[Zakaz reformationis in peius] - Art. 434. - Kodeks postępowania karnego. - Dz.U.2022.1375 t.j. - OpenLEX

Art. 434. - [Zakaz reformationis in peius] - Kodeks postępowania karnego.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2022.1375 t.j.

Akt obowiązujący
Wersja od: 30 czerwca 2022 r. do: 31 grudnia 2022 r.
Art.  434.  [Zakaz reformationis in peius]
§  1. 
Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego jedynie:
1)
wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, oraz
2)
w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia, oraz
3)
w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym, chyba że środek odwoławczy nie pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika i nie podniesiono w nim zarzutów albo ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od podniesionych zarzutów.
§  2. 
Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 440 lub art. 455.
§  3. 
(uchylony).
§  4. 
W przypadku skazania z zastosowaniem art. 60 § 3 lub 4 Kodeksu karnego lub art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego, i to niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, także wówczas, jeżeli środek odwoławczy wniesiono wyłącznie na korzyść oskarżonego, który po wydaniu wyroku odwołał lub w istotny sposób zmienił swoje wyjaśnienia lub zeznania. Nie dotyczy to jednak przypadku zasadnego podniesienia zarzutu obrazy prawa materialnego lub stwierdzenia przez sąd odwoławczy okoliczności uzasadniających uchylenie orzeczenia, określonych w art. 439 § 1.
§  5. 
(uchylony).