Kategorje pracowników umysłowych podlegające obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1926.1.12

| Akt utracił moc
Wersja od: 9 stycznia 1926 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 4 stycznia 1926 r.
w sprawie kategorji pracowników umysłowych podlegających obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia.

Na mocy art. 1 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. № 67, poz. 650) w brzmieniu podanem w art. 1 ustawy z dnia 28 października 1925 r. (Dz. U. R. P. № 120, poz. 863) zarządza się co następuje:
Do kategorji pracowników umysłowych, podlegających obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia, należą osoby, pozostające w stosunku najmu pracy, obowiązane do usług umysłowych i spełniające czynności:
1)
administracyjne i nadzorcze, a mianowicie: zarządców i kierowników wszelkich przedsiębiorstw i zakładów, inżynierów, techników, chemików, konstruktorów, sztygarów, dozorców górniczych, kontrolerów, majstrów, którzy kierują technicznie pracą w zakładzie pracy i są za całość tej pracy odpowiedzialni, ekspedytorów intendentów i kierowników magazynów;
2)
biurowe i kancelaryjne, rachunkowe, rysunkowe i kalkulacyjne;
3)
sprzedawców sklepowych i księgarskich z ukończoną szkołą zawodową lub średnią albo też z odbytą przepisaną praktyką, farmaceutów, drogistów, kasjerów, dysponentów, sprzedawców podróżujących, akwizytorów;
4)
personelu lekarskiego, dentystycznego, weterynaryjnego oraz wykwalifikowanego pomocniczego personelu lekarskiego, dentystycznego i weterynaryjnego;
5)
muzyków, artystów scenicznych, suflerów i dekoratorów teatralnych;
6)
nauczycielskie i wychowawcze;
7)
pracowników redakcyj czasopism (dziennikarzy);
8)
prowadzących okręty, oficerów pokładowych i maszynowych, zarządców i asystentów zarządu statków morskich lub rzecznych, oraz pełniących czynności, połączone z zajmowaniem równorzędnego stanowiska.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.