.

Postanowienia Konwencji niniejszej będą miały zastosowanie do poszczególnych kolonji, posiadłości lub protektoratów jedynie w razie notyfikacji o tem Radzie Związkowej Szwajcarskiej przez Rząd metropolji w imieniu danej posiadłości.

Art.  4.

Konwencja niniejsza będzie ratyfikowana, a ratyfikacje złożone będą Radzie Związkowej Szwajcarskiej najpóźniej dnia 31 grudnia 1908 r.

O złożeniu ratyfikacji będzie sporządzony protokuł, którego odpis, poświadczony za zgodność, będzie złożony w drodze dyplomatycznej każdemu z układających się Państw.

Konwencja niniejsza uprawomocni się w trzy lata po zamknięciu protokułu o złożeniu ratyfikacji.

Art.  5.

Państwa, która nie podpisały Konwencji niniejszej, mogą zgłaszać swe przystąpienie do niej aktem, skierowanym do Rady Związkowej Szwajcarskiej, która poda o tem do wiadomości każdemu z układających się Państw.

Termin wejścia w życie Konwencji niniejszej, przewidziany przez art. 4, przenosi się dla Państw, które nie podpisały Konwencji, jak również dla ich kolonji, posiadłości lub protektoratów, do lat pięciu, licząc od notyfikacji przystąpienia do Konwencji.

Art.  6.

Konwencja niniejsza nie będzie mogła być wypowiedziana ani przez Państwa podpisujące, ani też przez Państwa, kolonje, posiadłości i protektoraty, które przystąpią do niej później, przed upływem lat pięciu od zamknięcia protokułu o złożeniu ratyfikacji.

Następnie Konwencja będzie mogła być wypowiedziana z roku na rok.

Wypowiedzenie będzie miało skutki prawne dopiero po upływie roku od zgłoszenia go na piśmie Radzie Związkowej Szwajcarskiej przez Rząd zainteresowany lub, co do kolonji, posiadłości albo protektoratu, przez Rząd metropolji. Rada Związkowa zakomunikuje o niem niezwłocznie Rządowi każdego z pozostałych układających się Państw.

Wypowiedzenie będzie miało skutki prawne jedynie dla Państwa, kolonji, posiadłości lub protektoratu, w imieniu którego zostało zgłoszone.

Na dowód powyższego pełnomocnicy podpisali Konwencję niniejszą.

Sporządzono w Bernie dnia 26 września 1906 r. w jedynym egzemplarzu, który pozostanie w archiwach Związku Szwajcarskiego, a którego odpis, poświadczony za zgodność, będzie złożony w drodze dyplomatycznej każdemu z układających się Państw.

Za Niemcy:

(L. S.) v. BÜLOW.

(L. S.) CASPAR.

(L S.) FRICK.

(L. S.) ECKARDT.

Za Danją:

(L. S.) H. VEDEL.

Za Francją:

(L. S.) RÉVOIL.

(L. S.) Art.hur FONTAINE.

Za Włochy:

(L. S.) R. MAGLIANO.

(L. S.) G. MONTEMARTINI.

Za Luksenburg:

(L. S.) H. NEUMAN.

Za Holandję:

(L. S.) RECHTEREN.

L H. W. REGOUT.

Za Szwajcarję:

(L. S.) EMILE FREY.

F. KAUFMANN.

A. LACHENAL.

SCHOBINGER.

H. SCHERRER.

John SYZ.

Lista uczestników Konwencji.

1)

Polska

od

14 stycznia 1921 r.

2)

Austrja

"

23 marca 1921 r.

3)

Czechosłowacja

"

30 marca 1921 r.

4)

Danja

"

4 marca 1908 r.

5)

Finlandja

"

13 października 1921 r.

6)

Francja

"

23 grudnia 1908 r.

7)

W. M. Gdańsk

"

23 sierpnia 1921 r.

8)

Hiszpanja

"

29 października 1909 r.

9)

Holandja

"

8 września 1908 r.

10)

Japonja

"

14 października 1921 r.

11)

Luksemburg

"

od 12 listopada 1907 r.

12)

Niemcy

"

12 czerwca 1908 r.

13)

Norwegja

"

10 lipca 1914 r.

14)

Rumunja

"

21 lipca 1921 r.

15)

Szwajcarja

"

10 stycznia 1908 r.

16)

Szwecja

"

10 kwietnia 1920 r.

17)

Tunis

"

15 stycznia 1910 r.

18)

Wielka Brytanja

"

28 grudnia 1908 r.

19)

Włochy

"

6 lipca 1910 r.

(z wyłączeniem Korei, Formozy, Sachalina, Kwantungu) -