Dziennik Ustaw

Dz.U.1920.86.570

| Akt utracił moc
Wersja od: 11 grudnia 1920 r.

ROZPORZĄDZENIE
RADY OBRONY PAŃSTWA
z dnia 25 sierpnia 1920 r.
o jednorazowej daninie na potrzeby wojska.

Art.  1.

Celem zaopatrzenia wojska nakłada się na ludność jednorazową daninę w naturze, obejmującą następujące przedmioty:

do 300.000 par butów z cholewami,

do 300.000 par spodni wełnianych,

do 600.000 kompletów bielizny, składających się z koszuli, pary kalesonów, pary skarpetek lub onucek,

do 300.000 koców wełnianych lub kołder ciepłych.

W razie niemożności dostarczenia butów z cholewami lub spodni wełnianych dwie pary trzewików liczyć się będzie za parę butów z cholewami, a dwie pary spodni bawełnianych grubych-za parę spodni wełnianych.

Art.  2.

Wyliczone w art. 1 przedmioty zaopatrzenia w ilościach, ustalonych w drodze rozkładów (art. 6), dostarczone będą przez samorządy gmin wiejskich i miejskich w ciągu dni 20 od dnia ogłoszenia niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej do miejsc które wskaże rozporządzenie wykonawcze (art. 10).

Art.  3.

Przy poborze daniny zarządom gmin wiejskich i miejskich nadaje się w razie potrzeby prawo zarekwirowania wyżej wymienionych przedmiotów przedewszystkiem w składach, a następnie u osób prywatnych.

Art.  4.

Zarządy gmin celem przeprowadzenia zadań, włożonych na samorządy przez niniejsze rozporządzenie, mają w razie potrzeby prawo żądać pomocy policji państwowej.

Art.  5.

Rady gmin wiejskich i miejskich wybiorą komisję z 3-ch do 5 członków, których zadaniem będzie:

1) odbiór dostarczonych lub zarekwirowanych przedmiotów,
2) ocena ich przydatności do celów wojskowych,
3) ustalenie ich wartości.

Do oceny przydatności przedmiotów (p. 2) powoływany będzie do komisji przedstawicie] wojskowości.

Na podstawie określeń komisji zarządy gmin wystawią dostarczycielom lub osobom, dotkniętym rekwizycją, odpowiednie pokwitowanie.

Przeciwko oszacowaniu komisji wolno wnieść w ciągu 7 dni od dnia pokwitowania odwołanie do bezpośredniej-władzy nadzorczej, która decyduje ostatecznie.

Zażalenie nie wstrzymuje obowiązku oddania przedmiotu.

Art.  6.

Rozkładu wyliczonych ilości przedmiotów zaopatrzenia między poszczególne dzielnice Rzeczypospolitej, tudzież dalszego rozkładu między województwa b. dzielnicy rosyjskiej oraz w stołecznem mieście Warszawie dokona Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, dalszy rozkład w b. dzielnicy pruskiej uskuteczni Ministerstwo tej dzielnicy.

Rozkład między powiaty miejskie i wiejskie oraz miasta o własnych statutach przeprowadza: w b. dzielnicy rosyjskiej - wojewodowie po zasiągnięciu opinji sekcji rady wojewódzkiej, na obszarze zaś b. dzielnicy austrjackiej - tymczasowy wydział samorządowy. Rozkładu między gminy wiejskie i pozostałe miasta dokonają wydziały powiatowe.

Przy rozkładach należy uwzględniać ilość mieszkańców danego obszaru i jego zamożność.

Art.  7.

Od obowiązku daniny wolne są obszary" Rzeczypospolitej w całości lub częściowo, które ucierpiały wskutek inwazji wojsk nieprzyjacielskich. O zwolnieniu całkowitem lub częściowem powiatów lub ich części orzeka wojewoda po zasiągnięciu opinji sekcji rady wojewódzkiej, względnie tymczasowy wydział samorządowy, o zwolnieniu zaś poszczególnych gmin-wydział powiatowy.

Art.  8.

Osoby winne uchylenia się od obowiązku dostarczenia zarekwirowanych przedmiotów, wymienionych w art. 1 niniejszego rozporządzenia, ulegną w drodze administracyjnej karze aresztu do 6 miesięcy lub grzywnie do 100 tysięcy marek, na obszarze zaś b. dzielnicy pruskiej w zwykłej drodze sądowej karze więzienia do 6 miesięcy lub grzywnie do 100 tysięcy marek.

Art.  9. 1

Ciężary, wynikłe z dostarczenia daniny przez samorządy wiejskie i miejskie, mają być pokryte w sposób przewidziany w obowiązujących przepisach dla pokrycia normalnych wydatków administracji samorządowej, dodatkami do podatków lub specjalnym podatkiem (specjalną składką), rozłożonemi równomiernie na wszystkie warstwy ludności stosownie do ich dochodów i majątku.

Z uzyskanych w ten sposób wpływów otrzymają ci z obowiązanych do świadczeń w naturze, co do których wartość złożonej daniny przekracza przypadającą na nich, w myśl niniejszego artykułu, wysokość świadczenia pieniężnego, odpowiednie zwroty.

Rozkładu ciężarów oraz repartycji zwrotu uskutecznią w gminach wiejskich rady gminne.

Art.  10.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych, na obszarze zaś b. dzielnicy pruskiej - Ministrowi tej dzielnicy z równoczesnem upoważnieniem go do uzgodnienia wykonania niniejszego rozporządzenia z odrębnemi właściwościami ustroju administracyjnego powyższej dzielnicy.

1 Z dniem 11 grudnia 1920 r. w tych gminach wiejskich i miejskich, których zarządy oświadczą, że nie są w możności dostarczyć w naturze rozłożonych na te gminy przedmiotów zaopatrzenia, należy zamienić te świadczenia na ekwiwalent w gotówce, ustalony według jednolitych zasad przez Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych i Ministrem Skarbu. Zarządom tych gmin przysługuje prawo rozłożenia uiszczonego ekwiwalentu w gotówce na wszystkie warstwy ludności. Ministerstwo Skarbu może zarządom gmin, które wykażą niemożność ściągnięcia powyższego ekwiwalentu natychmiastowo, w poszczególnych wypadkach, zezwoli, na spłatę przypadających należności ratami, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1920 r. w przedmiocie częściowej zmiany rozporządzenia Rady Obrony Państwa z dnia 25 sierpnia 1920 r. (Dz.U.20.86.570) o jednorazowej daninie na potrzeby wojska (Dz.U.20.112.740).