Kinematografia. - Dz.U.1951.66.452 - OpenLEX

Kinematografia.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1951.66.452

Akt utracił moc
Wersja od: 18 lipca 1968 r.

USTAWA
z dnia 15 grudnia 1951 r.
o kinematografii. *

W celu popierania kinematografii, jako samoistnej twórczości artystycznej i jako środka masowego upowszechniania oświaty, kultury i sztuki oraz wychowania społecznego - stanowi się, co następuje:

(skreślony).

(skreślony).

Sprzedaż i wynajem filmów polskich w kraju i za granicą oraz kupno i wynajem filmów zagranicznych dla kraju wykonuje Urząd bądź podlegające mu przedsiębiorstwa - na prawach wyłączności.

Produkcja filmów, przeznaczonych do publicznego wyświetlania, przez osoby fizyczne oraz osoby prawne i inne jednostki organizacyjne, nie podlegające Urzędowi, wymaga zgody Urzędu i odbywać się może jedynie na warunkach przez Urząd ustalonych.

(skreślone).

Wpływy i wydatki Urzędu stanowią osobną część budżetu Państwa.

1.
Osoby fizyczne i prawne, władze, zakłady i instytucje nie podlegające Urzędowi oraz organizacje społeczne i polityczne, które są właścicielami, użytkują, sprawują zarząd lub posiadają na terenie Państwa:
1)
aparaty do wyświetlania filmów, z wyjątkiem aparatów na taśmę poniżej 35 mm szerokości,
2)
filmowe aparaty zdjęciowe na taśmę 35 mm,
3)
taśmy i filmy naświetlone, przeznaczone do rozpowszechniania lub publicznego wyświetlania

- są obowiązane zgłosić je Urzędowi wraz ze szczegółowym opisem celem rejestracji.

2.
Przewidziane w ust. 1 zgłoszenie aparatów, filmów i taśm filmowych powinno być dokonane w terminie 30 dni od daty ich nabycia albo objęcia ich w zarząd, posiadanie lub użytkowanie.
3.
Określone w ust. 1 aparaty, filmy i taśmy filmowe, pozostające we własności, użytkowaniu, zarządzie lub posiadaniu przed wejściem w życie niniejszej ustawy, powinny być zgłoszone w terminie 30 dni od daty wejścia jej w życie.

Prezes Rady Ministrów w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, Ministrem Finansów i Ministrem Gospodarki Komunalnej określi zasady obliczania czynszu za budynki i sale o przeważającym charakterze teatrów świetlnych, stanowiące własność osób, nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, a pozostające w użytkowaniu przedsiębiorstw, zakładów i innych jednostek organizacyjnych, podlegających Urzędowi.

1.
Zawodowe obsługiwanie aparatów do wyświetlania filmów może być wykonywane tylko przez osoby, które uzyskały zezwolenia Urzędu.
2.
Prezes Rady Ministrów w drodze rozporządzenia określi kwalifikacje, warunki i tryb udzielania zezwoleń, przewidzianych w ust. 1.

Przewidziany w art. 10 obowiązek zgłoszenia nie stosuje się do:

1)
władz wojskowych i organów bezpieczeństwa publicznego,
2)
osób, które dokonały zgłoszenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosownie do przepisów art. 20 dekretu z dnia 13 listopada 1945 r. (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 308).
1.
Kto wbrew przepisom:
1)
zakłada, prowadzi wytwórnie filmów, przeznaczonych do publicznego wyświetlania,
2) 5
(skreślony),
3)
sprzedaje, nabywa lub wynajmuje filmy polskie w kraju i za granicą albo sprzedaje, nabywa lub wynajmuje filmy zagraniczne w kraju

- podlega karze aresztu do jednego roku lub karze grzywny albo obu karom łącznie.

2.
Kto nie dopełnia obowiązku zgłoszenia, wymienionego w art. 10

- podlega karze aresztu do sześciu miesięcy lub grzywny albo obu karom łącznie.

3.
Sąd może orzec przepadek przedmiotów, służących dla celów kinematografii, na rzecz Skarbu Państwa.

(skreślony).

Znosi się przedsiębiorstwo państwowe "Film Polski", utworzone na podstawie dekretu z dnia 13 listopada 1945 r. (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 308). Prawa i obowiązki tego przedsiębiorstwa wykonuje Urząd i poszczególne państwowe przedsiębiorstwa, podlegające temu Urzędowi.

Tracą moc wszelkie przepisy w przedmiotach, unormowanych w niniejszej ustawie, w szczególności:

1)
ustawa z dnia 13 marca 1934 r. o filmach i ich wyświetlaniu (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 323),
2)
dekret z dnia 13 listopada 1945 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego "Film Polski" (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 308).

Wykonanie ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1952 r.

* Z dniem 1 grudnia 1956 r. uprawnienia Prezesa Rady Ministrów oraz Prezesa Centralnego Urzędu Kinematografii wynikające z nin. ustawy, przechodzą do zakresu działania Ministra Kultury i Sztuki, na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 listopada 1956 r. w sprawie właściwości niektórych naczelnych organów administracji państwowej (Dz.U.56.54.249), zaś sprawy objęte zakresem działania Centralnego Urzędu Kinematografii przechodzą do właściwości Ministra Kultury i Sztuki, na podstawie § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia.
1 Art. 1 skreślony przez art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 1961 r. o zakresie działania Ministra Kultury i Sztuki (Dz.U.61.10.53) z dniem 23 lutego 1961 r.
2 Art. 2 skreślony przez art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 1961 r. o zakresie działania Ministra Kultury i Sztuki (Dz.U.61.10.53) z dniem 23 lutego 1961 r.
3 Art. 4 zmieniony przez art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o zezwoleniach na publiczną działalność artystyczną, rozrywkową i sportową (Dz.U.68.12.64) z dniem 18 lipca 1968 r.
4 Art. 5-8 skreślone przez art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 1961 r. o zakresie działania Ministra Kultury i Sztuki (Dz.U.61.10.53) z dniem 23 lutego 1961 r.
5 Art. 14 ust. 1 pkt 2 skreślony przez art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o zezwoleniach na publiczną działalność artystyczną, rozrywkową i sportową (Dz.U.68.12.64) z dniem 18 lipca 1968 r.
6 Art. 15 skreślony przez art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 1961 r. o zakresie działania Ministra Kultury i Sztuki (Dz.U.61.10.53) z dniem 23 lutego 1961 r.